← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Prestos Confectionery Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 330/06, 30/1/2015

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Prestos Confectionery Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 330/06, 30/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 330/06 Μεταξύ: Alpha Bank Ltd Εναγόντων Και

  1. Prestos Confectionery Ltd εκ Πάφου
  2. Φροσούλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  3. Ανδρούλλας Χατζηαλεξάνδρου Σωκράτους Πρέστου εκ Πάφου
  4. Χρυστάλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  5. Ελένης Θεμιστοκλέους Γεωργίου εκ Πάφου
  6. Θέμης Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου Εναγομένων --------------------- Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 26.11.2008 Αρ. Αγωγής: 330/06 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και
  7. Prestos Confectionery Ltd εκ Πάφου
  8. Φροσούλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  9. Ανδρούλλας Χατζηαλεξάνδρου Σωκράτους Πρέστου εκ Πάφου
  10. Χρυστάλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  11. Ελένης Θεμιστοκλέους Γεωργίου εκ Πάφου
  12. Θέμης Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου Εναγομένων --------------------- Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 25.6.2010 Αρ. Αγωγής: 330/06 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Εναγόντων και
  13. Prestos Confectionery Ltd εκ Πάφου
  14. Φροσούλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  15. Ανδρούλλας Χατζηαλεξάνδρου Σωκράτους Πρέστου εκ Πάφου
  16. Χρυστάλλας Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου
  17. Ελένης Θεμιστοκλέους Γεωργίου εκ Πάφου
  18. Διά του Επίσημου παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας της πτωχεύσασας Θέμιδος (Θεμούλλα) Θεμιστοκλέους Πρέστου εκ Πάφου Εναγομένων --------------------- Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε και κ. Α. Αλεξίου (κα Χρ. Αλεξίου για να ακούσει απόφαση) Για Εναγόμενες: κ. Μ. Σάββα Εναγόμενες 3 και 4 - παρούσες ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον της Εναγομένης 1 εταιρείας ως πρωτοφειλέτριας για ποσά που αναφέρονται πιο κάτω. Στρέφεται επίσης εναντίον των Εναγομένων 2 - 6 ως εγγυητριών της Εναγόμενης 1 ενόψει υπογραφής των Εναγομένων 2 - 6 εγγράφου εγγύησης ημερομηνίας 11.12.1998 (Τεκμήριο 3). Επιπρόσθετα οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενες 3, 4, 5, 6 εξασφάλισαν τις επίδικες υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 και με την υποθήκη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) οπότε ζητείται ανάλογο διάταγμα εκποίησης της εν λόγω υποθήκης. Πιο συγκεκριμένα: Με βάση το παρακλητικό της Έκθεσης Απαίτησης η αξίωση των Εναγόντων έχει ως εξής: «.................................Α) ΛΚ.37.898,23σ. πλέον τόκους προς 9,90% ετησίως από 1/7/2005 μέχρι 28/8/05 και προς 14,25% από 29/8/05 μέχρι εξοφλήσεως του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους δυνάμει συμφωνίας παραχώρησης τρεχούμενου λογαριασμού και/ή ως ανωτέρω αναφέρεται. B) ΛΚ.126.021,24σ. πλέον τόκους προς 9,75% από 1/7/05 μέχρι 28/8/05 και προς 14,25% ετησίως από 29/8/2005 του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους μέχρι εξοφλήσεως δυνάμει συμφωνίας δανείου και/ή ως ανωτέρω αναφέρεται. Γ) Διάταγμα εκποίησης της υποθήκης με αριθμό Υ2722/98 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου η οποία παραχωρήθηκε από τις εναγόμενες 3, 4, 5 και 6 για το ποσό των Λ.Κ. 100.000 πλέον τόκους προς 8% από 11/12/98 και έξοδα επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3876 ως ανωτέρω τούτο περιγράφεται και όπως το προϊόν της πωλήσεως διατεθεί προς μερική ή ολική πληρωμή του δια της υποθήκης εξασφαλιζομένου χρέους της εναγομένης 1 και εις περίπτωση δε που παραμείνει υπόλοιπο τούτο να διατεθεί εις πίστιν των εναγομένων 3, 4, 5 και
  19. Δ) Τα έξοδα της αγωγής πλέον έξοδα επίδοσης.» (Οι παραγράφοι (Α), (Β), (Γ) πιο πάνω αναφέρονται στη Συμφωνία (Τεκμήριο 1), Συμφωνία δανείου ημερ. 29/5/03 (Τεκμήριο 2) και στο Τεκμήριο 11 αντίστοιχα). Η Τροποποιημένη Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε την 15/1/
  20. Η αξίωση της Ανταπαίτησης είναι πολυσέλιδη και εκτίθεται στις παραγράφους Α - Π, σελίδες 30 -
  21. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης είναι πιο χρήσιμο να καταγραφεί αυτούσια η καταληκτική παράγραφος 15 της τελικής αγόρευσης του κ. Σάββα όπου αναφέρει ότι η πλευρά των Εναγομένων ζητά «
  22. ...... Απόφαση και/ή διάταγμα που να ακυρώνει και/ή κυρύσσει εξ' υπαρχής άκυρη την επίδικη υποθήκη Υ2722/98 ..........., και όπως απορριφθεί η αγωγή εναντίον των εναγομένων 2, 3, 4, 5 & 6 και απαλλαγούν από την εγγύηση 11.12.98 και/ή από οιανδήποτε άλλη υποχρέωση, παράλληλα δε να απαλλάξει την εναγομένη 1 από τους αιτούμενους τόκους υπερημερίας και να επιδικάσει τόκους επί του ποσού που θα αποδειχθεί ότι οφείλεται, με βάσει τις δημοσιεύσεις των επιτοκίων στο ημερήσιο τύπο σε συνδιασμό με τις πρόνοιες των έγγράφων συμφωνιών τρεχουμένου και δανείου, όπως ο λογιστής των εναγομένων τους έχει υποδείξει και υπολογίσει και καταδικασθούν οι ενάγοντες στα έξοδα των εν λόγω εναγομένων.» Είναι επίσης χρήσιμο να επισημανθεί από αυτό το σημείο, ο εξής κύριος ισχυρισμός των Εναγομένων, όπως τέθηκε ολοκληρωμένος κατά την ακρόαση: Ότι η ως άνω εγγύηση ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 3) και η ως άνω υποθήκη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) είχαν ως σκοπό την εξασφάλιση μόνο των εξής υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 εταιρείας: α) Δάνειο ημερ. 11/12/98 για ποσό Λ.Κ.90.000 προς την Εναγόμενη 1 εταιρεία (Τεκμήριο 46α) το οποίο τελικά εξοφλήθηκε. β) Όριο του τρεχούμενου λογαριασμού της Εναγόμενης 1 ύψους Λ.Κ.10.
  23. Το δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε την 30.1.
  24. ΕΞΩΓΕΝΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία δεν τέθηκε ένσταση για το αποδεκτό ή μη μαρτυρίας με αναφορά στο γενικό κανόνα περί αποκλεισμού εξωγενούς μαρτυρίας. Το θέμα αυτό συνυφασμένο με τους κανόνες για την ερμηνεία εγγράφων θίγεται στην τελική αγόρευση εκ μέρους των Εναγόντων στις σελίδες 40 -
  25. Απάντηση δίδεται μέσα από την αγόρευση εκ μέρους των Εναγομένων. Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Ε.Δ. Αμμοχώστου που συνεδρίασε στη Λάρνακα, Αρ. Αγωγής 849/2003 Ν. Βλίττη κ.α. ν. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ, ημερ. 09/11/2007 (Κληρίδης τότε Π.Ε.Δ.): «Ενστάσεις που σχετίζονται με το αποδεκτό ή μη μαρτυρίας στη δίκη θα πρέπει να υποβάλλονται και αποφασίζονται κατά κανόνα κατά το χρόνο προσαγωγής της μαρτυρίας. Η μη επίλυση θεμάτων παραδεκτού μαρτυρίας για την οποία υποβάλλεται ένσταση και η άφεση της απόφασης για το θέμα κατά την τελική απόφαση, αποτελεί παράβαση των προνοιών της Δ.38 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και πλήττει καίρια τη διαδικασία η οποία υπόκειται σε ακύρωση (βλπ. Κυριάκος Βίκτωρος ν. Χρ. Χριστοδούλου

(1992)1 Α.Α.Δ. 512).» Όπως επίσης αναφέρεται στην ίδια απόφαση: «Εάν κατά τη δίκη εμφιλοχωρήσει η εισαγωγή μαρτυρίας κατά νόμο ή νομολογία απαράδεκτη και πάλι το Δικαστήριο διατηρεί τη δυνατότητα στο τέλος της δίκης, αλλά και την υποχρέωση, όπως βασισθεί μόνο πάνω σε αποδεκτή μαρτυρία, αγνοώντας την όποια απαράδεκτη μαρτυρία (βλπ. Mahattou v. Viceroy Shipping
(1981)1 C.L.R. 335 και Lefkaritis Bros v. Tanya Shipping
(1994)1 Α.Α.Δ. 231).» Γι' αυτό κρίνεται ορθό, όπως εξεταστεί το θέμα αυτό έστω και τώρα. Ο γενικός κανόνας είναι ότι όταν μια συμφωνία έχει διατυπωθεί εγγράφως είτε ως αποτέλεσμα νομικής υποχρέωσης είτε κατόπιν επιθυμίας των συμβαλλομένων, εξωγενής μαρτυρία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή για να αντικρούσει, να τροποποιήσει, να αφαιρέσει ή να προσθέσει στους όρους του εγγράφου. Εκεί όμως που εγείρεται θέμα ερμηνείας, ένα από τα ερωτήματα που τίθενται είναι κατά πόσο θα επιτραπεί εξωγενής μαρτυρία για να επεξηγήσει τους όρους του εγγράφου. (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη, σελ. 374 - 378). Ως προς τις γενικές αρχές που έχουν διαμορφωθεί για την ερμηνεία εγγράφων και εξωγενή μαρτυρία σημειώνονται τα εξής
  1. Η ερμηνεία των όρων ενός εγγράφου αποτελεί νομικό θέμα που επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
  2. Η ευχέρεια αυτή πρέπει να αποσκοπεί στην εξεύρεση των πραγματικών προθέσεων των συμβαλλομένων και η ερμηνεία πρέπει να περιορίζεται μέσα στα πλαίσια των σκέψεων των συμβαλλομένων.
  3. Κατά κανόνα στην ερμηνεία ενός εγγράφου πρέπει να αποδίδεται σε συνηθισμένες λέξεις η απλή και συνηθισμένη τους ερμηνεία. (βλ. Re Levy, ex p. Walton ([1881] 17 Ch.D. 746: "The grammatical and ordinary sense of the words is to be adhered to, unless that would lead to some absurdity, or some repugnance or inconsistency with the rest of the instrument, in which case the grammatical or ordinary sense of the words may be modified, so as to avoid that absurdity and inconsistency, but no further.") (βλ. επίσης Πολύφημος Χοτέλς Λτδ ν. Γεώργιου Ν. Μούτση
(2000)1(Γ) 1809). 4. Συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων (Βλ. Θεολόγου και άλλος ν. Κτηματικής Εταιρείας Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407). Συνεπώς οι διαβουλεύσεις των μερών πριν την υπογραφή του σχετικού εγγράφου δεν αποτελούν αποδεκτή μαρτυρία.
  1. Η βάση των αρχών που διέπουν την ερμηνεία όρων συμφωνίας έχει ως κεντρική επιδίωξη τη διακρίβωση της πρόθεσης των μερών που συνάγεται από τη διατύπωση της συμφωνίας ως σύνολο στο πλαίσιο και στο υπόβαθρο της σύναψης της. Οι όροι της συμφωνίας πρέπει να εξετάζονται στο σύνολο.
  2. Οι επίμαχοι όροι πρέπει μεν να ερμηνεύονται στη βάση της έννοιας που μεταδίδουν οι λέξεις που χρησιμοποιούνται αλλά ταυτόχρονα να αποδοθεί και τέτοια λογική ερμηνεία που να οδηγεί στην πραγμάτωση του αληθινού σκοπού και διάθεσης των μερών σε αυτή (βλ. MEMRB INTERNATIONAL LTD V. ΟΛΥΜΠΙΟΥ ΤΟΥΜΑΖΟΥ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1242). 7. Δεν είναι επιτρεπτό να αναζητηθεί η πρόθεση των συμβαλλομένων με γνώμονα δηλώσεις ή ενέργειες τους μεταγενέστερες του χρόνου σύναψης της σύμβασης (βλ. Γορτ Προσεσινγκ Σεντρ Λτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας Δια του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας,
(1997)1(Α) Α.Α.Δ 442) (βλ. όμως τους προβληματισμούς του Lord Denning στην υπόθεση Amalgamated Investment & Property Co Ltd v. Texas Commerce International Bank Ltd
(1982)QB 84, σε περιπτώσεις όπου η ερμηνεία της σύμβασης δεν είναι σαφής και επομένως γνήσια μαρτυρία για μεταγενέστερη συμπεριφορά δυνατόν να είναι χρήσιμη για την ορθή ερμηνεία). 8. Οι ερμηνευτικοί κανόνες χρησιμοποιούνται μόνο όταν το νόημα ενός όρου είναι ασαφές (Βλ. Amethyst Distributors Ltd v. Ιεράς Μονής Κύκκου,
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 199). Όπως λέχθηκε στην Φούτας ν. Εταιρεία Βάσος Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 168, το λεκτικό νόημα της σύμβασης, παρόλο που συνιστά βασικό κριτήριο, δε θέτει φραγμό στην εξακρίβωση της πρόθεσης των μερών με εξωγενή μαρτυρία οπότε διαπιστώνεται η ύπαρξη κενού ή αμφιβολιών στην ερμηνευόμενη σύμβαση. Η εκδοχή των Εναγομένων (όπως περιγράφεται πιο κάτω), επιτρέπεται ως αποδεκτή μαρτυρία (admissible) ανεξαρτήτως αξιολόγησης. Γι' αυτό και στην περίληψη της μαρτυρίας που ακολουθεί γίνεται αναφορά στη σχετική εκδοχή της Υπεράσπισης. Επισημαίνεται ενδεικτικά, ιδιαίτερα σε σχέση με την ερμηνεία εγγράφων εγγύησης η υπόθεση Αναστασία Γεωργίου ν. Τράπεζα Κύπρου
(2009)1Β Α.Α.Δ. 862, όπου λήφθηκαν υπόψη οι περιβάλλουσες συνθήκες υπογραφής της συμφωνίας εγγύησης και της υποθήκης. Γενικότερα στην προκείμενη περίπτωση τυχόν αποκλεισμός εξωγενούς μαρτυρίας θα στερούσε στην υπεράσπιση να έθετε ενώπιον του Δικαστηρίου την εκδοχή της. Αν και αυτονόητο, διευκρινίζεται ότι, το θέμα της αξιολόγησης οποιασδήποτε μαρτυρίας που δεν έχει αποκλειστεί, αποτελεί άλλο θέμα το οποίο απασχολεί το Δικαστήριο στο κατάλληλο στάδιο. ΚΩΛΥΜΑ Διευκρινίζεται ότι πριν την πιο πάνω απόφαση για την αποδεκτότητα (admissibility) της σχετικής μαρτυρίας, το Δικαστήριο έχει εξετάσει επίσης και την εξής προσέγγιση των Εναγόντων όσον αφορά την ερμηνεία των Τεκμηρίων 1, 2, 3,
  1. Στη σελίδα 39-40 της τελικής αγόρευσης εκ μέρους των Εναγόντων προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι εν' όψει του ότι οι Εναγόμενες συμφώνησαν και αποδέκτηκαν το περιεχόμενο των εν λόγω τεκμηρίων, κωλύονται από το να προβάλουν διαφορετική ερμηνεία των όρων των εν λόγω εγγράφων. Τούτο το εγείρουν σε σχέση με τον αποδεικτικό κανόνα του κωλύματος λόγω καταχωρήσεων σε έγγραφα. Το κώλυμα λόγω δηλώσεων σε έγγραφα θεμελιώνεται με βάση την αρχή ότι μια σαφής δήλωση ή δέσμευση σε έγγραφο επιβάλλεται να εκλαμβάνεται ως δεσμευτική μεταξύ των μερών και άρα μη επιδεχόμενη οποιασδήποτε αντικρουστικής μαρτυρίας (βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη σελ. 914 - 915). Η αρχή αυτή όμως δεν θα ήταν ορθό να εφαρμοστεί σε σχέση με την ερμηνεία των συγκεκριμένων εγγράφων, αφού για λόγους που ήδη εξηγήθηκαν (βλ. Αναστασία Γεωργίου πιο πάνω) οι Εναγόμενες έχουν το δικαίωμα να δώσουν τη δική τους εκδοχή στο Δικαστήριο. ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Για την πλευρά των Εναγόντων έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες:
  2. Ο κ. Σάββας Άδωνη (Μ.Ε.1)
  3. Η κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε.2)
  4. Η κα Στέλλα Σεργίου (Μ.Ε.3) Για την πλευρά των Εναγομένων έδωσαν μαρτυρία οι εξής μάρτυρες:
  5. Η κα Χρυστάλλα Πρέστου - Εναγόμενη 4 (Μ.Υ.1)
  6. Η κα Θεμούλα Πρέστου - Εναγόμενη 6 (Μ.Υ.2)
  7. Η κα Αντρούλλα Χατζηαλεξάνδρου Πρέστου - Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3)
  8. Η κα Ιωάννα Μενελάου (Μ.Υ.4)
  9. Ο κ. Σωτήρης Ζίγκας (Μ.Υ.5)
  10. Ο κ. Ιωάννης Χ"Παναγιώτου (Μ.Υ.6) Το τι ακριβώς λέχθηκε φαίνεται στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναληφθεί. Επισημαίνονται ενδεικτικά τα εξής σημεία: Ο κ. Σάββας Άδωνη (Μ.Ε.1) υπάλληλος των Εναγόντων κατά την κυρίως εξέταση κατέθεσε γραπτή δήλωση του (Ένδειξη Α) και απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις. Κατέθεσε τα Τεκμήρια 1-36α και εξήγησε την εκδοχή των Εναγόντων σε σχέση με την απαίτηση τους. Κατά την αντεξέταση κατατέθηκαν τα Τεκμήρια 37-
  11. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Η ουσία των ισχυρισμών του Μ.Ε. 1, συνοψίζεται ως εξής: Κατά την 03.1.2001 οι Ενάγοντες με Απόφαση / Έγκριση ημερ. 3/1/01 (Τεκμήριο 6) και Εγγράφου Συμφωνίας ημερ. 3/1/01 (Τεκμήριο 1) συμφώνησαν, στην Πάφο, με την Εναγομένη 1 όπως αυξήσουν σε Λ.Κ.30.000 το όριο στον τρεχούμενο λογαριασμό της υπ' αριθμό 145-09893-2001-0 τον οποίο διατηρούσε από το 1998 με τους Ενάγοντες. Ο εν λόγω τρεχούμενος λογαριασμός της Εναγόμενης 1 προϋπήρχε από το 1998 και είχε παραχωρηθεί με Απόφαση/Έγκριση ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 7). Αρχικά ο λογαριασμός αυτός είχε όριο Λ.Κ.10.
  12. Την ίδια ημερομηνία 11/12/98 υπογράφηκε επίσης μεταξύ των Εναγόντων και Εναγομένης 1 συμφωνία παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων (Τεκμήριο 8). Επιπρόσθετα την 29/5/2003 οι Ενάγοντες με έγγραφη συμφωνία ημερ. 29/5/03 (Τεκμήριο 2) συμφώνησαν, στην Πάφο, με την Εναγόμενη 1 εταιρεία όπως της παραχωρήσουν και της παραχώρησαν δάνειο ύψους Λ.Κ.100.
  13. Ήταν η θέση του Μ.Ε. 1 ότι οι εξασφαλίσεις για τις πιο πάνω διευκολύνσεις είναι οι εξής: α. Το έγγραφο εγγύησης (Τεκμήριο 3), ημερ. 11/12/98 των Εναγομένων 2, 3, 4, 5και 6 με το οποίο εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης
  14. β. Η δεύτερη υποθήκη με αριθμό Υ2722/98 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου (Τεκμήριο 11) που οι Εναγόμενες 3, 4, 5 και 6 παραχώρησαν για το ποσό των Λ.Κ. 100.000, πλέον τόκους επί του ακίνητου με αριθμό εγγραφής 3876 τεμ. 314 Τμ. Α του Φ/Σχ LI/10.3.IV (στην απόφαση στο εξής θα αναφέρεται το ακίνητο αρ. εγγραφής 3876). Μάλιστα η υποθήκη αυτή γράφτηκε όσον αφορά τα μερίδια των Εναγομένων 4, 5 και 6 δυνάμει πληρεξούσιου έγγραφου (Τεκμήριο 11(α)) το οποίο υπέγραψαν οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 προς όφελος της Εναγόμενης 3 για να δεχθεί την λόγω υποθήκη. Η Εναγόμενη 1 παραβίασε τους όρους των Συμφωνιών με βάση τους οποίους της παραχωρήθηκαν το όριο στο τρεχούμενο λογαριασμό (Τεκμήριο 1) και το δάνειο (Τεκμήριο 2) με αποτέλεσμα να έχουν υπόλοιπα οφειλόμενα εκ Λ.Κ. 37.898,23 και Λ.Κ126.021,24 αντίστοιχα στις 29.8.
  15. Συνεπώς οι Ενάγοντες τερμάτισαν τόσο τη λειτουργία του τρεχούμενου λογαριασμού όσο και του λογαριασμού του δανείου (σχετικά εδώ είναι τα τεκμήρια 15(Α) - ΣΤ, 16(Α) - ΣΤ και 18). Οι Εναγόμενοι εξακολουθούν να μην πληρώνουν τα οφειλόμενα ποσά. Κατά την κυρίως εξέταση ο Μ.Ε.1 εξήγησε μεταξύ άλλων τα καθήκοντα του ως υπάλληλος των Εναγόντων και την πηγή της γνώσης του για την παρούσα υπόθεση. Εξήγησε περαιτέρω τις πιο πάνω θέσεις του. Κατά την αντεξέταση απάντησε στις διάφορες θέσεις και υποβολές της υπεράσπισης, οι οποίες θέσεις της υπεράσπισης περιστρέφονται γύρω από τους εξής κύριους άξονες: α. Ότι η συμφωνία εγγύησης ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 3) και η Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) σκοπό είχαν μόνο την εξασφάλιση (α) άλλου δανείου για Λ.Κ.90.000 ημερ. 11/12/98 (κατατέθηκε αρχικά ως τεκμήριο για Αναγνώριση Α και ΣΤ και σε μεταγενέστερο στάδιο της δίκης ως Τεκμήριο 46), το οποίο τελικά εξοφλήθηκε και (β) τη συμφωνία τρεχούμενου λογαριασμού ύψους Λ.Κ. 10.000 και τίποτε άλλο ως αυτά αναφέρονται στο έγγραφο των Εναγόντων ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 7). Οι εναγόμενες 2 - 6 ουδέποτε εγγυήθηκαν την αύξηση του τρεχούμενου για ποσό πέραν των Λ.Κ.10.000, και οι Εναγόμενες 3 - 6 ουδέποτε είχαν εξασφαλίσει με την Υ2722/98 το δάνειο ημερ. 29/5/03 (Τεκμήριο 2). β. Το δάνειο ημερ. 29.5.03 (Τεκμήριο 2) θα εξασφαλίζετο με την ακίνητη περιουσία των Εναγομένων 2 - 6 στη Μεσόγη. γ. Σε κάθε περίπτωση για διάφορους λόγους η Υ2722/98 (Τεκμήριο 11 είναι άκυρη). δ. Οι Ενάγοντες προέβησαν σε ανατοκισμούς. ε. Ότι οι Εναγόμενες 2 - 6 δεν είχαν ενημερωθεί για οποιεσδήποτε αλλαγές των σχετικών συμφωνιών με αποτέλεσμα να μην δεσμεύονται με την εγγύηση (Τεκμήριο 3), με τον τρόπο που το εξηγούν. Ο Μ.Ε. 1 επέμενε στις αρχικές του θέσεις. Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 ομολογουμένως διήρκησε αχρείαστα για μακρύ χρονικό διάστημα. Η κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε.2) η οποία εργάζεται στους Ενάγοντες από το 1991, κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της Γραπτή Δήλωση (Ένδειξη Β) όπου αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: Τα Τεκμήρια 1 και 6 είχαν υπογραφεί την 3.1.01 στο κεντρικό κατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο. Ήταν παρούσα κατά την υπογραφή τους και υπέγραψε εκ μέρους των Εναγόντων. Παρούσα κατά την υπογραφή τους ήταν και η Εναγόμενη 3 (κα Ανδρούλλα Χ"Αλεξάνδρου) η οποία υπέγραψε εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Η συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 2) είχε υπογραφεί επίσης στο κεντρικό κατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο την 29.5.
  16. Η μάρτυρας ήταν παρούσα κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 2 η οποία υπέγραψε ως πρώτος μάρτυρας υπογραφής ως επίσης και κάποια άλλη υπάλληλος της τράπεζας ως δεύτερη μάρτυρας υπογραφής. Παρούσα κατά την υπογραφή του Τεκμηρίου 2 ήταν και η Εναγόμενη 2 (κα Φροσούλα Πρέστου) η οποία υπόγραψε τη συμφωνία εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Η εγγύηση (Τεκμήριο 3) είχε υπογραφεί στις 11.12.98 στο Κεντρικό Κατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο. Η Μ.Ε.2 και κάποια άλλη υπάλληλος της τράπεζας ήταν μάρτυρες υποιγραφών. Η εν λόγω εγγύηση υπογράφτηκε από τις Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και
  17. Η συμφωνία Τεκμήριο 8 είχε υπογραφεί στο Κεντρικό Κατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο την 11.12.98 και παρούσα στην υπογραφή του Τεκμηρίου 8 ήταν και η Εναγόμενη 3 η οποία υπέγραψε εκ μέρους της Εναγομένης 1 εταιρείας. Η Μ.Ε. 2 και κάποια άλλη υπάλληλος της τράπεζας ήταν μάρτυρες υπογραφών. Η υποθήκη (Τεκμήριο 11) είχε υπογραφτεί στο κεντρικό κατάστημα των Εναγόντων στην Πάφο την 11.12.98 και παρούσα στην υπογραφή ήταν και η Εναγόμενη 3 η οποία υπέγραψε προσωπικά και ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Εναγομένων 4, 5 και 6 δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου υπ' αριθμό Ρ/Α 622/98 ημερομηνίας 10.12.98 (Τεκμήριο 11α). Η Μ.Ε.2 και κάποια άλλη υπάλληλος της τράπεζας ήταν μάρτυρες υπογραφών. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 41 πιστή μετάφραση του Τεκμηρίου 7 στην Ελληνική γλώσσα. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις ως προς την ετοιμασία των επίδικων εγγράφων. Επιπρόσθετα μεγάλο μέρος της αντεξέτασης αφορούσε τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης για το ισχυριζόμενο δάνειο προς την Εναγόμενη 1 ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 46). Η Μ.Ε. 2 αναγνώρισε την υπογραφή της ως μάρτυρας υπογραφών στο εν λόγω έγγραφο. Δεν γνώριζε όμως κατά πόσο πρόκειται για το ίδιο δάνειο των Λ.Κ.90.000 που αναφέρεται στο (Τεκμήριο 7). Ούτε γνωρίζει κατά πόσο τούτο εξοφλήθηκε από την Εναγόμενη
  18. Δεν υπήρξε επανεξέταση. Η κα Στέλλα Σεργίου (Μ.Ε.3) ανέφερε ότι εργάζεται στο Κτηματολόγιο Πάφου και έχει κλητευθεί για να δώσει μαρτυρία αναφορικά με την επίδικη υποθήκη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Αναγνώρισε τις υπογραφές της στο εν λόγω Τεκμήριο. Η ίδια δέχτηκε την εν λόγω υποθήκη το
  19. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι για την εγγραφή της χρησιμοποιήθηκε το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α). Έδωσε διάφορες πληροφορίες σε σχέση με την εγγραφή της υποθήκης, η οποία είπε εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ. Πρόσθεσε ότι δεν γνωρίζει για την Υ2721/98 ούτε για κάποια άλλη υποθήκη Υ2723/98 στο ίδιο ακίνητο.. Σε άλλο σημείο, όταν της υποδείχθηκε ότι στο Τεκμήριο 11 γίνεται αναφορά στην ύπαρξη της Υ2721/98, δέχθηκε ότι ήταν ενήμερη για την εν λόγω υποθήκη Υ2721/
  20. Την ενημέρωση αυτή την είχε λάβει από το σχετικό βιβλίο (Land Register). Τότε δεν ήταν μηχανογραφημένη η περιοχή της Πάφου. Στο εν λόγω βιβλίο έγγραφε μόνο τον αριθμό 2721/
  21. Πριν την μηχανογράφηση τα στοιχεία των υποθηκών τα έγραφαν σε ένα δεύτερο βιβλίο. Δεν θυμάται όμως ποια στοιχεία από την υποθήκη κατέγραφαν σε εκείνο το δεύτερο βιβλίο. Τώρα με την μηχανογράφηση δεν χρησιμοποιούν αυτό το βιβλίο. Βλέποντας κατά την αντεξέταση τα στοιχεία της Υ2721/98 (τότε Τεκμήριο Β για Αναγνώριση) πιθανολόγησε ότι και για αυτήν την υποθήκη χρησιμοποιήθηκε το ίδιο πληρεξούσιο (δηλαδή το Τεκμήριο 11α) το οποίο χρησιμοποιήθηκε για την Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) τονίζοντας ότι δεν ήταν το άτομο που δέχθηκε την Υ2721/
  22. Δεν μπορούσε να απαντήσει σε περαιτέρω ερωτήσεις για την Υ2721/98 και το πληρεξούσιο που χρησιμοποιήθηκε για αυτήν. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι η υποθήκη Υ724/98 (τότε Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση) αφορά το ίδιο ακίνητο με το ακίνητο της Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Όμως η ίδια δεν ήταν το άτομο που επιλήφθηκε της Υ724/
  23. Όταν εγγράφουν υποθήκες κοιτάζουν να δουν τις προηγούμενες υποθήκες επί των ιδίων ακινήτων. Συγκεκριμένα για την Υ724/98 είπε τα εξής: «Δεν ξέρω εάν την είδα, διότι εάν την έβλεπα θα την έγραφα εδώ [εννοεί στο έγγραφο της Υ2722/98 - Τεκμήριο 11]. Από τη στιγμή που δεν την γράφω σημαίνει ότι είδα μόνο την Υ2721/98..» Υπήρξε σύντομη επανεξέταση στην οποία ανέφερε ότι για να δεχθούν την υποθήκη (Τεκμήριο 11) έχουν γίνει ανάλογοι έλεγχοι από το κλάδο υποθηκών. Η κα Χρυστάλλα Θεμιστοκλέους - Εναγομένη 4 (Μ.Υ.1), κατέθεσε κατά την κυρίως εξέταση γραπτή δήλωση (Ένδειξη Γ) στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι οι Ενάγοντες με επιστολή τους ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 7) προς την Εναγομένη 1 Εταιρεία έγκριναν αίτημα το οποίο τους υπόβαλε η Εναγομένη 1 αφού συνεννοήθηκε προηγουμένως σχετικά με την μάρτυρα και τις υπόλοιπες Εναγόμενες, για παροχή προς την Εναγόμενη 1 δανείου για το ποσό των Λ.Κ.90.000 και τρεχούμενου λογαριασμού με όριο για το ποσό των Λ.Κ.10.
  24. Ως εξασφαλίσεις για την παροχή των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων οι Ενάγοντες ζήτησαν τις αλληλέγγυες και κεχωρισμένες εγγυήσεις των Εναγομένων 2, 3, 4, 5 και 6 και επιπρόσθετα δεύτερη υποθήκη επί της περιουσίας των Εναγομένων 3, 4, 5 και 6 στην κάτω Πάφο αρ. εγγραφής
  25. Την ίδια ημέρα υπογράφηκε μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγομένης 1 εταιρείας η συμφωνία δανείου ημερ. 11.12.98 για το ποσό των Λ.Κ.90.000 (Τεκμήριο 46 (α) και (β)), όπως αναφέρεται και στην απόφαση έγκριση (Τεκμήριο 7). Επιπρόσθετα την ίδια ημέρα (11/12/98) οι Ενάγοντες και η Εναγόμενη 1 υπέγραψαν τη συμφωνία παραχώρησης τρεχούμενου λογαριασμού για το όριο Λ.Κ.10.000 (Τεκμήριο 8), όπως επίσης αναφέρεται στην απόφαση/έγκριση (Τεκμήριο 7). Επιπρόσθετα την ίδια ημέρα 11.12.1998 και σύμφωνα πάλι με την απόφαση/έγκριση (Τεκμήριο 7) οι εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και 6 υπέγραψαν το έγγραφο εγγύησης (Τεκμήριο 3) προς εξασφάλιση της πληρωμής του πιο πάνω δανείου των Λ.Κ.90.000 (Τεκμήριο 46) και του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο Λ.Κ.10.
  26. Η μάρτυρας ισχυρίζεται επίσης στην γραπτή της δήλωση ότι κατά την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου εγγυήσεως (Τεκμήριο 3) οι Ενάγοντες και/ή οι αντιπρόσωποι τους διαβεβαίωσαν τις Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και 6 ως εξής: «Κατά την υπογραφή του εν λόγω εγγράφου εγγυήσεως οι ενάγοντες και/ή οι αρμόδιοι αντιπρόσωποι των μας διαβεβαίωσαν και συμφώνησαν μαζί μας, ότι παραχωρούμεν την εν λόγω έγγραφη εγγύηση μας ημερ. 11.12.98, με βάση την αναφερόμενη Απόφαση/έγκριση των ημερ. 11.12.98 (Τεκμήριο 7), η οποία περιείχεν τους βασικούς όρους και/ή αποτελούσεν την βάση και ήτο αναπόσπαστον μέρος της εν λόγω εγγράφου εγγυήσεως μας ως και της συμφωνίας παραχώρησης τρεχούμενου λογαριασμού ύψους/ορίου Λ.Κ.10.000./ προς την εναγομένη 1 και της συμφωνίας Δανείου των Λ.Κ.90.000./ τις οποίες και μόνον εγγυούμεθα και καμία άλλη υποχρέωση ή λογαριασμό της εναγόμενης 1 και αυτό είχαμεν κατά νουν όταν υπογράφαμεν και αυτό ήταν κοινή αντίληψης όλων των συμβαλλομένων στις αναφερόμενες συμφωνίες. Περαιτέρω το έγγραφο εγγυήσεως που μας ζήτησαν και υπογράψαμε, μας ανεφέρθη ότι είναι τυποποιημένο έγγραφο και αυτό υπογράφουν όλοι οι πελάτες σε παρόμοιες περιπτώσεις και ότι ο σκοπός και το περιεχόμενο του αφορά την εγγύηση και εξασφάλιση του ως άνω Δανείου των Λ.Κ.90.000.- και του Τρεχούμενου Λογαριασμού στο ύψος/όριο των Λ.Κ.10.000.- μόνο. Το ίδιο τυποποιημένα ήταν και τα υπόλοιπα έγγραφα, όπως η Συμφωνία παραχώρησης του Τρεχούμενου Λογαριασμού με όριο Λ.Κ.10.000.- και η συμφωνία του αναφερομένου Δανείου. Αυτό είναι ολοφάνερο αφού όλα τα πιο πάνω έγγραφα ετοιμάσθηκαν/συντάχθηκαν με την παράδοση της Επιστολής ή απόφασης/έγκρισης στις 11.12.98 στην εναγομένην 1 εταιρεία και στην αποδοχήν ταύτης την ίδια ημέρα.» Επιπρόσθετα την ίδια ημέρα οι Εναγόμενες παρέδωσαν στους Ενάγοντες ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 10.12.1998 (Τεκμήριο 11(α)) το οποίο υπέγραψαν οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 και με το οποίο εξουσιοδοτούσαν την Εναγόμενη 3 να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Πάφου και να δεχθεί υποθήκη στο ακίνητο αρ. εγγραφής 3876 από ¼ μερίδιο έκαστη για το ποσό των Λ.Κ.100.000 με σκοπό την εξασφάλιση των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησαν οι Ενάγοντες προς την Εναγομένη 1 εταιρεία δηλαδή του δανείου των Λ.Κ.90.000 (Τεκμήριο 46) και του τρεχούμενου με όριο Λ.Κ.10.000 ως η αναφερθείσα απόφαση/έγκριση ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 7). Έτσι την ίδια ημέρα, 11.12.1998 οι Ενάγοντες ετοίμασαν τα σχετικά αναγκαία έγγραφα για τη σύσταση της υποθήκης και παρουσιάστηκαν στο Κτηματολόγιο Πάφου με την αντιπρόσωπο των Εναγομένων 4, 5 και 6 δηλαδή την Εναγομένη 3 και ενέγραψαν την αναφερομένη υποθήκη επί ολόκληρου του ακινήτου και έλαβε τον αριθμό Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Είναι η θέση της Μ.Υ.1 ότι η εν λόγω υποθήκη είναι άκυρη για λόγους που εξηγά αλλά ακόμα και αν ήταν έγκυρη, επισημαίνει τα εξής: «
  27. .... Και σε περίπτωση ακόμη που ήτο έγκυρη η εν λόγω υποθήκη, που δεν είναι με βάση τα ανωτέρω, θα εξασφαλίζετο δι΄ αυτής μόνον το ως άνω Δάνειο των Λ.Κ.90.000.- ημερ. 11.12.98 και ο αναφερόμενος Τρεχούμενος Λογαριασμός για το ποσό/όριο των Λ.Κ.10.000.- μόνο που έγιναν την ίδια ημέρα με την εν λόγω επίδικη υποθήκη Υ2722/98, διότι έτσι είχαμεν μεταξύ μας συνεννοηθεί και συμφωνήσει ρητά, με τους ενάγοντες και/ή τους αντιπροσώπους των και αυτό ήταν και το περιεχόμενο, το νόημα και ο σκοπός του πιο πάνω Πληρεξουσίου εγγράφου μας που παραχωρήσαμε στους ενάγοντες (.......) ως επίσης αυτά προβλέποντο στην αναφερόμενη Απόφαση/έγκριση των εναγόντων ημερ. 11.12.98 ΤΕΚΜ.
(7)στην οποία εβασίζοντο όλα τα έγγραφα που έγιναν στις 11.12.
  1. Ως εκ τούτου σε καμία περίπτωση δεν εξασφάλιζε η αναφερόμενη υποθήκη Υ2722/98 την πληρωμή του Δανείου ημερ. 29/5/2003 των Λ.Κ.100.000.- που αναφέρουν οι ενάγοντες στην Αγωγή των, ούτε και οιονδήποτε ποσόν πέραν των Λ.Κ.10.000.- εκ του αναφερόμενου Τρεχούμενου λογαριασμού, .............................
  2. ......... επιπρόσθετος λόγος, χωρίς βλάβη επίσης των όσων εις υποπ. 2 (Α, Β, Γ & Δ) ανωτέρω αναφέρω, που η πιο πάνω υποθήκη Υ2722/98, ..........., δεν εξασφάλιζε το Δάνειο των Λ.Κ.100.000.- ημερ. 29/5/03 είναι και το γεγονός ότι επιπρόσθετα, κατά την εν λόγω ημερομηνία 29/5/03 που έγινε η συμφωνία αυτή του Δανείου, για την εξαφάλιση της πληρωμής αυτού, διευκρινήσαμεν πλήρως καθώς εξυπακούετο και συμφωνήσαμεν ρητώς με τους Ενάγοντες και/ή τους αρμόδιους αντιπροσώπους των, ότι η συμφωνία αυτή του δανείου 29.5.03, δεν έχει καμία σχέση η εξασφάλιση της με την υποθήκη Υ2722/98 και ότι αυτή θα εξασφαλίζετο με άλλη Υποθήκη που θα συστήναμε προς όφελος των εναγόντων σ΄ άλλο ακίνητο μας, ήτοι, (Εργοστάσιο με την οικία 4ων υπνοδωματίων αξίας το ολιγώτερο €1.500.000.-) στην Τοποθεσία Μυλάρκα, στην Βιομηχανική περιοχή Πάφου, Μεσόγη, με αρ. εγγραφής Μις. 30, Φυλλ/σχέδιο XLV/51,52, τεμάχιο 370/1,370/2, (Μέρος) και για τον σκοπό αυτό και προς δέσμευση μας και απόδειξη της εν λόγω συμφωνίας μας, δώσαμε προς τους Ενάγοντες πληρεξούσια έγγραφα έκαστη των Εναγομένων 2, 3, 4, 5 & 6 για να προβούν στην εν λόγω εγγραφή Υποθήκης επί του αναφερομένου ακινήτου μας, για εξασφάλιση του συγκεκριμένου Δανείου ημερ. 29/5/03, όπως ρητά αναφέρεται στα εν λόγω πληρεξούσια τα οποία έχουν κατατεθεί ως ΤΕΚΜΗΡΙΑ στο Δικαστήριον 4(Α-Ε) εκ του περιεχομένου των οποίων φαίνεται και αποδεικνύεται καθαρά η αναφερόμενη συμφωνία και δέσμευση μας. ........). Τα εν λόγω πληρεξούσια ισχύουν μέχρι σήμερα και μπορούν να τα χρησιμοποιήσουν οι ενάγοντες για εγγραφή της αναφερόμενης υποθήκης και δεν έχουν ανακληθεί με κανένα τρόπο. Περαιτέρω εμείς με σκοπό να μπορέσουμεν να απαλλάξουμε το ακίνητο μας από την αναφερόμενη υποθήκη Υ2722/98 προέβημεν και σε εξόφληση του ως άνω Δανείου ημερ. 11.12.98 για το ποσόν των Λ.Κ.90.000.» Ακολούθως η Μ.Υ.1 παραπονείται για τα επιτόκια που χρέωσαν οι Ενάγοντες (παράγραφος 6 της γραπτής της δήλωσης). Κατά την κυρίως εξέταση κατέθεσε χωρίς ένσταση τα σχετικά έγγραφα της υποθήκης Υ724/98 (προηγουμένως Τεκμήριο Γ για Αναγνώριση) ως Τεκμήριο 42 (α) και 42(β) αντίγραφο. Κατέθεσε επίσης το έγγραφο της υποθήκης 2721/98 αντίγραφο (προηγουμένως Τεκμήριο Β για Αναγνώριση) ως Τεκμήριο
  3. Πρόσθεσε ότι είχε εξασφαλίσει πιστοποιητικά έρευνας από το Κτηματολόγιο για τα εμπράγματα βάρη στο ενυπόθηκο κτήμα. Το ένα πιστοποιητικό φέρει ημερομηνία 21.12.2010 και το άλλο 30.1.
  4. Κατόπιν ενστάσεως τα κατέθεσε ως Τεκμήρια 44 και 45 αντίστοιχα. Κατά την αντεξέταση αφού αναφέρθηκε στις υπόλοιπες Εναγόμενες απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με το Τεκμήριο 7 το οποίο αναγνώρισε ότι υπογράφηκε από την Εναγομένη 3 ως διευθύντρια της Εναγομένης
  5. Αναγνώρισε επίσης τη συμφωνία ημερ. 11/12/98 (Τεκμήριο 8) η οποία επίσης υπογράφηκε από την Εναγομένη 3 για την Εναγόμενη
  6. Επέμενε ότι με βάση την επιστολή της Εναγομένης 1 εταιρείας ημερ. 19.10.1998 προς τους Ενάγοντες, οι Ενάγοντες απάντησαν την 11.12.1998 για παραχώρηση δανείου Λ.Κ.90.000 και Λ.Κ.10.000 τρεχούμενο με βάση το Τεκμήριο
  7. Επέμενε ότι το Τεκμήριο 8 είναι τυποποιημένο έγγραφο. Για την επίδικη συμφωνία ημερ. 3/1/2001 (Τεκμήριο 1) ενημερώθηκε μετά την καταχώρηση των αγωγών. Διευκρίνισε ότι η ίδια είναι γιατρός έχει 5 μετοχές στην εταιρεία όμως δεν διαχειρίζεται την εταιρεία. Γνωρίζει μόνο αυτά που φέρουν ημερομηνία 11/12/
  8. Το 2002 δεν γνώριζε για την επιστολή ημερομηνίας 8.8.2002 της Εναγομένης 1 εταιρείας προς τους Ενάγοντες (Τεκμήριο 12) την οποία υπέγραψε η μητέρα της Φροσούλα δηλαδή η Εναγόμενη
  9. Έμαθε για την εν λόγω επιστολή μετά την αγωγή. Δεν γνώριζε επίσης ούτε για την επιστολή ημερ. 3/1/2001 της Εναγομένης 1 εταιρείας προς τους Ενάγοντες (Τεκμήριο 6) την οποία υπογράφει η Εναγόμενη 3 Αντρούλλα Χατζηαλεξάνδρου παρά μόνο μετά την έγερση της αγωγής. Είπε χαρακτηριστικά: «..και εκπλάγηκα κιόλας, γιατί ήταν ξεκάθαρο ότι αυτό που εγγυήθηκα ενώ ήταν 10 χιλιάδες στον τρεχούμενο και δεν με ρώτησε κανένας, ούτε μου ζητήθηκε να γίνει αύξηση του ορίου για 30 χιλιάδες και δεν έχω καμία εγγύηση όσον αφορά αυτό το ποσό...» Όσο αφορά τη συμφωνία δανείου ημερ. 29/5/2003 για το ποσό των Λ.Κ.100.000 (Τεκμήριο 2): Είχε γνώση όταν καταρτίζετο η εν λόγω συμφωνία αλλά το δάνειο αυτό θα εξασφαλίζετο με υποθήκη στο ακίνητο των Εναγομένων 2 - 6 στη Μεσόγη γι' αυτό και οι Εναγόμενες 2 - 6 υπέγραψαν προς τους Ενάγοντες σχετικά πληρεξούσια (Τεκμήρια 4(α) - (ε)) για εγγραφή τέτοιας υποθήκης. Δεν γνωρίζει όμως αν οι Ενάγοντες προχώρησαν στην υποθήκευση του ακινήτου στη Μεσόγη. Ήταν η θέση της ότι το δάνειο των Λ.Κ.90.000 του 1998 (Τεκμήριο 46) έχει εξοφληθεί την 29.5.2003 δηλαδή την ίδια ημέρα που έγινε το καινούργιο δάνειο (Τεκμήριο 2) και με την προϋπόθεση να υποθηκευθεί το ακίνητο στο Μεσόγη. Αναγνώρισε ότι το δάνειο ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2) εξακολουθεί να το οφείλει η Εναγόμενη 1 εταιρεία. Ακολούθησαν ερωτήσεις και απαντήσεις γύρω από αυτά τα θέματα. Επέμενε ότι το δάνειο ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2) δεν εξασφαλίζεται με την υποθήκη 2722/
  10. Η εν λόγω υποθήκη κάλυπτε το αρχικό δάνειο των Λ.Κ.90.000 και τον τρεχούμενο μέχρι Λ.Κ.10.000, όπως συμφωνήθηκε την 11.12.
  11. Αναγνώρισε ότι το υπόλοιπο του εν λόγω τρεχούμενου εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι σήμερα αλλά διευκρίνισε τα εξής: «Α. Ναι υπάρχει ένας τρεχούμενος, είναι ο ίδιος με 11.12.1998 μέχρι και σήμερα. Υπάρχει εκείνο το τεκμήριο που μου εδώσετε με την αύξηση και αυτά που είπα ότι δεν τη γνώριζα, εγώ δεν εγγυήθηκα τίποτε περισσότερο από Λ.Κ.10.000.» Αναγνώρισε ότι τα έγγραφα ημερ. 2001 Τεκμήρια 1 και 6 αφορούν τον ίδιο τρεχούμενο του 1998 αλλά επέμενε ότι τα Τεκμήρια 1 και 6 της τα έδειξε ο δικηγόρος της μετά την αγωγή και δεν τα γνώριζε. Επέμενε ότι η ίδια δεν ρωτήθηκε ποτέ για την αύξηση του τρεχούμενου των Λ.Κ.10.
  12. Ανέφερε ότι τα πληρεξούσια (Τεκμήρια 4(α) - (ε)) έγιναν στα κεντρικά γραφεία της Alpha Bank όπου διευθυντής ήταν ο κ. Φαίδωνος και η κα Μαρία Γεωργίου και συνεννοήθηκαν ξεκάθαρα ότι το δάνειο ημερ. 29.5.2003 θα εξασφαλίζετο με το ακίνητο στην Μεσόγη. Επέμενε ότι αυτό το δάνειο δεν εξασφαλίζεται με την υποθήκη 2722/
  13. Επέμενε στην εκδοχή που έδωσε στην κυρίως εξέταση. Παρατίθεται ενδεικτικό απόσπασμα από την αντεξέταση: «E. Συμφωνείτε μαζί μου. Συμφωνήσετε μάλλον μαζί μου ότι ο τρεχούμενος λογαριασμός που ανοίχτηκε το ΄'98 και συνεχίζει και υφίσταται και μέχρι σήμερα δεν εξοφλήθει; A. Ναι ήταν είναι ο ίδιος τρεχούμενος. E. Όχι, ο αριθμός εννοώ ότι δεν εξοφλήθηκε, έχει ένα υπόλοιπο χρεωστικό υπόλοιπο; A. Το υπόλοιπο το οποίο εγώ δεν αναγνωρίζω. Εκείνο που αναγνωρίζω είναι το ποσό των 10 χιλιάδων λιρών. Το οποίο μου ζητήθηκε στην 11 /12/98 ήταν 90 χιλιάδων δάνειο και 10 χιλιάδων τρεχούμενο μόνο. Εγώ μόνο αυτό εγγυήθηκα. Αυτό αναγνωρίζω. Υφίσταται και μέχρι σήμερα οι 10 χιλιάδες λίρες, όσο εμπλέκονταν άλλα έγγραφα και οι αυξήσεις εγώ δεν ρωτήθηκα. Εγώ αναγνωρίζω το δάνειο, συγγνώμη τον τρεχούμενο των 10 χιλιάδων λιρών μέχρι και σήμερα, ότι το εγγυήθηκα. E. Σας υποβάλλω ότι ως εγγυητής με βάση το Τεκμήριο 3, έγγραφο εγγύησης 11/12/98, ευθύνεστε. A. Να το έχω; (Βλέπει το Τεκμήριο 3 η μάρτυρας). E. Ευθύνεστε για το ποσό που έχουν δηλώσει οι μάρτυρες των εναγόντων στο Δικαστήριο τόσο για το υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού όσο και για το υπόλοιπο του δανείου. 29/5/2003 με βάση την εγγύηση. A. Το δάνειο 29/5/2003 , δεν εξασφαλίζεται από την εγγύηση 11/12 /
  14. Από την εγγύηση 11/12/98, εκείνο που έγινε και έγιναν αρκετά έγγραφα 11 /12/98 είναι αυτό που εξασφαλίζεται είναι αυτά που έγιναν με βάση την απόφαση εγγύηση των 90 χιλιάδων το δάνειο και 10 χιλιάδων του τρεχούμενο, αυτά έχουν συμφωνηθεί 11/12/98 αυτά εγγυηθήκαμε και αυτά είπαμε όταν πάω στην τράπεζα. Θα δώσω μια εγγύηση 11/12/98 και να μην καθορίσω τι θα εγγυηθώ; Είναι δυνατό να δώσω μια εγγύηση 11/12/98 για ένα δάνειο το οποίο ανταποκρίνεται 29/5/2003 κάποια χρόνια μετά; Πάω στην τράπεζα τι κάνω; Το πρώτο ερώτημα τι είναι; Τι θα εγγυηθώ; Είμαι εγγυήτρια, τι θα εγγυηθώ; Άρα όλα τα έγγραφα τα οποία αυτά τα τυποποιημένα έγγραφα που μου δόθησαν να υπογράψω ήταν με βάση την επιστολή ή την απόφαση εγγύηση 90 χιλιάδων δάνειο και 10 χιλιάδων τρεχούμενο, αυτό έχω εγγυηθεί. Αυτό συνεννοήθηκα, αυτό έχουμε αντιληφθεί και έχουμε καταλάβει όλες μας, δεν έχει καμία σχέση με το δάνειο 29/05/
  15. ................................. Θέλω να αναφερθώ και να διευκρινίσω ότι η αίτηση που έκανε η εταιρεία στις 19 /10/98, στάλθηκε αυτή η επιστολή /12/
  16. Ήταν απάντηση προς την αίτηση της εταιρείας και έλεγε ότι ναι κύριε θα σας δώσουμε το δάνειο των 90 και τον τρεχούμενο 10 χιλιάδες λίρες, αλλά με την προϋπόθεση να υποθηκευτεί το ακίνητο σας στην κάτω Πάφο, και να δοθούν εγγυήσεις από εμάς. Με βάση αυτό, αυτή την επιστολή με βάση αυτή την απόφαση έγκριση, με βάση αυτό, αυτό το έγγραφο δόθηκαν κάποια άλλα έγγραφα όπως το Τεκμήριο 3, που οι υπάλληλοι εκεί μας είπαν ότι είναι τυπικά έγγραφα αυτά τα δίνουν σε όλους τους πελάτες, ......... και η απόδειξη είναι ότι όλα έγιναν 11/12/98 έγιναν όλα την ίδια μέρα.» Αρνήθηκε υποβολή ότι το έγγραφο εγγύησης (Τεκμήριο 3) εξασφαλίζει όλες τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 εταιρείας συμπεριλαμβανομένου της αύξησης ορίου τρεχούμενου λογαριασμού ημερ. 3.1.2001 και του δανείου 29.5.
  17. Επεσήμανε ότι σημασία έχει το τι συνεννοήθηκαν και όχι τι προνοούν τα τυποποιημένα έγγραφα. Αρνήθηκε υποβολή ότι το Τεκμήριο 6 και Τεκμήριο 1 εξακολουθεί να τη δεσμεύει ως εγγυήτρια με βάση την εγγύηση ημερ. 11.12.
  18. Στην υποβολή ότι το δάνειο ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 46) το οποίο αναφέρεται στο Τεκμήριο 7 δεν έχει εξοφληθεί καθότι οι Εναγόμενες δεν έχουν παρουσιάσει οποιαδήποτε εξοφλητική απόδειξη, επέμενε ότι αυτό εξοφλήθηκε και παρέπεμψε στο Τεκμήριο
  19. Σε ερώτηση ποιες θα ήταν οι εξασφαλίσεις του δανείου ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2) απάντησε ότι δόθηκαν τα γενικά πληρεξούσια για την υποθήκευση του ακινήτου στην Μεσόγη (Τεκμήριο 4(α) - (ε)). Δεν τους ζήτησαν άλλη εγγύηση. Ακολούθησε συζήτηση περαιτέρω αναφορικά με τα Τεκμήρια 39 και 40 σε σχέση με τον ισχυρισμό των Εναγομένων περί εξόφλησης του δανείου το 1998 (Τεκμήριο 46). Απάντησε σε ερωτήσεις σε σχέση με το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11(α)). Επίσης σε σχέση με τον τερματισμό και τα παράπονα των Εναγομένων για τα επιτόκια. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση. Η κα Θέμις (Θεμούλλα) Θεμιστοκλέους Πρέστου - Εναγόμενη 6 (Μ.Υ.2) κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της γραπτή δήλωση (Ένδειξη Δ) σχεδόν πανομοιότυπη με τη γραπτή δήλωση της Μ.Υ.
  20. Επιπρόσθετα κατά την κυρίως εξέταση κατέθεσε χωρίς ένσταση ως Τεκμήριο 46(α) το πρωτότυπο της συμφωνίας δανείου ημερ. 11/12/98 (το οποίο είχε προηγουμένως κατατεθεί ως Τεκμήριο ΣΤ για Αναγνώριση). Επίσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 46(β) το αντίγραφο του (όπως ήταν σε ημιτελή κατάσταση το οποίο προηγουμένως είχε κατατεθεί ως Τεκμήριο Α για Αναγνώριση). Υπήρξε αντεξέταση και επανεξέταση. Η κα Ανδρούλλα Χατζηαλεξάνδρου - Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) κατάθεσε γραπτή δήλωση (Ένδειξη Ε) ως μέρος της κυρίως εξέτασης της στην οποία πέραν της επανάληψης των όσων είχε προηγουμένως αναφέρει η Εναγόμενη 4 (Μ.Υ.1) και η (Μ.Υ. 2) διευκρινίζει και τα εξής: - Δέχεται ότι η ίδια (Μ.Υ.3) υπέγραψε εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας την απόφαση/έγκριση (Τεκμήριο 7) την 11.12.
  21. - Την ίδια μέρα, 11.12.1998, η ίδια (Μ.Υ.3) υπέγραψε εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας την οποία εκπροσωπούσε τη συμφωνία δανείου ημερ. 11.12.1998 για το ποσό των Λ.K.90.000 (Τεκμήριο 46). - Την ίδια μέρα, 11.12.1998 η ίδια (Μ.Υ.3) υπέγραψε ως εκπρόσωπος της Εναγόμενης 1 εταιρείας τη συμφωνία Τεκμήριο 8, την οποία η μάρτυρας περιγράφει ως «Συμφωνία παραχώρησης τρεχούμενου λογαριασμού για το όριο των Λ.Κ.10.000». - Δέχεται επίσης ότι υπέγραψε την εγγύηση ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 3). - Προσθέτει ότι οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 υπέγραψαν το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α) με το οποίο την εξουσιοδότησαν την ίδια την Εναγόμενη 3 να παρουσιαστεί στο Κτηματολόγιο Πάφου και να δεχθεί υποθήκη στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 3876 για το ποσό των Λ.Κ.100.000 «με σκοπό την εξασφάλιση των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχώρησαν οι Ενάγοντες προς την Εναγομένη1 εταιρεία, δηλαδή του Δανείου των Λ.Κ.90.000 και του Τρεχούμενου με όριο Λ.Κ.10.000 από τους Ενάγοντες, μόνο, όπως μας εζητήθη με την αναφερθείσα απόφαση/έγκριση ημερ. 11.12.1998 ΤΕΚΜ.
(7)..». Διευκρινίζει επίσης τα εξής: «Οι αρμόδιοι αντιπρόσωποι ή υπάλληλοι των εναγόντων που μετέβησαν μαζί μου στο Επ. Κτηματολόγιο Πάφου, εχρησιμοποίησαν το πιο πάνω ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο ημερ. 10.12.98 που έλαβε τον αρ. Ρ/Α 622/98 και ενέγραψαν την υποθήκη αρ. Υ2721/98, για το ποσό των Λ.Κ.25.000./ προς όφελος των και μετά εχρησιμοποίησαν το ίδιο αυτό ειδικό πληρεξούσιο Ρ/Α 622/98 και ενέγραψαν την υποθήκη Υ2722/98, για το ποσόν των Λ.Κ.100.000./ προς όφελος των, πράγμα το οποίον ούτε εγώ γνώριζα τότε ότι δεν μπορούσεν να γίνει σύμφωνα με το περιεχόμενο του αναφερόμενου πληρεξουσίου εγγράφου, ταυτόχρονα δε η εγγραφή της εν λόγω υποθήκης Υ2722/98 έγινε επί ολόκληρου του ακινήτου μας, ενώ υπήρχε Πρώτη προγενέστερη υποθήκη επί του ιδίου ακινήτου μας η Υ724/98 ημερ. 27.3.98, επί του ¼ μεριδίου μου, πράγμα το οποίον απαγορεύεται ρητώς εκ του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκών Νόμου, που επίσης εγώ δεν γνώριζα κάτι τέτοιο και εσφαλμένα και παράνομα υπό αυτά τα δεδομένα και προϋποθέσεις έγινεν αποδεκτή η εγγραφή και σύσταση της εν λόγω υποθήκης Υ2722/98 από τους αρμόδιους Λειτουργούς του Επ. Κτηματολογίου Πάφου όπως εκ των υστέρων πολύ αργότερα μας επληροφόρησεν ο δικηγόρος μας όπως θα αναφέρω και πιο κάτω. Εγώ όπως ανέφερα δεν γνώριζα ότι δεν μπορούσεν να γίνει νόμιμη εγγραφή της πιο πάνω υποθήκης με βάση τα πιο πάνω που ανέφερα και ενεργούσα και υπέγραφα καλόπιστα και με εμπιστοσύνη όπως μου υπεδείκνυαν είτε οι αντιπρόσωποι των εναγόντων που είχαν μεταβεί στο Κτηματολόγιο είτε οι αρμόδιοι λειτουργοί του Κτηματολογίου. .............................. Επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά και χωρίς βλάβη των όσων ανωτέρω αναφέρω, η αναφερόμενη επίδικη υποθήκη Υ2722/98, είναι άκυρη, και ουδεμίαν ισχύ ή εγκυρότητα έχει στο βαθμό και στην έκταση και σε όσο μέρος έχει γίνει παράβαση και/ή υπέρβαση των όρων ή του περιεχομένου του αναφερόμενου Πληρεξουσίου εγγράφου, εν αγνοία μου και παρά τη θέληση μου διότι εγώ ενεργούσα και έπραττα σ΄ ότι μου ζητούσαν οι ενάγοντες και οι αρμόδιοι λειτουργοί του Κτηματολογίου καλόπιστα και με εμπιστοσύνη........» Τα γεγονότα για το τι συνέβηκε με την εγγραφή των υποθηκών στο Κτηματολόγιο τα πληροφορήθηκε εκ των υστέρων δηλαδή αρχές του Φεβρουαρίου 2011 από το δικηγόρο της ο οποίος τα διαπίστωσε με την Εναγόμενη 4 σε σχετικό έλεγχο που προέβηκαν στο Κτηματολόγιο. Σημειώνεται επίσης ο ισχυρισμός της ότι οι υπόλοιπες Εναγόμενες δεν είχαν ενημέρωση για τις συναλλαγές της Εναγόμενης 1 εταιρείας εκτός όπου εκρίνετο απολύτως αναγκαίος. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα από τη γραπτή της δήλωση: «
  1. Διευκρινίζω στο σημείο αυτό ότι εγώ ως εκπρόσωπος της εναγόμενης 1 εταιρείας, δεν ενημέρωσα τις υπόλοιπες εναγόμενες για την επιστολή των εναγόντων ημερ. 3.1.2001 (ΤΕΚΜ. 6) προς την εναγομένη 1 εταιρεία γιατί δεν το θεώρησα αναγκαίον και γιατί δεν μου το εζήτησαν τούτοι οι αρμόδιοι αντιπρόσωποι των εναγόντων ούτε και μου εζήτησαν να υπογράψουν σχετικά οτιδήποτε οι υπόλοιπες εναγόμενες. Περαιτέρω δεν ενημέρωσα τις εναγόμενες για την επιστολή ημερ. 11.12.98 προς τους ενάγοντες (ΤΕΚΜ. 10) αφού την ίδια ημέρα έτυχεν απαντήσεως η εναγόμενη 1 εταιρεία επί της σχετικής αιτήσεως της ημερ. 19.10.98 και η επιστολή αυτή παρέμεινεν χωρίς αντικείμενο ούτε εξ΄ άλλου είχαν απάντηση σ΄ αυτή. Γενικά δεν είχαν οι υπόλοιπες εναγόμενες ενημέρωση για τις συναλλαγές της εναγομένης 1 εταιρείας ούτε συγκεκριμένα για τις συναλλαγές της με τους ενάγοντες, εκτός όπου εκρίνετο απολύτως αναγκαίο. Αυτό συνέβαινε λόγω του ότι είχαν ελάχιστες μετοχές εκάστη των εναγομένων 3, 4, 5 & 6, δηλαδή από 5 μετοχές από τις 1000 που είχε η εταιρεία, πλην της εναγομένης 2 Φροσούλλας Πρέστου που είχε 980 μετοχές και επειδή δεν ελάμβαναν οιονδήποτε μέρισμα, αφού η εταιρεία είχε χρέη και η μεταξύ μας συμφωνία ήταν όλα τα εισοδήματα της εταιρείας να πηγαίνουν στα χρέη της εταιρείας.» Κατά την αντεξέταση η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) αναγνώρισε ότι το έγγραφο ημερ. 3.1.2001 (Τεκμήριο 1) φέρει την υπογραφή της. Ότι η συμφωνία δανείου Τεκμήριο 2 ημερ. 29.5.2003 φέρει την υπογραφή της μητέρας της (Εναγόμενη 2) και την έχει ξαναδεί και η ίδια. Ότι η εγγύηση ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 3) φέρει την υπογραφή της ως επίσης και το Τεκμήριο
  2. Επίσης αναγνώρισε το έγγραφο ημερ. 3.1.2001 (Τεκμήριο 6) ως επίσης και το Τεκμήριο 9 τα οποία υπέγραψε. Στην επιστολή ημερ. 11.12.1998 της Εναγομένης 1 εταιρείας προς τους Ενάγοντες (Τεκμήριο 10) αναγνώρισε την υπογραφή της μητέρας της και το ίδιο το Τεκμήριο. Επίσης το (Τεκμήριο 12)είναι υπογραμμένο από τη μητέρα της και το έχει ξαναδεί. Δέχθηκε ότι η ίδια έλαβε τις επιστολές τερματισμού (Τεκμήρια 15(δ), 16(γ) και 17). Ανάφερε ότι σε κάποιες επιστολές της Εναγομένης 1 εταιρείας δεν έλαβαν απάντηση. Συγκεκριμένα στην επιστολή ημερ. 8.8.2002 (Τεκμήριο 12). Ακολούθως δέχθηκε υποβολή ότι η απάντηση στο Τεκμήριο 12 είναι η συμφωνία ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2). Αναγνώρισε ότι με βάση τη συμφωνία ημερ. 3.1.2001 (Τεκμήριο 1) έγινε η αύξηση του ορίου από Λ.Κ.10.000 σε Λ.Κ.30.
  3. Η Εναγόμενη 1 ζητούσε και άλλες διευκολύνσεις από την τράπεζα αλλά τους δόθηκε μόνο η αύξηση του τρεχούμενου από Λ.Κ.10.000 σε Λ.Κ.30.
  4. Υποστήριξε ότι το δάνειο ημερ. 11.12.98 (Τεκμήριο 46) το οποίο είχε υπόλοιπο την 29.5.2003 Λ.Κ.63.690, το εξόφλησε η μητέρα της - Εναγόμενη 2, την 29.5.2003 από τα χρήματα του δανείου ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2) και συνέχισε: «Οπότε 29.5.2003 συμφωνήσαμε με την τράπεζα ...να μας δώσουν το δάνειο των Λ.Κ.100.000 αλλά δώσαμε πληρεξούσια, δώσαμε αντί υποθήκη το εργοστάσιο ...δεν ξέρω για ποιο λόγο δεν χρησιμοποιήθηκαν ....». Κατόπιν άλλων ερωτήσεων συμφώνησε ότι η υποθήκη (Τεκμήριο 11) στη σελίδα 4 φέρει την υπογραφή της. Το Τεκμήριο 11 το υπέγραψε με βάση το Τεκμήριο 11α δηλαδή το πληρεξούσιο που της παραχώρησαν οι αδελφές της. Ως προς τις συνθήκες υπογραφής του δανείου ημερ. 29.5.03 (Τεκμήριο 2) επέμενε ότι έκαναν συμφωνία με την τράπεζα προφορικά για να εξασφαλιστεί με υποθήκη το ακίνητο στη Μεσόγη και υπέγραψαν πληρεξούσια τα οποία πήρε η ίδια από το εργοστάσιο στην τράπεζα. Πρόκειται για τυποποιημένα πληρεξούσια της τράπεζας. Δεν θυμάται με ποιόν από την τράπεζα έκαναν αυτή τη προφορική συμφωνία. Θυμάται ότι ήταν στο γραφείο του κ. Φαίδωνος. Αναφέρθηκε επίσης στα παράπονα για τις χρεώσεις των τόκων. Επίσης στην επιχείρηση της Εναγόμενης 1 εταιρείας και στην ενημέρωση που είχαν οι αδελφές της: Οι αδελφές της οι οποίες είχαν μικρό ποσοστό ως μέτοχοι, ενημερώνοντο για κάποια πράγματα αλλά περισσότερο όταν χρειάζετο να υπογράψουν για κάποιο δάνειο ή για τρεχούμενο. Για την αύξηση του τρεχούμενου από Λ.Κ.10.000 σε Λ.Κ.30.000 δεν χρειάστηκε να τους ενημερώσει γιατί η τράπεζα δεν χρειαζόταν υπογραφή. Επέμενε στις θέσεις της. Μεταξύ άλλων ότι η εγγύηση (Τεκμήριο 3) αφορά το δάνειο των Λ.Κ.90.000 και τον τρεχούμενο μέχρι Λ.Κ.10.
  5. Υπήρξε επανεξέταση αναφορικά με τις πτυχές της αντεξέτασης που αφορούν τον ισχυρισμό της Υπεράσπισης για εξόφληση του δανείου ημερ. 11.12.98, και αναφορικά με τους ισχυρισμούς της στην αντεξέταση ότι δεν πήρε απάντηση σε κάποιες επιστολές. Επιπρόσθετα είπε μεταξύ άλλων ότι δάνειο ημερ. 11.12.98 είχε εγκριθεί κατόπιν αιτήσεως της εταιρείας ημερ. 19.10.
  6. Η κα Ιωάννα Μενελάου (Μ.Υ.4) ανάφερε μεταξύ άλλων ότι εργάζεται στο Κτηματολόγιο Πάφου από το
  7. Αναγνώρισε στην Υ2721/98 (Τεκμήριο 43) την υπογραφή της. Η ίδια την είχε δεχθεί την συγκεκριμένη υποθήκη στο Κτηματολόγιο. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τα στοιχεία που καταγράφονται στο Τεκμήριο 43 και επιβεβαίωσε ότι για την εγγραφή της είχε χρησιμοποιηθεί το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α) δηλαδή το ίδιο πληρεξούσιο που χρησιμοποιήθηκε για την Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Οι δύο υποθήκες αφορούν το ίδιο ακίνητο, αρ. εγγραφής
  8. Υποστήριξε ότι το εν λόγω πληρεξούσιο είναι ειδικό, για μια συγκεκριμένη πράξη (τούτο είπε, φαίνεται και από τα χαρτόσημα). Και λογικά δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και για την επόμενη πράξη δηλαδή την επίδικη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Απάντησε επίσης σε σχέση με την υποθήκη Υ724/98 (Τεκμήρια 42(α) και 42(β)). Επεσήμανε ότι αφορά και πάλι το ακίνητο αρ. εγγραφής 3876 όμως εδώ ενυπόθηκος οφειλέτης είναι μόνο η Εναγόμενη 3 και συνεπώς με βάση την Υ724/98 υποθηκεύτηκε μόνο το ¼ μερίδιο δηλαδή το μερίδιο της Εναγόμενης 3 (ενώ οι υποθήκες Υ2721/98 και Υ2722/98 καλύπτουν ολόκληρο το ακίνητο με ενυπόθηκους οφειλέτες τις Εναγόμενες 3, 4, 5 και 6). Πρόσθεσε ότι οι Υ2721/98 και Υ2722/98 ήταν μεταγενέστερες υποθήκες της Υ724/
  9. Με την προϋπόθεση ότι η Υ724/98 ήταν γραμμένη μέσα στο σχετικό βιβλίο οι μεταγενέστερες υποθήκες δεν μπορούσαν να εγγραφούν δεδομένου ότι η Υ724/98 καλύπτει το ¼ μερίδιο. Με βάση τα πιστοποιητικά έρευνας (Τεκμήρια 44 και 45) τα οποία της υποδείχθηκαν κατά την ακρόαση, η Υ724/98 προηγήθηκε των εν λόγω δύο υποθηκών. Και πρόσθεσε: «Α. Ναι αλλά τούτα περάστηκαν μέσα στο σύστημα μέσα στα κομπιούτερ και φαίνεται πάνω στα πιστοποιητικά έρευνας. Λογικά δεν πρέπει να υπήρχε μέσα στο βιβλίο γραμμένη η πρώτη υποθήκη 724/98 για να κάνουμε εμείς τις άλλες υποθήκες με ολόκληρα τα μερίδια τούτα. Μετά τα βάλασιν μέσα στο σύστημα. Τα στοιχεία τούτα τον καιρό μας εμάς δεν υπήρχε μέσα στο σύστημα δεν θα εβάζαν τούτα τα πράγματα.» Κατά την αντεξέταση, ανάφερε ότι έχει μόρφωση Λυκείου και από πείρα γνωρίζει αν ένα πληρεξούσιο είναι ειδικό ή γενικό. Όπως η ίδια βλέπει το Τεκμήριο 11α, είναι ειδικό «άσχετο ότι γράφει αριθμό από πάνω. Όταν είναι γενικό το πληρεξούσιο βάζουμε αριθμό από πάνω. Ο υπεύθυνος έβαλε ότι είναι γενικό και τα χαρτόσημα.» Συμφώνησε ότι το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α) είναι συνημμένο με την Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). «Λογικά ήταν ειδικά μόνο για τούτο, το Τεκμήριο 11». Η ίδια λειτούργησε βάση του τι της είπε ο υπεύθυνος. Ο υπεύθυνος δέχεται τα πληρεξούσια. Δεν γνωρίζει γιατί δεν επισυνάφθηκε έστω αντίγραφο του Τεκμηρίου 11α στην Υ2721/
  10. Από το Κτηματολόγιο της έδωσαν να φέρει στο Δικαστήριο φωτοτυπία της Υ2721/
  11. Δεν γνωρίζει πού είναι το πρωτότυπο της εν λόγω υποθήκης. Απάντησε σε ερωτήσεις αναφορικά με το λανθασμένο αριθμό τεμαχίου στο πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α). Δεν γνωρίζει εάν ισχύουν μέχρι σήμερα οι υποθήκες Υ2721/98 ή η Υ2722/
  12. Πρόσθεσε ότι όταν το πληρεξούσιο είναι ειδικό τοποθετείται στη συγκεκριμένη πράξη. Όταν είναι γενικό και φέρει αριθμό μπαίνει στο αρχείο. Υπήρξε σύντομη επανεξέταση. Ο κ. Σωτήρης Ζίγκας (Μ.Υ. 5) ανέφερε μεταξύ άλλων ότι εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου από το 1982 όπου ήταν τοποθετημένος κατά καιρούς σε διάφορους κλάδους. Είναι τώρα υπεύθυνος του Κλάδου Εγγραφής Δηλώσεων Αιτήσεων της Μηχανογράφισης και Αναγκαστικών Πωλήσεων και Επιβαρύνσεων. Στο αρχείο όπου είναι υπεύθυνος υπάρχει εγγεγραμμένη η υποθήκη Υ2721 Τεκμήριο
  13. Απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις σε σχέση με τα στοιχεία που υπάρχουν στην εν λόγω υποθήκη. Μεταξύ άλλων είπε ότι για την εγγραφή της χρησιμοποιήθηκε το πληρεξούσιο Τεκμήριο 11(α). Πρόσθεσε ότι το ίδιο πληρεξούσιο χρησιμοποιήθηκε και για την εγγραφή της Υ2722/98 Τεκμήριο
  14. Εξέφρασε τη θέση ότι το πληρεξούσιο Τεκμήριο 11α είναι ειδικό. Μια φορά μπορούσε να χρησιμοποιηθεί. Και πρόσθεσε: «Είναι ρητώς για 100.000 και η πρώτη υποθήκη 2721/98 έπρεπε να είναι 100.000 και όχι 25.000». Λανθασμένα ο συνάδελφος του το αποδέχτηκε ως γενικό και το χρησιμοποίησε πέραν της μίας φοράς. Απάντησε επίσης σε ερωτήσεις για την υποθήκη Υ724/98 (Τεκμήρια 42α και 42β). Πρόσθεσε ότι έχει υπόψη του τα πιστοποιητικά έρευνας Τεκμήρια 44 και
  15. Ήταν η θέση του ότι ενόψει της Υ724/98 (η οποία καλύπτει ¼ μερίδιο) που φαίνεται στα εν λόγω πιστοποιητικά έρευνας, δεν ήταν δυνατό να εγγραφούν οι μεταγενέστερες υποθήκες, περιλαμβανομένης και της Υ2722/98 Τεκμήριο
  16. Κατά την αντεξέταση, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στα καθήκοντα του και επέμενε στις θέσεις του όπως τις ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση. Κατόπιν ερωτήσεως πρόσθεσε τα εξής: Η Υ724/98 ήταν γραμμένη στα κτηματικά μητρώα αφού την είχε σημειώσει ο ίδιος στην εγγραφή του ακινήτου αρ. εγγραφής
  17. Μετά όμως διαγράφηκε από το μητρώο εγγραφής. Δεν γνωρίζει ποιος την διέγραψε από το μητρώο εγγραφής. Όμως είχε καταχωρηθεί και ηλεκτρονικά. Γι' αυτό και η εν λόγω υποθήκη αναφέρεται στα Τεκμήρια 44 και
  18. Σωστά εξακολουθεί να αναφέρεται ηλεκτρονικά αφού «η υποθήκη στέκει». Για να εξαλειφθεί, πρέπει να προσκομίσει σχετικό χαρτί εξάλειψης ο ενυπόθηκος δανειστής και σε έρευνα που είχε προβεί δεν βρήκε κάτι τέτοιο. Έχει μόνο αντίγραφο της Υ2721/
  19. Δεν βρίσκει πουθενά στο Κτηματολόγιο πρωτότυπο της. Ακολούθησε συζήτηση ως προς το κατά πόσο το Κτηματολόγιο κατέχει πρωτότυπα έγγραφα. Κατέθεσε χωρίς ένσταση πρωτότυπο αντίγραφο όπως το ονόμασε, της Υ724/98 ως Τεκμήριο 47 με επισυναπτόμενα. Ακολούθως ανέφερε ότι χάθηκε και το πρωτότυπο που κρατά το Κτηματολόγιο και για την Υ2722/98 και κάποια Υ2723/
  20. Ισχυρίστηκε ότι και η χαρτοσήμανση στο Τεκμήριο 11α δείχνει ότι είναι ειδικό πληρεξούσιο. Τα ειδικά πληρεξούσια επισυνάπτονται στη σχετική υποθήκη. Ακολούθησε επανεξέταση κατά την οποία κατατέθηκε το πρωτότυπο του πληρεξουσίου Τεκμήριο 11α ως Τεκμήριο
  21. Διευκρίνισε μεταξύ άλλων ότι η ύπαρξη της Υ724/98 αποδεικνύεται και από το έγγραφο της ηλεκτρονικής καταχώρισης που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο 47 Ο κ. Ιωάννης Χ"Παναγιώτου (Μ.Υ.6) Εγγεγραμμένος Ελεγκτής, κατάθεσε κατά την κυρίως εξέταση ως Τεκμήριο 49 την ανασκόπηση του τρεχούμενου λογαριασμού 145/09893/2001/0 (νέος αρ. λογαριασμού 645-220-005398-2) δηλαδή του Τεκμηρίου 13 για την περίοδο από 31.12.1998 μέχρι και τον τερματισμό του λογαριασμού την 29.8.
  22. Σκοπός της ανασκόπησης ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο στην εν λόγω περίοδο η Τράπεζα χρέωνε ετήσιο τόκο ως οι ανακοινώσεις της Τράπεζας στον ημερήσιο τύπο, καθώς και αν ο ανατοκισμός σε ένα έτος επιβάλλετο πέραν από δύο φορές, δηλαδή ανά εξάμηνο. Για λόγους που εξηγά στη μελέτη του (Τεκμήριο 49) κατέληξε ότι το αναθεωρημένο υπόλοιπο με βάση τους δικούς του υπολογισμούς θα έπρεπε να ήταν Λ.Κ. 27.965,45 και όχι Λ.Κ.37.898,
  23. Προέβηκε επίσης σε ανασκόπηση του λογαριασμού του δανείου αρ. 345-09893-4302-4 (νέος αρ. λογ. 645-400-001318-4) δηλαδή του Τεκμηρίου 14 και προς τούτο κατέθεσε το Τεκμήριο 50 το οποίο εξήγησε. Υπέδειξε ότι ως σημειώνει στο Τεκμήριο 50 (στις δύο τελευταίες στήλες) υπάρχει μια διαφορά υπολογισμού του επιτοκίου του τόκου μεταξύ των υπολογισμών των δικών του και της Τράπεζας κατά Λ.Κ.4.331,
  24. Κατά την αντεξέταση απάντησε σε ερωτήσεις ως προς τα προσόντα του και την εργασία του. Διευκρίνισε ότι η μελέτη αρχικά είχε ξεκινήσει το 2010 όταν ιδιώτευε. Δεν έλαβε χρήματα για την παρούσα εργασία του και απάντησε σε ερωτήσεις ως προς το χρόνο που του πήρε για τη μελέτη. Τις οδηγίες του τις είχε δώσει η κα Αντρούλλα Χ"Αλεξάνδρου (Εναγόμενη 3). Του είχε δώσει τις καταστάσεις λογαριασμού, τις ανακοινώσεις των επιτοκίων. Επίσης τις σχετικές συμφωνίες. Έδωσε εξηγήσεις ως προς τι έλαβε υπόψη του για την ετοιμασία των μελετών του. («Η μόνη παράμετρος που έχω χρησιμοποιήσει την αναφέρω μέσα στην αναφορά μου, είναι το κεφάλαιο, η διαφορά των ημερών και το επιτόκιο είναι ξεκάθαρο μέσα στην αναφορά μου τι έχω υπολογίσει»). Ακολούθησε συζήτηση αναφορικά με τους όρους credit/debit που χρησιμοποίησε στο Τεκμήριο
  25. Σε υποβολή ότι η Τράπεζα έκανε τους υπολογισμούς βάση της συμφωνίας ημερ. 29.5.03 όπως φαίνονται στο Τεκμήριο 14, απάντησε «Δεν τους επεξεργάστηκα για να μπορώ να απαντήσω με βεβαιότητα». Εξήγησε ότι το Παράρτημα Α του Τεκμηρίου 49 είναι αναπαράσταση των καταστάσεων της Τράπεζας (Τεκμήριο 13) που έλαβε υπόψη. Εξήγησε περαιτέρω τον τρόπο που εργάστηκε. Επέμενε στην ορθότητα των Τεκμηρίων 49 και
  26. Δεν υπήρξε επανεξέταση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Δικαστήριο έχει παρακολουθήσει τους μάρτυρες ενώ έδιδαν μαρτυρία καθώς και τον τρόπο και ύφος με το οποίο απαντούσαν. (Βλ. C & A Pelekanos Assoc. Ltd ν. Πελεκάνου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273, 1280-1281.) Έχω επίσης κατά νου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. (Βλ. επίσης Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506 όπου αναφέρεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία.) Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία ο κ. Σάββας Άδωνη (Μ.Ε.1) βρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγόντων από το 1993 και στην υπηρεσία παρακολούθησης προβληματικών λογαριασμών από το
  1. Είναι ένας από τους υπεύθυνους για την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης χρεωστικών λογαριασμών των πελατών των Εναγόντων στους οποίους περιλαμβάνονται και οι λογαριασμοί της Εναγομένης
  2. Στο τμήμα του φυλάττουν όλα τα σχετικά έγγραφα και έχει την ευθύνη της παρακολούθησης των επίδικων λογαριασμών. Οι αναφορές του Μ.Ε.1 για τα ουσιώδη γεγονότα δεν έχουν κλονιστεί. Ταυτόχρονα δεν αγνοείται η απροθυμία του σε ερωτήσεις που τον καλούσαν να έδιδε πληροφορίες για την ύπαρξη του δανείου ημερ. 11/12/98 για το ποσό των Λ.Κ.90.000 (Τεκμήριο 46α) προς την Εναγόμενη 1 και την εξόφληση του. Η στάση αυτή συνυπολογίζονται από το Δικαστήριο, όμως όπως αναλύεται πιο κάτω, δεν είναι καθοριστική για τις διαπιστώσεις στις οποίες το Δικαστήριο κατέληξε λαμβανομένων υπόψη του συνόλου της υπόθεσης. Όσον αφορά την κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε.2): Προκύπτει ότι είναι υπάλληλος των Εναγόντων με καθήκοντα όπως τα ανέφερε. Τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις υπογραφές των διαφόρων τεκμηρίων τον τόπο υπογραφής του κάθε τεκμηρίου και τις διαδικασίες υπογραφής δεν έχουν κλονιστεί και αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Επισημαίνεται και εδώ η απροθυμία της να δώσει στοιχεία για το δάνειο ημερ. 11.12.1998 το οποίο τελικά σε άλλο στάδιο της διαδικασίας κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  3. Όσον αφορά την κα Στέλλα Σεργίου (Μ.Ε.3): Προκύπτει ότι είναι υπάλληλος του Κτηματολογίου με καθήκοντα όπως τα ανέφερε. Η χρησιμότητα της μαρτυρίας της αφορά την απόδειξη του γεγονότος ότι η επίδικη υποθήκη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) έχει εγγραφεί. Πέραν τούτου δεν εξήγησε επαρκώς το λόγο που δεν καταγράφηκε στην υποθήκη Υ2722/98 και η ύπαρξη της Υ724/
  4. Όσον αφορά την κα Χρ. Θεμιστοκλέους Μ.Υ. 1 - Εναγόμενη 4: Ως κύριο σημείο επισημαίνεται ότι δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι η ίδια και οι υπόλοιπες Εναγόμενες δεν ήταν ενήμερες για μέρος των συναλλαγών της Εναγόμενης 1 εταιρείας με τους Ενάγοντες ή ότι είχε συμφωνηθεί με τους Ενάγοντες πως σκοπός των εξασφαλίσεων (Τεκμήριο 3 και 11) ήτο περιορισμένος στον τρεχούμενο μέχρι Λ.Κ.10.000 και για το δάνειο (Τεκμήριο 46). Επιπρόσθετα δεν έδωσε σαφείς και ολοκληρωμένες εξηγήσεις σε σχέση με το ζήτημα της προτιθέμενης υποθήκευσης του κτήματος τους στη Μεσόγη. Αντίστοιχα τα όσα αναφέρονται για την Μ.Υ. 1 - Εναγόμενη 4, αφορούν την κα Θεμούλλα Πρέστου - Μ.Υ. 2, Εναγόμενη
  5. Όσον αφορά την κα Α. Χ"Αλεξάνδρου (Μ.Υ. 3) - Εναγόμενη 3 τα όσα αναφέρονται για τις Μ.Υ. 1 και Μ.Υ.2 ισχύουν κατ' αναλογία και για την Εναγόμενη
  6. Ενδεικτικά σημειώνεται ότι οι αναφορές της ότι δεν ενημέρωνε σφαιρικά τις υπόλοιπες Εναγόμενες (4, 5, 6), δεν συνάδει τη γενικότερη συμπεριφορά των Εναγομένων όσον αφορά την Εναγόμενη 1 εταιρεία (π.χ. υπογραφή εγγύησης, μέτοχοι, οικογενειακή επιχείρηση, υποθήκευση ακινήτου της Υ2722/98 για τραπεζικές διευκολύνσεις στην εταιρεία κ.λ.π.). Η κα Ιωάννα Μενελάου (Μ.Υ.4): Είναι υπάλληλος του Κτηματολογίου και εκτελεί τα καθήκοντα της εκεί όπως τα ανέφερε. Από τη μαρτυρία της προκύπτει ως πραγματικό γεγονός η εγγραφή της Υ2721/98 (Τεκμήριο 43) και η διαδικασία που ακολουθήθηκε για την εγγραφή της υποθήκης. Ο κ. Σ. Ζίγκας (Μ.Υ.5): Είναι υπάλληλος του Κτηματολογίου με καθήκοντα όπως τα ανέφερε. Έδωσε στο Δικαστήριο ορθές πληροφορίες ως προς την ύπαρξη των υποθηκών Υ2721/98 (Τεκμήριο 43) και Υ2722/98 (Τεκμήριο 11). Για το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε το ίδιο πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11(α)) για την εγγραφή τους. Επίσης όσα ανάφερε για την εγγραφή και ύπαρξη της Υ724/98 (Τεκμήριο 47) δεν έχουν κλονιστεί. Ο κ. Χ"Παναγιώτου (Μ.Υ.6) λογιστής, εργάστηκε και ετοίμασε τις μελέτες με τον τρόπο που ανέφερε. Όμως όπως αναλύεται πιο κάτω δεν έδειξε ότι έλαβε υπόψη όλες τις σχετικές παραμέτρους και συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στην εργασία του. (Για μαρτυρία εμπειρογνώμονα βλ. Philippou v. Odysseos
(1989)1 C.L.R. 1) --------------- Πληρέστερη αξιολόγηση όλων των μαρτύρων προκύπτει σε διάφορα σημεία της απόφασης. -------------- Οι Ενάγοντες Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του κ. Σ. Άδωνη (Μ.Ε.1) οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 διεξάγουσα τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο ως βεβαιώνεται και από το Τεκμήριο
  1. (Το πιστοποιητικό - Τεκμήριο 5 - ημερ. 12.3.2007 εκδόθηκε από την Κεντρική Τράπεζα και εμπεριέχει τις σχετικές πληροφορίες για την νομική υπόσταση και εξέλιξη των Εναγόντων). Η μαρτυρία του Μ.Ε.1 γι΄ αυτή τη πτυχή σε συνδυασμό με τα Τεκμήρια 5, 37 και 38 αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Οι Εναγόμενες Από το σύνολο της μαρτυρίας των Εναγομενων 4, 6, και 3 (Μ.Υ.1, Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 αντίστοιχα) δεν αμφισβητήθηκαν και αποτελούν πραγματικά γεγονότα τα εξής: Η Εναγόμενη 1 εταιρεία ασχολείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο 1998-2003 και συνεχίζει να ασχολείται με κατασκευή φύλλου κατεϊφιού. Η επιχείρηση υπήρχε από τον πατέρα των Εναγομένων 3 - 6 ο οποίος απεβίωσε ξαφνικά. Όπως είπε η Εναγόμενη 3, «στο συγκεκριμένο στάδιο που πέθανε ο πατέρας μου, υπήρχε, έγιναν κάποιες επενδύσεις, έγιναν κάποια δάνεια, η επιχείρηση συνέχισε και εργαζόταν και κάναμε την εταιρεία Prestos Confectionary...». Διευθυντές της εν λόγω εταιρείας ήταν και είναι οι Εναγόμενες 2 και
  2. Γραμματέας κάποιος κ. Χ"Νεοφύτου. Οι Εναγόμενες 3, 4, 5 και 6 είναι αδελφές και είναι μέτοχοι στην Εναγομένη 1 εταιρεία. Η Εναγόμενη 2, μητέρα των Εναγομένων 3, 4, 5 και 6 έχει μόρφωση δημοτικού. Είχε και έχει για κάθε ουσιώδη χρόνο 980 μετοχές από τις 1000 μετοχές της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ. 3) έχει πτυχίο στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Έχει 5 μετοχές στην Εναγομένη 1 εταιρεία. Η Εναγόμενη 4 (Μ.Υ. 1) είναι ιατρός. Είχε και έχει για κάθε ουσιώδη χρόνο 5 μετοχές στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Η Εναγόμενη 5 έχει μόρφωση δημοτικού και είχε και έχει για κάθε ουσιώδη χρόνο 5 μετοχές στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Η Εναγόμενη 6 (Μ.Υ. 2), είναι νηπιαγωγός. Είχε και έχει για κάθε ουσιώδη χρόνο 5 μετοχές στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Όπως προκύπτει μεταξύ άλλων από την παράγραφο 6, σελ. 10, της γραπτής δήλωσης, Ένδειξη Ε, της Εναγομένης 3 (Μ.Υ. 3) οι Εναγόμενες 2 - 6 είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους, όπως όλα τα εισοδήματα της Εναγόμενης 1 εταιρείας να πηγαίνουν στα χρέη της εταιρείας. Όπως προκύπτει από την αντεξέταση της Εναγόμενης 4, (Μ.Υ. 1), το εργοστάσιο στο οποίο λειτουργεί την επιχείρηση της η Εναγόμενη 1 εταιρεία είναι τοποθετημένο στην ακίνητη περιουσία στη Μεσόγη, Πάφο, η οποία ανήκει στις Εναγόμενες 2 -
  3. Από κοινού κατάθεση εγγράφων Κατά τη ακροαματική διαδικασία κατατέθηκαν από κοινού τα εξής έγγραφα: - Συμφωνία ημερ. 3.1.2001 μεταξύ της Εναγόμενης 1 εταιρείας και των Εναγόντων για πιστωτικές διευκολύνσεις προς την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 1). - Συμφωνία ημερ. 29.5.2003 για δάνειο από τους Ενάγοντες προς την Εναγόμενη 1 (Τεκμήριο 2). - Έγγραφο εγγύησης ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 3). - Πληρεξούσια έγγραφα (Τεκμήριο 4α-4ε). Κατά την κατάθεση επιφυλάχθηκε το δικαίωμα αντεξέτασης επί των εν λόγω τεκμηρίων ως το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΗΜΕΡ. 3.1.2001 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 ΚΑΙ Ο ΣΧΕΤΙΚΟΣ ΤΡΕΧΟΥΜΕΝΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ Τίθεται ισχυρισμός για την εν λόγω συμφωνία μεταξύ άλλων στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης. Αν και με την Έκθεση Υπεράσπισης, παράγραφος 3, τίθεται ο ισχυρισμός ότι η εν λόγω συμφωνία δεν είναι δεσμευτική για την Εναγόμενη 1, κατά την αντεξέταση της Εναγόμενης 3 (Μ.Υ.3) παραδέχθηκε ότι η συμφωνία ημερ. 3.1.01 (Τεκμήριο 1) φέρει την υπογραφή της και ότι είχε δικαίωμα υπογραφής εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Συνεπώς αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η συμφωνία (Τεκμήριο 1), καταρτίσθηκε και υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης
  4. Με τη συμφωνία αυτή οι Ενάγοντες συμφώνησαν να παρέχουν στην Εναγόμενη 1 διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις υπό όρους που προνοούνται στην εν λόγω συμφωνία. Κατατοπιστικό της ουσίας της εν λόγω συμφωνίας είναι το εξής απόσπασμα της: « ΣΥΜΦΩΝΙΑ (Προϊόν ..........) Επειδή η εταιρεία Prestos Confectionery Ltd ....εν τοις εφεξής καλούμενος «ο χρεώστης» .... έχει ζητήσει παρά της ALPHA BANK LIMITED εν τοις εφεξής καλουμένης «η Τράπεζα» ..να παρέχη ή συνεχίση παρέχουσα δάνεια εις τρεχούμενον ή οιονδήποτε άλλον λογαριασμόν και/ή άλλως πως δίδη πίστωσιν ή παρέχη τραπεζικάς διευκολύνσεις ή άλλου είδους πιστωτικάς διευκολύνσεις δια τοιαύτην περίοδον οίαν η Τράπεζα ήθελεν αποφασίσει κατά την κρίσιν της και Επειδή η Τράπεζα συνεφώνησεν προς την αίτησιν του Χρεώστη Συμφωνείται σήμερον την 3ην ημέραν, του μηνός Ιανουαρίου του έτους 2001 μεταξύ των συμβαλλομένων όπως η λειτουργία του λογαριασμού ή λογαριασμών του Χρεώστη και/ή χορήγησις οιωνδήποτε δανείων και/ή πιστώσεων και/ή άλλων Τραπεζικών διευκολύνσεων ή πιστωτικών διευκολύνσεων γενομένων ή γενησομένων προς τον Χρεώστην υπό τις Τραπέζης θα υπόκεινται εις τους κατωτέρω εκτιθεμένους όρους:..» Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του κ. Σάββα Άδωνη η σχετική κοινοποίηση της απόφαση έγκρισης για τη συμφωνία αυτή (Τεκμήριο 1) εμπεριέχεται στο έγγραφο ημερ. 3.1.01 (Τεκμήριο 6). Όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 6 οι Ενάγοντες ενέκριναν μεταξύ άλλων αύξηση του ήδη υφιστάμενου ορίου τρεχούμενου λογαριασμού της Εναγόμενης 1 από Λ.Κ.10.000, σε Λ.Κ.30.
  5. Όπως προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας το Τεκμήριο 6 υπογράφεται τόσο από τους Ενάγοντες και εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας από την Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3). (Κατά την αντεξέταση η Μ.Υ.3 αναγνώρισε την υπογραφή της επί του Τεκμηρίου 6). Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 ο σχετικός τρεχούμενος χρεωστικός λογαριασμός μέσω του οποίου στην πράξη λειτούργησε η συμφωνία (Τεκμήριο 1) έφερε αρχικό αριθμό 145-09893-2001-0 και μεταγενέστερα νέο αριθμό 645-220-005398-2 (αναφέρεται στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης και επίσης στην παράγραφο 10 της Γραπτής Δήλωσης του Μ.Ε.1 - Ένδειξη Α). Όσον αφορά τώρα το ιστορικό του λογαριασμού αυτού, από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 προκύπτουν τα εξής: Ο λογαριασμός προϋπήρχε από το 1998 και είχε όριο Λ.Κ.10.
  6. Είναι ο λογαριασμός που αναφέρεται στο Τεκμήριο
  7. Την ύπαρξη της επιστολής των Εναγόντων προς την Εναγόμενη 1 ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 7) δεν αμφισβητά οποιαδήποτε πλευρά. Μάλιστα η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) κατά την ακρόαση δέχθηκε ότι η ίδια είχε υπογράψει και αποδεχθεί εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας την εν λόγω επιστολή (βλ. στο Tεκμήριο 7: «
  8. Current Account Overdraft, Subject to annual review, £10.000») Σε συνάρτηση με την εν λόγω επιστολή (Τεκμήριο 7), την ίδια ημερομηνία, 11.12.98, είχε υπογραφεί μεταξύ άλλων και η συμφωνία (Τεκμήριο 8) μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Σημειώνεται εδώ ότι η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) δέχεται κατά την κυρίως εξέταση ότι είχε υπογράψει τη συμφωνία (Τεκμήριο 8) εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Με τη συμφωνία (Τεκμήριο 8) οι Ενάγοντες συμφώνησαν όπως παρέχουν ή συνεχίσουν να παρέχουν δάνεια ή τραπεζικές διευκολύνσεις ως το εν λόγω έγγραφο. Εστιάζοντας τώρα την προσοχή στο Τεκμήριο 6 ημερομηνίας 3.1.01, παρατηρούμε και προκύπτει ως πραγματικό γεγονός ότι την 3.1.01 είχε στην ουσία συμφωνηθεί μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγομένης 1 η αύξηση του ορίου του εν λόγω τρεχούμενου λογαριασμού από Λ.Κ.10.000 σε Λ.Κ.30.
  9. Τούτο προκύπτει και από τη μαρτυρία του Μ.Ε.
  10. Αλλά και η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) κατά την αντεξέταση της αναγνώρισε ότι με βάση τη συμφωνία ημερ. 3.1.01 (Τεκμήριο 1) έγινε η αύξηση του τρεχούμενου από Λ.Κ.10.000 σε Λ.Κ.30.
  11. Συνεπώς η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων προς την Εναγόμενη 1 υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού, δυνάμει της συμφωνίας ημερ. 3.1.01 (Τεκμήριο 1) με όριο Λ.Κ.30.000 ως το Τεκμήριο 6, λειτούργησε με τον ίδιο τρεχούμενο λογαριασμό που προηγουμένως (από το 1998) είχε όριο Λ.Κ.10.000 ως αναφέρεται στο Τεκμήριο
  12. Εξάλλου και η Εναγόμενη 4 (Μ.Υ.1) κατά την αντεξέταση της αναγνώρισε ότι τα Τεκμήρια 1 και 6 αφορούν τον ίδιο τρεχούμενο λογαριασμό με του
  13. Όπως επίσης προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 η δέσμη καταστάσεων λογαριασμού (Τεκμήριο 13) αποτελεί την κατάσταση του λογαριασμού αυτού από το τέλος του 1998 ως την 29.8.
  14. Όλα τα πιο πάνω συνάδουν με τα δικόγραφα. Πιο συγκεκριμένα: Στην παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης τίθεται ο εξής ισχυρισμός σε σχέση με τη συμφωνία (Τεκμήριο 1) και τον αντίστοιχο τρεχούμενο λογαριασμό: «
  15. Δυνάμει συμφωνίας μεταξύ των εναγόντων και της εναγόμενης 1, ημερ. 03/01/2001 οι Ενάγοντες παραχώρησαν στην Εναγόμενη 1, πιστωτικές διευκολύνσεις υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού υπό όρους τους οποίους αποδέχθηκε η εναγόμενη 1 και/ή άλλως πως οι ενάγοντες άνοιξαν τρεχούμενο χρεωστικό λογαριασμό, με αρχικό αριθμό λογαριασμού 145-09893-2001-0 και νέο αριθμό 645-220-05398-2 εις το όνομα της και παραχώρησαν σ' αυτόν δάνεια και/ή διευκολύνσεις και/ή υπηρεσίες δια της χρήσεως του ρηθέντος λογαριασμού και υπό τους πιο κάτω κυρίως όρους:.» Επισημαίνεται κατ΄ αρχήν ο διαζευκτικός ισχυρισμός σε σχέση με την ημερομηνία ύπαρξης του εν λόγω λογαριασμού: Οι Ενάγοντες την 3.1.01 «παραχώρησαν στην Εναγόμενη 1 πιστωτικές διευκολύνσεις υπό μορφή τρεχούμενου λογαριασμού [εδώ δεν διευκρινίζεται πότε ανοίχθηκε ο λογαριασμός] και/ή άλλως πως οι Ενάγοντες άνοιξαν τρεχούμενο λογαριασμό.» Το ότι ο εν λόγω λογαριασμός ανοίχθηκε το 1998, τίθεται ρητά με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Υπεράσπισης, παράγραφος 3, σελίδα 2: «Επιπροσθέτως και/ή Διαζευκτικώς και άνευ βλάβης των πιο πάνω ισχυρισμών των, η εναγομένη 1 ισχυρίζεται ότι ο αναφερόμενος Τρεχούμενος Λογαριασμός αρ. 145-09893-2001-0 και/ή με τον νέον αριθμό ο οποίος είναι και εσφαλμένος εν πάση περιπτώση, δεν ανοίχθηκεν υπό των εναγόντων δυνάμει της αναφερόμενης συμφωνίας ημερ. 3.1.01 και κατά ή μετά την εν λόγω ημερομηνία, αλλά ο εν λόγω λογαριασμός (με αρχικό αριθμό) ανοίχθηκεν υπό των εναγόντων για την εναγομένην 1 πολύ πιο προηγούμενα περί τα τέλη του έτους 1998 και/ή άλλως πως». Στη δε παράγραφο 2 της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση τίθενται διευκρινιστικά οι εξής ισχυρισμοί από την πλευρά των Εναγόντων: «
  16. Η ενάγουσα ..ισχυρίζεται ότι οι οιεσδήποτε διευκολύνσεις εις τρεχούμενο ή δάνειο και/ή άλλης μορφής της ενάγουσας προς τους εναγόμενους ή προς οιοδήποτε εξ αυτών έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα της αγωγής ως προκύπτουν από τα Δικόγραφα, είναι μέρος δικαιοπραξίας και/ή δοσοληψιών, συμφωνιών και διευθετήσεων, που επροηγήθησαν και/ή άλλως, μεταξύ ενάγουσας και εναγομένων και/ή οιουδήποτε εξ αυτών μετά των οποίων συνδέεται και/ή σχετίζεται τόσο η συμφωνία τρεχούμενου ημερ. 3.1.2001 όσον και η οποιαδήποτε άλλη συμφωνία δανείου ή άλλως πως» Συνεπώς τα ευρήματα πιο πίσω όχι μόνο δεν είναι αντιφατικά με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων αλλά συνάδουν και με κάποιους από τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης. Επιπρόσθετα η πλευρά των Εναγομένων θα μπορούσε να ζητούσε στο κατάλληλο στάδιο περαιτέρω λεπτομέρειες των δικογραφημένων ισχυρισμών αλλά δεν το έπραξε. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη παράβαση: προκύπτει ότι η Εναγόμενη 1 παραβίασε τους όρους της συμφωνίας υπό τους οποίους της παραχωρήθηκε το όριο στον τρεχούμενο λογαριασμό. Για λόγους που αναλύονται και σε άλλα σημεία της απόφασης προκύπτει ότι την 29.8.05 το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού ήταν Λ.Κ.37.898,23 αντί Λ.Κ.30.000 (βλ. τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και το Τεκμήριο 13 την τελευταία σελίδα). Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΑΝΕΙΟΥ ΗΜΕΡ. 29.5.2003 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 Αναφέρεται μεταξύ άλλων στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης . Με την Έκθεση Υπεράσπισης, παράγραφο 4 η Εναγόμενη 1 παραδέχεται την κατάρτιση της εν λόγω συμφωνίας δανείου. Συνεπώς αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η συμφωνία καταρτίσθηκε και υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης 1 την 29.5.
  17. Όπως διευκρίνισε η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3), εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας υπέγραψε τη συμφωνία η μητέρα τους, δηλαδή η Εναγόμενη
  18. Με τη συμφωνία αυτή οι Ενάγοντες συμφώνησαν με την Εναγόμενη 1 εταιρεία να παραχωρήσουν στην Εναγόμενη 1 δάνειο ύψους Λ.Κ.100.
  19. Έτσι το δάνειο αυτό παραχωρήθηκε στην Εναγόμενη 1 εταιρεία από τους Ενάγοντες. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 ο αριθμός που ανοίχθηκε για το εν λόγω δάνειο ήταν ο αρ. 345-09893-4302-
  20. Όταν κατά την 5.3.2004 αναβαθμίστηκε το ηλεκτρονικό σύστημα των Εναγόντων ο λογαριασμός πήρε τον αριθμό 645-400-001318-
  21. Το Τεκμήριο 14 αποτελεί κατάσταση του εν λόγω λογαριασμού για το επίδικο δάνειο από την ημερομηνία που παραχωρήθηκε (29.5.03) μέχρι και τη 26.8.05, ημερομηνία κατά την οποία το χρεωστικό υπόλοιπο ήταν Λ.Κ.126.021,
  22. Η εν λόγω συμφωνία δανείου ημερ. 29.5.2003 προέβλεπε μεταξύ άλλων τους εξής όρους στην παράγραφο 3: (α) Το δάνειον θα είναι πληρωτέον σε πρώτη ζήτηση ή διά μηνιαίων δόσεων εκ ΛΚ1584 έκαστη της πρώτης δόσεως ούσης πληρωτέας την 1.7.03 και των υπολοίπων την 1ην ημέραν έκαστου επόμενου μηνός μέχρι τελείας εξόφλησης. (β) Νοείται ότι η Τράπεζα θα έχει το δικαίωμα να απαιτήσει καθ΄ οιανδήποτε στιγμήν την αποπληρωμή του ρηθέντος δανείου ή οιουδήποτε υπολοίπου τούτου όποτε το ρηθέν δάνειο ή υπόλοιπο αυτού καθίσταται αμέσως πληρωτέον και απαιτητόν. Παράβαση: Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και την ίδια την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 14) αλλά και από το σύνολο της μαρτυρίας, υπήρξε παράβαση των όρων της εν λόγω συμφωνίας δανείου από την Εναγόμενη 1 αφού η Εναγόμενη 1 παρά το ότι είσπραξε το ποσό του δανείου, εντούτοις δεν τήρησε την υποχρέωση της για καταβολή των απαιτούμενων δόσεων προς τους Ενάγοντες. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΔΑΝΕΙΟΥ ΗΜΕΡ. 11/12/1998 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 46) Ο ισχυρισμός για ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας εγείρεται στην παράγραφο 3(Γ) της Έκθεσης Υπεράσπισης. Από το σύνολο της μαρτυρίας έχει αποδειχθεί από την Υπεράσπιση ότι την 11/12/1998 υπογράφηκε η συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 46(α)) με την οποία οι Ενάγοντες συμφώνησαν να χορηγήσουν στην Εναγόμενη 1 εταιρεία δάνειο για το ποσό των Λ.Κ.90.000 ως το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 46(α). Η συμφωνία αυτή υπογράφηκε τόσο από τους Ενάγοντες όσο και εκ μέρους της Εναγόμενης 1 από την κα Ανδρούλλα Χατζηαλεξάνδρου (Εναγόμενη 3). Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση της κας Μαρίας Γεωργίου, υπαλλήλου των Εναγόντων (Μ.Ε.2) ως προς τις υπογραφές που έχουν τεθεί στο Τεκμήριο 46(α): «E. Τούτο το έγγραφο είναι το πρωτότυπο έγγραφο όπως το βλέπετε του δανείου των 90 χιλιάδων ημερομηνίας 11.12.98, όπως η απόφαση αίτησης της ίδιας μέρας; A. Το έγγραφο αναφέρει δάνειο 90 χιλιάδες. E. Είναι αυτό το πραγματικό έγγραφο; A. Μάλιστα. E. Να το δώσουμε ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο. ............................. E. Εσύ ως μάρτυρας εδώ αυτού του εγγράφου, είσαι μάρτυρας δεν είναι έτσι; A. Μάλιστα. E. Έχεις ελέγξει αυτό το έγγραφο; Έχεις ελέγξει τις υπογραφές αντιλαμβάνομαι που υπέγραψαν έτσι; A. Εγώ ήμουν μάρτυρας στις υπογραφές. E. Ότι υπογράψετε οι συμβαλλόμενοι δηλαδή υπέγραψαν, εκ μέρους της τράπεζας υπέγραψαν 3 άτομα, φαίνονται; A. Μάλιστα. E. Αναγνωρίζεις τους καθόλου τούτοι ποιοι είναι; A. Μάλιστα. E. Μπορείτε να μας τους πείτε; A. Εκ αριστερών Βαγγέλης Πεντάρας, η μεσαία υπογραφή ανήκει στον κύριο Φαίδωνα Παπαδόπουλο και η τρίτη υπογραφή στον κύριο Νίκο Νικολάου. E. Και από δεξιά από μέρους του χρεώστη ποιος υπέγραψε; A. Εκ μέρους της εταιρείας υπέγραψε η Αντρούλα Χ'' Αλεξάνδρου. E. Μάλιστα. Και μαζί με εσένα έχει ακόμα ένα μάρτυρα υπογραφής είναι η Δώρα Λουκά; A. Μάλιστα. E. ........... Εντάξει βλέπεις ότι είναι ένα έγγραφο που λέει Alpha Bank Limited, έτσι; A. Ναι. E. Εσύ είσαι μάρτυρας δεν είναι δικό σας έγγραφο αυτό το πράμα; Είσαι μάρτυρας υπογραφών της Alpha Bank και του χρεώστη της Εναγομένης εταιρείας; A. Είναι έγγραφο της τράπεζας. E. Έχει κάτι που δε γνωρίζεις από αυτό το έγγραφο, που σε φέρνει σε αμφιβολία ότι είναι δικό σας εγγράφων; A. Εγώ σ' αυτό το έγγραφο υπέγραψα ως μάρτυρας.» Τα όσα αναφέρονται στα πιο πάνω αποσπάσματα αποτελούν πραγματικά γεγονότα. Προκύπτει επίσης ξεκάθαρα από το σύνολο της μαρτυρίας ότι το ποσό της εν λόγω συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 46α) Λ.Κ.90.000 είχε πράγματι χορηγηθεί στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Κατά πόσο η Εναγόμενη 1 εταιρεία ξόφλησε το εν λόγω δάνειο ημερ. 11.12.1998 (Τεκμήριο 46(α)) Στην παράγραφο 5Γ της Έκθεσης Υπεράσπισης τίθεται ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 1 ξόφλησε το δάνειο αυτό με χρήματα από το μεταγενέστερο επίδικο δάνειο ημερ. 29.5.2003 (Τεκμήριο 2) που της είχε παραχωρηθεί. Ο ισχυρισμός αυτός έχει αποδειχθεί από την Υπεράσπιση: Όπως προκύπτει από την κατάσταση ημερ. 31/5/.03 του χρεωστικού τρεχούμενου λογαριασμού υπ' αρ. 145/09893/2001/0 (Τεκμήριο 13), τη 29/5/03 κατατέθηκε στο λογαριασμό αυτό το ποσό του δανείου ημερ. 29/5/03 Λ.Κ.100.
  23. (Δεν ετέθη μαρτυρία ότι υπήρξε άλλο δάνειο ημερ. 29/5/03 πλην του Τεκμηρίου 2). Ακολούθως ποσό Λ.Κ.63.690,69 χρησιμοποιήθηκε από τον ίδιο λογαριασμό την ίδια ημερομηνία για εξόφληση του δανείου ημερ. 11/12/1998 (Τεκμήριο 46(α)). Παρατίθεται το σχετικό σημείο από την εν λόγω κατάσταση ημερ. 31/5/03 σελ. 3 (Τεκμήριο 13). HΜΕΡΟΜΗΝΙΑ Date ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Details ΑΞΙΑ Value Date ΧΡΕΩΣΗ Debit ΠΙΣΤΩΣΗ Credit ΥΠΟΛΟΙΠΟ Balance 29/05/03 45 PROCEEDS FROM LOAN 29 May 100000,00 17187,80 29/05/03 45 LOAN SETTLEMENT 345098 29 May 63690,69 46502,89 Τούτο φαίνεται ακόμη πιο ξεκάθαρα τόσο από την ίδια την απόδειξη (Τεκμήριο 40) όσο και από τις εξής δηλώσεις - παραδεκτά γεγονότα όπως διατυπώθηκαν εκ μέρους των Εναγόντων και συμφώνησε ο κ. Σάββα: «κα Μαυρικίου: Έχουμε αναλάβει την ευθύνη από την προηγούμενη δικάσιμο να προβούμε σε έρευνα τις πράξης, που φαίνεται στο Τεκμήριο 39, όπως και στο Τεκμήριο 13, που είναι η κατάσταση λογαριασμού που κατατέθηκε .... κατά την κυρίως εξέταση του Μάρτυρα Εναγόντων. Έχουμε βρει τη σχετική πράξη, ημερομηνίας, εάν να με διορθώσετε, είναι 29/05/2003 για το ποσό των 63.690,69 σεντ. Και αφορά το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση στην παρούσα αγωγή που είναι η συμφωνία, ημερομηνίας 11/12/
  24. Ευχαριστούμε.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). Ακολούθως η πράξη στην οποία αναφέρθηκε η κα Μαυρικίου κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  25. (Επισημαίνεται ότι το Τεκμήριο Α για Αναγνώριση αφορά την συμφωνία δανείου ημερ. 11.12.1998 για τις Λ.Κ.90.000 το οποίο κατατέθηκε μεταγενέστερα ως Τεκμήριο 46(β). Η πρωτότυπη και ολοκληρωμένη συμφωνία του Τεκμηρίου 46(β) κατατέθηκε ως Τεκμήριο 46(α)). Ίσως εκ του περισσού επισημαίνεται περαιτέρω ότι στο Τεκμήριο 40 αναφέρονται μεταξύ άλλων «loan settlement 3450989343011» Η αρχική προσπάθεια του κ. Άδωνη (Μ.Ε.1) να δημιουργήσει αμφιβολίες ως προς την εξόφληση του δανείου των Λ.Κ.90.000 λόγω μη αναφοράς ολόκληρου του αριθμού του λογαριασμού του δανείου, κρίνεται ανειλικρινής (βλ. επίσης Τεκμήριο 39 το οποίο αποτελεί απόσπασμα του λογαριασμού Τεκμήριο 13). Η στάση αυτή του Μ.Ε.1 έχει συνυπολογιστεί από το Δικαστήριο προτού καταλήξει στα συμπεράσματα του, όμως δεν επιβεβαιώνει από μόνη της τις θέσεις των Εναγομένων. Επιπρόσθετα, εάν πράγματι το δάνειο για τις Λ.Κ.90.000 παρέμενε ανεξόφλητο θα ανέμενε κανείς άνετα οι Ενάγοντες, αφού επρόκειτο για δάνειο που είχε παραχωρηθεί από τους ίδιους, να προσκόμιζαν σχετικά στοιχεία ως προς το τι ποσό παρέμεινε κατ' ισχυρισμό ανεξόφλητο από το εν λόγω δάνειο. Διευκρινίζεται, το βάρος απόδειξης ότι το συγκεκριμένο δάνειο είχε εξοφληθεί, ήταν στους ώμους των Εναγομένων το οποίο όμως οι Εναγόμενοι απέσεισαν με τη μαρτυρία που δόθηκε. ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι το Διοικητικό Συμβούλιο της Εναγομένης 1 το Δεκέμβριο του 1998 έλαβε αποφάσεις όπως αυτές εμπεριέχονται στις επιστολές προς τους Ενάγοντες Τεκμήρια 9 και
  26. Εκτενέστερη αναφορά γίνεται σε άλλα σημεία της απόφασης. Η ΕΓΓΥΗΣΗ ΗΜΕΡ. 11.12.1998 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3 Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι το έγγραφο με τίτλο «έγγραφο εγγύησης» (Τεκμήριο 3) έχει υπογραφεί την 11.12.1998 από τις Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και
  27. Εξάλλου και ο κ. Σάββα κατά την από κοινού κατάθεση του εν λόγω εγγράφου επιφύλαξε μεν το δικαίωμα αντεξέτασης του αλλά δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη του εγγράφου. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΥΠΟΘΗΚΗ Υ2722/98 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 11(βλ. παραγρ. 6 της Έκθεσης Απαίτησης) Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας δεν αμφισβητήθηκε και αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι οι Εναγόμενες 3, 4, 5 και 6 ήταν σε κάθε ουσιώδη χρόνο και είναι συνιδιοκτήτριες κατά ¼ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής
  28. Επιπρόσθετα προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας (που επίσης δεν αμφισβητήθηκε) ότι επί του εν λόγω ακινήτου αρ. 3876 υπήρχαν σε κάθε ουσιώδη χρόνο και υπάρχουν κτίρια τα οποία δεν αναφέρονται στο πιστοποιητικό εγγραφής της εν λόγω ακίνητης περιουσίας. Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι η υποθήκη Υ2722/98 (Τεκμήριο 11) έχει εγγραφεί στην ακίνητη περιουσία αρ. εγγραφής 3876 σ' όλο το ακίνητο την 11.12.
  29. Όσον αφορά την εγγραφή της στα μερίδια των Εναγομένων 4, 5 και 6 χρησιμοποιήθηκε το πληρεξούσιο αρ. 622/98 (Τεκμήριο 11α). Οπότε στο κτηματολόγιο παρουσιάστηκε μεταξύ άλλων η Εναγόμενη 3 για την ίδια και εκ μέρους των Εναγομένων 4, 5 και
  30. Ενυπόθηκος δανειστής ήταν οι Ενάγοντες. Πιο συγκεκριμένα για το εν λόγω πληρεξούσιο (Τεκμήριο 11α): Προκύπτει από το σύνολο της μαρτυρίας ότι την 10.12.1998 οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 υπέγραψαν το πληρεξούσιο έγγραφο (Τεκμήριο 11α) με το οποίο εξουσιοδοτούσαν την αδελφή τους Εναγόμενη 3 ως εξής: «...Με το παρόν εξουσιοδοτούμε την αδελφή μας Ανδρούλλα Πρέστου, αρ. ταυτότητας 656964 όπως παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου και υπογράψει κάθε έγγραφο και δεχθεί υποθήκη που αφορά το κάτωθι ακίνητο προς όφελος ALPHA BANK LIMITED για ποσό Λ.Κ.100.000,00σ. Αρ. εγγραφής 3876, Φ/Σχ. LI/10.3 IV, Τεμάχιο 31, Τμήμα Α, Τοποθεσία Αγ. Κατερίνα, Κ. Πάφος, μερίδιο ¼ εκάστης 0 Εκτάρια 0 Δεκάρια 549 τ.μ.. Επίσης την εξουσιοδοτούμε να υπογράψει κάθε αναγκαίο έγγραφο για τα πιο πάνω και να προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση χρειάζεται για λογαριασμό μας και τα αποδεχόμαστε ως γενομένα από εμάς...» Όπως προκύπτει από το ίδιο το έγγραφο της υποθήκης μέγιστο ποσό εξασφάλισης ήταν Λ.Κ.100.000 πλέον τόκους και αφορούσε τραπεζικές διευκολύνσεις προς την Εναγόμενη 1 προσωπικά. Η εν λόγω υποθήκη φέρει τις υπογραφές και τα στοιχεία όπως φαίνονται στο ίδιο το έγγραφο (Τεκμήριο 11) και όπως τα ανέφερε η κα Στέλλα Σεργίου (Μ.Υ.4) υπάλληλος του Κτηματολογίου Πάφου ενώπιον της οποίας είχαν γίνει οι σχετικές δηλώσεις κατά την ημέρα εγγραφής της εν λόγω υποθήκης. ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ ΣΕ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ - ΓΕΝΙΚΑ Προνοείται στο άρθρο 85 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 189: «Κάθε πράξη ή υπόσχεση προς όφελος του πρωτοφειλέτη δύναται να αποτελεί επαρκή αντιπαροχή για τον εγγυητή για παροχή της εγγύησης.» Επισημαίνεται ειδικότερα για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, η πτυχή της αντιπαροχής για μελλοντικές δοσοληψίες. Σχετικό εδώ είναι το εξής απόσπασμα από το σύγγραμμα Chitty on Contracts 3η έκδοση στη σελίδα 1313: «A contract of suretyship, like any other contract, must be supported by consideration if it is not contained in a deed. Where the surety guarantees some future debt or transaction, the consideration may be a promise on the part of the creditor to grant the credit or enter into the transaction or the actual act of doing so. Even if (as is commonly the case) the surety derives no benefit from the transaction, the creditor suffers a detriment which is sufficient consideration.» ΟΙ ΠΡΟΝΟΙΕΣ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΝΟΜΟ ΚΕΦ. 149 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΗ ΕΓΓΥΗΣΗ Η έννοια αυτή εισάγεται στο άρθρο 87 του Περί Συμβάσεων Νόμου. «Εγγύηση η οποία εκτείνεται σε σειρά συναλλαγών, καλείται "συνεχή εγγύηση"». Στα δε άρθρα 88 και 89 προνοούνται τα εξής: «
  31. Η συνεχής εγγύηση, δύναται να ανακληθεί οποτεδήποτε από τον εγγυητή, αναφορικά με μελλοντικές συναλλαγές με ειδοποίηση προς τον πιστωτή.
  32. Αν δεν υπάρχει συμβατικός όρος για το αντίθετο, ο θάνατος του εγγυητή ενεργεί, αναφορικά με μελλοντικές συναλλαγές, ως ανάκληση της συνεχούς εγγύησης.» Σχετικές αποφάσεις Άκρως καθοδηγητικό είναι το εξής απόσπασμα στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή τράπεζα Λτδ ν. T.G.I & Sons Importing Ltd κ.ά
(2004)1 Α.Α.Δ. 180 στη σελίδα 189: «Το κατά πόσο σε μια συγκεκριμένη υπόθεση μια εγγύηση είναι συνεχής ή όχι είναι ζήτημα που σχετίζεται με την πρόθεση των μερών όπως εκφράζεται μέσα από το λεκτικό που χρησιμοποίησαν, όπως αυτό γίνεται δίκαια αντιληπτό με την έννοια που έχει χρησιμοποιηθεί και η πρόθεση αυτή διακριβώνεται με τον καλύτερο τρόπο με το να εξετάζεται η σχετική κατάσταση των μερών κατά το χρόνο συγγραφής του εγγράφου ....... Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι το θέμα δεν μπορεί να αποφασισθεί με βάση μόνο την απλή ερμηνεία του εγγράφου χωρίς να εξεταστούν οι συνθήκες που το περιβάλλουν για να ανευρεθεί ποιο ήταν το αντικείμενο το οποίο τα μέρη είχαν κατά νουν όταν δόθηκε η εγγύηση ...................... Σε άλλο σημείο στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στο σύγγραμμα «Law of Guarantees» 3rd ed των Geraldine Mary Andrews και Richard Millett σελ. 90 όπου «υποδεικνύεται ότι μια ειδική (specific) εγγύηση είναι εκείνη που καλύπτει μια συγκεκριμένη υποχρέωση, ή μια συγκεκριμένη πράξη ή σειρά πράξεων π.χ. τα ποσά που οφείλονται δυνάμει αναγνωρισθείσας σειράς τιμολογίων. Συνεχής εγγύηση είναι εκείνη που καλύπτει υποχρεώσεις ή πράξεις αποπληρωμής δόσεων οι οποίες συνεχίζουν να λαμβάνουν χώραν μεταξύ του πρωτοφειλέτη και του πιστωτή, όπως τα δάνεια τα οποία είναι πληρωτέα από καιρού εις καιρόν επί τρεχούμενου λογαριασμού μεταξύ προμηθευτή αγαθών και συνήθους αγοραστού ή μεταξύ τραπεζίτη και πελάτη. Υποδεικνύεται, επίσης - στη σελ. 91 - ότι γενικώς όπου υπάρχει ασάφεια το Δικαστήριο κλίνει υπέρ της ερμηνείας της εγγύησης ως ειδικής παρά ως συνεχούς κατ' επίκληση του κανόνα contra proferentem. Αναφορικά με την ευχέρεια λήψης υπόψη των συνθηκών που περιβάλλουν την πράξη οι ευπαίδευτοι συγγραφείς παραπέμπουν (βλ. σελ. 91) στην Ιρλανδική υπόθεση Governor of the Bank of Ireland v. McCabe [1995] 4 J.I. B.L. 9-71 στην οποία κρίθηκε ότι η εγγύηση, σε σχέση με δάνειο, η οποία ανέφερε ότι ήταν δεσμευτική ως συνεχής ασφάλεια (continuing security) ήταν ειδική εγγύηση η οποία έπαυσε να ισχύει όταν το δάνειο αποπληρώθηκε στην Τράπεζα. Τέλος υποδεικνύουν (βλ. σελ. 91) ότι η πρόθεση για δημιουργία συνεχούς εγγύησης μπορεί να συναχθεί απλώς από την αναφορά σε «οποιοδήποτε χρέος» ("any debt") ή «οποιαδήποτε ποσά χρημάτων» ("any sums of money") τα οποία παρέχονται στον πρωτοφειλέτη»*. Είναι επίσης ορθό να επισημανθούν τα κύρια γεγονότα της πιο πάνω απόφασης (T.G.I & Sons Importing Ltd πιο πάνω): Με αγωγή τους οι Εφεσείοντες-Ενάγοντες αξίωσαν εναντίον των Εφεσίβλητων-Εναγόμενων ποσό Λ.Κ.8.533,89, υπόλοιπο κεφαλαίου που οι Εφεσείοντες δάνεισαν στην Εφεσίβλητη εταιρεία 1 βάση έγγραφης συμφωνίας ημερ. 24.5.96 και σε ότι αφορά τους Εφεσίβλητους 2, 3, 4 δυνάμει έγγραφης συμφωνίας εγγύησης ημερ. 13.4.92. Η αγωγή προχώρησε σε ακρόαση σε σχέση με τον Εφεσίβλητο 2. Πιο συγκεκριμένα: Η εφεσίβλητη 1 εταιρεία διατηρούσε με τους εφεσείοντες τρεχούμενο λογαριασμό ο οποίος ανοίχθηκε στις 10.4.92. Ο εφεσίβλητος ήταν εγγυητής του ως άνω λογαριασμού δυνάμει εγγράφου συμφωνίας ημερ. 13.4.92. Στις 24.5.96 υπεγράφη μεταξύ των εφεσειόντων και της εφεσίβλητης 1 συμφωνία (Τεκμήριο 1) δανείου για ποσό £8.200. Μέρος του ως άνω ποσού ήτοι £8.104,11 χρησιμοποιήθηκε για εξόφληση του υφιστάμενου τρεχούμενου λογαριασμού. Η εφεσίβλητη 1 παρέλειψε να τηρεί το πρόγραμμα αποπληρωμής δανείου. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα της απόφασης με την οποία υιοθετήθηκε η προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου: «Το εκκαλούμενο συμπέρασμα είχε σαν βάθρο του τη διαπίστωση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το αντάλλαγμα για τη δημιουργία της επίδικης εγγύησης ήταν η παροχή τρεχούμενου λογαριασμού, η οποία - διαπίστωση - βασίσθηκε επί της μαρτυρίας. Είχε, επίσης, σα βάθρο του τη διαπίστωση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο τρεχούμενος λογαριασμός είχε εξοφληθεί. Η ύπαρξη του τρεχούμενου λογαριασμού κατά το χρόνο της δημιουργίας της επίδικης συμφωνίας εγγύησης αποτελεί μια από τις δεσπόζουσες συνθήκες που περιβάλλουν τη δημιουργία της. Μπορεί, επομένως, να ληφθεί υπόψη στην ερμηνεία της συμφωνίας εγγύησης. Έχουμε, επομένως, την άποψη πως πρόθεση των μερών ήταν η παροχή εγγύησης σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό η δε παροχή δανείου αποτελούσε μια ξεχωριστή συμφωνία που δεν καλύπτετο από τη συμφωνία εγγύησης. Έπεται πως το εκκαλούμενο συμπέρασμα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου - ότι η ευθύνη του εναγομένου ως εγγυητή δεν μπορεί να επεκτείνεται έτσι ώστε να καλύπτει τις υποχρεώσεις της εφεσίβλητης 1 δυνάμει της συμφωνίας δανείου (τεκ. 1) - είναι ορθό.» Στην υπόθεση Αναστασία Γεωργίου ν. Τράπεζα Κύπρου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 862, το ερώτημα που προέκυπτε ήταν αν η εγγύηση που δόθηκε από την Εφεσείουσα στις 2.2.1998 μπορούσε να χαρακτηρίζετο ως συνεχής εγγύηση έτσι ώστε να καλύψει και την παραχωρηθείσα διευκόλυνση που έγινε προς τον πρωτοφειλέτη την 17.3.
  1. Η απάντηση ήταν καταφατική. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «Η λεκτική διατύπωση των όρων της συμφωνίας εγγυήσεως ημερ. 2.2.1998, όπως ορθά, κατά την άποψή μας, ερμηνεύεται από το πρωτόδικο Δικαστήριο, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ως προς την πρόθεση των μερών. Να εξασφαλιστούν οι εφεσίβλητοι για τις υπάρχουσες και μελλοντικές διευκολύνσεις που παραχώρησαν ή θα παραχωρήσουν στο μέλλον στον Γ. Γεωργίου. Ταυτοχρόνως η εφεσείουσα, όπως καταγράφεται με σαφήνεια στο συγκεκριμένο έγγραφο, αποδέχτηκε να παράσχει εγγύηση, και στη συνέχεια επεξέτεινε την εγγύηση αυτή, με υποθήκη προς όφελος των εφεσιβλήτων, για να καλύψει τις τραπεζικές διευκολύνσεις προς τον Γ. Γεωργίου. Οι περιβάλλουσες συνθήκες υπογραφής της συμφωνίας εγγυήσεως και κατ' επέκταση και της υποθήκης όπως περιγράφονται από το πρωτόδικο Δικαστήριο, βασιζόμενο στην αποδεχτή μαρτυρία που πρόσφεραν οι εφεσίβλητοι, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όντως η πρόθεση της εφεσείουσας ήταν να παράσχει συνεχή εγγύηση και υποθήκη για υφιστάμενες και μελλοντικές διευκολύνσεις που παραχώρησαν ή θα παραχωρούσαν οι εφεσίβλητοι προς όφελος του Γ. Γεωργίου.» Η προκειμένη περίπτωση Ο κ. Σάββα στη σελίδα 34 της αγόρευσης του περιόρισε τον ορισμό μιας συνεχούς εγγύησης στην κάλυψη υποχρεώσεων ή πράξεων αποπληρωμής δόσεων οι οποίες συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα μεταξύ του πρωτοφειλέτη και του πιστωτή, με βάση το πιο πάνω απόσπασμα που αναφέρθηκε προηγουμένως από τη σελίδα 90 του συγγράμματος Law of Guarantees. Διαφωνώ: Ο ορισμός ως το πιο πάνω απόσπασμα δεν είναι εξαντλητικός. Δυνατό μια συνεχής εγγύηση εφόσον τέτοια είναι η πρόθεση των μερών, να καλύπτει και άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρούνται στον πρωτοφειλέτη σε μελλοντικό χρόνο από την ημερομηνία υπογραφής της εγγύησης και οι οποίες δεν υπήρχαν κατά το χρόνο της εγγύησης. Γι΄ αυτό εξάλλου γίνεται λόγος π.χ. στο άρθρο 88 του Κεφ. 149 για δυνατότητα ανάκλησης συνεχούς εγγύησης αναφορικά με μελλοντικές συναλλαγές (βλ. επίσης υπόθεση Αναστασίου (πιο πάνω) στη σελίδα 868 «δεν αφήνει καμία αμφιβολία ως προς την πρόθεση των μερών. Να εξασφαλιστούν οι εφεσίβλητοι για τις υπάρχουσες και μελλοντικές διευκολύνσεις που παραχώρησαν ή θα παραχωρήσουν στο μέλλον...» {Η έμφασης είναι του Δικαστηρίου} Όσον αφορά το αντάλλαγμα στην προκείμενη περίπτωση και τον τύπο της εγγύησης Τεκμήριο 3: Σε σχέση με το αντάλλαγμα και την εγγύηση Τεκμήριο 3 γενικότερα, ο δικογραφημένος ισχυρισμός των Εναγόντων έχει ως εξής στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαίτησης: «
  2. Οι εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και 6 εις αντάλλαγμα των τραπεζικών και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων οποιασδήποτε μορφής είτε σε μορφή δανείων ή οποιασδήποτε φύσεως είτε σε μορφή τρεχούμενου ή άλλου είδους λογαριασμού και/ή άλλως πως και/ή ως εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Εναγομένης 1 προς την ενάγουσα, συμπεριλαμβανομένων και των δια της παρούσας αγωγής αξιούμενων απαιτήσεων, δυνάμει εγγράφου και/ή εγγυητικών επιστολών τους προς τους Ενάγοντες ημερομηνίας 11/12/98 εγγυήθηκαν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένως όλες τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 προς τους Ενάγονες είτε αυτές είναι υφιστάμενες, παρούσες ή μελλοντικές είτε είναι ή θα γίνουν απαιτητές είτε είναι προσωπικές ή από κοινού με οιονδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσες ή έμμεσες για οποιονδήποτε ποσό καταστεί απαιτητόν πλέον τόκους προς το εκάστοτε υπό της ενάγουσας καθοριζομένου νομίμως επιτοκίου. Περαιτέρω αναλάμβαναν όπως πληρώσουν προς τους Ενάγοντες οποιοδήποτε ποσό χρημάτων ήθελε καταστεί πληρωτέο σε σχέση με τις υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 συμπεριλαμβανομένων τόκων και άλλων εξόδων». Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότι η πλευρά των Εναγομένων, δεν ζήτησε οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με την παράγραφο αυτή της Έκθεσης Απαίτησης. Ούτε και ζήτησε οποιαδήποτε αποκάλυψη εγγράφων για να ενημερωνόταν πριν την ακρόαση βάση ποιων εγγράφων οι Ενάγοντες συμφώνησαν να παρέχουν τις τραπεζικές και άλλες διευκολύνσεις που αναφέρονται στην πιο πάνω παράγραφο. Είναι δε φανερό και από το λεκτικό της συμφωνίας ημερομηνίας 11/12/98 (Τεκμήριο 8), ότι οι Ενάγοντες είχαν συμφωνήσει να παρέχουν και/ή συνεχίσουν να παρέχουν προς την Εναγόμενη 1 διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις. Ήταν ακριβώς αυτή υπόσχεση των Εναγόντων όπως στην ουσία συνεχίσουν και/ή αρχίσουν συνεργασία με την Εναγόμενη 1, που ήταν το αντάλλαγμα της εγγύησης (Τεκμήριο 3). Παρατίθεται σ' αυτό το σημείο απόσπασμα της συμφωνίας Τεκμήριο 8 που δείχνει τη φύση της σχέσης κατά τον ουσιώδη χρόνο μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένης 1: «Σ Υ Μ Φ Ω Ν Ι Α Επειδή η ετιαρεία Prestos Confectionery Ltd από Βιομηχανική Περιοχή Μεσόγης, Μεσόγη Πάφος εν τοις εφεξής καλούμενος ο «πελάτης» έχει ζητήσει παρά της Alpha Bank Limited, εν τοις εφεξής καλουμένης «η Τράπεζα» να παρέχη ή συνεχίση παρέχουσα δάνεια εις τρεχούμενο ή οιονδήποτε άλλο λογαριασμόν και/ή άλλως πως δίδη πίστωσιν ή παρέχη τραπεζικάς διευκολύνσεις ή άλλου είδους πιστωτικάς διευκολύνσεις δια τοιαύτη περίοδον οίαν Τραπεζα ήθελεν αποφασίσει κατά την κρίσιν της και Επειδή η Τράπεζα συνεφώνησεν προς την αίτησιν του πελάτου Συμφωνείται σήμερον την 11ην, του μηνός Δεκεμβρίου του έτους 1998 μεταξύ των συμβαλλομένων όπως η λειτουργία του λογαριασμού ή λογαριασμών του πελάτου και/ή η χορήγησις οιωνδήποτε δανείων και/ή πιστώσεων και/ή Τραπεζικών διευκολύνσεων ή πιστωτικών διευκολύνσεων γενομένων ή γενησομένων προς τον πελάτη υπό της Τραπέζης θα υπόκεινται εις τους κατωτέρω εκτιθεμένους όρους:
  3. Το ποσόν και ο τύπος των δανείων και/ή πιστώσεων οιασδήποτε μορφής και/ή οιωνδήποτε άλλων τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων γενησομένων υπό της Τραπέζης προς τον πελάτην θα υπόκεινται εις την απόλυτον κρίσιν της Τραπέζης.» (βλ. επίσης τον όρο 9 και 10 του Τεκμηρίου 8). Επισημαίνεται ότι το προοίμιο της πιο πάνω συμφωνίας ημερομηνίας 11/12/98 (Τεκμήριο 8) αναφέρεται σε αίτηση της Εναγόμενης 1 εταιρείας για παροχή προς αυτή διαφόρων τραπεζικών διευκολύνσεων. Συνεπώς τούτο απαντά ως προς τι ήταν το αίτημα της Εναγόμενης 1 εταιρείας ημερομηνίας 19/10/98 το οποίο αναφέρεται στο Τεκμήριο
  4. Επισημαίνεται επίσης η εξής αναφορά από το Τεκμήριο 7 ημερομηνίας 11/12/
  5. «This letter does not impose any legal obligations for the Bank and your relations with the Bank will be governed by the terms of the various contracts signed or to be signed by you....» Το δε λεκτικό της ίδιας της εγγύησης (Τεκμήριο 3), παραπέμπει σε συνεχή εγγύηση και έτσι ήταν. Το λεκτικό αυτό δεν υποστηρίζει τον ισχυρισμό των Εναγομένων 2-6 ότι εγγυήθηκαν μόνο τον τρεχούμενο μέχρι Λ.Κ.10.000 και το δάνειο ημερομηνίας 11/12/98 (Τεκμήριο 46)για το ποσό των Λ.Κ. 90.
  6. Το Τεκμήριο 3 έχει μελετηθεί από το Δικαστήριο στο σύνολο του. Όμως για σκοπούς της παρούσας απόφασης παρατίθενται αποσπάσματα του που υποστηρίζουν είτε άμεσα είτε έμμεσα την πιο πάνω διαπίστωση του Δικαστηρίου. «
  7. Επειδή η Τράπεζα σας ........ συμφώνησε να παρέχει και/ή συνεχίσει να παρέχει προς την εταιρεία: ............. σαν «ο Πρωτοφειλέτης» ...... δάνεια σε Τρεχούμενο ή οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή δυνάμει γραμματίων ή ομολόγων ή δανείων τακτής προθεσμίας και/ή παρέχει προς τον Πρωτοφειλέτη τραπεζικές διευκολύνσεις υπό τύπον ανοίγματος ενεγγύων πιστώσεων (documentary letters of credit) είτε αυτές είναι εν όλω ή εν μέρει όψεως και/ή εν όλω ή εν μέρει έναντι αποδοχής και/ή εκδίδει εγγυητικές επιστολές οποιασδήποτε φύσεως (letter of guarantee) και/ή προεξοφλά συναλλαγματικές και/ή γραμμάτια εσωτερικού και/ή παρέχει προς τον Πρωτοφειλέτη οποιεσδήποτε Τραπεζικές διευκολύνσεις για τέτοια περίοδο και κάτω από τους όρους που θα ήθελε αποφασίσει η Τράπεζα σύμφωνα με την απόλυτη κρίση της .............
  8. Εγώ, ............ εγγυούμαι όλες τις υποχρεώσεις αυτές είναι παρούσες ή μελλοντικές, είτε κατέστησαν ή που πιθανό να καταστούν απαιτητές, είτε αυτές είναι προσωπικές ή κοινές με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα και είτε είναι άμεσοι ή έμμεσοι, αναλαμβάνω δε να σας πληρώσω μόλις μου το ζητήσετε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων .............................
  9. Συμφωνώ ότι η παρούσα εγγύηση μου είναι μια συνεχής εγγύηση προς την τράπεζα και δεν θα τερματίζεται παρά μόνο αφού περάσουν επτά μέρες από την ημέρα που θα λάβει η Τράπεζα στο κατάστημα Κεντρικό Πάφου γραπτή ειδοποίηση με ασφαλισμένη επιστολή μου για την πρόθεση μου να τερματίσω την παρούσα εγγύηση και, σε περίπτωση θανάτου μου η ευθύνη μου βάσει της παρούσας εγγύησης θα εξακολουθεί να ισχύει μέχρι την ημέρα που θα έχουν περάσει επτά μέρες από την ημερομηνία τερματισμού της από τους διαχειριστές της περιουσίας ή οι εκτελεστές της διαθήκης μου. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ θα ευθύνομαι για όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη που θα έχουν δημιουργηθεί μέχρι την ημέρα που θα δοθεί η ειδοποίηση τερματισμού, ανεξάρτητα αν οι υποχρεώσεις αυτές κατέστησαν απαιτητές ή όχι, όπως και για όλες τις υποχρεώσεις που θα δημιουργήσει ο Πρωτοφειλέτης μέσα στην περίοδο των επτά ημερών μετά την ειδοποίηση τερματισμού της εγγύησης μου.
  10. Η παρούσα εγγύηση θα ισχύει για το τελικό υπόλοιπο που δυνατό να καταστεί πληρωτέο προς την Τράπεζα από τον Πρωτοφειλέτη και μέχρις ότο πληρωθεί το εν λόγω υπόλοιπο, η Τράπεζα θα δικαιούται να κρατήσει, να πραγματοποιήσει ή να διαθέτει με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και κατά την απόλυτη κρίση της οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις έχει σήμερα ή που δυνατό να έχει στο μέλλον ........................
  11. Συμφωνώ ότι η Τράπεζα θα έχει εξουσία κατά την απόλυτη κρίση της, χωρίς άλλη συγκατάθεση από μένα και χωρίς να επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο η ευθύνη μου βάσει της παρούσας εγγύησης: (α) ............................... (β) ............................... (γ) ............................... (δ) ............................... (ε) ............................... (στ) ............................... (ζ) Να παραδίδει στον Πρωτοφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο τα έγγραφα ή τα εμπορεύματα ή οποιαδήποτε από αυτά που σχετίζονται με τις ρηθείσες Τραπεζικές διευκολύνσεις κάτω από τέτοιους όρους που θα ήθελε αποφασίσει η Τράπεζα κατά την κρίση της συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε Εγγυητικής Επιστολής προς Ναυτιλιακά Πρακτορεία που πιθανόν να εκδοθεί από την Τράπεζα και/ή έναντι αποδείξεως Παρακαταθέσεως (Trust Receipt). (η) .................................
  12. ...............................
  13. ..............................
  14. Συμφωνώ ότι σε σχέση με την ευθύνη μου βάσει της παρούσας εγγύησης η Τράπεζα θα έχει για εξασφάλιση ή εγγύηση οποιωνδήποτε χρημάτων και υποχρεώσεων που οφείλονται σήμερα ή δυνατό να οφείλονται στο μέλλον από τον Πρωτοφειλέτη στην Τράπεζα ή σ' οποιοδήποτε κατάστημα της, είτε προσωπικά είτε από κοινού με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο και με οποιαδήποτε άλλη ονομασία ή επωνυμία και είτε οι υποχρεώσεις αυτές έχουν καταστεί ή δυνατό να καταστούν απαιτητές ............
  15. ...............................
  16. ...............................
  17. Σε περίπτωση τερματισμού της παρούσας εγγύησης .........., και η ευθύνη η δική μου ή της περιουσίας μου για το ποσό που οφείλεται ή δυνατό αργότερα να οφείλεται από τον Πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα βάσει οποιασδήποτε υποχρεώσεως ή υποχρώσεων του, κατά την ημέραν που λαμβάνει ισχύν ο τερματισμός της εγγυήσεως ............
  18. ...............................
  19. Η παρούσα εγγύηση θα είναι μια επιπρόσθετη εγγύηση και εξασφάλιση και δε θα επηρεάζει ή θα επηρεάζεται από υφιστάμενες ή μελλοντικές εγγυήσεις ή εξασφαλίσεις που έχει ή θα έχει η Τράπεζα από τον Πρωτοφειλέτη ή από μένα ή απ' οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπο. ..................................... Επιπρόσθετα από τη μαρτυρία της Μ.Ε.2 προκύπτει ότι στο Τμήμα Εγγράφων αποστάλληκε με σκοπό την ετοιμασία των σχετικών εγγράφων η έγκριση που έδωσε η Επιτροπή η οποία έγκριση όπως φαίνεται στο (Τεκμήριο 7) είχε ληφθεί την 19/10/98 (βλ. Τεκμήριο 7 Sanction No «... taken on 19/10/98». Συνεπώς απορρίπτεται ο ισχυρισμός των Εναγομένων ότι όλα τα σχετικά έγγραφα που υπογράφτηκαν την 11/12/98 (Τεκμήριο 7, 8, 11, 3) είχαν ετοιμαστεί όλα την ίδια μέρα 11/12/98 και ότι ως τυποποιημένα δεν εκφράζουν τις πραγματικές προθέσεις των μερών. Είναι ισχυρισμός των Εναγομένων ότι κατά την υπογραφή της εγγύησης (Τεκμήριο 3 )οι Ενάγοντες διαβεβαίωσαν τις Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και 6 ότι η εγγύηση αφορούσε μόνο τον τρεχούμενο μέχρι Λ.Κ.10.000 και το δάνειο (Τεκμήριο 46)για Λ.Κ. 90.
  20. Το μη αληθινό αυτής της εκδοχής φαίνεται εξόφθαλμα αν αναλογιστεί κανείς: πώς είναι δυνατόν οι Ενάγοντες να διαβεβαιώνουν π.χ. την Εναγόμενη 2 η οποία είχε τις 980 μετοχές και ήταν διευθύντρια στην Εναγόμενη 1, ή την Εναγόμενη 3 η οποία επίσης ήταν διευθύντρια και μέτοχος έστω 5 μετοχών και οι οποίες λειτουργούσαν την επιχείρηση, ότι η εγγύηση ήταν με τέτοιον τρόπο περιορισμένη ούτως ώστε, οι Ενάγοντες να έμεναν εκτεθειμένοι σε οποιεσδήποτε άλλες υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 εταιρείας; Αν δεν εγγυούνταν π.χ. οι Εναγόμενες 2 και 3 τις παρούσες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας, τότε ποιος λογικά θα μπορούσε να παρέχει τέτοια εγγύηση; Ούτε και υπάρχει ισχυρισμός ότι η διαβεβαίωση αυτή περί περιορισμού της εγγύησης απευθύνετο μόνο τις Εναγόμενες 4, 5 και
  21. Ο ισχυρισμός είναι ότι απευθύνετο και στις Εναγόμενες 2 και 3 οι οποίες ήταν οι εντελώς άμεσα διαχειριζόμενες της επιχείρηση της Εναγομένης
  22. Οπότε πλέον πλήττεται το αξιόπιστο του συνόλου του συγκεκριμένου ισχυρισμού των Εναγομένων σε σχέση με όλες τις Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και
  23. Αλλά ούτως ή άλλως οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 δεν ήταν άσχετες με την Εναγόμενη 1 εταιρεία. Ήταν μέτοχοι. Περαιτέρω όλες μαζί είχαν συμφωνήσει μεταξύ τους όπως τα οποιαδήποτε εισοδήματα της εταιρείας πληρώνονταν έναντι των χρεών της εταιρείας. Επιπρόσθετα όπως ήδη επισημαίνεται πιο πάνω, το εργοστάσιο όπου λειτουργούσε η επιχείρηση της Εναγόμενης 1 βρίσκεται σε ακίνητο των Εναγομένων 2 -
  24. Η Εναγόμενη 1 εταιρεία λειτουργούσε οικογενειακή επιχείρηση η οποία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αφορούσε όλες τις εναγόμενες 2 -
  25. Και κάτι επιπρόσθετο: Στην Έκθεση Υπεράσπισης ούτε καν αναφέρεται ότι η εγγύηση θα αφορούσε τον τρεχούμενο αλλά μέχρι Λ.Κ.10.
  26. Η παράλειψη αυτή δικαιολογείται ως εξής στις γραπτές δηλώσεις των Εναγομένων «Διευκρινίζω περαιτέρω ότι στην Έκθεση Υπερασπίσεώς μας δεν γίνεται αναφορά για εξασφάλιση με την εν λόγω εγγύησή μας και του εν λόγω τρεχούμενου λογαριασμού 11.12.98 διότι όπως ανέφερα δεν έγινεν αναφορά σ' αυτόν ούτε στην Αγωγή». Η δικαιολογία αυτή δεν συνάδει με τη λογική. Αν όντως είχαν τέτοια διαβεβαίωση από τους Ενάγοντες τότε θα αναμένετο να καταγράφετο και στο πλαίσιο της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω, η επιστολή (Τεκμήριο 10) της Εναγόμενης 1 εταιρείας προς τους Ενάγοντες ημερομηνίας 11/12/98, ουδόλως συνάδει με τον ισχυρισμό των Εναγομένων για περιορισμένη εμβέλεια της εγγύησης (Τεκμήριο 3) και η ύπαρξη αυτής της επιστολής ανάγκασε την Εναγόμενη 3 (Μ.Υ. 3), να δώσει κατά την ακρόαση τη μη πειστική εκδοχή της ότι δεν ήταν ενήμερες οι υπόλοιπες Εναγόμενες για την επιστολή αυτή. Παρατίθεται σχετικό απόσπασμα από την επιστολή (Τεκμήριο 10): «Κύριοι, Με την επιστολή αυτή σας γνωστοποιούμε ότι σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας μας που έλαβε χώρα στο εγγεγραμμένο γραφείο της την 4ην ημέρα του μήνα Δεκεμβρίου 1998 έχουν ληφθεί ομόφωνα οι αποφάσεις που φαίνονται στο πιο κάτω απόσπασμα από τα βιβλία της Εταιρείας: Αποφασίσει όπως:
  27. Η Εταιρεία ζητήσει από τη ALPHA Τράπεζα Λιμιτεδ, (η Τράπεζα), να συνεχίσει να παρέχει και/ή να αναθεωρήσει τις υπάρχουσες και/ή να παραχωρήσει νέες διευκολύνσεις στην Εταιρεία όπως περιγράφεται στην απόφαση
(2)πιο κάτω.
  1. Η Εταιρεία λάβει από την Τράπεζα και/ή συνεχίζει να απολαμβάνει πιστωτικές διευκολύνσεις οποιαδήποτε μορφής είτε σε Τρεχούμενο είτε σε άλλου είδους λογαριασμό, είτε σε μορφή δανείου, τακτής προθεσμίας ή άλλως πως είτε σε μορφή πιστώσεων ή Εγγυητικών Επιστολών χωρίς βλάβη της γενικότητας, συνολικού ύψους Λ.Κ.120.000.-
  2. Οι πιο πάνω και/ή οι υπάρχουσες διευκολύνσεις εξασφαλίζονται και/ή εξασφαλισθούν με τις πιο κάτω μεταξύ άλλων εγγυήσεις και εξασφαλίσεις και άλλες τις οποίες από καιρό σε καιρό θα κοινοποιεί στην Εταιρεία η Τράπεζα.
  3. Υποθήκη επί ακινήτου με αριθμό Εγγρ. 3876 στην Κάτω Πάφο, στα ονόματα Ανδρούλλα και Χρυστάλλα και Ελένη και Θέμις Θεμιστοκλέους για Λ.Κ. 100.000.-
  4. Προσωπικές εγγυήσεις των Φροσούλλα Θεμιστοκλέους, Ανδρούλλα Χ"Αλεξάνδρου, Χρυστάλλα Πρέστου, Ελένη Γεωργίου και Θέμις Πρέστου.» Επιχειρήθηκε κατά την ακρόαση από την υπεράσπιση να αποσυνδεθεί η επιστολή αυτή από την παρούσα υπόθεση. Έχει όμως τη σχετικότητα της η επιστολή αυτή αφού δείχνει τη φύση της συνεργασίας που είχαν τότε οι Ενάγοντες με τις Εναγόμενες πριν την υπογραφή της εγγύησης (Τεκμήριο 3). Επιπρόσθετα η ίδια η Εναγόμενη 3 (Μ.Υ.3) στην παράγραφο 6 της γραπτής της δήλωσης αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η επιστολή αυτή (Τεκμήριο 10) παρέμεινε άνευ αντικειμένου αφού είχε εγκριθεί η αίτηση της εταιρείας ημερ. 19.10.98: ".. την ίδια ημέρα έτυχε απαντήσεως η Εναγόμενη 1 εταιρεία επί της σχετικής αιτήσεως της ημερ. 19.10.98 και η επιστολή αυτή παρέμεινε χωρίς αντικείμενο ούτε εξάλλου είχα απάντηση σε αυτή" Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου. Δεν αγνοείται ότι η Εναγόμενη εταιρεία τυπικά είχε υποβάλει προς τους Ενάγοντες σχετική αίτηση τη 19.10.
  5. Όμως η πιο πάνω αναφορά της Μ.Υ.3 δείχνει ότι πριν την υπογραφή των σχετικών συμφωνιών την 11.12.98 λήφθηκε υπόψη και το σκεπτικό της επιστολής (Τεκμήριο 10). Γι' αυτό και η αναφορά της Μ.Υ.3 ότι το Τεκμήριο 10 παρέμεινε άνευ αντικειμένου με την υπογραφή των συμφωνιών. Ή τουλάχιστο δείχνει ότι το Τεκμήριο 10 είναι σχετικό με την υπογραφή των σχετικών συμφωνιών. Κατά πόσο οι εγγυήτριες απαλλάσσονται στη συγκεκριμένη περίπτωση λόγω μεταβολής των όρων των συμβατικών σχέσεων μεταξύ της πρωτοφειλέτριας Εναγόμενης 1 εταιρείας και των Εναγόντων Επιπρόσθετα η πλευρά των Εναγομένων επικαλείται το άρθρο 91 του περί Συμβάσεων Νόμου στο οποίο προνοούνται τα εξής: «Κάθε μεταβολή των όρων της μεταξύ πρωτοφειλέτη και πιστωτή σύμβασης, η οποία γίνεται χωρίς τη συναίνεση του εγγυητή, απαλλάσσει τον εγγυητή από κάθε ευθύνη για συναλλαγές μεταγενέστερες της μεταβολής». Έτσι στη σελίδα 41 της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εναγομένων επιχειρηματολογείται ως εξής «..ότι οι εναγόμενες - εγγυήτριες με το έγγραφο εγγυήσεως 11.12.98, δεν έχουν καμία υποχρέωση για την κάλυψη ή πληρωμή του επίδικου τρεχουμένου Λογαριασμού ο οποίος παραχωρήθει με νέα συμφωνία στις 3.1.2001 και με νέους όρους, όχι μόνο για το ποσό που θα παραχωρείτο αλλά και σ' όλα τάλλα θέματα που αφορούν τα επιτόκια, ανατοκισμούς κλπ. Μια απλή σύγκριση του περιεχομένου του εγγράφου παραχώρησης Τρεχουμένου Λογαριασμού ημερ. 11.12.98 που εγγυήθησαν οι εναγόμενες με την συμφωνία παραχώρησης τρεχουμένου στις 3.1.2001, φαίνονται ξεκάθαρα οι τόσες πολλές αλλαγές που έγιναν στους όρους της συμφωνίας 11.12.98 που εγγυήθησαν οι εναγόμενες, χωρίς εν πάση περιπτώση να ενημερωθούν ή να τις εγκρίνουν οι εν λόγω εναγόμενες. Το σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει ούτε καν ισχυρισμός στην έκθεση απαιτήσεως των εναγόντων ότι ειδοποίησαν τις εναγόμενες που υπέγραψαν την εγγύηση 11.12.98 και ότι αυτές ενέκριναν την αύξηση του ορίου του τρεχουμένου σε Λ.Κ.30.000.- τοσούτω δε μάλλον καθόσον, ο μόνος ισχυρισμός που υπάρχει στην Ε/Α είναι για άνοιγμα τρεχουμένου στις 3.1.01 και όχι αύξηση. Περαιτέρω ούτε στην μαρτυρία των (Βλ. Γραπτή δήλωση μαρτύρων εναγόντων.) ανέφεραν κάτι τέτοιο οι μάρτυρες των εναγόντων. Τα πιο πάνω ισχύουν και για την θέση των εναγομένων ότι κατά τον ίδιο τρόπο δεν καλύπτουν δια της εγγυήσεώς των ημερ. 11.1298 ούτε και το Δάνειο που έγινε νέα συμφωνία στις 29.5.03 πολύ αργότερα..». Τα πιο πάνω επιχειρήματα καταρρίπτονται από τα εξής: - Από το περιεχόμενο της παραγράφου 5 της εγγύησης (Τεκμήριο 3). «Συμφωνώ ότι η Τράπεζα θα έχει εξουσία κατά την απόλυτη κρίση της χωρίς άλλη συγκατάθεση από μένα και χωρίς να επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο η ευθύνη μου βάση της παρούσας εγγύησης. (α) Να τερματίζει και/ή ελαττώνει και/ή αυξάνει και/ή τροποποιεί ...τραπεζικές διευκολύνσεις που παρέχει προς τον Πρωτοφειλέτη (β) Να δίδει προς τον Πρωτοφειλέτη παρατάσεις χρόνου για την εκτέλεση από αυτόν οποιασδήποτε υποχρέωσής του και/ή να απέχει από του να λαμβάνει οποιαδήποτε διαβήματα εναντίον του Πρωτοφειλέτη για είσπραξη των χρεών του........ (στ) Να τροποποιεί σύμφωνα με την απόλυτη κρίση της και χωρίς τη δική μου συγκατάθεση τους όρους σύμφωνα με τους οποίους χορηγήθηκαν ή χορηγούνται προς τον Πρωτοφειλέτη οι Τραπεζικές διευκολύνσεις ή οποιεσδήποτε από αυτές όπως επίσης και τους όρους όλων των εγγράφων που εκδόθηκαν και/ή υπογράφηκαν από την Τράπεζα σε σχέση με τις ρηθείσες Τραπεζικές διευκολύνσεις συμπεριλαμβανομένων των όρων οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων οποιασδήποτε φύσης.» - Οι Εναγόμενες 2 και 3 ήταν διευθύντριες της Εναγομένης 1 εταιρείας και συνεπώς αυτό από μόνο του οδηγεί στο συμπέρασμα ότι γνώριζαν και για την αύξηση του ορίου του τρεχούμενου σε Λ.Κ.30.000 και γενικά για όλες τις συναλλαγές της Εναγομένης 1 εταιρείας με τους Ενάγοντες. - Οι Εναγόμενες 4, 5 και 6 είχαν σχέση με την Εναγομένη 1 εταιρεία με τον τρόπο που καταγράφεται σε διάφορα σημεία της παρούσας απόφασης. Επίσης είχαν μεταξύ τους και με τις Εναγόμενες 2 και 3 στενή συγγενική σχέση. Οι οποιοιδήποτε ισχυρισμοί τέθηκαν κατά την ακρόαση ότι δεν ενημερώθηκαν ανάλογα δεν γίνονται πιστευτοί. - Σε κάθε περίπτωση ο όρος 20 της συμφωνίας εγγύησης (Τεκμήριο 3) προνοεί: «Αν το παρόν υπογραφεί από περισσότερα από ένα πρόσωπα, θα ερμηνεύεται στον πληθυντικό και όλες οι υποχρεώσεις και οι ευθύνες των προσώπων αυτών βάσει της παρούσας εγγύησης θα είναι αλληλέγγυες και προσωπικές και ειδοποίηση στον/στην: έναν από εμάς θα θεωρείται ειδοποίηση προς όλους ...». Επιπρόσθετα κατά καιρούς υπήρξε υπέρβαση του ορίου από την Εναγόμενη 1 ως το Τεκμήριο
  6. Με τις ενέργειες όμως των Εναγομένων 2 και 3 οι οποίες ήταν Διευθύντριες της Εναγόμενης
  7. Όσον αφορά δε τις υπόλοιπες Εναγόμενες 4-6, το Δικαστήριο δεν πείστηκε ότι δεν ενημερώνοντο ανάλογα. Σε κάθε περίπτωση οι Εναγόμενες 2-6 δεν απαλλάσσονται από την ευθύνη τους ως εγγυήτριες ενόψει των όρων 5(α) και (β) της εγγύησης (Τεκμήριο 3). Συνεπώς η εγγύηση (Τεκμήριο 3) αποτελεί συνεχή εγγύηση και καλύπτει υφιστάμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της Εναγομένης 1 εταιρείας περιλαμβανομένης και της αύξησης/παραχώρησης του ορίου του τρεχούμενου λογαριασμού για το ποσό των Λ.Κ. 30.000 και του δανείου ημερομηνίας 29/5/2003 (Τεκμήριο 2). Με το δεδομένο ότι πρόκειται για συνεχή εγγύηση, η ισχύς της δεν επηρεάζεται από την εξόφληση του δανείου (Τεκμήριο 46) ή από οποιοδήποτε άλλο παράγοντα που συζητείται στην παρούσα απόφαση. (Σ΄ αυτό το σημείο, διευκρινίζεται το εξής: Η εξόφληση του δανείου (Τεκμήριο 46(α)) θα είχε τη σημασία της αν κατά το χρόνο της υπογραφής της εγγύησης (Τεκμήριο 3) τα μέρη συμφωνούσαν ότι η εγγύηση αφορούσε μόνο το Τεκμήριο 46(α) και το όριο μέχρι Λ.Κ.10.
  8. Η συγκεκριμένη εγγύηση όμως δεν ήταν ειδική και δεν είχε τέτοιους περιορισμούς). ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΤΗΣ Υ2722/98: Κατ' αρχήν χρήσιμο είναι να ανατρέξει κανείς στον ορισμό της υποθήκης στα πλαίσια του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965: «υποθήκη», .......... σημαίνει επιβάρυνσιν συσταθείσαν επί ακινήτου τη βουλήσει του κυρίου προς εξασφάλισιν οριστικού, μέλλοντος ή υπό αίρεσιν χρηματικού τίνος χρέους ή υποχρεώσεως. Από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι η υποθήκη (Τεκμήριο 11) αφορά εξασφάλιση όλων των υποχρεώσεων της Εναγόμενης 1 υφιστάμενων και μελλοντικών (που περιλαμβάνει και την παραχώρηση αύξησης ορίου σε Λ.Κ.30.000 και το δάνειο ημερ. 29.5.2003 Τεκμήριο 2), (βλ. όρους 3, 4, 5, 6, 14 του εγγράφου υποθήκης (Τεκμήριο 11) και κατ' αναλογία τα όσα αναφέρονται στην απόφαση για την εγγύηση (Τεκμήριο 3). ΟΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΝΕΙΟ ΗΜΕΡ. 29.5.03 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11.12.1998 ΥΠΗΡΞΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ Αποτελεί θέση των Εναγομένων ότι μοναδική εξασφάλιση για το δάνειο ημερ. 29/5/03 (Τεκμήριο 2) θα ήταν, κατόπιν συμφωνίας με τους Ενάγοντες, η ακίνητη περιουσία τους στη Μεσόγη. Αποτελεί πραγματικό γεγονός ότι οι Εναγόμενες 2, 3, 4, 5 και 6 υπέγραψαν τα πληρεξούσια έγγραφα (Τεκμήρια 4α, β, γ, δ, ε) η κάθε μια αντίστοιχα με τα οποία εξουσιοδοτούσαν τους Ενάγοντες όπως υποθηκεύσουν προς όφελος τους την περιουσία τους στη Μεσόγη όπως αυτή περιγράφεται στο εν λόγω πληρεξούσιο: «
  9. Να υποθηκεύσει, προς όφελος της για ποσό των Λ.Κ.100.000 πλέον τόκους την ακίνητη ιδιοκτησία μου ή μέρος αυτής η οποία βρίσκεται στην τοποθεσία Μυλάρκα, στην Βιομηχανική Περιοχή Πάφου, Μεσόγη, Με Αρ. Εγγρ. Μισ. 30, Σχέδιο: XLV 51, 52, Τεμάχιο: 370/1, 370/2 (Μέρος), ως εξασφάλιση της αποπληρωμής του δανείου ημερομηνίας 29/5/03 το οποίο χορηγήθηκε από την Τράπεζα προς την εταιρεία Prestos Confectionery Limited με αριθμό εγγραφής 97583 ('η Εταιρεία') και/ή ως εξασφάλιση οποιωνδήποτε παρούσων ή μελλοντικών υποχρεώσεων της Εταιρείας προς την Τράπεζα που απορρέουν από την πιο πάνω αναφερόμενη συμφωνία». Δεν διαφεύγει επίσης του Δικαστηρίου ότι τα εν λόγω πληρεξούσια έχουν υπογραφεί την 29/5/03 την ίδια ημέρα δηλαδή που υπογράφτηκε η συμφωνία δανείου (Τεκμήριο 2) και την ίδια μέρα που ξοφλήθηκε το δάνειο (Τεκμήριο 46). Προκύπτει επίσης από τη μαρτυρία ότι το λεκτικό των πληρεξουσίων αυτών, είχε δοθεί στις εναγόμενες από τους Ενάγοντες και ήσαν τα τυποποιημένα πληρεξούσια που χρησιμοποιούσαν οι Ενάγοντες. Ταυτόχρονα σ' αυτό το σημείο, επισημαίνεται ότι οι μάρτυρες των Εναγόντων σ' ερωτήσεις ως προς τα πληρεξούσια αυτά, δεν έδωσαν εξηγήσεις. Π.χ.,ο Μ.Ε.1 μάλλον επιχειρηματολόγησε για το θέμα: «Α. Είναι κάποια πληρεξούσια έγγραφα Εντιμότατη, προς την Alfa Bank τα οποία απ' ότι φαίνεται δεν έχουν χρησιμοποιηθεί ποτέ, ούτε από την Τράπεζα αλλά ούτε και έχουν χρησιμοποιηθεί στο κτηματολόγιο για να προχωρήσουν σε αλλαγή των υποθηκών που δέσμευαν το δάνειο στις 29.5.2003, μιλούμε για 4A‑ 4Ε και όσο για την τοποθέτηση της άλλης πλευράς ότι δεν είναι σε ισχύ η υποθήκη Y2722/98 παρά το ότι δεν είμαι νομικός η παράγραφος 3 Εντιμότατη, είναι ξεκάθαρη ότι ξεχωρίζει αποτελεί πρόσθετη και παραπέρα εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης του πρωτοφειλέτη προς την Τράπεζα, είτε αυτή είναι τωρινή ή μελλοντική άμεση ή έμμεση. Όλα αυτά επιβεβαιώνουν τα όσα έχω πει ότι αυτή η υποθήκη καλύπτει και τον τρεχούμενο λογαριασμό αρχικά 10 μετά 30 και το υπόλοιπο που είναι σήμερα αλλά και το παραμεληθέν δάνειο στις 29.5.2003, αξίας 100.000 λιρών.» Η δε κα Μαρία Γεωργίου (Μ.Ε. 12) η οποία ήταν μάρτυρας υπογραφών στο δάνειο (Τεκμήριο 2), όταν ρωτήθηκε για τα πληρεξούσια αυτά απάντησε «Δεν γνωρίζω γι' αυτά». Ταυτόχρονα αποτελεί κοινή θέση και πραγματικό γεγονός ότι τα πληρεξούσια αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν από τους Ενάγοντες και συνεπώς τελικά δεν υποθηκεύτηκε η περιουσία στη Μεσόγη. Επίσης δεν αγνοείται ότι δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο η αντίστοιχη απόφαση έγκριση για το δάνειο (Τεκμήριο 2). Είναι γεγονός ότι όλα τα πιο πάνω έχουν σε μεγάλο βαθμό προβληματίσει το Δικαστήριο. Συνυπολογίζονται όμως και τα εξής:
  10. Το γεγονός ότι τελικά τα εν λόγω πληρεξούσια δεν χρησιμοποιήθηκαν και ούτε και έγινε οποιαδήποτε κίνηση πριν την παρούσα αγωγή για να εξαλειφθεί ή ακυρωθεί η Υ2722/
  12. Οι Εναγόμενες δεν έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι οι Ενάγοντες θα ήταν διατεθειμένοι να δεχθούν να μην καλύπτεται το δάνειο (Τεκμήριο 2) και από την υφιστάμενη εγγύηση (Τεκμήριο 3) ή από οποιαδήποτε άλλη εγγύηση. Με άλλα λόγια οι Εναγόμενες δεν ήσαν διατεθειμένες να δώσουν όλες τις απαραίτητες εξηγήσεις για τις εξασφαλίσεις του δανείου (Τεκμήριο 2), έτσι ώστε να μπορούσε το Δικαστήριο να στηρίζετο με ασφάλεια στην εκδοχή τους. Υπάρχει μια ασάφεια στη θέση των Εναγομένων σ' αυτό το σημείο. Ενώ είναι η θέση τους ότι σκοπός της εγγύησης Τεκμήριο 3 και της υποθήκης (Τεκμήριο 11) ήταν η εξασφάλιση μόνο του δανείου για τις Λ.Κ.90.000 και του ορίου του τρεχούμενου μέχρι Λ.Κ.10.000, εντούτοις η Μ.Υ.1 - Εναγόμενη 3 αναφέρει ότι την 29/5/03 κατά τη σύναψη του δανείου ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 2) συμφώνησε με τους Ενάγοντες, «διευκρινίσαμε τότε πλήρως καθώς εξυπακούετο και συμφωνήσαμε» ότι η σύναψη δανείου Τεκμήριο 2 ημερ. 29/5/03 δεν έχει σχέση με την Υ2722/
  13. Αν θεωρούσαν όμως οι Εναγόμενες ότι το Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 11 δεν είχαν οποιαδήποτε σχέση με το μελλοντικό δάνειο ημερ. 29/5/03 τότε γιατί συζήτησαν τέτοιο θέμα την 29/5/03; Επιπρόσθετα η Μ.Υ. 1 ανέφερε ότι σκοπός της συμφωνίας για εξασφάλιση του δανείου με υποθήκη του ακινήτου στη Μεσόγη ήταν η απαλλαγή της υφιστάμενης υποθήκης «σκοπός μας ήταν η απαλλαγή, να απαλλάξουμε τα σπίτια μας». Και σε άλλο σημείο στη κυρίως εξέταση ανέφερε ότι πλήρωσε και το δάνειο (Τεκμήριο 46) «με σκοπό να απαλλάξουμε το ακίνητο μας από την Υ2722/98». Όμως, πως θα μπορούσαν να απαλλάξουν το ακίνητο αρ. 3786 από την Υ2722/98 όταν η Υ2722/98 εξασφάλιζε και τον τρεχούμενο λογαριασμό ο οποίος εξακολουθούσε να ισχύει; Επιπρόσθετα, με βάση το λεκτικό των υφιστάμενων εξασφαλίσεων (Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 11), αυτές αποτελούν επιπρόσθετη εξασφάλιση. (βλ. όρο 13 του Τεκμηρίου 3 και όρο 4 του εγγράφου υποθήκης (Τεκμήριο 4). Με βάση τα πιο πάνω η ύπαρξη των πληρεξουσίων Τεκμήρια 4α - ε οδηγεί μεν στο συμπέρασμα ότι υπήρξε κάποια σχετική συζήτηση αλλά δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι υπήρξε συμφωνία για ακύρωση των υφιστάμενων εξασφαλίσεων (Τεκμήριο 3 και Τεκμήριο 11). Ανεξαρτήτως των πιο πάνω η επιστολή της Εναγόμενης 1 προς τους Ενάγοντες ημερ. 8/8/02 (Τεκμήριο 12) (για την οποία το Δικαστήριο προβαίνει σε εύρημα ότι πράγματι στάληκε), μάλλον παραπέμπει σε επιβεβαίωση τουλάχιστο από την Εναγόμενη 1 (με υπογραφή μάλιστα από την Εναγόμενη 2) σε εξασφάλιση των μελλοντικών διευκολύνσεων της Εναγομένης 1 με τις υφιστάμενες εξασφαλίσεις (Τεκμήριο 3 και 11). Δεν δόθηκε οποιαδήποτε ικανοποιητική εξήγηση από τις Εναγόμενες σε σχέση με το (Τεκμήριο 12). Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι κατά την αντεξέταση της η Εναγόμενη 3, παραδέχθηκε ότι η εν λόγω επιστολή είναι υπογραμμένη από τη μητέρα της, δηλαδή την Εναγόμενη 2 κα Φροσούλα Θεμιστοκλέους. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «Ε. Να σας δείξω τα Τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, έγγραφα που έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια, τα έχεις δει προηγουμένως; ........................ Του Τεκμηρίου 12; Α. Εντάξει

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.