← Κύπρος

Γιαννάκης Πολυβίου κ.α. ν. M. C. N. V. GEORGIOU TRADING CO. LTD. κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2702 / 13, 8/1/2015

Γιαννάκης Πολυβίου κ.α. ν. M. C. N. V. GEORGIOU TRADING CO. LTD. κ.α., Αρ. Αγωγής :- 2702 / 13, 8/1/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A5 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2702 / 13 Μεταξύ:-

  1. Γιαννάκης Πολυβίου
  2. Στέλιος Γ. Πολυβίου
  3. Ελένη Πολυβίου Και
  4. M. C. N. V. GEORGIOU TRADING CO. LTD.
  5. Νίκος Γεωργίου
  6. Μαρία Γεωργίου
  7. Νατάσα Ν. Γεωργίου ΚΑΙ ΔΙ΄ ΑΝΤΑΞΙΩΣΕΩΣ
  8. M. C. N. V. GEORGIOU TRADING CO. LTD.
  9. Νίκος Γεωργίου
  10. Μαρία Γεωργίου
  11. Νατάσα Ν. Γεωργίου Και
  12. Γιαννάκης Πολυβίου
  13. Στέλιος Γ. Πολυβίου
  14. Ελένη Πολυβίου
  15. Βαλεντίνο Πολυβίου
  16. Νεόφυτο Πολυβίου Αίτηση Ημερομηνίας 9/9/2014 για άδεια Καταχώρησης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης αναφορικά με τα Προσωρινά Διατάγματα ημερομηνίας 10/2/2014 Ημερομηνία :- Πέμπτη 8η Ιανουαρίου 2015 Για τους ενάγοντες - καθ΄ ων η αίτηση :- κα. Αρίστη Κορακίδου Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Αρίστη Κορακίδου και κα. Κατερίνα Χριστοφόρου Για τους εναγόμενους - αιτητές :- κα. Ελπίδα Κνέκνα για Π. Κλεοβούλου Δ. Ε. Π. Ε. και Νίκο Παπαθεοχάρους Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Ελπίδα Κνέκνα ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  17. Αιτούνται οι εναγόμενοι άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  18. Θεωρώ πως μία ιστορική αναδρομή στα δικονομικά δεδομένα τα οποία οδήγησαν στη καταχώρηση της αίτησης υπό εξέταση θα ήταν χρήσιμη προς αιτιολόγηση αυτής της απόφασης. Επιπλέον, με αυτό τον τρόπο θα καθίσταται και πιο κατανοητή η όλη προσέγγιση του Δικαστηρίου ως πρός την αντιμετώπιση του αιτήματος των εναγομένων υπό τις κρινόμενες ως ορθές του διαστάσεις.
  19. Διατηρώντας δηλαδή υπόψη και τη διαδικασία στην οποία αυτό εντάσσεται ως ένα ενδιάμεσο αίτημα. Το αποτέλεσμα του οποίου κυρίως έχει σχέση με τον τρόπο εκδίκασης της αίτησης στην οποία αυτό έχει εγερθεί. Δηλαδή την κυρίως αίτηση αναφορικά με την αμφισβήτηση από τους εναγόμενους της μονομερούς έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων κατά την 10/2/2014 προς αναστολή ουσιαστικά της εφαρμογής της απόφασης του Δικαστηρίου, η οποία δόθηκε στις 7/2/2014 και με την οποία ακυρώθηκε προηγούμενο προσωρινό διάταγμα το οποίο είχε εκδοθεί προς όφελος των εναγόντων.
  20. Τα σχετικά δικονομικά δεδομένα είναι τα ακόλουθα. 4.
  21. Μετά από καταχώρηση της παρούσης αγωγής εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα το οποίο όμως μετά και από σχετική ακροαματική διαδικασία ακυρώθηκε από το Δικαστήριο, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, με απόφαση του ημερομηνίας 7/2/
  22. 4.
  23. Κατά την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, δηλαδή στις 10/2/2014, καταχωρήθηκε έφεση εναντίον αυτής της απόφασης. 4.
  24. Κατά την ίδια ημερομηνία οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση με την οποία εξασφάλισαν προσωρινά διατάγματα με τα οποία διατασσόταν η αναστολή της ισχύος της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/2/2014 μέχρι εκδίκασης της έφεσης η οποία καταχωρήθηκε εναντίον της απόφασης ενώ παράλληλα διατασσόταν η συνέχιση του προσωρινού διατάγματος μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης. 4.
  25. Κατά την αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα καταχωρήθηκε νέα αίτηση με την οποία εξασφαλίστηκε επιπρόσθετο προσωρινό διάταγμα σε σχέση με τη δέσμευση χρηματικού ποσού το οποίο στο μεσοδιάστημα είχε μεταφερθεί από το λογαριασμό της εναγομένης 1 σε λογαριασμό τρίτου προσώπου και πάλι μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης.
  26. Διευκρινίζω απλά πως έκτοτε - μετά και από καταχώρηση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης από τους εναγόμενους και στις δύο περιπτώσεις -αμφότερες οι αιτήσεις διαδικαστικά ακολουθούν μία κοινή πορεία. Έχει και αυτή η κοινή πορεία τη δική της σημασία ως πρός τις παρατηρήσεις τις οποίες στη συνέχεια οδηγείται να διατυπώσει το Δικαστήριο, ιδιαίτερα δε αναφορικά με τη χρονική πτυχή του όλου θέματος.
  27. Παρατηρούνται τα ακόλουθα. 6.
  28. Καταχωρήθηκε, στη κάθε περίπτωση, η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης περίπου δύο μήνες και πλέον μετά και από την έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων, η πρώτη στις 11/4/2014 και η δεύτερη στις 29/4/
  29. 6.
  30. Μετά και από πάροδο περίπου 15 ημερών, ο οποίος είχε δοθεί δίχως ένσταση για μελέτη της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης, ζητήθηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο των εναγόντων χρόνος 15 ημερών έτσι ώστε να ετοιμαστεί αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δεν υπήρχε ένσταση από την ευπαίδευτη δικηγόρο των εναγομένων και το αίτημα παραχώρησης χρόνου εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. 6.
  31. Η αίτηση αυτή καταχωρήθηκε στις 27/5/
  32. Αιτήθηκαν οι ενάγοντες με αυτή την αίτηση άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και στις δύο αιτήσεις, δηλαδή τόσο στην αίτηση βάσει της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 10/2/2014 όσο και της αίτησης βάσει της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 11/2/
  33. 6.
  34. Στις 2/6/2014 ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων δήλωσε πως δεν είχε ένσταση στην αίτηση ενώ ζητήθηκε χρόνος μέχρι το τέλος του μήνα έτσι ώστε να καταχωρήσουν και οι εναγόμενοι αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. 6.
  35. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα των εναγόντων και παρά το ότι όρισε τις αιτήσεις στις 30/6/2014, δηλαδή λίγες ημέρες πρίν από τη λήξη του δικαστικού έτους, οι εναγόμενοι κατά την ημερομηνία αυτή ζήτησαν εκ νέου χρόνο μέχρι τις αρχές του μηνός Σεπτεμβρίου έτσι ώστε να καταχωρηθεί αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. 6.
  36. Η συγκεκριμένη αίτηση καταχωρήθηκε μόλις τρεις ημέρες πριν από την ημερομηνία (12/9/2014) κατά την οποία είχε οριστεί η κυρίως αίτηση και αποτελεί την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. 6.
  37. Επειδή οι εναγόμενοι δεν είχαν επισυνάψει στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση η οποία είχε επισυναφθεί ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης, τα τεκμήρια τα οποία είχαν πρόθεση όπως επισυνάψουν στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση - εάν διδόταν από το Δικαστήριο η απαιτούμενη άδεια για καταχώρηση της - η ευπαίδευτη δικηγόρος των εναγόντων δήλωσε πως δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί κατά πόσο θα υπήρχε ένσταση στην αίτηση. 6.
  38. Ανέλαβε η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων όπως προμηθεύσει με αντίγραφα των τεκμηρίων τη συνάδελφο της και η αίτηση ορίστηκε μία εβδομάδα αργότερα. 6.
  39. Τα αντίγραφα των τεκμηρίων δεν δόθηκαν παρά μόνο το πρωί της ημερομηνίας κατά την οποία είχε οριστεί η αίτηση. 6.
  40. Ως εκ τούτου ζητήθηκε και πάλι χρόνος, δίχως οι εναγόμενοι να έχουν ένσταση, έτσι ώστε να εξεταστούν τα αντίγραφα των τεκμηρίων. 6.
  41. Ορίστηκε η αίτηση τρεις ημέρες αργότερα, κατά την οποία ημερομηνία δηλώθηκε πως θα υπήρχε ένσταση στην αίτηση και ζητήθηκε χρόνος μέχρι τις 20/10/2014 για καταχώρηση ένστασης. 6.
  42. Οι εναγόμενοι δεν είχαν ένσταση με αποτέλεσμα η αίτηση να οριστεί στις 27/10/2014 με προθεσμία μέχρι και τις 20/10/2014 για καταχώρηση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης. 6.
  43. Λόγω αντιμετώπισης προβλήματος υγείας του ενόρκως δηλούντος παρατάθηκε στις 27/10/2014 η προθεσμία για καταχώρηση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης μέχρι και τις 3/11/2014 ενώ η αίτηση ορίστηκε στις 7/11/2014 ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 20/11/2014 ημερομηνία κατά την οποία αυτή η απόφαση επιφυλάχθηκε.
  44. Θεώρησα ορθό πιο πάνω όπως αναφερθώ με αρκετή λεπτομέρεια στη πορεία την οποία ακολούθησε η διαδικασία όχι μόνο αυτής της αίτησης αλλά και η κυρίως αίτηση, εντός του πλαισίου της εκδίκασης της οποίας αυτή η αίτηση εντάσσεται. Ο λόγος είναι απλός. Στόχος του Δικαστηρίου είναι να αντιμετωπιστεί τόσο η φαινομενική πολυπλοκότητα της διαδικασίας μέχρι σήμερα αλλά και η εκ πρώτης όψεως μη αναμενόμενη καθυστέρηση η οποία εν τέλει έχει προκληθεί ως πρός την εκδίκαση των κυρίως αιτήσεων.
  45. Θεωρώ ότι η πολυπλοκότητα προκύπτει από το βαθμό στον οποίο αμφότερες οι πλευρές των διαδίκων έχουν επιλέξει να αναφέρονται με εκτεταμένη λεπτομέρεια σε γεγονότα τα οποία ορθό θα ήταν να εξεταστούν στο στάδιο εκδίκασης της αγωγής και όχι εντός του πλαισίου εκδίκασης των αιτήσεων των προσωρινών διαταγμάτων. Ιδιαίτερα δε διατηρώντας υπόψη πως εντός του πλαισίου της διαδικασίας εκδίκασης των κυρίως αιτήσεων το βασικό θέμα το οποίο εξετάζεται είναι κατά πόσο θα ανασταλεί η εφαρμογή της ακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου του διατάγματος το οποίο είχε εκδοθεί μετά από την καταχώρηση της αγωγής. Δηλαδή, το αντικείμενο το οποίο καλείται να εξετάσει το Δικαστήριο με την κυρίως αίτηση στη κάθε περίπτωση σχέση έχει με το κατά πόσο θα πρέπει το αποτέλεσμα ουσιαστικά[1] του προσωρινού διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μετά από την καταχώρηση της αγωγής να εξακολουθεί να ισχύει μέχρι και την εκδίκαση της έφεσης. Τίποτε άλλο. Αυτή είναι και η ουσία της κυρίως αίτησης.
  46. Ασφαλώς η καθυστέρηση στην εκδίκαση των αιτήσεων βαρύνει πρώτιστα το ίδιο το Δικαστήριο και την ανοχή την οποία επέδειξε κυρίως ως πρός την έλλειψη επιδίωξης επίσπευσης της διαδικασίας από τους εναγόμενους σε σχέση με τα αιτήματα των εναγόντων με τα οποία εξασφαλίστηκαν τα προσωρινά διατάγματα στις 10/2/2014 και 11/2/2014 τα οποία είχαν ως βασικό στόχο την αναστολή εφαρμογής της ακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 7/2/
  48. Παρατηρείται βεβαίως πως και οι ίδιοι οι διάδικοι έχουν συντείνει στη δημιουργία αυτής της καθυστέρησης. Δεν θεωρώ αναγκαιό να αναλύσω το βαθμό στον οποίο η κάθε πλευρά έχει συντείνει στη δημιουργία αυτής της καθυστέρησης ή να κατανέμω οποιαδήποτε ευθύνη αναφορικά με αυτό το θέμα. Περισσότερη εκπληκτική όμως είναι η οποιαδήποτε καθυστέρηση η οποία οφείλεται σε δικονομικές ενέργειες ή έλλειψης λήψης αυτών από τους εναγόμενους παρά από τους ενάγοντες.
  49. Περιορίζομαι σε σχέση με το θέμα της καθυστέρησης να αναγνωρίσω την ευθύνη η οποία αναλογεί στο ίδιο το Δικαστήριο. Καλώ παράλληλα τους διάδικους όπως μεριμνήσουν έτσι ώστε μελλοντικά τουλάχιστον να αποφευχθεί η οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση. Ενώ το ίδιο το Δικαστήριο αναλαμβάνει όπως καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για μία όσο το δυνατό συντομότερη εκδίκαση της κυρίως αίτησης στη κάθε περίπτωση. Σε σχέση δηλαδή με τη διατήρηση ή μη σε ισχύ των προσωρινών διαταγμάτων τα οποία εκδόθηκαν στις 10/2/2014 και 11/2/
  51. Παρά και τα όσα αναφέρονται πιο πάνω γενικότερα αναφορικά με τη πορεία των κυρίως αιτήσεων ασφαλώς διατηρώ υπόψη μου πως με αυτή την απόφαση εξετάζεται ενδιάμεσο διαδικαστικό αίτημα ως προς το κατά πόσο θα δοθεί άδεια στους εναγόμενους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Τονίζω όμως πως αυτό το οποίο θεωρώ πως θα πρέπει παράλληλα να διατηρείται υπόψη του Δικαστηρίου είναι πως η άδεια αυτή ζητείται σε σχέση με την εκδίκαση της κυρίως αίτησης στη κάθε περίπτωση.
  52. Διευκρινίζω δηλαδή πως ασφαλώς το αίτημα άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν μπορεί παρά να εξεταστεί διατηρώντας σταθερά υπόψη ότι η άδεια αυτή ζητείται σε σχέση με την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Υπό αυτή την έννοια ασφαλώς το αίτημα υπό εξέταση συνδέεται άρρηκτα με την όλη πορεία της κυρίως αίτησης μέχρι σήμερα αλλά και τη συνέχιση της διαδικασίας σε σχέση με την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Δεν αποτελεί δηλαδή ένα αόριστο και μετέωρο αίτημα εκτός διαδικασίας αλλά μία δικονομική ρύθμιση σε σχέση με τη διαδικασία εκδίκασης της κυρίως αίτησης. Είναι με αυτό τον τρόπο που το Δικαστήριο αντιμετωπίζει το αίτημα των εναγομένων. Θεωρώ πως δεν υπάρχει άλλος πιο δίκαιος ή ορθότερος τρόπος αντιμετώπισης του αιτήματος.
  53. Με τη καταχώρηση της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης οι ενάγοντες παραθέτουν συνολικά 27 λόγους ένστασης αν και ο τελευταίος ουσιαστικά δεν αποτελεί λόγο ένστασης αλλά απλά παραπέμπει στους υπόλοιπους λόγους ένστασης. Παρά και τον αριθμό των λόγων ένστασης θεωρώ ότι στο βαθμό στον οποίο υπάρχει παρεμφερή συνάρτηση μεταξύ ορισμένων από αυτούς παρέχεται, υπό αυτή την έννοια, η ευχέρεια στο Δικαστήριο όπως εξετάσει τους λόγους ένστασης όχι ατομικά αλλά ομαδικά. Δεν θεωρώ σκόπιμο την επανάληψη των λόγων ένστασης εντός του κειμένου της απόφασης όμως για σκοπούς εύκολης αναφοράς μελλοντικά παραθέτω αυτούς στο τέλος αυτής της απόφασης υπό μορφή υποσημείωσης[1].
  54. Η πρώτη ομάδα αποτελείται από τους λόγους ένστασης 1, 2 και 3 σύμφωνα με τους οποίους η αίτηση «...είναι νόμω και ουσία αβάσιμη», «...δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση σύμφωνα με τους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας» και «...είναι παράτυπη, αντικανονική, αόριστη, γενική και απαράδεκτη». Πραγματικά όπως έχουν διατυπωθεί αυτοί οι λόγοι ένστασης, δηλαδή υπό μορφή γενική και αόριστη δεν διαπιστώνω όντως να ευσταθούν. Ούτε και στη συνέχεια διαπιστώνω να έχουν υποστηριχθεί με συγκεκριμένη επιχειρηματολογία. Παραδείγματος χάριν, πως είναι δυνατό να προτάσσεται καν ως θέση ο λόγος ένστασης ότι η αίτηση «...δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση σύμφωνα με τους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας»; Δηλαδή, ποιά ήταν αυτή η ορθή νομική βάση στην οποία θα έπρεπε να είχε στηριχθεί η αίτηση άλλη από αυτή στην οποία είχε στηριχθεί; Δηλαδή, μεταξύ άλλων, και στη Δ.48 θ. 4

(2)των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. 16. Η δεύτερη ομάδα αποτελείται από τους λόγους ένστασης 4, 5, 6, 7, 10, 11, 12, 13 και 14 και έχει σχέση κυρίως με τα τεκμήρια τα οποία οι εναγόμενοι παρέλειψαν να καταχωρήσουν στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Κατ΄αρχάς αναφορικά με αυτή την ομάδα λόγων ένστασης υπενθυμίζω πως αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα μπορούσε να είχε υποβληθεί ακόμη και προφορικά. Ενώ στη περίπτωση καταχώρησης γραπτής αίτησης πουθενά στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας δεν αναφέρεται ρητά, με συγκεκριμένη δηλαδή αναφορά στη Δ.48 θ. 4
(2), πως επιβάλλεται καν να επισυνάπτεται σχετική ένορκη δήλωση ή ακόμη και πως επιπλέον θα πρέπει η προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση να επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ή ακόμη, επιπρόσθετα, πως επί αυτής της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει να επισυνάπτονται και τα οποιαδήποτε τεκμήρια τα οποία ενδεχομένως να αναφέρονται εντός της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  1. Βεβαίως εξαιτίας της εφαρμογής της Δ.48 θ. 9 - εφόσον δεν έγινε ειδική πρόνοια παράλληλα με την τροποποίηση της Δ.48 θ. 4 - καλύπτεται και το θέμα της καταχώρησης ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Υπενθυμίζω απλά πως σε περίπτωση καταχώρησης αίτησης η Δ.48 θ. 9 προνοεί για καταχώρηση ένορκης δήλωσης σε όλες τις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει πρόνοια αυτή να μην συνοδεύεται από ένορκη δήλωση.
  2. Όμως παρά και την εφαρμογή αυτής της γενικής πρόνοιας δεν είναι λογικό παράλληλα να μην λαμβάνεται υπόψη και η δυνατότητα υποβολής του ίδιου ακριβώς αιτήματος προφορικά. Ασφαλώς ένα προφορικό αίτημα δεν θα μπορούσε να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και να θεωρείται όντως απόλυτα προφορικό καθότι μερικώς τουλάχιστον αυτό θα αποκτούσε και γραπτή μορφή.
  3. Εντούτοις, δικαιωματικά, επέλεξαν οι εναγόμενοι να καταχωρήσουν γραπτή αίτηση και αυτή η επιλογή, ως έχουν οι διαδικαστικοί κανονισμοί, αναπόφευκτα οδηγεί και σε υποχρέωση αυτή η αίτηση να συνοδεύεται με ένορκη δήλωση. Όντως συνοδεύεται από ένορκη δήλωση όμως αυτό δεν οδηγεί απαρέγκλιτα και σε συμπέρασμα ότι επιβάλλονται και άλλες υποχρεώσεις σε ένα αιτητή ο οποίος επιλέγει αυτή τη μορφή υποβολής αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όπως, παραδείγματος χάριν, να επισυνάπτει επί αυτής της αίτησης είτε αντίγραφο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είτε των τεκμηρίων τα οποία έχει πρόθεση να επισυνάψει επί αυτής.
  4. Επομένως όλοι οι λόγοι ένστασης της δεύτερης ομάδας πραγματικά καθίστανται μετέωροι, τουλάχιστον υπό την έννοια ότι προνοείται οτιδήποτε σχετικό αναφορικά με αυτό το θέμα από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Ανεξάρτητα βεβαίως και από την οποιαδήποτε σημασία ενδεχομένως να έχουν σε σχέση με το πιθανό περιεχόμενο της μαρτυρίας την οποία οι εναγόμενοι επιθυμούν να προσθέσουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση εάν τους δοθεί η απαραίτητη άδεια.
  5. Αυτό αποτελεί θέμα ξεχωριστό και έχει σχέση γενικότερα με το περιεχόμενο παρά με τη μορφή την οποία αυτή η μαρτυρία θα λάβει. Όμως ακόμη και σε σχέση με αυτό το θέμα, εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης, παρέχεται περιγραφή του περιεχομένου των τεκμηρίων τα οποία δεν επισυνάπτονται έτσι ώστε να λάβει γνώση και το Δικαστήριο το οποίο είναι και ο αποκλειστικός κριτής κατά πόσο στοιχειοθετείται «καλός λόγος» έτσι ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Ενώ, σε σχέση με το ενδεχόμενο οι ενάγοντες να έχουν παραπλανηθεί από το γεγονός ότι τα τεκμήρια δεν επισυνάφθηκαν επί της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν είναι δυνατό για το Δικαστήριο να αγνοηθεί το εξής δεδομένο. Οι ίδιοι οι ενάγοντες είχαν την ευκαιρία να μελετήσουν το περιεχόμενο αυτών των προτεινόμενων τεκμηρίων και να τοποθετηθούν αναφορικά με αυτά δια μέσω της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης η οποία καταχωρήθηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο τους. Μάλιστα με συγκεκριμένες αναφορές στην αλφαβητική τους κατάταξη παρά και το γεγονός πως αυτά ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου.
  6. Αυτό το οποίο οφείλω να τονίσω είναι πως δεν είναι δυνατό να κριθεί ως ορθό, εφόσον οι Διαδικαστικοί Κανονισμοί της Πολιτικής Δικονομίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αναμφίβολα στοχεύουν στην απλοποίηση της διαδικασίας, παρέχοντας μάλιστα και τη δυνατότητα υποβολής προφορικού αιτήματος για να εξασφαλιστεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, σε αντίθεση με αυτό τον στόχο να δημιουργείται επιπρόσθετη διαδικασία η οποία δεν προβλέπεται καν από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς.
  7. Θεωρώ πως θα ήταν χρήσιμο, προς αιτιολόγηση αυτής της απόφασης, να αναφερόταν το Δικαστήριο και σε νομολογία όπου εξετάστηκε ο τύπος ουσιαστικά υποβολής μίας αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εάν βεβαίως αυτή υπήρχε. Αναφέρθηκαν επίσης οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων και σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων στις οποίες εξετάστηκε παρόμοιο αίτημα. Ανεξάρτητα βεβαίως και από την οποιαδήποτε καθοδήγηση την οποία το Δικαστήριο θα μπορούσε να αντλήσει από αυτές τις αποφάσεις ασφαλώς αυτές δεν είναι δεσμευτικές ή και καθοριστικές ως πρός την ορθή εφαρμογή της Δ.48 θ. 4
(2). Επιπλέον η οποιαδήποτε παρατήρηση σε απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με τον τύπο της αίτησης καταχώρησης αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν αλλοιώνει τα εξής δύο δεδομένα. Πρώτο, ότι δεν προβλέπεται συγκεκριμένος τύπος στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας για τη καταχώρηση αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και δεύτερο, το εξαιρετικά σημαντικό δεδομένο ότι παρέχεται η δικονομική δυνατότητα το ίδιο αίτημα να γίνει και προφορικά.
  1. Επιπλέον οφείλω να παρατηρήσω, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, πως με τους λόγους ένστασης αυτής της ομάδας υπάρχει αναφορά σε συγκεκριμένα τεκμήρια (παραδείγματος χάριν, στον λόγο ένστασης 11 στο τεκμήριο Ε, ως προς το ότι οι αγωγές δεν φέρουν ημερομηνία καταχώρησης) παραγνωρίζοντας το δεδομένο πως τα τεκμήρια αυτά δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Βεβαίως ελάχιστη σύγχυση προκαλείται από αυτό το δεδομένο καθώς καθίσταται κατανοητή η ουσία του κάθε λόγου ένστασης. Όμως, πραγματικά διερωτώμαι πως θα μπορούσε να είχαν οποιαδήποτε σημασία αναφορικά με την έκβαση αυτής της αίτησης λόγοι ένστασης όπως ο λόγος ένστασης 13, ως προς το ότι το τεκμήριο Δ είναι ανυπόγραφο, ή ο λόγος ένστασης 14 ως προς το ότι στις καταστάσεις λογαριασμού επί του τεκμηρίου Δ υπάρχουν χειρόγραφες σημειώσεις αγνώστου προσώπου; Λόγοι ένστασης δηλαδή οι οποίοι σχέση έχουν με το περιεχόμενο των τεκμηρίων τα οποία προτίθενται οι εναγόμενοι να επισυνάψουν επί της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εάν τους δοθεί η απαραίτητη άδεια. Ασφαλώς και έχει σημασία η φύση της μαρτυρίας την οποία ένας διάδικος προτίθεται να παρουσιάσει με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για την καταχώρηση της οποίας ζητά την άδεια του Δικαστηρίου. Όμως πραγματικά οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης καλούν ουσιαστικά το Δικαστήριο όχι απλά να εξετάσει τη φύση αυτής της μαρτυρίας αλλά ουσιαστικά να εμβαθύνει και ακόμη και να προχωρήσει σε αξιολόγηση της. Θεωρώ ότι κάτι τέτοιο δεν εμπίπτει εντός του πλαισίου της αίτησης υπό εξέταση.
  2. Η τρίτη ομάδα αποτελείται από τους λόγους ένστασης 8, 18 και 19 και έχει σχέση με τον επακριβή καθορισμό των ισχυρισμών ή την ύπαρξη νέων ισχυρισμών των εναγόντων στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3/6/2014 (δηλαδή, την συμπληρωματική ένορκη δήλωση την οποία οι ενάγοντες καταχώρησαν) στους οποίους οι εναγόμενοι θέλουν να απαντήσουν. Απαιτείται έτσι ώστε να κριθούν βάσιμοι αυτοί οι λόγοι ένστασης μία διεξοδική ανάλυση όλων των ισχυρισμών των εναγόντων οι οποίοι έχουν μέχρι σήμερα τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου εντός του πλαισίου της κυρίως αίτησης είτε στην αρχική ένορκη δήλωση είτε στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Παραδείγματος χάριν, υπάρχει εισήγηση σύμφωνα με τον λόγο ένστασης 8 πως οι εναγόμενοι όφειλαν να παραπέμψουν, προφανώς με συγκεκριμένο τρόπο, στους ισχυρισμούς των εναγόντων στους οποίους θέλουν να απαντήσουν. Θεωρώ πραγματικά ότι στο σύνολο τους οι λόγοι ένστασης οι οποίοι ανήκουν σε αυτή την ομάδα παραγνωρίζουν τη δυνατότητα η οποία παρέχεται στο Δικαστήριο, εντός του πλαισίου άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του, γενικά σε περίπτωση αιτήματος για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, να εξετάσει με μία ευρύτερη έννοια το εξής ερώτημα.
  3. Κατά πόσο με το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αυτό το οποίο ζητείται είναι όντως να απαντηθούν ισχυρισμοί οι οποίοι εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση ή ένορκες δηλώσεις του αντιδίκου του αιτούντος. Όχι με τη περιοριστική και εξειδικευμένη έννοια την οποία εισηγούνται οι ενάγοντες με τους λόγους ένστασης τους αλλά διατηρώντας υπόψη μία γενικότερη εικόνα των ισχυρισμών αμφότερων των πλευρών κατά την εκδίκαση μίας αίτησης βάσει της Δ.
  5. Θέτοντας το πολύ απλά το Δικαστήριο αντιμετωπίζει το όλο θέμα διατηρώντας υπόψη του μία καθολική εικόνα των ισχυρισμών οι οποίοι θα μπορούσαν να κριθούν σχετικοί κατά την εκδίκαση της κυρίως αίτησης. Αποδοχή της διεξοδικής προσέγγισης των εναγόντων θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε έγκριση της αίτησης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υπό την προϋπόθεση διαγραφής ορισμένων ισχυρισμών από την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση προτού δοθεί άδεια για την καταχώρηση της.
  6. Θεωρώ μία τέτοια πιθανή εξέλιξη ως παρακινδυνευμένη, υπό την έννοια του ενδεχόμενου της ανεπιθύμητης αλλοίωσης της μαρτυρίας την οποία οι εναγόμενοι επιθυμούν να παρουσιάσουν αλλά διατηρώντας υπόψη και πως μία τέτοια προσέγγιση θα οδηγούσε σε μία πραγματικά αχρείαστη εμβάθυνση από το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, ως πρός το ερώτημα κατά πόσο όντως οι εναγόμενοι με τη μαρτυρία την οποία ζητούν την άδεια να παρουσιάσουν όντως απαντούν σε ισχυρισμούς των εναγόντων. Δίχως βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι το Δικαστήριο δεν διατηρεί υπόψη του τον σημαντικό παράγοντα της σχετικότητας ως πρός τη παρουσίαση μαρτυρίας σε κάθε περίπτωση εξέτασης αίτησης για τη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Υπό αυτή την έννοια το Δικαστήριο διατηρεί βεβαίως υπόψη του και τα όσα γεγονότα επί των οποίων οι διάδικοι μέχρι σήμερα επέλεξαν να τοποθετηθούν ανεξαρτήτως κατά πόσο στο τέλος της διαδικασίας αυτά θα είναι δυνατό όντως να κριθούν ως σημαντικά ή ακόμη και πραγματικά άμεσα σχετικά με το αντικείμενο της κυρίως αίτησης. Το οποίο πραγματικά εστιάζεται σε θέμα νομικής φύσης παρά σε αξιολόγηση της πραγματικής πτυχής της αγωγής, ιδιαίτερα δε υπό την έννοια εξέτασης εις βάθος των κατ΄ ισχυρισμό γεγονότων τα οποία θα αποτελέσουν τη μαρτυρία κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής.
  7. Η τέταρτη ομάδα αποτελείται από τους λόγους ένστασης 15, 16, 17 και 22 οι οποίοι έχουν σχέση με την αναγκαιότητα ή μη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, υπό την έννοια ανάδειξης καλού λόγου και με ιδιαίτερη αναφορά στην ύπαρξη ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου, με επάρκεια, της απαραίτητης μαρτυρίας προς εξέταση της κυρίως αίτησης.
  8. Αυτοί οι λόγοι ένστασης έχουν σχέση με τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου ως πρός τον εντοπισμό καλού λόγου ως απαραίτητη προϋπόθεση για να δοθεί άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η διακριτική ευχέρεια αυτή ασκείται βάσει μίας εξέτασης του συνόλου των δεδομένων σχετικά με την αίτηση διατηρώντας υπόψη βεβαίως παράλληλα και τα όσα αναφέρονται σχετικά εντός των λόγων ένστασης. Πραγματικά, διατηρώντας υπόψη τα δεδομένα της περίπτωσης υπό εξέταση δεν έχω πεισθεί ότι οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης είναι δυνατό να κριθούν ως βάσιμοι.
  9. Η πέμπτη ομάδα απαρτίζεται από τους λόγους ένστασης 20 και 21 οι οποίοι έχουν σχέση με την αξιοπιστία ή ποιότητα ή ακόμη και επάρκεια της μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης.
  10. Καλείται ουσιαστικά το Δικαστήριο να κρίνει κατά πόσο είναι αξιόπιστη η μάρτυρας η οποία αιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Αξιόπιστη δηλαδή ως πρός τους λόγους τους οποίους επικαλείται για να δοθεί στους εναγόμενους αυτή η άδεια.
  11. Πραγματικά θεωρώ πως η αξιολόγηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα ο οποίος αιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά τέτοιο αίτημα μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση υπό εξέταση δεν διαπιστώνω να τίθεται τέτοιο θέμα. Ούτε μάλιστα και κρίνεται αναγκαίο σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας η αξιολόγηση της μαρτυρίας της μάρτυρος η οποία ορκίστηκε στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης και μάλιστα με τέτοιο καθοριστικό τρόπο έτσι ώστε ουσιαστικά να κρίνεται καταλυτικά κατά πόσο όντως λέγει την αλήθεια αναφορικά με τους λόγους για τους οποίους οι εναγόμενοι αιτούνται την άδεια του Δικαστηρίου για τη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  12. Προβάλει κάποιους ισχυρισμούς η ενόρκως δηλούσα. Το οποιοδήποτε βάρος απόδειξης φέρει έχει σχέση κυρίως με το κατά πόσο βάσει αυτών των ισχυρισμών δικαιολογείται το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και όχι εάν όντως τα όσα ισχυρίζεται είναι αξιόπιστα σε σχέση με το αντικείμενο είτε της αγωγής είτε της κυρίως αίτησης. Τέτοια αξιολόγηση θα μπορούσε μόνο να γίνει στα στάδια εκδίκασης της κυρίως αίτησης, εάν βεβαίως αυτό κρινόταν απαραίτητο, ή της αγωγής.
  13. Αν και βεβαίως σε σχέση με το αντικείμενο της κυρίως αίτησης σε αυτή τη περίπτωση καθίσταται ακόμη πιο ασήμαντο το κατά πόσο οι ενόρκως δηλούντες είναι δυνατό να κριθούν αξιόπιστοι ή όχι καθότι πραγματικά αυτό το οποίο θα εξεταστεί στη συνέχεια από το Δικαστήριο κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης έχει περισσότερη σχέση με το κατά πόσο όντως θα ήταν νομικά ορθό και δίκαιο να διατηρηθεί ουσιαστικά η αναστολή η οποία έχει επιτευχθεί ως πρός την εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου αναφορικά με την ακύρωση του αρχικά εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος εναντίον της οποίας ακυρωτικής απόφασης έχει άσκηθει έφεση.
  14. Η τελευταία ομάδα λόγων ένστασης αποτελείται από τους λόγους ένστασης 23, 24 και 26 οι οποίοι έχουν σχέση γενικότερα με τον σκοπό της αίτησης, σύμφωνα βεβαίως με τη θέση των εναγόντων αναφορικά με την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Πραγματικά το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση των εναγόντων ως πρός τον σκοπό για τον οποίο οι εναγόμενοι καταχώρησαν την αίτηση υπό εξέταση. Δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη είτε στοιχείου κακοπιστίας είτε στόχευση για παρέλκυση της διαδικασίας ή οτιδήποτε άλλο αναφέρεται σχετικά σε αυτούς τους λόγους ένστασης.
  15. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης 25 αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως πραγματικά δεν καθορίζεται ή διευκρινίζεται ακριβώς με ποιό τρόπο αυτός σχετίζεται με το αντικείμενο της αίτησης υπό εξέταση. Θα μπορούσε να γίνει αντιληπτός αυτός ο λόγος ένστασης ως περιγραφικός δίχως να προσθέτει όμως οτιδήποτε στη βάση της ένστασης των εναγόντων ως πρός την αποδοχή ή μή του αιτήματος των εναγομένων.
  16. Παρομοίως ο λόγος ένστασης 9 κρίνεται από το Δικαστήριο ως άσχετος με το αντικείμενο της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση και ως εκ τούτου δεν κρίνεται αναγκαία η εξέταση του όπως με τον ίδιο τρόπο πραγματικά είναι αδύνατο να συνδεθεί ο λόγος ένστασης 25 με το αντικείμενο της αίτησης υπό εξέταση έτσι ώστε να κρίνεται αναγκαία η άσκηση κρίσης του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτό τον λόγο ένστασης. Διευκρινίζω απλά πως ανεξαρτήτως της γενικότερης σημασίας των όσων αναφέρονται στον λόγο ένστασης 25 δεν διαπιστώνεται πως αυτός είναι δυνατό να συνδεθεί ως λόγος ένστασης εναντίον της παροχής άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  17. Έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω διαπιστώνω πως κανένας από τους λόγους ένστασης δεν ευσταθεί έτσι ώστε να μην δοθεί η αιτούμενη άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  18. Θα πρόσθετα επίσης πως υπό το πνεύμα της διατήρησης της ισότητας των όπλων και προς εξασφάλιση μίας δίκαιης δίκης σε σχέση με το αντικείμενο της κυρίως αίτησης και διατηρώντας επίσης υπόψη πως ήδη δόθηκε η ευκαιρία στους ενάγοντες να απαντήσουν στους ισχυρισμούς των εναγομένων οι οποίοι παρατίθενται στην αρχική ένορκη δήλωση στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με τη καταχώρηση της δικής τους συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, πως με τον ίδιο τρόπο θεωρώ ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί η ευκαιρία και στους εναγόμενους να απαντήσουν στα όσα αναφέρονται στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση των εναγόντων με δική τους συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
  19. Μάλιστα ξεκινώντας από αυτή και μόνο τη βάση αυτό το δεδομένο θα ήταν ικανό να αποτελούσε από μόνο του «καλό λόγο» για να δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για τη καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από τους εναγόμενους.
  20. Ενώ διατηρώντας υπόψη πως, όπως έχει κριθεί, κανένας από τους λόγους ένστασης δεν κρίνεται βάσιμος, το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του διαπιστώνει όντως την ύπαρξη καλού λόγου έτσι ώστε να εγκριθεί η αίτηση των εναγομένων παρέχοντας με αυτό τον τρόπο την ευχέρεια σε αυτούς να απαντήσουν γενικότερα στους όσους ισχυρισμούς οι ενάγοντες έχουν προβάλει με τη δική τους συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
  21. Συνεπώς διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω δίδεται άδεια στους εναγόμενους για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εντός 15 ημερών από την ημερομηνία παροχής αυτής της άδειας ενώ η κυρίως αίτηση ορίζεται γι΄ ακρόαση στις 13/2/2015 και ώρα 11:
  22. Διευκρινίζω όμως το εξής. Σε περίπτωση παράλειψης καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εντός αυτής της προθεσμίας το Δικαστήριο δεν θα δώσει παράταση της προθεσμίας αλλά θα προχωρήσει απευθείας στην εκδίκαση της κυρίως αίτησης.
  23. Διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης δεν διαπιστώνω να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος για παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα επιδίκασης των εξόδων της αίτησης υπέρ των επιτυχόντων διαδίκων. Επομένως τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αιτητών και εις βάρος των καθ΄ ων η αίτηση εναγόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την αποπεράτωση της κυρίως αίτησης.
  24. Τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 10/2/2014 θα εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι και την ημερομηνία κατά την οποία η κυρίως αίτηση έχει οριστεί γι΄ ακρόαση. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ανεξάρτητα δηλαδή και από τη μεταφορά συγκεκριμένου χρηματικού ποσού, η οποία προέκυψε μεταξύ 10/2/2014 και 11/2/2014, από το λογαριασμό της εναγομένης 1 σε λογαριασμό τρίτου προσώπου. [1] Οι λόγοι ένστασης στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης είναι οι ακόλουθοι:- 1) Η αίτηση των αιτητών 9/9/14 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. 2) Η αίτηση των αιτητών δεν στηρίζεται στην ορθή, νομική βάση σύμφωνα με τους θεσμούς της πολιτικής δικονομίας. 3) Η αίτηση των εναγομένων είναι παράτυπη, αντικανονική, αόριστη, γενική και απαράδεκτη. 4) Οι εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση και ζητούν άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς να επισυνάψουν στη σκοπούμενη ένορκο ομολογία που αιτούνται άδεια να καταχωρήσουν τα έγγραφα που προτίθενται να τη συνοδεύσουν ως τεκμήρια. 5) Τα έγγραφα που προτίθενται οι εναγόμενοι να καταχωρήσουν ως τεκμήρια στη σκοπούμενη ενορκη ομολογία και παρέδωσαν στη δικηγόρο των εναγόντων φέρουν όλα ημερομηνίες μεταγενέστερες της συμπληρωματικής ενόρκου ομολογίας 3/6/14 στην οποία επιθυμούν ν΄ απαντήσουν εκτός από τις επιστολές ημερ. 27/3/14 και 3/2/
  25. 6) Επίσης 2 από τις αγωγές που επιθυμούν να καταθέσουν και αναφέρθηκαν στην αίτηση τους 9/9/14 είχαν καταχωρηθεί την 18/9/14 μεταγενέστερα από την ημερομηνία που καταχώρησαν την αίτηση τους. 7) Οι εναγόμενοι προκάλεσαν τη δημιουργία των εγγράφων που επιθυμούν να καταθέσουν ως τεκμήρια για να απαντήσουν δήθεν στους ισχυρισμούς των εναγόντων στην ένορκο ομολογία 3/6/
  26. 8) Δεν αναγράφουν οι εναγόμενοι σε ποιους ισχυρισμούς των εναγόντων στην ένορκο ομολογία 3/6/14 θέλουν να απαντήσουν και δεν αναφέρουν γεγονότα που να δικαιολογούν ότι υπάρχει καλός λόγος για να τους δοθεί η αιτούμενη άδεια. 9) Από το 2010 και ενώ έπαιρναν καταστάσεις λογαριασμών δεν κατήγγειλαν οτιδήποτε, μετά την καταχώρηση της αγωγής αυτής και ένα χρόνο μετά άρχισαν να καταγγέλουν για πλαστογραφίες ως ισχυρίζονται. 10) Οι αιτητές παρέδωσαν μετά την 9/9/14 στη δικηγόρο των καθ΄ ων η αίτηση αντίγραφα των αναφερόμενων εγγράφων στην επισυνημμένη ως τεκμήριο Α σκοπούμενη ένορκο δήλωση χωρίς να τα επισυνάψουν σ΄αυτή. 11) Το τεκμήριο Ε το επισυνημμένο στην ένορκο ομολογία ημερ. 9/9/14 αγωγές 2082/14 και 2083/14 Ε.Δ. Πάφου δεν φέρουν ημερομηνία καταχώρησης. 12) Το τεκμήριο Ε το επισυνημμένο στην ένορκο ομολογία ημερ. 9/9/14 αγωγές 2082/14 και 2083/14 καταχωρήθηκαν την 18/9/14 μεταγενέστερα της αίτησης και της ενόρκου ομολογίας ημερ. 9/9/14 και επομένως δεν υπήρχαν την 9/9/14 ως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα στην ένορκο ομολογία της 9/9/
  27. 13) Το τεκμήριο Δ το αναφερόμενο στην ένορκο ομολογία ημερ. 9/9/14 είναι ανυπόγραφο. 14) Στις καταστάσεις λογαριασμών επί του τεκμηρίου Δ υπάρχουν χειρόγραφες σημειώσεις αγνώστου προσώπου. 15) Όλα τα ουσιώδη γεγονότα που στηρίζουν την υπόθεση των διαδίκων και αφορούν την παρούσα υπόθεση είναι ήδη ενώπιον του Δικαστηρίου. 16) Οι αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς λόγου για την καταχώρηση της σκοπούμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφόσον απέτυχαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία πειστικά ως πρός το ότι το αίτημα τους υποβάλλεται για καλό λόγο. 17) Οι αιτητές επιχειρούν να εξασφαλίσουν την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης δήλωσης , παραπλανώντας το ως πρός την ύπαρξη καλού και/ή επαρκούς προς τούτο λόγου, ενώ στην ουσία επιδιώκουν να επωφεληθούν ακόμα μιας ευκαιρίας για να επαναλάβουν, αχρείαστα, τις θέσεις και τους ισχυρισμούς τους που διατύπωσαν στην αρχική ένορκη δήλωση της Μαρίας Ν. Γεωργίου ημερ. 11/4/
  28. 18) Κανένας νέος ισχυρισμός δεν έχει τεθεί από τους καθων η αίτηση με την Ένορκη δήλωση του Στέλιου Πολυβίου ημερομηνίας 3/6/14 που να χρήζει απάντησης. 19) Οι αιτητές δεν αναφέρουν σε ποιες συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Στέλιου Πολυβίου ημερ. 3/6/14 θέλουν να απαντήσουν και ζητούν άδεια για υποβολή συμπληρωματικής Ένορκης δήλωσης. 20) Η ενόρκως δηλούσα στην ένορκο ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση των αιτητών δεν λέει την αλήθεια. 21) Η αίτηση των εναγομένων δεν υποστηρίζεται από μαρτυρία. 22) Τίποτε νέον δεν προστίθεται στην υπόθεση των αιτητών με την αιτούμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. 23) Η αίτηση είναι κακόπιστη και σκοπό έχει την παρέλκυση της διαδικασίας. 24) Για τους σκοπούς της ορθής ρύθμισης της διαδικασίας και προς αποφυγή αχρείαστης επιχειρηματολογίας, επανάληψης υφιστάμενων ισχυρισμών και σπατάλης πολύτιμου χρόνου, η υπο κρίση Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. 25) Η αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος και το προσωρινό διάταγμα στηρίζεται στην αιτία αγωγής των εναγόντων στην άνω υπόθεση και στα γεγονότα που ακολούθησαν μετά την ημερομηνία ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος 2/10/
  29. 26) Οι αιτητές επιχειρούν να εισάξουν με την σκοπούμενη ένορκο ομολογία τους γεγονότα άσχετα με την παρούσα υπόθεση γι αυτό και οι ενάγοντες καταχώρησαν την 26/3/2014 την αίτηση διαγραφής της ανταξίωσης των εναγομένων. 27) Ενόψει των πιο πάνω είναι ορθό και δίκαιο όπως το Δικαστήριο ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια προς απόρριψη της Αίτησης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.