Geoffrey Higgs κ.α. ν. JNM 4U Developers Limited, Αρ. Αγωγής: 1150/08, 26/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A30 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1150/08 Μεταξύ:
- Geoffrey Higgs, από Αγγλία και τώρα στην Πάφο
- Margaret Higgs, από Αγγλία και τώρα στην Πάφο Εναγόντων και JNM 4U Developers Limited, από την Πάφο Εναγομένων ΚΑΙ ΔΙ΄ ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΕΩΣ Μεταξύ: JNM 4U Developers Ltd, από την Πάφο Δι΄ ανταπαιτήσεως Ενάγοντες και Geoffrey Higgs, από την Αγγλία και τώρα στην Πάφο Margaret Higgs, από την Αγγλία και τώρα στην Πάφο Κυπριακή Δημοκρατία, εκ Λευκωσίας Έπαρχο Πάφου, εξ Πάφου Δι΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 26.2.2015 Για τους Ενάγοντες: κα Λ. Θεοφάνους Για την Εναγόμενη: κ. Π. Φιλίππου (κα Α. Χαραλαμπίδου ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3: κ. Σ. Ερωτοκρίτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 17.11.2002 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η συμφωνία») η Εναγόμενη συμφώνησε να πωλήσει και/ή ανεγείρει για λογαριασμό των Εναγόντων μια κατοικία σε μέρος του τεμαχίου με αρ. 14, Φύλλο/Σχέδιο XLV/61 στο χωριό Άρμου της Επαρχίας Πάφου σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια και προδιαγραφές που επισυνάπτοντο στη συμφωνία, έναντι του ποσού των Λ.Κ.141.000, (το αντίστοιχο σε €240.912,80) πληρωτέου δια δόσεων σε καθορισμένες ημερομηνίες. Ήταν όρος της συμφωνίας όπως για περίοδο τριών χρόνων δηλαδή μέχρι τις 29.1.2008 η Εναγόμενη θα παρείχε εγγύηση για την καλή κατασκευή της κατοικίας και των εξωτερικών της χώρων και θα ήταν υπεύθυνη σε επιδιορθώσεις και σε άρση οποιασδήποτε κακοτεχνίας. Ήταν επίσης συμφωνηθείς όρος ότι η Εναγόμενη θα παρέδιδε κατοχή της κατοικίας πλήρως αποπερατωθείσας μέχρι τις 30.1.
- Τα πιο πάνω γεγονότα συνιστούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων στη βάση των δικογράφων τους. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης οι Ενάγοντες άνκαι πλήρωσαν σχεδόν όλο το τίμημα πώλησης, εντούτοις η Εναγόμενη δεν τήρησε το συμφωνηθέν χρονοδιάγραμμα παράδοσης της κατοχής της κατοικίας και την υποχρέωση της για καλή εκτέλεση των εργασιών κατασκευής της, με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να υποστούν τις ζημιές που παρατίθενται λεπτομερώς στο δικόγραφο τους. Η εκδοχή της Εναγόμενης όπως διαγράφεται στην Υπεράσπιση της είναι ότι οι Ενάγοντες παρέλαβαν ανεπιφύλακτα την κατοχή της κατοικίας γεγονός που συνιστά κώλυμα στις αξιώσεις τους που προκύπτουν από την καθυστέρηση στην παράδοση κατοχής της κατοικίας. Εγείρει επιπρόσθετα θέμα εκτέλεσης έξτρα εργασιών στην κατοικία αξίας εκ Λ.Κ.17.300 (το αντίστοιχο σε €29.558,00), το οποίο ποσό αξιώνει ανταπαιτητικώς εναντίον των Εναγόντων 1 και 2 μαζί με το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, διαζευκτικά με αξιώσεις ακύρωσης της συμφωνίας συνεπεία διάρρηξης της από πλευράς Εναγόντων και διαγραφής της από τα αρχεία του Κτηματολογίου καθώς και εκκένωσης της κατοικίας και επιδίκασης αποζημιώσεων. Είναι η θέση της ότι όλες οι κατοικίες του έργου κατασκευάστηκαν σύμφωνα με τους όρους της άδειας οικοδομής τους. Επιρρίπτει περαιτέρω ευθύνη στην Κυπριακή Δημοκρατία την οποία συνένωσε στην πιο πάνω Αγωγή μέσω του δικογράφου της, ως Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη
- Οι αξιώσεις της Εναγόμενης εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας αφορούν σε αποζημιώσεις ύψους €1.500.000,00 για τυχόν ζημιές στις κατοικίες του συγκροτήματος, λόγω ενεργειών και/ή παραλείψεων της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και €1.500.000,00 για μείωση της αγοραίας αξίας των κατοικιών μαζί με δήλωση για συνεισφορά της Κυπριακής Δημοκρατίας για οποιοδήποτε ποσό ήθελε καταδικαστεί η Εναγόμενη να πληρώσει στους Ενάγοντες. Την Απαίτηση της εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας στηρίζει στο γεγονός ότι αρχές του 2010 κατά τη διάνοιξη του δημόσιου δρόμου προς το χωριό Άρμου και την εκτέλεση άλλων εργασιών επί του ιδίου δρόμου το 2012, προκάλεσε προβλήματα αστάθειας και/ή καθίζησης με αποτέλεσμα την εμφάνιση ρωγματώσεων και άλλων ζημιών σ΄ όλες τις οικοδομές που ανήγειρε η Εναγόμενη υπό στοιχεία 1-
- Η Κυπριακή Δημοκρατία στην Υπεράσπιση της αρνείται όσα της καταλογίζει η Εναγόμενη προβάλλοντας την προδικαστική ένσταση περί παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της. Σ΄ όσον αφορά τις ζημιές στις κατοικίες της ανάπτυξης τις αποδίδει στην αστάθεια της περιοχής συνεπεία των παράνομων εργασιών εκσκαφής και επιχωμάτωσης από πλευράς Εναγόμενης και τη μη λήψη των αναγκαίων αποστραγγιστικών ή άλλων μέτρων στεγανοποίησης. Υποβάλλει δε Ανταπαίτηση για €50.000 αποζημιώσεις για αποκατάσταση των ζημιών που έχει υποστεί ο δημόσιος δρόμος. Οι αξιώσεις των Εναγόντων εναντίον της Εναγόμενης, και οι Ανταπαιτήσεις της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων και της Κυπριακής Δημοκρατίας ως Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, όπως και η Ανταπαίτηση της Κυπριακής Δημοκρατίας εναντίον της Εναγόμενης, εκδικάστηκαν στην ίδια διαδικασία. Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Ενάγοντας 1 ως Μ.Ε.2 και κάλεσε και άλλους δύο μάρτυρες, τον Χρυσόστομο Ιταλό ως Μ.Ε.1 και τον Ανδρέα Μαϊμάρη ως Μ.Ε.3, υπό την ιδιότητα τους ως εμπειρογνωμόνων. Για την Εναγόμενη έδωσαν μαρτυρία ο Σώζος Ζωμενής (Μ.Υ.1), ο Αντρέας Νικολάου (Μ.Υ.2), ο Γιαννάκης Κυριάκου (Μ.Υ.3), ο Πέτρος Ταπακούδης (Μ.Υ.4) και ο Κώστας Φώτη (Μ.Υ.5). Για την Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3, Κυπριακή Δημοκρατία, έδωσαν μαρτυρία ο Χάρης Μαλιετζής, ο Θωμάς Παυλίδης, ο Στέλιος Ευστρατίου, ο Κλεόπας Χ"Χαραλάμπους, ο Κυριάκος Κυριακίδης και ο Μάριος Θεοφίλου. Ο Ενάγοντας 1 στη μαρτυρία του ουσιαστικά επανέλαβε τις θέσεις που προβάλλονται στην Έκθεση Απαίτησης του, σ΄ όσον αφορά τον καταρτισμό της επίδικης συμφωνίας με την Εναγόμενη και τους όρους της. Τόνισε ότι προτού υπογράψουν τη συμφωνία πώλησης απαίτησε ορισμένες τροποποιήσεις στα σχέδια, όπως την προσθήκη τζακιού, την αντικατάσταση του σχήματος των κολώνων με στρογγυλές αντί τετράγωνες, τη μη κατασκευή της επιπρόσθετης πόρτας στην κουζίνα και τη μεταφορά της κύριας εισόδου του σπιτιού πιο μπροστά. Ο Κυριάκος Καμπουρίδης, υπεύθυνος πωλήσεων της Εναγόμενης, αποδέχθηκε τις αλλαγές αυτές προβαίνοντας μάλιστα σε δήλωση ότι οι μετατροπές δεν θα επηρέαζαν το τίμημα πώλησης, γι΄ αυτό και ουδέποτε στάληκε στους Ενάγοντες απαίτηση πληρωμής οποιουδήποτε ποσού για τις αλλαγές. Εκτός από τις πιο πάνω αλλαγές, τον Σεπτέμβρη του 2003 ενώ ακόμη βρισκόταν στην Αγγλία ζήτησε κάποιες επιπλέον εργασίες, όπως την κατασκευή πρόνοιας για κεντρική θέρμανση, συστήματος πίεσης και διακοσμητικού περιγράμματος στο μπάνιο. Οι εργασίες αυτές συμφωνήθηκαν με την Εναγόμενη στο ποσό των Λ.Κ.1.952 (αντίστοιχο σε €3.335,19) και στάληκε σχετικό τηλεμήνυμα (Τεκμήριο 10). Η Εναγόμενη ζήτησε ακολούθως αλλαγή της θέσης και του σχήματος της πισίνας που προνοείτο στα σχέδια, χωρίς επιπρόσθετη χρέωση και ετοιμάστηκε νέο σχεδιάγραμμα (Τεκμήριο 11). Στις 19.1.2004 οι Ενάγοντες πλήρωσαν τη δόση των Λ.Κ.24.325 καθώς και το ποσό των Λ.Κ.1.952, ως συμφωνηθείσα αμοιβή για τις επιπλέον εργασίες, και τους δόθηκε η απόδειξη Τεκμήριο
- Άνκαι οι εργασίες ανέγερσης δεν είχαν ολοκληρωθεί, οι Ενάγοντες αναγκάστηκαν να μετακομίσουν στην κατοικία, εφόσον δεν είχαν πού αλλού να διαμείνουν. Τον Ιούλη του 2004 η Εναγόμενη τους ζήτησε την καταβολή της τελευταίας δόσης εκ Λ.Κ.24.325 (€41.561,73) αλλά οι Ενάγοντες αρνήθηκαν, με το δικαιολογητικό ότι δεν είχαν ολοκληρωθεί οι εργασίες κατασκευής της κατοικίας. Παρά ταύτα οι Ενάγοντες κατέβαλαν ποσό εκ Λ.Κ.12.000 (αντίστοιχο σε €20.503,21) και Λ.Κ.8.000 (αντίστοιχο σε €13.668,81), οπότε παρέμεινε υπόλοιπο εκ Λ.Κ.4.413 (αντίστοιχο σε €7.540,06) που θα καταβάλλετο με την αποπεράτωση των εργασιών. Είναι η θέση του Ενάγοντα 1 ότι κατά τον πρώτο χρόνο παραμονής τους στην κατοικία παρουσιάστηκαν ρωγμές που, όπως τους αναφέρθηκε, οφείλοντο στη μη κατασκευή ακόμη του ιδιωτικού δρόμου μπροστά από την κατοικία, τις οποίες ρωγμές υποσχέθηκε η Εναγόμενη να επιδιορθώσει. Ο Ενάγοντας 1 αποδίδει στην Εναγόμενη αριθμό παραβιάσεων των όρων της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας που συνοψίζει στις εξής: (α) Την μη κατασκευή του ιδιωτικού δρόμου και πεζοδρομίων. (β) Την μη εγκατάσταση μετρητών νερού και τηλεφωνικών γραμμών. (γ) Την μη κατασκευή τοίχου αντιστήριξης, σύμφωνα με τις αρχές της απαραίτητης τεχνογνωσίας και σωστών υλικών. (δ) Την μη δέουσα κατασκευή πισίνας. (ε) Την μη δέουσα κατασκευή πλακόστρωτου. (στ) Την μη ενσωμάτωση παραδεξάμενου στο πλακόστρωτο σωστά. (ζ) Την μη κατασκευή σκυροδέματος προς το χώρο στάθμευσης σωστά. (η) Την παράλειψη κατασκευής τοίχου διαχωριστικού με την κατοικία
- (θ) Την παράλειψη κατασκευής δρόμου έμπροσθεν της κατοικίας. (ι) Την μη κατασκευή της κατοικίας σύμφωνα με τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. (κ) Την παράλειψη κατασκευής υδρορροών. (λ) Την μη δέουσα κατασκευή της πισίνας. (μ) Το ανεπαρκές μπογιάτισμα. (ν) Δεν εφάρμοσαν τον όρο εγγύησης 3 χρόνων που προνοείτο στη συμφωνία. (ξ) Δεν προέβησαν σε διορθωτικές εργασίες στο στάδιο ανέγερσης της κατοικίας με αποτέλεσμα την πρόκληση επιπρόσθετων προβλημάτων το χειμώνα του 2011-
- (ο) Οι υπόγειες υπηρεσίες ύδρευσης τέθηκαν εκτός λειτουργίας και παρουσιάστηκαν προβλήματα με καλώδια της ΑΗΚ λόγω καθιζήσεων και μετακινήσεων του δρόμου. (π) Ρωγμές στον ανατολικό τοίχο αντιστήριξης. (ρ) Ρωγμές στο εσωτερικό της κατοικίας. (σ) Αντικανονική διεξαγωγή εργασιών υποδομής και (τ) μη εξάλειψη εγκαίρως της Υποθήκης. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω παραλείψεων και ζημιών η επίδικη κατοικία κατέστη ακατάλληλη προς κατοίκηση, σύμφωνα με το διάταγμα της Επαρχιακής Διοίκησης (Τεκμήριο 21). Περί τα τέλη του 2007 η πισίνα παρουσίασε καθίζηση και μεγάλη ρωγμή και ο αρχιμηχανικός της Εναγόμενης υποσχέθηκε ότι θα προέβαινε στην κατασκευή του δρόμου, πράγμα που δεν έπραξε· γι΄ αυτό και οι Ενάγοντες ανέθεσαν τις σχετικές εργασίες στην εταιρεία Aqualine Pools Ltd για την κατασκευή νέας πισίνας αξίας εκ Λ.Κ.11.681,
- Ζήτησαν επίσης από εμπειρογνώμονες την εκτίμηση των ζημιών. Ο Χρυσόστομος Ιταλός (Μ.Ε.1) είναι ο πολιτικός μηχανικός στον οποίον αποτάθηκαν οι Ενάγοντες για καταγραφή και υπολογισμό των ζημιών που παρατηρήθηκαν στην κατοικία. Ο μάρτυρας αυτός ετοίμασε έκθεση (Τεκμήριο 1) όχι μόνο για την επίδικη κατοικία αλλά για όλη την περιοχή την οποία γνωρίζει καλά γιατί την είχε επισκεφθεί και πριν την κατασκευή του έργου. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του από την έναρξη του έργου εμφανίστηκαν γεωλογικά προβλήματα. Από διάφορες φωτογραφίες που κατέθεσε ως τεκμήρια, υπέδειξε στο Δικαστήριο τις διάφορες εργασίες που γίνοντο καθοδόν από την Εναγόμενη λόγω των κατολισθήσεων. Συγκεκριμένα σε μια από τις φωτογραφίες εντόπισε τις προσπάθειες της Εναγόμενης να στηρίξει τον γειτονικό τοίχο, ο οποίος όμως κατέρρευσε τελικά. Επισήμανε επίσης προσπάθειες συμπλήρωσης των κενών με διάφορα υλικά, τα οποία όμως κρίθηκαν ακατάλληλα. Ο ιδιωτικός δρόμος μπροστά από την κατοικία είχε μετακινηθεί και το πεζοδρόμιο βυθίστηκε δημιουργώντας μια καμπύλη γραμμή, ο δε γείτονας είχε τοποθετήσει σωλήνες που οδηγούσαν τα νερά στην περιοχή. Ο μάρτυρας κατόπιν αναφοράς στις φωτογραφίες που περιέχονται στην έκθεση του (Τεκμήριο 1) εξήγησε με κάθε λεπτομέρεια τις ζημιές που παρουσίαζε η κατοικία των Εναγόντων στις 5.3.2010, 7.2.2012, 10.3.2012 και 5.3.
- Από τις φωτογραφίες που λήφθηκαν στις 10.3.2012 υπέδειξε στο Δικαστήριο ότι: Ο νότιος τοίχος μετακινήθηκε τουλάχιστον κατά 25 εκατοστά, ο βόρειος τοίχος κατά 11 εκατοστά, οι πλάκες του πεζοδρομίου χωρίστηκαν, η βοηθητική αποθήκη είχεν αποκολληθεί, ο ιδιωτικός δρόμος παρουσίαζε ρωγμές και καθιζήσεις στο ασφαλτικό οδόστρωμα, ενώ η πισίνα έπαθε καθίζηση και έγειρε. Για την πισίνα εξήγησε ότι ενώ το περιτοίχισμα της αρχικά εξείχε 5 εκατοστά, κατά την επίσκεψη του στις 11.10.2012 εξείχε 10-12 εκατοστά. Ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει αν έγιναν εργασίες αποστράγγισης γιατί απουσίαζε σχετική ειδική μελέτη από το Φάκελο της άδειας οικοδομής. Κατά την άποψη του στη συγκεκριμένη περίπτωση έπρεπε να γίνει μελέτη για την τοποθέτηση πασσάλων επί των οποίων θα επικάθοντο η κατοικία και οι τοίχοι αντιστήριξης περιμετρικά. Αποδίδει τις ζημιές στους τοίχους αντιστήριξης και σε κακή κατασκευή τους εφόσον αυτοί δεν είχαν τοποθετηθεί σε στερεό έδαφος ενώ η επιχωμάτωση εσωτερικά του τεμαχίου έγινε με ακατάλληλα υλικά δηλαδή υλικά που προέρχονται από τον ίδιο χώρο, δηλαδή άργιλους. Δεν τοποθετήθηκε επίσης ικανοποιητικός οπλισμός. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, με την κατολίσθηση το 2012, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ο δημόσιος δρόμος παρουσίασε ρωγμή και το έδαφος μετακινήθηκε κατά 50 εκατοστά, την οποίαν ρωγμή η Επαρχιακή Διοίκηση επιδιόρθωσε προς το σκοπό αποκατάστασης και επαναλειτουργίας του δρόμου. Ο Μ.Ε.1 αποδίδει την κατολίσθηση στη διατάραξη του εδάφους λόγω των εκσκαφών για την ανέγερση των κατοικιών του συγκροτήματος, στο πρανές του εδάφους όπου η μια πλευρά του τεμαχίου από την άλλη είχε διαφορά υψομέτρου 10 μέτρων, στην καθυστέρηση ασφαλτόστρωσης του ιδιωτικού δρόμου, στην έλλειψη επιφανειακών και υπόγειων έργων απορροής των ομβρίων υδάτων, στα νερά της βροχής στο συγκεκριμένο έργο, στη μη λήψη μέτρων διασφάλισης της ευστάθειας της περιοχής και τέλος στην κακή κατασκευή των τοίχων αντιστήριξης και των άλλων έργων σωστά. Αυτά είναι εμφανή και από τις ζημιές και στις υπόλοιπες κατοικίες του έργου. Ο Μ.Ε.1 κοστολόγησε τις εργασίες αποκατάστασης των ζημιών σε €142.500,00, πλέον έξοδα για ανακατασκευή του ιδιωτικού δρόμου. Ο Αντρέας Μαϊμάρης (Μ.Ε.3), πολιτικός μηχανικός, επισκέφθηκε, κατόπιν οδηγιών των Εναγόντων, την επίδικη κατοικία τον Οκτώβρη του 2007 και ετοίμασε Έκθεση (Τεκμήριο 33) καταγραφής και κοστολόγησης των ζημιών, όπως τις αντιλήφθηκε οπτικά. Δεν διαπίστωσε ρωγματώσεις επί των στοιχείων της οικοδομής ούτε και κάμψη σε δοκούς ή πλάκες ή καθίζηση της κύριας οικοδομής. Διαπίστωσε όμως οριζόντιες, κάθετες και κυκλικές μετακινήσεις του τοίχου αντιστήριξης της δυτικής πλευράς του οικοπέδου
- Εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, την χωρίς καθυστέρηση λήψη διορθωτικών μέτρων του τοίχου με τη σφράγιση του κενού που παρατηρήθηκε και την διάνοιξη οπών αποστράγγισης στον τοίχο. Μια άλλη διαπίστωση του ήταν ότι υπήρξε μετακίνηση της πισίνας μαζί με τα κεραμικά και το εδαφικό δάπεδο. Ξαναεπισκέφθηκε την κατοικία τέλος Ιανουαρίου του 2011 όπου αντιλήφθηκε ότι η κατάσταση είχε επιδεινωθεί και ετοίμασε νέα Έκθεση (Τεκμήριο 34). Κατά την επίσκεψη του αυτή ο ιδιωτικός δρόμος εξακολουθούσε να μην ήταν ασφαλτοστρωμένος, μέρος του είχεν υποστεί ζημιές, σε ένα σημείο είχεν υποχωρήσει το πεζοδρόμιο, λίνιες είχαν μετακινηθεί, υπήρξε ελαφρά περιστροφική κίνηση του τοίχου αντιστήριξης και γενικά ο κατασκευαστής, σ΄ όσον αφορά τον τοίχο αντιστήριξης, δεν ακολούθησε τους κανόνες και τα πρότυπα για σωστή θεμελίωση. Εξακολουθούσε δε να μην έχει κατασκευαστεί διαχωριστικός τοίχος μεταξύ των κατοικιών 4 και
- Παρά τις εργασίες επιδιόρθωσης της πισίνας και του πέριξ χώρου, παρέμειναν κακοτεχνίες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, μελλοντικά η κατάσταση γύρω από την πισίνα και την αυλή με την καθίζηση θα συνεχίσει να επιδεινώνεται, λόγω του αργιλώδους εδάφους και της τάσης του να διογκώνεται με την απορρόφηση νερού το χειμώνα και το καλοκαίρι να συρρικνώνεται. Επισκέφθηκε το χώρο και πρόσφατα όπου διαπίστωσε μετακινήσεις γύρω από την πισίνα της τάξης των 25 με 30 εκατοστών, ενώ ο τοίχος αντιστήριξης παρουσίασε ρηγμάτωση. Σ΄ όσον αφορά την κατοικία 4 των Εναγόντων, σαν κατοικία εξακολουθούσε να παραμένει και με σωστές μελέτες είναι σε θέση να επιδιορθωθεί και να σωθεί παρά την περαιτέρω καθίζηση. Γενικά εκείνο που αντιλήφθηκε ο μάρτυρας κατά την πρόσφατη επίσκεψη του ήταν μια παντελής εγκατάλειψη της περιοχής, ο ιδιωτικός δρόμος ήταν χορταριασμένος και εξακολουθούσε να μην είναι επικαλυμμένος με πρέμιξ. Το πλακόστρωτο γύρω από την πισίνα εξακολουθούσε να παραμένει σε χαμηλό επίπεδο. Ο τοίχος αντιστήριξης είχεν επίσης παραμορφωθεί σε τέτοιο σημείο που μετακινήθηκε 20 με 30 εκατοστά ενώ σε κάθε επίσκεψη του διαπίστωνε ότι γινόταν χειρότερος. Ο μάρτυρας περιέγραψε την κατάσταση της κατοικίας 4 ως τραγική. Ο Μ.Ε.3 υπολόγισε το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών στη βάση της πρώτης έκθεσης του (Τεκμήριο 33) το 2007 σε Λ.Κ.10.000-12.000 και το 2011 σε €23.347,
- Είναι της γνώμης ότι θα έπρεπε οι κατοικίες του έργου να απομονώνονταν. Ο Σώζος Ζωμενής (Μ.Υ.1) γενικός γεωλόγος με ειδίκευση στην υδρογεωλογία, επισκέφθηκε την περιοχή στις 22.10.2012 και ετοίμασε Γεωτεχνική Έκθεση (Τεκμήριο 36). Έδωσε με την έκθεση και μαρτυρία του μια εικόνα σ΄ όσον αφορά τα εδάφη της περιοχής της ανάπτυξης. Ανέφερε ότι τα πετρώματα εκεί αποτελούνται από τον σχηματισμό κανναβιού, θαλάσσιων-ποτάμιων αποθέσεων και σχηματισμό λευκάρων. Εξήγησε ότι ο σχηματισμός κανναβιού είναι ένα είδος κόννου με ξεχωριστές ιδιότητες τις οποίες θα πρέπει να λαμβάνει κάποιος υπόψη στην περίπτωση που προτίθεται να προβεί σε έργα στην περιοχή, δηλαδή όταν βρέχει διογκώνεται και όταν ξεραθεί συρρικνώνεται. Συμπλήρωσε δε ότι η περιοχή που κατασκευάστηκε το έργο καλύπτεται αποκλειστικά από το σχηματισμό κανναβιού. Η αλλαγή αυτή του όγκου έχει ως αποτέλεσμα το σχηματισμό ρωγματώσεων στο στρώμα. Με την είσοδο του νερού μέσω των ρωγματώσεων και την πίεση προς τα κάτω, από το βάρος του χώματος και των κτιρίων ρευστοποιείται ο κόννος και κινείται. Στο μηχανισμό των μεταβολών διαφαίνονται δύο συνιστώσες κινήσεις μια οριζόντια που καταλήγει στη δημιουργία κατολίσθησης και μια κατακόρυφη που καταλήγει στη δημιουργία καθίζησης. Ως αιτίες καθιζήσεων, κατολισθήσεων και αστάθειας πρανών καθόρισε τη συμπίεση και συμπύκνωση εδαφικών μαζών που παρεμποδίζονται πλευρικά, την απομάκρυνση συστατικών από το έδαφος, σεισμικές δονήσεις, καθίζηση λόγω φόρτισης, αστοχίες πρανών και κατολισθήσεις λόγω γεωλογικών, γεωμορφολογικών, υδρογεωλογικών, υδρολογικών παραγόντων καθώς και φόρτιση από τεχνικά έργα. Εξήγησε ότι με την κίνηση δημιουργείται ένα κενό οπότε επηρεάζεται η σταθερότητα της περιοχής που καλύπτεται από το συγκεκριμένο στρώμα. Όπως διαπίστωσε, μέρος του αγροτικού δρόμου ήταν χωρίς ασφαλτική κάλυψη και ακριβώς στο σύνορο του με ένα-δύο από τα οικόπεδα της ανάπτυξης υπήρχε ένα άνοιγμα μέσω του οποίου εισχωρούσε το νερό της βροχής. Το νερό αυτό δημιουργεί κενά μέσα στον κόννο και προκαλούνται κατολισθήσεις. Αυτό ήταν εμφανές, κατά το μάρτυρα, στα οικόπεδα 1 και 2 όπου στην πλάκα από μπετόν υπήρχε ένα κενό 25 εκατοστών με ενδείξεις μετακίνησης του μπετόν. Όπως είχε πληροφορηθεί, μέχρι το 2012 δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα στο έργο αλλά το 2012 κατά την επισκευή του δημόσιου δρόμου αφαιρέθηκε μέρος της ασφάλτου και τα νερά της βροχής δημιούργησαν το βαθούλωμα από το οποίο εισχώρησαν τα νερά. Άλλος παράγοντας μετακίνησης εδαφών, σύμφωνα με την μαρτυρία του, εκτός από τα νερά της βροχής και την ανθρώπινη επέμβαση, είναι και οι σεισμοί, εφόσον η συγκεκριμένη περιοχή είναι και σεισμογενής. Κατά την άποψη του, νοουμένου ότι όλα έγιναν σύμφωνα με τα σχέδια από πλευράς εργολάβου, τότε τα προβλήματα που παρουσιάστηκαν οφείλονται στον ανθρώπινο παράγοντα με την επέμβαση επί του κοινοτικού δρόμου, χωρίς να συντείνει με οποιοδήποτε τρόπο η μη ολοκλήρωση των εργασιών του ιδιωτικού δρόμου. Ο Αντρέας Νικολάου (Μ.Υ.2), πολιτικός μηχανικός, προέβη για λογαριασμό της Εναγόμενης στη στατική μελέτη και μελέτη πασσάλωσης του επίδικου έργου γύρω στο 2002-2003, η οποία υπεβλήθη στην Επαρχιακή Διοίκηση. Η μελέτη του βασίστηκε στη γεωλογική μελέτη του Κώστα Φώτη (Τεκμήριο 39) ημερομηνίας 3.6.
- Εξήγησε ότι άνκαι η μελέτη του Φώτη προνοεί ως ασφαλές βάθος τα πέντε μέτρα, ο ίδιος τοποθέτησε στα σχέδια του τους πασσάλους στα 12 μέτρα με τη μέθοδο της τριβής. Η μελέτη του αφορούσε και τις έξι κατοικίες της ανάπτυξης αλλά και τους τοίχους αντιστήριξης. Απ΄ ότι είχε πληροφορηθεί από τον κατασκευαστή του έργου, εφόσον ο ίδιος δεν ήταν ο επιβλέπων μηχανικός, τα μέτρα που προνοούσε η μελέτη του είχαν γίνει. Δεν γνωρίζει επίσης αν εκτελέστηκαν οι εργασίες σύμφωνα με τα σχέδια του. Ο ίδιος επισκέφθηκε την επίδικη κατοικία κατόπιν παράκλησης του Μ.Ε.1 για να διαπιστώσει τις ζημιές, αλλά δεν αντιλήφθηκε η κατοικία 4 να έχει οποιαδήποτε ζημιά παρά την μετακίνηση κατά 1½ μέτρο του εδάφους του βουνού. Ο Γιαννάκης Κυριάκου (Μ.Υ.3), όπως ανέφερε στη μαρτυρία του, είναι ο τεχνικός διευθυντής και ιδιοκτήτης της Εναγόμενης. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του η εταιρεία του προέβη σε αγορά ολόκληρου του τεμαχίου με αρ. εγγραφής 7019 το 2001, για το οποίο είχεν ήδη υποβληθεί από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη αίτηση για άδεια διαχωρισμού του σε οικόπεδα. Προτού προχωρήσει με την αξιοποίηση του, ο Μ.Υ.3 εξασφάλισε εδαφολογική μελέτη από το Φώτη (Τεκμήριο 39) για να διαπιστωθεί η σταθερότητα του εδάφους. Εξασφάλισε επίσης και στατική μελέτη από τον Μ.Υ.2 την οποία προώθησε στην Επαρχιακή Διοίκηση μαζί με την αίτηση για άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 40). Κατά την ανέγερση της κατοικίας 4 οι Ενάγοντες ζήτησαν αλλαγές των σχεδίων, δηλαδή οι τετράγωνες κολώνες να γίνουν στρογγυλές, η πέργολα να καλυφθεί με κεραμίδι, να κατασκευαστεί τζάκι, να κλείσει μια πόρτα στην κουζίνα, να επεκταθούν οι πάγκοι της κουζίνας, η είσοδος της κατοικίας να μεταφερθεί κατά ένα μέτρο μπροστά και η πισίνα να γίνει στο πλάι της κατοικίας. Για τις αλλαγές αυτές δεν πληρώθηκε από τους Ενάγοντες, ενώ για άλλες που έκαμε και περιγράφονται στο Τεκμήριο 45 έχει πληρωθεί. Ο Μ.Υ.3 παραδέχεται ότι υπήρξε από μέρους της Εναγόμενης καθυστέρηση ενός μηνός στην παράδοση της κατοικίας, που αποδίδει όμως στις αλλαγές των σχεδίων. Στο διάστημα αυτό της καθυστέρησης οι Ενάγοντες διέμεναν σε ξενοδοχείο το λογαριασμό του οποίου πλήρωσε η Εναγόμενη (βλ. αποδείξεις Τεκμήρια 48, 49, 50, 51). Παραδέχθηκε ότι με την παράδοση της κατοικίας στους Ενάγοντες παρατηρήθηκαν ορισμένες μικροκακοτεχνίες, τις οποίες η Εναγόμενη επιδιόρθωσε. Βλέποντας τις φωτογραφίες του Τεκμηρίου 34 εξήγησε ότι οι οπές που φαίνονται στον νότιο τοίχο αντιστήριξης έγιναν για να διαφεύγουν εύκολα τα νερά, για να μην επιφορτίζεται ο τοίχος αλλά και για σκοπούς αποστράγγισης. Ορισμένες μικρορωγμές που εμφανίστηκαν σε κάποιο στάδιο στην κατοικία τις επιδιόρθωσε, ενώ πρόσφατα που επισκέφθηκε την κατοικία μέτρησε με φάδι τον τοίχο αντιστήριξης και δεν παρουσίαζε καμιά απόκλιση και ήταν κάθετος. Επίσης κατασκεύασε και πασσαλώσεις σε όλες τις κατοικίες βάθους 12 μέτρων και αρμούς συστολής και διαστολής στον τοίχο αντιστήριξης για να μην σπάσει. Ο Μ.Υ.3 εξήγησε στη συνέχεια τη διαδικασία που ακολούθησε κατά την ανέγερση της κατοικίας 4 που άρχισε με τις εκσκαφές στο χώρο. Επειδή αντιλήφθηκε ότι από υφιστάμενες κατοικίες στο πίσω μέρος του τεμαχίου υπήρχε διαρροή νερών από τους βόθρους, θεώρησε σωστό κατά την κατασκευή του τοίχου αντιστήριξης της κατοικίας 2 να κατασκευάσει φίλτρο κατά μήκος του, ώστε τα νερά που έρχονταν από πάνω να διοχετεύοντο εκτός των οικοπέδων του. Το φίλτρο προχώρησε μέχρι τις κατοικίες 2 και 3 προς τα κάτω. Κατασκεύασε ακόμη ένα φίλτρο όπου τοποθέτησε σωλήνα που θα οδηγούσε τα νερά προς το αργάκι στο τέλος του δρόμου. Ο ίδιος προέβη στην λήψη αποστραγγιστικών μέτρων, σύμφωνα με τη μελέτη του Φώτη, δηλαδή κατασκεύασε τοίχους αντιστήριξης πάνω στους οποίους άφησε οπές για να φεύγει πιο εύκολα το νερό καθώς και φρεάτια στην αυλή της κάθε κατοικίας, με γρίλια στο πάνω μέρος. Μέσα στα φρεάτια τοποθέτησε σωλήνα που οδηγούσε τα νερά στο δρόμο. Σ΄ όσον αφορά την πισίνα της κατοικίας 4 ο ίδιος συμβούλευσε τους Ενάγοντες να γίνει με fiber glass λόγω του αργιλώδους εδάφους και αυτοί αποδέχθηκαν υποδεικνύοντας του μάλιστα και το χώρο κατασκευής, δηλαδή δίπλα από την κατοικία για να δημιουργείται μεγαλύτερη αυλή. Κατά την τελευταία επίσκεψη του στην κατοικία 4 αντιλήφθηκε ότι έλειπαν δύο φρεάτια από τα τέσσερα που κατασκεύασε και εξήγησε ότι το ένα δεν το βρήκε καθόλου, ενώ πάνω από το άλλο τοποθετήθηκε πλακόστρωτο κλείνοντας με τον τρόπο αυτό το φρεάτιο. Κάτι ρωγμές που παρουσιάστηκαν το 2005 τις επιδιόρθωσε. Σ΄ όσον αφορά τον ιδιωτικό δρόμο ανέφερε ότι οι προεργασίες για την κατασκευή του άρχισαν το 2006 με τη λήψη προσφορών, η οποία κατακυρώθηκε τελικά στον Στέλιο Κυριακίδη. Μέρος των εργασιών που έκαμε ο Στέλιος Κυριακίδης ήταν και η τοποθέτηση των σωλήνων του νερού, της ΑΤΗΚ, του υδρόστομου της Πυροσβεστικής, τις οποίες εργασίες είχαν ελέγξει οι αρμόδιοι των διαφόρων Αρχών. Ο Στέλιος Κυριακίδης προέβη επιπρόσθετα σε διάφορα τέστ για έλεγχο της αντοχής των υλικών σ΄ όσον αφορά τα κράσπεδα, τις λίνιες και το υπόστρωμα (βλ. Τεκμήρια 56, 57, 58, 59, 60). Ζήτησε επίσης έγκριση από την Επαρχιακή Διοίκηση για τροποποίηση του πεζοδρομίου κατά μήκος του δημόσιου δρόμου που εφαπτόταν με την κατοικία
- Η άσφαλτος τοποθετήθηκε, απ΄ ότι νομίζει, στον ιδιωτικό δρόμο το
- Οι πρώτες ζημιές παρουσιάστηκαν το 2010 στις κατοικίες 2 και 3, μετά τις εργασίες της Επαρχιακής Διοίκησης στο δημόσιο δρόμο και ο μάρτυρας προέβη στις αναγκαίες επιδιορθώσεις. Η μεγάλη καταστροφή όμως έγινε το 2012 πάλι μετά από τις εργασίες της Επαρχιακής Διοίκησης. Ο Πέτρος Ταπακούδης (Μ.Υ.4) είναι ο εργολάβος οδοποιίας που ανέλαβε το 2011 τον καθαρισμό του ιδιωτικού δρόμου, την διενέργεια κάποιων συμπιέσεων και τοποθέτηση του ασφαλτικού τάπητα. Τελευταίος μάρτυρας της Εναγόμενης ήταν ο Κώστας Φώτη (Μ.Υ.5) ο οποίος τον Μάη του 2003, κατόπιν οδηγιών της Εναγόμενης, επισκέφθηκε την περιοχή και ετοίμασε γεωτεχνική μελέτη (Τεκμήριο 39), αφού προέβη σε τρεις γεωτρήσεις με περιστροφικό γεωτρύπανο βάθους 10 μέτρων η κάθε μια. Από τις γεωτρήσεις διαφάνηκε ότι το έδαφος ήταν μπεντονιτική άργιλος με πολύ ψηλή πλαστικότητα. Κάτω από τα 5 μέτρα βάθος διαπίστωσε ότι η φυσική υγρασία του εδάφους ήταν σταθερή. Η σημασία της υγρασίας, κατά το μάρτυρα, είναι μεγάλη γιατί η ύπαρξη της σηκώνει την κατοικία προς τα πάνω και όταν φύγει την κατεβάζει προς τα κάτω δημιουργώντας έτσι προβλήματα στο σκελετό της. Θεωρεί, από διάφορες μελέτες και απ΄ ότι είναι γενικά παραδεκτό, ότι κάτω από το βάθος των 5 μέτρων η υγρασία στα εδάφη αυτά είναι σταθερή η οποία όμως διαφοροποιείται ανάλογα με τις κλιματολογικές συνθήκες. Κατάλληλη επιλογή θεμελίωσης, κατά το μάρτυρα, είναι η κοιτόστρωση σε συνδυασμό με πασσάλωση που θα αποτρέψουν τυχόν ολίσθηση της οικοδομής. Άλλο μέτρο που θα πρέπει να ληφθεί σε περίπτωση τέτοιων εδαφών είναι η αποστράγγιση και η πλήρης υδατομόνωση της οικοδομής ενώ η κατασκευή τοίχων αντιστήριξης και στην πιο μικρή εκσκαφή είναι απαραίτητη για να μην διαταραχθεί η ισορροπία. Συνήθως ο μάρτυρας προτείνει θεμελίωση στα 10 μέτρα αλλά στην περίπτωση θεμελίωσης στα 12 μέτρα κρίνει ότι κανονικά η κατοικία θα πρέπει να είναι ασφαλής. Σ΄ όσον αφορά το βάθος των πασσάλων της θεμελίωσης, είναι θέμα που θα αποφασίσει ο πολιτικός μηχανικός. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει αν έγιναν στην πράξη όσα εισηγείται στην Έκθεση του και ούτε γνωρίζει αν ο πολιτικός μηχανικός προέβη σε έλεγχο ευστάθειας των πρανών. Διευκρίνισε ότι το χειμώνα η υγρασία από τα νερά της βροχής αποχωρεί με αργό ρυθμό, για να προχωρήσει δε μέσα στον άργιλο χρειάζεται χρόνος, δηλαδή μέρες. Αυτό συμβαίνει όταν δεν βρέχει συχνά. Σ΄ όσον αφορά τους τοίχους αντιστήριξης δεν εισηγήθηκε τοποθέτηση πασσάλων γιατί το κόστος ήταν απαγορευτικό. Ο Χάρης Μαλιετζής είναι πολιτικός μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου και κλήθηκε ως πρώτος μάρτυρας από πλευράς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μαζί με τον πολιτικό μηχανικό Θωμά Παυλίδη και τον τοπογράφο-μηχανικό Στέλιο Ευστρατίου, υπαλλήλους επίσης της Επαρχιακής Διοίκησης, ετοίμασε Έκθεση κατόπιν οδηγιών του προϊστάμενου τους, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 65, σ΄ όσον αφορά μόνο στην κατοικία
- Η έκθεση ετοιμάστηκε για σκοπούς έκδοσης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Όπως διαπίστωσε επιτόπου, υπήρξαν αλλαγές στην πράξη από τα σχέδια που υποβλήθηκαν με την αίτηση για άδεια οικοδομής που είναι: εκσκαφή ενός μέτρου, κατασκευή αποθήκης στο πισινό μέρος της κατοικίας 4 και τοποθέτηση προκατασκευασμένης αποθήκης στο μπροστινό μέρος, η κατασκευή της πισίνας σε άλλο σημείο απ΄ εκείνο που προνοείτο στα εγκριθέντα σχέδια και κατασκευή ξύλινου κιόσκι δεξιά της κατοικίας που δεν προνοείτο αρχικά. Άλλες διαπιστώσεις του είναι οι εξής: Ο δρόμος μπροστά από την κατοικία παρουσίαζε έντονες ρωγμές, οριζόντιες και κάθετες, ενώ σε μέρος του οδοστρώματος εμφανίζετο αναδίπλωση, έντονη παραμόρφωση και μεταβολή της μορφολογίας. Η κυρίως οικοδομή εξωτερικά δεν παρουσίαζε ζημιές, όχι όμως και ο χώρος της αυλής όπου υπήρχαν ρωγμές στο πλακόστρωτο περιμετρικά της πισίνας και σοβαρή μετακίνηση του τοίχου αντιστήριξης. Ο μάρτυρας αποδίδει τις ζημιές στην κατοικία 4 και στον ιδιωτικό δρόμο, στις επιπρόσθετες εκσκαφές, στις προσθήκες και μετατροπές στην αυλή της κατοικίας 4 καθώς και στην γενική κατολίσθηση της περιοχής, που οφείλοντο στο ότι δεν λήφθηκαν όλα τα μέτρα που προνοούσε η γεωλογική μελέτη. Εκτός από το Τεκμήριο 65 ο μάρτυρας κατέθεσε και άλλη Έκθεση (Τεκμήριο 66) με το ίδιο περιεχόμενο σ΄ όσον αφορά την κατοικία 4 και πήρε σχετικές φωτογραφίες. Κατά την επίσκεψη του δεν είχεν κατασκευαστεί ακόμη ο τοίχος περίφραξης μεταξύ των κατοικιών 4 και 5, ο τοίχος αντιστήριξης δεξιά του χώρου στάθμευσης είχε μετακινηθεί κατά 8 εκατοστά και είχεν υποστεί ζημιές το πεζοδρόμιο δεξιά της κατοικίας. Μέρος του εξωτερικού πλακόστρωτου περιμετρικά της κατοικίας είχε μετακινηθεί μέχρι και 15 εκατοστά, ενώ γύρω από την πισίνα και στην ίδια την πισίνα εμφανίστηκαν ρωγμές. Ο τοίχος αντιστήριξης στο πισινό μέρος της κατοικίας υπέστη σοβαρή μετακίνηση μέχρι 25 εκατοστά. Λόγω των μετακινήσεων προκλήθηκε ζημιά στο αποχετευτικό σύστημα όπου αναδύετο δυσοσμία. Τελικά δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης λόγω των σοβαρών προβλημάτων του εδάφους ένεκα της γενικής κατολίσθησης της περιοχής, στην οποίαν είχαν ανεγερθεί οι έξι κατοικίες του έργου. Ο Θωμάς Παυλίδης, δεύτερος μάρτυρας της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, έκτακτος πολιτικός μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου, είναι ένας εκ των τριών λειτουργών που συνέταξαν την Έκθεση, Τεκμήριο 65, κατόπιν οδηγιών του προϊσταμένου τους Κυριάκου Κυριακίδη. Προηγουμένως ο μάρτυρας είχεν επισκεφθεί την περιοχή 5-6 φορές, τις δύο φορές μαζί με εκπροσώπους του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης. Ο λόγος επίσκεψης των τριών λειτουργών ήταν να διαπιστώσουν αν η κατοικία 4 είχεν ανεγερθεί σύμφωνα με τα εγκριθέντα σχέδια, μετά την υποβολή αίτησης για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης. Ο μάρτυρας επανέλαβε ουσιαστικά τα όσα ανέφερε ο Μαλιετζής σε σχέση με τις αλλαγές στα εγκριθέντα σχέδια της κατοικίας. Τόνισε επιπρόσθετα τη διαφορά του ύψους του τοίχου περίφραξης απ΄ εκείνον που προνοείτο στα σχέδια, όπου αντί να είναι 1.20μ. στην πράξη ήταν 1.90 μέχρι 2.90 μέτρα και ότι ο τοίχος αντιστήριξης στο νότιο μέρος δεν είχεν κατασκευαστεί. Ο μάρτυρας σ΄ όσον αφορά τον τοίχο που φαίνεται στις φωτογραφίες και είχε την ευκαιρία να τον δεί γυμνό γιατί εδράζεται σε βράχο και είναι χωρίς πέδιλο, δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει ως τοίχο αντιστήριξης. Ανέφερε περαιτέρω ότι άνκαι η αλλαγή της θέσης της πισίνας δεν επηρέασε τη γενική κατολίσθηση της περιοχής, εντούτοις με την κατασκευή αντλιοστασίου στη συγκεκριμένη θέση φορτίστηκε το έδαφος, ώστε μπορούσε πιθανότατα να ήταν και λόγος αστοχίας του τοίχου που εδράζετο στο βράχο. Ο Στέλιος Ευστρατίου, τρίτος μάρτυρας της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, τοπογράφος-μηχανικός στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου, είναι το τρίτο πρόσωπο που μαζί με τους Μαλιετζή και Παυλίδη συνέταξαν την Έκθεση Τεκμήριο
- Επανέλαβε ουσιαστικά τις παρατηρήσεις του Μαλιετζή σ΄ όσον αφορά την επιτόπου κατάσταση της κατοικίας 4 και της αλλαγές που έγιναν στην πράξη από τα εγκριθέντα σχέδια. Ο μάρτυρας ετοίμασε γενικό χωροταξικό σχέδιο, Τεκμήριο 70, στο οποίο σημείωσε τις υψομετρικές διαφορές της κατοικίας με βάση το οδικό δίκτυο, την εγκριθείσα άδεια και την επιτόπου κατάσταση. Από μετρήσεις με τη χρήση οργάνου ασφαλείας (GPS) το υψόμετρο της μέσης στάθμης της θάλασσας που είναι 0, μέχρι το σημείο της ανάπτυξης της Εναγόμενης ανέβηκε σε
- Ο μάρτυρας ετοίμασε επίσης σχέδιο μηκοτομής του δρόμου Άρμου-Κονιών που κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 71 η κατωφέρεια του δρόμου που εμφανίζεται σήμερα και είναι πέραν του κανονικού υπάρχει από το χρόνο κατασκευής του δρόμου από παλιά. Κατά την επίσκεψη του εντόπισε ρωγμή στην είσοδο της κατοικίας 2, όπου ξεκόλλησε μέρος του πεζοδρομίου και μέρος του μπετόν τα οποία είχαν ανυψωθεί. Ήταν γενικό συμπέρασμα του ότι η Εναγόμενη κατέβασε υψομετρικά τις κατοικίες 4, 5 και 6 κατά ένα μέτρο από την επιφάνεια του δρόμου ενώ τις κατοικίες 2 και 3 τις ανέβασε πέραν του ενός μέτρου για να έχουν θέα προς τη θάλασσα. Από τη σύγκριση των εγκριθέντων σχεδίων με την επιτόπου κατάσταση ο μάρτυρας διαπίστωσε ότι αντί η κατοικία 4 να ανεγερθεί 50 εκατοστά πάνω από τον υφιστάμενο δρόμο κατέβηκε κάτω από το επίπεδο του δρόμου κατά 1.20 μέτρα. Το ίδιο συνέβη και με όλες τις κατοικίες του έργου. Ο Κλεόπας Χ"Χαραλάμπους, τέταρτος μάρτυρας της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, είναι τεχνικός γεωλόγος στο Τμήμα Γεωλογικής Επισκόπησης από το 2002, στον Κλάδο Μηχανικής Γεωλογίας. Όπως ανέφερε, αφού προηγήθηκε γραφειακή έρευνα όπως συγκέντρωση γεωλογικών στοιχείων για την περιοχή, λήψη φωτογραφιών επιτόπου και μετέπειτα αξιολόγηση τους με ταυτοποίηση των δεδομένων του 2012 με αντίστοιχες δορυφορικές φωτογραφίες προηγούμενων χρόνων, προέβηκε σε προκαταρκτική γεωλογική επισκόπηση. Κατά την επιτόπια εξέταση του διαπίστωσε την ύπαρξη ενός είδους πεταλοειδούς κατολίσθησης με συγκεκριμένα όρια τόσο προς ανατολάς, δύση, βορρά και νότο. Στο νότιο σύνορο της περιοχής ήταν εμφανή τα σημάδια του «καθρέφτη κατολίσθησης», που είναι ο σχετικός όρος στη γεωλογία, δηλαδή η πτώση 1-1½ μέτρου. Όλες οι κατοικίες της ανάπτυξης παρουσίαζαν ζημιές, δηλαδή ρωγμές, ανυψώσεις και ταπεινώσεις κυρίως στα εξωτερικά μέρη των κατοικιών, ενώ ο ιδιόκτητος δρόμος είχεν υποστεί διαρρήξεις. Οι περισσότερες ζημιές εμφανίζονται στις δύο κατοικίες που ήταν μέσα στον ιδιόκτητο δρόμο. Όπως εξήγησε, η περιοχή δομείται από την μπεντονιτική άργιλο που είναι ευρέως γνωστό ότι προκαλεί συχνά προβλήματα στα τεχνικά έργα που ανεγείρονται σ΄ αυτήν με τη διόγκωση της κατά 150% του όγκου της στην περίπτωση υγρασίας και σε περιόδους ξηρασίας τη συρρίκνωση της. Αυτές οι αυξομειώσεις του όγκου της προκαλούν τις διαρρήξεις. Επίσης παρατήρησε επιτόπου ότι στις τέσσερις κατοικίες προς δυσμάς έγινε επιχωμάτωση από το ίδιο υλικό εκσκαφής, δηλαδή με μπεντονιτική άργιλο της περιοχής εκσκαφής με τη μεταφορά της από τα τοπογραφικά ψηλότερα σημεία στα χαμηλότερα, ώστε να περιέλθουν στο ίδιο επίπεδο. Ο μάρτυρας, συνοψίζοντας, εντόπισε από γεωλογική άποψη τρία προβλήματα, δηλαδή την ύπαρξη μπεντονιτικής αργίλου, την επανεπίχωση του υλικού εκσκαφής και τέλος το κλείσιμο των δύο αργακιών στο βόρειο και νότιο τμήμα της περιοχής κατά το διαχωρισμό των οικοπέδων. Θεώρησε επίσης ως πρόβλημα την τοποθέτηση μεγάλου βάρους κατασκευών πάνω σε υλικά που δεν ήταν σε θέση να αντέξουν χωρίς επιπλέον θεμελίωση, την ανυπαρξία έργων απορροής των νερών της βροχής και τη διοχέτευση τους σε περιοχές που δεν έχουν πρόβλημα. Όλα αυτά, κατά το μάρτυρα, δεν μπορούν να λειτουργήσουν ανεξάρτητα μεταξύ τους και είναι συνεργαστικοί παράγοντες. Σ΄ όσον αφορά τον τοίχο αντιστήριξης της κατοικίας 4 διαπίστωσε σε τρία σημεία αστοχία δηλαδή κάθετες διαρρήξεις από την ανώτερη επιφάνεια μέχρι την κατώτερη, ενώ στο δυτικό τμήμα υπήρξε επιπρόσθετα και μετατόπιση προς ανατολάς κατά 20%. Άλλη διαπίστωση του ήταν ότι η θεμελίωση του τοίχου δεν έγινε με συμβατούς τρόπους αλλά έγινε πάνω σε ένα βράχο χωρίς τη σωστή θεμελίωση του. Ο ίδιος εισηγήθηκε την εμπλοκή πολιτικών μηχανικών για τον υπολογισμό της στατικής επάρκειας των κατοικιών καθώς και της ευστάθειας της περιοχής. Εισηγήθηκε επίσης μέτρα σταθεροποίησης του δυτικού τοίχου της κατοικίας 4 είτε με πασσάλωση είτε με την τοποθέτηση χωμάτινου αντίβαρου μπροστά. Με επιστολή του ημερομηνίας 29.10.2012 προς την Επαρχιακή Διοίκηση (Τεκμήριο 77) ο μάρτυρας την πληροφόρησε ότι η αποσταθεροποίηση συνεχίζεται με αργό αλλά σταθερό ρυθμό, δηλαδή υπάρχει κάποιου είδους κίνηση από ανατολικά προς δυτικά η οποία και αύξησε τις αποστάσεις στο άνοιγμα των ρωγμών. Το γεγονός αυτό, κατά το μάρτυρα, προκαλεί πρόβλημα στους ενοίκους των κατοικιών 2 και 3 που βρίσκονται στο ανατολικό μέρος της ανάπτυξης. Ανέφερε επίσης ότι προέβη σε έξι αποκλισιομετρήσεις, όπου με τη χρήση αποκλισιόμετρου μέτρησε την οριζόντια μετακίνηση του εδάφους. Είναι της άποψης ότι με τα δεδομένα των γεωτρήσεων του το 2012, όπου εντοπίζεται το πρόβλημα στα 10-11 μέτρα και με τα δεδομένα του εδάφους εκεί, θα έπρεπε η θεμελίωση να γίνει στα 20 μέτρα. Ο μάρτυρας εισήλθε επίσης εντός της κατοικίας 2 όπου πρόσεξε ανασήκωμα του πατώματος πράγμα που υποδηλεί ανασήκωση και μετακίνηση της κατοικίας από οριζόντια. Ανασηκώματα και κλίση όμως πρόσεξε και στις αυλές όλων των κατοικιών του έργου. Τα ευρήματα του σ΄ όσον αφορά την κατοικία 2 σημαίνουν, κατά το μάρτυρα, ότι η μεγαλύτερη κίνηση κατολίσθησης συνέβη στην κατοικία 2 που κάπου κοντά εντοπίζεται και το κεφάλι κατολίσθησης. Εξήγησε ότι η κατολίσθηση ξεκίνησε από βορρά προς νότο δηλαδή από τον τοίχο αντιστήριξης της ανάπτυξης, πέρασε από την κατοικία 2 και διασταυρώθηκε με μετακίνηση του τοίχου αντιστήριξης στο δυτικό μέρος της κατοικίας
- Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι ο βράχος που εμφαίνεται στο βάθος του τοίχου αντιστήριξης της κατοικίας 4 δεν έχει σχέση με το έδαφος ούτε είναι συνδεδεμένος με αυτό, αλλ΄ ούτε και συνάδει γεωλογικά με τον άργιλο της περιοχής. Ο Κυριάκος Κυριακίδης, πέμπτος μάρτυρας της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, είναι πολιτικός μηχανικός και ο υπεύθυνος προϊστάμενος των Τεχνικών Υπηρεσιών της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου. Επισκέφθηκε την περιοχή Άρμου έξι φορές μαζί με άλλους λειτουργούς της Επαρχιακής Διοίκησης, λειτουργούς του Τμήματος Γεωλογικής Επισκόπησης, με τον Έπαρχο και με άλλους. Η πρώτη φορά ήταν που ζητήθηκε από το Κοινοτικό Συμβούλιο Άρμου η αποκατάσταση του δρόμου στον οποίο είχε δημιουργηθεί σκαλοπάτι λόγω κατολίσθησης, δημιουργώντας κίνδυνο για το κοινό. Ο μάρτυρας ήταν γνώστης ότι το έδαφος της περιοχής είναι μπεντονιτική άργιλος, που χαρακτήρισε ως ένα από τα χειρότερα είδη αργίλου σ΄ όσον αφορά τη διαφοροποίηση της υγρασίας του. Είχε την ευκαιρία να μελετήσει την έκθεση του Φώτη (Τεκμήριο 39) με τις εισηγήσεις του οποίου συμφωνεί αλλά διαπίστωσε ότι ορισμένες από αυτές δεν εφαρμόστηκαν στην πράξη, όπως όλα τα οικόπεδα της ανάπτυξης δεν έχουν στεγανοποιηθεί περιλαμβανομένης και της κατοικίας
- Εξήγησε ότι το έδαφος στην περιοχή έχει 35% υφιστάμενη υγρασία γι΄ αυτό και είναι επικίνδυνο να αφήνεται νερό να εισχωρεί στο έδαφος. Δεν λήφθηκαν επίσης αποστραγγιστικά μέτρα εφόσον ο σκοπός των τοίχων αντιστήριξης είναι για να στηρίξουν πρανή εδάφη. Ούτε επίσης η κατασκευή φρεατίων θεωρείται από το μάρτυρα ασφαλές αποστραγγιστικό μέτρο κάτω από τις συνθήκες της συγκεκριμένης περιοχής, εφόσον πρωταρχικό μέλημα θα πρέπει να είναι η απομάκρυνση το ταχύτερο δυνατό των νερών από την επιφάνεια των οικοπέδων και όχι η εισδοχή τους, μέσω των γρίλλιων των φρεατίων, στο έδαφος. Τα φίλτρα επίσης χρησιμοποιούνται σε υδατοπερατά στρώματα που δεν είναι η παρούσα περίπτωση. Εξήγησε ότι κάθε κατολίσθηση έχει το λεγόμενο τεχνικά «πόδι» που παρουσιάζει μια ελαφριά ή μεγαλύτερη ανασήκωση, και το «φρύδι» που παρουσιάζει μια κατά μήκος ρωγμή με κατάπτωση της εδαφικής μάζας του κατωλισθέντος εδάφους, δηλαδή δημιουργείται ένα σκαλοπάτι. Κατά την επιτόπια εξέταση του στην περιοχή αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο περί κατολίσθησης που δημιούργησε ρωγμή που ήταν συνέχεια της ανάπτυξης και που είχε πτώση περίπου 20-30 εκατοστά. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων του ξεκίνησε αλληλογραφία με τους κατασκευαστές του έργου που ήταν η Εναγόμενη, για ετοιμασία μελέτης επάρκειας των κατοικιών στην ανάπτυξη λόγω πιθανότητας επικινδυνότητας τους. Δυστυχώς η Εναγόμενη δεν προσκόμισε τέτοια μελέτη με τη δικαιολογία ότι δεν είχε καμιά ευθύνη. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι το 2012 η Επαρχιακή Διοίκηση άφησε τις εργασίες στο δρόμο ημιτελείς για περίοδο ενός μηνός με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν νερά στο έδαφος και να υποστούν οι κατοικίες ζημιές. Προς αντίκρουση της θέσης αυτής της Εναγόμενης, ο μάρτυρας εξασφάλισε δελτία της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας για τη βροχόπτωση των μηνών από Ιανουάριο μέχρι το Μάρτιο του 2012, όπου διαφαίνεται ότι το ολικό του Φεβρουαρίου σε χιλιοστά βροχόπτωσης ήταν 57.9 και του Μαρτίου σε 29.2 χιλιοστά. Εξήγησε ότι με τα δεδομένα της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας αν μπορούσε να μαζευτεί νερό σε μια επιφάνεια αυτό θα σήμαινε μάζεμα νερού βάθους 5 εκατοστών και 2 εκατοστών αντίστοιχα. Ο μάρτυρας απέκλεισε το ενδεχόμενο ένας κατωφερικός δρόμος 200τ.μ. κάτω από τις συνθήκες βροχόπτωσης για τους μήνες Ιανουάριο μέχρι Μάρτιο του 2012 να δημιούργησε κατολίσθηση, και παρέθεσε την αιτιολογία του. Για να καταλήξει στα πιο πάνω συμπεράσματα του προέβη σε διάφορους υπολογισμούς όπου διαφάνηκε ότι κάτω από τις συνθήκες της υπόθεσης χρειάζονται 2500 χρόνια παραμονής του νερού στο βάθος των 7 μέτρων για να φουσκώσει και να αστοχήσει, ακόμη και διπλάσια να ήταν η βροχόπτωση απ΄ εκείνη που είχε δηλώσει η Μετεωρολογική Υπηρεσία. Ήταν κατηγορηματικός ότι οι εργασίες ανέγερσης της κατοικίας 4 δεν έγιναν σύμφωνα με τους όρους της άδειας οικοδομής. Εξήγησε ότι έγινε πρόσθετη επιχωμάτωση στη δεξιά πλευρά των κατοικιών 1 και 2 κατά 1.5 με 2 μέτρα ενώ αριστερά του δρόμου που βρίσκεται η κατοικία 4 έγινε περισσότερη εκσκαφή. Με τις πιο πάνω ενέργειες θα έπρεπε να καταχωρηθεί νέα μελέτη διότι τα δεδομένα είχαν πλέον αλλάξει. Διευκρίνισε ότι οι μόνες εργασίες που έγιναν από μέρους του Τμήματος του ήταν μόνο η αποκατάσταση της ρωγμής στο δημόσιο δρόμο, που αποτελούσε συνέχεια της ρωγμής της κατολίσθησης της ανάπτυξης. Οποιοδήποτε δε πρόβλημα προκλήθηκε στις κατοικίες της ανάπτυξης το αποδίδει σε πράξεις, παραλείψεις και κακοτεχνίες της κατασκευάστριας εταιρείας. Συγκεκριμένα σ΄ όσον αφορά τις ζημιές στην κατοικία 4, στη μη ικανοποιητική απορροή ομβρίων, στη μικρή εφαρμογή των όρων της γεωλογικής γεωτεχνικής μελέτης για υδατοστεγάνωση των επιφανειών, περιλαμβανομένου και του ιδιωτικού δρόμου που παρέμεινε εκτεθειμένος με χωμάτινη επιφάνεια για αρκετά χρόνια. Οι μόνες εργασίες για αποκατάσταση του δρόμου που προέβη η Επαρχιακή Διοίκηση ήταν επιφανειακές, δηλαδή αφαιρέθη το υφιστάμενο μπετόν που είναι 10-12 εκατοστά, το υπόστρωμα, που είναι της τάξης 15% με 20% και τοποθετήθηκε νέο. Με τον τρόπο αυτό αφαιρέθη η αστοχία δεξιά και αριστερά της ρωγμής και τοποθετήθηκε ειδικό νέο μπετόν σε μια περιοχή της τάξης των 10 περίπου τετραγωνικών μέτρων. Ανέφερε τέλος ότι σ΄ όσον αφορά την κατοικία 4, ο Έπαρχος Πάφου με διάταγμα του ημερομηνίας 26.11.2012 (Τεκμήριο 81) την κατέστησε ακατάλληλη για ανθρώπινη κατοίκηση λόγω ζημιών, σύμφωνα με τις εξουσίες που του παρέχει σχετική νομοθεσία. Ο Μάριος Θεοφίλου, ο έκτος και τελευταίος μάρτυρας για τη Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3, Μετεωρολογικός Λειτουργός στο Τμήμα Μετεωρολογίας, εξήγησε στο Δικαστήριο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 80 που αφορά στις ημερήσιες βροχοπτώσεις των Σταθμών του Αεροδρομίου Πάφου, της Αχέλειας και του Δασουδιού της Πάφου, για τον Φεβρουάριο και Μάρτιο του
- Εξήγησε ότι με τα δεδομένα του Τεκμηρίου 80 και του αριθμού της βροχόπτωσης σε χιλιοστόμετρα τον Φεβρουάριο του 2012, δεν υπήρξαν μεγάλες ημερήσιες ποσότητες βροχής τη συγκεκριμένη περίοδο. Κατέθεσε επίσης ως Τεκμήριο 82 το έντυπο της ημερήσιας βροχόπτωσης των ιδίων Σταθμών για τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο του
- Εξήγησε ότι οι τρεις Μετεωρολογικοί Σταθμοί είναι πεδινοί-παραλιακοί. Εκτός από την προφορική μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επίσης ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια. Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνεται εκεί που παρίσταται ανάγκη. Στις αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους και αναφέρθηκαν σε νομολογία. Η μεν δικηγόρος των Εναγόντων καταλογίζει τις ζημιές στην κατοικία που αγόρασαν οι πελάτες της σε παραβιάσεις από πλευράς Εναγόμενης όρων της μεταξύ τους συμφωνίας, ιδιαίτερα σ΄ όσον αφορά την καλή ποιότητα κατασκευής του έργου, που είχαν ως αποτέλεσμα η κατοικία να καταστεί επικίνδυνη για κατοίκηση. Καταλήγει δε στην εισήγηση ότι η Εναγόμενη εξαιτίας της υπ΄ αυτής διάρρηξης της συμφωνίας κωλύεται στην αξίωση πληρωμής από μέρους των πελατών της του υπόλοιπου του τιμήματος πώλησης. Ο δικηγόρος της Εναγόμενης από την άλλη στην αγόρευση του προβαίνει σε μια εκτενή παράθεση της μαρτυρίας για να καταλήξει στην εισήγηση ότι οι οποιεσδήποτε ζημιές στην κατοικία 4 «οφείλονται στην διατάραξη της ισορροπίας του υπεδάφους από την διατάραξη της υγρασίας του υπεδάφους ένεκα της εισροής νερού στην έπαυλη 2 λόγω των εκσκαφών που έκανε η Δημοκρατία στο δημόσιο δρόμο και καταστροφή του πεζοδρομίου και της λίνιας στο δημόσιο δρόμο μπροστά από την έπαυλη 2». Είναι δε περαιτέρω εισήγηση του ότι έχει αποδειχθεί η Ανταπαίτηση της πελάτιδος του εναντίον των Εναγόντων για τις έξτρα εργασίες και το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης για τα οποία ζητά απόφαση, ενώ σ΄ όσον αφορά την Ανταπαίτηση της εναντίον της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 δεν προβαίνει σε καμιά αναφορά ή εισήγηση. Τέλος, ο δικηγόρος της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 στην αγόρευση του κάλεσε το Δικαστήριο να δεχθεί ότι οι ζημιές στην επίδικη κατοικία που την κατέστησαν ακατάλληλη για κατοίκηση είναι αποτέλεσμα κακής κατασκευής και παραλείψεων της Εναγόμενης, ως κατασκευάστριας του έργου, λήψης των απαραίτητων μέτρων προς αντιμετώπιση των προβλημάτων που ανακύπτουν από τη μορφολογία και χαρακτηριστικά του εδάφους. Το Δικαστήριο ανάλωσε πολύ χρόνο για την ολοκλήρωση της εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης παρόλο που τα πλείστα θέματα ήταν τεχνικά και θα μπορούσαν κάλλιστα να παραπεμφθούν για επίλυση σε διαιτητή, όπως σ΄ όσον αφορά τις ζημιές που παρουσιάζει η επίδικη κατοικία αλλά και οι υπόλοιπες κατοικίες της όλης ανάπτυξης που είναι και η βάση της Ανταπαίτησης της Εναγόμενης εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, και το κόστος αποκατάστασης τους. Θα μπορούσε ακόμη να παραπεμφθούν σε διαιτησία και άλλα επίδικα θέματα όπως η αιτία που προκάλεσε τις ζημιές δηλαδή αν οφείλονται σε κακή κατασκευή ή παραλείψεις από μέρους των κατασκευαστών ως η εκδοχή των Εναγόντων ή ήταν αποτέλεσμα εισροής των νερών της βροχής στην ανάπτυξη λόγω των εργασιών της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 επί του δημόσιου δρόμου, σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες, ως η εκδοχή της Εναγόμενης. Από τη μελέτη των δικογράφων σε συνάρτηση με τα θέματα που ηγέρθησαν κατά την ακρόαση και τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων προκύπτει επίσης ως επίδικο θέμα κατά πόσο η Εναγόμενη δικαιούται αμοιβής για τις έξτρα εργασίες ή της πληρωμής του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης που αφορά η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων. Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και τα δικόγραφα συνιστούν κοινό έδαφος τα εξής: Το επίδικο τεμάχιο εντός του οποίου η Εναγόμενη προέβη στην ανέγερση έξι κατοικιών είναι υποθηκευμένο. Οι Εναγόμενοι πλήρωσαν έναντι του τιμήματος πώλησης το ποσό των Λ.Κ.136.587,00 καθώς και Λ.Κ.1.952 (ισάξιο σε €3.335,19) για επιπλέον εργασίες και δόθηκε σχετική απόδειξη (Τεκμήριο 12). Παρέμεινε υπόλοιπο οφειλόμενο από το συμφωνηθέν τίμημα πώλησης ποσό εκ Λ.Κ.4.413,00 (το ισάξιο σε €7.540,05) σύμφωνα με τις Καταστάσεις Λογαριασμού Τεκμήρια 26, 27, 28 και 29, το οποίο εξακολουθεί να οφείλεται. Για την επίδικη κατοικία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής με αρ. 49561, αρ. Φακ. Β1063/02, ημερομηνίας 16.8.2004 στη βάση επισυνημμένων αρχιτεκτονικών σχεδίων, τεχνικών όρων και στατικής μελέτης. Το έδαφος του τεμαχίου εντός του οποίου η Εναγόμενη προέβη στην πιο πάνω ανάπτυξη δεν είναι επίπεδο αλλά πρανές και αποτελείται από μπεντονιτική άργιλο με πολύ ψηλή πλαστικότητα, με αποτέλεσμα να απαιτείται η λήψη ιδιαίτερων μέτρων σε περίπτωση αξιοποίησης του. Οι Εναγόμενοι μετακόμισαν στην επίδικη κατοικία αρχές του Σεπτέμβρη 2004 ενώ ακόμη υπολείποντο εργασίες. Επίσης οι Ενάγοντες παρά την καθυστέρηση στην παράδοση της κατοικίας και τις διάφορες ζημιές που αυτή παρουσιάζει σήμερα, δεν προέβησαν σε τερματισμό της συμφωνίας την οποία εξακολουθούν μέχρι σήμερα να θεωρούν ότι βρίσκεται σε ισχύ. Για τα αμέσως πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο να επιληφθεί κατά πρώτο του θέματος της ύπαρξης ζημιών στην επίδικη κατοικία, και στον ιδιωτικό δρόμο και αν οφείλονται σε κακή εκτέλεση των εργασιών και σε παραλείψεις από μέρους της Εναγόμενης, εφόσον από την απόφαση αυτή εξαρτούνται άμεσα και τα υπόλοιπα θέματα προς επίλυση. Σημειώνεται ότι επίδικο θέμα αποτελεί επίσης και η ύπαρξη ζημιών στις υπόλοιπες κατοικίες της ανάπτυξης, που αφορά στην Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης
- Για το θέμα των ζημιών και την αιτία που τις προκάλεσε δόθηκε εκτενής επιστημονική μαρτυρία από πλευράς όλων των διαδίκων. Έχω παρακολουθήσει με μεγάλη προσοχή τους Μ.Ε.1, 2 και 3, τους Μ.Υ.1, 2, 3, 4 και 5 και τους Μαλιετζή, Παυλίδη, Ευστρατίου, Χ"Χαραλάμπους, Κυριακίδη και Θεοφίλου που κλήθηκαν από τους διαδίκους ως μάρτυρες, υπό την ιδιότητα τους ως εμπειρογνώμονες. Οι μεν Μ.Ε.1 και 3, οι Μ.Υ.2 και 3, ο Μαλιετζής, ο Παυλίδης και ο Κυριακίδης έδωσαν μαρτυρία υπό την ιδιότητα τους ως πολιτικοί μηχανικοί, ο Μ.Υ.1, ο Μ.Υ.5 και ο Χ"Χαραλάμπους ως τεχνικοί-γεωλόγοι, ο Ευστρατίου ως τοπογράφος-μηχανικός και τέλος ο Θεοφίλου ως μετεωρολόγος. Ο Μ.Υ.3 εκτός από πολιτικός μηχανικός και επιβλέπων μηχανικός του έργου έχει και προσωπικό συμφέρον στην υπόθεση, λόγω της σχέσης του με την εναγόμενη εταιρεία. Όλοι οι μάρτυρες αντεξετάστηκαν εν εκτάσει από τους αντίδικους δικηγόρους ιδιαίτερα εκείνοι που κλήθηκαν από πλευράς Εναγόντων και Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 από τον δικηγόρο της Εναγόμενης, όχι μόνο σ΄ όσον αφορά τα προσόντα και την εμπειρογνωμοσύνη τους αλλά κυρίως επί των διαπιστώσεων τους επιτόπου, τις γνώμες, τις Εκθέσεις και εισηγήσεις τους. Η γνώμη ενός εμπειρογνώμονα είναι γενικά αποδεκτή όταν το επίδικο θέμα προϋποθέτει ειδική εκπαίδευση ή πείρα, (βλ. Halsbury`s Laws of England 3η Έκδοση, Τόμος 15, παράγρ. 587). Σύμφωνα με την Κυπριακή νομολογία η εμπειρογνωμοσύνη σε κάποιο θέμα, δεν βασίζεται μόνο στα ακαδημαϊκά προσόντα αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ΄ αυτό (βλ. Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1990)1 Α.Α.Δ. 984, Τσαγγαρίδης κ.α. ν. Αυγουστή
(2000)1 Α.Α.Δ. 528 και Παναγή κ.α. v. Ανδρέου
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1591, 1599). Τη μαρτυρία όλων των εμπειρογνωμόνων σύγκρινα και με τις Εκθέσεις τους και τις φωτογραφίες που είναι επισυνημμένες. Όλοι συμφωνούν ότι η επίδικη κατοικία αλλά και οι άλλες κατοικίες της ανάπτυξης παρουσιάζουν προβλήματα, τα σοβαρότερα όμως οι κατοικίες 2 και 3 και μετά ακολουθεί η κατοικία
- Απλά οι Μ.Υ.2 και 3 διαφωνούν με τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 και τους πολιτικούς μηχανικούς που κλήθηκαν από πλευράς της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 ως προς τις επιμέρους ζημιές στην επίδικη κατοικία και των πέριξ αυτής κατασκευών. Έχοντας κατά νου τις εκτιμήσεις και μαρτυρία τους, χωρίς δισταγμό προτιμώ τη μαρτυρία των Μ.Ε.1, Μ.Ε.3 που κλήθηκαν από πλευράς Εναγόντων και των Μαλιετζή, Παυλίδη, Ευστρατίου, X"Xαραλάμπους και Κυριακίδη που κλήθηκαν από πλευράς της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, που κατά βάση συμφωνούν, έναντι εκείνης των Μ.Υ.1, Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 που κλήθηκαν από πλευρές Εναγόμενης. Τόσο οι Μ.Ε.1 και 3 όσο και όλοι οι μάρτυρες της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 μου έκαμαν εντύπωση για την ακρίβεια και την αντικειμενικότητα των τοποθετήσεων τους. Η επιστημονική τους κατάρτιση και εμπειρίες τους στο θέμα της ειδικότητας τους ήταν ιδιαίτερα εμφανής κατά τη μαρτυρία τους. Θα παραθέσω την αιτιολογία μου. Ο Μ.Ε.1 εξειδίκευσε στην έκθεση του (Τεκμήριο 1) τις επιμέρους ζημιές στην επίδικη κατοικία τον Μάϊο του 2012, όπου η κατοικία είχε μετακινηθεί τουλάχιστο 50 εκατοστά σαν άκαμπτο σώμα χωρίς να παρουσιάζει ζημιές στην τοιχοποιία. Το πάτωμα εμφανίζει ελαφριά κλήση γεγονός που δεν διασφαλίζει την ασφάλεια της. Πολύ σοβαρές ζημιές παρατήρησε στο εξωτερικό περιτοίχισμα της αυλής της κατοικίας 4 και μεγάλες ρωγμές στο σημείο επαφής του κτιρίου της οικίας με την εξωτερική αυλή καθώς και ζημιές στις εξωτερικές υπηρεσίες και κολυμβητική δεξαμενή. Οι ζημιές αυτές, κατά το Μ.Ε.1, δηλώνουν ότι η κατοικία βρίσκεται σε μόνιμο κίνδυνο αστάθειας και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος πρόκλησης αυτόματα μεγάλης κατολίσθησης με κίνδυνο για τους ενοίκους της κατοικίας. Τις παρατηρήσεις του αυτές εξήγησε μια προς μια στο Δικαστήριο κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του, με αναφορά στις διάφορες φωτογραφίες που επισυνάπτει στην Έκθεση του. Με τις θέσεις αυτές του Μ.Ε.1 συμφωνεί σε γενικές γραμμές και η έκθεση των Μαλιετζή, Παυλίδη και Ευστρατίου (Τεκμήριο 65) που επίσης ετοιμάστηκε τον Οκτώβρη του
- Μαζί τους συμφωνά επίσης και ο Μ.Ε.3 ο οποίος επισκέφθηκε την επίδικη κατοικία και κατέγραψε τις ζημιές τον Οκτώβρη του
- Άνκαι δεν διαπίστωσε ρωγματώσεις επί των στοιχείων της κύριας οικοδομής, διαπίστωσε τέτοιες μαζί με μετακινήσεις στον τοίχο αντιστήριξης στη δυτική πλευρά καθώς και μετακίνηση της πισίνας μαζί με το πλακόστρωτο. Η κατάσταση, κατά το μάρτυρα, επιδεινώθηκε μέχρι το 2011 που ξαναεπισκέφθηκε το χώρο. Παρά την επιδιόρθωση της πισίνας εξακολουθούσαν να υπάρχουν κακοτεχνίες. Με την Έκθεση του καθορίζει το κόστος αποκατάστασης των ζημιών σε €23.347,12 το 2011 αναλύοντας το ποσό αυτό, αλλά σε πρόσφατη επίσκεψη του διαπίστωσε ότι η κατάσταση της οικοδομής και των γύρω χώρων χειροτέρεψε. Από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου η πιο πρόσφατη κοστολόγηση των ζημιών είναι εκείνη του Μ.Ε.1 όπου στην Έκθεση του ημερομηνίας 31.5.2012 καθορίζει το κόστος αποκατάστασης των ζημιών της κατοικίας 4 και της εκτέλεσης των άλλων αναγκαίων έργων σε €142.500,
- Ο Μ.Ε.1 ανέλυσε στο Δικαστήριο την κάθε εργασία που απαιτείται να γίνει για αποκατάσταση της κάθε επιμέρους ζημιάς και τα ανάλογα κόστα. Οι εργασίες, σύμφωνα με τον Μ.Ε.1, απαιτούνται όχι μόνο προς αποκατάσταση αλλά και προς διασφάλιση της μόνιμης σταθεροποίησης και της ασφάλειας της κατοικίας. Αυτές είναι οι εξής: α. Επιδιορθώσεις εμφανών ζημιών στους εξωτερικούς χώρους ...................... €3.500,00 β. Επιδιόρθωση /ανακατασκευή πισίνας ......... €9.000,00 γ. Ανακατασκευή τοίχου αντιστήριξης στην νότια πλευρά €10.000,00 δ. Κατασκευή πασσαλότοιχου τουλάχιστο από 30 πασσάλους στη θέση του νότιου τοίχου αντιστήριξης και τοίχου αντιστήριξης 30Χ€3000 ......... €90.000,00 ε. Αποστραγγιστικά επιφανειακά έργα ......... €10.000,00 στ. Συμπληρωματικές γεωτεχνικές και άλλες μελέτες .... €10.000,00 ζ. Κατασκευαστικά σχέδια/λεπτομέρειες και επίβλεψη εκτέλεσης των έργων ................. €10.000,00 Συνολικό κόστος ζημιών και αναγκαίων έργων €142.500,00 Στο πιο πάνω ποσό ο Μ.Ε.1 προσθέτει το ποσό των €100.000 για επιδιόρθωση του ιδιωτικού δρόμου που εφάπτεται της κατοικίας
- Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε επιπλέον ως Τεκμήριο 6 εμπεριστατωμένη προκαταρκτική εκτίμηση κόστους μαζί με τις χειρόγραφες σημειώσεις του και τους υπολογισμούς του (Τεκμήριο 6Α) για να καταλήξει στα πιο πάνω ποσά. Επί των υπολογισμών του αντεξετάστηκε εν εκτάσει από το δικηγόρο της Εναγόμενης και έδωσε σαφή πληροφόρηση για το κάθε κονδύλι. Διευκρίνισε ότι για να καταλήξει στο κόστος επιδιόρθωσης της πισίνας έλαβε υπόψη του ότι αυτή θα έπρεπε να κατασκευάζετο από μπετόν, όπως προνοείται στη συμφωνία και είναι επιβεβλημένο εξάλλου λόγω του προβλήματος του εδάφους. Δέχθηκε όμως ότι ο σουβάς εσωτερικά της πισίνας χρεώνεται προς €15 το τ.μ., οπότε το κονδύλι από €804 που χρησιμοποιεί στην έκθεση του για το σουβά θα πρέπει να μειωθεί στα €
- Ο Μ.Ε.1 στη βάση των προσόντων που ανέφερε, ότι δηλαδή είναι πολιτικός μηχανικός και γνώστης των τιμών από την πείρα και ενασχόληση του στην οικοδομική βιομηχανία κρίνεται ως εμπειρογνώμονας για τα θέματα που κατέθεσε περιλαμβανομένης και της κοστολόγησης. Υπήρξε σαφής, θετικός και αμετακίνητος στις θέσεις που πρόβαλε, παρά την επίμονη αντεξέταση που υπέστη. Η διαφοροποίηση της αρχικής θέσης του ως προς την τιμή του σουβά της πισίνας κατά την αντεξέταση του, δεν κρίνεται ουσιώδης ώστε να επηρεάζει την άριστη εικόνα που έδωσε στο Δικαστήριο. Για το κάθε θέμα που ερωτείτο έδινε άμεση, τεκμηριωμένη και επεξηγηματική απάντηση. Σημειώνεται ότι ο Μ.Ε.1 γνώριζε καλά την περιοχή και τις εργασίες που γίνοντο από το 2002 και 2003, όταν χειρίστηκε υποθέσεις των ιδιοκτητών των άλλων κατοικιών πιο πάνω από την επίδικη ανάπτυξη που φαίνονται στις φωτογραφίες. Όπως ανέφερε, αρχικά ξεκίνησε η ανέγερση των κατοικιών 2 και 3 στην επίδικη ανάπτυξη και το 2003 της κατοικίας
- Τα γεωλογικά προβλήματα, κατά το Μ.Ε.1, φάνηκαν από την αρχή που άρχισαν κατολισθήσεις μετά τις εκσκαφές στην ανάπτυξη και λαμβάνοντο μέτρα από μέρους της Εναγόμενης για αντιμετώπιση τους. Σχετικό με τις ζημιές στην επίδικη κατοικία είναι και το Τεκμήριο 65, το οποίο ετοιμάστηκε από πλευράς Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 και συγκεκριμένα από τους Μαλιετζή, Ευστρατίου και Παυλίδη, που αφορά σε όλες τις κατοικίες της ανάπτυξης. Το Τεκμήριο 66 είναι το μέρος από το Τεκμήριο 65 που αφορά ειδικά στην κατοικία
- Σύμφωνα με το Τεκμήριο 65 οι ζημιές εστιάζονται στους τοίχους αντιστήριξης και στον περιβάλλοντα χώρο του κτιρίου της κατοικίας 4, στους τοίχους της κολυμβητικής δεξαμενής και περιμετρικά της όπου το νερό παραμένει στάσιμο γεγονός που συνιστά κίνδυνο για την υγεία αλλά και ζημιά στο αποχετευτικό σύστημα που προκαλεί έντονη δυσοσμία. Οι ζημιές αυτές εμφαίνονται επίσης σε φωτογραφίες που είναι επισυνημμένες στην έκθεση (Τεκμήριο 65). Και το Τεκμήριο 65 που ετοιμάστηκε από πλευράς Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 αναφέρεται σε επικινδυνότητα κατοίκησης εντός της επίδικης κατοικίας. Μάλιστα ο Κυριακίδης κατέθεσε στο Δικαστήριο και το διάταγμα της Επαρχιακής Διοίκησης που κατέστησε την κατοικία 4 ακατάλληλη για ανθρώπινη κατοίκηση μέχρι να ληφθούν τα κατάλληλα κατασκευαστικά και διορθωτικά μέτρα για επισκευή της (βλέπε Τεκμήριο 81). Ζημιές, σύμφωνα με τον Μαλιετζή, δεν παρουσίαζε μόνο η κατοικία 4 και η αυλή της αλλά και ο ιδιωτικός δρόμος μπροστά από την κατοικία 4 στον οποίον εμφανίστηκαν ρωγμές, ενώ μέρος του οδοστρώματος παρουσίαζε έντονη παραμόρφωση και μεταβολή της μορφολογίας. Από την άλλη οι Μ.Υ.2 και Μ.Υ.3 άνκαι παραδέχονται ότι η επίδικη κατοικία παρουσιάζει ζημιές προσπάθησαν να μειώσουν τη σοβαρότητα και σημασία τους υποστηρίζοντας ότι όλες οι κατασκευές έγιναν στη βάση των εγκριθέντων σχεδίων. Ιδιαίτερα εμφανής ήταν η προσπάθεια του Μ.Υ.3 που δεν δίστασε να ισχυριστεί ότι σε πρόσφατη επίσκεψη του μέτρησε με φάδι τον τοίχο αντιστήριξης στην κατοικία 4 και δεν παρουσιάζει καμιά απόκλιση, ενώ οι φωτογραφίες που είναι επισυνημμένες στις εκθέσεις του Μ.Ε.1 και στο Τεκμήριο 65 δεικνύουν ένα τοίχο με εμφανή σοβαρά προβλήματα περιλαμβανομένης και μετακίνησης του. Σημειώνεται ότι όπως ο ίδιος μαρτύρησε, είναι ο τεχνικός διευθυντής και ιδιοκτήτης της Εναγόμενης εταιρείας, κατασκευάστριας του έργου αλλά ήταν και ο επιβλέπων μηχανικός. Και ο Μ.Υ.2 σε επιτόπια επίσκεψη του μετά από παράκληση του Μ.Ε.1 διαπίστωσε μετακίνηση κατά 1½ μέτρο του εδάφους του βουνού, χωρίς η κατοικία 4 να έχει οποιαδήποτε ζημιά. Ήταν επίσης η θέση του Μ.Υ.3 ότι όλες οι ζημιές που είχαν παρουσιαστεί μέσα στην περίοδο εγγύησης που προνοείτο στη συμφωνία επιδιορθώθηκαν. Σημειώνεται ότι δεν ετοίμασε κανένας από τους δύο πιο πάνω μάρτυρες έκθεση ζημιών και ούτε κοστολόγηση των επί μέρους εργασιών αποκατάστασης τους. Η παράλειψη τους αυτή δεν απαλλάσσει τους Ενάγοντες από την αυστηρή απόδειξη της ζημιάς τους. Δεν αμφισβητείται από πλευράς Εναγόντων ότι η Εναγόμενη προέβη σε ορισμένα διορθωτικά μέτρα τα οποία όμως δεν έλυσαν το πρόβλημα. Κρίνω ασφαλές να στηριχθώ στη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και στην εκτίμηση του (Τεκμήριο 1) που ετοιμάστηκε το 2012 που θεωρώ λεπτομερή και εμπεριστατωμένη σ΄ όσον αφορά τις επιμέρους ζημιές στην επίδικη κατοικία και κοστολόγηση τους, καθώς και στο Τεκμήριο 65 στα σημεία που αφορά στην κατοικία 4, που ετοιμάστηκε περίπου την ίδια περίοδο με το Τεκμήριο
- Σ΄ όσον αφορά την κοστολόγηση των ζημιών από μέρους του Μ.Ε.3 δεν προσδίδεται ιδιαίτερη σημασία εφόσον αυτή έγινε αρχές του 2011 ενώ, όπως διευκρίνισε ο Μ.Ε.3, σε πρόσφατη επίσκεψη του διαπίστωσε ότι η κατάσταση της κατοικίας 4 χειροτέρεψε. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα. Η κατοικία 4 έχει μετακινηθεί μέχρι 50 εκατοστά σαν άκαμπτο σώμα χωρίς να παρουσιάζει ιδιαίτερες και σοβαρές ζημιές η τοιχοποιία. Το πάτωμα της παρουσιάζει ελαφριά κλίση που δεν διασφαλίζει την ασφάλεια της. Ο τοίχος αντιστήριξης που βρίσκεται στο πίσω μέρος της κατοικίας 4 μετακινήθηκε κατά 25 εκατοστά, το πεζοδρόμιο μπροστά από την κατοικία μετακινήθηκε κατά 8 εκατοστά και έχει υποστεί ζημιές, μέρος του εξωτερικού πλακόστρωτου μετακινήθηκε έως 15 εκατοστά περιμετρικά της κατοικίας ενώ παρουσιάστηκαν ρωγμές στην πισίνα καθώς και περιμετρικά της στον πλακόστρωτο χώρο. Προκλήθηκε ζημιά στο αποχετευτικό σύστημα με αποτέλεσμα να αναδύεται έντονη δυσοσμία. Η πισίνα έπαθε καθίζηση και η βοηθητική αποθήκη έχει αποκολληθεί. Ο ιδιωτικός δρόμος παρουσιάζει ρωγμές και καθιζήσεις στο ασφαλτικό οδόστρωμα και οι πλάκες του πεζοδρομίου χωρίστηκαν. Για αποκατάσταση των ζημιών και για να διασφαλιστεί η ασφάλεια της κατοικίας 4 θα πρέπει να γίνουν οι εργασίες που περιέγραψε ανωτέρω στη μαρτυρία του ο Μ.Ε.1, με την αναγκαία κοστολόγηση εκ €142.095,00, ποσό που προέκυψε μετά την αφαίρεση ποσού εκ €405 από το κονδύλι για το σουβά της πισίνας, από την εκτίμηση του. Για αποκατάσταση του ιδιωτικού δρόμου μπροστά από την κατοικία απαιτείται το ποσό των €100.
- Η κατοικία 4 κρίθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση ακατάλληλη για κατοίκηση με το Τεκμήριο
- Ζημιές παρουσιάζουν και οι υπόλοιπες κατοικίες της ανάπτυξης, τις σοβαρότερες οι κατοικίες 2 και 3 και μετά ακολουθεί η επίδικη κατοικία· γι΄ αυτό και όλες κρίθηκαν από την Επαρχιακή Διοίκηση ως ακατάλληλες για ανθρώπινη κατοίκηση και στάληκαν σχετικές ειδοποιήσεις προς τους ενοίκους τους όπως και στην Εναγόμενη. Όλοι οι ένοικοι περιλαμβανομένων και των Εναγόντων πλην εκείνων της κατοικίας 3 τις έχουν ήδη εγκαταλείψει. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου θα προχωρήσω να εξετάσω την αιτία πρόκλησης των ζημιών και συνακόλουθα το άτομο που ευθύνεται για τις ζημιές αυτές. Από τη μαρτυρία ενώπιον μου και αγορεύσεις των δικηγόρων των διαδίκων οι μεν Ενάγοντες και η Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 επιρρίπτουν την ευθύνη στην Εναγόμενη ότι δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα για αντιμετώπιση του προβληματικού εδάφους και για κακοτεχνίες, η δε Εναγόμενη στην Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 λόγω επεμβάσεων της στο δημόσιο δρόμο που επέτρεψαν στα νερά της βροχής να εισχωρήσουν στο υπέδαφος της ανάπτυξης. Όλοι οι εμπειρογνώμονες συμφωνούν ως προς την ιδιαιτερότητα της περιοχής και ότι θα έπρεπε προς αντιμετώπιση των προβλημάτων που προκύπτουν να ληφθούν εξειδικευμένα μέτρα θεμελίωσης, μέτρα αποστράγγισης και υδατομόνωσης της οικοδομής καθώς και κατασκευή τοίχων αντιστήριξης ακόμη και στην πιο μικρή εκσκαφή. Ο δικηγόρος της Εναγόμενης έδωσε έμφαση κατά την ακρόαση καθώς και στη γραπτή του αγόρευση, στην γεωτεχνική μελέτη (Τεκμήριο 39) ημερ. 3.6.2003 του Μ.Υ.5, ειδικού γεωλόγου, που ετοιμάστηκε κατόπιν οδηγιών της Εναγόμενης, για να στηρίξει την εισήγηση του ότι η πελάτιδα του συμμορφώθηκε με όλες τις υποδείξεις του Μ.Υ.5, γι΄ αυτό και δεν υπέχει οποιασδήποτε ευθύνης. Έχω μελετήσει διεξοδικά το τεκμήριο 39 όπου σημειώνονται τα εξής: Ο Μ.Υ.5 στην έκθεση του αφού προβαίνει σε μια εκτενή παράθεση των χαρακτηριστικών του υπεδάφους της περιοχής της ανάπτυξης καταλήγει σε αριθμό εισηγήσεων για αντιμετώπιση του προβλήματος της μπεντονιτικής αργίλου στην περίπτωση μελλοντικής ανάπτυξης της περιοχής. Αυτές συνοψίζονται στην υπερπήδηση των εποχιακών αυξομειώσεων της υγρασίας, κρίνοντας ως ασφαλές βάθος θεμελίωσης τα 5 μέτρα τουλάχιστον κάτω από την επιφάνεια του εδάφους, στην επιλογή ενός ισχυρού τύπου θεμελίωσης όπως την κοιτόστρωση, στην αποστράγγιση του γηπέδου και πλήρη υδατομόνωση των οικοδομών και στη δημιουργία τοίχων αντιστήριξης και στην πιο μικρή εκσκαφή για να μην διαταραχθεί η ισορροπία. Οι μάρτυρες από πλευράς Εναγόντων και Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 συμφωνούν με τις εισηγήσεις του Μ.Υ.5, με την επιφύλαξη σ΄ όσον αφορά το σημείο που καθορίζει το βάθος της ασφαλούς θεμελίωσης στα πέντε
(5)μέτρα με το οποίο διαφωνούν. Υποστήριξαν παράλληλα τη θέση ότι και οι εισηγήσεις του Μ.Υ.5 με τις οποίες συμφωνούν δεν έχουν εφαρμοστεί στην πράξη. Διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας των Μ.Ε.1, Μ.Ε.3, του Μαλιετζή, του Χ"Χαραλάμπους και του Κυριακίδη από τη μια και του Μ.Υ.5 από την άλλη σ΄ όσον αφορά την πασσάλωση εντοπίζεται και ως προς την ανάγκη θεμελίωσης με πασσάλους και των τοίχων αντιστήριξης και των άλλων εξωτερικών κατασκευών, όπου ο Μ.Υ.5 δεν εισηγήθηκε πασσάλωση των τοίχων λόγω του μεγάλου κόστους. Άνκαι ο Μ.Υ.3 ανέφερε ότι τοποθέτησε τρεις πασσάλους στον τοίχο αντιστήριξης, οι Μ.Ε.1, Μ.Ε.3, ο Μαλιετζής, ο Χ"Χαραλάμπους και ο Κυριακίδης, τη μαρτυρία των οποίων προτιμώ έναντι εκείνης του Μ.Υ.3, δεν εντόπισαν πασσάλωση στους τοίχους αντιστήριξης την οποίων θεωρούν απαραίτητη και για τις εξωτερικές κατασκευές. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία του Μ.Υ.2 ο οποίος ως πολιτικός μηχανικός προέβη στη στατική μελέτη και μελέτη πασσάλωσης όχι μόνο της κατοικίας 4 αλλά και των υπόλοιπων πέντε κατοικιών της ανάπτυξης το 2002-2003, στη βάση της γεωτεχνικής μελέτης του Μ.Υ.
- Όπως μαρτύρησε ο ίδιος δεν ήταν ο επιβλέπων μηχανικός γι΄ αυτό και δεν γνωρίζει αν εφαρμόστηκαν στην πράξη τα σχέδια του. Ό,τι γνωρίζει ότι έγινε στην πράξη προέρχεται από σχετική πληροφόρηση από την κατασκευάστρια εταιρεία, δηλαδή την Εναγόμενη. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Υ.3 η πασσάλωση στην οποία είχεν προβεί ήταν σύμφωνη με τα σχέδια του Μ.Υ.2 και δεν προνοούσαν πασσάλωση και στους τοίχους αντιστήριξης. Εξήγησε ο Μ.Υ.3 περαιτέρω ότι η πασσάλωση έγινε σε πολύ μεγαλύτερο βάθος από το σημείο που εντοπίστηκε το πρόβλημα από το Μ.Υ.
- Από την άλλη ο Χ"Χαραλάμπους προέβη σε μετρήσεις το 2012 όπου εντόπισε το πρόβλημα στα 10-11 μέτρα και όχι στα πέντε μέτρα που το εντόπισε ο Μ.Υ.
- Ο Χ"Χαραλάμπους αποδίδει την διάσταση αυτή σε διάφορους παράγοντες όπως στη διαφορά του χρόνου κατά τον οποίον έγιναν οι δύο εκθέσεις. Διευκρίνισε ότι η έκθεση του Μ.Υ.5 έγινε το 2003, όπου η τοπογραφία τότε ήταν διαφορετική. Πρόσθεσε δε ότι τότε δεν υφίστατο το πρόβλημα ενώ σήμερα αυτό έχει διαφανεί και βρίσκεται στο βάθος των 10-11 μέτρων σύμφωνα με τις μετρήσεις του. Επίσης ενώ το βάθος της θεμελίωσης εξαρτάται πάντοτε από τις τοπικές συνθήκες του κάθε τεμαχίου ή κατοικίας η έκθεση του Μ.Υ.5 αφορούσε στο διαχωρισμό των οικοπέδων, δηλαδή σ΄ όλο το τεμάχιο της ανάπτυξης και όχι σε μια συγκεκριμένη κατοικία. Και ο Μ.Υ.5 όμως στην έκθεση του δεν είναι απόλυτος σ΄ όσον αφορά την ασφάλεια του βάθους στα πέντε μέτρα εφόσον σημειώνει τα εξής: «Στο βάθος αυτό σοβαρές αυξομειώσεις της υγρασίας της αργίλου και κατ΄ επέκταση αλλαγές στον όγκο της δεν αναμένονται από τη μια, και από την άλλη θα εδρασθεί η θεμελίωση σε πιο συνεκτικό έδαφος. Σ΄ αυτή την παραδοχή δεν πρέπει να είμαστε απόλυτοι γιατί έχουν στη Κύπρο παρατηρηθεί και διακυμάνσεις της υγρασίας σε μεγαλύτερα βάθη (>5μ.).» Επιπλέον ο Μ.Υ.5 δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει ότι όλα όσα εισηγήθηκε έγιναν στην πραγματικότητα. Από την άλλη ο Χ"Χαραλάμπους κρίνει ορθή τη θεμελίωση στα 20 μέτρα και όχι στα 10-12 μέτρα, ως η άποψη του Μ.Υ.
- Ενόψει των πιο πάνω από τις δύο εκθέσεις των γεωλόγων και μαρτυρία τους προτιμώ εκείνη του Χ"Χαραλάμπους στα αμφισβητούμενα σημεία, που κρίνω πιο πειστική απ΄ εκείνη του Μ.Υ.5 και ότι ανταποκρίνεται περισσότερο στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει της κατάληξης μου αυτής και της απόρριψης της εκδοχής ότι ασφαλές βάθος από άποψη υγρασίας ήταν τα πέντε μέτρα, η μελέτη πασσάλωσης του Μ.Υ.2 παραμένει μετέωρη εφόσον τα δεδομένα επί των οποίων στηρίχθηκε που είναι, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, η μελέτη του Μ.Υ.5, κρίθηκαν λανθασμένα. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν προσδίδει οποιαδήποτε βαρύτητα στην μελέτη του Μ.Υ.
- Από την άλλη και ο ίδιος ο Μ.Υ.2 δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο η μελέτη του εφαρμόστηκε στην πράξη, γιατί δεν ήταν ο επιβλέπων μηχανικός. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης είναι κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το βάθος των 10-12 μέτρων που επέλεξε η Εναγόμενη να χρησιμοποιήσει για την πασσάλωση με το δικαιολογητικό ότι αποτελεί ασφαλή θεμελίωση για την κατοικία 4, δεν κρίνεται σωστό για αντιμετώπιση του προβλήματος του υπεδάφους της συγκεκριμένης κατοικίας, εξ΄ ου και η πασσάλωση αστόχησε. Από την άλλη ειδική θεμελίωση πασσάλωσης δεν έγινε καθόλου στους τοίχους αντιστήριξης και στις άλλες εξωτερικές κατασκευές που δεν περιλαμβάνετο στις εισηγήσεις του Μ.Υ.5 και στα σχέδια του Μ.Υ.
- Η Εναγόμενη μέσω της μαρτυρίας των Μ.Υ.2 και 3 προσπάθησε να επιρρίψει ευθύνη για τις ζημιές στην κατοικία 4 και στην αυλή της στην Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 ότι κατά την επισκευή της ρωγμής στο δημόσιο δρόμο το 2012 άφησε ημιτελείς τις εργασίες για ένα μήνα με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν τα νερά της βροχής στο υπέδαφος της ανάπτυξης. Προς υποστήριξη της θέσης της αυτής η πλευρά της Εναγόμενης κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο 63 την τοπική εφημερίδα «ΕΠΙΛΟΓΕΣ» ημερομηνίας 3.3.2012, όπου σε σχετικά άρθρα γίνεται αναφορά στην ιδιαιτερότητα του εδάφους στην περιοχή Άρμου και στην ρωγμή εντός του δημόσιου δρόμου. Τη θέση αυτή προώθησε σε συσχετισμό με τον ισχυρισμό ότι το Μάρτη του 2004 υπήρξε βαριά βροχόπτωση. Για το θέμα της βροχόπτωσης κρίνω ασφαλές να στηριχθώ στη μαρτυρία του Θεοφίλου που θεωρείται ο πλέον ειδικός ότι κατά την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2012 δεν υπήρξαν μεγάλες ημερήσιες ποσότητες βροχής. Ο Θεοφίλου ο οποίος είναι μετεωρολογικός λειτουργός στήριξε την εκδοχή του αυτή στις Εκθέσεις της Μετεωρολογικής Υπηρεσίας (Τεκμήρια 80 και 82) στις οποίες καταγράφεται επακριβώς η ημερήσια βροχόπτωση στους Σταθμούς Αχέλειας, Αεροδρομίου και Δασουδιού Πάφου. Δεν παρουσιάστηκε κανένα ικανοποιητικό στοιχείο από πλευράς Εναγόμενης που να κλονίζει την αξιοπιστία των Τεκμηρίων 80 και
- Από την άλλη η αναφορά του Ενάγοντα στη μαρτυρία του ότι ο δημόσιος δρόμος της Άρμου κατεβάζει πολύ νερό όταν βρέχει και ότι είδε νερό να εισχωρεί στην ανάπτυξη δεν είναι ενδεικτική της ποσότητας των νερών της βροχής που εισχώρησαν στην ανάπτυξη, αλλ΄ ούτε και της αιτίας που προκάλεσε τις ζημιές στις κατοικίες. Σχετική για το θέμα είναι και η μαρτυρία του Μ.Ε.1 ότι μέρος των νερών της βροχής εισέρχετο εντός της ανάπτυξης. Από πλευράς Εναγόμενης εντοπίζεται η αναφορά του Μ.Υ.3 στη μαρτυρία του ότι υπήρξε μεγάλη βροχόπτωση τη συγκεκριμένη περίοδο. Όμως, όπως ανέφερε ο ίδιος, προέρχεται από πληροφόρηση από τρίτον και δη τον αδελφό του, ο οποίος σημειώνεται ότι δεν κλήθηκε ως μάρτυρας, άνκαι θα ήταν ουσιώδης η μαρτυρία του για την Εναγόμενη. Και ο Μ.Υ.2 προσπάθησε να ισχυριστεί ότι το 2012 ήταν μια δυνατή χρονιά βροχόπτωσης, χωρίς όμως να παραθέσει τεκμηριωμένα στοιχεία. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης συνιστά εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατά την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου του 2004 δεν υπήρξε μεγάλη βροχόπτωση στην περιοχή της ανάπτυξης. Δεν αμφισβητείται από την Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 ότι το 2012 η Επαρχιακή Διοίκηση προέβη σε εργασίες επί του δημόσιου δρόμου οι οποίες κρίθηκαν απαραίτητες προς επιδιόρθωση της ρωγμής που προκλήθηκε συνεπεία της κατολίσθησης, ένεκα των εκσκαφών και των άλλων εργασιών από μέρους της Εναγόμενης στο τεμάχιο της ανάπτυξης. Ουσιώδης μάρτυρας για το θέμα είναι από πλευράς Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 ο Κυριακίδης, προϊστάμενος των Τεχνικών Υπηρεσιών της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου. Ο Κυριακίδης μου έκαμε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Υπήρξε καταρτισμένος, πολύ θετικός και αμετακίνητος στις θέσεις που πρόβαλε παρά την επίμονη αντεξέταση του. Παρέθεσε την αιτιολογία όλων των συλλογισμών του για να καταλήξει ότι χρειάζονται 2500 χρόνια παραμονής του νερού της βροχής στο βάθος των επτά
(7)μέτρων για να φουσκώσει και να αστοχήσει ακόμη και διπλάσια να ήταν η βροχόπτωση απ΄ εκείνη που δήλωσε η Μετεωρολογική Υπηρεσία. Αποδίδει και αυτός, όπως και ο Μ.Ε.1, την κατολίσθηση της περιοχής της ανάπτυξης στις παράνομες εκσκαφές από μέρους της Εναγόμενης στην περιοχή της ανάπτυξης που δεν προνοούντο στα αρχικά σχέδια. Σημαντική επίσης είναι η μαρτυρία του Ευστρατίου ο οποίος ετοίμασε γενικό χωροταξικό σχέδιο (Τεκμήριο 70) και σχέδιο μηκοτομής του δημόσιου δρόμου Άρμου-Κονιών (Τεκμήριο 71). Από την έρευνα και άλλες εργασίες που προέβη ο Ευστρατίου για εξέταση του προβλήματος, διαπίστωσε ότι ορισμένες κατοικίες κατέβησαν υψομετρικά κατά ένα μέτρο ενώ άλλες ανέβησαν πέραν του ενός μέτρου ενώ η κατοικία 4 αντί να ανεγερθεί 50 εκατοστά πάνω από τον δημόσιο δρόμο, όπως προνοείτο στα εγκριθέντα σχέδια, κατέβηκε κατά 1.20 μέτρα από το δρόμο. Ο Κυριακίδης ήταν κατηγορηματικός ότι η κατολίσθηση προκάλεσε τη ρωγμή στο δημόσιο δρόμο, δημιουργώντας σκαλοπάτι, την οποίαν και η Επαρχιακή Διοίκηση επιδιόρθωσε το 2012, επεμβαίνοντας μόνο σε έκταση περίπου δέκα τετραγωνικών μέτρων επί του δημόσιου δρόμου. Συγκεκριμένα οι μοναδικές εργασίες που έκαμε η Επαρχιακή Διοίκηση σύμφωνα με τον Κυριακίδη ήταν η αφαίρεση του υφιστάμενου μπετόν και τοποθέτηση νέου. Όπως εξήγησε επίσης ο X"Χαραλάμπους η κατολίσθηση ήταν πεταλοειδής και ξεκίνησε από το ανατολικότερο μέρος της ανάπτυξης που είναι τοπογραφικά ψηλότερο, προς δυτικά από τοίχο αντιστήριξης που υπήρχε στο ανατολικό όριο και κατέληγε σε τοίχο αντιστήριξης στο δυτικό όριο. Η κατολίσθηση δημιούργησε πτώση 1-1,5 μέτρων που είναι εμφανής στο νότιο σύνορο. Την ίδια πτώση αντιλήφθηκε και ο Μ.Υ.
- Τα ίδια με τον Κυριακίδη και Χ"Χαραλάμπους ισχυρίστηκε και ο Μ.Ε.1 ο οποίος πρόσθεσε ότι «η ρωγμή εμφανίστηκε μετά την έναρξη των κατολισθήσεων, εμφανίστηκε μια μικρή ρωγμή. Το 2012 έγινε πολύ μεγαλύτερη και το Μάρτη του 2012, είχεν ανοίξει μέχρι και 50 cm και έγινε η διόρθωση της ρωγμής, δηλαδή δεν προκάλεσαν τα έργα τη ρωγμή αλλά η ρωγμή κάλεσε, ανάγκασε την αρχή να τη διορθώσει». Σημειώνεται ότι και ο Μ.Υ.3 παραδέχθηκε ότι έγιναν εκσκαφές αλλά και κάποιες αλλαγές στα υψόμετρα από μέρους της Εναγόμενης καθώς και στο ύψος ορισμένων τοίχων αντιστήριξης. Ήταν η θέση του Μ.Υ.3 στη μαρτυρία του ότι δεν ήταν μόνο το 2012 που η Επαρχιακή Διοίκηση διεξήγαγε εργασίες στο δημόσιο δρόμο αλλά και το 2010, όπως είχε πληροφορηθεί πάλι από τον αδελφό του. Εκτός από τη γενική αυτή αναφορά δεν προσκομίστηκε καμιά άλλη μαρτυρία από μέρους της Εναγόμενης για εργασίες της Επαρχιακής Διοίκησης στο δημόσιο δρόμο και το 2010 και ποιές ήταν αυτές. Εντοπίζεται μόνο μια αναφορά του Επάρχου στην επιστολή του ημερομηνίας 29.10.2012 προς την Εναγόμενη (μέρος του Τεκμηρίου 62) ότι οι εργασίες του Τμήματος του το 2010 και 2012 στο δημόσιο δρόμο «αφορούσαν μόνο επιδιόρθωση και σφράγισμα ρωγμής που δημιουργήθηκε μόνο σ΄ αυτόν, σαν αποτέλεσμα των προβλημάτων αστάθειας του εδάφους που παρουσιάστηκαν στα τεμάχια σας και από τις εργασίες δεν επηρεάστηκαν οι υφιστάμενες κλίσεις του δρόμου». Γι΄ αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στη συγκεκριμένη θέση της Εναγόμενης, ως ατεκμηρίωτης. Επιπλέον τα άρθρα με τους τίτλους «Βουλιάζει ο δρόμος!...» και «ΚΙΝΟΥΜΕΝΗ ΑΡΜΟΥ» στην εφημερίδα «ΕΠΙΛΟΓΕΣ» (Τεκμήριο 63) στα οποία δόθηκε έμφαση από μέρους της Εναγόμενης, κάθε άλλο παρά βοηθούν την υπόθεση της. Τα δημοσιεύματα επιβεβαιώνουν την ύπαρξη της ρωγμής στο δημόσιο δρόμο το 2012 που προκλήθηκε λόγω της υποχώρησης του εδάφους και του προβληματικού εδάφους της περιοχής Άρμου, που είναι και η θέση των Εναγόντων και της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης
- Ο Μ.Ε.1, ο Χ"Χαραλάμπους, ο Μαλιετζής, ο Μ.Ε.3 και ο Κυριακίδης με τις εκθέσεις και μαρτυρία τους έθεσαν επιπρόσθετα θέμα κακοτεχνιών και κακής εκτέλεσης των εργασιών από πλευράς Εναγόμενης των οικοδομών εντός του οικοπέδου 4, ιδιαίτερα του τοίχου αντιστήριξης, ο οποίος παρουσιάζει και τις σοβαρότερες εμφανείς ζημιές. Εξήγησαν ότι οι τοίχος αυτός είχεν τοποθετηθεί επί βράχου άσχετου με την περιοχή και χωρίς θεμελίωση, γεγονός που είναι εμφανές και από τις φωτογραφίες που επισυνάφθηκαν στην έκθεση του Μ.Ε.1 και στο Τεκμήριο
- Υποστήριξαν επίσης ότι έγινε επιχωμάτωση σε μέρος της ανάπτυξης από το ίδιο υλικό εκσκαφής, δηλαδή μπεντονιτική άργιλο και υπήρξε κλείσιμο των δύο αργακιών κατά το διαχωρισμό των οικοπέδων. Ο Χ"Χαραλάμπους ήταν σαφής ότι οι πιο πάνω παράγοντες σε συνάρτηση με την πλημμελή θεμελίωση και την ανυπαρξία έργων απορροής των νερών της βροχής ενήργησαν ως συνεργαστικοί παράγοντες και όχι ανεξάρτητα μεταξύ τους. Όπως ανέφερε, ήταν εμφανής η κατολίσθηση που ήταν αποτέλεσμα των πιο πάνω ενεργειών της Εναγόμενης η οποία επέφερε ζημιές σε όλες τις κατοικίες. Οι μάρτυρες αυτοί προβαίνουν σε διαπιστώσεις σ΄ όσον αφορά την αιτία πρόκλησης των ζημιών στις κατοικίες της ανάπτυξης, οι οποίες συνοψίζονται στις εξής: Στις τέσσερις κατοικίες δυτικά της ανάπτυξης έγινε επιχωμάτωση από το ίδιο προβληματικό υλικό εκσκαφής δηλαδή τη μπεντονιτική άργιλο που είναι ακατάλληλο υλικό για επιχωμάτωση. Έγιναν μεγαλύτερες εκσκαφές εντός της περιοχής της ανάπτυξης απ΄ εκείνες που προνοούντο στα αρχικά σχέδια με αποτέλεσμα την αλλαγή στα υψόμετρα. Τα δύο αργάκια στο βόριο και νότιο σύνορο της ανάπτυξης με το διαχωρισμό των οικοπέδων από μέρους της Εναγόμενης και την κατασκευή των κατοικιών έχουν κλείσει με αποτέλεσμα να αποκοπεί το δίκτυο απορροής των ομβρίων υδάτων από ανατολικά προς δυτικά. Οι κατοικίες της ανάπτυξης τοποθετήθηκαν πάνω σε υλικά τα οποία δεν ήσαν σε θέση να αντέξουν χωρίς επιπλέον και επαρκή θεμελίωση. Η δε θεμελίωση με πασσάλωση που έγινε από την Εναγόμενη δεν έγινε στο σωστό βάθος. Δεν έγινε πασσάλωση στις εξωτερικές κατασκευές των κατοικιών και στους τοίχους αντιστήριξης. Δεν κατασκευάστηκαν ικανοποιητικά έργα απορροής που να διοχετεύουν τα νερά της βροχής σε περιοχές χωρίς πρόβλημα ούτε και στεγανοποίησης του περιβάλλοντος χώρου των κατοικιών. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες δεν λειτούργησαν ανεξάρτητα μεταξύ τους με αποτέλεσμα την πρόκληση κατολίσθησης από το αρχικό στάδιο των εκσκαφών και των άλλων εργασιών στην ανάπτυξη από μέρους της Εναγόμενης. Το τελευταίο μαρτύρησε ο Μ.Ε.
- Επιπρόσθετα σ΄ όσον αφορά την κατοικία 4 σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μαλιετζή, του Παυλίδη και του Ευστρατίου, που είναι οι συντάξαντες του Τεκμηρίου 65, κατά την επίσκεψη τους στο χώρο με σκοπό να διαπιστώσουν αν οι εργασίες ανέγερσης της κατοικίας 4 έγιναν σύμφωνα με τα εγκριθέντα σχέδια για σκοπούς έκδοσης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης διαπίστωσαν αλλαγές στα σχέδια. Όπως ο τοίχος περίφραξης είχε ύψος 1.90μ. μέχρι 2.90μ. αντί 1.20μ., ο τοίχος αντιστήριξης στο νότιο μέρος δεν είχε κατασκευαστεί, υπήρξε αλλαγή της θέσης της πισίνας, έγινε εκσκαφή ενός μέτρου, κατασκευάστηκε αποθήκη στο πισινό μέρος και τοποθετήθηκε προκατασκευασμένη αποθήκη στο μπροστινό μέρος και υπήρξε κατασκευή ξύλινου υποστέγου δεξιά της κατοικίας. Οι αλλαγές αυτές, σύμφωνα με τη μαρτυρία τους, συνέτειναν επίσης στην πρόκληση των ζημιών στην κατοικία
- Σ΄ όσον αφορά την αλλαγή της θέσης αλλά και τον τρόπο κατασκευής της πισίνας υπήρξε διαφωνία μεταξύ του Ενάγοντα 1 και του Μ.Υ.
- Άνκαι ο Μ.Υ.3 συμφωνεί ότι ο ίδιος πρότεινε την αλλαγή στον τρόπο κατασκευής της, δηλαδή αντί από μπετόν να γίνει με fiber glass, εντούτοις υποστήριξε ότι η κατασκευή της στη θέση που βρίσκεται σήμερα οφείλεται σε απαίτηση των Εναγόντων. Αποδέχομαι την εκδοχή του Ενάγοντα 1 κατά προτίμηση εκείνης του Μ.Υ.3 ότι τόσο ο τρόπος όσο και ο τόπος κατασκευής της πισίνας ήταν απόφαση της Εναγόμενης και ο ίδιος συμφώνησε σ΄ όσον αφορά την αλλαγή στον τόπο κατασκευής της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι κρίνω τον Ενάγοντα 1 ως μάρτυρα της αλήθειας σ΄ όσον αφορά τις δοσοληψίες του με την Εναγόμενη και αντιπροσώπους της και τα όσα διημείφθησαν μεταξύ τους. Η μαρτυρία του επιβεβαιώνεται κατά το μεγαλύτερο μέρος της από τα τεκμήρια που κατέθεσε. Αντίθετα ο Μ.Υ.3 κρίνεται αναξιόπιστος. Ήταν φανερή η προσπάθεια του να αποποιηθεί οποιασδήποτε ευθύνης για τις ζημιές που παρουσίασαν οι κατοικίες της ανάπτυξης για ευνόητους λόγους. Στην προσπάθεια του αυτή ισχυρίστηκε ότι συμμορφώθηκε πλήρως με τις εισηγήσεις του Μ.Υ.5 τόσο σ΄ όσον αφορά τη θεμελίωση όσο και για τις υπόλοιπες. Πρόβαλε τη θέση ότι κατά την κατασκευή του τοίχου αντιστήριξης της κατοικίας 2 κατασκεύασε ως αποστραγγιστικό μέτρο φίλτρο κατά μήκος του που προχωρούσε μέχρι τις κατοικίες 2 και 3 προς τα κάτω και τα νερά της βροχής προωθούντο στο αργάκι. Επίσης ότι προέβη σε όλα τα αποστραγγιστικά μέτρα που προνοούσε η μελέτη του Μ.Υ.5, δηλαδή κατασκεύασε τοίχους αντιστήριξης πάνω στους οποίους άφησε οπές και κατασκεύασε φρεάτια στην αυλή κάθε κατοικίας. Η κατασκευή αυτών των μέτρων εκτός του ότι κρίθηκε από τους εμπειρογνώμονες των Εναγόντων και της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 ως κακή για τους λόγους που εξήγησαν, στην πράξη αποδείχθησαν αναποτελεσματικά και ανεπαρκή. Επιπλέον σύμφωνα με τον Κυριακίδη, η κατασκευή φρεατίων δεν συνιστάται σε αργιλώδη εδάφη. Σημειώνεται το μέρος της μαρτυρίας του Μ.Ε.3 κατά την αντεξέταση του ότι η συγκεκριμένη περιοχή ήταν δύσκολη και είναι πολύ εύκολο στις δύσκολες περιοχές να αστοχήσεις. Ο Μ.Ε.1 ανέφερε περαιτέρω ότι δεν έγιναν έργα απομάκρυνσης ομβρίων υδάτων. Με τη θέση αυτή συμφωνεί και ο Κυριακίδης, ο οποίος πρόσθεσε ότι δεν έγινε στεγανοποίηση όλης της αυλής της κατοικίας
- Για το θέμα ο Μ.Υ.3 έδωσε έμφαση στο ότι σε κάποια επίσκεψη του πρόσεξε ότι ήταν κλειστό το παραδεξάμενο δίπλα από την πισίνα με αποτέλεσμα μικρή καθίζηση της πισίνας. Όμως ο Μ.Ε.3 ήταν σαφής ότι τυχόν κλείσιμο παραδεξάμενου δεν μπορούσε να ήταν η αιτία των ζημιών. Ο Κυριακίδης επίσης ήταν κατηγορηματικός ότι τα νερά θα πρέπει να απομακρύνονται από την κατοικία και όχι να εισχωρούν σε φρεάτια. Πρόσθεσε δε ότι ακόμη και αν υπήρχαν τέτοια στην παρούσα περίπτωση αστόχησαν. Σ΄ όσον αφορά το Μ.Υ.1 δεν βοηθά την εκδοχή της Εναγόμενης εφόσον δεν έλεγξε κλίσεις εδάφους ή τα υλικά των τοίχων αντιστήριξης και ούτε μπόρεσε να πει αν η αστοχία ήταν πέραν των 12 μέτρων βάθους. Δεν έκαμε επίσης πειράματα παρά μόνο έλαβε και αυτός υπόψη την έκθεση του Μ.Υ.
- Επίσης έλαβε ως δεδομένο ότι μέχρι το 2012 δεν υπήρξε κανένα πρόβλημα, σύμφωνα με την πληροφόρηση που είχε. Συνεπώς κρίνω τη μαρτυρία του περισσότερο ακαδημαϊκής φύσεως και όχι βασισμένη στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης γι΄ αυτό και την απορρίπτω στα σημεία που έρχεται σε αντίθεση με εκείνη του Μ.Ε.1, του Μ.Ε.3, του X"Χαραλάμπους και του Κυριακίδη. Η μαρτυρία του Μ.Υ.4 που ήταν τυπική δεν προσθέτει επίσης οτιδήποτε στην υπεράσπιση της Εναγόμενης. Η μαρτυρία του ουσιαστικά περιστρέφετο στις εργασίες που προέβη για ασφαλτόστρωση του ιδιωτικού δρόμου το
- Ενόψει των πιο πάνω αποδεχόμενη την εκδοχή των μαρτύρων της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3, του Μ.Ε.1 και του Μ.Ε.3 έναντι εκείνης της Εναγόμενης στα αμφισβητούμενα σημεία προβαίνω επιπρόσθετα στα εξής ευρήματα. Οι ζημιές στην επίδικη κατοικία και αυλή της ήταν αποτέλεσμα των συνεργαστικών παραγόντων που έχουν αναφερθεί πιο πάνω ως διαπιστώσεις των Μαλιετζή, Χ"Xαραλάμπους, Κυριακίδη, Μ.Ε.1 και Μ.Ε.3 που συνοψίζονται στους εξής: Έγιναν επιπρόσθετες εκσκαφές στην ανάπτυξη στο σημείο που βρίσκεται η κατοικία 4 απ΄ εκείνες που προνοούντο στα σχέδια, ώστε σήμερα αντί να βρίσκεται 50 εκατοστά πάνω από τον υφιστάμενο δρόμο κατέβηκε κατά 1.20 μέτρα από το επίπεδο του δρόμου. Σε άλλα σημεία προς τις δυτικές κατοικίες, έγινε πρόσθετη επιχωμάτωση από το ίδιο υλικό της εκσκαφής, δηλαδή μπεντονιτική άργιλο, πέραν του ενός
(1)μέτρου που δεν συνιστάται. Έγιναν αλλαγές των σχεδίων στη βάση των οποίων εγκρίθηκε η άδεια οικοδομής της κατοικίας
- Δεν κατασκευάστηκαν κατάλληλα και επαρκή αποστραγγιστικά μέτρα. Ο ιδιωτικός δρόμος παρέμεινε εκτεθειμένος με χωμάτινη επιφάνεια για αρκετά χρόνια, εφόσον μόλις το 2011 τοποθετήθηκε από τον Μ.Υ.4 ο ασφαλτικός τάπητας. Λόγω του έργου της ανάπτυξης έκλεισαν τα δύο αργάκια και δεν κατασκευάστηκαν έργα απορροής. Δεν έγινε επαρκής και σωστή θεμελίωση των κατοικιών, ενόψει της ιδιαιτερότητας του εδάφους, εφόσον η πασσάλωση έγινε στα 11-12 μέτρα αντί στα 20 μέτρα. Η θεμελίωση και κατασκευή του τοίχου αντιστήριξης της κατοικίας 4 έγινε με μη συμβατό τρόπο εφόσον η θεμελίωση του έγινε σε βράχο άσχετο με την περιοχή και δεν τοποθετήθηκε ικανοποιητικός οπλισμός. Δεν έγινε πασσάλωση των τοίχων αντιστήριξης και των άλλων εξωτερικών κατασκευών. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες οι οποίοι προέρχοντο από ενέργειες και παραλείψεις της Εναγόμενης προκάλεσαν κατολίσθηση στη περιοχή της ανάπτυξης από τα αρχικά στάδια του έργου, δηλαδή από το 2002-2003 και η Εναγόμενη λάμβανε μέτρα αντιμετώπισης τους. Η κατολίσθηση συνέχισε με αργό ρυθμό μέχρι που το 2012 υπήρξε μεγάλη μετακίνηση μάζας της μπεντονιτικής αργίλου από ανατολικά προς δυτικά. Η μεγαλύτερη μετακίνηση έγινε στην κατοικία 2 όπου εντοπίζεται και το κεφάλι της κατολίσθησης. Συνεπεία της κατολίσθησης εμφανίστηκε ρωγμή στο δημόσιο δρόμο και έσπασαν σωλήνες Αρχών κάτω από το πεζοδρόμιο. Τη ρωγμή επιδιόρθωσε η Επαρχιακή Διοίκηση με την τοποθέτηση μπετόν. Όλες οι κατοικίες της ανάπτυξης που συμπληρώθηκαν το 2005 παρουσιάζουν ρωγμές, ανυψώσεις και ταπεινώσεις κυρίως στο εξωτερικό μέρος τους, ανασηκώματα και κλίσεις καθώς και στις αυλές τους. Η επιδιόρθωση της ρωγμής στο δημόσιο δρόμο το 2012 με τον τρόπο που περιέγραψε ο Κυριακίδης στη μαρτυρία του, δεν προκάλεσε και ούτε ήταν σε θέση εξάλλου να προκαλέσει κατολίσθηση με όλα τα δυσμενή επακόλουθα στην ανάπτυξη. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου είναι κατάληξη μου ότι οι ζημιές στην κατοικία 4 καθώς και στις υπόλοιπες κατοικίες της ανάπτυξης δεν προήλθαν από τη διατάραξη της υγρασίας του υπεδάφους ένεκα εισροής νερού στην κατοικία 2 λόγω εκσκαφών της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 στο δημόσιο δρόμο το 2012 ή από σπάσιμο σωλήνων νερού, ως η εκδοχή της Εναγόμενης, που αποκρυσταλλώθηκε με τη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της. Οι ζημιές ήταν αποτέλεσμα της κατολίσθησης και των άλλων συνεργαστικών παραγόντων που πηγάζουν από τη συμπεριφορά της Εναγόμενης. Συνιστούν επίσης ευρήματα του Δικαστηρίου τα εξής: Από την Επαρχιακή Διοίκηση αποστάληκε στην Εναγόμενη επιστολή ημερομηνίας 22.5.2012 (μέρος του Τεκμηρίου 62) με την οποίαν την καλούσε όπως εντός 15 ημερών προσκομίσει μελέτη επάρκειας των κτιρίων και κατασκευών της ανάπτυξης ώστε να καταστεί δυνατή η εξέταση της ασφάλειας των οικοδομών. Επανήλθε δε με την επιστολή της ημερομηνίας 19.9.2012 (μέρος επίσης του Τεκμηρίου 62). Με την επιστολή της ημερομηνίας 11.6.2012 (Τεκμήριο 61) προς τον Έπαρχο Πάφου η Εναγόμενη πρόβαλε τον ισχυρισμό για εκτέλεση έργων από πλευράς Επαρχιακής Διοίκησης επί του δημόσιου δρόμου που είχαν ως αποτέλεσμα να εισχωρήσουν μεγάλες ποσότητες νερού στα οικόπεδα της ανάπτυξης και να σπάσουν σωλήνες του νερού. Με άλλην επιστολή της ημερομηνίας 15.6.2012 (μέρος του Τεκμήριου 61) η Εναγόμενη ζήτησε από τον Έπαρχο παράταση δύο βδομάδων να προσκομίσει την σχετική μελέτη που ζητήθηκε με την επιστολή του ημερομηνίας 22.5.
- Με άλλην επιστολή της ημερομηνίας 17.9.2012 (μέρος του Τεκμηρίου 61) η Εναγόμενη ζήτησε την επιδιόρθωση του δημόσιου δρόμου το ταχύτερο δυνατό και σε απάντηση η Επαρχιακή Διοίκηση με την επιστολή της ημερομηνίας 29.10.2012 (μέρος του Τεκμηρίου 62) κατέστησε γνωστό ότι τα μέτρα για τερματισμό της διατάραξης της ισορροπίας της περιοχής αποτελούν ευθύνη της Εναγόμενης, γι΄ αυτό και απαιτούσε την ετοιμασία μελετών. Με τις επιστολές της ημερομηνίας 26.11.2012, 20.12.2012 και 31.1.2013 (μέρος του Τεκμηρίου 62) η Εναγόμενη ζήτησε εκ νέου την ετοιμασία των μελετών ενόψει της έκδοσης διαταγμάτων απαγόρευσης χρήσης όλων των οικοδομών της ανάπτυξης, χωρίς καμιά ανταπόκριση από πλευράς Εναγόμενης. Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα, σ΄ όσον αφορά το νομικό ερώτημα ποιός είναι υπόλογος για τις ζημιές στην κατοικία 4 της ανάπτυξης, κρίνω ότι ήταν η Εναγόμενη. Αυτή παρέβη τις συμβατικές της υποχρεώσεις προς τους Ενάγοντες ρητούς ή τουλάχιστον εξυπακουόμενους όρους της μεταξύ τους συμφωνίας για επίδειξη εύλογης φροντίδας και επιμέλειας κατά την ανέγερση της επίδικης κατοικίας και επιδιόρθωση χωρίς χρέωση, κακοτεχνίες ή ελαττώματα. Η δικηγόρος των Εναγόντων στη γραπτή της αγόρευση εισηγήθηκε ότι η ζημιά των πελατών της οφείλεται επιπρόσθετα και σε αμέλεια από πλευράς Εναγόμενης. Έχω ανατρέξει στην Έκθεση Απαίτησης και δεν έχω εντοπίσει ισχυρισμό για αμέλεια από πλευράς Εναγόμενης και σχετικές λεπτομέρειες ως βάση των αξιώσεων των Εναγόντων. Γι΄ αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει το δικαιολογημένο των αξιώσεων επ΄ αυτής της βάσης. Μια από τις θέσεις της Εναγόμενης στην Υπεράσπιση αλλά και στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της είναι ότι έχει εκπνεύσει ο χρόνος εγγύησης για επιδιόρθωση των ζημιών που προνοεί η συμφωνία. Έχω ανατρέξει στη συμφωνία όπου εντοπίζεται ο όρος 5 που προνοεί τα εξής: "
- ...The vendors gives the purchaser(s) a three year guarantee commencing 30th January 2005 until 29th January 2008 for the good workmanship on the construction of the property and they undertake to rectify, without charge, any bad workmanship, defects and or/deficiencies in the property." Από την προσαχθείσα μαρτυρία και ιδιαίτερα εκείνη του Μ.Ε.1, όλες οι κατοικίες της ανάπτυξης συμπληρώθηκαν εντός του 2005 ενώ η κατολίσθηση είχεν ήδη ξεκινήσει από το αρχικό στάδιο ανέγερσης των πρώτων κατοικιών στην ανάπτυξη δηλαδή το 2002-2003, όπου παρουσιάστηκαν προβλήματα και η Εναγόμενη προέβη σε διορθωτικά έργα. Ο Ενάγοντας 1 δεν παρέμεινε αδρανής αλλά με τις επιστολές του ημερομηνίας 3.4.2006 και 3.5.2006 (Τεκμήρια 19 και 20 αντίστοιχα) διαμαρτύρετο για τα προβλήματα που παρουσίαζε η κατοικία και τις εργασίες που υπολείποντο για ολοκλήρωση της κατασκευής της. Με τα Τεκμήρια 16 και 17 ο Ενάγοντας 1 διαμαρτυρήθηκε στην Εναγόμενη γιατί δεν είχε καμιά ανταπόκριση στις πιο πάνω επιστολές του. Επίσης, σύμφωνα με τον Ενάγοντα 1 περί τα τέλη του 2007 εμφανίστηκαν τα προβλήματα στην πισίνα με αποτέλεσμα την πλήρη αντικατάσταση της από τον ίδιο. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε ότι τον Οκτώβρη του 2007 επισκέφθηκε την κατοικία 4 και παρουσίαζε τις ζημιές που περιέγραψε στην έκθεση του (Τεκμήριο 33). Από την πιο πάνω μαρτυρία προκύπτει ότι τα προβλήματα στην επίδικη κατοικία εμφανίστηκαν πολύ πριν τις 29.1.2008, ως αποτέλεσμα της κατολίσθησης που ξεκίνησε από το 2002-2003 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Συνεπώς η εισήγηση της Εναγόμενης περί εκπνοής του χρόνου εγγύησης και συνακόλουθα απαλλαγής της Εναγόμενης απ΄ οποιανδήποτε ευθύνη σ΄ όσον αφορά τις αξιώσεις των Εναγόντων δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Αν ο δικηγόρος της Εναγόμενης θεωρεί ότι με την μετακόμιση των Εναγόντων στην κατοικία 4 αρχές του Σεπτέμβρη του 2004 συνετελέσθη η παράδοση της από την Εναγόμενη, οπότε απ΄ αυτό το χρονικό σημείο θα πρέπει να ξεκινήσει και ο χρόνος της εγγύησης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η κατοικία 4 δεν ήταν αποπερατωμένη τότε, γεγονός που πιστοποιεί και ο Μ.Ε.1 αλλά και η ανταλλαγείσα αλληλογραφία μεταξύ των Εναγόντων και της Εναγόμενης που είναι τεκμήριο. Ο όρος 2 της συμφωνίας προνοεί ότι η κατοικία θα έπρεπε να παραδοθεί με ασφαλτοστρωμένους δρόμους, νερό και τηλέφωνο. Ο Μ.Υ.4 που ανέλαβε την κατασκευή του ιδιωτικού δρόμου ήταν σαφής ότι η ασφαλτόστρωση του ιδιωτικού δρόμου έγινε το 2011, παρά την αντίθετη εκδοχή του Μ.Υ.3 ότι τοποθετήθηκε το πρέμιξ το
- Εν πάση περιπτώσει ο όρος της συμφωνίας καθορίζει την περίοδο εγγύησης των τριών χρόνων να ξεκινά από τις 30.1.
- Σχετική επίσης είναι και η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ότι κατά την επίσκεψη του στις 11.10.2007 ο δρόμος μπροστά από την κατοικία 4 δεν είχεν συμπληρωθεί. Οι Ενάγοντες παρά την διάρρηξη της συμφωνίας από πλευράς Εναγόμενης επέλεξαν να επιμένουν στην εφαρμογή της συμφωνίας και απλά να ζητήσουν αποζημιώσεις για τη διάρρηξη. Σε τέτοια περίπτωση έχουν δικαίωμα να αξιώσουν αποζημιώσεις από το υπαίτιο μέρος, δηλαδή την Εναγόμενη για τη ζημιά που υπέστησαν λόγω της παράβασης της μεταξύ τους συμφωνίας. Οι αρχές που διέπουν τον καθορισμό των αποζημιώσεων για διάρρηξη συμφωνίας, καθορίζονται από το άρθρο 73
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149. Οι πρόνοιες του ενσωματώνουν τις αρχές του Αγγλικού Δικαίου για την τεκμηρίωση της ζημιάς και το ύψος των αποζημιώσεων. Οι πρόνοιες του άρθρου 73
(1)αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως στις Charalambous v. Vakana
(1982)1 C.L.R. 310, Saab and Another v. Holy Monastery of Ayios Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499 και AΛΠΑΝ (ΑΔΕΛΦΟΙ ΤΑΚΗ ) Λτδ κ.ά. ν. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 Α.Α.Δ. 679). Στην υπόθεση Johnson v. Agnew
(1979)1 All E.R. 883, 886 (HL)b αναφέρθηκε ότι η αρχή που διέπει τις αποζημιώσεις για διάρρηξη συμφωνίας είναι εκείνη της αποζημίωσης, δηλαδή το αθώο μέρος πρέπει να τεθεί σε όποιο βαθμό αυτό μπορεί να επιτευχθεί, με το χρήμα στην ίδια θέση στην οποία θα ήταν ως εάν η σύμβαση να είχε εκτελεστεί. Ανάλογη είναι και η αρχή που διατυπώθηκε στην Saab (ανωτέρω) στη σελ. 519 όπου η αποκατάσταση βρίσκεται στον πυρήνα των κανόνων οι οποίοι διέπουν τον καθορισμό της αποζημίωσης για τη διάρρηξη σύμβασης. Οι αποζημιώσεις σκοπούν να αποκαταστήσουν το διάδικο στη θέση στην οποία θα βρισκόταν αν δεν αθετείτο η συμφωνία. Αυτό επιτυγχάνεται συνήθως με την επιδίκαση αποζημιώσεων, οι οποίες είναι λογικά προβλεπτές κατά το χρόνο της σύναψης της συμφωνίας και είναι πιθανόν να προκύψουν από τη διάρρηξη της συμφωνίας. Η έκταση της ζημιάς την οποία είναι πιθανόν να υποστεί το αθώο μέρος είναι συνήθως διακριτέα κατά το χρόνο της διάρρηξης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση A. Panayides Contracting Ltd v. M & M Frangos Engineering & Contraction Ltd
(2012)1 (B) A.A.Δ. 1136, το μέτρο των αποζημιώσεων που γενικώς απαντάται για τη διάρρηξη συμβολαίων, εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις διάρρηξης εργολαβικών συμβολαίων. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι εκείνο που δικαιούνται οι Ενάγοντες είναι το κόστος επανόρθωσης (reinstatement) της ζημιάς τους κατά το χρόνο που εκδηλώθηκαν (βλ. McGregor on Damages, 14η έκδοση, παράγραφος 869, σελ. 600). Δεν παραγνωρίζω ότι οι Ενάγοντες άρχισαν να αντιλαμβάνονται τα προβλήματα από την αρχή τα οποία προσπάθησαν αρχικά να επιλύσουν απευθυνόμενοι στην Εναγόμενη. Η Εναγόμενη μάλιστα προέβη σε κάποιες επιφανειακές επιδιορθώσεις, όπως κλείσιμο μικρορωγμών και επιδιόρθωση μικροκακοτεχνιών αλλά μετά δεν επέδειξε κανένα ενδιαφέρον. Γι΄ αυτό και οι Ενάγοντες αποτάθησαν σε ειδικούς για εκτίμηση της κατάστασης και των ζημιών τους. Από τη μαρτυρία που τέθηκε από πλευράς Εναγόντων δεν έγιναν ακόμη οι εργασίες αποκατάστασης των ζημιών. Ενώπιον μου υπάρχει μαρτυρία ως προς το κόστος επιδιόρθωσης των ζημιών των Εναγόντων, δηλαδή αυτή του Μ.Ε.1 που έγινε το 2012 με τιμές σίγουρα του 2012. Συνεπώς σύμφωνα με το σκεπτικό της υπόθεσης East Ham Corporation v. Bernard Sunley
(1965)3 All E.R. 619, ο χρόνος καθορισμού των ζημιών είναι εκείνος των εργασιών αποκατάστασης και το ορθό μέτρο είναι εκείνο της επανόρθωσης των ζημιών. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και στην δική μας υπόθεση Bettabilt Services Ltd κ.α. v. Judy Dawes (Αρ. 1)
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ.
- Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση και ευρήματα βρίσκω ότι έχει αποδειχθεί η ζημιά των €242.095,00 που είναι το κόστος επανόρθωσης των ζημιών στην κατοικία 4 και ιδιωτικό δρόμο, ποσό για το οποίο οι Ενάγοντες δικαιούνται απόφασης, ως αποζημιώσεις για διάρρηξη της μεταξύ τους και της Εναγόμενης συμφωνίας, στη βάση της εκτίμησης του Μ.Ε.
- Οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει επίσης το κονδύλι των €702 αμοιβή του Μ.Ε.1 για την ετοιμασία της έκθεσης του που σύμφωνα με τη μαρτυρία του ιδίου έχει ήδη ξοφληθεί από τους Ενάγοντες και του επιπρόσθετου ποσού των €585 σύμφωνα με το τιμολόγιο του (Τεκμήριο 25). Έχει αποδειχθεί επίσης το κονδύλι των €1.796 αμοιβή του Μ.Ε.3, σύμφωνα με τα τιμολόγια που είναι τα Τεκμήρια 25, 25Α και 25Β. Για τα πιο πάνω ποσά οι Ενάγοντες δικαιούνται επίσης απόφασης. Μεταξύ την αξιώσεων των Εναγόντων περιλαμβάνεται και ένα κονδύλι εκ Λ.Κ.11.681,84 για αντικατάσταση της πισίνας. Συγκεκριμένα στη μαρτυρία του ο Ενάγοντας 1 ανέφερε ότι λόγω της μεγάλης καθίζησης και ρωγμής στην πισίνα περί τα τέλη του 2007 οι Ενάγοντες προέβησαν σε κατασκευή νέας, δαπανώντας το συγκεκριμένο ποσό. Το σχετικό κονδύλι δεν καλύπτεται από τις Λεπτομέρειες Ζημιών στην Έκθεση Απαίτησης αλλ΄ ούτε και τέτοια θέση είναι δικογραφημένη, οπότε κρίνω ότι δεν το δικαιούνται οι Ενάγοντες. Δεν το δικαιούνται και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι το κονδύλι για την κατασκευή της πισίνας περιλαμβάνεται στην έκθεση του Μ.Ε.1 υπό στοιχείο β. Οι Ενάγοντες απαιτούν επίσης το ποσό των €300 μηνιαίως από τις 26.11.2012, ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος του Επάρχου ακαταλληλότητας της οικοδομής μέχρι την επιδιόρθωση της ζημιάς, ως απώλεια ενοικιαστικής αξίας. Το ποσό των €300 είναι παραδεκτό γεγονός ότι αποτελεί την μηνιαία ενοικιαστική αξία της κατοικίας
- Δεν υπάρχει καμιά πρόνοια στην επίδικη συμφωνία ως προς την υποχρέωση της Εναγόμενης πληρωμής οποιουδήποτε ποσού στην περίπτωση καθυστέρησης στην παράδοση της κατοικίας πλήρως αποπερατωμένης. Το εν λόγο ποσό ζητείται, σύμφωνα με τη γραπτή αγόρευση της δικηγόρου των Εναγόντων, ως απώλεια ενοικιαστικής αξίας της κατοικίας ενώ στη βάση της Έκθεσης Απαίτησης ως ειδική ζημιά για απώλεια εισοδήματος. Είναι η κρίση μου ότι εκείνο που δικαιούνται οι Ενάγοντες στην παρούσα περίπτωση είναι το κόστος αποκατάστασης της ζημιάς τους που καθορίστηκε πιο πάνω ενώ σ΄ όσον αφορά το κονδύλι για απώλεια χρήσης της κατοικίας την απώλεια για το χρονικό διάστημα που απαιτείται για αποκατάσταση της ζημιάς (βλ. McGregor on Damages (ανωτέρω) παραγρ. 871, σελ. 601). Δεν έχει προσκομιστεί καμιά μαρτυρία σ΄ όσον αφορά το χρόνο που απαιτούν οι επιδιορθώσεις και οι άλλες εργασίες για αποκατάσταση της ζημιάς των Εναγόντων. Συνεπώς η αξίωση για €300 μηνιαίως από 26.11.2012 ή απ΄ οποιονδήποτε χρόνο δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω την Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων και εκείνη εναντίον της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης
- Στην Ανταπαίτηση της και συγκεκριμένα στην παράγραφο 51 η Εναγόμενη αξιώνει εναντίον των Εναγόντων διαζευκτικά δύο είδη θεραπειών. Η μια διατάγματα και δηλώσεις στη βάση του ότι η συμφωνία είναι άκυρη και η δεύτερη για τα ποσά των α) €29.558,00 αξία επιπρόσθετων εργασιών, β) €7.540,00 υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, νόμιμους τόκους και έξοδα. Είναι θεμελιωμένη αρχή ότι ένας διάδικος δικαιούται να προβάλει με το δικόγραφό του διαζευκτικούς ισχυρισμούς, αλλά οφείλει, κατά την ακροαματική διαδικασία, να επιλέξει την εκδοχή που θα προωθήσει (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματ.) Λτδ v. Χίνη
(1998)1 Α.Α.Δ. 818, Καστάνος κ.ά. v. Λαϊκή Κυπρ. Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ
(2009)1 Α.Α.Δ. 1374 και Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Ανδρέα Μιχαήλ,
(2012)1 (Α) Α.Α.Δ. 41). Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε στην υπόθεση Μιχάλης Μούντης v. Κώστα Φοίβου Παπαχριστοφόρου
(2012)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2638). Κατά την ακροαματική διαδικασία η Εναγόμενη δεν προέβη σε επιλογή της εκδοχής που θα ακολουθούσε κατά την ακρόαση. Δηλαδή είτε να θεωρούσε τη συμφωνία άκυρη και να προωθούσε τις θεραπείες που ζητά και προκύπτουν από την ακυρότητα είτε ότι η συμφωνία εξακολουθούσε να ισχύει και να προωθούσε την αξίωση της για αμοιβή για επιπρόσθετες εργασίες και για το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης. Τέτοια επιλογή με δυσκολία μπορεί να εξαχθεί από την γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της και συγκεκριμένα από την παράγραφο 41 της τελευταίας σελίδας κάτω από το εξής λεκτικό: «
- Οι εναγόμενοι προσκόμισαν μαρτυρία αναφορικά με τις επιπρόσθετες εργασίες που έκαναν στην έπαυλη 4 καθώς και το ποσό που διεκδικούν για αυτές. Οι ενάγοντες αμφισβήτησαν με την μαρτυρία των ότι οι εργασίες αυτές (για τις οποίες οι εναγόμενοι διεκδικούν πληρωμή) αποτελούν επιπρόσθετες εργασίες μόνο. Το ύψος και το εύλογο των ποσών που διεκδικούν οι εναγόμενοι δεν αμφισβητήθηκε και παραμένει αναντίλεκτο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι ενάγοντες υπάρχει διαφοροποίηση των αρχικών σχεδίων που επισυνάφθησαν στη συμφωνία αγοράς της κατοικίας ημερ. 17/11/
- Δηλαδή έγιναν αλλαγές στα σχέδια και επιπρόσθετες εργασίες σε 2 περιπτώσεις κατά την διάρκεια της ανέγερσης της κατοικίας. Την μια φορά όταν οι ενάγοντες βρίσκονταν στο εξωτερικό και την δεύτερη φορά όταν βρίσκονταν στην Κύπρο. Οι εξηγήσεις και οι διευκρινήσεις του μάρτυρα των εναγομένων Γιάννη Κυριάκου αναφορικά με τον τρόπο και χρόνο και συνθήκες που ζητήθηκαν οι αλλαγές και γιατί δεν ζήτησε πληρωμή ενωρίτερα είναι όχι μόνο κατατοπιστικές αλλά και λογικές.» Παρά τον πιο πάνω τρόπο χειρισμού της Ανταπαίτησης της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων, το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει το θέμα του χρεωστικού υπολοίπου του λογαριασμού στη βάση μιας έγκυρης και σε ισχύ συμφωνίας, όπως ήταν και η θέση των Εναγόντων. Σ΄ όσον αφορά τις έξτρα εργασίες δέχομαι και συνιστά ανάλογο εύρημα του Δικαστηρίου ότι κατασκευάστηκαν από μέρους της Εναγόμενης επιπρόσθετα με τα συμφωνηθέντα πρόνοια για κεντρική θέρμανση, σύστημα πίεσης και διακοσμητικό περίγραμμα στο μπάνιο. Αυτές συμφωνήθηκαν στο ποσό των Λ.Κ.1.952 (βλέπε Τεκμήριο 10) και είναι παραδεκτό ότι έχουν ξοφληθεί. Για τις υπόλοιπες αλλαγές που ανέφερε ο Μ.Ε.1 όπως, οι κολώνες να γίνουν στρογγυλές αντί τετράγωνες, απάλειψη μιας πόρτας και μεταφορά της κύριας εισόδου πιο μπροστά, προτιμώ τη μαρτυρία του Ενάγοντα 1 έναντι εκείνης του Μ.Υ.3, ότι δηλαδή δεν είχε συμφωνηθεί έξτρα αμοιβή γι΄ αυτές τις αλλαγές αλλά περιλαμβάνετο στο τίμημα πώλησης. Σ΄ όσον αφορά την κατασκευή του τζακιού άνκαι ο Ενάγοντας 1 τη θεωρεί ως έξτρα εργασία ο Μ.Ε.1 δεν την κρίνει ως τέτοια, εφόσον προνοείται στα αρχιτεκτονικά σχέδια που επισυνάφθηκαν στη συμφωνία. Για τις υπόλοιπες που ο Μ.Υ.3 θεωρεί ως έξτρα, ο Μ.Ε.1 πάλι θεωρεί ότι είτε περιλαμβάνονται στα συμφωνηθέντα στη βάση των εγκριθέντων σχεδίων είτε θεωρήθηκαν απαραίτητες για την κατασκευή της κατοικίας. Σημειώνεται ότι η μοναδική μαρτυρία για δήθεν συμφωνία για επιπρόσθετη αμοιβή για έξτρα εργασίες είναι εκείνη του Μ.Υ.3, εφόσον ο Ενάγοντας 1 απορρίπτει την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας. Όπως ανέφερα και ανωτέρω προτιμώ την εκδοχή του Ενάγοντα 1 τον οποίο θεωρώ ως μάρτυρα της αλήθειας έναντι εκείνης του Μ.Υ.3 στα αμφισβητούμενα σημεία. Θεωρώ την εκδοχή του Μ.Υ.3 για δήθεν συμφωνία για έξτρα αμοιβή για τις αλλαγές αυτές ότι συνιστά εκ των υστέρων σκέψη για να αποφύγει τις υποχρεώσεις του που προκύπτουν από τη συμφωνία. Είναι λογικό εξάλλου αν είχε συμφωνηθεί αμοιβή για τις ισχυριζόμενες έξτρα εργασίες να γινόταν σχετική ρύθμιση μεταξύ των διαδίκων παρόμοια με το κονδύλι των Λ.Κ.1.952, δηλαδή να γίνει γραπτή συμφωνία (Τεκμήριο 10). Επίσης κρίνεται παράλογο η Εναγόμενη να αποστέλλει Καταστάσεις Λογαριασμού στους Ενάγοντες (Τεκμήρια 28 και 29 ημερομηνίας 11.4.2007 και 15.1.2008 αντίστοιχα) και να εμφαίνεται ως χρεωστικό υπόλοιπο μόνο το ποσό των Λ.Κ.4.413 και να μην γίνεται καμιά αναφορά για αμοιβή για έξτρα εργασίες που δήθεν εξακολουθεί να οφείλεται . Συνεπώς είναι κατάληξη μου ότι για οποιαδήποτε άλλη αλλαγή στα σχέδια εκτός εκείνων που αφορά το Τεκμήριο 10 δεν είχε συμφωνηθεί έξτρα αμοιβή μεταξύ των συμβαλλομένων. Σ΄ όσον αφορά το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης που οφείλεται από τους Ενάγοντες, βρίσκω ότι ανέρχεται στο ποσό των Λ.Κ.4.413 (το αντίστοιχο σε €7.540,06), στη βάση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1 και των Τεκμηρίων 28 και 29, το οποίο όμως είναι πληρωτέο με την παράδοση της κατοικίας πλήρως αποπερατωθείσης στη βάση της συμφωνίας. Σημειώνεται ότι το ύψος του χρεωστικού υπολοίπου είναι παραδεκτό και από το Μ.Υ.
- Από τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί η κατοικία μέχρι σήμερα δεν έχει παραδοθεί πλήρως αποπερατωμένη στη βάση των συμφωνηθέντων γι΄ αυτό και η αξίωση κρίνεται πρόωρη. Ενόψει της πιο πάνω απόφασης μου η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων δεν μπορεί να πετύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Θα προχωρήσω ακολούθως να εξετάσω την Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 που είναι η παράγραφος 51Β της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης: «51Β. Εναντίον των εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων 2 και 3 οι Εναγόμενοι ανταπαιτούν: α) Συνεισφορά εις ότι ενδεχομένως θα ήθελαν καταδικαστούν οι Εναγόμενοι να καταβάλουν στους Ενάγοντες και/ή στο ποσό κατά το οποίο θα ήθελε ενδεχομένως μειωθεί η ανταπαίτηση των Εναγομένων εναντίον των Εναγόντων. β) Αποζημιώσεις ύψους €1,500,000 το οποίο αποτελεί το κόστος αποκατάστασης των προξενηθέντων ζημιών στην προτέρα των κατάσταση. γ) Αποζημιώσεις ύψους €1,500,000 το οποίο αποτελεί την μείωση της αγοραίας αξίας των επίδικων επαύλεων.» Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου ότι αποκλειστικά υπεύθυνη για τις ζημιές στην κατοικία 4 είναι η Εναγόμενη, η παράγραφος 51Β(α) της Ανταπαίτησης δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Σ΄ όσον αφορά τις θεραπείες 51(Β)(β) και (γ) ανωτέρω και αυτές δεν μπορούν να πετύχουν ενόψει της απόφασης μου ότι η Εναγόμενη ευθύνεται για τις ζημιές στην όλη ανάπτυξη. Ακόμη και στην περίπτωση που η απόφαση του Δικαστηρίου ως προς το ποιός ευθύνεται για τις ζημιές στις κατοικίες της ανάπτυξης ήταν διαφορετική, πάλι δεν θα πετύχαινε για τους εξής λόγους: Άνκαι οι παράγραφοι 45-49 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης αναφέρονται σε ζημιά της Εναγόμενης που προκύπτει από τις εργασίες της Επαρχιακής Διοίκησης στο δημόσιο δρόμο ύψους €1.500.000, δηλαδή το κόστος αποκατάστασης των ζημιών στις κατοικίες της ανάπτυξης και άλλο ποσό €1.500.000 αποζημιώσεις για μείωση και/ή εκμηδένιση της αγοραίας αξίας τους, εντούτοις δεν προσφέρθηκε καμία μαρτυρία από πλευράς Εναγόμενης προς στοιχειοθέτηση των συγκεκριμένων αξιώσεων. Παρέμεινε τέλος να εξεταστεί η Ανταπαίτηση της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 εναντίον της Εναγόμενης. Με την Υπεράσπιση της η Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 προβάλλει Ανταπαίτηση για το ποσό των €50.000 ως κόστος επιδιόρθωσης της ρωγμής στο δημόσιο δρόμο. Στο Annual Practice του 1958 στη σελ. 505 αναφέρονται τα εξής: "Counterclaim by third party. A third party properly brought in by counterclaim cannot counterclaim in the action against either plaintiff or defendant (Street v. Gover, 2 Q.B.D. 496; Alcoy etc. Co. v. Greenhill
(1896)1 Ch. 19)". Σε μετάφραση: «Ανταπαίτηση από τριτοδιάδικο. Τριτοδιάδικος που εισάγεται με τον ορθό τρόπο δεν μπορεί να ανταπαιτήσει στην αγωγή είτε εναντίον του ενάγοντα ή του εναγομένου.» Το πιο πάνω απόσπασμα αποτελεί επεξήγηση της Αγγλικής Δ.21 Θ.11 των παλαιών αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών η οποία αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.21 Θ.8
(1). Οπότε τα νομολογηθέντα στις πιο πάνω Αγγλικές υποθέσεις εφαρμόζονται και στην παρούσα. Αυτό επιβεβαιώθηκε και στην υπόθεση Athina Leathergoods Ltd κ.α. v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 784, 799-800. Συνεπώς η Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 δεν θα μπορούσε να εγείρει Ανταπαίτηση εναντίον του διάδικου που την είχεν εισάξει, εδώ της Εναγόμενης. Θα μπορούσε η πλευρά της Εναγόμενης να προέβαινε σε διαβήματα για αποκλεισμό της Ανταπαίτησης, αλλά δεν το έπραξε και άφησε να προχωρήσει σε ακρόαση μαζί με όλα τα άλλα επίδικα θέματα. Ακόμη και στην περίπτωση που η Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 μπορούσε να προωθήσει την Ανταπαίτηση της πάλι δεν θα πετύχαινε για τον εξής λόγο. Είναι εμπεδωμένη νομική αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να εξειδικεύονται στην απαίτηση και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Σπύρου v. Xατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 298, Emmanuel v. A. Nicolaou
(1977)1 C.L.R. 15 και Αλεξάνδρου v. Ιωάννου
(1996)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1157). Δεν γίνεται καμιά ανάλυση στην Ανταπαίτηση πώς προέκυψε το ποσό αυτό. Από την άλλη η μοναδική μαρτυρία ενώπιον μου για το θέμα είναι εκείνη του Κυριακίδη ότι η ζημιά της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 ανέρχεται σε €50.000 και ότι υπάρχουν ημερολόγια που καταγράφουν τα έξοδα, ημερομίσθια, για γεωτρήσεις κ.λ.π.. Δεν προσκόμισε όμως κανένα αποδεικτικό στοιχείο και ούτε προέβη σε εξειδίκευση της κάθε εργασίας και υλικού που στοιχειοθετούν το εν λόγω κονδύλι, γι΄ αυτό και το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν έχει αποδειχθεί. Άνκαι στην Υπεράσπιση της η Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενη 3 προβάλλει την προδικαστική ένσταση περί παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της Εναγόμενης δεν εντοπίζεται καμιά αναφορά ή σχετική εισήγηση στην γραπτή αγόρευση του δικηγόρου της για υποστήριξη της ένστασης παραγραφής. Οπότε το Δικαστήριο κρίνει ότι έχει εγκαταλειφθεί. Ενόψει όλων των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €245.178,00, πλέον έξοδα όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Το ποσό της απόφασης θα φέρει νόμιμο τόκο από σήμερα εφόσον κατά το μεγαλύτερο μέρος της πρόκειται περί μελλοντικής δαπάνης (βλ. Ορθοδόξου v. Ιωάννου
(2012)1(Β) 1561). Η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων και της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 και εναντίον της Εναγόμενης όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Καμιά διαταγή για έξοδα σ΄ όσον αφορά την Ανταπαίτηση της Εναγόμενης εναντίον των Εναγόντων. Η Ανταπαίτηση της Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενης 3 εναντίον της Εναγόμενης απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα, εφόσον η ακρόαση της διεξήχθη μαζί με τις υπόλοιπες αξιώσεις. (Υπ.) ................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο