Μαρία Χαραλάμπους, διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Πολύδωρου Χαραλάμπους ν. Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 1763/12,

Μαρία Χαραλάμπους, διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Πολύδωρου Χαραλάμπους ν. Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα, Αρ. Αγωγής: 1763/12, 71/13, 27/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A48 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1763/12 Μεταξύ: Μαρία Χαραλάμπους, διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Πολύδωρου Χαραλάμπους, από την Πάφο Ενάγουσας και Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα από τη Λευκωσία Εναγομένης ---------------- Αρ. Αγωγής: 71/13 Μεταξύ: Μαρία Χαραλάμπους, από τη Γαλλία Ενάγουσας και Κυπριακή Δημοκρατία διά του Γενικού Εισαγγελέα από τη Λευκωσία Εναγομένης ---------------- Aίτηση ημερομηνίας 3.7.2014 για συνένωση Ημερομηνία: 27.3.2015 Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κ. Στ. Ερωτοκρίτου Για Ενάγουσα- Καθ' ης η Αίτηση: κα Στ. Ευθυβούλου για κ. Ν. Τσιαπαλή --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής εξαιτείται τη συνένωση της παρούσας αγωγής (1763/12 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου) με την αγωγή 71/13 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Η αίτηση βασίζεται στη Δ.14 Θ.2-4, Δ.48 Θ.1-3 και 9(
2. e)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρεται στο σώμα της αίτησης τα γεγονότα στα οποία αυτή βασίζεται είναι εμφανή από τη δικογραφία και είναι τα πιο κάτω: «Α. Και οι δύο Αγωγές αφορούν την ίδια κατ΄ ισχυρισμόν παράνομη επέμβαση στο τεμάχιο με αρ. εγγρ. 3348, Φ/Σχ. 35/12, τεμ. 428 (παλαιό 33/21, 351), που βρίσκεται στο χωριό Στενή της Επαρχίας Πάφου, περιουσίας της Ενάγουσας. Β. Είναι εμφανές από την ανταλλαγή των προτάσεων ότι οι πιο πάνω αγωγές πρέπει να συνενωθούν γιατί περικλείουν κοινά θέματα νόμου και γεγονότων και ότι είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης όπως συνενωθούν.» Η πλευρά της Ενάγουσας-Καθ΄ ης η Αίτηση προβάλλει στην ένσταση της διάφορους λόγους για τους οποίους η αίτηση δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή όπως ότι στις δύο αγωγές εγείρονται διαφορετικά επίδικα θέματα, ότι στην αίτηση δεν καταδεικνύονται με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα ή και γεγονότα τα οποία εγείρονται ή και προκύπτουν στις ως άνω δύο αγωγές, ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή απαιτείται η προσκόμιση διαφορετικών εγγράφων και μαρτυρίας, ότι η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία, ότι με την αίτηση παραβλάπτονται τα συνταγματικά δικαιώματα της Ενάγουσας για δίκαιη και σύντομη εκδίκαση της κάθε αγωγής, ότι σκοπός της αίτησης είναι η πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης ή και κωλυσιεργίας ή και επιβράδυνσης ή και αναβολής της όλης διαδικασίας και ότι από την ενδεχόμενη έκδοση διατάγματος συνένωσης δεν θα προκύψει οποιοδήποτε όφελος είτε σε δικαστικά έξοδα είτε στη γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Κατά την ακρόαση της αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις στις οποίες ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που σε μετάφραση έχει ως εξής: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Η νομολογία που διέπει τέτοιου είδους αιτήσεις είναι καλά γνωστή. Η συνένωση αγωγών αποσκοπεί στην αποφυγή της πολλαπλότητας στην δικαστική διαδικασία ως επίσης στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων (Μενελάου και άλλης v. Ξενοφώντος