Δήμος Δημοσθένους ν. Φίλιππος Ιγνατίου Λεωνίδα, Αρ. Αγωγής: 1487/2008, 5/3/2015

(1989)1 Α.Α.Δ σελ. 689 διασαφηνίζεται ο χαρακτήρας της διαδικασίας και τονίζει ότι: «. έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώνει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις κατά των προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν την στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του καθώς και την μόρφωση των παιδιών του και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» Στην ίδια απόφαση στις σελ. 689 - 670 συνεχίζει ... «αφού διαπιστωθεί μετά από συνεκτίμηση των πόρων και των αναγκών του χρεώστη, ότι ο χρεώστης είναι σε θέση να αποπληρώνει το χρέος του με δόσεις ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου» Οι παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη, χωρίς αυτοί να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, για τον καθορισμό του τρόπου αποπληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους συγκεκριμένου χρεώστη (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ν. Τριχίνας

(1976)J.S.C. 411) είναι ενδεικτικά οι πιο κάτω:

1. Τα εισοδήματα του εξ' αποφάσεως χρεώστη
2. Οι βασικές ανάγκες του εξ΄αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του.
3. Άλλες υποχρεώσεις του χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα.
4. Το ύψος του χρέους και ο χρόνος κατά τον οποίο θα πρέπει να πληρωθεί διά μηνιαίων δόσεων. Σχετικές αποφάσεις αναφορικά με τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος εναντίον του εξ΄αποφάσεως χρεώστη για την αποπληρωμή του χρέους του με μηνιαίες δόσεις είναι: Κούλλα Χρ. Μιχαήλ ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(1993)1 Α.Α.Δ σελ 815, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Θεοχάρης Χαραλαμπίδης

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ σελ 556 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Μαρίας Κωνσταντίνου

(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1054. Το Δικαστήριο είχε την δυνατότητα από την ενώπιον του μαρτυρία και την μαρτυρία που προέκυψε από την εξέταση του καθ' ου η αίτηση οφειλέτη, να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα, αφού έτυχε καθοδήγησης από τον Νόμο και τις αρχές όπως αυτές έχουν νομολογιακά έχουν καθιερωθεί επί του θέματος. Παρακολούθησα με κάθε προσοχή τον καθ΄ου η αίτηση ενώ έδιδε μαρτυρία, τις απαντήσεις του και τον τρόπο που μαρτύρησε. Η εντύπωση που μου δημιούργησε δεν ήταν θετική, έχοντας υπόψη τον τρόπο, το ύφος που κατέθετε καθώς και τα λεχθέντα του. Θεωρώ ότι ο καθ΄ου η αίτηση δεν είπε όλη την αλήθεια στο δικαστήριο σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση του. Προσπάθησε να αποκρύψει την πραγματική οικονομική του κατάσταση σε μια προσπάθεια του πιστεύω για να αποφύγει την πληρωμή του χρέους του. Ενώ ο καθ΄ου η αίτηση παρουσίαζε τον εαυτό του ως άτομο που λόγω της οικονομικής του κατάστασης αναγκαζόταν σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα και να παίρνει ψωμί με πίστωση και χαρακτήρισε την οικονομική του κατάσταση ως τραγική τα τελευταία 3 χρόνια, δεν μπορούσε να θυμηθεί τι απέγιναν τα ποσά που έλαβε στο πρόσφατο παρελθόν, τα έτη 2012 - 2013, ως χορηγίες από τον ΚΟΑΠ (Τεκμήριο Ζ). Δεν είναι καθόλου λογικό ένα πρόσωπο το οποίο έλαβε τα ποσά που αναφέρονται στο Τεκμήριο Ζ, περίπου €22,000 και ενώ αντιμετωπίζει πρόβλημα διαβίωσης, όπως ο ίδιος ο εναγόμενος ισχυρίστηκε, να μην μπορεί να δώσει εξηγήσεις τι απέγινε το πιο πάνω ποσό. Ενώ αρχικά υποστήριξε ότι τα ζώα που είχε τα πώλησε μετά τον θάνατο της γυναίκας του για να πληρώσει χρέη, στη συνέχεια ανέφερε ότι 50 ζώα τα έχει δώσει στον γιό του που βρίσκεται στην Αφρική τα οποία όμως εκμεταλλεύεται ο άλλος του γιος που βρίσκεται στην Κύπρο. Το γιατί ο εναγόμενος μεταβίβασε τα ζώα σε ένα από τα παιδία του και μάλιστα σε αυτό που βρίσκεται στο εξωτερικό ενώ τα εκμεταλλεύεται άλλο του παιδί που βρίσκεται στην Κύπρο, είναι γεγονός το οποίο προκαλεί σημαντικά ερωτήματα και απορίες. Ενώ ανάφερε ότι το μοναδικό του επάγγελμα ήταν αυτό του κτηνοτρόφου, στην συνέχεια παραδέχτηκε ότι εργαζόταν και ως γκαρσόνι σε καμπαρέ για 2 χρόνια και ότι νοίκιαζε χωράφια τα οποία και καλλιεργούσε. Από τον τρόπο του το ύφος του και τα λεγόμενα του αυτό που φάνηκε στο δικαστήριο είναι απροθυμία για την αποπληρωμή το εξ΄αποφάσεως χρέους του και όχι οποιαδήποτε πραγματική οικονομική αδυναμία. Μπορεί να μην προέκυψε μαρτυρία που να δείχνει ότι ο εναγόμενος έχει ένα σταθερό εισόδημα τούτο όμως που σίγουρα προέκυψε είναι ότι ο εναγόμενος προσπάθησε να παραπλανήσει το δικαστήριο ως προς την πραγματική οικονομική του κατάσταση και ειδικότερα αναφέρομαι στα ποσά που προσπάθησε να αποκρύψει ότι εισέπραξε και στη συνέχεια να ξεχάσει τι τα έκανε επικαλούμενος μεγάλο χρονικό διάστημα από τον καιρό που τα έλαβε. Τούτο δεν μπορεί παρά να σημαίνει ότι ο εναγόμενος σκοπό είχε να καταδείξει ότι δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις βασικές του ανάγκες και να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του. Η μαρτυρία του Μιχαήλ Ταπακούδη δεν ήταν βοηθητική για το δικαστήριο καθότι τα όσα κατάθεσε προέρχονταν από πληροφόρηση που έλαβε από άλλο ή άλλα πρόσωπα χωρίς να είναι σε θέση να καταθέσει οτιδήποτε εξ ιδίας γνώσης και αντίληψης και συνεπώς η μαρτυρία του ουδεμία βαρύτητα και σημασία μπορεί να έχει. Στόχος του δικαστηρίου σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να πετύχει την ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων αλλά και της ανάγκης να μην στερηθεί ο εξ ΄αποφάσεως οφειλέτης τα αναγκαία υλικά αγαθά για την διαβίωση του ιδίου και της οικογένειας του (Βλ. Νίτσα Χριστάκη ή άλλως Παγωνίστα Χριστάκη ν. Μάρως Μιχαήλ Α.Α.Δ.

(1998)1(Α) σελ 422). Αφού έλαβα υπόψη μου όλα όσα νομολογιακά έχουν καθιερώσει επί του θέματος, τα λογικά και αναμενόμενα έξοδα του εναγόμενου και πως θα πρέπει να αφήνεται κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση τους (βλ. Φλαγκοφά (ανωτέρω) σελ. 689) καταλήγω πως στην περίπτωση του δεν έχει καταδειχτεί να υπάρχει οιαδήποτε πραγματική οικονομική αδυναμία για την πληρωμή του εξ΄αποφάσεως χρέους τους με μηνιαίες δόσεις. Ως εκ τούτου και με βάση όλα τα ενώπιον μου στοιχεία και μαρτυρία θεωρώ ότι ο καθ΄ ου η αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα και μπορεί να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος τους καταβάλλοντας ένα ποσό τον μήνα. Κατά τον προσδιορισμό του ποσού έχω λάβει υπόψη μου μεταξύ άλλων και το ύψος του εξ΄αποφάσεως χρέους και εκδίδω διατάγματα όπως ο καθ΄ ου η αίτηση εναγόμενος και πληρώνει το ποσό των €100.- μηνιαίως αρχίζοντας από την 1/4/2015 και κάθε πρώτη ημέρα έκαστου επόμενου μήνα μέχρι εξοφλήσεως τους εξ' αποφάσεως χρέους του και των εξόδων και/ή άλλης διαταγής του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ο καθ΄ου η αίτηση εναγόμενος διατάσσεται όπως πληρώσει το ½ των εξόδων της αίτησης αυτής τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στην κλίμακα μέχρι €500.- και να τεθούν στο Δικαστήριο για έγκριση. Τα έξοδα θα πληρωθούν μέσα από την διαδικασία των μηνιαίων πληρωμών όπως πιο πάνω διατάχθηκε. (Υπ.) ............. Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο