Οργανισμός Συλλογικής Διαχείρισης Ελλήνων Ερμηνευτών - Εκτελεστών «ΑΠΟΛΛΩΝ» κ.α. ν. Ανδρέας Αχιλλέως κ.α., Αρ. Αγωγής :- 270 / 2015, 2/3/2015

(1)του άρθρου 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, σύμφωνα με το οποίο κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει, δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο[1]. [ 5 ] Στις 26/2/2015, κατά την ακρόαση της αίτησης, το Δικαστήριο κάλεσε τον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγουσών όπως αγορεύσει προς υποστήριξη του αιτήματος των διευκρινίζοντας παράλληλα πως κυρίως θα πρέπει να δικαιολογήσει το γεγονός ότι το αίτημα είχε γίνει μονομερώς. [ 6 ] Σημειωτέον ότι η αίτηση των εναγουσών καταχωρήθηκε στις 24/2/2015 και τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 26/2/2015 ημερομηνία κατά την οποία είχε οριστεί γι΄ ακρόαση από τον Πρωτοκολλητή. [ 7 ] Επισημαίνω επί του θέματος της χρονικής πτυχής του αιτήματος των εναγουσών πως ενώ ο ενόρκως δηλών αναφέρεται σε επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 26/6/2014 (τεκμήριο 2) στη συνέχεια (παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης) ισχυρίζεται πως οι εναγόμενοι «.αγνόησαν την επιστολή τερματισμού . και φαίνεται να συνεχίζουν να παρουσιάζονται ότι εκπροσωπούν τις ενάγουσες και συνεχίζουν να εισπράττουν από χρήστες των πνευματικών δικαιωμάτων τα τέλη χρήσης τα οποία παρά ταύτα κατακρατούν και δεν αποδίδουν στις ενάγουσες.» ενώ συμπληρώνει πως έχουν «.καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα από στοιχεία που έχουν περιέλθει στην κατοχή μας και δείχνουν τον τρόπο δράσης των εναγόμενων μετά το τερματισμό της συμφωνίας Τεκμήριο 1». [ 8 ] Βεβαίως εάν ληφθεί υπόψη η επιστολή τερματισμού ως ένα χρονικό σημείο αφετηρίας αναφορικά με τη δυνατότητα να είχαν λάβει δικαστικά μέτρα προηγουμένως οι ενάγουσες ήδη είχαν παρέλθει περίπου 8 μήνες από την ημερομηνία αποστολής της και την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Έχει σημασία και το ίδιο το περιεχόμενο της επιστολής βάσει του οποίου οι ενάγουσες τερματίζουν τη συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Συγκεκριμένα αναφέρουν οι τότε δικηγόροι των εναγόντων πως έκτοτε (δηλαδή, από την ημερομηνία της συμφωνίας, 26/10/2007) οι εναγόμενοι δεν έχουν τηρήσει τη συμφωνία και κυρίως δεν έχουν αποδώσει τα οφειλόμενα δικαιώματα παρά και τις εισπράξεις στις οποίες είχαν προβεί από διάφορους χρήστες. Δηλαδή, η συγκεκριμένη τακτική ήταν γνωστή στις ενάγουσες τουλάχιστον από την ημερομηνία της επιστολής αν όχι ακόμη και πολύ πριν από αυτή. Συνδέουν επίσης οι τότε δικηγόροι των εναγουσών την μη υποβολή σχετικών οικονομικών καταστάσεων για τα έτη 2013 και 2014 και συνεπακόλουθα την μη καταβολή χρηματικών ποσών για αυτά τα δύο έτη. Έχοντας ως βάση το ίδιο το γεγονός του τερματισμού της συμφωνίας οι ενάγουσες καλούσαν τους εναγόμενους όπως παύσουν και τερματίσουν την εκπροσώπηση των εναγουσών στην Κύπρο ενώ παράλληλα καλούσαν τους εναγόμενους όπως τερματίσουν την είσπραξη χρηματικών ποσών/συγγενικών δικαιωμάτων για λογαριασμό των εναγουσών και των μελών τους. Μάλιστα καλούσαν τους εναγόμενους να καταβάλουν και τα χρηματικά ποσά τα οποία κατείχαν και τα οποία είχαν εισπράξει στο πλαίσιο της συγκεκριμένης συμφωνίας. [ 9 ] Διατηρώντας υπόψη το περιεχόμενο αυτής της επιστολής θεωρώ πως οι ενάγουσες θα πρέπει συνεπώς όχι μόνο ήδη να είχαν γνώση αλλά να βρίσκονταν σε εγρήγορση αναφορικά με τις πιθανές μελλοντικές πράξεις των εναγόμενων ενώ δεν μπορεί παρά να ληφθεί υπόψη ως δεδομένη η δυνατότητα απευθείας επαφής με άτομα τα οποία υπήρχε ενδεχόμενο να κατέβαλαν χρήματα στους εναγόμενους εντός του πλαισίου εφαρμογής και λειτουργίας της συγκεκριμένης συμφωνίας. Όπως βεβαίως και έπραξαν προ της καταχώρησης αυτής της αίτησης εξασφαλίζοντας τα διάφορα τεκμήρια προς ενίσχυση των ισχυρισμών τους σε σχέση δηλαδή με την πληρωμή δικαιωμάτων προς τους εναγόμενους. [ 10 ] Επιπλέον, διαπιστώνεται μία χρονική αοριστία ως προς το περιεχόμενο της παραγράφου 7 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης. Αοριστία η οποία μάλιστα επισημάνθηκε από το Δικαστήριο προς τον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγουσών κατά την ακρόαση της αίτησης. Η τοποθέτηση δε του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών επί του συγκεκριμένου θέματος, στο βαθμό στον οποίο αυτή ήταν σαφής - καθότι και αυτή ήταν ασαφής - άφηνε να νοηθεί πως τα γεγονότα τα οποία οδήγησαν στη καταχώρηση της αίτησης περιήλθαν στην αντίληψη των εναγόντων πρόσφατα. Εντούτοις η συγκεκριμένη τοποθέτηση του δεν είναι δυνατό είτε να υποκαταστήσει είτε να προσθέσει μαρτυρία - ή ακόμη στη συγκεκριμένη περίπτωση να διασαφηνίσει μαρτυρία - σε σχέση με τη μαρτυρία η οποία ήδη έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. [ 11 ] Παρόμοια ασάφεια παρουσιάζεται σε σχέση με το περιεχόμενο της παραγράφου 9 της ένορκης δήλωσης. Ως προς το ότι δηλαδή έχει περιέλθει στην αντίληψη των εναγουσών «...ότι η εναγόμενη 3 μετά τον τερματισμό της Συμφωνίας Τεκμήριο 1 εξακολουθεί να παρουσιάζεται σε πελάτες ως εξουσιοδοτημένη να καταρτίζει συμβάσεις με χρήστες συγγενικών δικαιωμάτων». Καθόλου δεν διευκρινίζει ο ενόρκως δηλών πότε περιήλθε στην αντίληψη των εναγουσών αυτό το κατ΄ ισχυρισμό δεδομένο. Ο δε ισχυρισμός στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης ως προς το ότι η παράλειψη απόδοσης ποσών στις ενάγουσες τα οποία αναφέρονται επί των τεκμηρίων 3 έως και 8 «...δείχνει ένα σύστημα δράσης των εναγομένων...» επίσης κρίνεται χρονικά αόριστος. Καθόλου δηλαδή δεν διευκρινίζεται πότε οι ενάγουσες έμαθαν ότι οι εναγόμενοι «...εξακολουθούν να παριστάνουν εαυτούς ως αντιπροσώπους των εναγουσών και με ψευδείς παραστάσεις να εισπράττουν από πελάτης (sic) των εναγουσών συγγενικά δικαιώματα τα οποία ιδιοποιούνται». [ 12 ] Πραγματικά καθίσταται εντελώς αδύνατο, έχοντας ως βάση την αόριστη χρονική πτυχή επί της οποίας οι ενάγουσες επέλεξαν να στηρίξουν το αίτημα τους, για το Δικαστήριο να κρίνει ότι τηρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος έτσι ώστε να παρέχεται καν η δυνατότητα έγκρισης του μονομερώς υποβληθέντος αιτήματος τους. Ενώ εάν θα έπρεπε να δοθεί η ανάλογη σημασία στο περιεχόμενο της επιστολής τερματισμού κάθε άλλο παρά θα ήταν δυνατό να κριθεί ότι δικαιολογείται η ύπαρξη του παράγοντα του κατεπείγοντος. Διατηρώντας δηλαδή υπόψη, βάσει αυτού του περιεχομένου, την επιλογή ουσιαστικά των εναγουσών να μην είχαν αντιδράσει με την έναρξη δικαστικής διαδικασίας για ένα σχετικά μεγάλο χρονικό διάστημα. [ 13 ] Επιπλέον, ούτε και είναι δυνατό να κριθεί ότι υπάρχουν τέτοιες ιδιαίτερες περιστάσεις έτσι ώστε να παρέχεται επί αυτής της βάσης η δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Έστω και εάν οι εναγόμενοι όντως εξακολουθούν να εισπράττουν συγγενικά δικαιώματα τα οποία ανήκουν στις ενάγουσες αυτό είναι θέμα το οποίο θα μπορούσε να εξεταστεί εντός του πλαισίου μίας διαδικασίας δια κλήσεως έτσι ώστε να δοθεί η ευκαιρία και στους εναγόμενους να ακουστεί η δική τους θέση προτού εκδοθεί το οποιοδήποτε προσωρινό διάταγμα προ της εκδίκασης της αγωγής η οποία έχει καταχωρηθεί εναντίον τους. [ 14 ] Παρατηρώ απλά ότι η αναφορά του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών στην απόφαση Bacardi Co. Ltd ν. Vinco Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 788 κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στα όσα σχετικά αποφασίστηκαν στη συγκεκριμένη υπόθεση. Αντιθέτως ο λόγος (ratio) αυτής συνηγορεί εναντίον της αποδοχής του αιτήματος των εναγουσών. [ 15 ] Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω το αίτημα των εναγόντων κρίνεται αδικαιολόγητο και ως τέτοιο απορρίπτεται δίχως οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] 9.

(1)Any order which the Court has power to make may, upon proof of urgency or other peculiar circumstances, be made on the application of any party to the action without notice to the other party. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο