← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. BHATT SNILL GOPAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 211/12, 29/4/2015

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. BHATT SNILL GOPAL κ.α., Αρ. Αγωγής: 211/12, 29/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A63 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚONH, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 211/12 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και

  1. BHATT SNILL GOPAL
  2. BHATT REENA
  3. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD Εναγομένων ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.07.2014 Ημερομηνία: 29.04.2015 Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: κ. Π. Χ"Παναγής για Σ. Παρπαρίνος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κα Χρ. Μίττλεττον για Ανδρέας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ ------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Την 21.01.2013 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε την ακόλουθη απόφαση: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΟΠΩΣ:
  4. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα πληρώσουν στους ενάγοντες το ποσό των CHF163.602,98 (ελβετικά φράγκα) πλέον τόκο προς 9,897% το χρόνο επί του ποσού των CHF156.957,83 (ελβετικά φράγκα) από 1.12.11 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30/6 και 31/12 εκάστου έτους.
  5. Οι εναγόμενοι αρ. 1 και 2 ομού και κεχωρισμένα πληρώσουν στους ενάγοντες το ποσό των €59= έξοδα έκδοσης της απόφασης αυτής, πλέον τα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 27.1.12 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α.
  6. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες έχουν όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 20.3.2006 και ειδικότερα το δικαίωμα να αποσύρουν την κατάθεση του από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου.
  7. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο οι ενάγοντες εξουσιοδοτούνται και/ή επιτρέπεται στους ενάγοντες να αποσύρουν το Πωλητήριο Έγγραφο ημερομηνίας 20.3.2006 από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου.
  8. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες έχουν δικαίωμα να πωλήσουν και/ή διαθέσουν το πωλούμενο ακίνητο και/ή τα δικαιώματα τους που απορρέουν από την εκχώρηση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 20.3.2006 προς οιονδήποτε πρόσωπο και σε οιανδήποτε τιμή, με ιδιωτική πώληση και/ή δια προσφορών και/ή δια δημοσίου πλειστηριασμού για εξόφληση και/ή έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και των εξόδων πώλησης και επιστροφή οιουδήποτε τυχόν περισσεύματος από το προϊόν της πώλησης στους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή να μεταβιβάσουν το ακίνητο, ήτοι, διαμέρισμα με διακριτικό αριθμό 2 στο Block 1, με καλυμμένο χώρο στάθμευσης, που αποτελεί μέρος του συγκροτήματος Anarita Valley, που ανεγέρθηκε σε μέρος των τεμαχίων με αρ. εγγραφής 6667, 6668, 6252 και αριθμούς τεμαχίων 251, 252, 253 αντιστοίχως, Φ/Σχ. LI/31, χωριό Αναρίτα, επαρχία Πάφου, επ' ονόματι τους.
  9. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο εξουσιοδοτούνται οι ενάγοντες να πωλήσουν και/ή επιτρέπεται στους ενάγοντες να διαθέσουν το πωλούμενο ακίνητο και/ή τα δικαιώματα τους που απορρέουν από την εκχώρηση του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 20.3.2006 προς οιονδήποτε πρόσωπο και σε οιανδήποτε τιμή, με ιδιωτική πώληση και/ή δια προσφορών και/ή δια δημοσίου πλειστηριασμού για εξόφληση και/ή έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους και των εξόδων πώλησης και επιστροφή οιουδήποτε τυχόν περισσεύματος από το προϊόν της πώλησης στους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή να μεταβιβάσουν το πιο πάνω περιγραφόμενο ακίνητο (παράγραφος αρ. 5 ανωτέρω) επ' ονόματι τους.
  10. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται απόφαση με την οποία αναγνωρίζεται ότι οι ενάγοντες έχουν δικαίωμα κατοχής του και/ή το δικαίωμα ανάκτησης από τους εναγόμενους 1 και/ή 2 και/ή από οποιοδήποτε, ελεύθερης και κενής κατοχής του πιο πάνω περιγραφόμενου ακινήτου (παράγραφος αρ. 5 ανωτέρω).
  11. Εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στους ενάγοντες να προβούν, καθ' οιονδήποτε χρόνο αποφασίζουν, στην ακύρωση του πιο πάνω αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 20.3.2006.» Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 - Αιτητές εξαιτούνται διαζευκτικά ή και αλληλέγγυα: «Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει (set aside) την Απόφαση του ημερομηνίας 21/01/2013 εναντίον των Αιτητών στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απορρίπτει και/ή αναστέλλει (stay of enforcement proceedings) τα οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης και/ή δικαστική διαδικασία στα πλαίσια της Απόφασης του ημερομηνίας 21/01/2013 εναντίον των Αιτητών στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή σε τέτοια ημερομηνία που θα ήθελε κρίνει και φανεί υπό τις περιστάσεις σωστή και δίκαιη από το Δικαστήριο και/ή μέχρι την εκδίκαση και/ή την επικύρωση του αιτητικού Α ανωτέρω. Γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/09/2012 με το οποίο επιτράπηκε και/ή εξουσιοδοτήθηκε η επίδοση της ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους 1 και 2 εκτός δικαιοδοσίας. Δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει την επίδοση της Ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους 1 και 2 / Αιτητές. Στ) Έξοδα πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. Μητρώου 103035559Ρ).» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.2, Δ.4 θ.1 Δ.6 θ.6 και 7

(1)(γ), Δ.17 θ.10, Δ.26 θ.14, Δ.48 θ.1 - 4, 7, 9 και 13, Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 και ιδιαίτερα μεταξύ άλλων των άρθρων 2, 21, στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 44/2001 με ιδιαίτερη μνεία στα άρθρα 2, 5, 6
(1), 15, 16, 17 και 26 - 31 στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007 και ειδικά στα άρθρα 4, 7, 8, 10 και 14, στο Annual Practice του 1952 σελ. 130, στην επικείμενη Νομολογία και επί των Γενικών και Συμφυών Εξουσιών και Πρακτικής του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Σωκράτη Παρπαρίνου, δικηγόρου και διευθύνοντος συμβούλου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1 και 2 - Αιτητών. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι η παρούσα υπόθεση αποτελεί μέρος μιας σοβαρότατων διαστάσεων διαφοράς που υπάρχει μεταξύ μεγάλου αριθμού Άγγλων πολιτών που ζουν στην Αγγλία από τη μια και των Εναγομένων 3 και άλλων Κυπριακών εταιρειών που ασχολούνται με κατασκευές και με ανάπτυξη γης και της Ενάγουσας Τράπεζας ή και άλλων Τραπεζών από την άλλη. Οι Άγγλοι αγοραστές θεωρούν ότι εξαπατήθηκαν από τις Κυπριακές εταιρείες και από την Τράπεζα οι οποίες ενήργησαν σε σχέση με το θέμα αυτό από κοινού. Ο ενόρκως δηλών αναφέρεται στη συνέχεια σε διάφορες αγωγές που εκκρεμούν ενώπιον Αγγλικών Δικαστηρίων σε σχέση με τις πιο πάνω διαφορές των Άγγλων αγοραστών με τις Κυπριακές Εταιρείες, την Ενάγουσα Τράπεζα και άλλες τράπεζες και των Εναγομένων
  1. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα: «
  2. Στην παρούσα υπόθεση είναι η θέση των Αιτητών ότι αγόρασαν την επίδικη εξοχική κατοικία και σύναψαν το επίδικο δάνειο κατόπιν ψευδών παραστάσεων που έγιναν προς το πρόσωπό τους στην Αγγλία. Συγκεκριμένα, οι Αιτητές πείστηκαν από αντιπρόσωπο δικηγόρο ο οποίος τους συστήθηκε μέσω ατζέντη ("sales agent") που ενεργούσε τόσο για την Τράπεζα όσο και για τους Εναγόμενους 3 στην Αγγλία (στο εξής «ο αντιπρόσωπος») να προχωρήσει στην αγορά της εξοχικής κατοικίας που αναφέρεται πιο πάνω. Ο αντιπρόσωπος μερίμνησε ώστε το δάνειο να δοθεί από την Τράπεζα χωρίς να θέσει στην προσοχή του Αιτητή οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική τράπεζα για τη δανειοδότηση. Επίσης δεν αναφέρθηκαν στους Αιτητές οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ξένο νόμισμα και δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες και οι προϋποθέσεις που τίθενται από τον νόμο όταν παραχωρείται δάνειο σε ξένο νόμισμα και/ή οι σχετικές Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κεντρικής Τράπεζας. Η εν λόγω δήλωση αποποίησης δικαιωμάτων μαζί με την σχετική εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 11/10/2006 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  3. Σχετικές νομικές υποβολές για το θέμα αυτό θα γίνουν στο κατάλληλο στάδιο. Όσον αφορά το δικηγόρο που τους εκπροσώπησε στην Κύπρο αυτός ήταν δικηγόρος που είχε επιλεγεί και/ή ενεργούσε για τα συμφέρονται της Τράπεζας και/ή των Εναγόμενων 3 και όχι από τους ίδιους τους Αιτητές.
  4. Τόσο ο αντιπρόσωπος όσο και ο ατζέντης εν ονόματι Hunters ο οποίος ενεργούσε για λογαριασμό της Τράπεζας και των Εναγομένων 3 ο οποίος συστήθηκε στους Αιτητές εκ μέρους των Εναγομένων 3 στο Leeds, Ηνωμένο Βασίλειο και ακολούθως σε οργανωμένη συνάντηση στη Λάρνακα με δεύτερο συστημένο ατζέντη εν ονόματι Barry Winters ο οποίος δείπνησε στο ξενοδοχείο των Αιτητών κατά την παραμονή τους επιβεβαίωσαν στους Αιτητές σε σχετικές οργανωμένες συναντήσεις που είχαν με τους Αιτητές ότι η αγορά της εν λόγω εξοχικής κατοικίας θα ήταν κερδοφόρα αφού η εξοχική κατοικία, κατά τα λεγόμενα τους, βρισκόταν σε φημισμένη τουριστική περιοχή και ήταν εγγυημένη η ενοικίαση της εξοχικής κατοικίας σε τουρίστες σε ετήσια βάση, γεγονός το οποίο θα εξασφάλιζε στους Αιτητές σημαντικό εισόδημα και ότι με αυτό τον τρόπο θα αποπληρώνονταν οι μηνιαίες δόσεις του στεγαστικού δανείου προς την Τράπεζα χωρίς την οποιαδήποτε περαιτέρω επιβάρυνση των Αιτητών. Η δήλωση αυτή δεν ήταν αληθινή αφού η εξοχική κατοικία η οποία αποτελεί μέρος του συμπλέγματος "ANARITA VALLEY" στο χωριό Αναρίτα, στην Πάφο, ο οποίος δεν είναι φημισμένος ως τουριστικός προορισμός. Παρόλο που το έργο ολοκληρώθηκε δεν εκδόθηκε μέχρι σήμερα ξεχωριστός τίτλος εγγραφής προς τους Αιτητές καθώς οι Εναγόμενοι 3 εξ' όσων πληροφορούμαι από τους Αιτητές απέκρυψαν από τους Αιτητές ότι ήδη είχαν εκχωρήσει και/ή ενεχυριάσει και/ή υποθηκεύσει την εν λόγω ακίνητη περιουσία τους στην Τράπεζα ως εξασφάλιση (collateral security) δια την λήψη προσωπικών τους δανείων προς αποπεράτωση του έργου.
  5. Ο ατζέντης, που στην προκειμένη περίπτωση ήταν φυσικό πρόσωπο, ανέφερε επίσης στους Αιτητές ότι θα έπρεπε να υπογράψουν πληρεξούσιο έγγραφο προς όφελος Κύπριου δικηγόρου και/ή αντιπροσώπου ώστε να μη χρειαστεί να μεταβαίνουν στην Κύπρο για τυπικές υπογραφές σχετικά με το αγοραπωλητήριο έγγραφο και/ή τη δανειακή σύμβαση και/ή οποιουδήποτε άλλου εγγράφου σε σχέση με την εν λόγω ακίνητη περιουσία. Τελικά όμως το εύρος του εν λόγω πληρεξουσίου εγγράφου και/ή της ρητής και/ή εξυπακουόμενης εξουσιοδότησης αυτού ήταν μεγαλύτερο. Οι Αιτητές πείστηκαν και υπέγραψαν πληρεξούσιο έγγραφο και/ή εξουσιοδότησαν ρητώς και/ή άλλως πως το δικηγόρο χωρίς να γνωρίζουν το δικηγόρο /αντιπρόσωπο ήτοι κ. Ιωάννη Παπαζαχαρία και χωρίς να λάβουν οποιαδήποτε νομική συμβουλή από δικηγόρο σχετικά με το εύρος των εξουσιών που δίνονταν με το εν λόγω πληρεξούσιο έγγραφο και/ή εν πάση περιπτώσει την εξουσιοδότηση δια την αντιπροσώπευση των Αιτητών με τους Εναγόμενους 3 και/ή την Τράπεζα και/ή αναφορικά με το αγοραπωλητήριο έγγραφο και τη δανειακή σύμβαση με αποτέλεσμα ο δικηγόρος που αντιπροσώπευε και/ή συμβούλευε τους Αιτητές στις εν λόγω συμβατικές πράξεις να ενεργήσει με τέτοιο τρόπο ώστε να καταστεί αστικά αμελής (breach of statutory duty) λόγω της συμπεριφοράς που επέδειξε καθ' υπέρβαση ρητών και/ή εξυπακουόμενων εντολών που έλαβε από τους αιτητές και συνεπώς κατά παράβαση του θέσμιου καθήκοντος του έναντι των Αιτητών. Περαιτέρω λεπτομέρειες και σχετικές ηλεκτρονικές ενημερώσεις του δικηγόρου προς τους Αιτητές που αποδεικνύουν την εμπλοκή του θα παρουσιαστούν και εκτεθούν κατά τη δικάσιμο.
  6. Οι Εναγόμενοι 3 εξ όσων πληροφορούμαι είχαν υποθηκευμένο το ακίνητο στο οποίο θα διεκπεραιωνόταν η ανάπτυξη και/ή η εν λόγω πώληση της εξοχικής κατοικίας, η οποία αποτελούσε προϊόν επαναπώλησης (resale), γεγονός το οποίο ο προαναφερόμενος Κύπριος δικηγόρος, ατζέντης, η Τράπεζα και οι Εναγόμενοι 3 δεν αποκάλυψαν στους Αιτητές πριν λάβει χώρα η συνομολόγηση του αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 20/03/2006 και της δανειακής σύμβασης. Επίσης αξίζει να αναφερθεί ότι οι Εναγόμενοι 3 εγγυήθηκαν άπασας τις υποχρεώσεις των Αιτητών δυνάμει σχετικής συμφωνίας εγγύησης που συνήψαν με την Τράπεζα ημερομηνίας 23/03/2006 ενώ προς περαιτέρω εξασφάλιση της Τράπεζας οι Αιτητές υπέγραψαν συμφωνία εκχώρησης δικαιωμάτων επί του Πωλητηρίου Εγγράφου ημερομηνίας 23/03/2006 μεταξύ των ιδίων και της Τράπεζας χωρίς όμως την προηγούμενη ενημέρωση και/ή σύμφωνο γνώμη των Αιτητών ως προς το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου και/ή χωρίς οι ίδιοι εξ όσων έχουμε ενημερωθεί από τους Αιτητές να γνωρίζουν ακόμη μέχρι σήμερα περί τέτοιου εγγράφου και/ή της νομικής σημασίας αυτού, εφόσον η Τράπεζα τους άφησε μόνους σε κλειστό χώρο εντός Τραπέζης στο υποκατάστημα που διατηρούν στην Αγγλία, Birmingham όπου τους είπαν να μελετήσουν 50-σέλιδο νομικό έγγραφο και υπογράψουν ανάλογα χωρίς όμως να τους προτρέψουν και/ή τους ενημερώσουν στον αναμενόμενο βαθμό που θα ενεργούσε ένας επαγγελματίας τραπεζίτης περί της επιλογής και δικαιώματος τους να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή πριν προβούν σε υπογραφές ως μη εξειδικευμένοι καταναλωτές που ήταν. Τα πιο πάνω αποτελούν επιπρόσθετο στοιχείο που δείχνει ότι επί της συναλλαγής αυτής της αγοράς του επίδικου ακινήτου από τους Αιτητές υπήρξε συνεργασία μεταξύ της Τράπεζας και των Εναγομένων
  8. Όλες οι πιο πάνω παραστάσεις από τον αντιπρόσωπο και/ή τον ατζέντη οι οποίοι ενεργούσαν από κοινού τόσο για την Τράπεζα όσο και για τους Εναγόμενους 3 έγιναν και/ή ηγέρθησαν στην Αγγλία.
  9. Οι Αιτητές κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν και είναι και σήμερα κάτοικοι Αγγλίας.» Ο ενόρκως δηλών επανέρχεται στις εκκρεμούσες αγωγές ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων στις οποίες ως ισχυρίζεται τα γεγονότα ή και αγώγιμα δικαιώματα ή και απαιτήσεις στις πιο πάνω αγωγές ταυτίζονται με τα επίδικα θέματα στην παρούσα υπόθεση και αναφέρεται ακόμα σε απόφαση που εκδόθηκε από το High Court of Justice επισημαίνοντας κάποια σημεία της. Αποτελεί ακόμα θέση του ενόρκως δηλούντα ότι: «
  10. Α) Οι Αιτητές είναι καταναλωτές στην έννοια των άρθρων 15 με 17 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
  11. Σημειώνω συναφώς ότι οι Αιτητές ουδεμία επαγγελματική σχέση έχουν με την αγορά ακινήτων ή με τη σύναψη δανείων και ότι αγόρασαν το επίδικο ακίνητο για να το χρησιμοποιούν ως εξοχικό. Επίσης σημειώνω ότι η Τράπεζα διατηρεί παράρτημα στην Αγγλία ενώ επίσης στην Αγγλία υπάρχει η Bank of Cyprus UK. Είναι η άποψη μου ότι η Τράπεζα με την παρουσία της στην Αγγλία υπό την έννοια του άρθρου 6
(1), 5
(5), 15
(1)(c), 15
(2), 16
(1), 16
(2)και 31 του ειρημένου Ε.Κ. δύναται να εναχθεί και/ή να ενάγει τον καταναλωτή στην Αγγλία. Επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4 σχετικό έγγραφο από την επίσημη ιστοσελίδα της Τράπεζας. Β) τα Αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 27 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001. Γ) τα Αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και βάσει του άρθρου 5
(1)του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 αφού οι ισχυριζόμενες ψευδείς παραστάσεις έγιναν στην Αγγλία. Δ) το «ζημιογόνο γεγονός» (που εξετάζεται για σκοπούς του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού (ΕΚ) 44/2001 επισυνέβη στην Αγγλία αφού αυτό ήταν η προβολή ψευδών παραστάσεων που έγινε στην Αγγλία. Διαζευκτικά η ζημιά επισυνέβη στην Αγγλία διότι είναι εκεί όπου οι Αιτητές έλαβαν και βασίσθηκαν στις παραστάσεις υπογράφοντας τις συμφωνίες πώλησης και/ή δανείου και τα πληρεξούσια: Domicrest Ltd v. Swiss Bank Corp
(1999)QB 548.» Ο ενόρκως δηλών επισημαίνει επίσης τα ακόλουθα: «
  1. Α) Η Τράπεζα δεν εξασφάλισε, ως όφειλε, άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ούτε και επέδωσαν τέτοιο κλητήριο ένταλμα στους Αιτητές παρά το ότι οι Αιτητές κατοικούν εκτός Κύπρου. Β) Λανθασμένα εκδόθηκε το Διάταγμα για επίδοση Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό αφού στη σχετική αίτηση που καταχωρήθηκε για την έκδοση του εν λόγω διατάγματος δεν είχαν παρουσιαστεί τέτοια γεγονότα και/ή νομική πτυχή και/ή βάση που να δείχνουν ότι η Ενάγουσα έχει καλή βάση αγωγής και ειδικά ότι το οποιοδήποτε αγώγιμο της δικαίωμα εγέρθη στην Κύπρο κατά των Αιτητών. Γ) Η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 27/01/2012 και/ή των σχετικών δικαστικών εγγράφων έγινε εν πάση περιπτώσει με τρόπο αντικανονικό αφού τα έγγραφα απλά αφέθηκαν στην ταχυδρομική θυρίδα της οικίας των Αιτητών και οι Ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει ότι η επίδοση έγινε δια διπλοσυστημένης επιστολής και/ή δεν προσκόμισαν απόδειξη παραλαβής ούτως ώστε η επίδοση να συνάδει με τις ελάχιστες πρόνοιες του Ε.Κ. 1393/09 όταν η επίδοση των δικαστικών εγγράφων πραγματοποιείται δια των ταχυδρομικών υπηρεσιών δυνάμει του άρθρου 14 του Κανονισμού. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν έλαβαν προειδοποιητική επιστολή όπως πιθανότατα να γίνεται αναφορά στο κλητήριο ένταλμα και ως εκ τούτου τα οποιαδήποτε προσαυξημένα επιτόκια που απαιτούνται εκ Τραπέζης να μην μπορούν να τίθενται σε ισχύ αφού ουδέποτε δόθηκε η ευκαιρία στους Αιτητές να προβούν σε εξομάλυνση της λειτουργίας του λογαριασμού του δανείου τους. Ούτε οι Αιτητές έλαβαν την επιστολή τερματισμού αυτούσια ούτε και έλαβαν τέτοια ενημέρωση από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους και ως εκ τούτου η έγερση της παρούσας αγωγής είναι εμπρόθεσμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή παράνομη αφού οι Αιτητές ουδέποτε έλαβαν γνώση για τον τερματισμό του λογαριασμού του δανείου τους. Επιπρόσθετο στοιχείο που παραπέμπει στον αντικανονικό αλλά και επί σκοπού παράτυπο και/ή παράνομο και/ή αυθαίρετο και/ή κακόβουλο τρόπο που ενήργησε η Τράπεζα είναι ότι αφού επιδόθηκαν τα δικαστικά έγγραφα κατά ή περί τις 27/01/2012 και είχε πλέον τερματιστεί η λειτουργία του λογαριασμού δανείου, οι Αιτητές εξ όσων μας ενημερώνουν κατόπιν δικών τους προσπαθειών δια μέσω του δικηγόρου που τους εκπροσώπευε για να προστατεύσουν τα συμφέροντα τους ενημερώθηκαν από την Τράπεζα ότι έπρεπε να προβούν σε ορισμένες πληρωμές για εξομάλυνση του λογαριασμού, κάτι το οποίο έπραξαν για περίπου 6 μήνες ήτοι κατέβαλλαν 500 στερλίνες μηνιαίως πλην όμως λόγω δικών τους ασφυκτικών οικονομικών δυσκολιών οι δόσεις αυτές καθυστερούσαν και αυτή η κατάσταση πραγμάτων συνεχίστηκε έκτοτε. Επίσης δεν επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα μεταφρασμένα στα αγγλικά που είναι και η γλώσσα που καταλαβαίνουν οι Αιτητές όπως για παράδειγμα η Τυποποιημένη Βεβαίωση που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 10 (Annex I) και/ή το έντυπο άρνησης λήψης τέτοιων δικαστικών εγγράφων δυνάμει του άρθρου 8 (Annex ΙI) του Ε.Κ.1393/
  2. Σχετικές νομικές υποβολές θα γίνουν στο κατάλληλο στάδιο.» Ο ενόρκως δηλών τονίζει ότι οι Αιτητές δεν έχουν πρόθεση να περιφρονήσουν τη δικαστική διαδικασία στην Κύπρο και ότι καταχωρούν την παρούσα αίτηση για παραμερισμό ή και αναστολή των οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης στα πλαίσια λήψης της απόφασης ήτοι εγγραφή και εκτέλεση της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα οι Αιτητές έχουν τη θέση ότι το Δικαστήριο ένεκα των δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούν ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων και δεδομένης της αναμονής εκδίκασης της έφεσης της Alpha Panareti που θα κριθεί τελεσίδικα από το Αγγλικό Εφετείο το θέμα της δικαιοδοσίας επί της καθ' ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητας (forum conveniens) αλλά και ενόψει της εκδίκασης τόσο της παρούσας υπόθεσης αλλά και σωρείας άλλων παρόμοιων υποθέσεων που εκκρεμούν ενώπιον των Αγγλικών και Κυπριακών Δικαστηρίων το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα αναστολής των οποιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης της απόφασης στην Αγγλία (stay of enforcement proceedings) ως η παράγραφος Β της αίτησης και σε κατοπινό στάδιο όταν θα έχει πλέον ξεκαθαρίσει το θέμα της δικαιοδοσίας να επιληφθεί του αιτητικού Α για παραμερισμό της απόφασης. Η εκδίκαση της έφεσης ενώπιον του Αγγλικού Εφετείου αναμενόταν να εκδικαστεί κατά ή περί τον Ιανουάριο του έτους 2015 και με ενδεχόμενη έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Β της αίτησης θα επιτευχθεί εναρμόνιση με τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν στην Αγγλία αλλά και με τη συνεννόηση που έχουν οι Αιτητές ή και οι νόμιμοι αντιπρόσωποι τους με την Τράπεζα προς εκδίκαση όλων των ανωτέρω επίδικων θεμάτων. Ενόψει όλων των πιο πάνω, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να παραμεριστεί το κλητήριο ένταλμα ή και η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος ή και ανασταλεί η δικαστική διαδικασία μέτρων εκτέλεσης ή και παραμεριστεί το διάταγμα επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος αφού: «23.Α) Το σεβαστό Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει την επίδικη Απόφαση ημερομηνίας 21/01/2013 δυνάμει των σχετικών προνοιών του Ε.Κ. 44/
  3. Β) Τα έγγραφα που επιδόθηκαν δυνάμει Διατάγματος επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας δεν έχουν μεταφραστεί στη γλώσσα που είναι κατανοητή στους Αιτητές και/ή δεν έχουν επιδοθεί όλα τα απαραίτητα έγγραφα δυνάμει των σχετικών Ευρωπαϊκών Κανονισμών και ειδικά του Ε.Κ. 1393/07 που αναφέρονται ανωτέρω στην αίτηση. Το όλο θέμα εν σχέση με την εγκυρότητα και/ή ακυρότητα τέτοιου Διατάγματος Επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και/ή της επίδοσης εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας δυνάμει τέτοιου Διατάγματος και συγκεκριμένα κατά πόσο η επίδοση της τυποποιημένης Βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση επίδοσης εγγράφων δυνάμει του Ε.Κ. 1393/2007 και ότι η τυχόν παράλειψη επίδοσης της δεν είναι θεραπεύσιμη και συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης τυγχάνει εξέτασης από το Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν παραπομπής τριών προδικαστικών ερωτημάτων από το Ανώτατο Δικαστήριο στις Πολιτικές Εφέσεις Αρ. Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/
  4. Γ) Αναμένεται το αποτέλεσμα της έφεσης στην υπόθεση της Alpha Panareti όπως αναφέρεται ανωτέρω η οποία εκκρεμεί στο Ανώτατο Δικαστήριο (High Court) της Αγγλίας όπου και θα αποφασιστεί κατά πόσο το forum conveniens προς εκδίκαση της παρούσας αλά και πληθώρας άλλων πανομοιότυπων υποθέσεων εναντίον της Τράπεζας και/ή άλλων Τραπεζών και/ή νομικών και/ή φυσικών προσώπων άμεσα εμπλεκόμενα και/ή που συσχετίζονται με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης το έχουν τα Αγγλικά Δικαστήρια. Εξ όσων πληροφορούμαι από τους δικηγόρους των Αιτητών στην Αγγλία κ.κ. MAXWELLL ALVES SOLICITORS η έφεση η οποία ήταν ορισμένη στις 9/06/14 αναβλήθηκε κατόπιν κοινού αιτήματος από τους διαδίκους και παρέμεινε προσωρινά εκτός πινακίου και/ή αναβλήθηκε για να εκδικαστεί κατά ή περί τον Ιανουάριο
  5. Συνεπώς είναι η ταπεινή μου γνώμη ότι κρίνεται ορθό το Κυπριακό Δικαστήριο να αναμένει και σεβαστεί την οποιαδήποτε Απόφαση του Αγγλικού Δικαστηρίου προτού αποφασίσει κατά πόσο κέκτηται δικαιοδοσίας (seize of jurisdiction) προς αποφυγή παράλληλων διαδικασιών (dual jurisdiction and multiplicity of judicial proceedings and to avoid the risk of irreconcilable judgments resulting from separate proceedings). Παράλληλα με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές προτίθενται να προβούν στην καταχώρηση έφεσης στην Αγγλία σε περίπτωση που οι Ενάγοντες προχωρήσουν με την ενδεχόμενη εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον τους στην Κύπρο αφού τα οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης στα πλαίσια της απόφασης των Κυπριακών Δικαστηρίων δεν μπορούν να τύχουν καμίας ισχύς αφού οι ίδιοι ουδέποτε αποδέχτηκαν την δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων όντας καταναλωτές υπό την έννοια των άρθρων 15 με 17 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
  6. Δ) περαιτέρω και/ή διαζευκτικά οι Αιτητές έχουν (τουλάχιστο) συζητήσιμη υπεράσπιση την οποία οι ίδιοι θα εγείρουν εάν και εφόσον κληθούν στο Δικαστήριο που θα αποφασιστεί ότι κέκτηται δικαιοδοσίας με το πέρας της Έφεσης στην Alpha Panareti αλλά και κατόπιν μεταγενέστερων δικαστικών διαδικασιών που ενδεχομένως να ακολουθήσουν ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (European Court of Justice). Επίσης οι Αιτητές ενήργησαν με σπουδή στο να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση αφού έλαβαν γνώση περί της ειρημένης Απόφασης ημερ. 21/01/2013 μέσω του υποφαινόμενου Δικηγορικού Οίκου κατά ή περί τις 18/06/2014 όταν είχε αποσταλεί , κατόπιν σχετικού αιτήματος, δια σχετικής επιστολής των δικηγόρων των Εναγόντων ημερ. 18/06/2014.» Οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.2, 3, 6, 11, 12 και 13, Δ.4 θ.1, Δ.6 θ.1, 2, 4 - 7, Δ.16 θ.9, Δ.17, θ.10, Δ.39, Δ.48 θ.1 - 4, 7, 11-13, Δ.64, στο άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στα άρθρα 1-26 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 1393/07, στα άρθρα 3
(1), 5
(1), 6
(1)
(4), 15, 22
(1), 23, 24, 25 - 30 του Κανονισμού (ΕΕ), αρ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 ως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 5
(1), 6
(1), 7
(1), 8
(1)
(4), 17, 24, 25
(1), 26
(1), 27 - 33, 80-81 του Κανονισμού (ΕΕ) αρ. 1215/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2012, που κατήργησε τον Κανονισμό (ΕΕ) αρ. 44/2001, ως τροποποιήθηκε, στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, επί της Νομολογίας, της Πρακτικής και της συμφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου. Ως λόγους ένστασης οι Ενάγοντες προβάλλουν ότι: «
  1. Δεν παρέχεται οποιαδήποτε νομική βάση στην αίτηση των Αιτητών, που να παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να επιληφθεί των αιτημάτων που περιέχονται στα σημεία Β, Γ, Δ και Ε της αίτησης των Αιτητών, και η παράλειψη αυτή δεν είναι θεραπεύσιμη, γι' αυτό και η αίτηση των Αιτητών, ως προς αυτά τα αιτούμενα διατάγματα, θα πρέπει να απορριφθεί.
  2. Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία και το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου ήταν το κατάλληλο δικαστήριο (natural and proper forum) για τα θέματα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και την έκδοση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 21/01/
  4. Η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής στους Αιτητές, δια επίδοσης Ειδοποιήσεων Κλητηρίου Εντάλματος προς αυτούς, έγινε τόσο σύμφωνα με το διάταγμα ημερομηνίας 12/09/2012 και τις πρόνοιες του Κανονισμού (ΕΕ) 1393/2007, όσο και σύμφωνα με το προηγούμενο διάταγμα ημερομηνίας 16/02/2012, ταχυδρομικώς, και υπήρξε νομότυπη, κανονική, ορθή και καλή επίδοση.
  5. Η δικαστική απόφαση ημερομηνίας 21/01/2013 είναι νομότυπα, ορθά και καλώς εκδοθείσα απόφαση και δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις ακύρωσης ή παραμερισμού (set aside) της, ως υπό το σημείο Α της αίτησης των Αιτητών, για τους εξής επιμέρους λόγους, για τους οποίους η αίτηση των Αιτητών, ως προς το σημείο αυτό, θα πρέπει να απορριφθεί: (α) Οι Αιτητές δεν έχουν δικαιολογήσει, με οποιοδήποτε τρόπο, την παράλειψη τους να εμφανιστούν στη διαδικασία της αγωγής, ενώ είχαν πραγματική γνώση της ύπαρξης και του περιεχομένου της. (β) Οι Αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπεράσπιση. (γ) Οι Αιτητές επέδειξαν εσκεμμένη αδιαφορία προς τη δικαστική διαδικασία και πρόθεση εγκατάλειψης της υπόθεσης τους.
  6. Δεν πληρούνται οποιεσδήποτε προϋποθέσεις και δεν προβάλλονται οποιοιδήποτε βάσιμοι λόγοι για να διαταχθεί αναστολή (stay of enforcement) της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 21/01/2013 ή της διαδικασίας εκδίκασης της παρούσας αίτησης, ως υπό το σημείο Β της αίτησης των Αιτητών, το οποίο θα πρέπει να απορριφθεί και για το λόγο αυτό.
  7. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, οι Αιτητές δεν αναφέρουν συγκεκριμένα μέτρα εκτέλεσης που έχουν ληφθεί, την «απόρριψη» των οποίων αιτούνται, με το σημείο Β της αίτησης τους.
  8. Άνευ βλάβης των ανωτέρω, το αίτημα των Αιτητών υπό το σημείο Β είναι καταχρηστικό και αποσκοπεί στην παγοποίηση ή τον προσωρινό παραμερισμό της απόφασης ημερομηνίας 21/01/201, παρά στην αναστολή συγκεκριμένου καθήκοντος ή υποχρέωσης.
  9. Το διάταγμα ημερομηνίας 12/09/2012 είναι νομότυπα εκδοθέν διάταγμα, που βασίστηκε σε επαρκές αιτητικό, και σε πλήρη και ειλικρινή μαρτυρία, που στοιχειοθετούσε όλες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση του, και δεν συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις ακύρωσης ή παραμερισμού του διατάγματος ημερομηνίας 12/09/2012 δυνάμει του οποίου έγινε επίδοση της Ειδοποίησης Κλητηρίου Εντάλματος στους Αιτητές, ως υπό το σημείο Γ της αίτησης των Αιτητών, και γι' αυτό το λόγο αυτό το αιτούμενο διάταγμα θα πρέπει να απορριφθεί.
  10. Δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε βάσιμος ή πραγματικός λόγος και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για παραμερισμό ή ακύρωση της επίδοσης της Ειδοποίησης Κλητηρίου Εντάλματος που διενεργήθηκε στους Αιτητές, ως υπό το σημείο Δ της αίτησης των Αιτητών, και γι' αυτό το λόγο το αιτούμενο αυτό διάταγμα θα πρέπει να απορριφθεί.
  11. Η ένορκη δήλωση του Σωκράτη Παρπαρίνου, ημερομηνίας 11/07/2014, επί της οποίας βασίζεται η αίτηση των Αιτητών είναι αντικανονική, ακατάλληλη και ανεπαρκής, και δεν μπορεί να στηρίξει πραγματικά την αίτηση των αιτητών, η οποία είναι πραγματικά αστήρικτη, γι' αυτό, το σύνολο της αίτησης των Αιτητών, θα πρέπει να απορριφθεί.
  12. Η αίτηση των Αιτητών υποβλήθηκε με μεγάλη χρονική καθυστέρηση, για την οποία δεν παρέχεται οποιοσδήποτε λόγος, γι' αυτό, το σύνολο της αίτησης των Αιτητών, θα πρέπει να απορριφθεί.
  13. Η αίτηση των Αιτητών υποβάλλεται με κακή πίστη (mala fide) από μέρους των Αιτητών και καταχρηστικά (abuse of process), με σκοπό να πλήξει τα δικαιώματα των Εναγόντων και να υποσκάψει τα θεμέλια της απονομής της Δικαιοσύνης, γι' αυτό, το σύνολο της αίτησης των Αιτητών, θα πρέπει να απορριφθεί.
  14. Οι Αιτητές εκδήλωσαν περιφρονητική συμπεριφορά σε βαθμό καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των Εναγόντων, γι' αυτό, το σύνολο της αίτησης των Αιτητών, θα πρέπει να απορριφθεί.» Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Ανδρόνικου Σταυρινού, οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία των Εναγόντων. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι αρνείται το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση εκτός όπου ρητά αναφέρει διαφορετικά. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι οι Αιτητές δεν προώθησαν την αίτηση τους ως αίτηση επείγουσας φύσεως αλλά με μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση και ότι δεν είναι γνωστό στους Καθ' ων η Αίτηση κατά πόσο οι Αιτητές εξουσιοδότησαν τον ενόρκως δηλούντα να προβεί στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και τέλος το γεγονός ότι ο ως άνω ενόρκως δηλών διορίστηκε μέσω των δικηγόρων των Αιτητών και όχι απευθείας από τους Αιτητές έχει αρνητικές συνέπειες για τους Καθ' ων η Αίτηση αφού: (α) Οι Καθ' ων η Αίτηση αποστερούνται του δικαιώματος να αντεξετάσουν τους Αιτητές σε σχέση με τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται τα οποία οι Καθ' ων η Αίτηση θεωρούν αναληθή. (β) Ο ενόρκως δηλών εκθέτει νομικές απόψεις και προβάλλει εισηγήσεις και άσχετα γεγονότα που αφορούν άλλες υποθέσεις. (γ) Δεν είναι ορθές οι νομικές απόψεις που προβάλλονται από τον ως άνω ενόρκως δηλούντα. Τα Κυπριακά Δικαστήρια, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία για τα ζητήματα της παρούσας αγωγής και το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είχε δικαιοδοσία και ήταν αρμόδιο και κατάλληλο Δικαστήριο για να εκδώσει την απόφαση που εξέδωσε. Περαιτέρω, η επίδοση στους Αιτητές έγινε δυο φορές και με βάση το διάταγμα και ημερομηνίας 12.09.2012 και τις πρόνοιες του Κανονισμού (Ε.Ε.) 1393/2007 αλλά και με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 16.02.2012 ταχυδρομικώς. Μέσω των πιο πάνω επιδόσεων οι Αιτητές έλαβαν πραγματική γνώση της ύπαρξης και του περιεχομένου της αγωγής. Ακόμα οι Αιτητές δεν έχουν και δεν αναφέρονται σε οποιαδήποτε συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση ενώ η διαγωγή τους ήταν περιφρονητική της δικαστικής διαδικασίας στην Κύπρο και των δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση. Όσον αφορά τις εκκρεμούσες αγωγές ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων ο ενόρκως δηλών ανέφερε ότι αυτές αφορούν ψευδείς παραστάσεις ή άλλα αστικά αδικήματα που κατ' ισχυρισμό έλαβαν χώρα στην αλλοδαπή, δηλαδή στην Αγγλία. Η παρούσα όμως υπόθεση δεν αποτελεί μέρος της σοβαρότατων διαστάσεων διαφοράς μεταξύ μεγάλου αριθμού Άγγλων που ζουν στην Αγγλία και των Εναγομένων 3 ή άλλων εταιρειών ανάπτυξης γης και ακινήτων, δεν σχετίζεται με ψευδείς παραστάσεις ή με οποιοδήποτε άλλο αστικό αδίκημα ούτε με τις πιο πάνω αγωγές που εκκρεμούν ενώπιον των Αγγλικών Δικαστηρίων. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα: «5.2 Η διαφορά μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και των Αιτητών, που αφορά την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, είναι αυτή που φαίνεται μέσα από την Έκθεση Απαίτησης των Καθ' ων η αίτηση, και μόνο μέσα από αυτήν. Αφορούσε σε παράβαση, από μέρους των Αιτητών, της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 23/06/2006, που συνάφθηκε μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και των Αιτητών, βάσει της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση χορήγησαν στους Αιτητές δάνειο ύψους CHF180.000,00 (ελβετικά φράγκα) ανοίγοντας στα ονόματα των Αιτητών, το λογαριασμό δανείου με αριθμό 0655-82-24-
  15. Το δάνειο χορηγήθηκε στους Αιτητές για την αγορά ακίνητης ιδιοκτησίας στην Κύπρο, ήτοι του διαμερίσματος στο Μπλοκ 1, με αριθμό 2, και καλυμμένο χώρο στάθμευσης, μέρος του έργου "Anarita Valley", που ανεγέρθηκε επί των τεμαχίων με αριθμούς εγγραφής 6667, 6668, 6252, Φυλ.Σχ.LI/31 αρ. τεμαχίων 251, 252, 523, στην Αναρίτα, της Επαρχίας Πάφου (στο εξής «το ακίνητο»). Το δάνειο εξασφαλίζεται με την εταιρική εγγύηση της εταιρείας Pafilia Property Developers Ltd. Προς περαιτέρω εξασφάλιση του εν λόγω δανείου, οι Αιτητές εκχώρησαν τα δικαιώματα τους επί του ακινήτου, που απορρέουν από το Πωλητήριο Συμβόλαιο δια του οποίου αγόρασαν το ακίνητο, ημερομηνίας 20/03/2006, το οποίο είναι κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Οι Αιτητές παρέλειψαν να αποπληρώσουν τις συμφωνημένες δόσεις του δανείου τους, παραβαίνοντας έτσι, τους όρους της συμφωνίας δανείου με αποτέλεσμα, οι Καθ' ων η αίτηση να προβούν σε τερματισμό της συμφωνίας δανείου, σε απαίτηση πληρωμής, και τελικά σε αγωγή, τόσο εναντίον των Αιτητών όσο και εναντίον της Pafilia Property Developers Ltd. Με την αγωγή τους, οι Καθ΄ ων η Αίτηση, αξίωναν το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου, και διατάγματα και θεραπείες, που αφορούν στην εκχώρηση του ακινήτου, με σκοπό την ανάκτηση και πώληση του ακινήτου, που τέθηκε υπό την εξασφάλιση της εκχώρησης. Υπάρχουν δε, τα εξής στοιχεία συνδεσιμότητας με τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων και με το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου: (α) Το αίτημα των Αιτητών για χορήγηση δανείου υποβλήθηκε στην Τράπεζα των Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο, στην Πάφο, (β) Η Συμφωνία δανείου συνάφθηκε στην Κύπρο, στην Πάφο, (γ) Το ακίνητο επί του οποίου έχουν εκχωρηθεί τα δικαιώματα των Αιτητών, προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων τους, και το οποίο διεκδικούσαν με την αγωγή τους οι Καθ' ων η Αίτηση, δια αιτούμενων διαταγμάτων, βρίσκεται στην Κύπρο, στην Πάφο, (δ) Ο λογαριασμός δανείου ανοίχθηκε στο όνομα των Αιτητών λειτουργούσε στην Κύπρο και οι καταχωρήσεις γίνονταν στο τραπεζικό βιβλίο των Καθ' ων η Αίτηση που βρίσκεται στην Κύπρο, στην Πάφο, (ε) Με τη συμφωνία δανείου, και ειδικότερα με την παράγραφο 16 των γενικών της όρων, συμφωνήθηκε όπως δικαιοδοσία να έχουν τα Κυπριακά δικαστήρια και εφαρμοστέο δίκαιο να είναι το Κυπριακό δίκαιο, χωρίς βλάβη του δικαιώματος άσκησης αγωγής σε άλλη δικαιοδοσία, (στ) Όλη η μαρτυρία, σε σχέση με την απόδειξη της απαίτησης των Καθ' ων η αίτηση, βρίσκεται στην Κύπρο, στην Πάφο, (ζ) Με την αγωγή των Καθ' ων η Αίτηση ενάγονταν και η Pafilia Property Developers Ltd, που είναι εγγυητές, αλλά και οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου, η εταιρεία αυτή η οποία εδράζεται στην Κύπρο, στην Πάφο, και η εκδίκαση της υπόθεσης γ' αυτήν δεν θα μπορούσε να γίνει σε διαφορετικό κράτος - μέλος από ότι η εκδίκαση της υπόθεσης για τους Αιτητές. 5.
  16. Αδιάφορα με το τι αποφάσισε ή θα αποφασίσει το Αγγλικό δικαστήριο για τις ενώπιον του αγωγές, που αφορούν σε εντελώς διαφορετικής φύσης ζητήματα, και που δεν σχετίζονται με τους Αιτητές και με τη συμβατική σχέση των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση, η αγωγή των Καθ' ων η Αίτηση, για την απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, καταχωρήθηκε σε αρμόδιο και κατάλληλο δικαστήριο και εφαρμοστέο δίκαιο ήταν και είναι το Κυπριακό δίκαιο. Όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η αίτηση, μάλιστα, τίθεται και σοβαρότατο ζήτημα κρατικής κυριαρχίας να τίθεται ενώπιον Δικαστηρίου άλλης χώρας αίτημα να εκδώσει διατάγματα που να σχετίζονται με την πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας στην Κύπρο, το δε εγχείρημα των Αιτητών, ουσιαστικά, να υποκλέψουν τη δικαιοδοσία των Κυπριακών Δικαστηρίων λαμβάνει επίσης σοβαρές διαστάσεις. 5.
  17. Εάν κάποιοι Άγγλοι αγοραστές ισχυρίζονται ότι εξαπατήθηκαν από τρίτα πρόσωπα για να αγοράσουν ακίνητα στην Κύπρο και ήγειραν σχετικές αγωγές στην Αγγλία, σε αυτή τη βάση, ή εάν οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η πωλήτρια εταιρεία τους εξαπάτησε, δεν είναι συναφές με οποιοδήποτε ζήτημα που να αφορά την απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για το δάνειο, και στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Η συμφωνία που συνήψαν οι Αιτητές με τους Καθ' ων η Αίτηση και η παράβαση των όρων της, από τους Αιτητές, δεν σχετίζεται με το κύρος ή την εξέλιξη άλλων συμβάσεων άλλων προσώπων. Δεν ενδιαφέρει το αποτέλεσμα εκείνων των υποθέσεων στην Αγγλία για την εκδίκαση της αίτησης των Αιτητών, ούτε μπορεί να εκδοθεί οποιοδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα, για όσα αναφέρουν οι Αιτητές στις παραγράφους 20, 21, 22 και 23 της ένορκης τους δήλωσης, που εξ όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, είναι λανθασμένα. Οι Αιτητές, με την αναφορά σε χρονολογικά γεγονότα άλλων υποθέσεων, άσχετων με τα γεγονότα της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, και με την παράθεση αποσπασμάτων από νομολογία που δεν σχετίζεται με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, ενεργούν κακόπιστα, και επιχειρούν να γενικεύσουν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, και να δημιουργήσουν λανθασμένες εντυπώσεις, αλλά και να επιφορτίσουν τη δικαστική κρίση, αποπροσανατολίζοντας την από την ουσία, και προκαλώντας παρέλκυση της διαδικασίας. 5.
  18. Ως προς τα γεγονότα που αναφέρουν οι Αιτητές, οι Καθ' ων η Αίτηση, δεν «συνεργάζονται» με εταιρείες ανάπτυξης γης για να πωλούνται ακίνητα ή για να βρίσκουν οι εταιρείες αυτές αγοραστές ακινήτων, ούτε βέβαια και με την Pafilia Property Developers Ltd, εναντίον των οποίων έχουν ασκήσει, επίσης αγωγές. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι Τράπεζα και ασκούν τραπεζικές εργασίες. Περαιτέρω, οι Καθ' ων η Αίτηση, ουδέποτε προέβησαν σε παραστάσεις, προς τους Καθ' ων η Αίτηση, σε σχέση με την αγορά του ακινήτου τους στην Κύπρο, ως προς την αγορά του οποίου είναι άγνωστο, στους Καθ' ων η Αίτηση, με ποιο τρόπο κατέληξαν οι Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση, επίσης, δεν έχουν «πρόσωπο στην Αγγλία» ή «ατζέντη» που να συναντήθηκε ή να συνομίλησε, οποτεδήποτε, με τους Αιτητές σε σχέση με αγορά ακινήτου ή δανειοδότηση, ούτε γνωρίζουν οποιοδήποτε πρόσωπο με το όνομα «Hunters», ούτε παρείχαν οποιεσδήποτε παραστάσεις στους Αιτητές στην Αγγλία, γενικά. Όλα όσα αναφέρουν οι Αιτητές περί συναντήσεων στην Αγγλία ή στη Λάρνακα με πρόσωπα για την αγορά του ακινήτου τους, δεν σχετίζονται με τους Καθ' ων η Αίτηση, και είναι γεγονότα που αφορούν αποκλειστικά τις σχέσεις των Αιτητών με την πωλήτρια εταιρεία. Όλα αυτά που ισχυρίζονται οι Αιτητές δεν συνιστούν υπεράσπιση στην απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση για το δάνειο. 5.
  19. Όσον αφορά τα γεγονότα, που αναφέρουν οι αιτητές, σχετικά με τη συμφωνία δανείου, αναφέρω τα εξής: (α) Η συμφωνία δανείου, επί της οποίας στηρίχθηκε η απαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση, υπογράφθηκε την 23/06/2006, και ουδεμία σχέση έχει με την εγκύκλιο που επικαλούνται οι Αιτητές ως το Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών, που φέρει μεταγενέστερη ημερομηνία, 11/10/
  20. (β) Οι Καθ' ων η Αίτηση τήρησαν όλες τις υποχρεώσεις που είχαν από τους υφισταμένους, εν ισχύ κατά το χρόνο εκείνο, νόμους, κανονισμούς, και εγκυκλίους σε σχέση με τη χορήγηση δανείου σε ξένο νόμισμα, και ο ισχυρισμός περί του αντιθέτου, δεν συνιστά συζητήσιμη υπεράσπιση, λαμβανομένου υπόψη και του ότι, η Τράπεζα, δεν έχει υποχρέωση, αλλά ούτε και δικαίωμα, να εκπαιδεύει τους πελάτες της, σε χρηματοοικονομικά θέματα. (γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν δικηγόρο κατά τη σύναψη της συμφωνίας τους με τους Αιτητές. Οπότε, όσα αναφέρουν οι Αιτητές για το δικηγόρο τους, που ήταν κοινός με το δικηγόρο των Καθ' ων η Αίτηση' ων η Αίτηση ή της πωλήτριας εταιρείας, δεν είναι αληθή, αλλά ούτε και αφορούν τους Καθ' ων η Αίτηση, όπως επίσης δεν ενδιαφέρει τους Καθ' ων η Αίτηση το πώς εξελίχθηκαν τυχόν συμβατικές σχέσεις κάποιου δικηγόρου με τους Αιτητές. (δ) Όταν οι Αιτητές υπέβαλαν το αίτημα τους για τη χορήγηση δανείου είχαν ήδη βρει το ακίνητο που ήθελαν να αγοράσουν, προσκόμισαν στους Καθ' ων η Αίτηση πωλητήριο συμβόλαιο, και η αιτούμενη, από μέρους τους, χρηματοδότηση ήταν για κάλυψη μέρους του τιμήματος πώλησης, μέρος του οποίου είχαν ήδη πληρώσει, όπως θα εξηγήσω αναλυτικά στη συνέχεια. (ε) Δεν ευσταθούν ούτε όσα αναφέρουν οι Αιτητές ότι οι Καθ' ων η Αίτηση τους «απομόνωσαν» σε «κλειστό χώρο» στο υποκατάστημα τους στο Birmingham για να μελετήσουν «50-σέλιδο» έγγραφο και να το υπογράψουν, νοείται, βέβαια, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση, ούτε και φυλάκισαν ούτε και βασάνισαν τους Αιτητές, αποστερώντας τους δικαιώματα τους ή εξαναγκάζοντας τους να υπογράψουν ένα έγγραφο που δεν μελέτησαν ορθά ή που δεν ήθελαν να υπογράψουν. Οι ισχυρισμοί αυτοί των Αιτητών δεν είναι απλά υπερβολικοί, αλλά ψευδείς. 5.
  21. Οι Αιτητές δεν είναι «καταναλωτές». Σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 44/2001, για τους ακόλουθους λόγους, που με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση: (α) Η σύμβαση δανείου τους αφορά σε δάνειο που χορηγήθηκε σε αυτούς για την αγορά ακινήτου, και όχι για την αγορά ενσώματων κινητών, (β) Η αγορά του ακινήτου έγινε, όπως οι ίδιοι οι Αιτητές αναφέρουν στην ένορκη τους δήλωση, με σκοπό την κερδοφορία, δια της ενοικίασης της σε τουρίστες, δηλαδή με επιχειρηματικό πλάνο, και όχι για απλή ιδιωτική χρήση. Ουδεμία σχέση έχουν, για τον προσδιορισμό της έννοιας της «επαγγελματικής δραστηριότητας», τα συνήθη επαγγέλματα των Αιτητών, που, εν πάση περιπτώσει, δεν τα αναφέρουν οι Αιτητές. Το γεγονός ότι στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης των Αιτητών, αναφέρεται ότι ο σκοπός της αγοράς του ακινήτου ήταν η κερδοφορία, με την ενοικίαση της σε τουρίστες, αποστερεί από τους Αιτητές το δικαίωμα να επικαλούνται την ιδιότητα του καταναλωτή και να επιζητούν σχετική προστασία ως «ευάλωτοι» καταναλωτές, που θα επέφερε πλήρη αντίθεση με το σκοπό και το πνεύμα της εν λόγω πρόνοιας. (γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν μεν παραρτήματα και στην Αγγλία, όμως δεν χρησιμοποιήθηκε οποιοδήποτε παράρτημα των Καθ' ων η Αίτηση στην Αγγλία για να συμφωνηθεί η χορήγηση του δανείου. Οι Αιτητές επέλεξαν, οι ίδιοι, τους Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο, υπέβαλαν αίτημα στους Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο, διαπραγματεύτηκαν με τους Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο και έλαβαν το δάνειο από την Τράπεζα των Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο. Το γεγονός ότι τους στάληκαν τα έγγραφα στην Αγγλία για να τα υπογράψουν προσωπικά ενώπιον μάρτυρα γνωστού στους Καθ' ων η Αίτηση, επειδή οι Αιτητές δεν είχαν πληρεξούσιο αντιπρόσωπο στην Κύπρο, και δεν ήταν εύκολο να ταξιδέψουν Κύπρο (για τους ίδιους λόγους που δεν είναι εύκολο να ταξιδέψουν για την υπογραφή της ένορκης δήλωσης), και για τη διευκόλυνση της διαδικασίας, δεν έδωσε οποιοδήποτε πεδίο δραστηριότητας ή ενεργό ρόλο σε παράρτημα των Καθ' ων η Αίτηση στην Αγγλία, σε σχέση με τη σύναψη της σύμβασης, οι δε Αιτητές δεν είχαν επισκεφθεί, οποτεδήποτε, το οποιοδήποτε παράρτημα των Καθ' ων η Αίτηση στην Αγγλία για οποιοδήποτε θέμα αφορά στο δάνειο τους, εφόσον αυτό δεν εμπίπτει στις δραστηριότητες των Καθ' ων η Αίτηση στην Αγγλία.» O ενόρκως δηλών παραθέτει στη συνέχεια τα αληθή και ακριβή γεγονότα που σύμφωνα με τον ίδιο αφορούν την παρούσα υπόθεση και φαίνονται μέσα από έγγραφα που παρουσιάζει μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αγωγής (Τεκμήρια 1 έως 23). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε την 27.01.
  22. Δεν εξασφαλίστηκε άδεια για σφράγιση πριν την καταχώριση της αγωγής εφόσον εναγόταν και η πωλήτρια εταιρεία (Εναγόμενη 3) που εδράζεται στην Κύπρο στην οποία και επιδόθηκε πρώτα η αγωγή την ίδια μέρα και η οποία γι' αυτήν εξακολουθεί να εκκρεμεί. Οι Καθ' ων η Αίτηση εξασφάλισαν την 16.02.2012 άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και διατάγματος για επίδοση στους Αιτητές Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην διεύθυνση τους στην Αγγλία που ήταν η διεύθυνση που επικοινωνούσαν όλο αυτό τον καιρό, πέραν του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, μέσω των Δημόσιων Ταχυδρομικών Υπηρεσιών EMS/ DATAPOST. Επιτεύχθηκε επίδοση την 21.03.2012 της Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στα Ελληνικά και Αγγλικά, η μονομερής αίτηση για εξασφάλιση του διατάγματος ημερομηνίας 16.02.2012 στα Ελληνικά και στα Αγγλικά, το διάταγμα ημερομηνίας 16.02.2012 στα Ελληνικά και στα Αγγλικά και συνοδευτική επιστολή. Σύμφωνα όμως με την ενημέρωση που είχαν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση από την υπηρεσία EMS/DATAPOST και το σύστημα IPS Web Tracking τα έγγραφα δεν φαινόταν ότι παραλήφθηκαν από τους Αιτητές αλλά φαινόταν η υπογραφή κάποιου C. Connell (Τεκμήριο 25). Οι Αιτητές με ηλεκτρονικό τους μήνυμα ημερομηνίας 29.03.2012 (που περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 23) επιβεβαίωσαν ότι τα έγγραφα που επιδόθηκαν με βάση το Διάταγμα ημερομηνίας 16.02.2012 όντως είχαν παραληφθεί από αυτούς. Την 02.04.2012 οι Αιτητές με ηλεκτρονικό μήνυμα τους στους Καθ' ων η αίτηση ζήτησαν ενημέρωση για το ύψος του χρέους γιατί όπως ανάφεραν ήθελαν να κρατήσουν το ακίνητο. Ακολούθησε σχετική αλληλογραφία (Τεκμήριο 26). Όμως οι Αιτητές δεν ανταποκρίθηκαν αδιαφορώντας για το χρέος τους. Οι Αιτητές αφού επιβεβαίωσαν ότι η διεύθυνση των Αιτητών παραμένει η ίδια εξασφάλισαν την 12.09.2012 νέα άδεια για επίδοση στους Αιτητές εκτός δικαιοδοσίας και διάταγμα για επίδοση στους Αιτητές Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος στην διεύθυνση τους στην Αγγλία με βάση τη διαδικασία που προβλέπει ο Κανονισμός (ΕΕ) 1393/
  23. Σύμφωνα με ενημέρωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης επιτεύχθηκε επίδοση των εγγράφων (Ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος στα Ελληνικά και Αγγλικά, η μονομερής αίτηση για εξασφάλιση του διατάγματος και το διάταγμα ημερ. 12.09.2012 στα Ελληνικά και Αγγλικά και συνοδευτική επιστολή) στους Αιτητές την 20.11.2012 (Τεκμήρια 27 έως 29). Μετά την παρέλευση της προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση που σύμφωνα με το διάταγμα ημερ. 12.09.2012 θα έπρεπε να καταχωρήσουν εμφάνιση οι Αιτητές, οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης δι' απόφαση λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης με αποτέλεσμα να εξασφαλίσουν την απόφαση ημερομηνίας 21.01.2013 η οποία συντάχθηκε την 11.07.
  24. Την 05.06.2013 πρόσωπο από το γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών στην Αγγλία (Γ. Κουνής) επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τους Καθ' ων η Αίτηση και στη συνέχεια απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα, αναφορικά με τους Αιτητές, για την εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης υπό την προειδοποίηση ότι θα αμφισβητήσει τη διαδικασία γιατί οι πελάτες του είναι «καταναλωτές» σύμφωνα με τον Κανονισμό (ΕΕ) 44/
  25. Την 07.06.2013 το ίδιο πρόσωπο απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα και στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι την ίδια μέρα απάντησαν ότι προχώρησαν σε απόδειξη της υπόθεσης εναντίον των Αιτητών. (Αντίγραφα της ως άνω επικοινωνίας - Τεκμήριο 31.) Την 13.06.2013 οι δικηγόροι των Αιτητών στην Αγγλία επανήλθαν με νέο ηλεκτρονικό μήνυμα προς τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση αναφέροντας ότι παρά το ότι θα προχωρούσαν να συμβουλεύσουν τους Αιτητές να διορίσουν κάποιο δικηγόρο στην Κύπρο όμως λόγω κόστους αναζητούσαν κάποια συμβιβαστική λύση. Ακολούθησε σχετική αλληλογραφία (Τεκμήριο 32). Την 02.09.2013 οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να προχωρήσουν με εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης στην Αγγλία. Την 06.02.2014 επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση κάποιος άλλος δικηγόρος (Κ. Νικολαΐδης) ζητώντας πληροφορίες σχετικά με το στάδιο στο οποίο βρισκόταν η υπόθεση των Αιτητών, αναφέροντας ακόμη ότι είχε οδηγίες να καταχωρήσει εμφάνιση και ενημερώθηκε ότι είχε ήδη εκδοθεί δικαστική απόφαση ενώ με επιστολή των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση του στάληκε αντίγραφο της εκδοθείσας απόφασης (Τεκμήριο 33). Την 14.03.2014 έγινε συνάντηση στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο με τον ως άνω δικηγόρο (Γ. Κουνή) από το γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών στην Αγγλία στα πλαίσια διαπραγματεύσεων που γίνονταν με τους Αιτητές κατά το πιο πάνω χρονικό διάστημα. Ο εν λόγω δικηγόρος υποσχέθηκε να αποστείλει την πρόταση του (έχοντας γνώση της ύπαρξης της δικαστικής απόφασης εναντίον των Αιτητών) μέχρι το τέλος της πρώτης εβδομάδας του Απριλίου του
  26. Την 18.06.2014 επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση ζητώντας αντίγραφο της εκδοθείσας απόφασης, η οποία του στάληκε αυθημερόν (Τεκμήριο 34). Τα πιο πάνω καταδεικνύουν, σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση της εκδοθείσας απόφασης πολύ πριν την 18.06.2014, επιδεικνύοντας πλήρη αδιαφορία για τη δικαστική διαδικασία και τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση. Παρόλα αυτά οι Αιτητές προχώρησαν την 14.07.2014 στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης χωρίς να δίνουν οποιαδήποτε εξήγηση για το χρόνο που παρήλθε και διατηρούσαν πλήρη γνώση και της αγωγής και της έκδοσης στη συνέχεια απόφασης. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα ότι η εξασφάλιση άδειας για σφράγιση δεν ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την διενέργεια της επίδοσης, ότι η επίδοση της Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και όχι αυτού του ιδίου του κλητηρίου εντάλματος είναι ο προβλεπόμενος τρόπος επίδοσης με βάση το εγχώριο δίκαιο το οποίο δεν καταργείται από το Κανονισμό (ΕΕ) 1393/
  27. Περαιτέρω στην αίτηση για έκδοση διατάγματος επίδοσης η μαρτυρία που προσφέρθηκε από πλευράς Αιτητών ότι είχαν καλό αγώγιμο δικαίωμα ήταν επαρκής και η επίδοση έγινε δύο φορές στους Αιτητές για να διασφαλισθεί η νομιμότητα της, ενώ αναμφισβήτητα οι Αιτητές έλαβαν γνώση των εγγράφων που τους επιδόθηκαν. Επίσης η επίδοση που έγινε με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 12.09.2012 έγινε με κανονικό τρόπο αφού τηρήθηκαν όλες οι διατυπώσεις με βάση τα διατάγματα αλλά και τον Κανονισμό (ΕΕ) 1393/
  28. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει συγκεκριμένα: «7.4.1(α) Σύμφωνα με το πιστοποιητικό επίδοσης, η επίδοση διενεργήθηκε με τρόπο που θεωρείται καλή επίδοση στο κράτος - μέλος παραλαβής, με τοποθέτηση των προς επίδοση εγγράφων στο ταχυδρομικό κουτί των Αιτητών, που παρέλαβαν όλα τα προς επίδοση έγγραφα. Όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, οι Αιτητές κατανοούν λανθασμένα το περιεχόμενο του άρθρου 14 του εν λόγω Κανονισμού, καθώς το άρθρο αυτό αφορά σε απευθείας ταχυδρόμηση δικαστικών πράξεων από ένα κράτος μέλος στους κατοίκους άλλου κράτους μέλους, όχι σε επίδοση μέσω της αρχής παραλαβής του κράτους μέλους, ενώ δεν προνοεί μόνο συστατική επιστολή με απόδειξη παραλαβής, αλλά και ισοδύναμο μέσο. (β) Στους Αιτητές επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα μεταφρασμένα στα αγγλικά, όπως φαίνεται και από τον φάκελο του Δικαστηρίου, και από τα έγγραφα που προσκόμισα. Μετά τη διενέργεια της επίδοσης εκδόθηκε η πιστοποίηση του άρθρου 10 του Κανονισμού (ΕΕ) 1393/07, που περιέχεται στο Παράρτημα Ι του εν λόγω κανονισμού, και η οποία έχει ήδη προσκομιστεί στο τεκμήριο 29 της παρούσας. (γ) Όσον αφορά την αναφερόμενη βεβαίωση, που περιέχεται στο Παράρτημα ΙΙ του Κανονισμού (ΕΕ) 1393/2007, αναφέρω τα ακόλουθα, κατόπιν πληροφοριών των δικηγόρων των Καθ' ων η Αίτηση: i Εφόσον όλα τα προς επίδοση έγγραφα ήταν συνταγμένα και στην αγγλική γλώσσα, που είναι η γλώσσα των Αιτητών αλλά και η επίσημη γλώσσα του τόπου επίδοσης, δεν έχει εφαρμογή το άρθρο 8 του εν λόγω Κανονισμού, που ρητά εφαρμόζεται μόνο σε περίπτωση που τα προς επίδοση έγγραφα δεν έχουν συνταχθεί σε γλώσσα κατανοητή από τον παραλήπτη ή στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου επίδοσης ή κοινοποίησης, και προβλέπει τη βεβαίωση του Παραρτήματος ΙΙ, ως μέσο πληροφόρησης του παραλήπτη για το δικαίωμα του, που δημιουργείται λόγω της μη σύνταξης των εγγράφων στις προαναφερόμενες γλώσσες. Ο σκοπός του άρθρου 8 είναι να δώσει δικαίωμα στον παραλήπτη, σε περίπτωση που δεν κατανοεί τη γλώσσα των εγγράφων που παραλαμβάνει ή που δεν είναι η γλώσσα του τόπου επίδοσης, να αρνηθεί την παραλαβή τους. Παράλληλα, μέσω της εφαρμογής του μηχανισμού του άρθρου 8, θεραπεύεται τυχόν παρατυπία σε σχέση με την απουσία μετάφρασης. Στην προκείμενη περίπτωση, οι Αιτητές δεν είχαν δικαίωμα να αρνηθούν την παραλαβή των προς επίδοση εγγράφων λόγω μη μετάφρασης, αφού ουδέποτε δημιουργήθηκε τέτοιο δικαίωμα τους, και γενικά, δεν είχε εφαρμογή το άρθρο 8 του εν λόγω κανονισμού, εφόσον επιδόθηκαν στους Αιτητές όλα τα έγγραφα στην αγγλική γλώσσα και αυτή είναι η γλώσσα που κατανοούν οι Αιτητές, αλλά και η επίσημη γλώσσα του τόπου επίδοσης. ii Στις υποθέσεις Ε23/2013, Ε24/2013, Ε25/2013, Ε26/2013, Ε27/2013, Ε28/2013 και Ε29/2013, που επικαλούνται οι Αιτητές, είχε παραλειφθεί η επίδοση μεταφρασμένου εγγράφου, ήτοι του διατάγματος που εξουσιοδοτούσε την επίδοση, οπότε, σε εκείνες τις υποθέσεις, αφενός, ίσχυε το άρθρο 8 του εν λόγω Κανονισμού, που ενεργοποιούσε υποχρέωση της αρχής παραλαβής να επιδώσει την προβλεπόμενη από το εν λόγω άρθρο πιστοποίηση, και το αντίστοιχο δικαίωμα των παραληπτών να αρνηθούν την παραλαβή, λόγω μη μετάφρασης του εγγράφου αυτού, αφετέρου, σε εκείνες τις υποθέσεις είχε σημασία το ζήτημα της παράλειψης επίδοσης της βεβαίωσης του Παραρτήματος ΙΙ του εν λόγω Κανονισμού, και η κρίση, εάν η παράλειψη χρήσης της συνιστά θεραπεύσιμη παρατυπία ή όχι. Στην προκειμένη περίπτωση, εκτός από το ότι δεν ενεργοποιείται, εξ' αρχής, το άρθρο αυτό, γιατί όλα τα έγγραφα επιδόθηκαν μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα στους Αιτητές, η εκδίκαση της παρούσας διαδικασίας δεν εξαρτάται κιόλας από κάποια κρίση εάν είναι θεραπεύσιμη ή όχι κάποια ισχυριζόμενη παράλειψη χρησιμοποίησης της βεβαίωσης του Παραρτήματος ΙΙ. Είναι σαφής η διαφορά της υπόθεσης των Αιτητών με τις προαναφερόμενες υποθέσεις, και συνίσταται στο γεγονός ότι σε εκείνες τις υποθέσεις υπήρξε, όντως, παράλειψη μετάφρασης εγγράφου στην αγγλική γλώσσα και ενεργοποίηση του άρθρου 8 του Κανονισμού (ΕΕ) 1393/
  29. iii Πέραν των πιο πάνω, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι, ακόμα κι αν η αρχή παραλαβής, όντως, παρέδωσε στους Αιτητές τέτοια πιστοποίηση, που περιέχεται στο Παράρτημα ΙΙ του προαναφερόμενου Κανονισμού, χωρίς βλάβη της θέσης ότι δεν χρειάζεται η επίδοση τέτοιας πιστοποίησης όταν τα προς επίδοση έγγραφα είναι συνταγμένα στην αγγλική γλώσσα, αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν να γνωρίζουν οι Καθ' ων η αίτηση, για να αποδείξουν, εφόσον τέτοια πιστοποίηση, λογικά, θα βρίσκεται στην κατοχή των Αιτητών, που μπορεί σκόπιμα να αποκρύπτουν την παραλαβή της, προκειμένου να επιδιώξουν να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις που δημιουργεί σε αυτούς το γεγονός της επίδοσης.» Τέλος ο ενόρκως δηλών υποστηρίζει ότι: «
  30. Πέραν από τα όσα αναφέρω πιο πάνω, εξ' όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι των Καθ' ων η Αίτηση, οι Αιτητές, δεν χρησιμοποιούν στη νομική βάση της αίτησης τους κάποια διαταγή ή άρθρο, σχετικό με ακύρωση ή παραμερισμό διατάγματος επίδοσης και ακύρωση ή παραμερισμό επίδοσης ή σχετικά με αναστολή διαδικασίας, και οι παραλείψεις αυτές είναι ουσιώδεις, εφόσον δεν παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει οτιδήποτε, σε σχέση με τα διατάγματα που εκτίθεται στο αιτητικό της αίτησης των Αιτητών.» Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης οι συνήγοροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις όπου ανέπτυξαν τις θέσεις τους με αναφορά στη νομολογία. Οι Αιτητές μέσω των παραγράφων Γ και Δ της Αίτησης εξαιτούνται την ακύρωση ή και τον παραμερισμό τόσο του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.09.2012 όσο και της επίδοσης της Ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος σ' αυτούς. Η μελέτη όμως της αίτησης καταδεικνύει ότι αυτή δεν στηρίζεται στη Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η παράλειψη της πλευράς των Αιτητών να βασίσουν την αίτηση τους στην πιο πάνω διαταγή έχει καταλυτική σημασία αφού οι αναφερόμενοι Θεσμοί στο σώμα της αίτησης δεν μπορούν να στηρίξουν τα αιτήματα των παραγράφων Γ και Δ της αίτησης. Στην Χριστοφόρου v. Οικ. Επιχ. Λ. Ιορδάνους Λτδ
(2001)1(B) A.A.Δ. 743, 746, 747, λέχθηκαν μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: «Η εισήγηση της εφεσίβλητης ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Κανονισμούς είναι ορθή. Η Δ.48 θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. (Ιδε Kouppa and another v. Vassiliadis
(1981)1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa and another v. Vassiliadis υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και άλλων [1990] 1 ΑΑΔ 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης.» Περαιτέρω στην Evand Promotions Ltd
(1998)1(B) A.A.Δ. 736, 745 αναφέρονται τα εξής: «Ενδιάμεσες αιτήσεις καταχωρούνται μέσα στα πλαίσια κυρίων αγωγών βάσει της Δ.48 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Η απλή επίκληση της Δ.48 δεν παρέχει αφ' εαυτής δικαίωμα καταχώρισης οποιασδήποτε αίτησης. Η Δ.48 διαγράφει μόνο το δικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υποβληθεί μία ενδιάμεση αίτηση εφ' όσον αυτή έχει ως νομικό υπόβαθρο ειδικό άρθρο του Νόμου ή ειδικό Θεσμό (specific section of the Law or specific Rule of Court). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965, με αναφορά στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Kouppa and another v. Vassiliades
(1981)1 J.S.C. 120, σε ενδιάμεση αίτηση ο καθορισμός του νομικού βάθρου, με αναφορά στο ειδικό άρθρο ή άρθρα της νομοθεσίας και ή τον ειδικό θεσμό ή τους θεσμούς που το στοιχειοθετούν, παρέχοντας την απαραίτητη δικαιοδοσία στο δικαστή, αποτελεί σύμφωνα με τις διατάξεις της Δ.48, Θ.1, όρο απαράβατο για την έγκυρη χρήση του δικονομικού αυτού μέτρου (βλ., επίσης, Ματθαίου κ.ά. v. Άνιφτου
(1992)1 Α.Α.Δ. 529). Εξ άλλου, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η λεγόμενη εγγενής ή, άλλως, σύμφυτη εξουσία (inherent power) του δικαστηρίου, η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και τις ανάγκες της ύπαρξής της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου, δεν επεκτείνεται πέραν του ορίου που προσδιορίζεται από την αναγκαιότητα της ίδιας της ύπαρξής της ούτε, κατά κανόνα, αποτελεί πηγή εξουσίας ανεξάρτητη από το νόμο και τους θεσμούς. Με άλλα λόγια, η σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου, εκεί όπου δεν υπάρχει ειδική πρόνοια, είτε στο νόμο είτε στους θεσμούς, δεν μπορεί, κατά κανόνα, να αποτελέσει από μόνη της, με την απλή επίκλησή της, αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Κατ' εξαίρεση, απλή επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι επιτρεπτή μόνο στην περίπτωση που η τυχόν άρνηση εξουσίας ή δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος διαδίκου. (Βλ., Markides Europa v. Vassos Eliades Ltd.
(1984)1 C.L.R. 189, όπως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Τουβλ. Γίγας Λτδ. ν. Ουστά (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 109.)» Καταλήγω επομένως ότι η απουσία από το σώμα της αίτησης της Δ.16 Θ.9 έχει ως συνέπεια ότι δεν μπορεί να εξεταστούν τα όσα η αίτηση εξαιτείται τις παραγράφους (Γ) και (Δ) της αίτησης. Το γεγονός ότι η αίτηση βασίζεται στην σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου δεν διαφοροποιεί τα δεδομένα αφού απλή επίκληση της δεν μπορεί κατά κανόνα να αποτελέσει αυτοδύναμη δικαιοδοτική βάση για ένα συγκεκριμένο διάβημα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην υπόθεση S.Ρ.P. Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 A.Α.Δ. 762 κρίθηκε ότι αίτημα για ακύρωση του κλητηρίου εντάλματος και της επίδοσης του στο εξωτερικό θα μπορούσε να εξεταστεί μόνο στο πλαίσιο αίτησης για παραμερισμό διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και όχι ανεξάρτητα από αυτό. Είναι γεγονός ότι στο σώμα της παρούσας αίτησης αναφέρεται η Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όμως ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Αιτητών τόσο πριν όσο και στα πλαίσια της ακρόασης της παρούσας αίτησης δεν την επικαλέστηκε και ούτε υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα για θεραπεία της παρατυπίας που παρατηρείται. Στη Γιώργος Φαλέκκου v. Κυριάκου Χριστοφίδη Πολιτική Έφεση 63/2010, ημερ. 17.12.2013 τονίστηκε το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το Δικαστήριο. Περαιτέρω στην Dora Holdings κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος (Αρ. 1)
(2010)1(Α) A.Α.Δ. 649, 653, λέχθηκε μεταξύ άλλων ότι: «Η αίτηση εφόσον αφορά πολιτική διαδικασία έπρεπε να τύχει της ανάλογης νομικής θεμελίωσης. Αντί τούτου, η νομική βάση παραπέμπει στην Ποινική Δικονομία και στους Θεσμούς Ποινικής Δικονομίας που δεν έχουν καμιά σχέση με ό,τι απαιτείται για τη σωστή νομική θεμελίωση της αίτησης. Η σχετική δικονομική διάταξη η οποία διέπει το θέμα είναι η Διαταγή 35 καν. 8 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Οι αιτητές παρότι είχαν την ευκαιρία να ενεργήσουν δεόντως ώστε με το κατάλληλο δικονομικό μέτρο να επιδιώξουν την διόρθωση της παρατυπίας και την επανατοποθέτηση της αίτησής τους στην ορθή νομική βάση δεν το έπραξαν, παράλειψη η οποία αναπόφευκτα οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης εφόσον οι δικονομικές διατάξεις των οποίων γίνεται επίκληση δεν τυγχάνουν εφαρμογής. Στην Πετρίχου v. Χατζηιωσήφ
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 81, ειπώθηκαν τα εξής: «Η νέα Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια στη μη συμμόρφωση με τους κανονισμούς. Δεν έχει σκοπό δηλαδή να τους καταργήσει. Οι \κανονισμοί πρέπει να τηρούνται. Η Δ.64 δημιουργεί ένα ένδικο μέσο, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο αιτών για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία εφόσον είναι θεραπεύσιμες.» Επίσης στη Χριστίνα Περικλέους v. Ellinas Finance κ.α., Πολιτική Έφεση 283/2010, ημερ. 03.07.2014, επί αίτησης τροποποίησης των λόγων έφεσης, λέχθηκαν τα ακόλουθα που είναι αρκούντως διαφωτιστικά: «Εκτός των πιο πάνω, υπάρχουν και άλλοι λόγοι που θα συνηγορούσαν υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Ο πρώτος αφορά στη λανθασμένη νομική βάση της Αίτησης από την οποία απουσιάζει η Δ.35 θ.4, η οποία είναι η πιο σχετική διάταξη στην περίπτωση τροποποίησης των λόγων έφεσης. Η Αιτήτρια δέχεται ότι εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε η σχετική διάταξη, παρά ταύτα θεωρεί ότι η αίτηση είναι νομότυπη. Διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι αν θεωρηθεί παρατυπία, μπορεί να θεραπευθεί με βάση τη Δ.64 θ.1. Η νομική βάση μιας αίτησης σύμφωνα με τη νομολογία έχει μεγάλη σημασία, αφού προσδιορίζει το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, το οποίο προσδίδει εγκυρότητα στο δικονομικό μέτρο (βλ. Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λίμιτεδ
(2001)1Β ΑΑΔ 743). Μετά την τροποποίηση της Δ.64 και την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου, ενδεχομένως στην παρούσα περίπτωση η παράλειψη να μπορούσε να θεραπευθεί. Όμως καμία αίτηση δεν υποβλήθηκε από την Αιτήτρια ζητώντας να θεραπευθεί η παράλειψη, ώστε να αποκτήσει η αίτηση το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο. Υπάρχουν περιπτώσεις που το δικαστήριο κατ' εξαίρεση μπορεί αυτεπάγγελτα να θεωρήσει ότι η παράλειψη έχει ήδη θεραπευθεί, αλλά η παρούσα δεν είναι μια τέτοια περίπτωση. Στην υπόθεση Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 63/10, ημερ. 17.12.2013, τονίσαμε ότι οι παρατηρήσεις μας ως προς την ευχέρεια που πάντοτε έχει το δικαστήριο να θεραπεύει παρατυπία «δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το δικαστήριο». Στην παρούσα περίπτωση παρότι ο πρώτος λόγος ένστασης που προβάλλει η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση είναι ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση ο οποίος αναπτύσσεται στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, εντούτοις ο δικηγόρος των Αιτητών δεν υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα για θεραπεία της παρατυπίας. Έχοντας επομένως υπόψη τα πιο πάνω ως επίσης ότι η παρατυπία που διαπιστώνεται είναι σοβαρή, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να εξετάσει το ζήτημα αυτεπάγγελτα κάτω από το πρίσμα της Δ.64. Περαιτέρω η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση έχει επισυνάψει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τις επιστολές του Υπουργείου Δικαιοσύνης μαζί με τα πιστοποιητικά επίδοσης βάση του Άρθρου 10 του (ΕΚ) 1393/07 (Τεκμήριο 29). Σύμφωνα με τα εν λόγω πιστοποιητικά έγινε καλή επίδοση σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και της Ουαλίας. Στην πρόσφατη απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd, ECLI:CY:AD:2015:D215, Πολιτική Έφεση 193/2014, ημερ. 26.03.2015 ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Τ. Θ. Οικονόμου αναφέρει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα τα οποία είναι πολύ κατατοπιστικά: «Σχετικός είναι ο Κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις. Με τον κανονισμό αυτό επιδιώκεται η διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς με την «καλύτερη και ταχύτερη διαβίβαση» δικαστικών και εξωδίκων εγγράφων μεταξύ των κρατών μελών (παράγραφος 2 προοιμίου). Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι ο εν λόγω Κανονισμός «θέτει ως ύψιστη προτεραιότητα την καλύτερη, ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαβίβαση δικαστικών εγγράφων, μεταξύ των κρατών μελών» (Alfa Bank Cyprus Ltd v. Si Senk Dau κ.α., Πολ. Εφ. Ε23/13, ημερ. 13.9.2013). Είναι χαρακτηριστική για τη σημασία και την ανάγκη αποτελεσματικότητας του κανονισμού η πρόνοια του άρθρου 10 του προοιμίου, σύμφωνα με την οποία, χάριν της αποτελεσματικότητας, η άρνηση της επίδοσης θα πρέπει να είναι δυνατή μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Επίσης, στο άρθρο 23 του προοιμίου ορίζεται ότι ο Κανονισμός υπερισχύει των διατάξεων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών με το ίδιο αντικείμενο που συνάπτονται από τα κράτη μέλη, η σχετική ευχέρεια των οποίων περιορίζεται στη διατήρηση ή τη σύναψη συμφωνιών ή διακανονισμών, με σκοπό και πάλι την επιτάχυνση ή την απλούστευση της διαβίβασης των πράξεων, εφόσον, όμως, συνάδουν με τις διατάξεις του. Συνεπώς είναι φανερή από τον ίδιο τον Κανονισμό η βούληση να δοθεί τέτοια δραστικότητα και ισχύς στον Κανονισμό ώστε να εξυπηρετείται αποτελεσματικά και ουσιαστικά η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, τηρουμένων των ασφαλιστικών δικλείδων που προβλέπονται από το άρθρο 19 του Κανονισμού 1393/07, που προϋποθέτει, προκειμένου για λήψη απόφασης ερήμην του εναγομένου, επίδοση με τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο έγκαιρο χρόνο, ώστε ο εναγόμενος να είναι πράγματι σε θέση να αμυνθεί. Παρόμοια πρόνοια απαντάται στον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001[1] για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, το άρθρο 34.2 του οποίου παρέχει τη δυνατότητα να μην αναγνωριστεί απόφαση άλλου κράτους μέλους, εάν το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης δεν έχει επιδοθεί στον ερημοδικήσαντα εναγόμενο εγκαίρως και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να αμυνθεί. Πέραν των αναγκαίων διασφαλίσεων, η κατάφαση της ιδέας του ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου είναι φανερή και όπως αναγνωρίστηκε νομολογιακά, αυτή η ιδέα αποτελεί και το rationale του Κανονισμού 44/2001, όπως ασφαλώς και του Κανονισμού 1393/2007 (Ironhold Estates Ltd , T/A Henipa Hotel v. Travelworld Vacation Ltd
(2010)1 A.A.Δ. 452). Άλλωστε, θα πρέπει σε τέτοιες περιπτώσεις να λαμβάνεται πάντοτε υπόψιν η πάγια νομολογιακή αρχή περί υπεροχής του κοινοτικού δικαίου, η οποία έχει ενσωματωθεί και στο Άρθρο 1Α του Συντάγματος. Σύμφωνα με το άρθρο 7 του Κανονισμού 1393/07, η προς επίδοση πράξη επιδίδεται, αν δεν έχει ζητηθεί κάποια ειδική μέθοδος, «σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής». Επιμαρτυρείται δε, με Βεβαίωση η οποία προβλέπεται από το άρθρο 10 του Κανονισμού 1393/07, που στην προκειμένη περίπτωση βεβαίωνε, ως άνω, ότι η επίδοση έγινε σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους μέλους παραλαβής. Η μη αποδοχή από το Δικαστήριο της επίδοσης που έγινε στα πλαίσια του Κανονισμού και, δυνάμει της βεβαίωσης του άρθρου 10, σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής, συνιστά ενέργεια κατά παράβαση του γράμματος και του πνεύματος του Κανονισμού.» Περαιτέρω, ορθά επιδόθηκε η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος δυνάμει της Δ.6 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd, Πολιτική Έφεση 387/2011 ημερ. 17.10.2014 (Απόφαση Πλειοψηφίας)). Καταλήγω επομένως ότι στην παρούσα υπόθεση δεν τίθεται ζήτημα κακής - αντικανονικής επίδοσης. Τα ίδια ισχύουν και για όσα εξαιτούνται οι Αιτητές στην παράγραφο (Β) της αίτησης, δηλαδή απόρριψη ή και αναστολή των οιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης ή και δικαστικής διαδικασίας στα πλαίσια της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 21.01.2013, αφού η αίτηση δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε Διαταγή Πολιτικής Δικονομίας που να προνοεί κάτι τέτοιο. Απομένει η εξέταση της παραγράφου (Α) της αίτησης. Στην υπόθεση Σκάρος v. Χριστοδούλου κ.ά.
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 291 λέχθηκε ότι: «Οι αρχές που διέπουν τον παραμερισμό μιας απόφασης που εκδόθηκε από ένα πρωτόδικο Δικαστήριο έχουν καθορισθεί στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam [1937] 2 All E.R. 646, και έχουν υιοθετηθεί στις Κυπριακές Αποφάσεις Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Mine and Quarry Services Ltd. v. Α. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ. v. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ.
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 28 και Milouca Motor Trading Ltd. v. Κούρτης
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941. Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd. v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd. v. Κούρτης πιο πάνω.)» Περαιτέρω στην υπόθεση Κώστας Φραντζής v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1996)1 Α.Α.Δ. 1094, λέχθηκε ότι: «Όπως έχει ορθά τονιστεί στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Aνδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, η εξουσία του δικαστηρίου σε παρόμοια ζητήματα έχει διακριτικό χαρακτήρα. Για να ακυρωθεί εκδοθείσα απόφαση ο αιτητής οφείλει να πείσει πως διαθέτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην προβαλλόμενη εναντίον του απαίτηση. Θα πρέπει να προκύπτει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, χωρίς το δικαστήριο να προχωρεί σε αξιολόγηση οποιασδήποτε μαρτυρίας που προσάγεται για σκοπούς κατάρριψης του ισχυρισμού αυτού (Land Securities P.L.C. v. Receiver for the Metropolitan Police District [1983] 1 W.L.R. 439 και Sidnell v. Wilson [1966] 2 Q.B. 67). Η απλή εξήγηση της καθυστέρησης δεν συνιστά και ικανοποιητική δικαιολόγησή της. Πολύ περισσότερο όταν το δικαστήριο χαρακτηρίζει τις δοθείσες δικαιολογίες αδύναμους ισχυρισμούς. Ο εφεσείων είχε το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί όπως απαιτείται από τη Δ.48 θ.4." Τέλος στην υπόθεση Νεάρχου v. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 954, λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: «Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνον εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση υποστηρίζεται ανάμεσα σ' άλλα ότι οι Αιτητές αγόρασαν την επίδικη εξοχική κατοικία και σύναψαν το επίδικο δάνειο κατόπιν ψευδών παραστάσεων προς το πρόσωπο τους στην Αγγλία ως επίσης ότι δεν αναφέρθηκαν στους Αιτητές οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ξένο νόμισμα και δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες και οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Νόμο όταν παραχωρείται δάνειο σε ξένο νόμισμα ή και οι σχετικές οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κεντρικής Τράπεζας, ότι δεν έλαβαν ειδοποίηση τερματισμού της σύμβασης δανείου, κλπ. Οι Αιτητές δίνουν αρκετές λεπτομέρειες των ισχυρισμών τους στην παραγράφους 8, 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Προβάλλουν επίσης και κάποιους ισχυρισμούς περί δικαιοδοσίας των Αγγλικών Δικαστηρίων. Η πλευρά των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση δίδει τις δικές της εξηγήσεις και θέσεις. Στην υπόθεση Λευκίδου v. Κανναουρίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528, λέχθηκε με αναφορά στη νομολογία ότι δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την υπεράσπιση. Αρκεί να αποδείξει ο Εναγόμενος ότι έχει καλή υπεράσπιση πράγμα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας που προσάγεται. Λέχθηκε ακόμα ότι η νομολογία σε σχέση με τη Δ.48 θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν επιβάλλει απόδειξη γεγονότων που δεν χρειάζεται να αποδειχθούν. Εφαρμόζεται όμως και σε περιπτώσεις αιτήσεων για παραμερισμό σε σχέση με γεγονότα τα οποία στη βάση των Αρχών της Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, πρέπει να αποδειχθούν π.χ. οι λόγοι της μη εμφάνισης ή της όποιας καθυστέρησης. Καταλήγω επομένως ότι η πλευρά των Αιτητών έχει καταφέρει να αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Η πλευρά των Αιτητών όμως δεν προβάλλει οποιοδήποτε λόγο για την παράλειψη της να εμφανιστεί στην παρούσα υπόθεση. Αντίθετα, η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση έχει καταδείξει μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση τα πιο κάτω: Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε την 27.01.2012. Οι Αιτητές επικοινώνησαν μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος με τους Καθ' ων η Αίτηση την 29.03.2012 (Τεκμήριο 23) επιβεβαιώνοντας ότι τα έγγραφα που τους επιδόθηκαν δυνάμει του διατάγματος ημερομηνίας 16.02.2012 όντως είχαν παραληφθεί από αυτούς, την 02.04.2012 και πάλι μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος και ακολούθησε αλληλογραφία (Τεκμήριο 26), την 05.06.2013 τηλεφωνικώς μέσω κάποιου δικηγόρου από το γραφείο των δικηγόρων τους στην Αγγλία και την 07.06.2013 μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος με τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση και τους έγινε ενημέρωση (η επικοινωνία αυτή περιέχεται στο Τεκμήριο 31), όπως και την 13.06.2015 με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση και επικοινωνία (Τεκμήριο 32), την 06.02.2014 μέσω κάποιου άλλου δικηγόρου με τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση και του αποστάληκε επιστολή (Τεκμήριο 33), την 14.03.2014 πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία των Καθ' ων η Αίτηση στην Κύπρο με κάποιο δικηγόρο από το δικηγορικό γραφείο των Αιτητών στην Αγγλία όπως και την 18.06.2014 επικοινώνησε με τους δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση ο ενόρκως δηλών στην αίτηση που συνοδεύει την αίτηση και ζήτησε αντίγραφο της εκδοθείσας απόφασης η οποία του εστάλη αυθημερόν (Τεκμήριο 34). Τελικά η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε την 14.07.2014, δηλαδή σχεδόν 18 μήνες μετά την έκδοση της απόφασης (21.01.2013). Από τα πιο πάνω καταδεικνύεται ότι οι Αιτητές είχαν γνώση τόσο της εγερθείσας αγωγής όσο και της εκδοθείσας απόφασης όμως επέλεξαν να καταχωρήσουν την παρούσα αίτηση με μεγάλη καθυστέρηση και χωρίς να δικαιολογήσουν με οποιοδήποτε τρόπο την παρέλευση αυτού του μεγάλου χρονικού διαστήματος. Καταλήγω επομένως ότι οι Αιτητές παρέλειψαν χωρίς ουσιαστικό λόγο να εμφανισθούν και επέδειξαν μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, διαπίστωση η οποία αποβαίνει μοιραία όσον αφορά την τύχη της παρούσας αίτησης η οποία θα πρέπει να απορριφθεί. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος των Αιτητών ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.