Λεωνίδα Ορφανίδη ν. Σάββα Μιχαήλ Μασούρα, Αιτ / Εφ: 175/09, 8/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A73 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε.Δ. Αιτ / Εφ: 175/09 Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, άρθρα 11 (A) και 80 Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: Λεωνίδα Ορφανίδη, από την Λεμεσό Εφεσείοντα / Αιτητή και Σάββα Μιχαήλ Μασούρα, από την Πάφο Εφεσίβλητου / Καθ' ου η αίτηση Ημερομηνία: 8.5.15 Εμφανίσεις: Για τον Εφεσείοντα: κ. Γ. Δημητριάδης για κκ Α. Δημητριάδης & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εφεσίβλητο: κ. Π. Χατζηθεωρής Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την καταχώρηση της παρούσης αίτησης / έφεσης αποτέλεσε η απόφαση του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου να παραχωρήσει δίοδο προς όφελος του κτήματος του Εφεσίβλητου, αριθμός τεμαχίου 102, Φ/Σχ 45/6110V01, αριθμός εγγραφής 8827 ημερομηνίας 10.4.87 (από τώρα και στο εξής «το δεσπόζον ακίνητο») από το ακίνητο του Εφεσείοντα, αριθμός τεμαχίου 562, Φ/Σχ 45/61, αριθμός εγγραφής 8476 ημερομηνίας 24.4.82 (από τώρα και στο εξής «το δουλεύον ακίνητο»). Τα πιο πάνω ακίνητα βρίσκονται στο χωριό Μαραθούντα της επαρχίας Πάφου. Σύμφωνα με την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου το δουλεύον ακίνητο είναι χωράφι με δέντρα έκτασης 2.007 τετραγωνικών μέτρων, εφάπτεται σε δημόσιο δρόμο και ήδη υπόκειται σε δικαίωμα διάβασης πλάτους 3,66 μέτρων προς όφελος των ιδιοκτητών των τεμαχίων με αριθμούς 563 και 565 κατά μήκος του βορειοδυτικού του συνόρου. Το δεσπόζον ακίνητο είναι αλώνι το οποίο εφάπτεται σε δημόσιο αδιέξοδο. Από τούδε και στο εξής ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου θα αναφέρεται ως «ο Διευθυντής» και η αιτιολογημένη απόφασή του ως «η αιτιολογημένη απόφαση». Η αιτιολογημένη απόφαση υπογράφεται από τον Α. Σ. Γεωργίου και σε αυτήν επισυνάπτονται τα ακόλουθα έγγραφα: (α) δύο επίσημα κτηματικά σχέδια - Τεκμήρια Α και Β, (β) η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 11.11.09 στον τύπο Ν. 286 - Τεκμήριο Γ - και, τέλος, (γ) γραπτές απόψεις του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Πάφου - Τεκμήρια Δ και Ε. Με το Τεκμήριο Γ γνωστοποιείται στον Εφεσίβλητο δυνάμει του Κανονισμού 6 των Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος, το πλάτος της οποίας, όπως από το εν λόγω τεκμήριο καταδεικνύεται, καθορίσθηκε στα 3,66 μέτρα και το εμβαδό της στα 90 τετραγωνικά μέτρα. Στο πίσω μέρος του εν λόγω εγγράφου υπάρχει σχεδιάγραμμα με το οποίο η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος δεικνύεται με χρώμα κόκκινο, τα όρια του δουλεύοντος ακινήτου με χρώμα μπλε και τα όρια του δεσπόζοντος ακινήτου με χρώμα κίτρινο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Γ το εν λόγω σχεδιάγραμμα ετοιμάσθηκε από τον κτηματολογικό γραφέα Θεόδωρο Μπιτσόλα. Από την αιτιολογημένη απόφαση προκύπτουν τα ακόλουθα: η δίοδος παραχωρήθηκε ύστερα από αίτηση του Εφεσίβλητου προς το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου με αριθμό ΑΕΔ326/00, η οποία υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 11(Α) του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, για αναγκαστική απόκτηση διόδου από το δουλεύον ακίνητο καθώς και από άλλα κτήματα για οικιστικούς σκοπούς. Το δουλεύον ακίνητο δεικνύεται με μπλε χρώμα στα Τεκμήρια Α και Β που επισυνάπτονται στην αιτιολογημένη απόφαση, ενώ το δεσπόζον ακίνητο με χρώμα πράσινο στο Τεκμήριο Β η δίοδος καθορίσθηκε αφού ο κτηματολόγος στις 22.2.08 προέβη σε επιτόπια εξέταση, μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα και έλαβε υπόψη τις απόψεις του Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως Πάφου - Τεκμήρια Δ και Ε στην αιτιολογημένη απόφαση. Προέβη, επίσης, σε υπολογισμό της αποζημίωσης, το ύψος της οποίας, ας σημειωθεί, δεν αμφισβητήθηκε με την παρούσα διαδικασία και ως εκ τούτου δεν αποτελεί επίδικο ζήτημα οι λόγοι για τους οποίους η δίοδος καθορίσθηκε από το δουλεύον ακίνητο είναι οι ακόλουθοι: είναι το πιο σύντομο και ομαλό μέρος από το οποίο μπορεί να εξυπηρετηθεί ο Εφεσίβλητος προξενείται η λιγότερη ζημιά και οχληρία δεν καθορίσθηκε η δίοδος από το κοινό σύνορο των τεμαχίων 103 Φ/Σχ 45/6110V01 και του δουλεύοντος ακινήτου λόγω υψομετρικής διαφοράς και λόγω του ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 103 έχει κτισμένο χώρο στάθμευσης πάνω στο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου δεν χρησιμοποιήθηκε το κοινό σύνορο των τεμαχίων 103 και 104 του Φ/Σχ 45/6110V01 λόγω απόστασης και υψομετρικής διαφοράς με το δεσπόζον ακίνητο δεν χρησιμοποιήθηκε το τεμάχιο 104 του Φ/Σχ 45/6110V01 λόγω μεγάλης υψομετρικής διαφοράς και δεν χρησιμοποιήθηκε το δημόσιο αδιέξοδο που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του δεσπόζοντος ακινήτου και τα τεμάχια που εφάπτονται με αυτό καθότι το δημόσιο αδιέξοδο δεν υφίσταται επιτόπου ούτε και μπορεί να διαμορφωθεί λόγω μεγάλων υψομετρικών διαφορών σύμφωνα με τα Τεκμήρια Δ και Ε στην αιτιολογημένη απόφαση. Με την παρούσα αίτηση / έφεση ο Εφεσείων εξαιτείται την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή ημερομηνίας 11.11.09 ως λανθασμένης, άκυρης και ληφθείσας κατά παράβαση και/ή αντίθετα με τις πρόνοιες του Νόμου και των Κανονισμών για τους ακόλουθους λόγους: δεν επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα οι προνοούμενες από τον Νόμο και τους Κανονισμούς ειδοποιήσεις και/ή γνωστοποιήσεις ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει και/ή μελετήσει όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα προτού προβεί στον καθορισμό της κατεύθυνσης της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει και/ή εσφαλμένα αποφάσισε και/ή σχημάτισε την άποψη και/ή αποφάσισε ότι κανένα άλλο ακίνητο εκτός του δουλεύοντος δεν ήταν κατάλληλο για την διέλευση της διόδου ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει και/ή εσφαλμένα αποφάσισε ότι με τον καθορισμό της διόδου που καθόρισε προκαλούνταν η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία και ταλαιπωρία η απόφαση του Διευθυντή δεν είναι καθόλου και/ή καλά δικαιολογημένη γενικά ο Διευθυντής ενήργησε αντίθετα με τις αρχές του φυσικού δικαίου και επιείκειας. Η αίτηση/έφεση υποστηρίζεται από μια ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα και δύο ένορκες δηλώσεις του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, τοπογράφου μηχανικού. Στην ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα επισυνάπτεται η απόφαση του Διευθυντή ημερομηνίας 11.11.09 - Τεκμήριο Γ στην αιτιολογημένη έκθεση. Η πρώτη ένορκος δήλωση του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου φέρει ημερομηνία 9.12.09 και συνοδεύεται από «Τεχνική Έκθεση» η οποία ετοιμάσθηκε από τον ίδιο. Η δεύτερη φέρει ημερομηνία 31.1.12 και συνοδεύεται από δύο τεχνικές εκθέσεις του ιδίου. Η μια είναι πανομοιότυπη με την τεχνική έκθεση που επισυνάπτεται στην ένορκό του δήλωση ημερομηνίας 9.12.09 και η δεύτερη είναι «Συμπληρωματική Τεχνική Έκθεση». Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκο δήλωση του Εφεσίβλητου και του Μάριου Παπανικολάου, υπάλληλου του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Η καταχώρηση της ένορκης δήλωσης του Μάριου Παπανικολάου επιτράπηκε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου στην βάση αίτησης η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους του Εφεσίβλητου στις 17.1.14 και με την οποία ζητείτο άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση επιπλέον ένορκης δήλωσης που να υποστηρίζει την Ένσταση. Ο λόγος που ζητείτο η καταχώρηση ένορκης δήλωσης από τον Μάριο Παπανικολάου και όχι από τον Θεόδωρο Μπιτσόλα, ο οποίος είχε διενεργήσει την επί τόπου επίσκεψη και καθορίσει το δικαίωμα διόδου εκ μέρους του Διευθυντή, ήταν γιατί ο τελευταίος αδυνατούσε να μεταβεί στο Δικαστήριο και προβεί σε ένορκο δήλωση λόγω σοβαρής χρόνιας ασθένειας. Τα πιο πάνω υποστηρίζονταν από τον Εφεσίβλητο με την ένορκό του δήλωση η οποία συνόδευε την πιο πάνω αίτηση. Σημειώνεται ότι με άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε και η δεύτερη ένορκη δήλωση του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου κατόπιν σχετικής αίτησης που υποβλήθηκε εκ μέρους του Εφεσείοντα στις 16.11.
- Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να κάνω αναφορά στο γραπτό μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει την αίτηση και την ένσταση. Με την ένορκό του δήλωση ο Εφεσείων αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του δουλεύοντος ακινήτου το οποίο είναι ήδη βεβαρημένο με άλλο δικαίωμα διόδου πλάτους 3,66 μέτρα στη βόρειά του πλευρά προς όφελος του τεμαχίου
- Ο καθορισμός νέου δικαιώματος διόδου από την νότια πλευρά του δουλεύοντος ακινήτου προς όφελος του δεσπόζοντος ακινήτου θα έχει πολύ δυσμενείς συνέπειες και μεγάλη οικονομική ζημιά για τον ίδιο. Επαναλαμβάνει τους λόγους που εμφαίνονται στο σώμα της αίτησης / έφεσης ως λόγοι ακύρωσης της απόφασης του Διευθυντή ημερομηνίας 11.11.09 και δηλώνει την πεποίθησή του ότι για τους λόγους αυτούς η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη. Στην ένορκό του δήλωση ημερομηνίας 9.12.09 ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Είναι τοπογράφος μηχανικός, απόφοιτος του Ελληνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ και ασκεί το επάγγελμά του στην Πάφο από το έτος 2004 μέχρι σήμερα. Μετά από οδηγίες του Εφεσείοντα επισκέφθηκε τον χώρο στις 26.11.09 και προέβη σε επιτόπια εξέταση του δουλεύοντος ακινήτου, του δεσπόζοντος ακινήτου και των γειτονικών τεμαχίων με αριθμούς 103, 104, 563 και
- Έκανε, επίσης, μετρήσεις και σχεδιασμούς και κατέληξε στο ασφαλές συμπέρασμα ότι η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος είναι λανθασμένη και ότι αντί αυτής θα έπρεπε να προτιμηθεί η παραχώρηση διόδου προς όφελος του δεσπόζοντος ακινήτου από τα τεμάχια 103 και
- Περιγράφει δε τα ευρήματά του με λεπτομέρεια στην τεχνική του έκθεση την οποία και επισυνάπτει στην ένορκό του δήλωση. Στην ειρημένη τεχνική έκθεση ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι μετά από εντολή του Εφεσείοντα πραγματοποίησε τοπογραφικές μετρήσεις, αποτύπωση της επιτόπου κατάστασης (τοίχους, δέντρα, δρόμους κλπ), αποτύπωση υψομέτρων και προσδιορισμό υψομετρικών διαφορών για το δουλεύον ακίνητο και των γειτονικών του τεμαχίων, ισχυρισμούς τους οποίους διατυπώνει και ενόρκως στην δεύτερη ένορκό του δήλωση ημερομηνίας 31.1.
- Σημειώνει ότι το δουλεύον ακίνητο υπόκειται σε δικαίωμα διάβασης πλάτους 3,66 μέτρων στην βόρειά του πλευρά προς όφελος του τεμαχίου 565 και σε δικαίωμα διάβασης πλάτους 1,52 - 3,66 μέτρα προς όφελος του τεμαχίου 563 και δηλώνει την διαφωνία του με την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδο εξηγώντας τους λόγους γι' αυτήν. Με την δεύτερη του ένορκο δήλωση ημερομηνίας 31.1.12 επαναλαμβάνει και υιοθετεί το περιεχόμενο της πρώτης ένορκής του δήλωσης. Επαναλαμβάνει, επίσης, το περιεχόμενο της τεχνικής του έκθεσης η οποία επισυνάπτεται στην πρώτη ένορκό του δήλωση και η οποία, επίσης, επισυνάπτεται στην δεύτερή του ένορκο δήλωση ως Τεκμήριο Α. Στην δεύτερη του ένορκο δήλωση ημερομηνίας 31.1.12 επισυνάπτεται και η δεύτερη τεχνική έκθεση ως Τεκμήριο Β. Δικαιολογεί δε την άποψή του σύμφωνα με τα όσα στην συμπληρωματική του ένορκο δήλωση και τις δύο τεχνικές του εκθέσεις περιέχονται ως ακολούθως: στο όμορο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 από όπου διέρχεται το υπό του Διευθυντή καθορισθέντος δικαίωμα διάβασης, στην νοτιοδυτική πλευρά του δουλεύοντος ακινήτου, υπάρχει υψομετρική διαφορά της τάξης των 3 μέτρων. Επίσης, στο συγκεκριμένο σημείο το έδαφος εντός του δουλεύοντος ακινήτου δεν είναι απόλυτα επίπεδο. Αρχικά, είναι επίπεδο, στην συνέχεια υπάρχει πρανές και ακολούθως το όμορο σύνορο. Εν' όψει των πιο πάνω θα πρέπει να κτισθεί τοίχος αντιστήριξης για αποφυγή τυχόν κατολισθήσεων ή υποχώρησης του εδάφους ή θα πρέπει να πραγματοποιηθούν χωματουργικές εργασίες (εκσκαφές) εντός του τεμαχίου για να διαμορφωθεί το δικαίωμα διάβασης επειδή και στο βόρειο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχει δικαίωμα διάβασης πλάτους 3,66 μέτρα με την παραχώρηση άλλων 3,66 μέτρων από το νότιο του μέρος, όπως η δίοδος καθορίσθηκε από τον Διευθυντή, χάνεται συνολικός ωφέλιμος χώρος από το δουλεύον ακίνητο 1,32 μέτρα, ήτοι 0,66 μέτρα από την βόρεια του πλευρά και άλλα 0,66 μέτρα από την νότια, αφού σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης του δουλεύοντος ακινήτου θελήσει να το αναπτύξει θα πρέπει έτσι κι' αλλιώς σύμφωνα με τον Νόμο να διατηρήσει, εννοεί, να αφήσει ανέπαφα, 3 μέτρα από την βόρεια πλευρά και 3 μέτρα από την νότια είναι πολύ επαχθές να παραχωρηθεί δικαίωμα διάβασης από δύο πλευρές του δουλεύοντος ακινήτου αφ' ης στιγμής είναι εφικτές εναλλακτικές λύσεις μια εναλλακτική λύση είναι η παραχώρηση δικαιώματος διάβασης από την νοτιοδυτική πλευρά του τεμαχίου 103, το οποίο εφάπτεται με το δεσπόζον ακίνητο, και οι υψομετρικές διαφορές μεταξύ τους είναι πολύ μικρές, της τάξης των 30 εκατοστών. Επίσης, η πρόσβαση από το τεμάχιο 103 στο δεσπόζον ακίνητο είναι πολύ εύκολη αφού το τεμάχιο 103 είναι πλακοστρωμένο με μπετόν. Με την παραχώρηση αυτής της διόδου δεν θα επηρεασθεί η κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 αφού η ακάλυπτη βεράντα της κατοικίας, η οποία, όπως προκύπτει από την μαρτυρία του μάρτυρα, βρίσκεται στην νότια πλευρά του τεμαχίου απέχει 4,65 μέτρα από τον υφιστάμενο τοίχο, ο οποίος είναι κτισμένος κοντά στα σύνορα εντός του τεμαχίου
- Επίσης, φαίνεται ότι ο χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 είναι ο χώρος που έχει διαμορφωθεί στο πίσω μέρος της κατοικίας και ο οποίος είναι καλυμμένος με πέργολα και όχι η ακάλυπτη βεράντα μπροστά από την οποία μπορεί να διέλθει το δικαίωμα διάβασης. Με αυτή την λύση το συνολικό μήκος του δικαιώματος διάβασης στην νοτιοδυτική πλευρά του τεμαχίου 103 είναι 40 μέτρα μια δεύτερη εναλλακτική λύση είναι η παραχώρηση δικαιώματος διάβασης κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του τεμαχίου
- Η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 104 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι της τάξης των 2,5 μέτρων, όμως, με την κατάλληλη διαμόρφωση του χώρου δεν θα απαιτηθεί η ανέγερση τοίχου αντιστήριξης. Στο τεμάχιο 104 υπάρχει κτήριο και με τον ίδιο τρόπο που εξυπηρετούνται οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 θα μπορούσε να εξυπηρετηθεί και ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου αποκτώντας επιπλέον το δικαίωμα διάβασης από το τεμάχιο
- Με αυτή την λύση το συνολικό μήκος του δικαιώματος διάβασης στην ανατολική πλευρά του τεμαχίου 104 είναι 38 μέτρα. Στην δεύτερη ένορκό του δήλωση ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου επιπρόσθετα αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Κατά την επιτόπια επίσκεψή του τον Νοέμβριο του 2009 προέβη σε χωρομέτρηση του δουλεύοντος ακινήτου, έλαβε μετρήσεις και με την βοήθεια μηχανημάτων και του ηλεκτρονικού υπολογιστή και με βάση την πείρα και τις γνώσεις του ετοίμασε τοπογραφικό σχέδιο το οποίο φαίνεται στην σελίδα 5 της έκθεσης του - Τεκμήριο Α. Στις 31.10.11 μετά από συνεννόηση των δικηγόρων των διαδίκων επισκέφθηκε εκ νέου τον χώρο όπου βρίσκονται τα τεμάχια. Κατά την επίσκεψη αυτή παρόντες, επίσης, ήταν οι διάδικοι, οι δικηγόροι τους και ο κτηματολογικός υπάλληλος Θεόδωρος Μπιτσόλας. Μαζί με τον κύριο Μπιτσόλα συμφωνήθηκε ότι η υψομετρική διαφορά του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι 2,80 μέτρα. Επειδή ο κύριος Μπιτσόλας του ανέφερε ότι πριν καθορίσει την δίοδο δεν είχε πραγματοποιήσει χωρομετρική εργασία καθορισμού των συνόρων του δουλεύοντος ακινήτου, του δεσπόζοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 θεώρησε αναγκαίο να προχωρήσει σε επίσημη οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου ώστε να υποδειχθούν τα σύνορα στο σημείο, προδήλως, εννοούσε, όπως και από την αντεξέτασή του προκύπτει, από την πλευρά από όπου διέρχεται το δικαίωμα διάβασης που καθόρισε ο Διευθυντής. Έτσι, στις 2.11.11 υποβλήθηκε αίτηση για οριοθέτηση στο Κτηματολόγιο Πάφου. Στις 16.11.11 ο μάρτυρας παρέλαβε τον φάκελο από το Κτηματολόγιο και επεξεργάσθηκε όλα τα δεδομένα που του δόθηκαν. Στις 25.11.11 πραγματοποίησε νέα επιτόπια επίσκεψη όπου και διαπίστωσε συνοριακή διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 στο σημείο που καθορίσθηκε από τον Διευθυντή το δικαίωμα διόδου. Ακολούθως, επέστρεψε τον φάκελο στο Κτηματολόγιο και συμβούλευσε τον Εφεσείοντα να υποβάλει αίτηση συνοριακής διαφοράς. Η συνοριακή διαφορά που ο ίδιος διαπίστωσε φαίνεται στην σελίδα 2 της δεύτερης τεχνικής του έκθεσης - Τεκμήριο Β. Συγκεκριμένα διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: στην είσοδο του δικαιώματος διάβασης που δόθηκε από τον Διευθυντή και για μήκος 7 μέτρα υπάρχει τοίχος που έχει κτισθεί από τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου 103 και επεμβαίνει στο δουλεύον ακίνητο με αποτέλεσμα το πλάτος της διόδου όπως αυτή έχει καθορισθεί από τον Διευθυντή να μειωθεί σε 2,86 και 2,56 μέτρα. Επίσης, στην περιοχή της επέμβασης η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 είναι από 3,08 μέτρα μέχρι 3,49 μέτρα εντός του δικαιώματος διάβασης που δόθηκε από τον Διευθυντή υπάρχει πάσσαλος της ΑΗΚ που εμποδίζει την ελεύθερη προσπέλαση στο όμορο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 το έδαφος δεν είναι απόλυτα επίπεδο, αλλά υπάρχει πρανές με αποτέλεσμα το δικαίωμα διάβασης να στερείται το υπό του Διευθυντή καθορισθέν πλάτος των 3,66 μέτρων και στο ακραίο σημείο του πρανούς να έχει πλάτος 2,07 μέτρα ένεκα της υψομετρικής διαφοράς των 2,80 μέτρων μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου για να μπορεί ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου να εισέρχεται στο τεμάχιό του θα πρέπει να γίνει επιχωμάτωση εντός του δεσπόζοντος ακινήτου και να δημιουργηθεί ράμπα, το ελάχιστο μήκος της οποίας θα πρέπει να είναι 13 μέτρα ώστε αυτή να μπορεί να έχει κλίση 21.5%. Με μεγαλύτερη κλίση δεν θα είναι δυνατόν να εξέρχεται αυτοκίνητο ιδιωτικής χρήσης. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να χαθεί ωφέλιμος χώρος εντός του δεσπόζοντος ακινήτου και θα πρέπει να κτισθεί τοίχος αντιστήριξης δεξιά και αριστερά της ράμπας για να συγκρατεί τα χώματα της επιχωμάτωσης που θα γίνει ενώ αν παραχωρηθεί δικαίωμα διάβασης από την ανατολική πλευρά του τεμαχίου 104 θα μπορούσε να γίνει εκσκαφή εντός του δεσπόζοντος ακινήτου της τάξης του 1 μέτρου, αφ' ης στιγμής η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του τεμαχίου 104 είναι μόνο 2,5 μέτρα, και με κατάλληλη διαμόρφωση του πρανούς να εισέρχεται και να εξέρχεται ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου χωρίς πρόβλημα. Με την λύση αυτή το κόστος της διαμόρφωσης είναι πολύ μικρότερο. Με την ένορκό του δήλωση ημερομηνίας 25.2.10 ο Εφεσίβλητος επιβεβαιώνει ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου. Απορρίπτει την αίτηση και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που την συνοδεύουν και, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι δίκαιη και καθόλα ορθή σε αντίθεση με την τεχνική έκθεση του εμπειρογνώμονα την οποία χαρακτηρίζει ως άσχετη, αυθαίρετη και λανθασμένη. Εξαιτείται την απόρριψη της αίτησης/έφεσης με έξοδα εναντίον του Εφεσείοντα. Στην ένορκό του δήλωση ημερομηνίας 27.1.14 ο Μάριος Παπανικολάου αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Είναι κτηματολογικός γραφέας και εργάζεται στον κλάδο επιτόπιων ερευνών στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου από το έτος
- Έχει ασχοληθεί σε αρκετές περιπτώσεις με αιτήσεις που αφορούν σε καθορισμό καταναγκαστικών δικαιωμάτων διάβασης. Επειδή ο κύριος Μπιτσόλας που διενήργησε την επιτόπια εξέταση ασθενούσε σοβαρά και αδυνατούσε να εργασθεί ο Διευθυντής ανέθεσε στον ίδιο να παρουσιάσει την υπόθεση στο Δικαστήριο και να αναφέρει όλα τα γεγονότα που αφορούν στο παραχωρηθέν δικαίωμα διάβασης και την συνοριακή διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 που αφορά ο φάκελος ΑΧ3291/
- Μετά από επιτόπια εξέταση στην οποία προέβη στις 9.5.13 διαπίστωσε ότι ορθά σύμφωνα με την Νομοθεσία το δικαίωμα διάβασης παραχωρήθηκε από το δουλεύον ακίνητο. Υιοθετεί πλήρως τα ευρήματα που αναφέρονται στην αιτιολογημένη απόφαση και με βάση την εμπειρία του θεωρεί ότι η δίοδος που παραχωρήθηκε από τον Διευθυντή είναι η μόνη κατάλληλη. Η διαδικασία διεξήχθη με βάση τους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1956 και δη τον τροποποιητικό Διαδικαστικό Κανονισμό 10
(3)σύμφωνα με τον οποίο η ακρόαση αίτησης/έφεσης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή τις ένορκες δηλώσεις. Προσδιορίζεται, επίσης, στον εν λόγω Κανονισμό ότι το Δικαστήριο μπορεί για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή και ακόμη να ασκήσει την διακριτική ευχέρεια που παρέχει η Δ.39 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και να επιτρέψει την αντεξέταση ενόρκως δηλούντα (Βλ. Μυριάνθη Παναγιώτη Προκοπίου ν. Jacquelin Lesley Ryan κ.α., Πολιτική Έφεση 341/08, ημερομηνίας 5.9.12). Με άδεια του Δικαστηρίου η πλευρά του Εφεσίβλητου αντεξέτασε τον Εφεσείοντα και τον Ανδρέα Παπαχαραλάμπους και η πλευρά του Εφεσείοντα τον Εφεσίβλητο και τον Μάριο Παπανικολάου επί του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων του καθενός. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν ενώπιον του Δικαστηρίου επιχειρηματολογώντας υπέρ της θέσης του διάδικου που ο καθένας εκπροσωπεί. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τα ουσιαστικά σημεία που προέκυψαν από την αντεξέταση των πιο πάνω μαρτύρων. Πρώτος αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσίβλητου ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου. Ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο των δύο ενόρκων δηλώσεών του καθώς και το περιεχόμενο των δύο τεχνικών του εκθέσεων. Υποστήριξε δε τα ακόλουθα: Η συνοριακή διαφορά εξετάσθηκε από το Κτηματολόγιο Πάφου στα πλαίσια του φακέλου ΑΧ 3291/11 και εκδόθηκε απόφαση του Διευθυντή η οποία δεν εφεσιβλήθηκε. Αντίγραφο της εκκαλούμενης απόφασης ημερομηνίας 23.8.13 κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο
- Συνοψίζοντας υποστήριξε ότι οι λόγοι που συνηγορούν με το συμπέρασμά του ότι το δικαίωμα διόδου κακώς παραχωρήθηκε από το δουλεύον ακίνητο είναι οι ακόλουθοι: (α) το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου δεν είναι προσπελάσιμο λόγω επέμβασης, (β) υπάρχει υψομετρική διαφορά της τάξης των 3 μέτρων μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου και ένεκα τούτου θα πρέπει να κτισθεί τοίχος αντιστήριξης στην μια πλευρά της παραχωρηθείσας διόδου, (γ) το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου είναι το τρίτο που παραχωρεί ο Εφεσείων, (δ) με αυτό προκαλείται ζημιά και οχληρία στον δουλεύον ακίνητο και (ε) υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Υποστήριξε, επίσης, τα ακόλουθα: η παραχώρηση δικαιώματος διάβασης από το τεμάχιο 103 είναι μια εφικτή λύση καθότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου αυτού και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι μόνο 30 εκατοστά παρά την διαφορετική θέση που διατυπώνεται στην αιτιολογημένη απόφαση σύμφωνα με την οποία υπάρχουν υψομετρικές διαφορές μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δεσπόζοντος ακινήτου δέχθηκε ότι εντός του τεμαχίου 103 υπάρχει κατοικία. Υποστήριξε, επίσης, ότι κατά μήκος του όμορου συνόρου με το δουλεύον ακίνητο υπάρχει μια στεγασμένη από τσίγκο πέργολα, η οποία χρησιμοποιείται ως βεράντα, και βλέπει βορειοανατολικά. Δέχθηκε, επίσης, ότι υπάρχει καλυμμένος χώρος στάθμευσης, ο οποίος είναι ξεχωριστός από την πέργολα, και βρίσκεται στην βορειοδυτική πλευρά του τεμαχίου
- Η πέργολα και ο χώρος στάθμευσης βρίσκονται στην ίδια ευθεία σύμφωνα με τον μάρτυρα δέχθηκε ότι ήταν αδύνατο να παραχωρηθεί δίοδος και από μέρος του τεμαχίου 103 μια λύση είναι όπως η δίοδος περνά μπροστά και μέσα από την οικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 από την νότιά του πλευρά. Το μήκος της διόδου αυτής είναι 40 μέτρα, ήτοι κατά 8 μόνο μέτρα μεγαλύτερη από την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα τοιαύτη, και αρχίζει από το υψόμετρο που αρχίζει με τον αριθμό 344,62 και καταλήγει στο υψόμετρο με τον αριθμό 343,13 το οποίο βρίσκεται στο κοινό σύνορο του δεσπόζοντος ακινήτου με το τεμάχιο 103 (σελίδα 5 της τεχνικής έκθεσης - Τεκμήριο Α στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του μάρτυρα). Το δε πλάτος της είναι 3,66 μέτρα, τα οποία θα πρέπει να ληφθούν από τα 4,65 μέτρα που μεσολαβούν από την άκρια της ακάλυπτης βεράντας μέχρι το κοινό σύνορο με το τεμάχιο
- Με την λύση αυτή ουδέν πρόβλημα δημιουργείται στην ασφάλεια των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 καθότι η δίοδος δεν θα είναι δημόσιος δρόμος και πρόσβαση σε αυτήν θα έχει μόνο ο Εφεσίβλητος και κανείς άλλος. Επίσης, ο χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών της οικίας που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 είναι ο χώρος της πέργολας. Δεν θα χρειασθεί, επίσης, να ανεγερθεί τοίχος αντιστήριξης όπως χρειάζεται να γίνει στο όμορο σύνορο του τεμαχίου 103 με το δουλεύον ακίνητο με την λύση που καθόρισε ο Διευθυντής δέχθηκε ότι εντός του τεμαχίου 104 υπάρχει κατοικία. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει αλλά υπολογίζει ότι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 εισέρχονται στην κατοικία η οποία βρίσκεται εντός αυτού με τα οχήματά τους από τον δημόσιο δρόμο στον οποίο το εν λόγω τεμάχιο εφάπτεται. Ο εν λόγω δρόμος σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στο τοπογραφικό που βρίσκεται στην σελίδα 4 της τεχνικής έκθεσης - Τεκμήριο Α στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του μάρτυρα με το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου δεν επηρεάζεται ο συντελεστής δόμησης του δουλεύοντος ακινήτου ο Διευθυντής πριν παραχωρήσει το δικαίωμα διόδου δεν γνώριζε την ύπαρξη συνοριακής διαφοράς και συγκεκριμένα ότι το τεμάχιο 103 επεμβαίνει στο δουλεύον ακίνητο και, κατ' επέκταση, στο υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου. Όταν σε μεταγενέστερο στάδιο διαπιστώθηκε η ύπαρξη της συνοριακής διαφοράς με την εξέταση της αίτησης ΑΧ 3291/11 το Κτηματολόγιο δεν μπορούσε να «πάρει πίσω» την απόφασή του. Η πλευρά του Εφεσίβλητου αμφισβήτησε την μαρτυρία του μάρτυρα στα ακόλουθα σημεία υποβάλλοντας τις εξής θέσεις: ναι μεν υπάρχει υψομετρική διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου, πλην όμως αυτή είναι μικρότερη των 3 μέτρων. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας, μεταξύ άλλων, ότι, όπως και στην συμπληρωματική τεχνική του έκθεση αναφέρει, σε επιτόπια επίσκεψη που πραγματοποιήθηκε στις 31.10.11 μεταξύ του ιδίου, των διαδίκων, των δικηγόρων τους και του κτηματολόγου Μπιτσόλα συμφωνήθηκε ότι η εν λόγω υψομετρική διαφορά είναι 2,80 μέτρα η πέργολα δεν είναι ο μοναδικός χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών της οικίας που βρίσκεται εντός του τεμαχίου
- Χώρος συγκέντρωσης και, μάλιστα, ο κύριος χώρος συγκέντρωσης είναι η ακάλυπτη βεράντα που βρίσκεται στην νότια πλευρά του τεμαχίου 103 όπως αυτή υποδεικνύεται με τις λέξεις «ακ. βεράντα» στην σελίδα 5 της πρώτης τεχνικής έκθεσης - Τεκμήριο Α στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του μάρτυρα - από τώρα και στο εξής «η ακάλυπτη βεράντα». Οι ιδιοκτήτες, διατηρούν, μάλιστα, εκεί καρέκλες και τραπέζια. Επίσης, η βεράντα αυτή προσφέρεται προς ιδιαίτερη αναψυχή καθότι έχει θέα προς την θάλασσα και την κοιλάδα και είναι ζωτικός χώρος συγκέντρωσης για την οικογένεια των ιδιοκτητών. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας ότι ο χώρος αυτός είναι πολύ μικρός για να είναι χώρος συγκέντρωσης σε αντίθεση με τον χώρο της πέργολας ο οποίος είναι τρεις φορές μεγαλύτερος και καταλαμβάνει όλο το μήκος της κατοικίας. Όσον αφορά την θέα ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ό,τι υπάρχει μπροστά από την βεράντα είναι πλακόστρωτο με μπετόν. Επίσης, η υπό του μάρτυρος προτεινόμενη δίοδος μπροστά από την κατοικία χρησιμοποιείται και από τους ίδιους τους ιδιοκτήτες οι οποίοι την διέρχονται με τα αυτοκίνητά τους η υπό του μάρτυρος προτεινόμενη λύση θα προκαλέσει περισσότερη ζημιά και οχληρία από αυτή που παραχωρήθηκε από τον Διευθυντή αφού τα σκαπτικά μηχανήματα που θα χρησιμοποιηθούν για την ανέγερση οικίας εντός του δεσπόζοντος ακινήτου από τον Εφεσίβλητο θα πρέπει να περνούν μπροστά από την οικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου
- Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας ότι το ίδιο θα ισχύει και με την δίοδο που παραχώρησε ο Διευθυντής. Συγκεκριμένα τα εν λόγω μηχανήματα θα προκαλούν οχληρία στον χώρο συγκέντρωσης της πέργολας αφού η δίοδος που παραχωρήθηκε από τον Διευθυντή είναι δίπλα και κατά μήκος της πέργολας. Επίσης, η πιθανότητα τραυματισμού ατόμων από τα εν λόγω οχήματα στο μέρος δίπλα από την πέργολα είναι ορατή αφού εκεί το έδαφος είναι πρανές και όχι επίπεδο οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 εισέρχονται εδώ και 30 χρόνια εντός του εν λόγω τεμαχίου μέσω του τεμαχίου 107 το οποίο συνορεύει με δημόσιο δρόμο και όχι όπως ο μάρτυρας υποστήριξε με την μαρτυρία του. Ο δημόσιος δρόμος μεταξύ των τεμαχίων 368 και 375 και ο οποίος εφάπτεται του τεμαχίου 104 δεν υπάρχει επί τόπου λόγω αδυναμίας της αρμόδιας αρχής να τον διανοίξει σαν δρόμο. Εις απάντηση ο μάρτυρας υποστήριξε ότι ο δρόμος αυτός είναι εγγεγραμμένος ως δημόσιος δρόμος πλην όμως δέχθηκε ότι δεν γνώριζε αν αυτός υπήρχε επί τόπου. Τον εν λόγω δρόμο εν πάση περιπτώσει δεν τον επισκέφθηκε γι' αυτό και δεν πήρε υψόμετρα. Όμως με την κατάλληλη δημιουργία και εκτέλεση έργων και εκσκαφών ίσως να μπορούσε να διανοιχθεί ο δρόμος αφ' ης στιγμής αυτός είναι εγγεγραμμένος ως τέτοιος στο τοπογραφικό σχέδιο. Ερωτηθείς αν αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή για το θέμα του δρόμου απάντησε αρνητικά οι ιδιοκτήτες και κάτοχοι του τεμαχίου 107 είναι οι ίδιοι με τους ιδιοκτήτες και κατόχους του τεμαχίου
- Ο λόγος δε που αυτοί αγόρασαν το τεμάχιο 107 είναι για να έχουν πρόσβαση με τα οχήματά τους στο τεμάχιο 104 μέσω του δημόσιου δρόμου που εφάπτεται στο τεμάχιο 107 και, κατ' επέκταση, μέσω του τεμαχίου
- Ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν γνώριζε ποιοι είναι οι ιδιοκτήτες ή οι κάτοχοι των πιο πάνω τεμαχίων. Υποστήριξε, όμως, ότι η διά του δημόσιου δρόμου, ο οποίος εφάπτεται στο τεμάχιο 107, διάβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω των τεμαχίων, πρώτα, του 107 και, ακολούθως, του 104 μπορεί να είναι μια τρίτη λύση. Δηλαδή, αυτή με την οποία σύμφωνα με την πλευρά του Εφεσίβλητου εξυπηρετούνται οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 104 και 107 η πιο πάνω εισήγηση που υποδείχθηκε από τον μάρτυρα για πρώτη φορά διά ζώσης μέσω των τεμαχίων 104 και 107 είναι πολύ πιο δαπανηρή από αυτή που καθορίσθηκε από τον Διευθυντή καθότι η απόσταση από τον δημόσιο δρόμο που εφάπτεται στο τεμάχιο 107 προς το δεσπόζον ακίνητο είναι πολύ μεγαλύτερη. Ο μάρτυρας διαφώνησε καθότι με την τρίτη λύση κανένα έργο δεν θα πρέπει να γίνει, ενώ με την δίοδο που καθόρισε το Κτηματολόγιο θα πρέπει να γίνει τοίχος αντιστήριξης στο μέρος που είναι το πρανές. Υπέδειξε, ακόμα, τις υψομετρικές διαφορές και την επέμβαση που γίνεται στο δουλεύον ακίνητο από το τεμάχιο 103 η οποία, επίσης, επιβάλλει την ανέγερση τοίχου αντιστήριξης λαμβανομένης υπόψη της υψομετρικής διαφοράς των 3,5 μέτρων μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 στο σημείο της επέμβασης. Συγκεκριμένα ο τοίχος αντιστήριξης των 3,5 μέτρων που επεμβαίνει θα πρέπει να κατεδαφισθεί και να ανεγερθεί νέος τοίχος αντιστήριξης εντός του τεμαχίου 103 ανατολικά του τεμαχίου 104 από όπου ο μάρτυρας προτείνει την δεύτερη λύση υπάρχει υπάρχει μεγάλος και απότομος γκρεμνός όπως φαίνεται και στο κτηματικό σχέδιο του Κτηματολογίου - Τεκμήριο Β στην αιτιολογημένη απόφαση. Εις απάντηση ο μάρτυρας υποστήριξε τα ακόλουθα: (α) δεν καθόρισε τα όρια του τεμαχίου 104, (β) από το εν λόγω τεκμήριο και την κατεύθυνση των μικρών πυκνών γραμμών που υπάρχουν σχεδιασμένες ανατολικά του τεμαχίου 104 προκύπτει ότι τα όρια του γκρεμνού βρίσκονται στο ψηλότερο σημείο του τεμαχίου
- Αν το όριο του τεμαχίου 104 ήταν στον πυθμένα του γκρεμνού οι γραμμές αυτές θα είχαν αντίθετη κατεύθυνση πριν την παραχώρηση του δικαιώματος διόδου οι υπάλληλοι του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως επισκέφθηκαν το μέρος και εισήγησή τους προς το Κτηματολόγιο ήταν όπως παραχωρηθεί δίοδος από το δουλεύον ακίνητο. Ο μάρτυρας δεν γνώριζε αν έγινε κάτι τέτοιο. Αυτό, όμως, που γνώριζε είναι ότι πριν τον καθορισμό διόδου το Κτηματολόγιο δεν προβαίνει σε οριοθέτηση ή σε τοπογραφικές μετρήσεις με σύγχρονα τοπογραφικά όργανα αφού δεν διαθέτει τέτοια όργανα για να προβεί σε τέτοιου είδους μετρήσεις. Απλά κάνει οπτική παρατήρηση και επιλέγει την θέση οπτικά. Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν γνώριζαν την ακριβή θέση των συνόρων του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 και, κατ' επέκταση, την επέμβαση. Το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου δεν είναι απροσπέλαστο αφού το τεμάχιο 103 επεμβαίνει στο δουλεύον ακίνητο. Ο κάθε ενδιαφερόμενος για τον καθορισμό συνόρων αποτείνεται στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και όχι στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως οι τεχνικές εκθέσεις του μάρτυρα και γενικά η μαρτυρία του δεν είναι αντικειμενικές. Υποδείχθηκαν στον μάρτυρα από τον Εφεσείοντα από τον οποίο ο μάρτυρας και πληρώθηκε. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή υποστηρίζοντας ότι η πληρωμή για την εργασία που έκανε ήταν αναμενόμενη. Υποστήριξε, επίσης, ότι οι εκθέσεις του και γενικά η μαρτυρία του είναι απόλυτα αντικειμενικές. Έχουν γίνει από τον ίδιο όλες οι απαραίτητες μετρήσεις, αίτηση οριοθέτησης του δουλεύοντος ακινήτου, διαπίστωση συνοριακής διαφοράς μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 και επιβεβαίωση της ορθότητας της χωρομετρικής εργασίας που διενήργησε και, κατ' επέκταση, της συνοριακής διαφοράς από το ίδιο το Κτηματολόγιο με το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου προκαλείται η μικρότερη δυνατή ζημία. Ο μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή επιμένοντας στις θέσεις του και την τεκμηρίωση που πρόβαλε μέσω της μαρτυρίας του γι' αυτές. Κατά την επανεξέταση διευκρίνισε ότι λόγω της επέμβασης στο δουλεύον ακίνητο από το τεμάχιο 103 η παραχωρηθείσα δίοδος παρουσιάζει διαφοροποιημένο πλάτος. Σε κάποιο σημείο το πλάτος της είναι 2,56 μέτρα, σε κάποιο άλλο 2,85 μέτρα και στο σημείο που είναι το πρανές 2,07 μέτρα. Επίσης, το δουλεύον ακίνητο βρίσκεται σε πιο μεγάλο υψόμετρο από το δεσπόζον. Μετά την αντεξέταση του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσίβλητου ακολούθησε η αντεξέταση του Εφεσείοντα. Ο Εφεσείων υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκής του δήλωσης και κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε τα ακόλουθα: εντός του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχουν δέντρα, όπως χαρουπιές και αμυγδαλιές για την επιτόπια έρευνα που διεξήχθη από το Κτηματολόγιο στις 22.2.08 ειδοποιήθηκε με επιστολή που στάλθηκε στις 6.2.08 και ήταν παρών. Με την ίδια επιστολή κλήθηκαν να παρευρεθούν στην επιτόπια έρευνα και οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι που ήταν ο Ανδρέας Ιωάννου Χριστάκη, ιδιοκτήτης του τεμαχίου 103, και η Κυριακού Μωυσέως, ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 104 η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος προκαλεί τις ακόλουθες δυσμενείς συνέπειες για τον ίδιο: (α) εντός της διόδου που παραχώρησε το Κτηματολόγιο υπάρχει δεντροστοιχία από χαρουπιές, (β) μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 υπάρχει υψομετρική διαφορά της τάξης των 3 με 3,5 μέτρων και σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονά του θα πρέπει να ανεγερθεί τοίχος αντιστήριξης καθότι εντός του δουλεύοντος ακινήτου και από εκεί που διέρχεται η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος υπάρχει πρανές, (γ) εντός του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχει επέμβαση από το τεμάχιο 103, (δ) το δουλεύον ακίνητο έχει ήδη παραχωρήσει άλλη δίοδο πλάτους 3,66 μέτρων στην βορειοδυτική του πλευρά προς όφελος των τεμαχίων 563 και 565 συνολικού μήκους 60 με 65 μέτρων. Υπεβλήθη στον Εφεσείοντα ότι ο λόγος που καταχώρησε την παρούσα υπόθεση είναι γιατί θέλει να εμποδίσει τον Εφεσίβλητο να ανεγείρει κατοικία εντός του δεσπόζοντος ακινήτου για να μην του αποκόψει την θέα. Ο Εφεσείων διαφώνησε. Μετά την αντεξέταση των μαρτύρων της πλευράς του Εφεσείοντα ακολούθησε η αντεξέταση των μαρτύρων της πλευράς του Εφεσίβλητου από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσείοντα, ήτοι του ίδιου του Εφεσίβλητου και του Μάριου Παπανικολάου. Ο Εφεσίβλητος υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκής του δήλωσης και επιβεβαίωσε ότι είναι ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος τεμαχίου. Κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε τα ακόλουθα: πριν του το μεταβιβάσει ο πατέρας του το αποκτών ακίνητο ήταν αλώνι. Αργότερα οι γονείς του φύτεψαν εντός αυτού αμυγδαλιές οι οποίες εξακολουθούν να υπάρχουν μέχρι σήμερα από το έτος 2000 άρχισε διαδικασία για να ανεγείρει κατοικία εντός του δεσπόζοντος ακινήτου η τελευταία φορά που επισκέφθηκε το δεσπόζον ακίνητο ήταν την ημέρα που προηγήθηκε της ημέρας που αντεξετάσθηκε. Για να εισέλθει εντός του δεσπόζοντος ακινήτου πέρασε μέσα από το δουλεύον ακίνητο. Συγκεκριμένα πήδηξε και κατέβηκε εντός του δικού του τεμαχίου που βρίσκεται σε χαμηλότερο υψόμετρο από το δουλεύον ακίνητο. Η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του δουλεύοντος ακινήτου είναι τόσο μικρή - ελαφρώς μεγαλύτερη από 50 εκατοστά - που ακόμα και ένας εξηντάρης που είναι και ο ίδιος μπορεί να την πηδήξει και να βρεθεί εντός του δεσπόζοντος ακινήτου. Πάντα δε με αυτό τον τρόπο εισερχόταν πεζός εντός του δεσπόζοντος ακινήτου το τεμάχιο 103 βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο από ότι το δεσπόζον ακίνητο. Μετά την ανέγερση της οικίας εντός του τεμαχίου 103 η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο τεμαχίων μειώθηκε σε 50 εκατοστά. Πριν ήταν μεγαλύτερη ο λόγος που αρχικά απαιτούσε δικαίωμα διόδου ήταν γιατί μετά την συνταξιοδότησή του σκόπευε να ανεγείρει κατοικία εντός του δεσπόζοντος ακινήτου. Κάτι το οποίο δεν αποκλείεται ακόμα και σήμερα που το δεσπόζον ακίνητο θα «περάσει» στα παιδιά του. Ο λόγος δε που μέχρι σήμερα δεν ανήγειρε οικοδομή εντός του δεσπόζοντος ακινήτου είναι γιατί τα μηχανήματα και τα οχήματα που θα απαιτούνταν για την ανέγερσή της δεν είχαν πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο. Εξ' ου και η απαίτηση της διόδου δέχθηκε ότι εντός του τεμαχίου 103 υπάρχει γκαράζ και υποστήριξε ότι αυτό βρίσκεται στο βορειοδυτικό του μέρος συμφώνησε ότι η δίοδος που με την πρώτη λύση προτείνει ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα καταλήγει στο δεσπόζον ακίνητο και ότι ο πλακοστρωμένος με μπετόν διάδρομος στην νότια πλευρά του τεμαχίου 103 μπορεί να χρησιμοποιηθεί από αυτοκίνητα. Ο διάδρομος αυτός ξεκινά μπροστά από το γκαράζ στην βορειοδυτική πλευρά του τεμαχίου
- Στο μέρος αυτό είναι από τσιμέντο. Επεκτείνεται δε κατά μήκος της νότιας πλευράς του τεμαχίου 103 και είναι από μπετόν με την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής το μόνο που χρειάζεται να γίνει είναι μια ράμπα εντός του δεσπόζοντος ακινήτου αφ' ης στιγμής η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι μικρή καθώς και το ξερίζωμα ενός δέντρου για την δημιουργία της η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω του δημόσιου μονοπατιού που είναι καταχωρημένο ως τέτοιο επί σχεδίου δεν είναι εφικτή. Προς τούτο αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή με επιστολή του ημερομηνίας 13.11.97 πλην όμως η απάντηση αυτής που δόθηκε με επιστολή ημερομηνίας 25.2.98 ήταν αρνητική. Η αρμόδια αρχή με την εν λόγω επιστολή της επικαλείται δυσκολία και δαπάνη στην ανέγερση του δημόσιου μονοπατιού λόγω της υψομετρικής διαφοράς που υπάρχει και της ανάγκης για κατασκευή τοίχου αντιστήριξης η επέμβαση στο δουλεύον ακίνητο από το τεμάχιο 103 επεμβαίνει κατά πλάτος της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου αν και λίγο. Αν ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 103 δεν άρει την επέμβαση θα το πράξει ο ίδιος συμφώνησε ότι στο μέρος που υπάρχει η επέμβαση υπάρχει υψομετρική διαφορά. Συμφώνησε, επίσης, ότι θα πρέπει να γίνουν έργα επαναφοράς, όπως ανέγερση τοίχου αντιστήριξης, τα οποία θα αναλάβουν οι τεχνικοί του το τεμάχιο 104 συνορεύει με το δεσπόζον ακίνητο. Προς το τεμάχιο 104 δεν υπάρχει δημόσια είσοδος. Ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 104 εισέρχεται εντός αυτού μέσω του τεμαχίου 107 το οποίο και αγόρασε για τον σκοπό αυτό. Η πλευρά του Εφεσείοντα αμφισβήτησε την μαρτυρία του Εφεσίβλητου στα ακόλουθα σημεία υποβάλλοντας τις εξής θέσεις: η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του δουλεύοντος ακινήτου είναι πολύ μεγαλύτερη των 50 εκατοστών και σε κάποια σημεία μπορεί να αγγίζει και τα 3 μέτρα. Ο μάρτυρας διαφώνησε με την υποβολή υποστηρίζοντας ότι δεν υπάρχει τέτοια υψομετρική διαφορά σε κανένα σημείο μεταξύ των δύο τεμαχίων με την πρώτη λύση που προτείνει ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα μπορεί να έχει πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο αφ' ης στιγμής η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 είναι μόνο 50 εκατοστά οπότε και οι εργασίες που θα πρέπει να γίνουν για διαμόρφωση του χώρου και απόκτηση πρόσβασης με αυτοκίνητο προς το δεσπόζον ακίνητο δεν θα είναι μεγάλες. Πρόκειται περί λύσης η οποία δεν συνεπάγεται ιδιαίτερο κόστος και μπορεί πολύ πιο εύκολα να επιτευχθεί. Ο Εφεσίβλητος δεν διαφώνησε, υπέδειξε, όμως, εις απάντηση τις ζημιές που θα προκληθούν στο πλακοστρωμένο δρομάκι νότια του τεμαχίου 103 από την διέλευση βαρέων οχημάτων και γενικά την ασφάλεια και την υγεία των ιδιοκτητών του τεμαχίου
- Υπέδειξε, επίσης, ότι η δίοδος αυτή είναι μεγαλύτερη σε μήκος από αυτή που καθόρισε το Κτηματολόγιο με την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής η ράμπα που θα πρέπει να κατασκευασθεί θα πρέπει να είναι μεγάλη ένεκα της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς που υπάρχει μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου. Ο Εφεσίβλητος διαφώνησε ο Εφεσίβλητος έχει πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω των τεμαχίων 107 και 104 καθότι επί τόπου υπάρχει μονοπάτι, αν και όχι καταχωρημένο ως δρόμος, εντός του τεμαχίου 107 το οποίο οδηγεί προς το τεμάχιο
- Ο Εφεσίβλητος απέρριψε την πιο πάνω θέση υποστηρίζοντας ότι η πρόσβαση στο τεμάχιο 104 και στην κατοικία που βρίσκεται εντός αυτού μέσω του τεμαχίου 107, το οποίο συνορεύει με δημόσιο δρόμο, είναι αποκλειστικό δικαίωμα του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 107 ο οποίος είναι και ιδιοκτήτης του τεμαχίου
- Το μονοπάτι αυτό είναι ιδιωτικής φύσης πέρασμα και ιδιοκτησίας του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 107 το οποίο διαμορφώθηκε από τον τελευταίο για να έχει πρόσβαση στο τεμάχιο 104 που είναι, επίσης, δικό του τεμάχιο μπορεί να καθορισθεί δίοδος προς το δεσπόζον ακίνητο μέσω της πιο πάνω διαδρομής, ήτοι μέσω των τεμαχίων 107 και 104 και δη του χωματόδρομου που υπάρχει εντός του τεμαχίου 107 ο οποίος οδηγεί στο τεμάχιο
- Ο Εφεσίβλητος υπέδειξε ότι αυτό δεν αποτέλεσε αντικείμενο εξέτασης από τον εμπειρογνώμονα του Εφεσείοντα και καμία αναφορά δεν γίνεται επί του προκειμένου στις τεχνικές του εκθέσεις. Προβλήθηκε για πρώτη φορά από τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου διά ζώσης. Όπως, όμως, και να' χει το μήκος ενός τέτοιου περάσματος θα είναι καθ' υπολογισμό μέχρι και 6 φορές μεγαλύτερο από το μήκος της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής. Χώρια η υψομετρική διαφορά της τάξης του 1 με 1,5 μέτρου που υπάρχει μεταξύ του τεμαχίου 104 και του δεσπόζοντος ακινήτου. Για τους πιο πάνω λόγους θέση του Εφεσίβλητου ήταν ότι μια τέτοια λύση δεν προσφέρεται για να μπορεί κάποιος να διέλθει μέσω της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής θα πρέπει να κοπεί δεντροσειρά η οποία βρίσκεται κατά μήκος της εν λόγω διόδου. Ο μάρτυρας υπέδειξε ότι όλα κι' όλα τα δέντρα αυτλα είναι δύο. Μια χαρουπιά και μια αμυγδαλιά υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και δη η λύση μέσω του τεμαχίου 103 η οποία είναι πολύ πιο εύκολη και καθόλου δαπανηρή. Ο Εφεσίβλητος επανέλαβε τις θέσεις του. Τέλος, αντεξετάσθηκε ο Μάριος Παπανικολάου. Ο εν λόγω μάρτυρας είναι κτηματολογικός γραφέας και δεν έχει γνώσεις χωρομέτρη. Υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένορκής του δήλωσης καθώς και το περιεχόμενο της αιτιολογημένης απόφασης. Κατά την αντεξέτασή του υποστήριξε τα ακόλουθα. Στον χώρο που παραχωρήθηκε η δίοδος μετέβη επί τόπου στις 9.5.13 για να εξετάσει την αίτηση συνοριακής διαφοράς η οποία αφορούσε στο δουλεύον ακίνητο και στο τεμάχιο 103 και η οποία υποβλήθηκε στις 2.11.
- Την ίδια ημέρα επιθεώρησε και τα κτήματα που είχαν εξετασθεί για την παραχώρηση δικαιώματος διάβασης για να μπορεί να έχει μια εικόνα των πραγμάτων αφ' ης στιγμής ο φάκελος είχε πλέον χρεωθεί σε αυτόν και επρόκειτο να δώσει μαρτυρία στο Δικαστήριο αναφορικά με την παραχωρηθείσα δίοδο. Η επιθεώρηση έγινε και κατά παράκληση του δικηγόρου του Εφεσίβλητου και του εμπειρογνώμονα του Εφεσείοντα, Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, στην παρουσία των πιο πάνω καθώς και του ίδιου του Εφεσείοντα. Και κατέληξε στο ότι η δίοδος δίκαια και ορθά παραχωρήθηκε από το δουλεύον ακίνητο. Συγκεκριμένα στο τεμάχιο 103 υπήρχε κατοικία και πλακόστρωτο, στο σύνορο του τεμαχίου 103 υπήρχε γκαράζ και μεταξύ του εν λόγω τεμαχίου και του δουλεύοντος ακινήτου υψομετρική διαφορά, οπότε και δεν μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος και από το τεμάχιο 103 και από το δουλεύον ακίνητο και, τέλος, μεταξύ των τεμαχίων 103 και 104 υπήρχε μεγάλη υψομετρική διαφορά και τοίχος αντιστήριξης, οπότε και πάλι δεν μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος και από τα δύο τεμάχια. Ο κύριος Μπιτσόλας δεν προέβη σε οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου καθότι σε αιτήσεις για παραχώρηση διόδου δεν γίνεται οριοθέτηση από το Κτηματολόγιο. Το δικαίωμα διάβασης καθορίζεται από το εγγεγραμμένο σύνορο. Και στην προκειμένη περίπτωση η δίοδος καθορίσθηκε από το ορθό σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου. Από την εξέταση του διαπίστωσε ότι υπάρχει μια επέμβαση μικρή από το τεμάχιο 103 εντός του δουλεύοντος ακινήτου από την πλευρά που ο Διευθυντής καθόρισε το δικαίωμα διόδου και, επομένως, ότι το τεμάχιο 103 επεμβαίνει εντός της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου. Συγκεκριμένα η επέμβαση στο μέγιστο πλάτος της αγγίζει τα 90 εκατοστά. Η συνοριακή διαφορά δεν ήταν υπόψη του κύριου Μπιτσόλα όταν καθόριζε το δικαίωμα διόδου. Όμως, το γεγονός ότι υπάρχει επέμβαση δεν καθιστά την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδο τρωτή. Ο επεμβαίνων οφείλει για να έχει το δεσπόζον ακίνητο άνετη και πλήρη πρόσβαση να άρει την επέμβαση και αν δεν πράξει τούτο, τότε, είναι θέμα πλέον των ενδιαφερομένων να αποταθούν στο Δικαστήριο για θεραπεία. Αυτοί είναι ο Εφεσείων για την επέμβαση που έγινε στο δουλεύον ακίνητο και ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου για το ότι η επέμβαση του αποστερεί την πλήρη απόλαυση της παραχωρηθείσας διόδου. Η απόφαση του μάρτυρα για την συνοριακή διαφορά δεν εφεσιβλήθηκε στο Δικαστήριο. Μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 υπάρχει υψομετρική διαφορά μεγαλύτερη των 3 μέτρων και συγκεκριμένα 3,80 μέτρα στο σημείο που έγινε η επέμβαση. Η διαφορά αυτή δημιουργήθηκε από το ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 103 με την επέμβαση που έκανε έσκαψε και έκανε τοίχο αντιστήριξης στο μέρος που επενέβη. Αυτός ο τοίχος αντιστήριξης θα πρέπει να κατεδαφισθεί για να αρθεί η επέμβαση. Η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου δεν είναι 50 εκατοστά, αλλά 1,5 μέτρο, μπορεί και περισσότερο σε κάποια σημεία. Το δουλεύον ακίνητο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο από το δεσπόζον ακίνητο. Το δεσπόζον ακίνητο και το τεμάχιο 103 βρίσκονται περίπου στο ίδιο υψόμετρο. Η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο αυτών τεμαχίων είναι πολύ μικρή της τάξης των 30 εκατοστών. Πιο ψηλά βρίσκεται το δεσπόζον ακίνητο. Συμφώνησε ότι η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο από το τεμάχιο 103 είναι πιο εύκολη παρά η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω του δουλεύοντος ακινήτου λαμβανομένης υπόψη των υψομετρικών διαφορών. Το τεμάχιο 103 εφάπτεται σε δημόσιο δρόμο. Συμφώνησε ότι στο τεμάχιο 103 υπάρχει πλακοστρωμένος διάδρομος που καταλήγει στο δεσπόζον ακίνητο. Συμφώνησε, επίσης, ότι κάποιος μπορεί να οδηγήσει από τον δημόσιο δρόμο, να εισέλθει εντός του πλακόστρωτου και να καταλήξει στο δεσπόζον ακίνητο. Συμφώνησε, επίσης, ότι τα έξοδα για τα έργα που θα πρέπει να γίνουν για να δημιουργηθεί η πρόσβαση μέσω αυτής της οδού προς το δεσπόζον ακίνητο δεν θα είναι πολλά. Ο λόγος, όμως, που δεν καθορίσθηκε αυτή η δίοδος από τον Διευθυντή είναι γιατί σύμφωνα με οδηγίες που έχει το Κτηματολόγιο ως δίοδος καθορίζεται πάντα η πιο σύντομη πορεία που προκαλεί την λιγότερη ζημιά και οχληρία. Η προτεινόμενη εισήγηση μέσω του τεμαχίου 103 δεν είναι η ορθότερη για τους ακόλουθους λόγους: (α) η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος έχει μήκος 30 μέτρα, ενώ το μήκος της διόδου μέσω του τεμαχίου 103 40 μέτρα, (β) εντός του τεμαχίου 103 υπάρχει κατοικία και το πλακόστρωτο είναι αυλή που ο ιδιοκτήτης του χρησιμοποιεί και είναι χώρος του. Επίσης, το δουλεύον ακίνητο έχει εμβαδό 2.007 τετραγωνικά μέτρα, ενώ το τεμάχιο 103 εμβαδό 330 τετραγωνικά μέτρα και (γ) εντός του δουλεύοντος ακινήτου δεν υπάρχει κατοικία, αλλά μόνο δέντρα, εντός δε της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου μόνο μια χαρουπιά, κάτι το οποίο δεν δέχθηκε η πλευρά του Εφεσείοντα υποβάλλοντας στον μάρτυρα ότι εντός της προτεινόμενης διόδου υπάρχουν 2 με 3 δέντρα. Υπό το φως των πιο πάνω δίοδος μέσω του τεμαχίου 103 θα προκαλούσε περισσότερη ζημιά και οχληρία. Έστω και αν ένεκα των υψομετρικών διαφορών θα πρέπει με την δίοδο που καθόρισε το Κτηματολόγιο να γίνουν κατασκευαστικά έργα συμπεριλαμβανομένων των κατασκευαστικών έργων που θα πρέπει να γίνουν για την άρση της επέμβασης. Έστω και αν από το δουλεύον ακίνητο έχουν παραχωρηθεί και άλλες δίοδοι. Τα πιο πάνω δεν καθιστούν την λύση που έδωσε ο Διευθυντής άδικη ή λανθασμένη υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων. Υποστήριξε, επίσης, για τους λόγους που εξήγησε ότι ήταν ανέφικτο να παραχωρηθεί δίοδος από το τεμάχιο 104 όπως η πλευρά του Εφεσείοντα υποστήριξε. Και αυτό γιατί μπορεί η υψομετρική διαφορά στο σημείο που το δεσπόζον ακίνητο και το τεμάχιο 104 εφάπτονται να μην είναι μεγάλη, από τον εγγεγραμμένο, όμως, δρόμο μέχρι εκείνο το σημείο η εν λόγω διαφορά είναι στο χαμηλότερό της σημείο περίπου 1,5 μέτρο. Το κοινό σύνορο του τεμαχίου 104 και του τεμαχίου 368, που βρίσκεται ανατολικά του τεμαχίου 104, είναι γκρεμνός. Επίσης, ο δημόσιος δρόμος σε κάποια σημεία είναι στενός και δεν μπορεί να περάσει αυτοκίνητο. Επίσης, ο δημόσιος δρόμος ως ένα σημείο δεν υφίσταται επί τόπου παρά το ότι επί σχεδίου φαίνεται ως δρόμος. Επίσης, δίοδος μέσω της πιο πάνω οδού σημαίνει και πάλι πέρασμα από αυλή κατοικίας η οποία βρίσκεται πλησίον του συνόρου με το δεσπόζον ακίνητο. Αν και δέχθηκε ότι το τεμάχιο 107 εφάπτεται δημόσιου δρόμου θέση του ήταν ότι ούτε από το τεμάχιο 104 μέσω του τεμαχίου 107 θα μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος παρά την αντίθετη θέση που διατυπώθηκε ως υποβολή από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσείοντα. Κατ' αρχή, οι οδηγίες του Κτηματολογίου είναι να μην παραχωρείται δίοδος διαμέσου τεμαχίων και τα τεμάχια να διαμοιράζονται. Επίσης, στην προκειμένη περίπτωση ο ιδιοκτήτης των τεμαχίων 104 και 107 έκανε ένα χωματόδρομο μέχρι την μέση του τεμαχίου 104 για να μπορεί να εισέρχεται στο εν λόγω τεμάχιο εντός του οποίου βρίσκεται η κατοικία του. Ο δρόμος αυτός δεν είναι δημόσιος δρόμος. Τέλος, η απόσταση μέσω των τεμαχίων 107 και 104 προς το δεσπόζον ακίνητο είναι πέραν των 100 μέτρων. Συγκεκριμένα, η απόσταση από τον δημόσιο δρόμο που συνορεύει με το τεμάχιο 107 μέχρι το μέσο του τεμαχίου 104 είναι περίπου 60, 70 μέτρα και από εκεί προς το δεσπόζον ακίνητο άλλα 40 μέτρα. Με σκοπό, προδήλως, να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσείοντα παρέπεμψε τον μάρτυρα στο Τεκμήριο 2 το οποίο δείχνει ότι το δικαίωμα διάβασης προς όφελος των τεμαχίων 563 και 565 δεν είναι επί του βόρειου συνόρου του δουλεύοντος ακινήτου αλλά νοτιότερα. Ο μάρτυρας υποστήριξε ότι το δικαίωμα διάβασης προς όφελος των πιο πάνω τεμαχίων δόθηκε από το βόρειο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου πλην όμως οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 563 και 565, προδήλως, σε συνεννόηση με τον ιδιοκτήτη του δουλεύοντος ακινήτου διαμόρφωσαν την δίοδο με τρόπο που τους βόλευε και χωρίς να την οριοθετήσουν. Όπως επί τόπου υφίσταται το δικαίωμα διάβασης δεν είναι στην ορθή του θέση και η επί τόπου κατάσταση καμία σχέση έχει με το σχέδιο που είχε δοθεί στους ιδιοκτήτες των τεμαχίων 563 και
- Ό,τι οι εν λόγω ιδιοκτήτες όφειλαν κανονικά να κάνουν ήταν να οριοθετήσουν το βόρειο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου, να μετρήσουν πλάτος 3,66 μέτρα και να το κατασκευάσουν. Αυτοί μπήκαν διαμέσου. Ο λόγος δε που η δίοδος δεικνύεται επί του Τεκμηρίου 2 ως η επί τόπου κατάσταση είναι γιατί οι χωρομέτρες δεν κάνουν χωρομετρική εργασία παρά μόνο αποτύπωση της επί τόπου κατάστασης. Η δίοδος όπως αυτή φαίνεται στο Τεκμήριο 2 δεν φαίνεται στην ίδια θέση επί του επίσημου κτηματολογικού σχεδίου. Αντεξετασθείς για το βάσιμο της θέσης του ότι πρώτα παραχωρείται το δικαίωμα διάβασης και, ακολούθως, γίνεται οριοθέτηση από το αποκτών μέρος, πράγμα που σημαίνει ότι τυχόν επεμβάσεις σε παραχωρηθείσα δίοδο δεν εξετάζονται κατά την εξέταση της παραχώρησης διόδου, όπως έγινε και στην υπό εξέταση περίπτωση, και αναπόφευκτα διαπιστώνονται μετά την παραχώρηση της διόδου, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αυτή είναι η πρακτική που ακολουθεί το Κτηματολόγιο. Ότι, δηλαδή, πριν την παραχώρηση της διόδου δεν γίνεται οριοθέτηση από το Κτηματολόγιο καθότι είναι αδύνατο να γίνει οριοθέτηση όλης της περιοχής. Η δίοδος καθορίζεται από το εγγεγραμμένο σύνορο και, ακολούθως, είναι υποχρέωση του αποκτώντος μέρους να προβεί σε οριοθέτηση. Το σύνορο έτσι κι' αλλιώς δεν αλλάζει. Δέχθηκε ότι υπάρχει σχεδιασμένος δημόσιος δρόμος που οδηγεί προς το δεσπόζον ακίνητο. Επί τόπου, όμως, δεν υπάρχει και ούτε μπορεί να κατασκευασθεί σύμφωνα με τις υποδείξεις του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως. Ούτε και ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 104 μπορεί να χρησιμοποιήσει τον δημόσιο δρόμο που χρησιμοποιεί ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου
- Γι' αυτό και εισέρχεται στο τεμάχιο 104 μέσω του τεμαχίου
- Μεταξύ των τεμαχίων 103 και 104 υπάρχει υψομετρική διαφορά και μεγάλος τοίχος αντιστήριξης. Γι' αυτό και δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος από μέρος του τεμαχίου 103 και μέρος του τεμαχίου
- Σε υποβολή ότι η παραχώρηση της διόδου από τον Διευθυντή δεν ήταν η ορθή και ότι δίοδος θα έπρεπε να παραχωρηθεί μέσω μιας από τις λύσεις που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα οι οποίες συνεπάγονται λιγότερα έξοδα για τον Εφεσίβλητο ο μάρτυρας αντέτεινε την περί του αντιθέτου θέση του. Υπερθεμάτισε ότι η δίοδος που παραχωρήθηκε από τον Διευθυντή ήταν η συντομότερη και αυτή που προκαλεί την λιγότερη ζημιά και οχληρία. Υπεβλήθη, επίσης, στον μάρτυρα ότι δεν είναι να σε θέση να κρίνει την απόφαση του Διευθυντή καθότι δεν έχει προσόντα τοπογράφου, χωρομέτρη. Ο μάρτυρας αντέτεινε ότι δεν χρειάζονται ειδικά προσόντα για να καθορίσει κάποιος δίοδος. Στην επανεξέταση επιβεβαίωσε ότι πριν καθορίσει ένα δικαίωμα διάβασης ο κτηματολόγος δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει οριοθέτηση των τεμαχίων. Επίσης, δικαίωμα διάβασης που καθορίσθηκε δεν παύει να ισχύει όταν εκ των υστέρων διαφανεί ότι αυτό επηρεάζεται από συνοριακή διαφορά. Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Σε σχέση με τον Εφεσείοντα αναφέρονται τα ακόλουθα. Ο Εφεσείων αν και σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του ήταν υπερβολικός σε γενικές γραμμές ήταν ειλικρινής. Μέσα δε από την μαρτυρία του δεν διεφάνη ότι η καταχώρηση της παρούσης υπόθεσης διαπνέεται από τα αλλότρια κίνητρα που του καταλόγισε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσίβλητου. Αυτό, άλλωστε, προκύπτει από το γεγονός ότι ο Εφεσείων προτείνει δύο εναλλακτικές κατά την κρίση του λύσεις, πράγμα που εξανεμίζει το βάσιμο της θέσης ότι ο λόγος που καταχώρησε την παρούσα υπόθεση είναι γιατί θέλει να εμποδίσει τον Εφεσίβλητο να ανεγείρει κατοικία εντός του δεσπόζοντος ακινήτου για να μην του αποκόψει την θέα και ό,τι εύλογα υποβόσκει στην πιο πάνω θέση που είναι ότι σκοπός της έγερσης της παρούσας υπόθεσης είναι να εμποδισθεί η με οποιοδήποτε τρόπο παραχώρηση διόδου προς όφελος του δεσπόζοντος ακινήτου. Το αβάσιμο της θέσης υποδεικνύεται και από το γεγονός ότι το δουλεύον ακίνητο είναι ένα χωράφι με δέντρα εντός του οποίου καμία κατοικία δεν υπάρχει. Οπότε δεν τίθεται θέμα να εμποδισθεί η θέα του δουλεύοντος ακινήτου. Συναφώς ο Εφεσείων δεν υποστήριξε ότι προτίθεται να ανεγείρει κατοικία εντός του δουλεύοντος ακινήτου, τουλάχιστον, στο άμεσο μέλλον. Ό,τι δε υποστηρίχθηκε από τον Εφεσείοντα και τον εμπειρογνώμονά του, Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, αναφορικά με ανάπτυξη του δουλεύοντος ακινήτου υποστηρίχθηκε σε θεωρητικό και μόνο επίπεδο και με σκοπό να καταδειχθεί η ισχυριζόμενη ακαταλληλότητα της διόδου που παραχωρήθηκε από τον Διευθυντή και όχι ως ένδειξη της πρόθεσης ή άμεσης πρόθεσης του Εφεσείοντα για ανάπτυξη του δουλεύοντος ακινήτου. Από την ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα δέχομαι το περιεχόμενο των πρώτων τριών παραγράφων και δη ότι είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του δουλεύοντος ακινήτου και ότι το δουλεύον ακίνητο είναι ήδη βεβαρημένο με άλλο δικαίωμα διόδου πλάτους 3,66 μέτρων στο βόρειό του σύνορο προς όφελος του τεμαχίου
- Τα πιο πάνω δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Επιβεβαιώνονται δε και από την αιτιολογημένη απόφαση. Στο στάδιο αυτό κρίνω σκόπιμο να πω πως δέχομαι, επίσης, ότι το δουλεύον ακίνητο παραχώρησε από το βόρειό του σύνορο δίοδο και προς όφελος του τεμαχίου
- Ο πιο πάνω ισχυρισμός του Εφεσείοντα προβλήθηκε από τον ίδιο κατά την αντεξέτασή του. Ούτε αυτό αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Επιβεβαιώνεται δε και από την αιτιολογημένη απόφαση. Δεν δέχομαι, όμως, ότι η δίοδος που το δουλεύον ακίνητο παραχώρησε προς όφελος του τεμαχίου 563 είναι 3,66 μέτρα καθ' όλο το πλάτος της ως ο Εφεσείων ισχυρίσθηκε. Σύμφωνα με τον εμπειρογνώμονα του Εφεσείοντα Ανδρέα Παπαχριστοδούλου το πλάτος της διόδου αυτής αρχίζει από 1,52 μέτρα και καταλήγει στα 3,66 μέτρα. Ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου κατέληξε στον ισχυρισμό αυτό από μετρήσεις της οποίες ο ίδιος έλαβε υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα τοπογράφου και επί του προκειμένου η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου, ούτε και αντικρούσθηκε με την ένορκο δήλωση του Μάριου Παπανικολάου. Δέχομαι, επίσης, τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα ότι το συνολικό μήκος της διόδου που παραχωρήθηκε από το δουλεύον ακίνητο προς όφελος των τεμαχίων 563 και 565 είναι της τάξης των 60 μέτρων, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Για τους λόγους, όμως, που θα διαφανούν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης δεν δέχομαι το περιεχόμενο των παραγράφων 4 και 5 της ένορκης δήλωσης του Εφεσείοντα. Μπορώ, όμως, ευθύς εξ' αρχής να αναφέρω ότι ο ισχυρισμός του Εφεσείοντα ο οποίος προβάλλεται με την παράγραφο 4(α) της ένορκής του δήλωσης και συγκεκριμένα ότι δεν του είχαν επιδοθεί «οι προνοούμενες από τον Νόμο και τους Κανονισμούς ειδοποιήσεις και/ή γνωστοποιήσεις» αναιρείται από την ίδια την διά ζώσης μαρτυρία του σύμφωνα με την οποία για την επιτόπια εξέταση που έλαβε χώρα στις 22.2.08 είχε δεόντως ειδοποιηθεί με επιστολή στις 6.2.08, όπως και οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι, τους οποίους και κατονόμασε. Δυνάμει δε της εν λόγω ειδοποίησης ήταν που παρέστη σύμφωνα με την μαρτυρία του κατά την επιτόπια εξέταση που έλαβε χώρα στις 22.2.
- Σύμφωνα, μάλιστα, με ρητή του δήλωση δεν θα μπορούσε να είναι παρών κατά την επιτόπια επίσκεψη αν δεν είχε ειδοποιηθεί γι' αυτήν. Δέχομαι την πιο πάνω μαρτυρία του Εφεσείοντα. Ότι, δηλαδή, κατά την επιτόπια επίσκεψη που έλαβε χώρα στις 22.2.08 ήταν παρών - κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται, άλλωστε, και από την αιτιολογημένη απόφαση - και ότι γι' αυτήν είχε ειδοποιηθεί με σχετική επιστολή από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. Αν η θέση του Εφεσείοντα ότι είχε ειδοποιηθεί για την επιτόπια εξέταση της 22.2.08 δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα φρονώ πως ο Εφεσείων δεν θα την προωθούσε με την μαρτυρία του με αποτέλεσμα ο λόγος τον οποίο επικαλείται υπό παράγραφο (α) της αίτησης/έφεσης ως λόγο ακύρωσης της απόφασης του Διευθυντή να διαψεύδεται. Για ό,τι δε παραπονείται σύμφωνα με την διά ζώσης μαρτυρία του είναι ότι από την ημέρα που έλαβε χώρα η επιτόπια επίσκεψη μέχρι την ημερομηνία που εκδόθηκε η απόφαση του Διευθυντή, 11.11.09, δεν είχε λάβει οποιαδήποτε ειδοποίηση. Σε ποια ειδοποίηση αναφερόταν ο Εφεσείων δεν διασαφηνίσθηκε μέσα από την μαρτυρία του. Προφανώς, το παράπονό του εστιαζόταν στο ότι δεν είχε τύχει οποιασδήποτε ενημέρωσης πριν την έκδοση της απόφασης του Διευθυντή ή ότι η τελευταία είχε καθυστερήσει να εκδοθεί. Όπως, όμως, και να έχει τα όσα από τον ίδιο προβλήθηκαν δεν καλύπτονται από τον προβαλλόμενο λόγο έφεσης ο οποίος, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, δεν υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία του, τουναντίον, με αυτήν διαψεύσθηκε. Προδήλως, γι' αυτό τον λόγο και ορθά στην τελική αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του δεν έγινε η παραμικρή αναφορά στον λόγο αυτό έφεσης. Υπό το φως των ανωτέρω ο λόγος έφεσης υπό παράγραφο (α) της αίτησης/έφεσης απορρίπτεται. Επίσης, από την ένορκο δήλωση του Εφεσείοντα δεν δέχομαι ότι η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος θα προκαλέσει στον Εφεσείοντα οικονομική ζημία και δη μεγάλη. Ο ισχυρισμός αυτός του Εφεσείοντα παρέμεινε στην σφαίρα της αοριστίας και δεν τεκμηριώθηκε με μαρτυρία ούτε από τον Εφεσείοντα τον ίδιο, αλλά ούτε και από τον εμπειρογνώμονά του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου. Καμία μαρτυρία δεν προσήχθη από την πλευρά του Εφεσείοντα προς την κατεύθυνση ότι η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος θα επηρεάσει με οποιοδήποτε τρόπο τυχόν μελλοντική ανάπτυξη του δουλεύοντος ακινήτου. Και εξηγώ. Δεν μου διαφεύγει ότι θα απωλεσθεί ωφέλιμος χώρος 66 εκατοστών από το νότιο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου επιπρόσθετα προς τα άλλα 66 εκατοστά που το δουλεύον ακίνητο θα απωλέσει από το βόρειο του σύνορο ένεκα της διόδου που αυτό παραχώρησε προς όφελος των τεμαχίων 563 και
- Δεν μου διαφεύγει, επίσης, ότι η παραχώρηση διόδου επάγεται την αφιέρωση της προς εξυπηρέτηση του δεσπόζοντος ακινήτου και αφαιρεί κάθε δυνατότητα κατοχής και αξιοποίησής της από τον ιδιοκτήτη της αν και η επηρεαζόμενη έκταση εξακολουθεί εξ' ορισμού να ανήκει κατά κυριότητα στον ιδιοκτήτη του δουλεύοντος ακινήτου (Βλ. Ελευθέριος Κορακίδης και Άλλη ν. Christofer Brodie
(1996)1 ΑΑΔ 955). Σύμφωνα, όμως, με τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος δεν θα επηρεάσει τον συντελεστή δόμησης του δουλεύοντος ακινήτου. Ο Εφεσείων θα μπορεί, δηλαδή, να ανεγείρει την ίδια κατοικία εντός του δουλεύοντος ακινήτου ως εάν η επίδικη δίοδος δεν παραχωρούνταν. Τέλος σημειώνεται ότι ο Εφεσείων αποζημιώθηκε για την δίοδο που παραχωρήθηκε από το δουλεύον ακίνητο με το ποσό που υπολογίσθηκε από τον Διευθυντή ως αποζημίωση στην βάση συγκριτικών πωλήσεων. Ο Εφεσείων δεν παραπονείται προς την πιο πάνω κατεύθυνση αφ' ης στιγμής δεν αμφισβήτησε το ύψος της εν λόγω αποζημίωσης. Ότι, όμως, θα προκαλείται οχληρία στο δουλεύον ακίνητο από την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδο και την κατά μήκος της διέλευση πεζών και οχημάτων και υπό την έννοια αυτή ζημία το δέχομαι. Αυτό, όμως, θα συμβαίνει αφ' ης στιγμής δεν υπάρχει οποιαδήποτε ανάπτυξη εντός του δουλεύοντος ακινήτου μόνο στην περίπτωση που ο Εφεσείων θα τύχει να βρεθεί εντός του δουλεύοντος ακινήτου και ο Εφεσίβλητος θα τύχει και αυτός να χρησιμοποιήσει την επίδικη δίοδο. Στην περίπτωση που ο Εφεσείων ανεγείρει κατοικία εντός του δουλεύοντος ακινήτου τα πράγματα είναι διαφορετικά. Στην περίπτωση που η εν λόγω κατοικία δεν θα είναι η μόνιμη κατοικία του Εφεσείοντα η οχληρία θα προκαλείται μόνο κατά το χρονικό διάστημα που ο Εφεσείων θα χρησιμοποιεί την εν λόγω κατοικία. Στην περίπτωση δε που η κατοικία αυτή θα είναι η μόνιμη κατοικία του Εφεσείοντα η οχληρία θα είναι μεγαλύτερη. Λαμβάνεται, όμως, υπόψη ότι το δουλεύον ακίνητο είναι ένα μεγάλο τεμάχιο εμβαδού 2.007 τετραγωνικών μέτρων σύμφωνα με την μαρτυρία του Μάριου Παπανικολάου, πράγμα που θα καθιστά την οποιαδήποτε οχληρία λιγότερο αισθητή σε σύγκριση με την περίπτωση που το εμβαδό του θα ήταν αισθητά μικρότερο. Συναφώς σημειώνεται ότι καμία μαρτυρία δεν προσήχθη προς την κατεύθυνση ότι οποιαδήποτε τυχόν ανάπτυξη θα πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς της Πολεοδομίας να ανεγερθεί επί του τέλους της έκτασης που η δίοδος που ο Διευθυντής καθόρισε καταλαμβάνει κατά πλάτος και όχι ενδότερα του δουλεύοντος ακινήτου. Σε οποιαδήποτε δε άλλη περίπτωση δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πως θα προκαλείται οχληρία στον Εφεσείοντα. Σημειώνεται, όμως, ότι ο Εφεσείων, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, δεν δήλωσε θετικά ότι προτίθεται να ανεγείρει κατοικία εντός του δουλεύοντος ακινήτου. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του Εφεσείοντα από την ένορκό του δήλωση είναι αποδεκτοί. Από την διά ζώσης μαρτυρία του Εφεσείοντα δεν δέχομαι ότι εντός της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου υπάρχει δεντροστοιχία από χαρουπιές. Επί του προκειμένου διάφορη ήταν η μαρτυρία του Εφεσίβλητου σύμφωνα με την οποία τα δέντρα αυτά όλα κι' όλα είναι δύο, μια χαρουπιά και μια αμυγδαλιά. Ό,τι δε ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εφεσείοντα υπέβαλε στον κύριο Μάριο Παπανικολάου κατά την αντεξέταση του τελευταίου, ο οποίος με την μαρτυρία του υποστήριξε ότι ένα μόνο δέντρο υφίσταται εντός της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου, ήταν ότι τα δέντρα αυτά είναι δύο ή τρία. Η υποβολή του κύριου Δημητριάδη επί του προκειμένου ζητήματος δεν ήταν θετική. Με το να υποβάλλεται ότι τα δέντρα αυτά είναι δύο ή τρία δεν καθορίζεται με θετικότητα η θέση της πλευράς του Εφεσείοντα επί του προκειμένου ζητήματος. Επίσης, ο Εφεσίβλητος είναι σύμφωνα με την διά ζώσης μαρτυρία του ο ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου από το έτος 1987, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα. Από την μαρτυρία του δε συνάγεται ότι της επίσκεψης που έλαβε χώρα σύμφωνα με τον ίδιο την προηγούμενη της αντεξέτασής του είχαν προηγηθεί κι' άλλες επισκέψεις στο δεσπόζον ακίνητο και, κατ' επέκταση, στο μέρος. Για τον λόγο αυτό κρίνω ότι ο Εφεσίβλητος είναι σε πολύ καλύτερη θέση από τον κύριο Παπανικολάου, ο οποίος επισκέφθηκε το μέρος μόνο μια φορά, σύμφωνα με την μαρτυρία του, να γνωρίζει για το υπό συζήτηση ζήτημα και συγκεκριμένα πόσα δέντρα υπάρχουν εντός της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου. Τέλος, σημειώνεται ότι η υποβολή του κύριου Δημητριάδη προς τον κύριο Παπανικολάου επί του προκειμένου δεν απέχει από την θέση του Εφεσίβλητου. Ο Εφεσίβλητος αναφέρθηκε σε δύο δέντρα και θέση της πλευράς του Εφεσείοντα είναι ουσιαστικά ότι δεν αποκλείεται τα δέντρα αυτά να είναι μόνο δύο. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ασφαλές να δεχθώ επί του προκειμένου την μαρτυρία του Εφεσίβλητου. Από τα πιο πάνω κρίνεται ότι ο Εφεσείων ήταν υπερβολικός στον υπό αυτού προβαλλόμενο ισχυρισμό του. Δύο δέντρα δεν αποτελούν δεντροστοιχία με την έννοια που ο μέσος λογικός άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον όρο όπως με την μαρτυρία του υπέδειξε και ο Εφεσίβλητος. Δέχομαι, όμως, τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα ότι εντός του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχουν δέντρα, όπως χαρουπιές και αμυγδαλιές. Κρίνω πως ο Εφεσείων επί του προκειμένου είπε την αλήθεια. Συν τοις άλλοις, ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Η υπόλοιπη μαρτυρία του Εφεσείοντα είναι αποδεκτή. Μεταξύ άλλων, αποδεκτοί είναι οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του: ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 σε κάποια σημεία φθάνει και τα 3,5 μέτρα. Ο ισχυρισμός αυτός βρίσκει έρεισμα στην μαρτυρία του εμπειρογνώμονά του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου ότι για να γίνει προσβάσιμη η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος θα πρέπει να ανεγερθεί στο όμορο σύνορο του τεμαχίου 103 και του δουλεύοντος ακινήτου τοίχος αντιστήριξης ένεκα του πρανούς που υπάρχει εντός του δουλεύοντος ακινήτου. Η θέση αυτή υποστηρίζεται από την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου και είναι αποδεκτή και από τον Μάριο Παπανικολάου ότι εντός του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχει επέμβαση από το τεμάχιο
- Ο ισχυρισμός αυτός έγινε δεκτός και από τον ίδιο τον Εφεσίβλητο ρητά κατά την αντεξέτασή του και δεν αμφισβητήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορό του ούτε κατά την αντεξέταση του Εφεσείοντα, αλλά ούτε και κατά την αντεξέταση του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου ο οποίος σύμφωνα με την μαρτυρία του προέβη σε οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου από την οποία και διαπίστωσε την εν λόγω επέμβαση. Επιβεβαιώθηκε δε και από την μαρτυρία του Μάριου Παπανικολάου ο οποίος είναι ο κτηματολογικός υπάλληλος ο εντεταλμένος για την εξέταση της αίτησης συνοριακής διαφοράς η οποία υπεβλήθη από τον Εφεσείοντα καθώς και από το Τεκμήριο 2, το οποίο κατατέθηκε από τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, και που είναι η σχετική απόφαση του Διευθυντή η οποία εκδόθηκε στις 23.8.13 μετά την εξέταση της προαναφερόμενης αίτησης από τον Μάριο Παπανικολάου η οποία επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του Εφεσείοντα. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του Εφεσείοντα που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Σε σχέση με τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου αναφέρονται τα ακόλουθα. Αναφορικά με τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης κρίνω ότι ο μάρτυρας είπε την αλήθεια. Δέχομαι, λοιπόν, από την μαρτυρία του, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα τα οποία, αξίζει να σημειωθεί, δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την πλευρά του Εφεσίβλητου: τις τοπογραφικές του μετρήσεις, την αποτύπωση της επιτόπου κατάστασης στην οποία προέβη, την αποτύπωση των υψομέτρων και τον προσδιορισμό των υψομετρικών διαφορών αναφορικά με το δουλεύον ακίνητο και των γειτονικών του τεμαχίων. Ο μάρτυρας με την μαρτυρία του, η οποία επί των πιο πάνω ζητημάτων ήταν σαφής και θετική, και υπό το φως της εμπειρογνωμοσύνης του, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου, με έπεισε για την ορθότητα της εργασίας που διενήργησε, η οποία, επίσης, δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Δέχομαι, λοιπόν, μεταξύ άλλων, τις διάφορες υψομετρικές διαφορές για τις οποίες ο μάρτυρας έκανε αναφορά στην μαρτυρία του. Κάποιοι δε ισχυρισμοί του επιβεβαιώνονται και μέσα από τις φωτογραφίες που έλαβε και που αποτυπώνονται στις τεχνικές του εκθέσεις. Όπως, για παράδειγμα, ότι το δουλεύον ακίνητο είναι επίπεδο πλην όμως στο σύνορό του με το τεμάχιο 103 υπάρχει πρανές με αποτέλεσμα για να μπορεί το παραχωρηθέν δικαίωμα διάβασης να καταστεί προσβάσιμο θα πρέπει να γίνουν χωματουργικές εργασίες και να κτισθεί τοίχος αντιστήριξης προς αποφυγή τυχόν κατολισθήσεων ή υποχώρησης του εδάφους. Η πλευρά του Εφεσίβλητου αμφισβήτησε το μέγεθος της υψομετρικής διαφοράς που ο μάρτυρας υπέδειξε μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του δεσπόζοντος ακινήτου. Δεν την αμφισβήτησε, όμως, σοβαρά αφού ό,τι υπέβαλε στον μάρτυρα είναι ότι η διαφορά αυτή είναι μικρότερη των 3 μέτρων χωρίς να καθορίσει πόση κατά την δική της θέση αυτή είναι. Ούτε και αμφισβήτησε ότι αυτή συμφωνήθηκε μεταξύ του μάρτυρα και του Θεόδωρου Μπιτσόλα στα 2,80 μέτρα ότι το πλάτος της διόδου που το δουλεύον ακίνητο παραχώρησε προς όφελος του τεμαχίου 563 αρχίζει από 1,52 μέτρα και καταλήγει σε 3,66 μέτρα. Και όχι 3,66 μέτρα καθ' όλο το πλάτος της όπως αναφέρεται στην ατιτιολογημένη απόφαση. τα όσα υποστήριξε αναφορικά με τα διάφορα έργα που σύμφωνα με την γνώμη του θα πρέπει να γίνουν σε όλες τις περιπτώσεις που αναφέρθηκε αλλά και για έργα που δεν χρειάζονται να γίνουν στις περιπτώσεις εκείνες που και πάλι υπέδειξε ότι με την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής θα χαθεί από το νότιο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου ωφέλιμος χώρος 0,66 μέτρων, ενώ άλλα 0,66 μέτρα έχουν ήδη χαθεί από το βόρειό του σύνορο με την παραχώρηση των άλλων δικαιωμάτων διόδου ότι εντός του δουλεύοντος ακινήτου υπάρχει επέμβαση από το τεμάχιο
- Ο μάρτυρας προέβη σε οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου από την οποία και κατέληξε στην πιο πάνω διαπίστωση, η ορθότητα της οποίας επιβεβαιώθηκε και από τον μάρτυρα του Εφεσίβλητου, Μάριο Παπανικολάου, ο οποίος εξέτασε εκ μέρους του Κτηματολογίου την αίτηση συνοριακής διαφοράς η οποία υπεβλήθη από το Εφεσείοντα, αλλά και την μετέπειτα απόφαση του Διευθυντή - Τεκμήριο 2 το μήκος της επέμβασης όπως αυτό καθορίσθηκε από τον ίδιο, το μέρος στο οποίο υπάρχει η επέμβαση, την φύση της επέμβασης και την μείωση ένεκα αυτής στο πλάτος της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου στα μέτρα που και πάλι ο ίδιος καθόρισε ότι εντός της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου υπάρχει πάσσαλος της ΑΗΚ. Ο εν λόγω πάσσαλος φαίνεται στην άνω φωτογραφία της σελίδας 3 της συμπληρωματικής τεχνικής έκθεσης του μάρτυρα - Τεκμήριο Β στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του μάρτυρα. Ο μάρτυρας υποστήριξε, επίσης, ότι ο εν λόγω πάσσαλος εμποδίζει την ελεύθερη προσπέλαση εντός της διόδου. Σημειώνεται ότι μη προσπελάσιμη είναι σύμφωνα με τον μάρτυρα η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος και ένεκα της επέμβασης που υπάρχει καθ' ην έκταση αυτή καταλαμβάνει εντός του δουλεύοντος ακινήτου. Αν και ο πρώτος ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου δυσκολεύομαι να τον δεχθώ. Και εξηγώ. Στην θέση που βρίσκεται ο πάσσαλος δεν φαίνεται από μόνος του να εμποδίζει την είσοδο μηχανοκίνητων οχημάτων εντός της διόδου και, κατ' επέκταση, την διέλευση οχημάτων κατά μήκος αυτής. Τουναντίον, φαίνεται να υπάρχει επαρκής χώρος κατά πλάτος της εισόδου της διόδου από την αρχή της μέχρι την θέση που βρίσκεται ο πάσσαλος για την είσοδο μηχανοκίνητων οχημάτων, ακόμα και βαρέων. Είναι ίσως γι' αυτό τον λόγο που η πλευρά του Εφεσείοντα δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία στο υπό συζήτηση ζήτημα προς περαιτέρω επίρρωση της θέσης της περί ακαταλληλότητας της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής. Ο ισχυρισμός περί της ύπαρξης πασσάλου προβλήθηκε χωρίς ιδιαίτερη αναφορά σε οποιαδήποτε τυχόν σημασία του και για πρώτη φορά στην συμπληρωματική ένορκο δήλωση του μάρτυρα. Για το υπό συζήτηση ζήτημα καμία νύξη δεν γίνεται στην πρώτη ένορκο δήλωση του μάρτυρα. Δεν μου διαφεύγει η μαρτυρία του Μάριου Παπανικολάου σύμφωνα με την οποία ο τοίχος αντιστήριξης που ανεγέρθη εντός του δουλεύοντος ακινήτου από τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου 103 επεμβαίνει εντός της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου κατά πλάτος 90 εκατοστών, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα. Η δίοδος που καθορίσθηκε από τον Διευθυντή έχει πλάτος 3,66 μέτρα. Ακολουθεί ότι απομένουν άλλα 2,76 μέτρα από την δίοδο για την διέλευση μηχανοκίνητων οχημάτων. Και αν ακόμα το πλάτος αυτό είναι αρκετό για να διέρχονται μηχανοκίνητα οχήματα κατά μήκος της επίδικης διόδου, τούτο μόνο σε θεωρητικό επίπεδο φαίνεται να ισχύει καθότι η επί τόπου κατάσταση, όπως αυτή φαίνεται από την άνω φωτογραφία της σελίδας 3 της συμπληρωματικής τεχνικής έκθεσης του μάρτυρα - Τεκμήριο Β στην συμπληρωματική του ένορκο δήλωση - φαίνεται να είναι διαφορετική. Η επέμβαση με δεδομένη την θέση του πασσάλου στην οποία αυτός βρίσκεται φαίνεται να δυσχεραίνει ή να αποστερεί την δυνατότητα σε μηχανοκίνητα οχήματα, ιδίως, σε βαρέα να ελαύνουν κατά μήκος της διόδου κατά την έκταση που αυτή καταλαμβάνει εντός αυτής και η οποία για να καταστεί προσβάσιμη η επίδικη δίοδος πρέπει να αρθεί, όπως ο μάρτυρας υποστήριξε, θέση με την οποία ο Μάριος Παπανικολάου συμφώνησε. Επομένως, εκείνο που θεωρώ ότι δυσχεραίνει ή εμποδίζει την ελεύθερη προσπέλαση και διέλευση μηχανοκίνητων οχημάτων εντός της διόδου δεν είναι ο ηλεκτρικός πάσσαλος, αλλά η επέμβαση του τεμαχίου 103 στο δουλεύον ακίνητο. Και επί του προκειμένου δέχομαι την μαρτυρία του μάρτυρα. Αν η επέμβαση αρθεί η δίοδος καθίσταται προσβάσιμη ότι ένεκα του πρανούς που υπάρχει στο σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου το πλάτος της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου μειώνεται στα μέτρα που ο μάρτυρας καθόρισε ότι κατά μήκος του όμορου συνόρου του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 υπάρχει βεράντα στεγασμένη με τσίγκο - πέργολα όπως την ονόμασε ο μάρτυρας - και ότι το γκαράζ βρίσκεται και εκείνο κατά μήκος του ιδίου συνόρου στην ίδια ευθεία με την πέργολα ότι ένεκα της υψομετρικής διαφοράς μεταξύ του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 και ένεκα του ότι στο σύνορο του τελευταίου τεμαχίου υπάρχει η πέργολα και το γκαράζ δεν μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος και από το τεμάχιο 103 και από το δουλεύον ακίνητο με το υπό του Διευθυντή παραχωρηθέν δικαίωμα διόδου δεν επηρεάζεται ο συντελεστής δόμησης του δουλεύοντος ακινήτου. Αν η πιο πάνω θέση δεν ήταν αληθής φρονώ πως ο μάρτυρας δεν θα την προωθούσε με την μαρτυρία του ότι πριν τον καθορισμό της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου το Κτηματολόγιο δεν προέβη σε οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου ή άλλων ακινήτων. Ο ισχυρισμός αυτός του μάρτυρα όχι μόνο επιβεβαιώθηκε από τον Μάριο Παπανικολάου, αλλά σύμφωνα με τον τελευταίο αυτό συνιστά πάγια τακτική του Κτηματολογίου το τεμάχιο 103 εφάπτεται με τον δημόσιο δρόμο στην βόρειά του πλευρά η υπό του μάρτυρος προτεινόμενη δίοδος διά της νότιας πλευράς του τεμαχίου 103 χρησιμοποιείται και από τους ιδιοκτήτες του εν λόγω τεμαχίου με τα αυτοκίνητά τους. Ο ισχυρισμός αυτός υποστηρίχθηκε και από τον ίδιο τον Εφεσίβλητο το δουλεύον ακίνητο βρίσκεται σε μεγαλύτερο υψόμετρο από ότι το δεσπόζον. Τέλος, ότι η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος προκαλεί οχληρία και ζημία στο δουλεύον ακίνητο στον βαθμό και την έκταση που αναφέρθηκε στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του Εφεσείοντα. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι τα ακόλουθα: ότι η υπό αυτού προτεινόμενη δίοδος μέσω του πλακόστρωτου που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 δεν θα επηρεάσει την κατοικία που βρίσκεται εντός του εν λόγω τεμαχίου. Και αυτό γιατί, πρώτο, σύμφωνα με τον μάρτυρα, η ακάλυπτη βεράντα που βρίσκεται στην νότια πλευρά του τεμαχίου 103 απέχει 4,65 μέτρα από τον υφιστάμενο τοίχο ο οποίος είναι κτισμένος κοντά στα σύνορα και εντός του εν λόγω τεμαχίου. Δεύτερο, η εν λόγω βεράντα δεν είναι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών εν' όψει του ότι η πέργολα η οποία είναι και στεγασμένη είναι κατά πολύ μεγαλύτερη. Σύμφωνα με τον μάρτυρα από αυτό εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης της οικογένειας είναι η πέργολα. Τρίτο, γιατί πρόσβαση μέσω αυτής της οδού προς το δεσπόζον ακίνητο θα έχει μόνο ο Εφεσίβλητος και ουδείς άλλος. Ανεξαρτήτως του βάσιμου ή μη του πιο πάνω συμπεράσματος του μάρτυρα δεν παύει να ισχύει ότι το υπό αυτού προτεινόμενο δικαίωμα διάβασης θα περνά μέσα από την αυλή, όπως και ο κύριος Παπανικολάου χαρακτήρισε τον χώρο του πλακόστρωτου, του τεμαχίου 103, κάτι το οποίο αναπόφευκτα και αναμφίβολα θα προκαλεί δυσμενή επηρεασμό για το τεμάχιο 103 σε αντίθεση με τα όσα ο μάρτυρας επί του προκειμένου υποστήριξε. Αφ' ης στιγμής συν τοις άλλοις τα 3,66 μέτρα πλάτος που θα έχει η δίοδος που εισηγήθηκε θα πρέπει να ληφθούν από τα 4,65 μέτρα που είναι η απόσταση μεταξύ της ακάλυπτης βεράντας και του τοίχου που είναι κτισμένος κοντά στο νότιο σύνορο του τεμαχίου 103, όπως και πάλι ο ίδιος υποστήριξε, δηλαδή, από σημαντικό μέρος της πλακόστρωτης αυλής. Έτσι, όπως και να' χει και ανεξαρτήτως του βάσιμου ή μη του συμπεράσματος του μάρτυρα που πιο πάνω αναφέρθηκε η υπό αυτού πιο πάνω διατυπωθείσα θέση δεν μπορεί να κριθεί βάσιμη ή ορθή. Ο επηρεασμός στην κατοικία του τεμαχίου 103 δεν εξαρτάται ή δεν εξαρτάται μόνο από το αν η ακάλυπτη βεράντα είναι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης του τεμαχίου
- Το γεγονός και μόνο ότι το υπό του μάρτυρος προταθέν δικαίωμα διάβασης θα περνά μέσα από την αυλή του τεμαχίου είναι αρκετό για να θεωρηθεί εύλογα ότι προκαλεί δυσμενή επηρεασμό στο τεμάχιο 103 και την κατοικία που βρίσκεται εντός αυτού. Βέβαια, αν η ακάλυπτη βεράντα είναι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 τα πράγματα είναι έτι χειρότερα. Για σκοπούς πληρότητας θα πρέπει να λεχθεί ότι από την ενώπιόν μου δοθείσα μαρτυρία δεν μπορώ να καταλήξω σε ένα τέτοιο εύρημα. Η υποβολή του κύριου Χ΄΄Θεωρή προς την πιο πάνω κατεύθυνση παρέμεινε αστήρικτη από μαρτυρία. Κανένας σχετικός ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από τον Εφεσίβλητο μέσα από την ένορκό του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση. Από την άλλη, η θέση του μάρτυρα δεν αποτελεί παρά ένα συμπέρασμα το βάσιμο του οποίου δεν μπορεί να κριθεί από τα όσα ο ίδιος υποστήριξε προς επίρρωση της θέσης του. Το ότι η πέργολα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την ακάλυπτη βεράντα δεν σημαίνει απαραίτητα και δίχως άλλο ότι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 είναι η πέργολα και όχι η ακάλυπτη βεράντα ή ότι η ακάλυπτη βεράντα για τον λόγο που ο μάρτυρας υπέδειξε δεν προτιμείται από τους ιδιοκτήτες του τεμαχίου 103 ως χώρος ή ως ο κύριος χώρος συγκέντρωσης. Επαναλαμβάνεται, όμως, ότι η θέση του μάρτυρα κρίνεται λανθασμένη χωρίς να χρειασθεί να προβώ σε εύρημα επί του προκειμένου. Σε σχέση δε με όσα υποβλήθηκαν από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσίβλητου προς τον μάρτυρα ότι η ακάλυπτη βεράντα έχει θέα προς τη θάλασσα και ότι για τον λόγο αυτό η εν λόγω βεράντα προσφέρεται προς ιδιαίτερη αναψυχή, θέση την οποία ο μάρτυρας δεν δέχθηκε, και πάλι θα πρέπει να πω πως και αυτή η θέση παρέμεινε στην σφαίρα της υποβολής και δεν τεκμηριώθηκε με μαρτυρία. Οπότε και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή κατά την αντεξέταση του μάρτυρα έγινε νύξη για την διέλευση των οχημάτων που θα χρειασθούν για την ανέγερση της κατοικίας εντός του δεσπόζοντος ακινήτου μέσω της πρώτης λύσης που εισηγήθηκε με τον μάρτυρα να υποστηρίζει ότι η οχληρία που θα προκληθεί από την διέλευση των οχημάτων αυτών για τον πιο πάνω σκοπό μέσω της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής δεν θα διαφέρει από αυτήν που θα προκληθεί μέσω της διόδου που ο μάρτυρας καθόρισε με την πρώτη του εισήγηση αφ' ης στιγμής με την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής τα εν λόγω οχήματα θα περνούν δίπλα και κατά μήκος της πέργολας. Διαφωνώ με τον μάρτυρα. Κρίνω πως υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων μεγαλύτερη οχληρία θα προκαλείται στο τεμάχιο 103 από την διέλευση των πιο πάνω οχημάτων μέσω της αυλής του από την οχληρία που θα προκαλείται στο ίδιο τεμάχιο από την διέλευση των οχημάτων αυτών μέσω της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής η οποία βρίσκεται εντός άλλου τεμαχίου, ήτοι εντός του δουλεύοντος ακινήτου. Σημειώνεται, επίσης, ότι η πιο πάνω θέση βασίζεται στο ότι σύμφωνα με τον μάρτυρα η πέργολα είναι ο κύριος χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103, κάτι για το οποίο και για τον λόγο που έχει ήδη εξηγηθεί το Δικαστήριο δεν προέβη σε εύρημα. Για τον ίδιο λόγο το Δικαστήριο αδυνατεί να προβεί σε συμπέρασμα ότι περισσότερος θόρυβος θα προκαλείται στο τεμάχιο 103 από την διέλευση οχημάτων μέσω της διόδου που καθόρισε ο Διευθυντής παρά από την δίοδο μέσω της νότιας πλευράς του τεμαχίου
- Ο μάρτυρας μίλησε, επίσης, και για επικινδυνότητα. Ότι, δηλαδή, η διέλευση των οχημάτων από την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής θα είναι επικίνδυνη για την κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 καθότι το δουλεύον ακίνητο στο σύνορό του με το τεμάχιο 103 είναι πρανές. Μα από την δίοδο, όπως την καθόρισε ο Διευθυντής, δεν θα μπορούν έτσι κι' αλλιώς να περνούν οχήματα αν αυτή δεν διαμορφωθεί κατάλληλα, δεν γίνει επιχωμάτωση στο μέρος όπου βρίσκεται το πρανές, δεν καλυφθεί το πρανές και δεν ανεγερθεί τοίχος αντιστήριξης όπως και ο ίδιος ο μάρτυρας, άλλωστε, υποστήριξε. Επομένως, η θέση του μάρτυρα περί επικινδυνότητας δεν είναι βάσιμη. Χώρια που όπως και στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Εφεσίβλητου υποδεικνύεται και για τον λόγο που εκεί επεξηγείται δίοδος από την νότια πλευρά του τεμαχίου 103 εγκυμονεί κίνδυνο για την ασφάλεια της κατοικίας η οποία βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 ότι στην αιτιολογημένη απόφαση διατυπώνεται διαφορετική θέση από την δική του θέση ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι μικρή, της τάξης των 30 εκατοστών. Δεν έχω εντοπίσει στην αιτιολογημένη απόφαση την θέση που εντόπισε ο μάρτυρας. Στην αιτιολογημένη απόφαση αναφέρεται ότι δεν καθορίσθηκε δίοδος από το κοινό σύνορο του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 «λόγω υψομετρικής διαφοράς και το λόγο ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 103 . έχει κτισμένο χώρο στάθμευσης πάνω στο σύνορο του τεμαχίου 562 .». Είναι φανερό ότι η αιτιολογημένη απόφαση αναφέρεται στο κοινό σύνορο των δύο προαναφερόμενων τεμαχίων, ήτοι του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103, και στην υψομετρική διαφορά στο εν λόγω σύνορο και όχι στην νότια πλευρά του τεμαχίου 103 από την οποία ο μάρτυρας εισηγείται την δίοδο και την υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δεσπόζοντος ακινήτου στο σημείο που η υπό του μάρτυρα εισηγηθείσα δίοδος καταλήγει στο δεσπόζον ακίνητο δεν μπορώ με ευκολία να δεχθώ την θέση του μάρτυρα ότι ο Θεόδωρος Μπιτσόλας, ο οποίος καθόρισε την δίοδο, δεν είχε αντιληφθεί την επέμβαση του τεμαχίου 103 στο δουλεύον ακίνητο. Αφ' ης στιγμής η εν λόγω επέμβαση ήταν πέρα από έκδηλη. Έκδηλη αφού η δίοδος καθορίσθηκε από το δουλεύον και μόνο ακίνητο, ο τοίχος βρίσκεται εντός της διόδου που καθόρισε ο Θεόδωρος Μπιτσόλας και δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο εν λόγω τοίχος ανήκει στην κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου
- Είναι, προδήλως, γι' αυτόν τον λόγο που και ο ίδιος ο μάρτυρας θεώρησε σκόπιμο να προβεί σε οριοθέτηση του δουλεύοντος ακινήτου. Καθότι ήταν φανερό ότι υπήρχε επέμβαση. Επομένως, δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Διευθυντής πριν παραχωρήσει το δικαίωμα διόδου δεν ήταν υποψιασμένος για το ότι το τεμάχιο 103 επεμβαίνει στο δουλεύον ακίνητο και ότι το Κτηματολόγιο δεν μπορούσε να «πάρει πίσω» την απόφασή του μετά που διαπιστώθηκε η ύπαρξη συνοριακής διαφοράς με την εξέταση της αίτησης ΑΧ 3291/
- Για τους λόγους που πιο κάτω αναφέρονται η θέση του μάρτυρα ότι η δεύτερη λύση που εισηγήθηκε κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου 104 είναι μια κατάλληλη λύση ή καταλληλότερη από την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα τοιαύτη δεν κρίνεται ορθή. Για να υποστηρίξει την πιο πάνω λύση ο μάρτυρας στηρίχθηκε στο ότι δίοδος μέσω αυτής της εισήγησης μπορεί να επιτευχθεί μέσω του δημόσιου δρόμου που συνορεύει με το εν λόγω τεμάχιο. Ο εν λόγω δρόμος σημειώνεται με κόκκινο τόξο στο τοπογραφικό σχέδιο που φαίνεται στην σελίδα 4 της τεχνικής του έκθεσης - Τεκμήριο Α στην συμπληρωματική του ένορκο δήλωση - και που όπως από το εν λόγω τοπογραφικό καταδεικνύεται είναι ο δρόμος που ο Εφεσίβλητος καθόρισε ως ο δρόμος ανάμεσα στα τεμάχια 368 και
- Μόνο που όπως και ο Εφεσίβλητος αλλά και ο κύριος Παπανικολάου υποστήριξαν ο δημόσιος αυτός δρόμος αν και εγγεγραμμένος και υποδεικνυόμενος ως τέτοιος στο επίσημο κτηματολογικό σχέδιο δεν υφίσταται επί τόπου, τουλάχιστον, κατά ένα μέρος του, σύμφωνα με τον Μάριο Παπανικολάου, κάτι για το οποίο ο μάρτυρας δεν γνώριζε αφ' ης στιγμής δεν επισκέφθηκε το μέρος όπου βρίσκεται ο εν λόγω δρόμος, όπως και δέχθηκε, και, έτσι, δεν μπορούσε να έχει γνώση επί του θέματος. Σημειώνεται, επίσης, ότι, όπως και πιο πάνω αναφέρθηκε, ο μάρτυρας δέχθηκε ότι αν κατά πόσο ο δημόσιος αυτός δρόμος υφίσταται ή όχι επί τόπου ήταν κάτι που δεν εξακρίβωσε με την αρμόδια αρχή. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι λανθασμένα ο μάρτυρας θεώρησε ως δεδομένο ότι ο εν λόγω δρόμος υφίσταται επί τόπου. Υπό το φως δε της μαρτυρίας του Εφεσίβλητου και του κύριου Παπανικολάου που πιο πάνω υποδείχθηκε και η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα η θέση του μάρτυρα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται. Κατ' επέκταση και υπό το φως των πιο πάνω λανθασμένα ο μάρτυρας θεώρησε ότι και οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 μέσω αυτού του δρόμου εξυπηρετούνται και έχουν πρόσβαση στο εν λόγω τεμάχιο και, κατ' επέκταση, λανθασμένα θεώρησε ότι με τον ίδιο τρόπο που εξυπηρετούνται οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 μπορεί να εξυπηρετηθεί και ο Εφεσίβλητος. Τα πιο πάνω επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του Εφεσίβλητου, τον οποίο και δέχομαι ως εύλογο, ότι οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 104 για να έχουν πρόσβαση στο εν λόγω τεμάχιο αγόρασαν το τεμάχιο 107 το οποίο συνορεύει με δημόσιο δρόμο και ότι για 30 τώρα χρόνια διέρχονται του τεμαχίου 107 για να φθάσουν στο τεμάχιο
- Μη αποδεκτή αλλά και αυθαίρετη χαρακτηρίζεται, επίσης, η θέση του μάρτυρα ότι αφ' ης στιγμής ο υπό συζήτηση δρόμος είναι εγγεγραμμένος ως τέτοιος στο επίσημο κτηματολογικό σχέδιο μπορεί και να διανοιχθεί. Ο μάρτυρας θεώρησε, όπως από την μαρτυρία του ευκρινώς συνάγεται, την διάνοιξη του δρόμου ως μια βεβαιότητα. Η διάνοιξη ενός δρόμου δεν είναι, όμως, κάτι που μπορεί να γίνει τόσο απλά ή από την μιαν ημέρα στην άλλη. Η δυνατότητα διάνοιξης δρόμου καθορίζεται από διάφορες παραμέτρους τις οποίες ο μάρτυρας ως εκ της μαρτυρίας του προκύπτει δεν φαίνεται να αναλογίσθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση όχι μόνο ο δρόμος δεν υφίσταται επί τόπου, αλλά και δεν υπάρχει δυνατότητα διάνοιξής του. Πράγμα που σημαίνει ότι η εισήγηση και η ανάλογη θέση του μάρτυρα πέφτουν στο κενό. Σημειώνεται ότι προς επίρρωση της θέσης του ότι ήταν ανέφικτο να παραχωρηθεί δίοδος από την ανατολική πλευρά του τεμαχίου 104 ο μάρτυρας Παπανικολάου υποστήριξε, επίσης, τα ακόλουθα, τα οποία, επίσης, δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Εφεσείοντα. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα μπορεί η υψομετρική διαφορά στο σημείο που το δεσπόζον ακίνητο και το τεμάχιο 104 να εφάπτονται να μην είναι μεγάλη, από τον εγγεγραμμένο, όμως, δρόμο μέχρι εκείνο το σημείο η εν λόγω διαφορά είναι στο χαμηλότερό της σημείο περίπου 1,5 μέτρο. Το κοινό σύνορο του τεμαχίου 104 και του τεμαχίου 368, που είναι ανατολικά του τεμαχίου 104, είναι γκρεμνός. Επίσης, ο δημόσιος δρόμος σε κάποια σημεία είναι στενός και δεν μπορεί να περάσει αυτοκίνητο. Επίσης, ως ένα σημείο ο δρόμος δεν υφίσταται επί τόπου παρά το ότι επί του σχεδίου φαίνεται ως δρόμος. Τέλος, δίοδος μέσω της πιο πάνω οδού σημαίνει και πάλι πέρασμα από αυλή κατοικίας η οποία βρίσκεται πλησίον του συνόρου με το δεσπόζον ακίνητο. Από τα πιο πάνω προκύπτει, επίσης, ότι το δεσπόζον ακίνητο είναι περίκλειστο. Αφ' ης στιγμής «στερείται της αναγκαίας διόδου προς δημόσιο δρόμο», πράγμα που νομιμοποιούσε τον Εφεσίβλητο να απαιτήσει δίοδο σύμφωνα με το άρθρο 1(Α)
(1)του Νόμου. Σημειώνεται ότι η θέση που υποβλήθηκε στον μάρτυρα από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσίβλητου ότι η δίοδος που ο μάρτυρας εισηγήθηκε για πρώτη φορά διά ζώσης, ήτοι μέσω των τεμαχίων 107 και 104, είναι πολύ μεγαλύτερη από την δίοδο που καθορίσθηκε από τον Διευθυντή είναι αποδεκτή. Η αλήθεια της θέσης αυτής επιβεβαιώνεται από την μαρτυρία τόσο του Εφεσίβλητου όσο και του Μάριου Παπανικολάου οι οποίοι ως εκ της μαρτυρίας τους διεφάνη είναι και οι δύο γνώστες της επιτόπου κατάστασης. Τέλος, για τους λόγους που θα εξηγηθούν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης δεν δέχομαι ότι η λύση την οποία ο μάρτυρας πρότεινε μέσω του τεμαχίου 103 και η εισήγηση στην οποία για πρώτη φορά προέβη κατά την αντεξέτασή του, ήτοι μέσω των τεμαχίων 107 και 104, είναι κατάλληλες ή καταλληλότερες από αυτή που έδωσε ο Διευθυντής. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του μάρτυρα που δεν αποδέχθηκα η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Ο Εφεσίβλητος στα ακόλουθα σημεία δεν είπε την αλήθεια και, επομένως, από την μαρτυρία του δεν δέχομαι τα εξής: τον ισχυρισμό του ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του δουλεύοντος ακινήτου είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από 50 εκατοστά. Στην βάση του πιο πάνω ισχυρισμού του ισχυρίσθηκε, επιπλέον, ο Εφεσίβλητος ότι ό,τι μόνο χρειάζεται να γίνει για να έχει πρόσβαση εντός του δεσπόζοντος ακινήτου με την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής είναι μια μικρή ράμπα η οποία θα πρέπει να γίνει εντός του δεσπόζοντος ακινήτου. Ο Εφεσίβλητος δεν με έπεισε για την αλήθεια των πιο πάνω ισχυρισμών του. Κατ' αρχή, δεν υποστήριξε ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί βασίζονται σε οποιεσδήποτε μετρήσεις. Συναφώς δεν υποστήριξε ότι προέβη ο ίδιος σε μετρήσεις. Αν και θα πρέπει να λεχθεί ότι η διάσταση ανάμεσα στην δική του μαρτυρία και την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου επί του προκειμένου είναι τόσο μεγάλη που το θέμα δεν εντοπίζεται σε μετρήσεις. Προδήλως, ό,τι με τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ο Εφεσίβλητος στόχευε να καταδείξει ήταν ότι τα κατασκευαστικά έργα που θα πρέπει να γίνουν για να μπορεί να χρησιμοποιηθεί η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος είναι μικρά και μη δαπανηρά θεωρώντας ότι αυτό συνηγορεί με συμπέρασμα περί καταλληλότητας της εν λόγω διόδου. Σημειώνεται, επίσης, ότι η πιο πάνω μαρτυρία του Εφεσίβλητου δεν συνάδει με την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου σύμφωνα με την οποία η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο προαναφερόμενων τεμαχίων είναι 2,80 μέτρα, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο του. Ούτε και με την μαρτυρία του Μάριου Παπανικολάου που ο ίδιος ο Εφεσίβλητος κάλεσε και σύμφωνα με την οποία η υψομετρική διαφορά μεταξύ των δύο τεμαχίων είναι 1,50 μέτρο, σε κάποια δε σημεία μεγαλύτερη, αν και αυτή υπό το φως της μαρτυρίας του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου δεν είναι αποδεκτή. Η μη αμφισβήτηση της μαρτυρίας του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου επί του προκειμένου από την πλευρά του Εφεσίβλητου αποδυναμώνει τον ισχυρισμό του Εφεσίβλητου περί υψομετρικής διαφοράς 50 μόνο εκατοστών και αφαιρεί από την αξιοπιστία του. Ούτε και οποιαδήποτε θέση αναφορικά με την ράμπα και το μέγεθός της τέθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου στον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου κατά την αντεξέτασή του. Όπως και στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου έχει επισημανθεί η μαρτυρία του τελευταίου αναφορικά με τα διάφορα κατασκευαστικά έργα στα οποία ο εν λόγω μάρτυρας αναφέρθηκε στην μαρτυρία του περιλαμβανομένων και αυτών που θα πρέπει να γίνουν για να καταστεί προσβάσιμη και χρησιμοποιήσιμη η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου. Απορριπτέος είναι, επομένως για τους ίδιους λόγους και ο ισχυρισμός του Εφεσίβλητου αναφορικά με το μέγεθος της ράμπας που θα χρειασθεί να γίνει εντός του δεσπόζοντος ακινήτου. Αφού αυτός συν τοις άλλοις βασίζεται στο ότι η υψομετρική διαφορά των δύο τεμαχίων είναι μικρή, κάτι το οποίο για τους λόγους που πιο πάνω αναφέρθηκαν δεν είναι αποδεκτό. Απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός του Εφεσίβλητου ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι 50 εκατοστά. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, ο οποίος προέβη σε μέτρηση της εν λόγω διαφοράς και η μαρτυρία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι της τάξης των 30 εκατοστών. Τέλος, απορριπτέος είναι και ο ισχυρισμός του Εφεσίβλητου ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 104 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι 1 με 1,5 μέτρο. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, ο οποίος , επίσης, προέβη σε μέτρηση της εν λόγω διαφοράς και η μαρτυρία του οποίου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσίβλητου, η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 104 και του δεσπόζοντος ακινήτου είναι της τάξης των 2,5 μέτρων τον ισχυρισμό του ότι η πρώτη λύση που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα δεν είναι η κατάλληλη ένεκα των ζημιών που θα προκληθούν στο πλακοστρωμένο δρομάκι νότια του τεμαχίου 103 από την διέλευση βαρέων οχημάτων, προδήλως, εννοούσε την διέλευση των οχημάτων που θα απαιτηθούν ή θα χρησιμοποιηθούν για την ανέγερση της κατοικίας εντός του δεσπόζοντος ακινήτου, αλλά και για λόγους υγείας των ιδιοκτητών του τεμαχίου
- Η πρόκληση ζημιάς στο πλακόστρωτο από την διέλευση οχημάτων είναι θέμα που χρήζει εμπειρογνωμοσύνης την οποία ο μάρτυρας δεν διαθέτει. Επομένως, ο πιο πάνω ισχυρισμός του μάρτυρα συνιστά γνώμη, η οποία σύμφωνα με το δίκαιο της απόδειξης συνιστά απαράδεκτη και, επομένως, μη αποδεκτή μαρτυρία. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό του περί υγείας των ιδιοκτητών του τεμαχίου
- Χώρια που ο μάρτυρας δεν διασαφήνισε με ποιο τρόπο και γιατί θα επηρεασθεί η υγεία των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 και το θέμα αυτό αφέθηκε στην σφαίρα της αοριστίας. Χώρια, επίσης, που αν σύμφωνα με τον μάρτυρα με την λύση που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα μέσω του πλακόστρωτου του τεμαχίου 103 πλήττεται η υγεία των ιδιοκτητών του τεμαχίου 103 δεν βλέπω πως δεν θα ισχύει το ίδιο και για την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής η οποία είναι κατά μήκος της πέργολας και του γκαράζ που βρίσκονται εντός του τεμαχίου 103 και που συνορεύουν με την υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδο. Συναφώς σημειώνεται ότι ο Εφεσίβλητος δεν υποστήριξε ότι η ακάλυπτη βεράντα είναι ο χώρος συγκέντρωσης των ιδιοκτητών του τεμαχίου
- Αναφορικά, όμως, με το θέμα που αφορά στην ασφάλεια η θέση του Εφεσίβλητου κρίνεται ορθή. Με δεδομένο ότι μόνο λίγα μέτρα απομένουν από την ακάλυπτη βεράντα με την δίοδο που εισηγείται η πλευρά του Εφεσίβλητου ως ενωρίτερα αναφέρθηκε κρίνω πως δεν είναι καθόλου απομακρυσμένος ο κίνδυνος να επέλθει ζημιά στην κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 103 από την διέλευση των οχημάτων που θα χρησιμοποιηθούν για την ανέγερση κατοικίας εντός του δεσπόζοντος ακινήτου. Εκτός από τα σημεία εκείνα από την μαρτυρία του Εφεσίβλητου που δεν δέχομαι η υπόλοιπη μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Αποδεκτοί είναι, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθοι του ισχυρισμοί οι οποίοι συνάδουν με την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου: το δουλεύον ακίνητο και το τεμάχιο 103 βρίσκονται σε μεγαλύτερο υψόμετρο από ότι το δεσπόζον ακίνητο στην βορειοδυτική πλευρά του τεμαχίου 103 υπάρχει γκαράζ τα όσα ο Εφεσίβλητος ανέφερε για τον πλακοστρωμένο διάδρομο νότια του τεμαχίου 103 και τα οποία υποδεικνύονται στην παράγραφο 7 στην σελίδα 22 της απόφασης ότι υπάρχει επέμβαση στο δουλεύον ακίνητο από το τεμάχιο 103, ότι στο μέρος όπου υπάρχει η επέμβαση υπάρχει υψομετρική διαφορά και ότι στο μέρος αυτό θα πρέπει να ανεγερθεί τοίχος αντιστήριξης Αποδεκτοί είναι, επίσης, οι ακόλουθοι του ισχυρισμοί: είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του δεσπόζοντος ακινήτου η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω του δημόσιου μονοπατιού που είναι καταχωρημένο ως τέτοιο επί του επίσημου κτηματολογικού σχεδίου δεν είναι εφικτή. Σύμφωνα με τον Εφεσίβλητο το δημόσιο μονοπάτι που ως τέτοιο φαίνεται εγγεγραμμένο επί του επίσημου κτηματολογικού σχεδίου και συνορεύει με το δεσπόζον ακίνητο δεν υφίσταται επί τόπου και ότι προς τούτο ο Εφεσίβλητος αποτάθηκε στην αρμόδια αρχή με επιστολή του ημερομηνίας 13.11.
- Η απάντηση της αρμόδιας αρχής που δόθηκε με επιστολή ημερομηνίας 25.2.98 ήταν αρνητική. Με την εν λόγω επιστολή της η αρμόδια αρχή επικαλείται δυσκολία και δαπάνη στην ανέγερση του δημόσιου μονοπατιού λόγω υψομετρικής διαφοράς και της ανάγκης για κατασκευή τοίχου αντιστήριξης. Σχετικό είναι, επίσης, το Τεκμήριο Δ στην αιτιολογημένη απόφαση. Σημειώνεται ότι η πιο πάνω μαρτυρία του Εφεσίβλητου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 104 δεν έχει πρόσβαση σε αυτό μέσω δημόσιου δρόμου. Καθότι αν και υπάρχει δημόσιος δρόμος εγγεγραμμένος ως τέτοιος στο επίσημο κτηματολογικό σχέδιο, αυτός δεν υφίσταται επί τόπου, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε με την μαρτυρία του και ο Μάριος Παπανικολάου. Επί του συγκεκριμένου ζητήματος έγινε διεξοδική ανάλυση στα πλαίσια αξιολόγησης της μαρτυρίας του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου κατά την οποία και εξηγήθηκε ότι το πιο πάνω γεγονός είναι και ο λόγος που η δεύτερη υπό αυτού προτεινόμενη λύση δεν κρίθηκε εφικτή και, επομένως, κατάλληλη και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Επομένως, η θέση του Εφεσίβλητου ότι η δεύτερη λύση που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα δεν είναι εφικτή είναι αποδεκτή. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι η πλευρά του Εφεσείοντα κατά τις καταληκτικές της υποβολές δεν υπέβαλε στον Εφεσίβλητο ότι η δεύτερη λύση που εισηγείται ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα, ήτοι κατά μήκος του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου 104, είναι μια κατάλληλη λύση. Ό,τι υπέβαλε ως λύσεις στον Εφεσίβλητο είναι την πρώτη λύση που εισηγείται ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου, ήτοι κατά μήκος της νότιας πλευράς του τεμαχίου 103, και την λύση μέσω των τεμαχίων 107 και 104 που εισηγήθηκε ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου για πρώτη φορά κατά την αντεξέτασή του δέχομαι, επίσης, ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 104 έχει πρόσβαση σε αυτό μέσω του τεμαχίου 107, που, επίσης, ανήκει στην ιδιοκτησία του και το οποίο συνορεύει με δημόσιο δρόμο. Υπό το φως των πιο πάνω λογικό είναι και το δέχομαι ότι ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 104 απέκτησε το τεμάχιο 107 για να μπορεί, μεταξύ άλλων, μέσω του τελευταίου να έχει πρόσβαση στο τεμάχιο 104 αφού πρόσβαση στο τεμάχιο 104 δεν υπάρχει μέσω του δημόσιου δρόμου. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Εφεσίβλητου όπως και οι ισχυρισμοί του Μάριου Παπανικολάου που ήταν προς την ίδια κατεύθυνση δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά του Εφεσείοντα. Συγκεκριμένα ο Μάριος Παπανικολάου υποστήριξε ότι ο ιδιοκτήτης των τεμαχίων 104 και 107 διαμόρφωσε χωματόδρομο ο οποίος αρχίζει από το τεμάχιο 107 και φθάνει μέχρι την μέση του τεμαχίου 104, όπου βρίσκεται η κατοικία του, για να μπορεί να έχει πρόσβαση στην εν λόγω κατοικία. Κάτι το οποίο δέχομαι όπως και η πλευρά του Εφεσείοντα αφού θέση της είναι ότι μέσω του πιο πάνω χωματόδρομου μπορεί να παραχωρηθεί δίοδος. Δέχομαι, επίσης, ότι ο Εφεσίβλητος δεν έχει πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω των τεμαχίων 104 και 107 καθότι τα εν λόγω τεμάχια δεν ανήκουν στον Εφεσίβλητο, αλλά σε τρίτο πρόσωπο, και ως εκ τούτου η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω των τεμαχίων 104 και 107 δεν είναι, πρωτίστως, νόμιμη. Και ότι το μονοπάτι που διαμόρφωσε ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 107 για να έχει πρόσβαση στο τεμάχιο 104 βρίσκεται σε γη ιδιοκτησίας του πιο πάνω ιδιοκτήτη και όχι του Εφεσίβλητου ότι η δίοδος που ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου εισηγήθηκε για πρώτη φορά κατά την αντεξέτασή του, ήτοι μέσω των τεμαχίων 107 και 104, είναι πολύ μεγαλύτερη από την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής. Κάτι το οποίο όταν και ρητά υποβλήθηκε στον Ανδρέα Παπαχριστοδούλου από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσίβλητου ο εν λόγω μάρτυρας δεν το αρνήθηκε. Ειδικότερα σημειώνεται ότι ο μάρτυρας Παπανικολάου με την μαρτυρία του υποστήριξε καθ' υπολογισμό ότι η εν λόγω απόσταση είναι μεγαλύτερη από 100 μέτρα, ισχυρισμός ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα. Συγκεκριμένα υποστήριξε ότι η απόσταση από τον δημόσιο δρόμο που συνορεύει με το τεμάχιο 107 μέχρι το μέσο του τεμαχίου 104 είναι περίπου 60 με 70 μέτρα και από εκεί προς το δεσπόζον ακίνητο άλλα 40 μέτρα. Υπό το φως της μαρτυρίας του Μάριου Παπανικολάου, η οποία είναι αποδεκτή, προκύπτει ότι ο ισχυρισμός του Εφεσίβλητου ότι το μήκος της υπό του Εφεσίβλητου υποδεικνυόμενης διόδου είναι 6 φορές μεγαλύτερος από την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής διαπνέεται από υπερβολή και δεν είναι αποδεκτός εντός της υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσας διόδου υπάρχουν μόνο δύο δέντρα τα οποία θα πρέπει να αποκοπούν για να καταστεί η υπό του Διευθυντή παραχωρηθείσα δίοδος προσβάσιμη. Υπό το φως των πιο πάνω ορθή κρίνεται η θέση του Εφεσίβλητου ότι τόσο η πρώτη όσο και η δεύτερη λύση που εισηγήθηκε ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου και, επομένως, τα όσα σε σχέση με την καταλληλότητα αυτών των εισηγήσεων στις τεχνικές εκθέσεις του μάρτυρα αναφέρονται είναι λανθασμένα. Επίσης για λόγους που και πάλι θα διαφανούν σε κατοπινό στάδιο της απόφασης η τρίτη λύση που εισηγήθηκε ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα, Ανδρέας Παπαχριστοδούλου, για πρώτη φορά κατά την αντεξέτασή του μέσω των τεμαχίων 107 και 104, και η οποία υποβλήθηκε στον Εφεσίβλητο ως μια εναλλακτική και κατάλληλη λύση, δεν κρίνεται κατάλληλη λύση ή καταλληλότερη από αυτήν που καθορίσθηκε από τον Διευθυντή. Ο κύριος Παπανικολάου μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Μπορεί ο μάρτυρας να μην ήταν ο κτηματολογικός λειτουργός που εξέτας την αίτηση του Εφεσίβλητου και καθόρισε το δικαίωμα διόδου προς όφελος του δεσπόζοντος ακινήτου, μέσα, όμως, από την μαρτυρία του διεφάνη ότι είχε άριστη γνώση της επιτόπου κατάστασης και όλων όσων όφειλαν να είχαν ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της επίδικης διόδου. Είχε απαντήσεις για κάθε θέμα επί του οποίου ρωτήθηκε και με την μαρτυρία του διαφώτισε το Δικαστήριο. Θεωρώ, επίσης, ότι η μαρτυρία του και οι θέσεις που πρόβαλε είναι αντικειμενικές και ότι κατά την προβολή τους δεν υπήρξαν αλλότρια κίνητρα. Συναφώς δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία για το ότι τα όσα ο μάρτυρας πρόβαλε δεν τα πρόβαλε για να συνάδει η μαρτυρία του με την απόφαση του Διευθυντή, αλλά γιατί ειλικρινά πίστευε αυτά που με την μαρτυρία του υποστήριξε και, κατ' επέκταση, ότι αληθινά πίστευε ότι η δίοδος που καθόρισε ο Διευθυντής μέσω του Θεόδωρου Μπιτσόλα είναι η καταλληλότερη σύμφωνα με την Νομοθεσία. Ένα σημείο ενδεικτικό της ειλικρίνειάς του είναι ότι δέχθηκε ότι τα έξοδα που θα απαιτηθούν για την υλοποίηση της πρώτης λύσης που εισηγήθηκε ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα δεν θα είναι πολλά, ενώ για την υλοποίηση της λύσης που καθόρισε ο Διευθυντής θα πρέπει να γίνουν διάφορα κατασκευαστικά έργα, αυτά που με την μαρτυρία του υποστήριξε ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου. Άλλο ένα σημείο ενδεικτικό της ειλικρίνειάς του είναι ότι δέχθηκε ότι η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο από το τεμάχιο 103 είναι πιο εύκολη παρά η πρόσβαση στο δεσπόζον ακίνητο μέσω του δουλεύοντος ακινήτου λαμβανομένων υπόψη των υψομετρικών διαφορών. Ορθή, επίσης, κρίνεται η θέση του ότι ένεκα της υψομετρικής διαφοράς μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δουλεύοντος ακινήτου και του ότι στο σύνορο του τεμαχίου 103 υπάρχει κτισμένο γκαράζ δεν θα μπορούσε να παραχωρηθεί δίοδος από μέρος και των δύο τεμαχίων ένθεν και ένθεν του κοινού τους συνόρου. Η μαρτυρία του μάρτυρα δεν ήταν πρωτίστως μαρτυρία με αναφορές σε εξειδικευμένα θέματα ή θέματα που απαιτούν εμπειρογνωμοσύνη. Είχε ως έρεισμά της τις παρατηρήσεις και μόνο του μάρτυρα από την επιτόπια επίσκεψη που διενήργησε και την άποψη που διαμόρφωσε ως εξ' αυτής. Κάποιες δε αναφορές σε υψομετρικές διαφορές οι οποίες δεν συγκλίνουν με την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου και απαιτούν εμπειρογνωμοσύνη δεν γίνονται αποδεκτές. Η θέση, όμως, του μάρτυρα ως προς το μήκος του χωματόδρομου που ο ιδιοκτήτης των τεμαχίων 104 και 107 διαμόρφωσε εντός των πιο πάνω τεμαχίων και η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα είναι αποδεκτή. Σημειώνεται ότι άλλο είναι ο υπολογισμός μιας απόστασης κατά προσέγγιση και άλλο ο υπολογισμός μιας υψομετρικής διαφοράς η οποία απαιτεί γνώσεις εμπειρογνώμονα. Επίσης, η μαρτυρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε σοβαρά από την πλευρά του Εφεσείοντα. Από την μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκαν, θα πρέπει να λεχθεί, και νευραλγικά σημεία. Όπως τα όσα ανέφερε προς υποστήριξη της θέσης του ότι η λύση που προτείνει η πλευρά του Εφεσείοντα μέσω του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου 104 δεν είναι εφικτή. Παρά το ότι στις καταληκτικές του υποβολές ο κύριος Δημητριάδης υπέβαλε στον μάρτυρα ως ορθή και κατάλληλη και καταλληλότερη από την δίοδο που καθόρισε ο Διευθυντής την δεύτερη εναλλακτική λύση που υπέδειξε ο εμπειρογνώμονας της πλευράς του Εφεσείοντα. Πειστικός υπήρξε ο μάρτυρας αναφορικά και με την θέση του για την κατεύθυνση της διόδου όπως αυτή αποτυπώνεται στο Τεκμήριο
- Σημειώνεται, επίσης, ότι ούτε αυτή η θέση του μάρτυρα αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα. Επίσης, ο ισχυρισμός του για το εμβαδό του δουλεύοντος ακινήτου και του τεμαχίου 103 δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά του Εφεσείοντα και είναι, επίσης, αποδεκτός. Τέλος, δέχομαι ότι ο Θεόδωρος Μπιτσόλας δεν γνώριζε ότι υπήρχε επέμβαση στο δουλεύον ακίνητο από το τεμάχιο 103 υπό την έννοια ότι αφ' ης στιγμής δεν είχε προβεί σε οριοθέτηση δεν θα μπορούσε να έχει θετική και ακριβή γνώση για το αναφερόμενο ζήτημα. Για τους λόγους, όμως, που ενωρίτερα αναφέρθηκαν, δεν μπορώ να δεχθώ ότι ο Θεόδωρος Μπιτσόλας ήταν ανυποψίαστος της επέμβασης. Ο μάρτυρας δεν θα μπορούσε, άλλωστε, να μιλήσει εκ μέρους του Θεόδωρου Μπιτσόλα αναφορικά με το τι θα μπορούσε ο τελευταίος να είχε σκεφθεί για το θέμα αυτό. Συναφώς με την μαρτυρία του δεν υποστήριξε ότι για την κατ' ισχυρισμό έλλειψη γνώσης από μέρους του Θεόδωρου Μπιτσόλα για το ζήτημα της επέμβασης έτυχε ενημέρωσης από τον τελευταίο. Διαφωνώ με την θέση που προωθήθηκε μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εφεσείοντα ότι η μαρτυρία του μάρτυρα δεν θα πρέπει να γίνει αποδεκτή για τον λόγο ότι ο μάρτυρας δεν προέβη σε μετρήσεις και στερείται γνώσεων χωρομέτρη. Το ότι ο μάρτυρας δεν έχει γνώσεις χωρομέτρη, όπως και δέχθηκε, δεν τον εμπόδισε να καταθέσει αναφορικά με την επιτόπου κατάσταση και να προωθήσει τα όσα εύλογα προκύπτουν ως εξ' αυτής. Και στην βάση των παρατηρήσεών του για την επιτόπου κατάσταση να προωθήσει την γνώμη του για την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδο. Επίσης, όπως και ο ίδιος ανέφερε και συμφωνώ μαζί του δεν χρειάζονται ειδικά προσόντα, όπως χωρομέρη ή τοπογράφου, για να καθορίσει κάποιος δίοδο. Άλλωστε, σύμφωνα με την ένορκό του δήλωση ασχολήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις με αιτήσεις που αφορούν σε καθορισμό καταναγκαστικών δικαιωμάτων διάβασης, προδήλως, στα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του. Ούτε και το ότι ο μάρτυρας δεν προέβη σε μετρήσεις είναι μεμπτό για την μαρτυρία του. Όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε η σημασία της μαρτυρίας του μάρτυρα έγκειται στα όσα ο ίδιος παρατήρησε από την επιτόπια επίσκεψη την οποία διενήργησε και με σαφήνεια παρέθεσε στο Δικαστήριο. Σε αυτό αποσκοπούσε η μαρτυρία του. Να διαφωτίσει το Δικαστήριο ως προς την επιτόπου κατάσταση, πράγμα που ο μάρτυρας πέτυχε. Ο μάρτυρας εξέτασε όλες τις πιθανές λύσεις που εξέτασε και ο Θεόδωρος Μπιτσόλας και που υποδεικνύονται στην αιτιολογημένη απόφαση διαμορφώνοντας άποψη. Εξέτασε, επίσης, και τις δύο εισηγήσεις του μάρτυρα Παπαχριστοδούλου. Η άποψη που διαμόρφωσε μέσω της πιο πάνω εξέτασης ήταν υπεύθυνη και τεκμηριωμένη και προς την κατεύθυνση ότι καμία από τις πιθανές λύσεις που εξέτασε ο Θεόδωρος Μπιτσόλας ή αυτές που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα δεν είναι κατάλληλες ή καταλληλότερες από την επίδικη δίοδο. Σημειώνεται ότι δεν ήταν θέση της πλευράς του Εφεσείοντα ότι κάποια ή κάποιες από τις πιθανές λύσεις που ο Διευθυντής απέρριψε ήταν κατάλληλες ή καταλληλότερες από την επίδικη δίοδο. Θέση της ήταν ότι κατάλληλες και καταλληλότερες από την λύση που καθόρισε ο Διευθυντής ήταν οι λύσεις που η πλευρά του Εφεσείοντα εισηγήθηκε με το μαρτυρικό υλικό που παρουσίασε. Οπότε και επ' αυτών των εισηγήσεων θα αποφανθεί το Δικαστήριο. Υπό το φως των πιο πάνω δέχομαι την μαρτυρία του μάρτυρα. Για τους λόγους δε που εξηγούνται πιο κάτω η θέση του μάρτυρα περί της ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή καθώς και η θέση του για το ότι οι λύσεις που εισηγείται η πλευρά του Εφεσείοντα δεν είναι κατάλληλες ή καταλληλότερες από την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα τοιαύτη κρίνονται ορθές. Από την μαρτυρία του μάρτυρα δεν δέχομαι μόνο τα εξής σημεία: ότι εντός της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου υπάρχει ένα μόνο δέντρο. Επί του προκειμένου δέχθηκα, όπως και ενωρίτερα αναφέρθηκε, την μαρτυρία του Εφεσίβλητου για τους λόγους που επεξηγήθηκαν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του Εφεσείοντα ότι στο μέρος της επέμβασης η υψομετρική διαφορά μεταξύ του τεμαχίου 103 και του δουλεύοντος ακινήτου είναι 3,80 μέτρα. Επί του προκειμένου δέχθηκα την μαρτυρία του Ανδρέα Παπαχριστοδούλου η οποία είναι αποτέλεσμα μετρήσεων και η οποία καθορίσθηκε μεταξύ 3,08 μέτρων και 3,49 μέτρων. Ο μάρτυρας δεν προέβη σε μετρήσεις οπότε και η μαρτυρία του επί του προκειμένου συνιστά μαρτυρία γνώμης και σύμφωνα με το δίκαιο της απόδειξης απαράδεκτη μαρτυρία. ότι η υψομετρική διαφορά μεταξύ του δεσπόζοντος ακινήτου και του δουλεύοντος ακινήτου είναι 1,50 μέτρο και σε κάποια σημεία μεγαλύτερη. Και πάλι σημειώνεται ότι ο μάρτυρας δεν προέβη σε μετρήσεις οπότε και η μαρτυρία του επί του προκειμένου συνιστά μαρτυρία γνώμης και σύμφωνα με το δίκαιο της απόδειξης απαράδεκτη μαρτυρία. Το νομικό βάθρο για την παραχώρηση διόδου διέπεται από το άρθρο 11(Α) του Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε, από τώρα και στο εξής «ο Νόμος», και η διαδικασία για την παραχώρησή του από τον Κανονισμό 6 των Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Παραχώρηση Διόδου) Κανονισμών του 1967, από τώρα και στο εξής «οι Κανονισμοί». Το άρθρο 11(Α)
(1)του Νόμου προνοεί ως εξής: «Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του παρόντος Νόμου αν ακίνητη ιδιοκτησία, εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου είναι περίκλειστη με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο ή αν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου «δίοδος» περιλαμβάνει το δικαίωμα διοχέτευσης ύδατος, λυμάτων ή οιουδήποτε άλλου υγρού μέσω αυλακιών ή σωλήνων ή οιουδήποτε άλλου κατάλληλου μέσου». Ο μηχανισμός για τον έλεγχο της ορθότητας των αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου που εμπίπτουν στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου καθώς και, κατ' επέκταση, η εξουσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου για την αναθεώρηση της απόφασης του Διευθυντή για τον καθορισμό διόδου απορρέουν από το άρθρο 80 του Νόμου το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό ......................................................». Ο Διευθυντής είναι διοικητικό όργανο στο οποίο με τις πρόνοιες του Νόμου αλλά και άλλων νόμων ανατέθηκε ευρύ φάσμα αρμοδιοτήτων. Οι ενέργειές του, ανάλογα με την περίπτωση, εντάσσονται σε δύο γενικές κατηγορίες. Πρώτα, είναι εκείνες που έχουν ως αντικείμενο ζητήματα που εμπίπτουν στην σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Αυτές οι ενέργειες, εφόσον συνιστούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, ελέγχονται από το Ανώτατο Δικαστήριο κατά την ενάσκηση της αποκλειστικής δικαιοδοσίας του σύμφωνα με το άρθρο 146.1 του Συντάγματος. Μετά, είναι εκείνες που εμπίπτουν στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου ως αποσκοπούσες στην ρύθμιση ιδιωτικών δικαιωμάτων επί ακίνητης περιουσίας και που, επομένως, εκφεύγουν της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Βλ. Θεονίτσα Σωφρονίου Σολομώντος ν. Παναγιώτας Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906). Ο Διευθυντής ενεργεί στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου είτε ως αμιγές διοικητικό όργανο, προκειμένου να εκτελέσει αμιγώς διοικητικά καθήκοντα, είτε ως διαιτητής υπό την οιωνεί δικαστική ιδιότητα που ορισμένες πρόνοιες του Νόμου του προσδίδουν. Οι εξουσίες του Διευθυντή του Κτηματολογίου δυνάμει του άρθρου 11(Α) του Νόμου ανάγονται στην σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Η απόφασή του κατά τον καθορισμό διόδου δεν εμπίπτει εντός του εύρους της παραγράφου 1 του άρθρου 146 του Συντάγματος (Βλ. Peyiotis and Another v. Polemidis
(1982)1 CLR 442). Ο Διευθυντής ενεργεί εν προκειμένω ως διαιτητής και η λειτουργία του είναι οιωνεί δικαστική (quasi-judicial) (Βλ. Θεονίτσα Σωφρονίου Σολομώντος ν. Παναγιώτας Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906, Kafieros & Another v. Theocharous & Others
(1978)1 CLR 619, Georghiou v. Hjiphesa
(1970)1 CLR 58). Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο αποφάσεων του Διευθυντή του Κτηματολογίου είναι καλά θεμελιωμένες. Κατά τον καθορισμό δικαιώματος διόδου ο Διευθυντής έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η αναθεώρηση δε της απόφασής του γίνεται με βάση τις αρχές που διέπουν την αναθεώρηση από το Ανώτατο Δικαστήριο ή τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν στην σφαίρα του δημοσίου δικαίου με την διαφορά πως το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με την δική του. Ωστόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα αντικαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με εκείνη του Διευθυντή. Θα υιοθετήσει τέτοια πορεία μόνο εφόσον συντρέχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση (Βλ. Ανδρέας Αριστοτέλους ν. Σωτήρη Ανδρέα Χ΄΄Κυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100). Παρέχεται δε η ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση η οποία κρίνεται δίκαιη (Βλ. Ελένη Νίκου Σάββα ν. Ουρανία Γεωργίου Κώστα
(2003)1 ΑΑΔ 1944). Ενδεικτικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Γεωργούλα Παύλου και Άλλος ν. Ελένης Νεοφύτου
(1995)1 ΑΑΔ 973 στο απόσπασμα που πιο κάτω παρατίθεται: «Οι αρχές που πρέπει να καθοδηγούν το Δικαστήριο όταν εξετάζει αίτηση-έφεση από απόφαση του Διευθυντή κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 διατυπώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Kafieros & Another v. Theocharous & Others
(1978)1 CLR 619 και ορθά αναφέρθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο. Στην υπόθεση αυτή το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι ο Διευθυντής μετά την διεξαγωγή επιτόπιας έρευνας καθορίζει την κατεύθυνση και την έκταση της διόδου αφού λάβει υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες. Στην περίπτωση δε που υπάρχουν περισσότερα από ένα κτήματα, που δυνατόν να θεωρηθούν κατάλληλα, ο Διευθυντής έχει την εξουσία να κάμει εκλογή και να αποφασίσει το κτήμα πάνω στο οποίο θα δοθεί το δικαίωμα διόδου λαμβάνοντας υπ' όψιν την δημιουργία της ελάχιστης δυνατής ζημιάς, οχληρίας και ταλαιπωρίας. Ο Διευθυντής αποφασίζοντας ένα δικαίωμα διόδου έχει διακριτική εξουσία να αποφασίσει πάνω σε ιδιωτικά δικαιώματα. Επομένως το Επαρχιακό Δικαστήριο αναθεωρώντας την απόφαση του Διευθυντή ακολουθεί τις αρχές πάνω στις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο στην διοικητική του δικαιοδοσία κάνει δικαστικό έλεγχο πάνω σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις στον τομέα του δημοσίου δικαίου. Η μόνη διαφορά είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο αποφασίζοντας μιαν έφεση κάτω από το άρθρο 80 του Κεφ. 224 έχει την εξουσία να υποκαταστήσει την δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή σε αντίθεση με την εξουσία που έχει το Δικαστήριο σε περίπτωση προσφυγής κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος, όπου το Διοικητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο. Όμως, το Επαρχιακό Δικαστήριο δεν θα υποκαταστήσει εύκολα την δική του διακριτική ευχέρεια με αυτή του Διευθυντή εκτός αν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι να αποδεικνύονται με αποδεχτή μαρτυρία και οι οποίοι να συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση. Η εξουσία του Διευθυντή είναι πράγματι ευρεία εξουσία σύμφωνα με τον Νόμο και τους Κανονισμούς ιδιαίτερα γιατί είναι πρόσωπο περισσότερο ικανό σαν ειδικός να αποφασίσει την κατεύθυνση και την έκταση του δικαιώματος διόδου και το Δικαστήριο στην απουσία συγκεκριμένων και ισχυρών λόγων δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση τα συμπεράσματά του. Οι ίδιες αρχές υιοθετήθηκαν και εφαρμόστηκαν στην υπόθεση Peyiotis and Another v. Polemidis
(1982)1 CLR 442». (Βλ., επίσης, Λιασίδης ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1989)1 ΑΑΔ 185, Αθανάση κ.α. ν. Χατζημάμα κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 208, Σολομώντος ν. Παπανεοκλή
(1992)1 ΑΑΔ 906, Παύλου κ.α. ν. Νεοφύτου
(1995)1 ΑΑΔ 973 και Georghiou v. Hjiphesa
(1970)1 CLR 58). Στην υπόθεση Μενέλαος Γεώργιου Αθανάση και Άλλοι ν. Μάμα Βαρνάβα Χ΄΄Μάμα κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 208 λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι: «Δεν περιορίζεται η έρευνα στο εύλογο της απόφασης του διευθυντή αλλά επεκτείνεται και στην ουσία της .». Και αυτό γιατί όπως εξηγήθηκε στην πιο πάνω υπόθεση η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου όπως συνάγεται από τη χρήση του όρου "just" στο πλαίσιο του άρθρου 80 επεκτείνεται στην εξέταση κάθε θέματος που άπτεται της απόφασης και των δικαιωμάτων των διαδίκων. Σε αντίθεση με τη δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 146 η δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου κάτω από το άρθρο 80 δεν περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης, αλλά επεκτείνεται στην ορθότητα της και γενικότερα στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο του πράγματος (Βλ., επίσης, Ελένη Νίκου Σάββα ν. Ουρανία Γεωργίου Κώστα
(2003)1 ΑΑΔ 1944). Το βάρος βρίσκεται στους ώμους του εφεσείοντα να αποδείξει ότι η απόφαση του Διευθυντή είναι λανθασμένη (Βλ. Μυριάνθη Παναγιώτη Προκοπίου ν. Jacquelin Lesley Ryan κ.α., Πολιτική Έφεση 341/08, ημερομηνίας 5.9.12, Ανδρέας Αριστοτέλους ν. Σωτήρη Χ΄΄ Κυριάκου κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 100). Με την δεύτερη λύση που υπέδειξε ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα Ανδρέας Παπαχριστοδούλου δεν θα ασχοληθώ άλλο. Για τους λόγους που επεξηγήθηκαν ενωρίτερα αυτή κρίθηκε όχι μόνο ακατάλληλη αλλά και ανέφικτη. Ο λόγος δε για τον οποίο κρίθηκε ανέφικτη είναι ο ίδιος για τον οποίο το δεσπόζον ακίνητο θεωρείται περίκλειστο! Το θέμα, επομένως, σταματά εδώ. Αναφορικά με την πρώτη λύση που υπέδειξε ο εμπειρογνώμονας του Εφεσείοντα Ανδρέας Παπαχριστοδούλου αναφέρω πως δεν θεωρώ πως αυτή είναι κατάλληλη ή καταλληλότερη από την υπό του Διευθυντή καθορισθείσα τοιαύτη. Δεν μου διαφεύγουν τα όσα ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου υπέδειξε ως να προσμετρούν εναντίον της υπό του Διευθυντή καθορισθείσας διόδου και που εν περιλήψει είναι τα ακόλουθα: 1. για να καταστεί η υπό του Διευθυντή καθορισθείσα δίοδος προσβάσιμη θα πρέπει να γίνουν διάφορα κατασκευαστικά έργα, όπως (α) ανέγερση εντός του δουλεύοντος ακινήτου τοίχου αντιστήριξης για