Hellenic Bank Public Company Limited ν. Μιχάλης Αντωνίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1040/2014, 5/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A66 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 1040 / 2014 Μεταξύ:- Hellenic Bank Public Company Limited Και
- Μιχάλης Αντωνίου
- Πετρούλλα Πέτρου Αντωνίου Αίτηση για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνίας 20/10/2014 Ημερομηνία :- Τρίτη 5η Μαίου 2015 Για την ενάγουσα - καθ΄ ης η αίτηση :- κα. Όλγα Γιαβάσιη για Aristi Korakidou Makridou LLC Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Κατερίνα Χριστοφόρου Για τον εναγόμενο 1 - αιτητή :- κος. Νεόφυτος Δημοσθένους Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Χρυστάλλα Κούτη ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Με αυτή την απόφαση το Δικαστήριο εξετάζει αίτηση παραμερισμού απόφασης η οποία εκδόθηκε υπέρ της ενάγουσας στις 30/6/2014 μετά από επίδοση του κλητηρίου εντάλματος σε αμφότερους τους εναγομένους μετά και από παράλειψη τους να καταχωρήσουν σημείωμα εμφάνισης. [ 2 ] Η ενάγουσα έχει καταχωρήσει ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με διάφορους λόγους ένστασης. [ 3 ] Κατ΄ αρχάς οφείλει το Δικαστήριο να διευκρινίσει δύο σημεία αναφορικά με το αίτημα υπό εξέταση. [ 4 ] Το πρώτο σημείο είναι το εξής. Παρά και την περιγραφή εντός της αίτησης του κου. Νεόφυτου Δημοσθένους, ως ο δικηγόρος των εναγομένων εντούτοις σαφώς η αίτηση αναφέρει ονομαστικά στο κείμενο της πως είναι αίτηση από τον εναγόμενο
- Επομένως παρά και την περιγραφή του δικηγόρου, αλλά και τα όσα αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 της ένορκης δήλωσης του εναγομένου 1 προς υποστήριξη της αίτησης, το Δικαστήριο διευκρινίζει πως αυτό το οποίο εξετάζει είναι αίτημα αποκλειστικά του εναγομένου 1 και όχι αμφότερων των εναγομένων 1 και
- [ 5 ] Το δεύτερο σημείο έχει σχέση με το γεγονός πως πριν από την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση καταχωρήθηκε παρόμοια αίτηση στις 5/9/2014 και η οποία απορρίφθηκε στις 6/10/2014 λόγω παράλειψης οποιουδήποτε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου εκ μέρους του εναγομένου
- Η επιστολή της τότε δικηγόρου της ενάγουσας ημερομηνίας 16/10/2014 εντός του φακέλου της αγωγής δείχνει ότι εκ παραδρομής κάποιος είχε σημειώσει λανθασμένη ημερομηνία επί της αίτησης (δηλαδή, 6/10/2014 αντί 16/10/2014) και έτσι ενώ οι δικηγόροι των διαδίκων είχαν υπόψη τους άλλη ημερομηνία αυτή τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δέκα ημέρες νωρίτερα. Σημασία έχει το εξής γεγονός. Το Δικαστήριο δεν εξάγει οποιαδήποτε συμπεράσματα είτε υπέρ είτε εναντίον της αποδοχής της αίτησης εξαιτίας του λάθους το οποίο είχε συμβεί. Συνεπώς, η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση κρίνεται αποκλειστικά βάσει των δικών της χρονικών δεδομένων. [ 6 ] Σημαντικό ερώτημα σε αυτού του είδους αιτήσεις είναι κατά πόσο ο αιτητής έχει αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Εισηγείται ο αιτητής πως, βάσει και της νομικής συμβουλής του δικηγόρου του, το ποσό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση είναι υπερβολικά μεγαλύτερο από το πραγματικά οφειλόμενο καθότι υπάρχουν παράνομες χρεώσεις και έξοδα τα οποία η ενάγουσα δεν δικαιούται. Επίσης υπάρχουν και καταχρηστικές ρήτρες ενώ η ενάγουσα δεν είχε το δικαίωμα να αλλάζει τις συμφωνίες κατά το δοκούν. Τονίζεται ιδιαίτερα το ύψος του τόκου υπερημερίας (5%) ως καταχρηστικός. Αναφέρει επίσης ότι υπάρχουν και αρκετές ασάφειες στο «συμβόλαιο» οι οποίες χρήζουν περισσότερης μελέτης και για τις οποίες θα συμβουλευτούν (αμφότεροι δηλαδή οι εναγόμενοι) τον δικηγόρο τους. [ 7 ] Διαπιστώνεται πως ο τρόπος με τον οποίο ο εναγόμενος προσπαθεί να αποδείξει την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης είναι πραγματικά αόριστος. Παραδείγματος χάριν, αναφέρεται σε ασάφειες εντός του «συμβολαίου» σε σχέση με τις οποίες δεν έχει καν λάβει νομική συμβουλή έτσι ώστε να αναφέρεται σε αυτές εντός της ένορκης δήλωσης του. Ακόμη όμως και τα σημεία στα οποία όντως υπάρχει αναφορά εντός της ένορκης δήλωσης διαπιστώνεται ότι είναι αόριστα. Η αναφορά σε παράνομες χρεώσεις ή έξοδα δεν διευκρινίζεται με οποιοδήποτε τρόπο. Έστω υπό μορφή κάποιου παραδείγματος τέτοιας παράνομης χρέωσης. Η δε αναφορά σε καταχρηστικές ρήτρες ή ότι η ενάγουσα άλλαζε τις συμφωνίες κατά το δοκούν είναι επίσης αόριστη. [ 8 ] Αναμένεται ουσιαστικά από το Δικαστήριο να αναλύσει είτε τις καταστάσεις λογαριασμού είτε τις συμφωνίες οι οποίες κατατέθηκαν προς απόδειξη της αξίωσης και να μαντέψει ουσιαστικά ποιες χρεώσεις ενδεχομένως να θεωρούνται από τον εναγόμενο 1 ως παράνομες. Ως επίσης και να μαντέψει ποιοι ακριβώς όροι από κάποια από τις συμφωνίες οι οποίες έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια αποτελούν καταχρηστικές ρήτρες. Όχι μόνο αυτός δεν είναι ο ρόλος του Δικαστηρίου, να επιτελεί δηλαδή το έργο του δικηγόρου του αιτητή σε μία αίτηση παραμερισμού, αλλά παράλληλα δεν θα ήταν και δίκαιο για την καθ΄ ης η αίτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση, δίχως να της έχουν προηγουμένως υποδειχθεί από τον αιτητή, να αναμένεται να αντιμετωπίσει ως δεδομένη την κατ΄ ισχυρισμό ύπαρξη κάποιων χρεώσεων ή όρων ως παράνομες χρεώσεις ή καταχρηστικές ρήτρες για τις οποίες ο ίδιος ο εναγόμενος 1 δεν την είχε ενημερώσει προηγουμένως αλλά τις οποίες το Δικαστήριο εντόπισε μετά και από την επιφύλαξη της απόφασης του. [ 9 ] Χαρακτηριστικά αναφέρω απλά ότι οι καταστάσεις λογαριασμού οι οποίες κατατέθηκαν αποτελούνται από δεκάδες σελίδες με μερικές δεκάδες καταχωρήσεις σε κάθε σελίδα ενώ βεβαίως η κάθε συμφωνία η οποία έχει κατατεθεί ως τεκμήριο επίσης αποτελείται από διάφορους όρους. Επιπλέον, υπάρχουν συμφωνίες από το 2001 και 2006 αλλά και άλλες μεταγενέστερες συμφωνίες τροποποίησης. Ούτε ακόμη και με τη γραπτή αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 1 δεν επισημαίνει οποιαδήποτε από τα στοιχεία επί των οποίων όμως ο ίδιος εισηγείται ότι στοιχειοθετείται η εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση του εναγομένου
- [ 10 ] Θεωρώ ότι όφειλε ο ίδιος ο εναγόμενος 1 να είχε αποκαλύψει την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης και διαπιστώνω πως απέτυχε να το πράξει αυτό με τις γενικές και αόριστες αναφορές του εντός της ένορκης δήλωσης του. [ 11 ] Ενδεχομένως, σε περίπτωση έφεσης εναντίον αυτής της απόφασης, να θεωρηθεί πως όφειλε το ίδιο το Δικαστήριο να έψαχνε να εντοπίσει εντός των τεκμηρίων τα οποία κατατέθηκαν για απόδειξη της αξίωσης έτσι ώστε να εντοπίσει κατά πόσο ευσταθούν τα όσα αναφέρει σχετικά ο εναγόμενος 1 σε σχέση με την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Συνεπώς, θα προχωρήσω και σε εξέταση του ερωτήματος κατά πόσο ακόμη και να είχε αποδείξει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση ο εναγόμενος 1 εντούτοις η αίτηση του δεν θα μπορούσε να γίνει δεκτή γι΄ άλλους λόγους. [ 12 ] Αναφέρονται σχετικά στην απόφαση Siberia Air v. Πουλλίκα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893, τα ακόλουθα. Η απόδειξη της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης δεν είναι στοιχείο απόλυτα καθοριστικό για την επιτυχία της αίτησης και τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης καθώς σημασία έχει και η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης. Αυτό το οποίο εξετάζεται είναι κατά πόσο αυτή η διαγωγή είναι δυνατό να κριθεί ως τέτοια έτσι ώστε να πλήττεται το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Σε μία τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο διατηρεί την ευχέρεια να αρνηθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης όταν διαπιστώσει ότι η διαγωγή του διάδικου που εξαιτείται τον παραμερισμό της ερήμην εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης. Δηλαδή, αν διαπιστωθεί πως η συμπεριφορά του αιτητή είναι ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του ή αδικαιολόγητα καθυστερεί ή ανεξήγητα παραλείπει να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία στην προώθηση αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, αυτή η συμπεριφορά, που με άλλα λόγια συνιστά αδιαφορία, μπορεί να αποβεί παράγων αποτυχίας της αίτησης για παραμερισμό. [ 13 ] Διατηρώντας υπόψη τα γεγονότα της περίπτωσης υπό εξέταση δεν διαπιστώνω πως ο εναγόμενος 1 αφού έλαβε γνώση της έκδοσης της απόφασης, όπως ισχυρίζεται κατά τα τέλη Αυγούστου του 2014, καθυστέρησε αδικαιολόγητα από εκείνο το συγκεκριμένο χρονικό σημείο να καταχωρήσει την αίτηση του για παραμερισμό της απόφασης και ότι κατά συνέπεια θα έπρεπε γι΄ αυτό το λόγο αυτή να μην εγκριθεί σε περίπτωση όπου παρεχόταν η δυνατότητα διαπίστωσης ως πρός την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης. Υπενθυμίζω σχετικά πως η απόφαση του Δικαστηρίου συντάχτηκε στις 18/7/2014. Επομένως εάν η γνώση την οποία ισχυρίζεται να έλαβε ο εναγόμενος 1 ήταν μέσω αντιγράφου της απόφασης ή έρευνας στο φάκελο της αγωγής τότε ο χρόνος ο οποίος είχε παρέλθει μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης παραμερισμού δεν είναι δυνατό να κριθεί υπερβολικός. [ 14 ] Εάν βεβαίως το όλο θέμα κριθεί βάσει ενός νοητού διαχωρισμού της χρονικής πτυχής της συγκεκριμένης περίπτωσης σε δύο συγκεκριμένες περιόδους. Δηλαδή, προ και μετά της έκδοσης της απόφασης. [ 15 ] Διαφορετική όμως καθίσταται η κρίση του Δικαστηρίου, όχι όμως και το συμπέρασμα του, εάν η χρονική πτυχή καθοριστεί ως ενιαία. Δηλαδή, από την ημερομηνία επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος και της ημερομηνίας καταχώρησης της αίτησης. Εν τέλει, διατηρώντας υπόψη και την αρνητική αξιολόγηση της εκδοχής του εναγομένου 1 πιο κάτω για τα όσα κατ΄ ισχυρισμό ακολούθησαν την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, θεωρώ πως όντως η ορθότερη αντιμετώπιση του όλου θέματος είναι βάσει ενός ενιαίου καθορισμού της σχετικής χρονικής πτυχής. [ 16 ] Σε σχέση δηλαδή με τη συμπεριφορά του εναγομένου 1 πριν από την έκδοση της απόφασης, οφείλω να παρατηρήσω πως η μαρτυρία η οποία έχει προσφερθεί από τον εναγόμενο 1 αναφορικά με την παράλειψη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης κάθε άλλο παρά μπορεί να κριθεί ικανοποιητική έτσι ώστε να πείθεται το Δικαστήριο πως ο λόγος για τον οποίο όντως ο ίδιος δεν καταχώρησε εμφάνιση ήταν διότι η ενάγουσα τον είχε ξεγελάσει. [ 17 ] Αναφέρεται ο εναγόμενος 1 εντελώς αόριστα σε επικοινωνία με την τράπεζα, δηλαδή την ενάγουσα, μετά από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Παρά και το γεγονός πως ισχυρίζεται ότι είχε κλείσει ραντεβού και επισκέφθηκε την τράπεζα όπου κάποιοι τον διαβεβαίωσαν ότι δεν θα πρέπει να ανησυχεί και ότι η υπόθεση δεν θα προχωρούσε μέχρι να εξεταζόταν, δεν παρέχει οποιεσδήποτε σχετικές λεπτομέρειες. Ούτε σε σχέση με το όνομα ή τα ονόματα του ατόμου ή των ατόμων με τα οποία συνεννοήθηκε. Ούτε σε ποιο κατάστημα της τράπεζας είχε διευθετηθεί το ραντεβού. Ούτε και σε σχέση με ποιο αίτημα του ακριβώς εάν η απάντηση ήταν αρνητική τότε θα ενημερωνόταν έτσι ώστε να εμφανιστεί στο Δικαστήριο με δικηγόρο. Λογικά θα αναμενόταν μετά από τουλάχιστον δεκατρία χρόνια συνεργασίας του εναγομένου 1 με την ενάγουσα (βλ. σχετικά το τεκμήριο 1 επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση για απόδειξη της αξίωσης) πως ο ίδιος θα ήταν σε θέση να δώσει τέτοιες λεπτομέρειες και να ήταν επίσης και σε θέση να κατονομάσει συγκεκριμένα άτομα. [ 18 ] Προκαλεί μάλιστα και εντύπωση το γεγονός πως ο εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι τηρούσε και κάποιο δικό του «προσωπικό αρχείο» (παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης) στο οποίο ισχυρίζεται ότι κατέγραψε τόσο την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής όσο και την ημερομηνία επίδοσης της. Λογικά με παρόμοια επιμέλεια καταγραφής σε αυτό το αρχείο θα αναμενόταν όπως ο ίδιος να ήταν σε θέση να αναφέρει λεπτομέρειες σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό συνάντηση στην τράπεζα. [ 19 ] Αντιθέτως η εντύπωση η οποία δημιουργείται βάσει των όσων αόριστα ισχυρίζεται ο εναγόμενος 1 είναι πως ο ίδιος προσπάθησε να δικαιολογήσει την αδιαφορία και απραξία του κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου, μετά από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και μερικώς στη συνέχεια μετά και από την έκδοση της απόφασης έτσι ώστε να μπορούσε κατ΄ επέκταση να δικαιολογήσει αλλά και να σμικρύνει τη χρονική περίοδο μετά από την ημερομηνία κατά την οποία κατ΄ ισχυρισμό έλαβε γνώση ως πρός την ύπαρξη της απόφασης. [ 20 ] Τα ερωτήματα τα οποία δημιουργούνται από αυτή την εκδοχή δεν δικαιολογούν την αποδοχή της ως αξιόπιστη. Παραδείγματος χάριν, εάν όντως είχε συνεννοηθεί με υπαλλήλους της ενάγουσας τότε τι έπραξε ο ίδιος αναφορικά με την κατ΄ ισχυρισμό εξέταση της υπόθεσης του; Ποιο ήταν το ενδιαφέρον το οποίο επέδειξε έτσι ώστε να μάθει εάν όντως η απάντηση της ενάγουσας θα ήταν «αρνητική» κατά τον ίδιο (παράγραφος 3 της ένορκης δήλωσης του); Γιατί δεν είχε προβεί σε σχετική έρευνα είτε στο φάκελο της αγωγής είτε διαφορετικά προς τα τέλη του μηνός Ιουνίου του 2014; [ 21 ] Μάλιστα σε σχέση με τους ισχυρισμούς του εναγομένου 1 δεν είναι δυνατό να μην ληφθούν υπόψη και οι ισχυρισμοί της ενόρκως δηλούσας προς υποστήριξη της ένστασης σύμφωνα με τους οποίους η ίδια είχε μεν επικοινωνία με τον εναγόμενο 1 κατά τους μήνες Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2013, δηλαδή πριν από την καταχώρηση της αγωγής ενώ από τα όσα η ίδια γνώριζε ουδέποτε είχε επισκεφθεί ο εναγόμενος 1 τα γραφεία της ενάγουσας ή ακόμη και ζήτησε να έχει συνάντηση με οποιοδήποτε λειτουργό του σχετικού τμήματος ανάκτησης χρεών. Ενώ όπως εύλογα τονίζει η ίδια εφόσον η υπόθεση ήδη είχε καταχωρηθεί στο Δικαστήριο δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο για να εξεταστεί από την ενάγουσα. [ 22 ] Θεωρώ δηλαδή ότι έχει σημασία και η συμπεριφορά του εναγομένου 1 μετά από την επίδοση της αγωγής σε αυτόν ως ξεχωριστή χρονική περίοδος αλλά σε συνδυασμό και στη συνέχεια σε σχέση με τη χρονική περίοδο μετά από την έκδοση της απόφασης καθώς η αοριστία των ισχυρισμών του αναφορικά με την πρώτη χρονική περίοδο είναι τέτοια έτσι ώστε να μην πείθεται το Δικαστήριο ως πρός γενικότερα τη γνησιότητα των λόγων τους οποίους ο ίδιος υποστήριξε αναφορικά με την επιλογή του, σύμφωνα με τον ίδιο, και ουσιαστικά την παράλειψη του, να μην καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. [ 23 ] Θέτοντας το πολύ απλά ο εναγόμενος 1 δεν πείθει το Δικαστήριο πως η μη καταχώρηση εμφάνισης στην αγωγή δεν ήταν αποτέλεσμα αδιαφορίας αλλά αντιθέτως συνεννόησης μεταξύ του ιδίου και κάποιων υπαλλήλων της ενάγουσας. Επιπλέον θεωρώ ότι η αοριστία της όλης εκδοχής του εναγομένου 1 αναφορικά με την μη καταχώρηση εμφάνισης είναι ενδεικτική της επιπολαιότητας και ευκολίας με την οποία ο ίδιος θεώρησε πως θα μπορούσε να αγνοήσει ή παρακάμψει τη δικαστική διαδικασία και τις συνέπειες της μη καταχώρησης εμφάνισης μετά και από την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος προς τον ίδιο. [ 24 ] Θεωρώ ότι αυτή η συμπεριφορά αν και θα μπορούσε να αποτελέσει παράγοντα για απόρριψη του αιτήματος του για παραμερισμό της απόφασης εντούτοις εάν το Δικαστήριο είχε πεισθεί ως πρός την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης του εναγομένου 1 τότε θα προβληματιζόταν ιδιαίτερα ως προς το κατά πόσο δεν θα κρινόταν η συγκεκριμένη περίπτωση ως κατάλληλη για παραμερισμό της απόφασης. Εν τέλει σε περίπτωση όπου όντως είχε διαπιστωθεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης παρά και την απαράδεκτη συμπεριφορά του εναγομένου 1, ιδωμένη βεβαίως στο σύνολο της από την ημερομηνία της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος, σε σχέση με την παράλειψη καταχώρησης εμφάνισης, το Δικαστήριο δεν θα κατέληγε σε συμπέρασμα πως αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου του. Η έντονη εντύπωση όμως η οποία δημιουργείται είναι πως ο εναγόμενος 1 επέλεξε να πλάσει ουσιαστικά μία εκδοχή έτσι ώστε να δικαιολογήσει την αρχική του παράλειψη να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. [ 25 ] Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω θεωρώ ότι η περίπτωση του εναγομένου 1 δεν είναι τέτοια κατάλληλη περίπτωση έτσι ώστε να κρίνεται ορθό η αίτηση του να γίνει δεκτή από το Δικαστήριο. Η αίτηση του εναγομένου 1 απορρίπτεται ενώ έχοντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης δεν διαπιστώνω να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος έτσι ώστε η διαταγή για τα έξοδα να μην είναι υπέρ της επιτυχούσας διαδίκου, δηλαδή της ενάγουσας. Ως εκ τούτου τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εις βάρος του εναγομένου 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο