Λούκα Μαυρίκιου ν. David Glenn Cairns κ.α., Αρ. Αγωγής: 4066/12, 5/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4066/12 Μεταξύ: Λούκα Μαυρίκιου, από την Πάφο Ενάγοντας και
- David Glenn Cairns, από το Μέσα Χωριό
- Shelley Ruth Cairns, από το Μέσα Χωριό
- Florence A. Hair, από το Μέσα Χωριό Εναγόμενοι Ημερομηνία: 5.5.15 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους 1-3 / Αιτητές: κα Ε. Θεοχάρους για κκ Σ. Αργυρού ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση: κα Ν. Νικόλα προσωπικά και για κα Χρ. Μαυρίκιου -------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση που υποβλήθηκε εκ μέρους των Εναγόμενων / Αιτητών στις 29.7.14 με την οποία ζητείται η συνένωση της παρούσης αγωγής μετά των αγωγών 4067/12 και 4068/12 οι οποίες κινήθηκαν από τον ίδιο Ενάγοντα. Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στην Δ.14 και Δ.48, θθ. 2 και 9(ε) των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, την διακριτική ευχέρεια, τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Δεν συνοδεύεται από ένορκο δήλωση. Οι λόγοι για τους οποίους υποβάλλεται η αίτηση εκτίθενται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης και έχουν ως ακολούθως: οι απαιτήσεις και στις τρεις αγωγές περικλείουν κοινό σημείο νόμου και/ή πραγματικά ζητήματα και/ή ζητήματα τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να δικαιολογείται και/ή να καθίσταται αναγκαία και/ή επιθυμητή η συνένωσή τους. Η ύπαρξη κοινού πραγματικού και/ή νομικού ζητήματος διαπιστώνεται τόσο από τις Εκθέσεις Απαίτησης όσο και από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων η συνένωση των αγωγών στοχεύει στην αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών, τον περιορισμό των εξόδων και την εξοικονόμηση του δικαστικού χρόνου. Με την συνένωση θα εξυπηρετηθούν καλύτερα τα συμφέροντα των διαδίκων και, κατ' επέκταση, η ορθή απονομή της δικαιοσύνης η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα συμβάλει στην ευχερέστερη κατανόηση των επίδικων θεμάτων οι αγωγές εκκρεμούν όλες στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και έχουν εγερθεί από τον ίδιο Ενάγοντα. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι αντρόγυνο ενώ η Εναγόμενη 3 μητέρα της Εναγόμενης 2 και οι τρεις αγωγές αφορούν σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή που προσφέρθηκε στους Αιτητές κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, ήτοι τα έτη 2007 και
- Στο σώμα της υπό κρίση αίτησης σημειώνεται, ακόμα, ότι αίτηση για συνένωση μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Και ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μετά την συμπλήρωση των δικογράφων χωρίς οποιαδήποτε ουσιώδη και/ή καθοριστική καθυστέρηση. Η υπό κρίση αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση. Με 11 λόγους ένστασης οι οποίοι εκτίθενται στο σώμα της Ειδοποίησης σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διάταξης 48, θεσμός 4 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ο Καθ' ου η αίτηση ενίσταται στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Η Ειδοποίηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του Καθ' ου η αίτηση. Στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι καθεμιά από τις τρεις αγωγές αφορά σε διαφορετικά θέματα και διαφορετικές νομικές υπηρεσίες και καμία σχέση έχει η μια αγωγή με την άλλη. Επίσης, οι υπηρεσίες που προσφέρθηκαν στους Αιτητές από τον Καθ' ου η αίτηση και που η κάθε αγωγή αφορά έχουν διεκπεραιωθεί σε συνεργασία με διαφορετικό υπάλληλο από το δικηγορικό γραφείο του Καθ' ου η αίτηση. Κατά συνέπεια, και η απόδειξη των υποθέσεων προϋποθέτει την παρουσίαση διαφορετικών μαρτύρων / υπαλλήλων του δικηγορικού γραφείου του Καθ' ου η αίτηση σε κάθε υπόθεση και διαφορετικών αποδεικτικών μέσων, ήτοι διαφορετικών χρεωστικών σημειώσεων. Σημειώνεται ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των Αιτητών. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στην βάση της υπό κρίση αίτησης και της ένστασης. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν υποστηρίζοντας την θέση του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει συνένωση αγωγών πηγάζει από την Δ.14, θ.2 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions, as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a judge may order that they be consolidated». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο είτε από τον ίδιο ή από διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον του ιδίου ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις σε αυτές τις αγωγές περιέχουν κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα επίδικα ζητήματα που εγείρονται στις αγωγές αυτές, έτσι που να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να διατάξει τη συνένωσή τους». Στην υπόθεση Κυριάκος Μενελάου ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χ΄΄ Σπύρου αποβιώσαντος κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α.
(1989)1 ΑΑΔ 371 λέχθηκε ότι η Αγγλική Νομολογία δέχεται πως ο κατάλληλος χρόνος για την υποβολή αίτησης για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες που συνήθως υποβάλλεται μετά την συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων. Στην σελίδα 374 της πιο πάνω απόφασης λέχθηκαν, επίσης, τα ακόλουθα: «Βασικός σκοπός της πιο πάνω πρόνοιας είναι ασφαλώς η αποφυγή της πολλαπλότητας στη δικαστική διαδικασία και έτσι να εξοικονομείται χρόνος και έξοδα. Οι νομικές αρχές που ισχύουν στην εφαρμογή της έτυχαν ευρείας συζήτησης στην υπόθεση Χ" Αθανασίου ν. Παρπερίδη κ. α.
(1975)1 Α.Α.Δ. 401, στην οποία παραπέμπουμε απλώς γιατί τα νομικά ζητήματα καλύπτονται σε αυτή εκτενώς έτσι που η επανάληψή του θα ήταν άσκοπη. Όπως αναφέρεται στην υπόθεση Παρπερίδη, και γενικά στη νομολογία, η άσκηση της δικαστικής ευχέρειας στην εφαρμογή της Διάταξης 14, εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα στην κάθε υπόθεση στα οποία ως εκ τούτου το Δικαστήριο θα πρέπει να αναφέρεται για να αιτιολογείται η τελική του κρίση». Στην υπόθεση Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 546 λέχθηκαν στην σελίδα 548 τα ακόλουθα: «Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση (Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, Π.Ε. 7901, ημερ. 30.5.90). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης, όπως ορθά τόνισε ο πρωτόδικος Δικαστής (Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, και Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861). Στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 γίνεται μια ανάλυση του θέματος με αναφορά στη νομολογία και εξηγούνται οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου που περιλαμβάνουν και παράλειψη του να δώσει την πρέπουσα βαρύτητα στους παράγοντες που διέπουν το ζήτημα». Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876 το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση των εναγομένων / εφεσειόντων για συνένωση δύο αγωγών λόγω του ότι κατά την κρίση του δεν ικανοποιείτο το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. Κατ' έφεση αποφασίσθηκε ότι η ερμηνεία που έδωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο στην επίμαχη διάταξη, η οποία ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών, ήταν ορθή. Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1 ΑΑΔ 1721 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στις σελίδες 1726-1727: «Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Βλ. Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others ν. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861». Στην υπόθεση C & S ΒΕΤΟΝ LTD και Άλλοι ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση 74/11, ημερομηνίας 20.3.14 το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτηση συνένωσης κρίνοντας ότι κάποιες από τις αγωγές αφορούσαν τρεχούμενους λογαριασμούς και δανειοδότηση των εναγομένων ενώ άλλες αφορούσαν συμβάσεις ενοικιαγοράς. Σημειώνεται ότι δεν ήσαν όλοι οι εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές οι ίδιοι. Υπήρχαν διαφορετικά πρόσωπα ως εναγόμενοι αναλόγως της καθεμιάς από αυτές, ενώ μόνο στη μία αγωγή υπήρχαν και οι πέντε εναγόμενοι. Το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε, ακόμη, ότι από την μελέτη των εγγράφων ήταν ολοφάνερο ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα έπρεπε να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα αλλά και άλλη μαρτυρία καθώς και ότι οι εναγόμενοι για να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους που είχαν καταχωρήσει σε όλες τις αγωγές θα έπρεπε να στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Το πρωτόδικο Δικαστήριο προχώρησε να αναλύσει περαιτέρω καθεμιά από τις αγωγές για να καταλήξει ότι ήταν ξεκάθαρο ότι δεν υπήρχε ομοιότητα νομικών και πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων ούτως ώστε να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια προς όφελος των εναγομένων / αιτητών παραπέμποντας στην υπόθεση Μακρίδης ν. Μιχαηλίδη (Αρ.1)
(1990)1 ΑΑΔ 416 όπου κρίθηκε ότι διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται μόνο εκεί όπου προκύπτει όφελος από την συνεκδίκαση των αγωγών σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Όντως μια σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου συνοψίζει όλα όσα και το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει το συμφέρον των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Έχουμε ακούσει και λάβαμε υπόψη τις εισηγήσεις του συνηγόρου των εφεσειόντων ο οποίος επικαλέστηκε ότι η περίπτωση είναι τέτοια ούτως ώστε το Δικαστήριο αντιθέτως θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των αιτητών. Δεν θα συμφωνήσουμε με την πιο πάνω εισήγηση. Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, αλλά αντιθέτως θα λέγαμε ότι μπορεί και να χαρακτηρισθεί εκ πρώτης όψεως και ως κατάχρηση της διαδικασίας». Στην υπό εξέταση περίπτωση και οι τρεις αγωγές αφορούν σε δικηγορικές υπηρεσίες οι οποίες παραχωρήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση. Στην αγωγή με αριθμό 4066/12 οι εναγόμενοι είναι τρεις, στην αγωγή με αριθμό 4067/12 δύο και συγκεκριμένα οι δύο πρώτοι Εναγόμενοι στην αγωγή με αριθμό 4066/12 και στην αγωγή με αριθμό 4068/12 εναγόμενο πρόσωπο είναι μόνο ένα και συγκεκριμένα η Εναγόμενη 3 στην αγωγή 4066/12 η οποία δεν είναι διάδικος στην αγωγή με αριθμό 4067/12. Στην αγωγή με αριθμό 4066/12 οι υπηρεσίες αφορούν σε «νομικές συμβουλές και νομικές υπηρεσίες αναφορικά με διάφορα θέματα όπως η εγγραφή τους για Άδεια Παραμονής τους στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης Πάφου, και άλλα συναφή θέματα». Στην αγωγή με αριθμό 4067/12 οι υπηρεσίες αφορούν σε «νομικές συμβουλές και νομικές υπηρεσίες αναφορικά με διάφορα θέματα όπως η προετοιμασία και σύνταξη των διαθηκών τους και πάρα πολλές υπηρεσίες οτιδήποτε ζητούσαν οι ίδιοι γραπτώς και προφορικώς». Τέλος, στην αγωγή με αριθμό 4068/12 οι υπηρεσίες αφορούν σε «νομικές συμβουλές και νομικές υπηρεσίες αναφορικά με διάφορα θέματα της». Οι δικηγορικές αμοιβές χρεώθηκαν με ξεχωριστές χρεωστικές σημειώσεις και για διαφορετικά ποσά η καθεμιά. Συγκεκριμένα στην αγωγή με αριθμό 4066/12 η εκδοθείσα χρεωστική σημείωση φέρει ημερομηνία 22.4.08 και είναι για το ποσό των Ευρώ 796,50 σεντ, στην αγωγή με αριθμό 4068/12 η εκδοθείσα χρεωστική σημείωση φέρει ημερομηνία 30.6.08 και είναι για το ποσό των Ευρώ 597,55 σεντ, ενώ στην αγωγή με αριθμό 4067/12 εκδόθηκαν δύο χρεωστικές σημειώσεις, η πρώτη, στις 27.6.08 για το ποσό των Ευρώ 526,38 σεντ και, η δεύτερη, στις 30.6.08 για το ποσό των Ευρώ 612,50 σεντ. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το μόνο κοινό σημείο και των τριών αγωγών είναι η παροχή δικηγορικών υπηρεσιών από το ίδιο πρόσωπο. Κατά τα άλλα δεν υπάρχει κατά την κρίση μου κοινό ζήτημα νόμου ή πραγματικού γεγονότος τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα εγειρόμενα επίδικα ζητήματα ώστε να καθίσταται επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν. Στο σώμα δε της υπό κρίση αίτησης ό,τι αναφέρεται είναι ότι «και οι τρεις αγωγές αφορούν σε κατ' ισχυρισμό οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή που προσφέρθηκε στους Αιτητές κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, ήτοι τα έτη 2007 και 2008». Δεν υποστηρίζεται ότι η ισχυριζόμενη οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή προέκυψε από την παροχή ίδιων δικηγορικών υπηρεσιών. Εξ' όσων δε προκύπτει από τις Εκθέσεις Απαίτησης των πιο πάνω αγωγών και επιβεβαιώνεται και από τον Καθ' ου η αίτηση μέσα από την ένορκό του δήλωση αντικείμενο της κάθε αγωγής είναι ξεχωριστές δικηγορικές υπηρεσίες που κατ' ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση προσφέρθηκαν στους Αιτητές. Αντίθετη θέση δεν υποδείχθηκε μέσα από την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών. Επίσης, διαφορετική είναι η μαρτυρία που θα προσαχθεί προς απόδειξη της κάθε αγωγής. Στα πλαίσια απόδειξης περιλαμβάνεται και η παρουσίαση διαφορετικών μαρτύρων και χρεωστικών σημειώσεων που εκδόθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση και που για την κάθε αγωγή είναι διαφορετική. Στην γραπτή της αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών αναφέρει - 2η σελίδα, 2η παράγραφος - ότι οι αγωγές και οι υπερασπίσεις «... περικλείουν κοινόν σημείον νόμου και/ή ζητήματος τέτοιας σημασίας προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν στις συγκεκριμένες αγωγές...». Στην σελίδα 4 της γραπτής της αγόρευσης η ευπαίδευτη συνήγορος σπεύδει να διασαφηνίσει τα κοινά σημεία των τριών αγωγών ως ακολούθως: (α) και οι τρεις αγωγές αφορούν σε ισχυριζόμενη οφειλόμενη δικηγορική αμοιβή για υπηρεσίες που προσφέρθηκαν κατά τα έτη 2007 και 2008 και (β) τα γεγονότα και στις τρεις αγωγές πηγάζουν από την ίδια διαφορά, ήτοι την κατ' ισχυρισμό διάρρηξη που προέκυψε στις σχέσεις των διαδίκων. Μπορεί και στις τρεις αγωγές να αξιώνεται δικηγορική αμοιβή και αφορμή για την έγερση της καθεμιάς να είναι η κατ' ισχυρισμό διάρρηξη, αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι αγωγές έχουν κοινό πραγματικό ζήτημα. Τουναντίον, όπως προκύπτει από τις Εκθέσεις Απαίτησης, η βάση των αγωγών δεν είναι η ίδια, αφού και η διάρρηξη στις σχέσεις των διαδίκων, για να χρησιμοποιήσω και τα λόγια της ευπαίδευτης συνηγόρου των Αιτητών, προέκυψε από διαφορετικά γεγονότα αφ' ης στιγμής οι δικηγορικές υπηρεσίες που κατ' ισχυρισμό προσφέρθηκαν στους Αιτητές ήταν διαφορετικές σε κάθε αγωγή. Υπό το φως των πιο πάνω δεν θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο των Αιτητών ότι οι Εκθέσεις Απαίτησης και στις τρεις αγωγές «είναι σχεδόν και/ή πανομοιότυπες». Το ότι το λεκτικό τους προσομοιάζει είναι άσχετο. Ό,τι ενδιαφέρει είναι η ουσία των απαιτήσεων και όχι το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην διατύπωση των ισχυρισμών του Καθ' ου η αίτηση στην κάθε αγωγή. Άσχετο, επίσης, για σκοπούς άσκησης της διακριτικής μου ευχέρειας είναι και το γεγονός ότι και στις τρεις υποθέσεις εγείρονται από τους Αιτητές οι ίδιες υπερασπίσεις. Ενδεικτική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876, που πιο πάνω μνημονεύεται, όπου λέχθηκε ότι η διαπίστωση για το ότι συντρέχει το ουσιώδες κριτήριο για την συνένωση, ήτοι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, γίνεται αποκλειστικά με βάση την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. Τα πιο πάνω δεν συνηγορούν με έγκριση της υπό κρίση αίτησης. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι στις τρεις αγωγές συνδέονται συγγενικά μεταξύ τους ή ότι οι δικηγορικές υπηρεσίες που η κάθε αγωγή αφορά προσφέρθηκαν στους Αιτητές σε χρόνο πλησίον η μια προς την άλλη δεν αποτελούν σημεία που καθιστούν επιθυμητή την συνένωσή τους υπό την έννοια ότι από την συνεκδίκαση θα προκύψει όφελος. Υπό το φως των πιο πάνω η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να έχει παρά απορριπτική κατάληξη. Οι ισχυρισμοί του Καθ' ου η αίτηση στην ένορκή του δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση κατά την έκταση που αυτοί συμφωνούν με όσα πιο πάνω αναφέρθηκαν από το Δικαστήριο και οι σχετικοί λόγοι ένστασης συνηγορούν με την απόρριψη της υπό κρίση αίτησης. Η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης παρέλκει. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Ενάγοντα / Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Αιτητών / Εναγόμενων 1-3 αλληλεγύως και/ή κεχωρισμένως όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής με αριθμό 4066/12. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Συνένωση Αγωγών Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο