← Κύπρος

RICONIA LTD από την Πάφο ν. ΔΗΜΟΣ ΠEΓΕΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 2743/14, 8/5/2015

RICONIA LTD από την Πάφο ν. ΔΗΜΟΣ ΠEΓΕΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 2743/14, 8/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A75 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2743/14 Μεταξύ: RICONIA LTD από την Πάφο Ενάγουσας και ΔΗΜΟΣ ΠEΓΕΙΑΣ Εναγομένου ---------------- Aίτηση ημερομηνίας 16.2.2015 Ημερομηνία: 8.5.2015 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κος Α. Αλεξάνδρου Για Εναγόμενο-Καθ΄ ου η Αίτηση: κος Ν. Φακοντής διά Ιωάννης Παπαζαχαρία ΔΕΠΕ --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα καταχώρησε την 10.12.2014 κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο. Ο Εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση την 19.12.

  1. Την 29.1.2015 η Ενάγουσα καταχώρησε Έκθεση Απαίτησης με την οποία αξιώνει εναντίον του Εναγόμενου: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να εξαναγκάζεται ο εναγόμενος να διορθώσει και/ή αποκαταστήσει όλα τα προβλήματα που αναφέρονται στην παρ. 12 και των υποπαραγράφων, της έκθεσης απαιτήσεως έτσι ώστε να καθίσταται εφικτή η λειτουργία του καφεστιατορίου της ενάγουσας. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διατάσσεται κα/ή εξαναγκάζεται ο εναγόμενος να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες έτσι ώστε τα παραχωρηθέντα και/ή ενοικιασθέντα υποστατικά να τηρούν όλες τις απαραίτητες προδιαγραφές που απαιτούνται από τον νόμο και/ή κανονισμούς για την λειτουργία του σκοπού που έχουν παραχωρηθεί και/ή ενοικιαστεί στην ενάγουσα. Γ. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία να αναγνωρίζεται ότι ο τερματισμός της ενοικίασης των παραχωρηθέντων και/ή ενοικιασθέντων υποστατικών, που έγινε από πλευράς του εναγομένου στις 12.11.2014, είναι παράνομος και/ή άκυρος και/ή δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα. Δ. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να εξαναγκάζεται ο εναγόμενος να μην επεμβαίνει με οποιονδήποτε τρόπο στην απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησης της ενάγουσας. Ε. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος στην υλοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων του σε σχέση με την παραχώρηση και/ή ενοικίαση των επίδικων υποστατικών. και/ή διαζευκτικά: Στ. Γενικές και/ή παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις για παράβαση και/ή αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων του εναγομένου ως λεπτομερώς αναφέρονται ανωτέρω. Ζ. Απόφαση του Δικαστηρίου για το ποσό των €193.912,89 τα οποία η ενάγουσα κατέβαλε στον εναγόμενο ως ενοίκια για τα επίδικα υποστατικά και τα οποία δεν τηρούσαν τις προδιαγραφές που θέτει ο νόμος και/ή κανονισμοί για τον σκοπό παραχώρησης και/ή ενοικίασης ως λεπτομερώς αναφέρεται ανωτέρω. Η. €250.000,00 έξοδα στα οποία προέβηκε η ενάγουσα και αναφέρονται ανωτέρω για την λειτουργία της επιχείρησης καφεστιατορίου που στεγάζετο στα επίδικα υποστατικά. Θ. €45.000,00 για την κατασκευή αναψυκτηρίου - μπαρ ως ανωτέρω αναφέρεται. Ι. €5.000,00 ως ζημιές που προκλήθηκαν σε εμπορεύματα της ενάγουσας που ευρίσκονταν εντός των ψυγείων του καφεστιατορίου λόγω της παράνομης διακοπής ηλεκτρικού ρεύματος από μέρους του εναγομένου ως ανωτέρω αναφέρεται. Κ. Νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού. Λ. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α. πλέον τα έξοδα επίδοσης.» Την 16.2.2015 η πλευρά της Ενάγουσας καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύει στον εναγόμενο και/ή στους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες αυτού να επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στην ομαλή χρήση και λειτουργία του καφεστιατορίου με την επωνυμία «ΠΑΛΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟ» που ευρίσκεται δημοτικό πάρκο Πέγειας, και το οποίο αποτελεί την επαγγελματική στέγη της ενάγουσας-αιτήτριας στην παρούσα αίτηση, και/ή να αποκόπτουν την ηλεκτροδότηση και/ή την υδατοπρομήθεια στο εν λόγω καφεστιατόριο, μέχρι την εκδίκαση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται ο εναγόμενος και/ή υπαλλήλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες αυτού να επανασυνδέσουν την παροχή Ηλεκτρικού Ρεύματος και Υδατοπρομήθειας στο καφεστιατόριο με την επωνυμία «ΠΑΛΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΟ» που ευρίσκεται στο δημοτικό πάρκο Πέγειας, μέχρι την εκδίκαση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει το Σεβαστό Δικαστήριο δίκαια και εύλογη υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4-9, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Σάββα Παναγιώτου, διευθυντή της Ενάγουσας. Ο Σάββας Παναγιώτου αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 16.1.2009 (Τεκμήριο Α) ο Εναγόμενος παραχώρησε άδεια χρήσεως του καφεστιατορίου το οποίο λειτουργεί με την εμπορική επωνυμία «ΠΑΛΙΟΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟ» και του καταστήματος που ευρίσκονται στο Δημοτικό Πάρκο Πέγειας για χρήση και εκμετάλλευση τους από την Ενάγουσα για περίοδο 5 ετών (από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2013) με δικαίωμα περαιτέρω ανανέωσης και ως τίμημα καθορίστηκε το ποσό των €45.000,00 ετησίως. Η άδεια χρήσης στην συνέχεια περιορίστηκε μόνο στο καφεστιατόριο ως επίσης σιωπηρά περιορίστηκε και το ενοίκιο στο ποσό των €35.000,00 ετησίως. Περαιτέρω μετά από αίτημα της Ενάγουσας ο Εναγόμενος μείωσε περαιτέρω το ενοίκιο κατά 35% τα έτη 2012-2013 και 15% για το έτος 2014 (αντίγραφα επιστολών επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Β). Μετά τη λήξη της πιο πάνω περιόδου, δηλαδή μετά την 31.12.2013 υπήρξε περαιτέρω σιωπηρή ανανέωση της πιο πάνω συμφωνίας για απεριόριστο χρόνο διάρκειας καθ΄ ότι τα παραχωρηθέντα υποστατικά αφορούσαν την επαγγελματική στέγη της Ενάγουσας. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι: (α) Παρά το γεγονός ότι η παραχωρηθείσα άδεια χρήσης άρχιζε από την 1.1.2009 ο Εναγόμενος παραχώρησε τα υποστατικά από τα μέσα Μαίου του έτους
  2. (β) Με την ανάληψη της κατοχής από την Ενάγουσα των ως άνω υποστατικών, αυτή προχώρησε αμέσως στην εγκατάσταση του αναγκαίου εξοπλισμού και επιπλοσυσκευών για να μπορεί να λειτουργήσει ο χώρος ως καφεστιατόριο δαπανώντας για το σκοπό αυτό το ποσό των €250.000,
  3. (γ) Παρά το ότι ήταν ρητός και ουσιώδης όρος της ως άνω γραπτής συμφωνίας ότι τα ρηθέντα υποστατικά θα τηρούσαν όλες τις προδιαγραφές που θέτει ο Νόμος ή και οι Κανονισμοί για τη λειτουργία τους ως καφεστιατορίου ή και για το σκοπό ενοικίασης, η Ενάγουσα διαπίστωσε ότι υπήρχαν σοβαρά κατασκευαστικά προβλήματα ή και δεν πληρούσαν τις απαραίτητες προδιαγραφές ή και παρουσίαζαν άλλα προβλήματα που καθιστούσαν προβληματική τη λειτουργία του υποστατικού ως καφεστιατορίου ή και για το σκοπό που ενοικιάστηκε. Η Ενάγουσα έθεσε γραπτώς τις πιο πάνω διαπιστώσεις ενώπιον του Εναγομένου τόσο προφορικά όσο και γραπτώς (Τεκμήριο Γ). Όλα τα πιο πάνω καθιστούσαν και καθιστούν προβληματική τη λειτουργία της επιχείρησης της Ενάγουσας η οποία υφίσταται τεράστιες ζημιές και παρά τις συχνές οχλήσεις της προς τον Εναγόμενο δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση από μέρους του. Λόγω των ζημιών που έχει υποστεί η Ενάγουσα εξαιτίας της αντισυμβατικής συμπεριφοράς του Εναγόμενου αξιώνει μέσω της παρούσας αγωγής ειδικές αποζημιώσεις ως επίσης γενικές ή και παραδειγματικές αποζημιώσεις. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμα άλλες αξιώσεις δηλαδή άλλα ποσά τα οποία διεκδικεί από την Ενάγουσα. Σύμφωνα επίσης με τον ενόρκως δηλούντα ο Εναγόμενος με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 12.11.2014 η οποία επιδόθηκε στην Ενάγουσα την 19.11.2014, επικαλούμενος αβάσιμο ισχυρισμό τερμάτισε αυθαίρετα και άνευ νομίμου αιτίας, την άδεια χρήσεως των υποστατικών και καλούσε την Ενάγουσα όπως εντός 30 ημερών παραδώσει σ' αυτόν το υποστατικό και ότι σε αντίθετη περίπτωση θα προχωρούσε στη διακοπή της παροχής της υδατοπρομήθειας και του ρεύματος στα υποστατικά. Η Ενάγουσα με επιστολή του δικηγόρου της απέρριψε το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής γνωστοποιώντας στην πλευρά του Εναγόμενου ότι θα προχωρούσε στη λήψη Δικαστικών μέτρων εναντίον του. Ακολούθησε επιστολή του Εναγόμενου από την Ενάγουσα ημερομηνίας 01.12.2014 στην οποία γνωστοποιούσε ότι απέρριψε αίτημα του για ανανέωση του συμβολαίου ενοικίασης για επιπλέον περίοδο πέντε ετών (σε αντίθεση με όσα είχαν συμφωνηθεί) και με νέα επιστολή των δικηγόρου του Εναγόμενου ημερομηνίας 16.12.2014 η οποία επιδόθηκε στην Ενάγουσα την 22.12.2014 την πληροφορούσε ότι θα προχωρούσε στη διακοπή της ηλεκτροδότησης καθώς και της παροχής υδατοπρομήθειας στα υποστατικά. Η Ενάγουσα απάντησε με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 23.12.2014 καλώντας τον Εναγόμενο να μην προβεί σε μια τέτοια ενέργεια η οποία θα προκαλούσε σοβαρότατες ζημιές στην Ενάγουσα. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια ότι ο Εναγόμενος την 23.12.2014 υλοποίησε τους εκβιασμούς του, όπως χαρακτήρισε τις ενέργειες του, προχωρώντας στην διακοπή τόσο της ηλεκτροδότησης όσο και της υδατοπρομήθειας με συνέπεια η Ενάγουσα να υποστεί ζημιές λόγω καταστροφής εμπορευμάτων της που βρίσκονταν μέσα σε ψυγεία. Στη γραπτή συμφωνία ημερομηνίας 16.01.2009, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, υπήρχε όρος ή και ρήτρα που παρείχε στον Εναγόμενο το δικαίωμα να διακόπτει την παροχή νερού και ρεύματος στα επίδικα υποστατικά, όρος ή και ρήτρα η οποία ήταν παράνομη, αντισυμβατική ή και καταχρηστική. Το εν λόγω καφεστιατόριο, αναφέρει στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών, έκλεισε την 01.12.2014 και θα επαναλειτουργούσε την 01.03.2015 λόγω της χειμερινής περιόδου και της κατάστασης που επικρατεί κατά τους χειμερινούς μήνες και περιγράφεται στην ένορκη δήλωση. Ήτο προγραμματισμένο να επαναλειτουργήσει την 01.03.
  4. Από τις αρχές Μαρτίου και μετέπειτα υπάρχουν κρατήσεις για δεξιώσεις γάμων για τις οποίες καταβλήθηκαν προκαταβολές. Λόγω της διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού καθίσταται αδύνατη η λειτουργία της επιχείρησης της Ενάγουσας με καταστροφικές συνέπειες και ανεπανόρθωτες βλάβες γι' αυτήν. Αν δεν ανακοπούν οι ενέργειες του Εναγόμενου με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αυτές θα επιφέρουν την εξόντωση της Ενάγουσας με συνεπακόλουθο στο μέλλον να είναι αδύνατο να αποδοθεί ουσιαστική δικαιοσύνη. Λόγω της συμπεριφοράς και των ενεργειών του Εναγόμενου η Ενάγουσα δεν μπορεί να λειτουργήσει την επιχείρηση της και θα εκτεθεί προς τους πελάτες της οι οποίοι έχουν προβεί σε κρατήσεις για διάφορες δεξιώσεις. Είναι κατεπείγον, καταλήγει ο ενόρκως δηλών, να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα γιατί μόνο με τον τρόπο αυτό θα υπάρχει διασφάλιση ότι στο τέλος της ημέρας θα υπάρχει ουσιαστική απονομή της δικαιοσύνης και θα ανακοπούν άμεσα οι παράνομες επεμβάσεις και η πρόκληση περαιτέρω ζημιών στην Ενάγουσα. Ο Καθ΄ ου η Αίτηση προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αστήρικτη και καταχωρήθηκε καταχρηστικά, ότι η Ενάγουσα-Αιτήτρια ουδεμία καλή υπόθεση ή και βάση αγωγής ή και ζήτημα προς εκδίκαση έχει στην παρούσα υπόθεση και ούτε αποκαλύπτεται κάτι τέτοιο στα δικόγραφα της αγωγής ή στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, ότι το προσωρινό διάταγμα το οποίο επιζητείται από την Ενάγουσα-Αιτήτρια αποτελεί τελική θεραπεία την οποία επιζητά στην Έκθεση Απαίτησης και η οποία δεν μπορεί να αποδοθεί με βάση τη νομολογία, ότι η Αιτήτρια ή και ο αντιπρόσωπος της δεν έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια (clean hands) καθ΄ ότι έχει προβεί σε απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων που διέπουν την παρούσα υπόθεση, ότι η παρούσα αίτηση δεν δικαιολογεί το στοιχείο του κατ΄ επείγοντος, ότι καμία προϋπόθεση και στοιχείο υφίσταται ή πληρούται με βάση τη σχετική νομοθεσία και νομολογία για την έκδοση του αιτούμενου υπό της Ενάγουσας-Αιτήτριας προσωρινού διατάγματος, ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας τείνει υπέρ της μη έκδοσης του διατάγματος, ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ότι η παρούσα υπόθεση είναι πρώιμη και θα πρέπει να απορριφθεί, ότι η αίτηση γίνεται για αλλότριους σκοπούς, ότι ακόμη και αν το Δικαστήριο αποφασίσει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος αυτό θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του Εναγόμενου, ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι γενική και αόριστη ή και δεν αποκαλύπτονται οι πηγές πληροφόρησης του ενόρκως δηλούντα, ότι δεν θα δημιουργηθεί οποιοδήποτε πρόβλημα απονομής της δικαιοσύνης σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος ή και η Ενάγουσα σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής της μπορεί ή και δύναται να αποζημιωθεί χρηματικά, ότι δεν ήταν εύλογο και δίκαιο υπό τας περιστάσεις να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και τέλος ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο αποδώσει στην Ενάγουσα τις αιτούμενες θεραπείες θα έχει ως αποτέλεσμα να ενεργήσει εκτός των εξουσιών του αφού θα επεκτείνει μια συμφωνία η οποία έχει τερματιστεί η και έχει ήδη εκπνεύσει στις 31.12.2014 χωρίς δικαίωμα ανανέωσης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μάριου Ματθαίου, Δημοτικού Γραμματέα του Εναγόμενου. Ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση του αναφέρει μεταξύ άλλων ότι το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση δεν είναι αποδεκτό, ότι πριν από τη σύναψη της γραπτής συμφωνίας ημερ. 16.1.2009 (Τεκμήριο 1) μεταξύ του Εναγόμενου και της Ενάγουσας είχε προηγηθεί προκήρυξη προσφορών για την πρόσκληση των ενδιαφερομένων για την σύναψη σχετικής συμφωνίας άδειας χρήσης που εν τέλει κατακυρώθηκε στην Αιτήτρια. Επισυνάπτει αντίγραφο της πρόσκλησης για προσφορές και τα παραρτήματα της (Τεκμήριο 2) ενώ διευκρινίζει ότι οι όροι της προσφοράς καθώς και τα παραρτήματα της αποτελούσαν μέρος της συμφωνίας (όρος 4.9.6). Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα ήταν ξεκάθαρο τόσο από τη γραπτή συμφωνία ημερ. 16.1.2009 όσο και πριν την υπογραφή της από τον επιτυχόν προσφοροδότη, ότι η άδεια χρήσης των συγκεκριμένων χώρων ήταν μόνο για διάρκεια πέντε χρόνων με δικαίωμα παράτασης για ακόμη ένα έτος. Δεν υπήρχε οποιαδήποτε πρόνοια για περαιτέρω ανανέωση ή παράταση της άδειας χρήσης πέραν της διάρκειας που ρητά και περιοριστικά καθορίστηκε στη συμφωνία άδειας χρήσης (παράγραφος 3 της σύμβασης άδειας χρήσης ημερ. 16.1.2009, σελίδα 6 της προσφοράς παράγραφος 13). Επομένως με βάση τα έγγραφα της προσφοράς και της ίδιας της σύμβασης άδειας χρήσης η διάρκεια της είχε ισχύ για περίοδο πέντε χρόνων από 1.1.2009 μέχρι και την 31.12.2013 και με δικαίωμα για παράταση της για ακόμη ένα έτος, δηλαδή με ημερομηνία τελικής λήξης την 31.12.
  5. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι εξασφάλισε τραπεζική εγγύηση από πλευράς της Αιτήτριας και του διευθυντή της - ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για τη πιστή τήρηση των όρων της συμφωνίας ημερ. 16.1.2009 ως επίσης σε ουσιώδεις όρους της ως άνω συμφωνίας. Αναφέρεται στη συνέχεια ότι το έτος 2010 το Δημοτικό Συμβούλιο Πέγειας αποφάσισε μετά από αίτημα της Αιτήτριας όπως το κατάστημα και η αίθουσα συνεδριάσεων επιστραφεί προς τον Δήμο και να μην λαμβάνεται υπόψη ως μέρος της άδειας χρήσης έτσι ώστε αυτή να περιοριστεί μόνο στο καφεστιατόριο και το ετήσιο τίμημα της άδειας χρήσης να περιοριστεί στο ποσό των €35.000,
  6. Περαιτέρω συμφωνήθηκε όπως αποδοθεί στην Ενάγουσα και μείωση του τιμήματος άδειας χρήσης κατά ποσοστό 25% (€35.000,00) για το έτος 2009 (Τεκμήριο 4). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι οι οφειλές της Ενάγουσας-Αιτήτριας προς το Δήμο Πέγειας μέχρι και την 26.8.2014 παρά τις εκπτώσεις που της παραχωρήθηκαν ανέρχονταν σε €51.842,67 (Τεκμήριο 5). Το δικαίωμα για περαιτέρω παράταση της εν λόγω άδειας χρήσης για διάρκεια ενός έτους ασκήθηκε από την Ενάγουσα-Αιτήτρια με αποτέλεσμα, ως προνοούσε η επίδικη σύμβαση, να δικαιούται σε κατοχή των επίδικων υποστατικών εκτός από την περίοδο από 1.1.2009 μέχρι 31.12.2013 και για την περίοδο από 1.1.2014 μέχρι 31.12.
  7. Άλλο δικαίωμα ανανέωσης ή επέκτασης δεν προνοείτο στη συγκεκριμένη συμφωνία ούτε έγινε οποιαδήποτε συμπληρωματική ή άλλης μορφής συμφωνία που να δίνει το δικαίωμα επέκτασης της πέραν της 31.12.2014 σε αντίθεση με τα όσα ψευδώς ο αντιπρόσωπος της Αιτήτριας ισχυρίζεται στην ένορκη δήλωση του και τα οποία αποτελούν έντεχνη προσπάθεια του να πετύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στις αρχές Νοεμβρίου του έτους 2014, συνεχίζει ο ενόρκως δηλών, το Δημοτικό Συμβούλιο αποφάσισε όπως δοθούν οδηγίες προς τους νομικούς του συμβούλους για τερματισμό της σύμβασης άδειας χρήσης και περαιτέρω όπως ζητηθεί η πληρωμή της εγγυητικής επιστολής με δικαιούχο τον Δήμο (Εναγόμενο) ύψους €51.750,00 αφού οι οφειλές της Ενάγουσας είχαν ξεπεράσει το ποσό της εγγυητικής επιστολής. Συνεπεία των πιο πάνω και με βάση τις πρόνοιες της συμφωνίας άδειας χρήσης αποστάληκε γραπτή επιστολή των δικηγόρων του Εναγόμενου προς την Αιτήτρια η οποία παραλήφθηκε την 19.11.2014 με την οποία την ενημέρωνε για τις σοβαρές καθυστερήσεις στην πληρωμή των οφειλομένων ποσών και προχωρούσε στον τερματισμό της συμφωνίας δίδοντας διορία 30 ημερών (όρος 4.9.2) στην Ενάγουσα από την ημερομηνία παραλαβής της για να παραδώσει την κατοχή των υποστατικών στον Δήμο και να καταβάλει όλα τα οφειλόμενα ποσά. Περαιτέρω ενημερωνόταν ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα πιο πάνω ο Εναγόμενος πέραν των νόμιμων μέτρων που θα λάμβανε, θα προχωρούσε με την διακοπή παροχής νερού και ρεύματος, κάτι που δικαιούτο με βάση τον όρο 4.9.2 της συμφωνίας. Την 21.11.14 λήφθηκε επιστολή από τον δικηγόρο της Αιτήτριας που απόρριπτε το περιεχόμενο της πιο πάνω επιστολής και ενημέρωνε ότι θα προχωρούσε στη λήψη δικαστικών μέτρων (οι πιο πάνω επιστολές-Τεκμήριο 6). Οι δικηγόροι του Εναγόμενου με νέα επιστολή τους ημερ. 16.12.2014 πληροφόρησαν την Αιτήτρια ότι την 19.12.2014 ολοκληρωνόταν η χρονική περίοδος των 30 ημερών αναφορικά με την παράδοση της κατοχής των υποστατικών χωρίς αυτή να το πράξει. Περαιτέρω ενημερωνόταν ότι την 22.12.2013 ο Εναγόμενος θα προχωρούσε σε διακοπή της παροχής ηλεκτροδότησης και υδατοπρομήθειας και ότι δεν θα έφερε οποιαδήποτε ευθύνη για τυχόν ζημιές. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στον διευθυντή της Αιτήτριας την 22.12.
  8. Ακολούθησε η λήψη την 23.12.2015 επιστολής του δικηγόρου της Ενάγουσας ημερ. 16.12.2014 με την οποία διαμαρτυρόταν για τις ενέργειες του Εναγόμενου η οποία απαντήθηκε με επιστολή των δικηγόρων του Εναγόμενου ημερ. 24.12.2014 (επιστολές- Τεκμήριο 7). Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ακόμη ότι ο Εναγόμενος με επιστολή του προς την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ημερ. 13.11.2014 (Τεκμήριο 8) προχώρησε σε αίτημα για πληρωμή της εγγυητικής επιστολής ύψους €51.750,00 λόγω μη εκπλήρωσης των υποχρεώσεων της Αιτήτριας δυνάμει της άδειας χρήσης και η εν λόγω εγγυητική πληρώθηκε από την Τράπεζα Κύπρου στον Εναγόμενο την 26.11.
  9. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα η κατοχή του συγκεκριμένου υποστατικού δεν έχει επιστραφεί στον Εναγόμενο με αποτέλεσμα αυτός να υφίσταται ζημιές αφού δεν έχει τη δυνατότητα να προχωρήσει σε προκήρυξη νέων προσφορών για την ανάθεση της χρήσης του καφεστιατορίου παρά το γεγονός ότι η Ενάγουσα δεν έχει κανένα δικαίωμα παραμονής στον εν λόγω χώρο. Ο Εναγόμενος και οι αντιπρόσωποι του έχουν μόνο προχωρήσει με τη διακοπή της υδατοπρομήθειας και της ηλεκτρικής ενέργειας μέσω των αντιπροσώπων της ΑΗΚ χωρίς να επιχειρήσουν να εισέλθουν εντός των επίδικων υποστατικών αφού η Ενάγουσα σκόπιμα δεν έχει εκκενώσει από αυτό την κινητή της περιουσία. Ο ενόρκως δηλών σχολιάζει στη συνέχεια το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και προβάλλει διάφορα επιχειρήματα προς υποστήριξη των λόγων ένστασης ενώ παράλληλα αντικρούει τις θέσεις της Ενάγουσας στην αίτηση της και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης η πλευρά της Ενάγουσας-Αιτήτριας προχώρησε στην αντεξέταση του Μ. Ματθαίου, ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ο Μ. Ματθαίου αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι μετά από απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και κατόπιν οδηγιών του ο Δήμος προχώρησε στην αποσύνδεση της υδατοπρομήθειας και του ηλεκτρισμού. Συμφώνησε ότι ο ίδιος ως υπηρεσιακό όργανο του Δήμου εκτέλεσε τις οδηγίες του Δημοτικού Συμβουλίου και των νομικών του συμβούλων. Η ως άνω απόφαση και η εκτέλεση της κινήθηκε μέσα στα πλαίσια της χορηγηθείσας άδειας χρήσης. Περαιτέρω η συγκεκριμένη ενέργεια κρίθηκε όχι ως παρενόχληση αλλά ως απόρροια της συγκεκριμένης άδειας χρήσης των υποστατικών. Απαντώντας σε σχετική υποβολή ότι η ενέργεια αυτή καθιστά αδύνατη τη λειτουργία του καφεστιατορίου και τον σκοπό για τον οποίο παραχωρήθηκε η χρήση του ο Μ. Ματθαίου ανάφερε ότι αυτό θα το κρίνει το Δικαστήριο και ότι ο ίδιος εκτελεί οδηγίες. Ο Μ. Ματθαίου ανάφερε στη συνέχεια ότι η άδεια χρήσης του καφεστιατορίου έληξε την 31.12.2013 και ότι μετά την 31.12.2014 δεν υπήρξε άλλη γραπτή συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. Αρνήθηκε ότι η ημερομηνία άδειας χρήσης του υποστατικού παρατάθηκε σιωπηρά και ανέφερε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του και των όρων της συγκεκριμένης άδειας την παρέτεινε ως προνοείται στη σύμβαση για ακόμη ένα χρόνο δηλαδή για το έτος 2014, γεγονός το οποίο κοινοποιήθηκε μέσω γραπτής επιστολής του Δημάρχου τόσο στην Ενάγουσα εταιρεία όσο και στο γραφείο του δικηγόρου της. Συνεπώς το Δημοτικό Συμβούλιο ουδέποτε ενήργησε σιωπηρά όπως ισχυρίζεται η πλευρά της Ενάγουσας. Συμπλήρωσε ότι δεν είχε μαζί του στο Δικαστήριο την εν λόγω επιστολή διευκρινίζοντας ότι η απόφαση διά παράταση της άδειας χρήσης για ακόμη ένα χρόνο λήφθηκε πριν τη λήξη της άδειας χρήσης. Ανέφερε ακόμα ότι δεν θυμόταν κατά πόσο ο διευθυντής της Ενάγουσας προσήλθε στα γραφεία του Δήμου και ενημερώθηκε και προφορικά για την παράταση της άδειας χρήσης για ένα έτος. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι το μόνο που δόθηκε στην πλευρά της Ενάγουσας ήταν απόδειξη για είσπραξη ποσού €3.000,00 έναντι ενοικίων και ο μάρτυρας απάντησε ότι δεν αμφισβητεί ότι δόθηκε τέτοια απόδειξη είσπραξης. Ο μάρτυρας ανέφερε επίσης ότι το ηλεκτρικό ρεύμα για την περίοδο της άδειας χρήσης του υποστατικού το πλήρωνε η Ενάγουσα εταιρεία παρόλο που ο λογαριασμός παρέμεινε στο όνομα του Εναγόμενου. Ανέφερε ακόμα ότι μέχρι σήμερα κατόπιν πληροφόρησης που έχει από το λογιστήριο του Δήμου υπάρχουν απλήρωτα ποσά σε σχέση με το καφεστιατόριο και αφορούν το ηλεκτρικό ρεύμα και επίσης σημαντικά ποσά που αφορούν την υδατοπρομήθεια. Υποβλήθηκε στο μάρτυρα ότι το «Παλιομονάστηρο» είναι εμπορική επωνυμία που εξασφάλισε η Ενάγουσα και ο μάρτυρας διαφωνώντας ανέφερε ότι οι εγκαταστάσεις του Δημοτικού Πάρκου και του περιβάλλοντος χώρου ονομάζονται «Δημοτικό Πάρκο Παλιομονάστηρο» και αποτελεί τοπωνυμία της περιοχής. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι δεν κερδίζει οτιδήποτε ο Δήμος έχοντας κλειστή την παροχή τόσο του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού του καφεστιατορίου. Ο μάρτυρας διαφωνώντας ανέφερε ότι κάθε πλευρά ενεργεί στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων και υποχρεώσεων της. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  10. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 CLR 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263). H πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonitexo v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates ανωτέρω). Οι δυο πρώτες προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση διαπιστώνω ότι η Ενάγουσα στηρίζει τις αξιώσεις της στην έγγραφη συμφωνία ημερομηνίας 16.1.2009 και την εφαρμογή των προνοιών της και στην υλοποίηση των συμβατικών υποχρεώσεων του Εναγόμενου ή και διαζευκτικά σε παράβαση ή και αθέτηση των συμβατικών υποχρεώσεων του Εναγόμενου. Κρίνω ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται αφού καταδεικνύεται η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Η πλευρά της Ενάγουσας δύναται να θέτει στα δικόγραφα της διαζευκτικές ακόμη και αντιφατικές διατυπώσεις ισχυρισμών αφού κάτι τέτοιο είναι επιτρεπτό. Είναι τα υποστηρικτικά γεγονότα που δεν πρέπει να αναμειγνύονται αλλά να διατυπώνονται χωριστά ώστε να φανερώνεται ποια γεγονότα εδραιώνουν την κάθε αξίωση (βλ. Λεωνίδου κ.α. ν. Σπυριδάκη
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1694, 1703). Επομένως σε περίπτωση που κάποιοι από τους ισχυρισμούς της πλευράς της Ενάγουσας αποδειχθούν βάσιμοι τότε θα υπάρχουν σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας. Αυτό όμως φαίνεται να ισχύει μόνο όσον αφορά μερικές από τις αξιώσεις της Ενάγουσας όπως θα εξηγηθεί στη συνέχεια. Η θέση του ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ότι η σύμβαση ημερ. 16.1.2009 ανανεώθηκε σιωπηρά για απεριόριστο χρόνο διάρκειας δεν φαίνεται να στηρίζεται σε οποιοδήποτε στοιχείο πέραν αυτής της απλής αναφοράς από τον ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση του. Αντίθετα όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο ΣΤ της ένορκης δήλωσης του που είναι επιστολή του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα ημερ. 1.12.2014 αναφέρεται στην παράγραφο (ΙΙ) ότι το Δημοτικό Συμβούλιο «αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα για ανανέωση του συμβολαίου ενοικίασης για επιπλέον περίοδο 5 ετών καθώς η χρονική περίοδος της συμφωνίας παραχώρησης άδειας χρήσης του καφεστιατορίου και του καταστήματος έληξε την 31/12/2013 και κατόπιν σχετικής απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου και συμφώνως των σχετικών όρων, η συμφωνία παρατάθηκε για την χρονική περίοδο ενός έτους, δηλαδή μέχρι την 31/12/2014.» Στην ίδια επιστολή γίνεται αναφορά στην επιστολή τερματισμού της συμφωνίας άδειας χρήσης ημερ. 12.11.2014 (Τεκμήριο Δ) και υπενθυμίζεται στην Ενάγουσα ότι της δόθηκε διορία 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της επιστολής (19.11.2014) για παράδοση της κατοχής του υποστατικού. Ο ενόρκως δηλών (Σ. Παναγιώτου) παραδέχεται στην ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την αίτηση (στις παραγράφους 18 και 20) τη λήψη των πιο πάνω επιστολών. Η ύπαρξη των δύο αυτών επιστολών τις οποίες η πλευρά της Ενάγουσας δέχεται ότι έλαβε, έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της ότι η σύμβαση της άδειας χρήσης ημερ. 16.1.2009 ανανεώθηκε σιωπηρά για απεριόριστο χρονικό διάστημα μετά την 31.12.
  1. Περαιτέρω η πλευρά του Εναγόμενου επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του Μ. Ματθαίου που συνοδεύει την ένσταση την επιστολή της Ενάγουσας υπογραμμένη από το διευθυντή της-ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η οποία φαίνεται να λήφθηκε από τον Εναγόμενο την 16.9.14 (μέρος του Τεκμηρίου 12) με την οποία ζητεί στην παράγραφο Α μείωση του ενοικίου για το έτος 2014 της τάξης της μείωσης που του παραχωρήθηκε για το έτος 2013 και στην παράγραφο Β «Ανανέωση του συμβολαίου ενοικίασης για περίοδο 5 χρόνων επιπλέον» (η υπογράμμιση είναι δική μου). Όπως αναφέρει ο Μ. Ματθαίου στην ένορκη δήλωση του η επιστολή του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα ημερ. 1.12.2014 (Τεκμήριο ΣΤ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση) αποστάληκε σε απάντηση της επιστολής της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο (μέρος του Τεκμηρίου 12 στην ένορκη δήλωση του Μ. Ματθαίου). Όλα τα πιο πάνω έρχονται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της πλευράς της Ενάγουσας διά σιωπηρή ανανέωση της σύμβασης ημερ. 16.1.
  2. Στην ίδια κατεύθυνση οδηγεί και η επιστολή του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα ημερ. 28.5.13 (Τεκμήριο 10 στην ένορκη δήλωση του Μ. Ματθαίου) που αναφέρεται στην παράγραφο (Ι) ότι «το Δημοτικό Συμβούλιο εξετάζει θετικά το θέμα ανανέωσης μέσω των προνοιών της υφιστάμενης σύμβασης». (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Δηλαδή για ανανέωση της σύμβασης για ακόμα ένα χρόνο μόνο δηλαδή για την περίοδο 1.12.2014 -31.12.
  3. Τέλος τόσο στην σύμβαση ημερομηνίας 16.1.2009 (Τεκμήριο Α και 1 στην ένορκη δήλωση του Σ. Παναγιώτου και του Μ. Ματθαίου αντίστοιχα) αναφέρεται στην παράγραφο 3: «
  4. Η παρούσα άδεια θα ισχύει για περίοδο πέντε
(5)χρόνων (από 1.1.09 μέχρι 31.12.2013). Νοείται ότι ο Δήμος Πέγειας μπορεί κατά την απόλυτη κρίση του να παρατείνει την παραχωρούμενη Άδεια για περαιτέρω περίοδο μη υπερβαίνουσα τον ένα
(1)χρόνο με τον όρο ότι ο Αδειούχος θα ζητήσει παράταση τουλάχιστο 4 μήνες πριν τη λήξη των δύο ετών και νοουμένου ότι το ύψος του τιμήματος για την επιπρόσθετη περίοδο θα αυξηθεί κατά το ίδιο ποσοστό που αυξήθηκε ο τιμαριθμικός δείκτης, από την ημερομηνία που ισχύει η άδεια αυτή μέχρι την ημερομηνία λήξεως της πιο πάνω περιόδου. Σαν βάση για υπολογισμό της αύξησης του τιμαριθμικού δείκτη θα ληφθεί υπόψη ο δείκτης του αμέσως επόμενου μηνός της έναρξης της Άδειας αυτής. Τονίζεται ότι μόνο μια παράταση υπάρχει ενδεχόμενο να δοθεί.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου) Περαιτέρω στην παράγραφο 4.1.1 αναφέρεται ότι: «Η περίοδος άδειας χρήσης συμφωνείται από την 1.1.2009 μέχρι 31.12.2009 και θα ανανεώνεται από έτος σε έτος για συνολικό διάστημα 5 ετών μόνο, δηλαδή μέχρι 31/12/2013 με τους ίδιους εις το παρόν έγγραφο όρους νοουμένου ότι ο ενοικιαστής θα είναι απόλυτα συνεπής και τυπικός σε ότι αφορά τις συμβατικές του υποχρεώσεις σε σχέση με το προηγούμενο έτος.» (Η υπογράμμιση είναι δική μου). Στον όρο 4.9.6 αναφέρεται ότι η συμφωνία θα πρέπει να ερμηνευθεί με τους όρους της προσφοράς αρ. 13/2008, ημερ. 9.12.2008 η οποία επισυνάπτεται και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της. Αντίγραφο της ως άνω προσφοράς επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του Μ. Ματθαίου και αναφέρεται στην παράγραφο 13: «Περίοδος Άδειας Χρήσης Η περίοδος Άδειας Χρήσης θα είναι για πέντε
(5)χρόνια. Η περίοδος αυτή μπορεί να παραταθεί για ακόμη ένα
(1)χρόνο κατά την απόλυτη κρίση του Δήμου και νοουμένου ότι το ύψος του τιμήματος για την επιπρόσθετη περίοδο θα αυξηθεί κατά το ίδιο ποσοστό που αυξήθηκε ο τιμαριθμικός δείκτης από την ημερομηνία της υπογραφής της Άδειας Χρήσης μέχρι την ημερομηνία λήξης της. Σαν βάση για υπολογισμό της αύξησης του τιμαριθμικού δείκτη θα ληφθεί υπόψη ο δείκτης του αμέσως επόμενου μηνός της έναρξης της Άδειας αυτής.» Όλα τα πιο πάνω οδηγούν στο συμπέρασμα (για σκοπούς της παρούσας αίτησης και εξέτασης της δεύτερης προϋπόθεσης μόνο) ότι σε κάθε περίπτωση η περίοδος της άδειας χρήσης των υποστατικών από την Ενάγουσα έληξε μετά την 31.12.
  1. Το γεγονός ότι ο Μ. Ματθαίου παραδέχθηκε κατά την αντεξέταση του ότι δόθηκε στην πλευρά της Ενάγουσας απόδειξη για είσπραξη κάποιου ποσού έναντι ενοικίων δεν καταδεικνύει σε καμία περίπτωση σιωπηρή ανανέωση της συμφωνίας ημερ. 16.1.2009 για απεριόριστο χρόνο διάρκειας. Παρόλο που κατά την αντεξέταση του Μ. Ματθαίου από το δικηγόρο της Ενάγουσας δεν φαίνεται να αμφισβητήθηκαν οι οφειλές της Ενάγουσας πρ ος τον Εναγόμενο οι οποίες οδήγησαν τον Εναγόμενο να αποστείλει την ως άνω επιστολή τερματισμού ημερ. 12.11.2014 (και να προχωρήσει στην πληρωμή της ως άνω εγγυητικής την 26.11.2014) εντούτοις το κατά πόσον ο τερματισμός της σύμβασης ήτο νόμιμος ή όχι θα κριθεί κατά το στάδιο της ακρόασης της ουσίας της αγωγής. (Ο Σ. Παναγιώτου χαρακτηρίζει πάντως στην ένορκη δήλωση του τις αναφερόμενες οφειλές στην ως άνω επιστολή ημερ. 12.11.2014 ως αβάσιμο ισχυρισμό). Αν ο τερματισμός αποφασισθεί ότι ήτο νόμιμος τότε η συμφωνία άδειας χρήσης τερματίστηκε την 19.11.2014 δηλαδή την ημερομηνία επίδοσης (19.11.14) της επιστολής τερματισμού (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του Μ. Ματθαίου). Αν αποφασισθεί ότι ο τερματισμός ήταν παράνομος τότε η σύμβαση άδειας χρήσης ημερ. 16.1.2009 μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου έληξε την 31.12.
  2. Επομένως η πλευρά της Ενάγουσας-Αιτήτριας δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας όσον αφορά τις αξιώσεις της για έκδοση των διαταγμάτων στις παραγράφους (Α), (Β), (Δ), (Ε) του παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης έχοντας πάντοτε υπόψη ότι οι αξιώσεις αυτές της Ενάγουσας βασίζονται στον ισχυρισμό ότι η σύμβαση ημερ. 16.1.2009 ανανεώθηκε σιωπηρά για απεριόριστο χρόνο διάρκειας, ισχυρισμό τον οποίο δεν έχει κατορθώσει να θεμελιώσει. Καταλήγω επομένως ότι σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα η δεύτερη προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, κρίνω ότι δεν έχει καταδειχθεί με ικανοποιητικό τρόπο ότι τυχόν επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης δεν είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της Αιτήτριας, δεν θα είναι δηλαδή επαρκής θεραπεία για αυτήν έχοντας υπόψη τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates (ανωτέρω)). Στην Παναγίδη ν. Παναγίδη
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 397, λέχθηκε ότι πλήρης δικαιοσύνη σημαίνει απόδοση στους ενάγοντες των θεραπειών που δικαιούται σύμφωνα με το Νόμο. Όσον αφορά τις υπόλοιπες αξιώσεις της Ενάγουσας αυτές δεν μπορούν να συσχετιστούν με τα αιτούμενα διατάγματα. Ούτε η εκτέλεση της όποιας απόφασης εκδοθεί υπέρ της Ενάγουσας σε σχέση με τις αξιώσεις αυτές θα επηρεαστεί ανάλογα με το αν θα εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα (βλ. Preford Ltd v. Bomar Navig. Co Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 277, 279). H πλευρά της Ενάγουσας ισχυρίζεται ότι αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αυτό θα ισοδυναμεί με οικονομική εξόντωση της. Όπως όμως αναφέρεται πιο πάνω, σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου καταδεικνύουν ότι η άδεια χρήσης του καφεστιατορίου έχει σε κάθε περίπτωση λήξει μετά την 31.12.2014. Επομένως το επιχείρημα αυτό δεν ευσταθεί. Ούτε ευσταθεί το επιχείρημα ότι κανένας δεν κερδίζει από την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την αποσύνδεση του ηλεκτρικού ρεύματος και του νερού από το καφεστιατόριο. Οι διάδικοι μετά την απόφαση του Δικαστηρίου θα επανεξετάσουν τα δεδομένα όπως θα διαμορφωθούν και θα προχωρήσουν στις επόμενες κινήσεις τους. Απομένει ακόμα ένα σημείο που αξίζει σχολιασμού. Δεν αμφισβητείται η ύπαρξη όρου στη σύμβαση ημερομηνίας 16.1.2009 (όρος 4.9.2) για τη διακοπή της παροχής νερού και ηλεκτρικού ρεύματος. Ο όρος 4.9.2 αναφέρει τα ακόλουθα: «Εάν ο Αδειούχος παραλείψει να εκτελέσει οποιοδήποτε όρο της παρούσας συμφωνίας, τότε ο Δήμος θα δικαιούται να τερματίσει την εν λόγω συμφωνία αφού δώσει στον Αδειούχο τριάντα
(30)μέρες προειδοποίηση. Όταν λήξει η προειδοποίηση ο αδειούχος θα είναι υπόχρεος να εκκενώσει το κτίριο αμέσως. Στο μεταξύ όμως με τη λήξη της πιο πάνω προθεσμίας ο Δήμος έχει το δικαίωμα να διακόπτει την παροχή νερού και ρεύματος. Στην περίπτωση αυτή δεν θα δικαιούται ο αδειούχος να χρησιμοποιήσει ηλεκτρογεννήτρια για τη λειτουργία του αναψυκτηρίου.» Στην παρούσα περίπτωση ο Εναγόμενος φαίνεται να κινήθηκε εντός των προνοιών της σύμβασης ημερ. 16.1.2009 αφού με την ως άνω επιστολή του ημερ. 12.11.2014 (Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση του Σ. Παναγιώτου) η Ενάγουσα καλείται να καταβάλει το ποσό των €51.842,67 και παραδώσει ελεύθερη την κατοχή και χρήση και κάρπωση του υποστατικού εντός 30 ημερών από την ημερομηνία της παραλαβής της επιστολής (19.11.2014) και ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προειδοποιείται ότι ο Εναγόμενος θα προχωρήσει στη λήψη δικαστικών μέτρων και στη διακοπή της παροχής υδατοπρομήθειας και ηλεκτρικού ρεύματος στο καφεστιατόριο. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι η διακοπή της παροχής της υδατοπρομήθειας και του ηλεκτρισμού έγινε την 23.12.2014 δηλαδή μετά την πάροδο 35 ημερών από την επίδοση της επιστολής ημερ. 12.11.2014 και μετά την επίδοση επιστολής του δικηγόρου του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα ημερ. 16.12.2014 (Τεκμήριο Ζ στην ένορκη δήλωση του Σ. Παναγιώτου) η οποία επιδόθηκε την 22.12.2014 με την οποία την πληροφορούσε για την πρόθεση του Εναγόμενου να προχωρήσει στη διακοπή της ηλεκτροδότησης και της παροχής νερού. Η πλευρά της Ενάγουσας ισχυρίζεται ότι ο ως άνω όρος είναι παράνομος, αντισυμβατικός και καταχρηστικός χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε άλλο. Οι θέσεις της για το ζήτημα αυτό παρέμειναν ασαφείς και αόριστες και ως εκ τούτου δεν γίνονται αποδεκτές. Περαιτέρω η πλευρά της Ενάγουσας δεν εξαιτείται στην Έκθεση Απαίτησης τη δήλωση του Δικαστηρίου ότι ο πιο πάνω όρος είναι άκυρος λόγω παρανομίας, ασυμβατικότητας ή καταχρηστικότητας. Στην υπόθεση Perera v. Vandiyar
(1953)1 All E.R. 1109 αποφασίστηκε ότι η διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος από τον ιδιοκτήτη δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει το αστικό αδίκημα (tort) της επέμβασης (trespass) στο ακίνητο αλλά μόνο παράβασης συμφωνίας. Όπως λέχθηκε από τον Sir Raymond Eveshed, Μ.R.: «Ιn my judgment, the tenant in the case now before us has not proved any separate tort. I am not satisfied that there is a tort of eviction. In so far as eviction is achieved, it seems to me, prima facie, to be a breach of contract. Nor am I satisfied that there was any trespass here in relation to the gas and electricity.» Η υπόθεση Perera υιοθετήθηκε στην πρόσφατη απόφαση Grange v. Quinn
(2013)EWCA Civ 24. Στην υπόθεση Perera δεν υπήρχε ρητή πρόνοια που έδιδε το δικαίωμα διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος στον ιδιοκτήτη όπως στην παρούσα υπόθεση. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού στο καφεστιατόριο δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης και επομένως δεν θα μπορούσαν να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα παρόλο που η πλευρά της Ενάγουσας χαρακτηρίζει τις ενέργειες του Εναγόμενου, ή των αντιπροσώπων του ως παράνομη επέμβαση. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο Εναγόμενος προχώρησε στη διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και υδροδότησης με σκοπό την εκδίωξη της Ενάγουσας. Στη Thanos Hotels κ.α. ν. Ιωακείμ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1167 όπου ο Ενάγοντας κατείχε υποστατικά, όπως και στην παρούσα υπόθεση βάσει άδειας χρήσης (license), αποφασίστηκε ότι υπέρβαση του δικαιώματος κατοχής ακινήτου μετά τη λήξη της ενοικίασης ή και άδειας χρήσης δεν παρέχει στον ιδιοκτήτη να ανακτήσει με βία την κατοχή του. Στην υπόθεση αυτή υπήρχαν αμφισβητούμενα γεγονότα ως προς τον τρόπο που εισήλθαν οι Εναγόμενοι - Εφεσείοντες στο εν λόγω υποστατικό (ο Ενάγων ισχυρίζετο σπάσιμο των κλειδαριών και αποκοπή ρεύματος και νερού ενώ οι Εναγόμενοι ότι απλώς άνοιξαν με το δικό τους κλειδί που δικαιωματικά κρατούσαν) όμως το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ανέφερε οτιδήποτε ως κατάληξη του ως προς τον τρόπο επέμβασης. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε κατ΄ έφεση την απαίτηση του αδειούχου (Ενάγοντα) τον οποίο οι ιδιοκτήτες (Εναγόμενοι) «εξεδίωξαν» χωρίς να εξασφαλίσουν διάταγμα του Δικαστηρίου. Στην απόφαση αυτή λέχθηκαν και τα ακόλουθα: «.Αναφορικά με τη θεραπεία της αυτοβοήθειας (the remedy of self-help) σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στη σελ. 396 της υπόθεσης Bristol Corporation (ανωτέρω), η ουσία των οποίων είναι ότι παρόλο που ένας πολίτης δικαιούται να προχωρήσει σε ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου (εκεί που κάποιο πρόσωπο κατέχει τούτο σαφώς παράνομα) χωρίς τη βοήθεια του δικαστηρίου και νοουμένου ότι μπορεί να πράξει τούτο ειρηνικά, εντούτοις είναι συμβουλεύσιμο όπως πράττει τούτο μέσω δικαστηρίου. Ταυτόχρονα όμως και τα δικαστήρια θα πρέπει να φροντίζουν όπως το δικαίωμα του αυτό εξασφαλίζεται σύντομα». Στην παρούσα υπόθεση όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία η πλευρά του Εναγόμενου αποκάλυψε προς την Ενάγουσα την πρόθεση της για διακοπή της παροχής ηλεκτρικού ρεύματος και νερού δίδοντας σχετικές ειδοποιήσεις και επικαλούμενη πάντοτε πρόνοιες της σύμβασης ημερομηνίας 16.1.2009. Κρίνω ότι τα πιο πάνω δεν μπορούν να εξομοιωθούν με βίαιη συμπεριφορά έχοντας υπόψη και την νομολογία που έχει αναφερθεί. Παρόλο που είναι συμβουλεύσιμο όπως η ανάκτηση κατοχής πετυχαίνεται μέσω Δικαστηρίου εντούτοις δεν απαγορεύεται η ανάκτηση της με ειρηνικό τρόπο έχοντας υπόψη τα όσα έχουν λεχθεί στην Thanos Hotels κ.α. v. Iωακείμ (ανωτέρω). Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου-Καθ΄ ου η Αίτηση και σε βάρος της Ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ................ Α. Ν. Κονή, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.