Y. Theologou & Sons Investments Ltd κ.α. ν. K. Onisiforou Construction and Developing Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2624/2014, 25/5/2015

Y. Theologou & Sons Investments Ltd κ.α. ν. K. Onisiforou Construction and Developing Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2624/2014, 25/5/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A94 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 2624 / 2014 Μεταξύ:-

1. Y. Theologou & Sons Investments Ltd
2. Γεννάδιος Θεολόγου & Υιοί Λτδ Ενάγοντες Και K. Onisiforou Construction and Developing Ltd Εναγόμενη Αίτηση για Επιθεώρηση Εγγράφων Ημερομηνίας 8/4/2015 Ημερομηνία :- Δευτέρα 25η Μαίου 2015 Για τους ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση :- κα. Σοφία Χατζηνεοφύτου για Καλλής & Καλλής Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Σοφία Χατζηνεοφύτου Για την εναγόμενη - Αιτήτρια :- κα. Νικολέττα Χαραλάμπους για Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Νικολέττα Χαραλάμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Όπως αναφέρεται και πιο πάνω το Δικαστήριο με αυτή την απόφαση του εξετάζει αίτηση για επιθεώρηση εγγράφων. Θεωρώ πως μία παράθεση του μέχρι σήμερα ιστορικού της αγωγής θα ήταν χρήσιμη τόσο προς αιτιολόγηση αυτής της απόφασης όσο και για καλύτερη κατανόηση του θέματος το οποίο τίθεται προς εξέταση με την αίτηση της εναγομένης. [ 2 ] Σύμφωνα και με το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής προκύπτουν τα ακόλουθα στοιχεία. [ 2.1 ] Οι ενάγουσες καταχώρησαν αγωγή εναντίον της εναγομένης στις 27/11/
3. [ 2.2 ] Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στις 8/1/
4. [ 2.3 ] Η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 20/1/
5. [ 2.4 ] Στις 10/2/2015 οι ενάγουσες καταχώρησαν αίτηση γι΄ απόφαση λόγω παράλειψης της εναγομένης μέχρι εκείνη την ημερομηνία να καταχωρήσει έκθεση υπεράσπισης. Η αίτηση αυτή εξακολουθεί να εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου και είναι ορισμένη για απόδειξη στις 3/6/2015 με προθεσμία καταχώρησης έκθεσης υπεράσπισης μέχρι και τις 27/5/
6. [ 2.5 ] Μετά και από την καταχώρηση της αίτησης υπό εξέταση με αυτή την απόφαση στις 8/4/2015, οι καθ΄ ων η αίτηση ενάγουσες καταχώρησαν στις 20/4/2015 ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης με επτά λόγους ένστασης. [ 2.6 ] Με την καταχώρηση της η αίτηση ορίστηκε, από τον Πρωτοκολλητή, για πρώτη φορά στις 6/5/2015 κατά την οποία ημερομηνία ζητήθηκε ημερομηνία ακρόασης. [ 2.7 ] Ορίστηκε η αίτηση για ακρόαση στις 18/5/2015, ημερομηνία κατά την οποία επιφυλάχθηκε αυτή η απόφαση. [ 3 ] Αξίζει να σημειωθεί πως προ της καταχώρησης της αίτησης η εναγόμενη είχε καταχωρήσει στις 18/2/2015 ειδοποίηση επιθεώρησης εγγράφων σύμφωνα με τον Τύπο 23 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. [ 4 ] Επίσης, σύμφωνα και με τα τεκμήρια τα οποία επισυνάπτονται επί της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης, οι δικηγόροι της εναγομένης απέστειλαν με τηλεομοιότυπο στις 6/2/2015 (σύμφωνα με σχετική σφραγίδα) επιστολή ημερομηνίας 5/2/2015 προς τους δικηγόρους των εναγουσών με την οποία ζητούσαν όπως εφοδιαστούν με αντίγραφα των εγγράφων τα οποία αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης έτσι ώστε οι ίδιοι να προβούν στην ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης. [ 5 ] Οι δικηγόροι των εναγουσών απάντησαν με επιστολή τους ημερομηνίας 20/2/
7. Σύμφωνα με το περιεχόμενο αυτής η θέση τους επί του θέματος ήταν ότι «...παρόλο που στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν προσδιορίζεται ο χρόνος που διατάσσεται η αποκάλυψη των εγγράφων, συνήθως γίνεται μετά από την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων, γιατί τότε διαφαίνονται τα επίδικα θέματα». Εντός της ίδιας επιστολής εξέφρασαν και την άποψη πως το αίτημα «...για παρουσίαση εγγράφων για επιθεώρηση στο παρόν στάδιο είναι πρόωρο και τον μόνο σκοπό που έχει η αποκάλυψη είναι για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας...». [ 6 ] Οι δικηγόροι της εναγομένης απάντησαν με επιστολή ημερομηνίας 5/3/2015 (η οποία φέρει ένδειξη ότι είχε αποσταλεί με τηλεομοιότυπο στις 6/3/2015) εντός της οποίας εξέφρασαν την άποψη ότι «... δυνατότητα επιθεώρησης από διάδικο εγγράφων που αναφέρονται σε δικόγραφα του αντιδίκου του υπάρχει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας δικαιωματικά». Συμφώνησαν μεν με τη θέση ότι η αποκάλυψη εγγράφων συνηθίζεται σε μεταγενέστερο στάδιο επισημαίνοντας όμως ότι με την ειδοποίηση τους ζητούσαν επιθεώρηση των εγγράφων, διαδικασία την οποία περιέγραψαν ως μία διαδικασία εντελώς ξεχωριστή από τη διαδικασία γενικής αποκάλυψης εγγράφων η οποία αναφέρεται στην Δ.28 θ.
8. Επισήμαναν επίσης πως το δικαίωμα της εναγομένης να λάβει τα έγγραφα τα οποία αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας προνοείται από την Δ.28 θθ. 6 έως 9 αναφερόμενοι επίσης στο χρόνο για την προσαγωγή εγγράφων (Δ.28 θ. 8) ως επίσης και το δικαίωμα αίτησης (Δ.28 θ. 9) σε περίπτωση όπου διάδικος δεν συμμορφώνεται με την ειδοποίηση (Δ.28 θ. 7). Παράκληση δε των δικηγόρων της εναγομένης ήταν όπως οι δικηγόροι των εναγουσών τους προμηθεύσουν με τα έγγραφα τα οποία αναφέρονται στην ειδοποίηση ημερομηνίας 18/2/2015 «...προς αποφυγή κατασπατάλησης του Δικαστικού χρόνου και της δημιουργίας αχρείαστων εξόδων...». [ 7 ] Διαπιστώνεται πως τόσο με την αίτηση της εναγομένης όσο και με την ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης των εναγουσών διατυπώνονται παρόμοιες θέσεις με αυτές οι οποίες αναφέρονται πιο πάνω. Οι οποίες βεβαίως υποστηρίχθηκαν από ανάλογη επιχειρηματολογία η οποία εμπεριέχεται στις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες οι ευπαίδευτοι δικηγόροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο στις 18/5/
9. [ 8 ] Ιδιαίτερα εμπεριστατωμένη και σταθερά επικεντρωμένη στο θέμα υπό εξέταση με αυτή την απόφαση με ανάλογες αναφορές σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων[1] (εντός των οποίων βεβαίως υπάρχουν και αναφορές σε σχετική νομολογία και σχετικά συγγράμματα) διαπιστώνεται να είναι η γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου της εναγομένης, αυξάνοντας με αυτό τον τρόπο και την πειστικότητα της. Η διαπίστωση αυτή του Δικαστηρίου έχει όμως σχέση περισσότερο με την ορθή προσέγγιση αλλά και ορθή γενικότερη αντίληψη ως πρός τη δυνατότητα εφαρμογής της νομικής πτυχής του θέματος υπό εξέταση ενώ παράλληλα διαπιστώνεται μία αδυναμία, όχι της επιχειρηματολογίας αλλά της μαρτυρίας, ως πρός την όσο το δυνατό καλύτερη διασύνδεση, με μαρτυρία βεβαίως, της πραγματικής πτυχής της περίπτωσης της εναγομένης με αυτή τη νομική πτυχή. Έτσι ώστε βεβαίως με αυτό τον τρόπο το αίτημα της εναγομένης να μπορούσε να είχε ενδυναμωθεί και από την πραγματική πτυχή του, σε σχέση με την περίπτωση υπό εξέταση, και κατ΄ επέκταση βεβαίως να αυξανόταν και η πειστικότητα της επιχειρηματολογίας της ευπαίδευτης συνηγόρου της εναγομένης ως πρός τη νομική πτυχή της αίτησης. [ 9 ] Η γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών διαπιστώνεται να είναι πιο γενική στην όλη προσέγγιση της, δίχως εντούτοις παράλληλα να ξεφεύγει εντελώς και από το θέμα υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, παρά και τη διαπίστωση του Δικαστηρίου ως πρός την ύπαρξη σύγχυσης ή ενδεχομένως παραγνώρισης στην όλη επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών μεταξύ δύο διαφορετικών εννοιών, δηλαδή αυτή της αποκάλυψης και αυτή της επιθεώρησης. Η οποία ενδεχομένως να οφείλεται και στη συνήθως στενή διασύνδεση μεταξύ δύο εκ πρώτης όψεως αλληλοεξαρτώμενων διαδικασιών. Θέτοντας το πολύ απλά αυτό το οποίο κυρίως δεν αναγνωρίζεται από την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών είναι η δυνατότητα να υπάρξει επιθεώρηση δίχως να προηγηθεί αποκάλυψη. Επιπλέον, ασφαλώς και δεν είναι δυνατό να υποστηρίζονται θέσεις αναφορικά με το κατά πόσο θα επιτραπεί επιθεώρηση εγγράφων ή όχι με αναφορές σε περιπτώσεις ή αυθεντίες στις οποίες το θέμα υπό εξέταση ήταν αυτό της αποκάλυψης και όχι της επιθεώρησης εγγράφων. [ 10 ] Η νομική βάση της αίτησης αποτελείται κυρίως από τη Δ.28 θθ. 6 εώς και 9 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας με αναφορά και στο άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. [ 11 ] Ως νομική βάση της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης αναφέρονται, επιπρόσθετα, και οι υπόλοιποι κανονισμοί της Δ.28 από 1 έως και 5 ενώ με τους επτά λόγους ένστασης οι ενάγοντες υποστηρίζουν τα ακόλουθα βασικά σημεία. Ότι η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντινομική (λόγος ένστασης (α)) και θα προκαλέσει αδικία στους καθ΄ ων η αίτηση (λόγος ένστασης (β)) ενώ επίσης ότι «...είναι πρόωρη και δεν στηρίζεται στο σωστό νομικό βάθρο, αφενός δια τον λόγο ότι δεν έχουν προσδιοριστεί τα επίδικα θέματα με την καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης και αφετέρου δεν έχει ζητηθεί και/ή προηγηθεί διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων» (λόγος ένστασης (γ)). Επίσης υποστηρίζεται πως τα έγγραφα «...βρίσκονται ήδη στην κατοχή της Αιτήτριας και το γεγονός αυτό αποκρύβεται από την Αιτήτρια» (λόγος ένστασης (δ)) ενώ η αίτηση θα προκαλέσει τόσο καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής (λόγος ένστασης (ε)) όσο και «...υψηλά και άσκοπα έξοδα...» (λόγος ένστασης (στ)) και ότι, τέλος, αυτή γίνεται «...κακόπιστα και καταχρηστικά των δικαστικών διαδικασιών» (λόγος ένστασης (ζ)). [ 12 ] Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Χριστοδούλου, υπαλλήλου της εναγομένης εταιρείας, ενώ η ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ενός εκ των διευθυντών των καθ΄ ων η αίτηση εναγουσών εταιρειών. [ 13 ] Αναφορικά με τη νομική πτυχή του θέματος υπό εξέταση το Δικαστήριο θεωρεί ως ιδιαίτερα βοηθητική την ύπαρξη αναφορών εντός της γραπτής αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της εναγομένης σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων. Βεβαίως όπως τα ισοβάθμια Δικαστήρια κατέληξαν σε ανάλογα συμπεράσματα και στη συνέχεια άσκησαν τη δική τους διακριτική εξουσία, σύμφωνα και με τις περιστάσεις υπό εξέταση στην κάθε περίπτωση, έτσι και το Δικαστήριο στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση, ασκώντας τη δική του διακριτική ευχέρεια οφείλει να βασιστεί στα όσα στοιχεία έχει στη διάθεση του έτσι ώστε να καταλήξει στο δικό του συμπέρασμα ανάλογα και με τη δική του αντίληψη ως πρός την ορθή αλλά παράλληλα και δίκαιη εφαρμογή της νομικής πτυχής του όλου θέματος υπό εξέταση. [ 14 ] Σύμφωνα με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης και βάσει των όσων προσωπικά γνωρίζει η ενόρκως δηλούσα, η εναγόμενη δεν έχει στην κατοχή της τα έγγραφα των οποίων ζητείται η επιθεώρηση και το γεγονός αυτό έχει καταστήσει δύσκολη την ετοιμασία και καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης αφού οι δικηγόροι της δεν έχουν πρόσβαση στα «αναγκαία δεδομένα και/ή πληροφορίες» (παράγραφος 13 της ένορκης δήλωσης της Κατερίνας Χριστοδούλου). Ενώ βάσει των όσων γνωρίζει η ενόρκως δηλούσα και όσων την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της εναγομένης τα συγκεκριμένα έγγραφα είναι «ουσιώδη προς τα επίδικα θέματα της αγωγής και αναγκαία» έτσι ώστε να ετοιμαστεί η έκθεση υπεράσπισης της εναγομένης (παράγραφος 10 της ένορκης δήλωσης). [ 15 ] Διερωτώμαι πραγματικά ως πρός το πως γνωρίζει η ενόρκως δηλούσα προς υποστήριξη της αίτησης ή πως η ίδια καθορίζει ποιά είναι τα επίδικα θέματα της αγωγής εφόσον τα δικόγραφα δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί. Τα επίδικα θέματα μίας αγωγής σε περιπτώσεις όπου υπάρχει εμφάνιση από ένα διάδικο δεν καθορίζονται στο σύνολο τους παρά μόνο μετά και από την ολοκλήρωση των δικογράφων. Αυτό βεβαίως δεν συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Επίσης η ενόρκως δηλούσα δεν δίδει οποιαδήποτε επεξήγηση ως πρός το λόγο ακριβώς γιατί έχει καταστεί δύσκολη η ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης επειδή οι δικηγόροι της δεν έχουν πρόσβαση στα συγκεκριμένα έγγραφα. [ 16 ] Οφείλω να διευκρινίσω το εξής. Το γεγονός ότι η ενόρκως δηλούσα ισχυρίζεται πως η εναγόμενη δεν έχει στη κατοχή της τα συγκεκριμένα έγγραφα από μόνο του δεν καθορίζει με οποιοδήποτε βαθμό σαφήνειας τη θέση της ίδιας της εναγομένης ως πρός την κατ΄ ισχυρισμό αναγκαιότητα να επιθεωρηθούν αυτά τα έγγραφα ως επίσης και να ληφθούν αντίγραφα αυτών. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε να αναφέρει η ενόρκως δηλούσα ότι η εναγόμενη δεν έχει στη κατοχή της τα συγκεκριμένα έγγραφα καθότι ουδέποτε υπήρξε η οποιαδήποτε συμφωνία με τις ενάγουσες όπως αυτές ισχυρίζονται εντός της έκθεσης απαίτησης τους. Ή, ότι αν και υπήρχε όντως η συμφωνία στην οποία οι ενάγουσες αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης τους και η οποία ουσιαστικά οδήγησε και στη δημιουργία των υπολοίπων εγγράφων και τα οποία σε κάποιο χρονικό σημείο είχαν περιέλθει στην κατοχή της εναγομένης, εντούτοις αυτά στην πορεία του χρόνου είτε έχουν απωλεσθεί ή καταστραφεί είτε πλέον δεν είναι εύκολος ο εντοπισμός τους. Κανένας ισχυρισμός δεν προβάλλεται επί του συγκεκριμένου θέματος. [ 17 ] Παραδείγματος χάριν, το Δικαστήριο στην περίπτωση της Πολιτικής Αγωγής 5749/2012 του Επαρχιακού Δικαστήριου Λευκωσίας, ημερομηνίας 30/10/2013, Alpha Bank Cyprus Ltd. v.
10. Χριστόδουλος Έλληνας κ. ά. άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια, εγκρίνοντας την αίτηση για επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων εγγράφων, βασιζόμενο σε αναφορά των αιτητών πως η επιθεώρηση επιδιωκόταν έτσι ώστε να διευκρινιστούν ορισμένα ουσιαστικά γεγονότα. [ 18 ] Δηλαδή, από μόνος του ως προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι καθίσταται δύσκολη η ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης δεν κρίνεται ικανοποιητικός ή επαρκής προς υποστήριξη του αιτήματος της εναγομένης. Θεωρώ ότι οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται απλά και μόνο από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης είναι πέραν από επαρκείς έτσι ώστε η εναγόμενη να μπορούσε να ήταν σε θέση να προτείνει μία σαφέστερη θέση ως πρός τους λόγους βάσει των οποίων καθίσταται δύσκολη η ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης. Παράλληλα οι πληροφορίες αυτές κρίνονται επίσης επαρκείς έτσι ώστε να καθίσταται εφικτή και η ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης. [ 19 ] Συγκεκριμένα υπενθυμίζω ότι με την έκθεση απαίτησης των οι ενάγουσες αναφέρονται στα ακόλουθα. Στους βασικούς όρους της, σύμφωνα με τους δικούς τους ισχυρισμούς, επίδικης συμφωνίας, στην κατ΄ ισχυρισμό συμμόρφωση τους με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντι της εναγομένης για μία χρονική περίοδο πέραν των δύο ετών (από 4/10/2010 έως 18/1/2013) παρέχοντας παράλληλα και λεπτομέρειες σε σχέση με την έκδοση σχετικής απόδειξης είσπραξης σε 38 συνολικά περιπτώσεις με παράλληλη συγκεκριμενοποίηση ημερομηνίων, αριθμών απόδειξης είσπραξης αλλά και του ποσού το οποίο αναγραφόταν επί κάθε απόδειξης για ένα συνολικό ποσό πέραν των €120.000,00 (συγκεκριμένα €123.948,80). [ 20 ] Εύλογα διερωτάται το Δικαστήριο. Η εναγόμενη, προς υποστήριξη της αίτησης της, δεν έχει οποιαδήποτε θέση επί αυτών των ισχυρισμών; Δηλαδή, η ενόρκως δηλούσα ως υπάλληλος της εναγομένης δεν είναι σε θέση τουλάχιστον να τοποθετηθεί είτε σε σχέση με την κατ΄ ισχυρισμό επίδικη συμφωνία είτε αυτές τις έστω κατ΄ ισχυρισμό 38 συναλλαγές κατά τη διάρκεια μίας χρονικής περιόδου έκτασης περίπου 27 μηνών; [ 21 ] Αυτά είναι θέματα αναφορικά με τα οποία το Δικαστήριο θα ανέμενε τουλάχιστον κάποια τοποθέτηση από την εναγόμενη έτσι ώστε να του παρεχόταν η δυνατότητα να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία ως πρός το αίτημα της προς όφελος της. Ελλείπει δηλαδή μία πραγματική βάση επί της οποίας θα μπορούσε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί και εύλογα να οδηγήσει σε αποδοχή του αιτήματος της εναγομένης. [ 22 ] Καθότι το οποιοδήποτε δικαίωμα της εναγομένης στην επιθεώρηση των εγγράφων τα οποία αναφέρονται εντός της έκθεσης απαίτησης - έστω και έαν θεωρητικά αυτό είναι όντως υπαρκτό - δύναται, σε περίπτωση υποβολής αιτήματος προς το Δικαστήριο, να ασκηθεί μόνο μετά και από άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του ίδιου του Δικαστηρίου. Η άσκηση όμως τέτοιας διακριτικής ευχέρειας θα πρέπει να έχει και μία ανάλογη πραγματική βάση επί της οποίας αυτή να θεμελιώνεται. Η δημιουργία αυτής της βάσης θα μπορούσε να προκύψει μόνο μετά και από παράθεση των οποιωνδήποτε κρινόμενων ως επαρκών λόγων βάσει κυρίως της μαρτυρίας η οποία προσφέρεται προς υποστήριξη αιτήματος επιθεώρησης εγγράφων τα οποία αναφέρονται εντός της έκθεσης απαίτησης. [ 23 ] Επιπρόσθετο παράδειγμα κατ΄ ισχυρισμό ύπαρξης εγγράφων σε σχέση με τα οποία η ενόρκως δηλούσα δεν τοποθετείται καθόλου είναι και οι επιστολές των εναγουσών προς την εναγόμενη (ημερομηνίας 31/7/2014 και 3/9/2014). Αυτά τα δύο έγγραφα, σύμφωνα βεβαίως με τους ισχυρισμούς εντός της έκθεσης απαίτησης, χρονικά έχουν δημιουργηθεί πολύ πιο πρόσφατα από τα υπόλοιπα έγγραφα. [ 24 ] Ποιά είναι η θέση της ενόρκως δηλούσας και κατ΄ επέκταση της εναγομένης αναφορικά με αυτές τις επιστολές; Ουδέποτε τις έλαβε; Πρώτη φορά μετά και από την επίδοση της αγωγής λαμβάνει γνώση η εναγόμενη ως πρός την ύπαρξη τέτοιων επιστολών; Ή μήπως τις έλαβε αλλά τις έχει απωλέσει ή δεν τις εντοπίζει εύκολα έτσι ώστε ούτε να μπορεί να τις παραδώσει προς τους δικηγόρους της έτσι ώστε να τους βοηθήσει με την ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης της; [ 25 ] Τονίζω βεβαίως πως το Δικαστήριο δεν θεωρεί ως δεδομένους τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς των εναγουσών εντός της έκθεσης απαίτησης τους. Παραμένουν απλά και μόνο ισχυρισμοί εντός ενός δικογράφου οι οποίοι, εάν δεν γίνουν παραδεκτοί με το δικόγραφο της εναγομένης, θα πρέπει στη συνέχεια να αποδειχτούν με την παρουσίαση της ανάλογης μαρτυρίας. Η οποιαδήποτε αναφορά του Δικαστηρίου εντός αυτής της απόφασης στους ισχυρισμούς των εναγουσών γίνεται έτσι ώστε να αναδεικνύεται η έλλειψη ή ουσιαστικά η απουσία η οποία διαπιστώνεται ως πρός την ύπαρξη της οποιασδήποτε τοποθέτησης της εναγομένης, δια μέσω των ισχυρισμών της ενόρκως δηλούσας προς υποστήριξη της αίτησης της, αναφορικά με την προβαλλόμενη αναγκαιότητα της έκδοσης ενός διατάγματος για την επιθεώρηση των εγγράφων τα οποία αναφέρονται εντός της έκθεσης απαίτησης των εναγουσών. [ 26 ] Διευκρινίζω, σε αυτό το σημείο της απόφασης, ότι το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ως ορθή τη θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγουσών ως προς το ότι οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της ένστασης είναι δυνατό να θεωρηθούν αναντίλεκτοι, απλά και μόνο διότι αυτός δεν αντεξετάστηκε. Με το ίδιο σκεπτικό και οι ισχυρισμοί της ενόρκως δηλούσας προς υποστήριξη της αίτησης θα μπορούσαν να θεωρηθούν αναντίλεκτοι εφόσον ούτε και αυτή αντεξετάστηκε. Ούτε και οι τρεις αυθεντίες[2] στις οποίες αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγουσών είναι δυνατό να διαπιστωθεί ότι υποστηρίζουν, με οποιοδήποτε τρόπο, τη θέση την οποία πρότεινε αναφορικά με την αναντίλεκτη φύση των ισχυρισμών του ενόρκως δηλούντος προς υποστήριξη της ένστασης. [ 27 ] Όμως πραγματικά με τα όσα αναφέρει σχετικά η ενόρκως δηλούσα δεν έχω ικανοποιηθεί πως σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας καθίσταται αναγκαία η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος έτσι ώστε να είναι σε θέση οι δικηγόροι της εναγομένης να ετοιμάσουν την έκθεση υπεράσπισης της. Αυτό το οποίο όντως διαπιστώνεται είναι ότι οι ισχυρισμοί οι οποίοι προβάλλονται εντός της έκθεσης απαίτησης είναι επαρκώς λεπτομερείς ισχυρισμοί έτσι ώστε να αναμενόταν τουλάχιστον όπως η εναγόμενη στοιχειοθετήσει με πολύ πιο ικανοποιητικό και κατ΄ επέκταση πειστικό τρόπο με ανάλογη μαρτυρία το αίτημα της έτσι ώστε να παρείχε στο Δικαστήριο τη δυνατότητα να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προς όφελος της. [ 28 ] Ασφαλώς και το Δικαστήριο δεν καταλήγει σε αποδοχή της βασιμότητας του λόγου ένστασης (δ) υπό την έννοια ότι θεωρεί ως δεδομένο ότι τα έγγραφα των οποίων ζητείται η επιθεώρηση ήδη βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης και ότι αυτό το γεγονός αποκρύβεται από την εναγόμενη. Σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας δεν είναι ούτε εφικτό αλλά ούτε και ορθό για το Δικαστήριο να καταλήξει με βεβαιότητα σε ένα τέτοιο καθοριστικό συμπέρασμα προδικάζοντας ουσιαστικά και την αξιοπιστία ενδεχομένως βασικών μαρτύρων η μαρτυρία των οποίων θα ακουστεί κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής. [ 29 ] Εντούτοις λογικά ακόμη και σε σχέση με ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα αναμενόταν όπως η εναγόμενη να είχε στοιχειοθετήσει με πιο πειστικό τρόπο το αίτημα της. Διαφορετικά πραγματικά δεν είναι δυνατό να μην κριθεί και ως μερικώς βάσιμος ο λόγος ένστασης (γ) αναφορικά όμως αποκλειστικά μόνο με τη θέση ως προς το ότι το αίτημα της εναγομένης είναι πρόωρο. Ή τουλάχιστον αυτό δεν δικαιολογείται επαρκώς έτσι ώστε να μην κρίνεται πρόωρο. [ 30 ] Επιπλέον, αναμφίβολα η όλη διαδικασία η οποία έχει προηγηθεί σε σχέση με την προσπάθεια εξασφάλισης των συγκεκριμένων εγγράφων μέχρι και την έκδοση αυτής της απόφασης έχει αναπόφευκτα οδηγήσει και σε καθυστέρηση της αναμενόμενης πορείας αυτής της αγωγής σε σχέση τουλάχιστον με το αρχικό στάδιο όπου αναμένεται η ολοκλήρωση καταχώρησης των δικογράφων των διαδίκων. Δηλαδή, ως πρός τον λόγο ένστασης (ε) το θέμα δεν είναι τόσο το κατά πόσο η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα οδηγούσε σε καθυστέρηση αλλά κατά πόσο ήδη τα όσα έχουν προηγηθεί όντως έχουν οδηγήσει σε μία καθυστέρηση η οποία θα μπορούσε διαφορετικά να είχε αποφευχθεί. [ 31 ] Τονίζω πως το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως πρός τη νομική δυνατότητα έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Όμως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του αναφορικά με αυτό το θέμα ασφαλώς θα πρέπει να βασίζεται και επί μίας πραγματικής βάσης. Η οποία, όπως διαπιστώνεται, δεν του παρέχεται από τη μαρτυρία την οποία η εναγόμενη έχει παρουσιάσει προς υποστήριξη του αιτήματος της. Ουσιαστικά το Δικαστήριο οδηγείται σε συμπέρασμα πως η αιτούμενη επιθεώρηση δεν είναι αναγκαία είτε προς μία δίκαιη αντιμετώπιση του θέματος το οποίο τίθεται προς εξέταση από την αίτηση είτε προς εξοικονόμηση εξόδων. [ 32 ] Παρά και την κατάληξη του Δικαστηρίου πιο πάνω ως πρός το αίτημα της εναγομένης εντούτοις θεωρώ πως η αιτιολόγηση αυτής της απόφασης θα ήταν πληρέστερη με μία συνοπτική παράθεση της γενικότερης κρίσης του Δικαστηρίου ως πρός ορισμένα θέματα τα οποία εγέρθηκαν από τους διάδικους σε σχέση με την εκδίκαση αυτής της αίτησης. Κατ΄ αρχάς πραγματικά δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτή η θέση των εναγουσών (παράγραφος 3 (δ) της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης), η οποία σημειωτέον δεν συνδέεται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο λόγο ένστασης, ότι μοναδικός σκοπός της αίτησης της εναγομένης είναι να «αλιεύσει μαρτυρία». Πως είναι δυνατό να κριθεί ότι η εναγόμενη έχει σκοπό να αλιεύσει μαρτυρία στην ύπαρξη της οποίας εν πάση περιπτώσει ήδη υπάρχει παραδοχή και αναφορά εντός της έκθεσης απαίτησης; Επίσης, πως είναι δυνατό να γίνει δεκτή ταυτόχρονα η αντιφατική προβολή της θέσης ότι τα έγγραφα των οποίων ζητείται η επιθεώρηση ήδη βρίσκονται στην κατοχή της εναγομένης, γεγονός το οποίο η ίδια αποκρύβει (λόγος ένστασης (δ)) και από την άλλη να προβάλλεται η θέση ότι η εναγόμενη προσπαθεί να «κατασκευάσει υπεράσπιση» ζητώντας τα έγγραφα (παράγραφος 6 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης); Προβάλλοντας παράλληλα τη θέση ότι η προώθηση της αίτησης γίνεται καταχρηστικά των διαδικασιών του Δικαστηρίου (μέρος του λόγου ένστασης (ζ)). Ούτε και κρίνεται ορθή η γενική και απόλυτη θέση των εναγουσών ότι «...χωρίς να προηγηθεί διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων καθώς συμπλήρωση δικογράφων η επιθεώρηση και λήψη αντιγράφων είναι ανεπίτρεπτη». Ασφαλώς και υπάρχει αυτή η δυνατότητα όπως προβλέπεται και από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας δίχως παράλληλα να τίθεται οποιαδήποτε τέτοια απαγόρευση ως πρός το χρονικό σημείο κατά το οποίο είναι νομικά επιτρεπτό να εκδοθεί διάταγμα επιθεώρησης εγγράφων. [ 33 ] Συνεπώς, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση της εναγομένης θα πρέπει να απορριφθεί. Η αίτηση απορρίπτεται ενώ διατηρώντας υπόψη και το αποτέλεσμα εκδίκασης της εκδίδεται διαταγή πληρωμής των εξόδων από την εναγόμενη και υπέρ των εναγουσών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την αποπεράτωση της αγωγής. [ 34 ] Τέλος, διατηρώντας υπόψη την ημερομηνία έκδοσης αυτής της απόφασης και την προθεσμία η οποία αρχικά είχε δοθεί στις 22/4/2015 αναφορικά με την καταχώρηση της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης θεωρώ πως θα ήταν εύλογο και δίκαιο όπως αυτή παραταθεί από το ίδιο το Δικαστήριο, με δική του πρωτοβουλία, τουλάχιστον για μερικές μέρες από τις 27/5/2015 ως αρχικά αυτή είχε καθοριστεί μέχρι και τις 3/6/2015, ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση για απόφαση ημερομηνίας 10/2/2015 είχε οριστεί για απόδειξη και η οποία θα ακυρωθεί με ορισμό της αίτησης σε μεταγενέστερη ημερομηνία. [ 35 ] Ως εκ τούτου η συγκεκριμένη ημερομηνία ορισμού ακυρώνεται ενώ η προθεσμία για καταχώρηση έκθεσης υπεράσπισης αντικαθίσταται ως εξής. Η αίτηση ημερομηνίας 10/2/2015 ορίζεται για απόδειξη, δύο ημέρες αργότερα, δηλαδή στις 5/6/2015 και ώρα 09:00 εκτός εάν καταχωρηθεί έκθεση υπεράσπισης της εναγομένης μέχρι και τις 3/6/
11. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Οι λεπτομέρειες των συγκεκριμένων αποφάσεων είναι οι ακόλουθες. 1) Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, Απόφαση Μ. Γ. Λοϊζου Ε. Δ. στην Πολιτική Αγωγή Αρ. 1598/2011, Ημερομηνίας 20/1/2014, Societe General Bank-Cyprus Limited v.
12. Γεώργιος Περνέρου κ. ά.. 2) Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, Απόφαση Χ. Ι. Πογιατζή Π.Ε.Δ. στην Πολιτική Αγωγή 5749/2012, Ημερομηνίας 30/10/2013, Alpha Bank Cyprus Ltd. v.
13. Χριστόδουλος Έλληνας κ. ά.. 3) Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, Απόφαση Π. Μιχαηλίδη Ε. Δ. στην Πολιτική Αγωγή 4250/2012, Ημερομηνίας 30/8/2013,
14. Χριστάκης Φελλάς κ. ά. v. A. P. Kypros Satellites Ltd. κ. ά. [2] Κυρίλλου ν. Λάμπρου