← Κύπρος

ΧΑΡΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. Claridge Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 784/15, 26/6/2015

ΧΑΡΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ ν. Claridge Public Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 784/15, 26/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A114 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚΟΝΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 784/15 Μεταξύ: ΧΑΡΟΥΛΑΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ενάγουσας και

  1. Claridge Public Ltd
  2. Olympic Lagoon Hotels Ltd
  3. Kanika Hotels Ltd
  4. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ως Εκπρόσωπου της Κυπριακής Δημοκρατίας Εναγόμενων ---------------- Αίτηση ημερομηνίας 13.05.2015 Ημερομηνία: 26.06.2015 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ. Α. Γεωργιάδης για Χρίστος Γεωργιάδης & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Κ. Κακουλλή για CHRYSSES DEMETRIADES & CO LLC και κ. Κ. Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC Για τους Εναγόμενους 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Κ. Γρηγορίου για PHC TSANGARIDES LLC ---------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων: «(α) Δήλωση ότι η ενάγουσα έχει αποκλειστική άδεια παροχής υπηρεσιών βάσει του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου στην παραλιακή κρατική γη με αριθμό τεμαχίου 607 (προηγούμενα 290), Φ/Σ 51/19.4.ΙΙΙ, του συμπλέγματος C, τοποθεσία Παχύαμμος, στην Κάτω Πάφο («η Παραλία»), και ότι οι εναγόμενοι αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 δεν δικαιούνται να παρέχουν υπηρεσίες, να εισέρχονται, κατέχουν ή χρησιμοποιούν την Παραλία με οποιοδήποτε τρόπο, ή να εμποδίζουν την ενάγουσα από την άσκηση των δικαιωμάτων της, στην Παραλία∙ (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή τους υπηρέτες ή αντιπροσώπους ή υπαλλήλους τους ή διαφορετικά να παρέχουν υπηρεσίες, να κατέχουν, να εισέρχονται και χρησιμοποιούν και/ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο, ή να εμποδίζουν την ενάγουσα από την άσκηση των δικαιωμάτων της, στην Παραλία∙ (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 να μετακινήσουν οτιδήποτε έχουν κατασκευάσει και/ή τοποθετήσει στην Παραλία και/ή όπως λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την αποτροπή οποιασδήποτε περαιτέρω ζημιάς και/ή κινδύνου σε βάρος της ενάγουσας∙ (δ) Ειδικές και/ή γενικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω επέμβασης και/ή οχληρίας και/ή αμέλειας και/ή ψευδών παραστάσεων∙ (ε) Περαιτέρω ή άλλη θεραπεία∙ και (στ) Νόμιμους τόκους, έξοδα και ΦΠΑ (10323636J).» Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του ως άνω κλητηρίου η Ενάγουσα καταχώρησε την παρούσα αίτηση με την οποία εξαιτείται: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζει τους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή τους υπηρέτες ή αντιπροσώπους ή υπαλλήλους τους ή διαφορετικά να κατέχουν, εισέρχονται και χρησιμοποιούν και/ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην παραλιακή κρατική γη με αριθμό τεμαχίου 607 (προηγούμενα 290), Φ/Σ 51/19.4.ΙΙΙ, του συμπλέγματος C, τοποθεσία Παχύαμμος, στην Κάτω Πάφο («η Παραλία») και/ή να εμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο την ενάγουσα να παρέχει υπηρεσίες στην Παραλία, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής, ή νεότερη Διαταγή του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους εναγόμενους αρ. 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή τους υπηρέτες ή αντιπροσώπους ή υπαλλήλους τους ή διαφορετικά να μετακινήσουν οτιδήποτε έχουν κατασκευάσει και/ή τοποθετήσει στην Παραλία και/ή όπως λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την αποτροπή οποιασδήποτε περαιτέρω ζημιάς και/ή κινδύνου σε βάρος της ενάγουσας, μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής, ή νεότερη Διαταγή του Δικαστηρίου.» Η Αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, στα άρθρα 146 και 82 του Συντάγματος, στα άρθρα 6 και 10

(2)του Περί Ερμηνείας Νόμου, στα άρθρα 4, 6 και 12 των Περί των Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμων του 1999 και 2014, στο άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, στον βασικό Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο (Κεφ. 59) και στις τροποποιήσεις του, στο άρθρο 18 και στο Μέρος IV του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου και στη Δ.48, ΚΚ.2, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι η παρούσα αγωγή αφορά παραλιακή κρατική γη με αρ. τεμαχίου 607 (προηγούμενα 290), Φ/Σχ.51/19.4.ΙΙΙ («η παραλία»). Η παραλία βρίσκεται μπροστά από το Paphos Amathus Beach Hotel («το ξενοδοχείο») που ήταν ιδιοκτησίας της Εναγόμενης
  1. Σύμφωνα ακόμα με την Ενάγουσα η ίδια κατέχει αποκλειστική άδεια παροχής υπηρεσιών για την παραλία, που της παραχωρήθηκε από το Δήμο Πάφου μετά από διαδικασία προσφορών. Η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι αυτή έχει δικαίωμα κατοχής και παροχής υπηρεσιών στην παραλία δυνάμει σύμβασης άδειας χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994, παρόλο που η εν λόγω άδεια χρήσης καταργήθηκε δια νόμου λίγους μήνες μετά τη σύναψη της. Η Ενάγουσα αναφέρεται στη συνέχεια στην αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου την οποία καταχώρησε η Εναγόμενη 1 την 17.04.2015 εναντίον της για παράνομη επέμβαση στην παραλία (Τεκμήριο 1), ότι την ίδια ημερομηνία το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο αίτησης (Τεκμήριο 2) εξασφάλισε εναντίον της προσωρινά διατάγματα (Τεκμήριο 3), ότι η ίδια έχει καταχωρήσει αίτηση για Certiorari η οποία απορρίφθηκε (Τεκμήριο 4), καταχώρησε ένσταση (Τεκμήριο 5) και ότι τελικά το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 11.05.2015 ακύρωσε τα ως άνω προσωρινά διατάγματα (Τεκμήριο 6) και παραθέτει απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια ότι: - Η παραλία περιλήφθηκε στο Σχέδιο Χρήσης της παραλίας που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 26.08.2011 (Κ.Δ.Π. 310/2011) και μέρος του οποίου είναι το Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση στην αγωγή 634/15 (Τεκμήριο 5) ως σημείο παραλιακής κρατικής γης όπου μπορεί πρόσωπο στο οποίο έχει παραχωρηθεί άδεια από το Δήμο Πάφου να τοποθετεί κρεβάτια και ομπρέλες για σκοπούς παροχής υπηρεσιών και ότι ουδείς από τους Εναγόμενους υπέβαλε προσφυγή ή ένσταση αναφορικά με το σχέδιο. - Σύμφωνα με τα όσα της αναφέρει ο δικηγόρος της, ο Δήμος Πάφου έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να παραχωρεί άδειες για παροχή υπηρεσιών σε παραλίες εντός των δημοτικών ορίων περιλαμβανομένης της παραλίας. Η Εναγόμενη 1 αποδέχθηκε το δικαίωμα του Δήμου Πάφου να παραχωρεί άδειες για παροχή υπηρεσιών στην παραλία καταβάλλοντας σε αυτούς το τέλος για την έκδοση άδειας για το έτος
  2. Η εν λόγω άδεια των Εναγόμενων 1 έληξε και δεν ανανεώθηκε. - Τον Σεπτέμβριο του 2014 ο Δήμος Πάφου προκήρυξε διαγωνισμό για άδεια παροχής υπηρεσιών σε διάφορα σημεία της παραλίας. Μεταξύ των οποίων και για την παραλία. Η ίδια υπέβαλε προσφορά όπως και η Εναγόμενη 1 χρησιμοποιώντας την επωνυμία "Paphos Amathus Beach Hotel". Ο Δήμος Πάφου κατακύρωσε την προσφορά της ενώ απέρριψε την προσφορά της Εναγόμενης 1 ενημερώνοντας την για το δικαίωμα της να ασκήσει προσφυγή. Σύμφωνα με τα όσα την πληροφορεί ο δικηγόρος της η απόφαση κατακύρωσης κατέστη εκτελεστή διοικητική πράξη και ξεκάθαρα εμπίπτει στο πεδίο του δημόσιου δικαίου. - Οι Εναγόμενοι 1 - 3 ουδέποτε διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός της προκήρυξης ή τους όρους του διαγωνισμού ούτε άσκησαν ιεραρχική προσφυγή ή προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο κατά της απόφασης κατακύρωσης ή ήγειραν ζήτημα δικαιώματος τους να κατέχουν την παραλία. - Την 20.01.2015 ο Δήμος Πάφου και η ίδια συνήψαν συμφωνία για παροχής υπηρεσιών στην παραλία. Προηγουμένως η ίδια είχε παραδώσει στο Δήμο Πάφου εγγυητική πίστης εκτέλεσης. - Την 06.02.2015 ο τότε δικηγόρος της απέστειλε επιστολή στην Εναγόμενη 1 ζητώντας της να απομακρύνει τα αντικείμενα της από την παραλία και η Εναγόμενη 1 μετά τη λήψη της άρχισε να μετακινεί τα αντικείμενα. Το ξενοδοχείο είχε κλείσει για ανακαίνιση γύρω στα τέλη Σεπτεμβρίου του έτους
  3. - Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 20.01.2015 η Εναγόμενη 1 της ζήτησε, σε συνάντηση που είχαν, να της προτείνει κάποιο ποσό για να «αφήσει» την παραλία. Η ίδια απάντησε ότι δεν ήξερε αν αυτό μπορούσε να γίνει και ούτε τι έπρεπε να ζητήσει. - Η Εναγόμενη 1 έχει πωλήσει το ξενοδοχείο στους Εναγόμενους 2 και το πωλητήριο έγγραφο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι κατατεθημένο στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο τίτλος και η κατοχή του ξενοδοχείου επρόκειτο να περιέλθουν στους Εναγόμενους 2 την 26.05.2015 και μέχρι τότε οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 διαχειρίζονταν το ξενοδοχείο συνεργαζόμενοι μεταξύ τους. - Μετά την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 20.01.2015 και τη λήξη της προθεσμίας των 75 ημερών για άσκηση προσφυγής κατά της κατακύρωσης η Εναγόμενη 1 επικαλέστηκε την ύπαρξη και εγκυρότητα της συμφωνίας άδειας χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994 και αμφισβήτησε το δικαίωμα του Δήμου Πάφου να παραχωρεί άδειες παροχής υπηρεσιών στην παραλία. Ακολούθησε η καταχώρηση της αγωγής 634/15 Ε.Δ. Πάφου. Είναι εμφανές κατά την ίδια ότι η Εναγόμενη 1 προσπάθησε να εκμεταλλευτεί τα σοβαρά λάθη που έγιναν από τον Εναγόμενο 4 (Τεκμήρια 11 και 14 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση στην αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου). - Ουδέποτε ο Δήμος Πάφου έλαβε από τους Εναγόμενους τέλη δυνάμει της άδειας χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994 ή την αναγνώρισε. Η θέση του Δήμου Πάφου ήταν και είναι ότι η Εναγόμενη 1 δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα στην παραλία. - Το Ε.Δ. Πάφου είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την αγωγή 634/15 επειδή η νομιμότητα της άδειας παροχής υπηρεσιών που εξασφάλισε από το Δήμο Πάφου εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας. - Η άδεια χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994 έδινε στην Εναγόμενη 1 το δικαίωμα χρήσης της παραλίας μόνο για τοποθέτηση καρεκλών και κρεβατιών για εξυπηρέτηση των πελατών του ξενοδοχείου και απαγόρευε ρητά οποιαδήποτε άλλη χρήση (π.χ. για γάμους ή άλλες δραστηριότητες). - Ούτε το Υπουργείο Εσωτερικών, ούτε το Κτηματολόγιο, ούτε ο Δήμος Πάφου είναι αρμόδια σώματα για να αποφασίσουν κατά πόσο η άδεια χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994 είναι νόμιμη ή αν βρίσκεται σε ισχύ, παρά μόνο τα αρμόδια Δικαστήρια. - Οι Εναγόμενοι 1 - 3 επέδειξαν κακή πίστη αλλοιώνοντας την κατάσταση της παραλίας αφού αμέσως μετά την έκδοση των διαταγμάτων ημερομηνίας 17.04.2015 και συγκεκριμένα από την 25.04.2014 μέχρι την ημερομηνία της υπογραφής της ένορκης δήλωσης της (13.05.2015) εισέρχονταν παράνομα στην παραλία με εκσκαφείς, προέβαιναν σε σοβαρές αλλοιώσεις του εδάφους, φύτεψαν μεγάλο αριθμό φοινίκων και κατέστρεψαν μέρος του γρασιδιού, ενέργειες που σύμφωνα με το δικηγόρο της συνιστούν ποινικά αδικήματα. Ακόμα τοποθέτησαν κρεβατάκια της θάλασσας στην παραλία ενώ δεν έχουν άδεια του Δήμου Πάφου, ενέργεια που επίσης σύμφωνα με το δικηγόρο της συνιστά ποινικό αδίκημα. - Εκτός από τα έξοδα έκδοσης και διατήρησης της εγγυητικής επωμίστηκε έξοδα πέραν των €10.000 για αγορά άριστης ποιότητας εξοπλισμού για παροχή υπηρεσιών στην παραλία, γεγονός που την εξάντλησε οικονομικά. Ανέμενε την καλοκαιρινή περίοδο για να αρχίσει αμέσως να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία για να έχει κάποιες απολαβές για να μπορεί να συντηρεί την οικογένεια της. - Η έκδοση και διατήρηση σε ισχύ των διαταγμάτων ημερομηνίας 17.04.2015 της προκάλεσε σοβαρή απώλεια και ζημιά επειδή την παρεμπόδιζαν από του να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία. Αμέσως μετά την ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 17.04.2015 ο δικηγόρος της έστειλε επιστολή προς τους Εναγόμενους 1 - 3 (Τεκμήριο 7) ζητώντας τους να άρουν τις παράνομες ενέργειες τους στην παραλία. - Έγινε νέα καταγγελία (Τεκμήριο 8) επειδή οι Εναγόμενοι 1 - 3 τοποθέτησαν κρεβατάκια και ομπρέλες θαλάσσης, προέβησαν σε οικοδομικές εργασίες με οπλισμένο σκυρόδεμα, δεντροφύτευση και σε χωματουργικές εργασίες με τη χρήση εκσκαφέων χωρίς οποιαδήποτε σχετική άδεια, ενέργειες που συνιστούν ποινικά αδικήματα και παρεμποδίζουν την ίδια από την παροχή υπηρεσιών στην παραλία. - Η Εναγόμενη 1 απάντησε στην επιστολή του δικηγόρου της Τεκμήριο 7 με επιστολή του δικηγόρου τους ημερομηνίας 12.05.2015 ότι δεν έχει σκοπό να σταματήσει τις ενέργειές της (Τεκμήριο 9). Ο δικηγόρος της απάντησε με νέα επιστολή (Τεκμήριο 10). - Η ίδια επισκέφθηκε την παραλία στις 11.05.2015 και 12.05.2015 ζητώντας από τους Εναγόμενους 1 - 3 να απομακρύνουν τα κρεβατάκια, τις ομπρέλες και τις κατασκευές που τοποθέτησαν στην παραλία και να την αφήσουν να τοποθετεί τα δικά της κρεβατάκια και ομπρέλες ώστε να αρχίσει να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία, όμως οι Εναγόμενοι 1 - 3 αρνήθηκαν να απομακρύνουν τα αντικείμενα τους και της απαγόρευσαν την είσοδο στην παραλία ενώ συνέχιζαν να εκτελούν επί της παραλίας οικοδομικές εργασίες με οπλισμένο σκυρόδεμα. - Ο δικηγόρος της έστειλε και νέα επιστολή στις αρμόδιες αρχές (Τεκμήριο 11), οι οποίες ουδέν έπραξαν. - Οι Εναγόμενοι 1 - 3 συνεχίζουν να επεμβαίνουν και να χρησιμοποιούν παράνομα την παραλία για παροχή υπηρεσιών και για άλλους σκοπούς χωρίς να έχουν τις απαιτούμενες άδειες από το Δήμο Πάφου και συνεχίζουν να την εμποδίζουν από του να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία. - Απ' ότι την πληροφορεί ο δικηγόρος της υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότατα να δικαιούται στις αξιώσεις και θεραπείες που ζητά. - Εάν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι Εναγόμενοι 1 - 3 δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά, αφού δεν έχουν και άρα δεν θα απολέσουν οποιοδήποτε δικαίωμα στην παραλία. Εν πάση περιπτώσει δηλώνει υπεύθυνα ότι θα παρέχει υπηρεσίες στους πελάτες του ξενοδοχείου και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο επιθυμεί να χρησιμοποιεί την παραλία έναντι του καθορισμένου τιμήματος. Οι Εναγόμενοι 1 - 3 μπορούν να καταβάλουν οι ίδιοι το τίμημα για τους πελάτες τους ξενοδοχείου αν το επιθυμούν. - Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα οι Εναγόμενοι 1 - 3 θα συνεχίσουν να την εμποδίζουν να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία. Εκτός από τις απώλειες των εισοδημάτων της δεν θα μπορεί να τηρήσει τις οικονομικές της υποχρεώσεις προς το Δήμο Πάφου που είναι δεδομένο πως σε τέτοια περίπτωση θα τερματίσει τη συμφωνία ημερομηνίας 20.01.2015, θα ζητήσει ρευστοποίηση της εγγυητικής της και θα αξιώσει εναντίον της αποζημιώσεις. Αναπόφευκτα θα οδηγηθεί σε χρεωκοπία αφού θα υποστεί τεράστια ζημιά για τις δικές τις περιστάσεις, ενώ δεν θα έχει εισοδήματα. Η δικαίωση της με την τελική εκδίκαση της παρούσας αγωγής δεν θα είναι δυνατό να αποκαταστήσει τη ζημιά που θα υποστεί η ίδια και η οικογένεια της. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση η οποία βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 στα άρθρα 3, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στη Δ.48, θ.1, 2, 4 και 5 και Δ.2 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, στον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο (Κεφ. 59), στο άρθρο 18 του Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, στο άρθρο 26 του Συντάγματος και επί της διακριτικής ευχέρειας και της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 προβάλλουν ως λόγους ένστασης ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και ειδικότερα ότι δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα θεραπείας ή και επιτυχίας της αγωγής και ότι δεν καταδεικνύεται επαρκώς ότι θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ή το κατεπείγον της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, ότι η Ενάγουσα δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και κακόπιστα ή και εσκεμμένα απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα ή και πληροφορίες ή και δεν προέβηκε σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη τέτοιων γεγονότων παραβαίνοντας την υποχρέωση να ενεργεί με καλή πίστη, ενώ παρουσιάζει γεγονότα με αναληθή ή και παραπλανητικό τρόπο, ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη, ανυπόστατη και καταχρηστική και ότι δεν μπορεί να απαγορευθεί η είσοδος ή και η χρήση παραλίας σε οποιοδήποτε πρόσωπο και ότι τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα παραβίαζε τα συνταγματικά δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, ότι τα αιτούμενα διατάγματα πάσχουν ή και είναι ελαττωματικά καθότι είναι γενικά και αόριστα και ότι η τυχόν έκδοση τους θα τα καθιστούσε πρακτικά μη εκτελέσιμα ή και εφαρμόσιμα, ότι η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στην έγερση της παρούσας αγωγής ή και δεν υπάρχει ή και δεν αποκαλύπτεται οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα στη βάση του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης προς όφελος της Ενάγουσας, ότι ενδεχόμενη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση απ' ότι στην Ενάγουσα - Αιτήτρια ως επίσης δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε ζημιά η οποία να μην μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων ή και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί αδυναμίας ή και αφερεγγυότητας των Καθ' ων η Αίτηση, ότι το κλητήριο ένταλμα στην παρούσα αγωγή είναι ελαττωματικό με αποτέλεσμα να μη μπορούν να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, ότι δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ότι τα αιτούμενα διατάγματα αφορούν ακίνητη περιουσία την οποία κατέχει η Εναγόμενη 1 αδιάλειπτα από το 1994 δυνάμει σχετικής άδειας χρήσης κρατικής γης που της παραχωρήθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία στις 28.02.1994 και η οποία συνεχίζει να ισχύει και κατά συνέπεια τα αιτούμενα διατάγματα, αν εκδοθούν, θα αποστερήσουν την Εναγόμενη 1 των συμβατικών της δικαιωμάτων και τέλος ότι η Ενάγουσα δεν αποκαλύπτει ότι το μέρος της παραλίας που ισχυρίζεται ότι της παραχωρήθηκε από το Δήμο Πάφου είναι μικρότερο του περιγραφόμενου στα αιτούμενα διατάγματα και ότι ο μόνος αδειούχος χρήσης ολόκληρου του μέρους της παραλιακής κρατικής γης που περιγράφεται στα αιτούμενα διατάγματα είναι η Εναγόμενη
  4. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Πάρη Χρυσοστόμου ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία του ομίλου εταιρειών ΚΑΝΙΚΑ, μέλη του οποίου αποτελούν και οι Εναγόμενες 2 και 3, οι οποίες έχουν συνεργασία με την Εναγόμενη
  5. Ο Π. Χρυσοστόμου στην ένορκη δήλωση του πέραν των λόγων ένστασης τους οποίους επαναλαμβάνει και των νομικών τοποθετήσεων του για να υποστηρίξει τους λόγους ένστασης, σύμφωνα με τα όσα τον ενημέρωσαν οι δικηγόροι των Εναγομένων, αναφέρει ότι αρνείται τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας εκτός όσους ρητά αναφέρει ότι τους παραδέχεται. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει στη συνέχεια: - Η Εναγόμενη 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, παλαιότερα ονομαζόταν CLARIDGE INVESTMENTS LTD και είναι η ιδιοκτήτρια του όλου μεριδίου του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/7017 Φ/Σχ. 51/190403, τεμ. 441 τοποθεσία Παχύαμμος στην Κάτω Πάφο, εντός του οποίου βρίσκεται ένα παραλιακό ξενοδοχείο 5 αστέρων γνωστό μέχρι πρότινος με το όνομα Paphos Amathus Beach Hotel το οποίο πρόσφατα μετονομάστηκε σε Olympic Lagoon Resort Paphos («το ξενοδοχείο») (Αντίγραφο τίτλου ιδιοκτησίας - Τεκμήριο 1). - Η Εναγόμενη 1 παραχώρησε στην Εναγόμενη 2 κατόπιν συμφωνίας τη διαχείριση του ξενοδοχείου μέχρι την 31.12.2014 και η Εναγόμενη 2 την παραχώρησε στην Εναγόμενη 3 κατόπιν συμφωνίας υποδιαχείρισης μέχρι την 31.12.
  6. Οι εν λόγω συμφωνίες (Τεκμήρια 2 και 3) ανανεώθηκαν στη λήξη τους με τους ίδιους όρους. - Την 02.04.2015 η Εναγόμενη 1 προχώρησε στη σύναψη πωλητηρίου εγγράφου για την πώληση του ξενοδοχείου προς την εταιρεία Κ. Α. Olympic Lagoon Resort Ltd έναντι του τιμήματος πώλησης των €34.450.000,
  7. Η συμφωνία δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ αφού τελεί υπό αριθμό αιρέσεων, επτά συνολικά, οι οποίες πρέπει να αρθούν στο σύνολο τους ώστε να τεθεί σε ισχύ η συμφωνία πώλησης και να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση του ξενοδοχείου. Στην παρούσα φάση η ιδιοκτησία του ξενοδοχείου είναι στην Εναγόμενη 1 και η διαχείριση στην Εναγόμενη
  8. - Η άδεια χρήσης της Εναγόμενης 1 ημερομηνίας 28.02.1994 λήφθηκε από την ιδιοκτήτρια του επίδικου τεμαχίου, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία. Προηγήθηκε απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ημερομηνίας 21.11.1991 υπ' αριθμό 36.466 που ενέκρινε την παραχώρηση της παραλιακής κρατικής γης με αριθμό τεμαχίου 290, το οποίο στη συνέχεια άλλαξε σε 607, Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου LI/19.4.III, Συμπλέγματος "C", στην ενορία Κάτω Πάφος, στην Πάφο (το ακίνητο). Το ακίνητο αυτό είναι το επίδικο ακίνητο το οποίο η Ενάγουσα ζητά να μην επεμβαίνουν οι Εναγόμενοι και εφάπτεται με το ακίνητο όπου βρίσκεται το ξενοδοχείο της Εναγόμενης
  9. Ακολούθησε η σύναψη της συμφωνίας με την ονομασία Άδεια Χρήσης Κρατικής Γης ημερομηνίας 28.02.1994 (Τεκμήριο 5). (Επισυνάπτεται αντίγραφο τοπογραφικού σχεδίου (Τεκμήριο 6).) Η ως άνω συμφωνία ημερομηνίας 28.02.1994 ήταν αορίστου διάρκειας και σύμφωνα με το άρθρο 6 αυτής η παραχωρηθείσα άδεια θα τερματιζόταν είτε από την Κυπριακή Δημοκρατία είτε από την Εναγόμενη 1 με εξάμηνη γραπτή προειδοποίηση. Η συμφωνία ουδέποτε τερματίστηκε ή καταργήθηκε με οποιοδήποτε τρόπο και αμφότεροι οι συμβαλλόμενοι συνεχίζουν να την εφαρμόζουν και να τη θεωρούν ισχύουσα. - Μετά τη σύναψη της αναφερόμενης συμφωνίας η Εναγόμενη 1 εξασκώντας τα δικαιώματα της με βάση τη συμφωνία τοποθέτησε στην παραλία ομπρέλες και κρεβατάκια θαλάσσης για χρήση τους από τους ενοίκους του ξενοδοχείου παρέχοντας τους και υπηρεσίες εστιατορίου και μπαρ μέσω σερβιτόρων του ξενοδοχείου. Χρήση των υπηρεσιών αυτών μπορούσαν να έχουν και μη ένοικοι του ξενοδοχείου έναντι καθορισμένου αντιτίμου. - Ως εκ τούτου, η Εναγόμενη 1 έχει αδιάλειπτη κατοχή του επίδικου ακινήτου για σκοπούς παροχής των αναφερόμενων υπηρεσιών από την ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας άδειας χρήσης μέχρι σήμερα η οποία συμφωνία ουδέποτε τερματίστηκε και παραμένει μέχρι σήμερα σε ισχύ. Αντίθετα η Ενάγουσα ουδέποτε είχε ή έχει κατοχή της επίδικης παραλίας και ούτε επικαλείται δική της κατοχή στην ένορκη δήλωση της. Σύμφωνα επομένως με όσα τον ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων, η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να εγείρει αγωγή για παράνομη επέμβαση στην παραλία έναντι οποιουδήποτε και ειδικότερα εναντίον προσώπου το οποίο κατέχει άδεια χρήσης από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου και έχει νόμιμη κατοχή της παραλίας. - Σύμφωνα με την ενημέρωση των δικηγόρων των Εναγομένων ο Δήμος Πάφου δεν είχε οποιοδήποτε δικαίωμα να παραχωρήσει, κατόπιν διαγωνισμού που είχε προκηρύξει, άδεια παροχής υπηρεσιών σε μέρος της παραλίας και συνεπώς κανένα δικαίωμα απέκτησε η Ενάγουσα. - Στον εν λόγω διαγωνισμό είχε συμμετάσχει με υποβολή σχετικής προσφοράς και το ξενοδοχείο λόγω σφάλματος της Εναγόμενης 3 και οφειλόταν στην άγνοια της περί της ύπαρξης άδειας χρήσης, αφού η προκήρυξη του διαγωνισμού έγινε σε μικρό διάστημα μετά που η Εναγόμενη 3 ανέλαβε τη διαχείριση του ξενοδοχείου. Ακόμα το γεγονός ότι καταβάλλονταν από το ξενοδοχείο σχετικά ετήσια τέλη, συνέτεινε στη σύγχυση της Εναγόμενης
  10. Τελικά η Εναγόμενη 3 ενημερώθηκε από την Εναγόμενη 1 για το πώς είχε η όλη κατάσταση. Είναι συνεπώς ξεκάθαρο ότι ουδέποτε η Εναγόμενη 3 αναγνώρισε δικαίωμα του Δήμου Πάφου να παραχωρεί άδεια παροχής υπηρεσιών για το ακίνητο. - Μετά την αποδοχή της προσφοράς της Ενάγουσας από το Δήμο Πάφου, το Υπουργείο Εσωτερικών δια του Κτηματολογίου Πάφου απέστειλε στην Εναγόμενη 1 ειδοποίηση πληρωμής τιμήματος ημερομηνίας 22.01.2015 (Τεκμήριο 7) με την οποία την καλούσε όπως καταβάλει το μίσθωμα (ετήσιο τέλος όπως κατονομάζεται στη συμφωνία - Τεκμήριο 3) των €24.000,00 για την περίοδο 2015 - 2016 μέχρι την 28.02.2015, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο ότι θεωρεί τη συμφωνία ισχύουσα. Ακολούθησε αλληλογραφία (Τεκμήρια 8 και 9) μεταξύ των δικηγόρων της Εναγόμενης 1 και του Κτηματολογίου Πάφου ενώ υπήρχε αλληλογραφία και μεταξύ των δικηγόρων των Εναγομένων και των δικηγόρων της Ενάγουσας (Τεκμήρια 10 και 11) στις οποίες η Ενάγουσα παραλείπει να αναφερθεί στην ένορκη δήλωση της. - Η Ενάγουσα εκμεταλλευόμενη το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 είχε προσωρινά αφαιρέσει τα κρεβατάκια και ομπρέλες θαλάσσης από την επίδικη παραλία λόγω ανακαίνισης, επενέβηκε την 31.03.2015 στην παραλία αρχίζοντας την τοποθέτηση κρεβατιών και ομπρελών θαλάσσης με αποτέλεσμα η Εναγόμενη 1 να καταχωρήσει την αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου και την εξασφάλιση του προσωρινού διατάγματος (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας). Η Ενάγουσα στηρίζεται στην ακύρωση των προσωρινών διαταγμάτων από το Δικαστήριο για να πετύχει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων στην παρούσα αίτηση παρερμηνεύοντας όμως την απόφαση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 προχώρησε στην καταχώρηση έφεσης κατά της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 12). - Η αναφορά της Ενάγουσας στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης της ότι η επίδικη παραλία περιλήφθηκε στο σχέδιο χρήσης της παραλίας το οποίο δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα στις 26.08.2011 παραπέμποντας στο Τεκμήριο Β της ένορκης δήλωσης της στην αγωγή 634/15 είναι παραπλανητική (όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων) αφού η Κ.Δ.Π. 310/2011 όπως έχει δημοσιευτεί (Τεκμήριο 13) δεν περιλαμβάνει το σχέδιο που επικαλείται και επισυνάπτει η Ενάγουσα. Πουθενά στην ισχυριζόμενη συμφωνία της Ενάγουσας με το Δήμο Πάφου αναφέρεται ως αντικείμενο της συμφωνίας το ακίνητο με αρ. τεμαχίου 607 (πρώην 290) Φ/Σχ. 51/19.4.ΙΙΙ, του συμπλέγματος "C" στην Κάτω Πάφο, συνολικής έκτασης 7.100 τ.μ. που είναι το αντικείμενο της συμφωνίας της Εναγόμενης 1 και της Κυπριακής Δημοκρατίας ημερομηνίας 28.02.1994 και για το οποίο η Ενάγουσα ζητεί τα αιτούμενα διατάγματα. Στην ισχυριζόμενη συμφωνία της Ενάγουσας με το Δήμο Πάφου (Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση στην αγωγή 634/15) αναφέρεται σε σημείο 7 της παραλίας, τοποθεσία Paphos Amathus - Παχύαμμος και ο όρος 5.2 της συμφωνίας παραπέμπει σε παράρτημα το οποίο καταγράφει το σημείο 7 και το οποίο δεν έχει αποκαλύψει η Ενάγουσα. Όπως τον έχουν ενημερώσει οι διευθυντές των Εναγομένων, το αντικείμενο της ισχυριζόμενης συμφωνίας της Ενάγουσας με το Δήμο Πάφου είναι απλά μέρος του τεμαχίου 607, χωρίς όμως να γνωρίζουν τα όρια του. - Η Εναγόμενη 1 ουδέποτε είχε συνάψει οποιαδήποτε συμφωνία με το Δήμο Πάφου. Η Εναγόμενη 1 όντως κατέβαλε κάποια ποσά και στο Δήμο Πάφου επιπρόσθετα από τα ποσά που κατέβαλλε ως ετήσια τέλη δυνάμει συμφωνίας στην Κυπριακή Δημοκρατία, ως δημοτικά τέλη όπως καταβάλλονται για κάθε ακίνητη περιουσία (Αντίγραφο σχετικής επιστολής και απόδειξη είσπραξης - Τεκμήρια 14 και 15 αντίστοιχα). - Όντως έγινε συνάντηση μεταξύ του διευθυντή του ξενοδοχείου, της Ενάγουσας και του συζύγου της, στην οποία η Ενάγουσα ζήτησε εκβιαστικά το ποσό των €1.000.000 για να παραιτηθεί από οποιαδήποτε ισχυριζόμενα δικαιώματα της στην παραλία αναφέροντας επίσης ρητά ότι δεν θα αποδεχόταν να ενοικίαζαν οι Εναγόμενοι κρεβατάκια από την ίδια για λογαριασμό των ενοίκων του ξενοδοχείου. - Δεν έχει γίνει οποιαδήποτε αλλοίωση του εδάφους στην παραλία. Αυτό που έχει πράξει η Εναγόμενη 1 το τελευταίο διάστημα είναι καθαρισμός του εδάφους και περιποίηση του γρασιδιού το οποίο είχε φυτέψει η ίδια εδώ και πολλά χρόνια μετά τη σύναψη της συμφωνίας, κάτι το οποίο δείχνει ακριβώς την κατοχή της παραλίας για χρόνια από την Εναγόμενη 1 - Οι φοινικιές τις οποίες αναφέρει η Ενάγουσα βρίσκονται εντός του ακινήτου της Εναγόμενης 1 και όχι εντός της παραλίας. - Δεν έχει γίνει οποιαδήποτε ενέργεια η οποία να είναι παράνομη ή που να συνιστά ποινικό αδίκημα. - Η Εναγόμενη 1 είναι φερέγγυα εταιρεία με τεράστια περιουσία (όπως φαίνεται στα Τεκμήρια 1 και 4) και δεν έχει καταδειχθεί ούτε στο ελάχιστο από την Ενάγουσα ότι δεν μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ούτε είναι κατεπείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αντίθετα σε περίπτωση έκδοσης των διαταγμάτων η ζημιά που θα υποστεί η Εναγόμενη 1 είναι πολύ μεγαλύτερη αφού όπως φαίνεται από την 4η αίρεση του Τεκμηρίου 4 η διατήρηση της άδειας χρήσης και κατ' επέκταση της κατοχής της επίδικης παραλίας αποτελεί προϋπόθεση για την πώληση του ξενοδοχείου στους αγοραστές ενώ σε περίπτωση απώλειας της κατοχής της επίδικης παραλίας η εν λόγω συμφωνία θα ακυρωθεί. - Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η Εναγόμενη 1 προσφέρει στο ξενοδοχείο 5 αστέρων της ποιοτικές υπηρεσίες στην εν λόγω παραλία με κρεβατάκια και ομπρέλες άριστης ποιότητας τα οποία προσφέρονται στους ενοίκους του ξενοδοχείου χωρίς χρέωση και μέσω σερβιτόρων κατόπιν παραγγελιών ποτά και εδέσματα στους χώρους του ξενοδοχείου. Τα πιο πάνω δεν μπορεί να τα προσφέρει η Ενάγουσα αφού δεν έχει τη δυνατότητα παροχής ποτών και εδεσμάτων της ποιότητας που μπορούν να προσφέρουν τα εστιατόρια ενός ξενοδοχείου 5 αστέρων, ενώ τα κρεβατάκια και ομπρέλες θαλάσσης τα οποία τοποθετούν οι εκπρόσωποι της Ενάγουσας δεν μπορούν να συγκριθούν με τα αντίστοιχα της Εναγόμενης
  11. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία κακής φήμης η οποία θα αφορά το όνομα των Εναγομένων. - Σε περίπτωση απώλειας της κατοχής της επίδικης παραλίας οι Εναγόμενοι θα έχουν μεγάλο αρνητικό αντίκτυπο στην καλή φήμη και στο όνομα του ξενοδοχείου κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή των Εναγομένων και θα δημιουργήσει τεράστιο και απόλυτα ορατό κίνδυνο ακόμα και για την ίδια την επιβίωση του ξενοδοχείου, το οποίο εργοδοτεί ένα πολύ μεγάλο αριθμό προσώπων και κατ' επέκταση και της Εναγόμενης
  12. - Αν δεν μπορεί να εκπληρωθεί η συμφωνία της Ενάγουσας με το Δήμο Πάφου λόγω του ότι την κατοχή της επίδικης παραλίας έχει η Εναγόμενη 1 εξαιτίας της συμφωνίας της με την ιδιοκτήτρια του ακινήτου, δηλαδή την Κυπριακή Δημοκρατία, τότε η ευθύνη βαρύνει το Δήμο Πάφου και δικαίωμα τερματισμού και αξίωσης αποζημιώσεων θα έχει η Ενάγουσα έναντι του Δήμου Πάφου και όχι το αντίθετο. - Όπως τον ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων, το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής είναι ελαττωματικό αφού δεν αναφέρεται το αντικείμενο ή η αξία του ακινήτου ή του μέρους αυτού που γίνεται η κατ' ισχυρισμό επέμβαση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εκδοθεί οποιοδήποτε τέτοιο διάταγμα στη βάση ελαττωματικού κλητηρίου. - Όπως επίσης τον ενημερώνουν οι δικηγόροι των Εναγομένων, η Ενάγουσα απέκρυψε από το Δικαστήριο σωρεία γεγονότων και στοιχείων, ενώ παρουσίασε κατά παραπλανητικό τρόπο σωρεία γεγονότων στοιχείων και τεκμηρίων πράγμα που αποδεικνύει ότι δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. - Σύμφωνα με τους δικηγόρους των Εναγομένων δεν υπάρχει ορατή πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται θεραπεία αφού η Εναγόμενη 1 βρίσκεται στο επίδικο ακίνητο νόμιμα ενώ η Ενάγουσα ούτως ή άλλως δεν έχει κατοχή του επίδικου ακινήτου ώστε να μπορεί να ενάγει στη βάση του αδικήματος της παράνομης επέμβασης. - Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά και αόριστα και όσον αφορά το πρώτο αιτούμενο διάταγμα δεν μπορεί να απαγορευτεί η είσοδος δυνάμει οποιουδήποτε Νόμου γενικά η πρόσβαση οποιουδήποτε προσώπου σε δημόσια παραλία. Κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης οι δικηγόροι των δύο πλευρών προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να ζητήσουν την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στην αίτηση και την ένσταση. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  13. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρτικό αυτό στάδιο (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση νε δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (βλ. Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω) και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω)). Οι δύο προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση κρίνω σκόπιμο όπως εξεταστεί πρώτα το θέμα του κατά πόσο η πλευρά της Αιτήτριας παρέβηκε την υποχρέωση πλήρους αποκάλυψης. Στην υπόθεση Pescara Inv. Ltd v. Πλοίου Ganza,
(1998)1 ΑΑΔ 1454 λέχθηκε ότι: "Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας πρέπει να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επιδρούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου για την παροχή ή μη της αιτούμενης θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται κατ' αρχή εξοχή στην περίπτωση τέτοιων αιτήσεων. Το στοιχείο της πρόθεσης εξαπάτησης είναι άσχετο. Εκείνο που έχει αποφασιστική σημασία είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εφ' όσον, στην απουσία τους, η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής (βλέπε, μεταξύ άλλων, Amathus Navigation Co. Ltd v. Concort Express Liners and others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, Γρηγορίου και άλλοι ν. Χριστοφόρου και άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co. Limited κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597, Caspi Shipping Ltd και άλλοι v. Πλοίου SAPPHIRE SEAS, (Αρ.2)
(1997)1(Β) ΑΑΔ 833, The Timberland Co. of U.S.A. ν. Evans & Sons Limited και άλλοι
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179 και The Andria,
(1984)1 All E.R. 1126 (C.A.)." Περαιτέρω στην υπόθεση Α. ΕLIA & CO LTD, (Αρ.2)
(1999)1 Α.Α.Δ. 428 λέχθηκε ότι: «Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. (Ιδε Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου
(1995)1 Α.Α.Δ. 224). Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση τότε το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξάρτητα αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. (Ιδε Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)
(1998)3 All E.R. 178).» Ομοίως στην υπόθεση Brink's (ανωτέρω) αναφέρεται ότι η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα που θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Θα πρέπει κατ' αρχάς να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν εξέδωσε οποιοδήποτε διάταγμα κατά το μονομερές στάδιο αφού διέταξε την επίδοση της αίτησης. Περαιτέρω, κρίνω ότι δεν υπήρξε εν πάση περιπτώσει τέτοια απόκρυψη γεγονότων που θα μπορούσε να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Η πλευρά της Ενάγουσας στηρίζει ουσιαστικά την υπόθεση της στα ίδια έγγραφα με αυτά της πλευράς των Εναγομένων 1, 2 και 3. Απλώς η κάθε πλευρά ερμηνεύει τα διάφορα έγγραφα με το δικό της τρόπο. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση η Ενάγουσα στηρίζει την απαίτηση της σε παράνομη επέμβαση ή και οχληρία ή και αμέλεια ή και ψευδείς παραστάσεις. Καταδεικνύεται δηλαδή η ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης, δηλαδή η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η πρώτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, η πλευρά της Ενάγουσας στηρίζει την επιχειρηματολογία της στον Περί Προστασίας της Παραλίας (Τροποιητικό) Νόμο του 1994 (Ν.75
(1)/1994) ο οποίος τροποποίησε τον Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμο Κεφ. 59 και τέθηκε σε ισχύ την 18.11.1994. Με τον πιο πάνω Νόμο θεσπίστηκε ότι οι αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης είναι μέχρι σήμερα οι αρμόδιες αρχές για παραχώρηση αδειών για παροχή υπηρεσιών σε παραλίες εντός των ορίων τους (άρθρα 2, 5Β και 5Γ). Θεσπίστηκε επίσης Κεντρική Επιτροπή Παραλιών και Τοπικές Επιτροπές Παραλιών (άρθρο 5 ΣΤ) για την ετοιμασία ανάμεσα σ' άλλα σχεδίων χρήσης παραλίας (άρθρο 5 Ζ) στα οποία η κάθε αρχή τοπικής αυτοδιοίκησης θα μπορεί να παραχωρεί άδειες σε ιδιώτες για παροχή υπηρεσιών στα όρια της (άρθρο 5 Ζ
(2)). Ο Ν.75
(1)/1994 προχώρησε επίσης στην προσθήκη του νέου άρθρου 13 στο βασικό Νόμο, το οποίο προνοεί: «13. Οι υπάρχουσες μισθώσεις της κρατικής παραλιακής γης με την έννοια που τη δίνει ο παρών Νόμος καταργούνται.» (Η εν λόγω διάταξη καταργήθηκε με το Νόμο 3
(1)/2004.) Η πρώτη διαπίστωση στην οποία προβαίνω είναι ότι η σύμβαση της Εναγόμενης 1 με τη Δημοκρατία (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση) αναφέρει ότι αυτή αποτελεί «Άδεια Χρήσης Κρατικής Γης» και όχι μίσθωση. Περαιτέρω, το περιεχόμενο της σύμβασης ξεκάθαρα παραπέμπει σε άδεια χρήσης. Επομένως τα δικαιώματα της Εναγόμενης 1 που προέκυψαν από τη σύμβαση δεν φαίνεται εκ πρώτης όψεως να επηρεάζονται. Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση η ιδιοκτησία του ξενοδοχείου είναι στην Εναγόμενη 1 και η διαχείριση του στην Εναγόμενη 3. Στην ίδια παράγραφο αναφέρεται ότι την 02.04.2015 η Εναγόμενη 1 προχώρησε στη σύναψη πωλητηρίου εγγράφου για την πώληση του ξενοδοχείου προς την εταιρεία K.A. OLYMPIC LAGOON RESORT LTD έναντι του τιμήματος πώλησης των €34.450.000,00 και ότι η εν λόγω σύμβαση τελεί υπό επτά αιρέσεις. Η τέταρτη από αυτές προνοεί ότι η διατήρηση της άδειας χρήσης αποτελεί προϋπόθεση για την πώληση του ξενοδοχείου στους αγοραστές, δηλαδή ότι θα γίνει αίτηση για μεταφορά της άδειας χρήσης στους αγοραστές. Δεν πρέπει να λησμονείται ότι σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην T.A. Micrologic Comp. Consult. ν. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, 1809, σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Είναι γεγονός ότι τα Τεκμήρια 14 και 15 στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας καταδεικνύουν ότι πράγματι η Εναγόμενη 1 έλαβε άδεια χρήσης της παραλίας από το Δήμο Πάφου για το έτος 2014, αφού αναφέρεται ρητά στο Τεκμήριο 14 ότι αυτό αφορά την έκδοση άδειας για παροχή υπηρεσιών επί της παραλίας (κρεβατάκια - ομπρέλες) ενώ στο Τεκμήριο 15 αναφέρεται ότι εισπράχθηκε το ποσό των €12.000 για άδεια χρήσης της παραλίας για το έτος
  1. Είναι επίσης γεγονός ότι η πλευρά της Εναγόμενης 1 κατέβαλε το πιο πάνω ποσό για το έτος 2014 και το ξενοδοχείο δια του διευθυντή του συμμετείχε στο διαγωνισμό υποβάλλοντας προσφορά (Τεκμήριο 9 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση στην αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου) ο οποίος κατακυρώθηκε υπέρ της Ενάγουσας ως επίσης ότι η Ενάγουσα και ο Δήμος σύναψαν συμφωνία για παροχή υπηρεσιών στην παραλία μέχρι την 30.11.2019 (Τεκμήριο Δ που συνοδεύει την ένσταση στην αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου). Το γεγονός ότι η παραλία περιλήφθηκε στο σχέδιο χρήσης της παραλίας μέσω της Κ.Δ.Π.310/2011 ως επίσης ότι η Ενάγουσα σύναψε με το Δήμο Πάφου τη συμφωνία ημερομηνίας 20.01.2015 δίνουν (εκ πρώτης όψεως) το δικαίωμα στην Ενάγουσα να προσφέρει υπηρεσίες στην παραλία σύμφωνα με τους όρους της σύμβασης και δεν θα πρέπει να της προβάλλονται εμπόδια στην άσκηση αυτού του δικαιώματος. Τα πιο πάνω καταδεικνύουν ότι η Ενάγουσα ως δικαιούχος για παροχή υπηρεσιών επί της παραλίας έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας όσον αφορά τις αξιώσεις της που πηγάζουν από τα δικαιώματα της δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 20.01.
  2. Τα Τεκμήρια 14 και 15 αλλά και το γεγονός ότι το ξενοδοχείο δια του διευθυντή του συμμετείχε στο διαγωνισμό αφαιρεί το δικαίωμα από την Εναγόμενη 1 να υποστηρίζει ότι δικαιούται να παρέχει υπηρεσίες επί της παραλίας σε άτομα που δεν είναι πελάτες του ξενοδοχείου. Δεν συμφωνώ όμως με τη θέση της Ενάγουσας - Αιτήτριας ότι η Εναγόμενη 1 με τη συμπεριφορά της παραιτήθηκε από τα δικαιώματα της που πηγάζουν από τη σύμβαση ημερομηνίας 28.02.
  3. Από την άλλη πλευρά αναφέρεται στη σύμβαση ημερομηνίας 28.02.1994 ότι: «
  4. Ο αδειούχος θα χρησιμοποιεί το ακίνητο αποκλειστικά και μόνο για την τοποθέτηση καρεκλών και κρεβατιών της θάλασσας για εξυπηρέτηση των πελατών του ξενοδοχείου "Paphos Amathus Beach Hotel" το οποίο λειτουργεί στα παρακείμενα ακίνητα του με αρ. τεμ. 250, 251 και 377.» Σημειώνεται ότι οι Εναγόμενοι παραδέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι παρείχαν υπηρεσίες σε άτομα που δεν ήταν πελάτες του ξενοδοχείου. Κρίνω όμως (εκ πρώτης όψεως) ότι τα δικαιώματα τους που πηγάζουν από τη συμφωνία 28.02.1994 όσον αφορά τους πελάτες του ξενοδοχείου εξακολουθούν να υφίστανται, τη στιγμή μάλιστα που το τέλος για την περίοδο 2014 - 2015 έχει πληρωθεί (βλ. Τεκμήρια 7 και 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση). Η θέση εξάλλου των Εναγομένων ότι η πιο πάνω σύμβαση δεν έχει μέχρι σήμερα τερματιστεί επιβεβαιώνεται από το ως άνω Τεκμήριο 9 (στο οποίο το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου βεβαιώνει ότι αυτή είναι νόμιμη και σε ισχύ). Επίσης οι θέσεις τους ότι η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αρ. 31466 ημερομηνίας 21.11.1991 με βάση την οποία έχει παραχωρηθεί η άδεια χρήσης δεν έχει προσβληθεί ή ανακληθεί και ότι η Εναγόμενη 1 κατέβαλλε ανελλιπώς τα σχετικά ετήσια τέλη χρήσης δεν έχει αντικρουστεί με οποιοδήποτε τρόπο από την πλευρά της Ενάγουσας. Με τις πιο πάνω διευκρινίσεις και έχοντας υπόψη τα όσα έχουν λεχθεί στην υπόθεση Ζηντίλης ν. Ανδρέου κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1603, κρίνω ότι και η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιείται. Σημειώνεται ότι η βάση της αγωγής της Ενάγουσας δεν είναι μόνο ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση αλλά τίθεται διαζευκτικά και αυτή της οχληρίας, της αμέλειας και των ψευδών παραστάσεων. Περαιτέρω, η Ενάγουσα δεν ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτρια ή κάτοχος αποκλειστικής χρήσης της παραλίας ούτως ώστε να έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι δεν αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης η αξία της παραλίας. Σημειώνεται επίσης ότι το επείγον της έκδοσης του διατάγματος καταδεικνύεται από το γεγονός ότι η Ενάγουσα αναφέρεται σε ενέργειες των Εναγομένων που έλαβαν χώρα κατά την περίοδο από τα τέλη Απριλίου μέχρι τις αρχές Μαΐου του έτους 2015 (η Αίτηση καταχωρήθηκε την 13.05.2015) οι οποίες την εμπόδιζαν να εξασκεί τα δικαιώματα της που πηγάζουν από τη συμφωνία. Οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι διεξήγαν εργασίες στην παραλία κατά το πιο πάνω διάστημα (παρόλο που δίδουν τις δικές τους εξηγήσεις γι' αυτές). Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή ικανοποιείται έχοντας υπόψη τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα στην παράγραφο 34 της ένορκης δήλωσης της που συνοδεύει την Αίτηση, ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και η ίδια συνεχίσει να αντιμετωπίζει εμπόδια να παρέχει υπηρεσίες στην παραλία με αποτέλεσμα την απώλεια των εισοδημάτων της, γεγονός που θα θέσει σε κίνδυνο τη δυνατότητα της να τηρήσει τις οικονομικές υποχρεώσεις της προς το Δήμο Πάφου, πράγμα που θα έχει ως συνέπεια ο Δήμος να τερματίσει τη συμφωνία ημερομηνίας 20.01.2015, να ζητήσει ρευστοποίηση της εγγυητικής της και να αξιώσει εναντίον της αποζημιώσεις. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να οδηγηθεί σε χρεωκοπία αφού η ζημιά που θα υποστεί θα είναι τεράστια για τα δικά της δεδομένα και επομένως ενδεχόμενη δικαίωση της με την τελική εκδίκαση της αγωγής δεν θα είναι δυνατό να αποκαταστήσει τη ζημιά που θα υποστεί η ίδια και η οικογένεια της. Έχοντας καταλήξει ότι οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται θα εξεταστεί στη συνέχεια κατά πόσο είναι δυνατό ή πρόσφορο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Όσον αφορά το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Β κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. Εκτός του ότι το αιτούμενο διάταγμα είναι προστακτικό (με βάση τη νομολογία τέτοια διατάγματα σπάνια εκδίδονται και μόνο όταν από την απαίτηση φανερώνεται μια ασυνήθιστα δυνατή και καθαρή περίπτωση κάτι που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση (βλ. Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprises Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 734, Shepherd Homes ν. Sandham
(1971)Ch. 340 και David Bean Injuctions, 8η έκδοση σελ 35 - 37, παρ. 3.33 - 3.37) δεν συγκεκριμενοποιείται ούτε στην Αίτηση αλλά ούτε στην ένορκη δήλωση τι ακριβώς έχει κατασκευαστεί ή τοποθετηθεί στην παραλία ή σε ποιο συγκεκριμένο μέρος της. Σημειώνεται ότι η πλευρά των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση αναφέρει στην παράγραφο 29 της ένορκης δήλωσης της ότι οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας στην παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης της ότι οι Εναγόμενοι εισέρχονται στην παραλία με εκσκαφείς, προβαίνουν σε σοβαρές αλλοιώσεις του εδάφους, φύτεψαν μεγάλο αριθμό φοινικιών και κατέστρεψαν μέρος του γρασιδιού, είναι ψευδείς και παραπλανητικοί αφού δεν έχει γίνει καμιά αλλοίωση του εδάφους στην παραλία και το μόνο που έχει πράξει η Εναγόμενη 1 το τελευταίο διάστημα είναι καθαρισμός του εδάφους και περιποίηση του γρασιδιού, ότι οι φοινικιές που επικαλείται η Ενάγουσα βρίσκονται εντός του ακινήτου της Εναγόμενης 1 και όχι εντός της παραλίας και ότι δεν έχει γίνει οποιαδήποτε παράνομη ενέργεια. Δεν εξειδικεύεται εκ μέρους της Ενάγουσας τι ακριβώς έχει κατασκευαστεί επί της παραλίας ή ποιες είναι οι σοβαρές αλλοιώσεις του εδάφους που έχουν προκληθεί. Η παραπομπή στις φωτογραφίες Τεκμήριο Ζ στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας που συνοδεύει την ένσταση στα πλαίσια της αγωγής 634/15 του Ε.Δ. Πάφου δεν βοηθούν το Δικαστήριο να έχει σαφή εικόνα αφού εκτός του ότι είναι φωτοτυπίες χωρίς ικανοποιητική ευκρίνεια, δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα αν κάποια σκαλοπάτια και κάποιος τοίχος που απεικονίζονται βρίσκονται εντός της παραλίας ή εντός του ακινήτου της Εναγόμενης
  1. Εξετάζοντας το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Α της αίτησης κρίνω ότι σύμφωνα το ισοζύγιο της ευχέρειας θα ήταν άδικη η έκδοση προσωρινού διατάγματος το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 - 3 να κατέχουν ή και εισέρχονται και χρησιμοποιούν ή και επεμβαίνουν με οποιονδήποτε τρόπο στην παραλία τη στιγμή που η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου 36.466 ημερομηνίας 21.11.1991 δεν έχει προσβληθεί ή ανακληθεί ως επίσης η συμφωνία ημερομηνίας 28.02.1994 δεν έχει τερματιστεί, αμφότεροι οι συμβαλλόμενοι θεωρούν ότι βρίσκεται σε ισχύ και το ετήσιο τέλος καταβάλλεται από το 1994 μέχρι σήμερα. Θα μπορούσε ίσως να θεωρηθεί ως δίκαιο και πρόσφορο όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα στην παράγραφο Α της Αίτησης με την απαραίτητη βεβαίως διευκρίνιση ότι του διατάγματος θα εξαιρείται το δικαίωμα των Εναγομένων 1, 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση να χρησιμοποιούν την παραλία αποκλειστικά και μόνο για την τοποθέτηση καρεκλών και κρεβατιών της θάλασσας για εξυπηρέτηση των πελατών του ξενοδοχείου το οποίο λειτουργεί στα παρακείμενα ακίνητα του με αριθμό τεμαχίων 250, 251 και
  2. Σε τέτοια περίπτωση η Ενάγουσα θα εξασκούσε τα δικαιώματα της που πηγάζουν από τη συμφωνία ημερομηνίας 20.01.2015 ενώ οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 θα εξασκούσαν τα δικαιώματα τους που πηγάζουν από τη σύμβαση ημερομηνίας 28.02.
  3. Εντοπίζεται όμως ένα σοβαρό πρόβλημα (ανάμεσα ενδεχομένως σε άλλα) σε περίπτωση έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος. Η Ενάγουσα αναφέρει στην Αίτηση της ότι το αιτούμενο διάταγμα θα αφορά την παραλιακή κρατική γη με αριθμό τεμαχίου 607 (προηγούμενα 290), Φ/Σχ.51/19.4.ΙΙΙ, του συμπλέγματος C, τοποθεσία Παχύαμμος, στην Κάτω Πάφο υποστηρίζοντας ότι η πιο πάνω έκταση αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης της με το Δήμο Πάφου ημερομηνίας 20.01.
  4. Η πλευρά των Εναγομένων 1, 2 και 3 διαφωνεί έντονα με τα πιο πάνω, αναφέροντας στον τελευταίο λόγο ένστασης της ότι η Ενάγουσα δεν αποκαλύπτει ότι το μέρος της παραλίας που κατ' ισχυρισμό της παραχωρήθηκε από το Δήμο Πάφου είναι μικρότερο του περιγραφόμενου στα αιτούμενα διατάγματα και ότι το αντικείμενο της εν λόγω συμφωνίας αφορά απλά μέρος του τεμαχίου 607, χωρίς όμως να γνωρίζουν τα όρια του. Έχω μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης στην παρούσα υπόθεση, στο οποίο περιλαμβάνεται και το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της Αίτησης και της Ένστασης στην αγωγή 634/15 Ε.Δ. Πάφου. Δεν προκύπτει πουθενά ότι το αντικείμενο της σύμβασης μεταξύ της Ενάγουσας και του Δήμου Πάφου ημερομηνίας 20.01.2015 είναι αυτό που περιγράφεται στα αιτούμενα διατάγματα. Στο Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 634/15 Ε.Δ. Πάφου, επισυνάπτεται αντίγραφο του διαγωνισμού και γνωστοποιήσεων του για εξασφάλιση άδειας παροχής υπηρεσιών σε διάφορα σημεία της παραλίας που βρίσκονται στα διοικητικά όρια του Δήμου Πάφου ως επίσης υποδείγματα εντύπων. Στο παράρτημα 1 του διαγωνισμού αναφέρονται τα σημεία παροχής υπηρεσιών και αναφέρεται το σημείο 7 ότι βρίσκεται στην τοποθεσία "Paphos Amathus - Παχύαμμος" όπως φαίνεται στο συνημμένο τοπογραφικό σχέδιο και έχει χωρητικότητα 135 κρεβατιών και 67 ομπρελών, το οποίο όμως δεν επισυνάπτεται στο εν λόγω Τεκμήριο. Στο Τεκμήριο Δ της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση στα πλαίσια της αγωγής 634/15 Ε.Δ. Πάφου, επισυνάπτεται αντίγραφο της σύμβασης ημερομηνίας 20.01.2015 στην οποία αναφέρεται: «
  5. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΜΒΑΣΗΣ Με την παρούσα Σύμβαση, η Αναθέτουσα Αρχή παρέχει Άδεια στον Ανάδοχο, βάσει της οποίας του επιτρέπεται η παροχή υπηρεσιών στο Σημείο 7 της παραλίας, το οποίο σύμφωνα με τα εγκριμένα από την Κεντρική Επιτροπή Παραλιών Σχέδια χρήσης της Παραλίας, αφορά την τοποθεσία Paphos Amathus - Παχύαμμος.» Η Κ.Δ.Π.310/2011 ημερομηνίας 26.08.2011 την οποία επικαλείται η πλευρά της Ενάγουσας (παράγραφος 7 της ένορκης δήλωσης της) δεν περιλαμβάνει οποιοδήποτε σχέδιο και εν πάση περιπτώσει το σχέδιο που επικαλείται και επισυνάπτει η Ενάγουσα ως Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την ένσταση στα πλαίσια της αγωγής 634/15 Ε.Δ. Πάφου. Ακόμα και αν για σκοπούς συζήτησης θεωρηθεί ότι το εν λόγω σχέδιο είναι ορθό δεν προσδιορίζεται επακριβώς σ' αυτό το αντικείμενο της σύμβασης ημερομηνίας 20.01.2015, δηλαδή ποια είναι η ακριβής έκταση στην οποία δίδεται άδεια στην Ενάγουσα να παρέχει υπηρεσίες. Το άρθρο 5 Ζ
(6)του Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 όπως έχει τροποποιηθεί προνοεί ότι: «Σχέδιο, που εγκρίθηκε από την Κεντρική Επιτροπή Παραλιών και υπογραμμένο από τον Πρόεδρό της, κατατίθεται στην οικεία αρχή για επιθεώρηση από κάθε ενδιαφερόμενο, παράλληλα δε δημοσιεύεται σχετική γνωστοποίηση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας.» Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το σχέδιο που εγκρίθηκε από την Κεντρική Επιτροπή Παραλιών παρά μόνο η γνωστοποίηση του. Επομένως, η εισήγηση της πλευράς των Εναγομένων ότι οι αναφορές της Ενάγουσας σε συγκεκριμένη περιγραφή ακίνητης ιδιοκτησίας στα αιτούμενα διατάγματα στερούνται υποστηρικτικού πραγματικού υποβάθρου, ότι δηλαδή δεν παρέχεται οποιαδήποτε ικανοποιητική και ακριβής περιγραφή μέσω της ένορκης δήλωσης ή των Τεκμηρίων που επισυνάπτονται σ' αυτή του μέρους της παραλίας που η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι της έχει παραχωρηθεί άδεια για παροχή υπηρεσιών, γίνεται δεκτή. Είναι επίσης ορθή η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η πλευρά τους παρουσιάζει επίσημο χωρομετρικό σχέδιο του ακινήτου που αφορά η άδεια χρήσης ημερομηνίας 28.02.1994, το οποίο σημειώνεται με κίτρινο χρώμα, (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση) ως επίσης τα σωστά κτηματολογικά στοιχεία του μέρους της παραλιακής κρατικής γης που έχει παραχωρηθεί στην Εναγόμενη 1 δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 28.02.1994, αφού αυτά αναφέρονται στο αντίγραφο της συμφωνίας το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ο ισχυρισμός της πλευράς των Εναγομένων στην παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση της ότι το αντικείμενο της ισχυριζόμενης συμφωνίας της Ενάγουσας ημερομηνίας 20.01.2015 με το Δήμο Πάφου αφορά απλά μέρος του τεμαχίου 607 (του οποίου δεν γνωρίζει τα όρια του) έχει μείνει αναντίλεκτος. Καταλήγω επομένως ότι η αποτυχία της Ενάγουσας να περιγράψει επακριβώς τη συγκεκριμένη ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αφορά το αιτούμενο διάταγμα, καθιστά αδύνατη την έκδοση διατάγματος. Συνεπεία των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1, 2, και 3 - Καθ' ων η Αίτηση και σε βάρος της Ενάγουσας - Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.