Ειρήνης Παπακυριάκου Τρύφωνος ν. Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας κ.α., Αριθμός Αίτησης: 343/2012, 3/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αριθμός Αίτησης: 343/2012 Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή & Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224, άρθρο 58 Μεταξύ: Ειρήνης Παπακυριάκου Τρύφωνος, από την Πάφο Εφεσείουσας/Αιτήτριας - και -
- Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
- Σολωμού Κώστα Σολωμού, από τη Λεμεσό Εφεσίβλητων/Καθ' ων η Αίτηση ---------------------- Ημερομηνία: 3.7.2015 Εμφανίσεις: Για εφεσείουσα/αιτήτρια: κα Μ. Πιερή Για εφεσίβλητο/καθ' ου η αίτηση 2: κα Ε. Μιχαήλ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση/έφεση (στο εξής «η έφεση»), η εφεσείουσα/αιτήτρια (στο εξής «η εφεσείουσα») ζητά την ακύρωση και/ή παραμερισμό της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας (στο εξής «ο Διευθυντής», ημερομηνίας 17.5.2012, η οποία λήφθηκε στο πλαίσιο της αίτησης ΑΧ1675/2008, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου (την οποία καταχώρησε η εφεσείουσα) με την οποία, ο Διευθυντής επίλυσε συνοριακή διαφορά που υπήρχε μεταξύ των κτημάτων των διαδίκων, προς όφελος του κτήματος του εφεσίβλητου/καθ' ου η αίτηση 2 (στο εξής «ο εφεσίβλητος»). Όπως αναφέρεται στο σώμα της έφεσης, η απόφαση λήφθηκε «καθ' υπέρβαση του άρθρου 58 του Νόμου Κεφ. 224 και/ή είναι αναιτιολόγητη και/ή κρίθηκε και/ή έγινε καθ' υπέρβαση και/ή κατά κατάχρησης εξουσίας και/ή ευνοιοκρατικά και/ή μεροληπτικά σε βάρος της εφεσείουσας - αιτήτριας, και/ή ως ενάντια στα συνταγματικά και νόμιμα προστατευμένα δικαιώματα της και/ή ως ενάντια στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και του δικαίου της επιείκειας.» Επισημαίνεται στο σημείο αυτό, ότι η έφεση, στις 25.10.2012 αποσύρθηκε -πολύ ορθά κατά τη γνώμη μου - εναντίον του Διευθυντή. Η έφεση βασίζεται στα άρθρα 58 και 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ.Θ.1 μέχρι 4, στο άρθρο 23 του Συντάγματος και τέλος, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Επειδή, όλοι οι λόγοι έφεσης περικλείονται και στην ένορκη δήλωση της εφεσείουσας, προς αποφυγή αχρείαστων επαναλήψεων, θα περιοριστώ σε παράθεση αυτούσιου του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης της εφεσείουσας καθώς και της ένορκης δήλωσης του τοπογράφου μηχανικού Ανδρέα Παπαχριστοδούλου, στις οποίες εκτίθενται τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η έφεση. Αρχίζοντας από την πρώτη, η εφεσείουσα αναφέρει τα εξής: «Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη Ειρήνη Παπακυριακού Τρύφωνος, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: Είμαι η αιτήτρια στην αίτηση - έφεση υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο, γνωρίζω τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση - έφεση από ιδία πληροφόρηση και πείρα και για τα νομικά θέματα συμβουλεύομαι τους δικηγόρους μου. Είμαι η ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8004, τεμάχιο 302, Φύλλο/Σχέδιο 45-6125V
- Αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως «Τεκμήριο 1». Ο καθ' ου η αίτηση 2 είναι ο ιδιοκτήτης του ομόρου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8641, τεμάχιο 138, Φύλλο/Σχέδιο 45-6125V
- Το ακίνητο που περιγράφεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω είναι 270 τετραγωνικών μέτρων και ενεγράφη επ' ονόματι μου στις 27/12/1973 και περιλαμβάνει την ισόγεια κατοικία στην οποία κατοικώ έκτοτε με την οικογένεια μου. Πάνω στο κείμενο του τίτλου ιδιοκτησίας συμπεριλαμβάνεται και η ισόγεια κατοικία. Η ισόγεια κατοικία ανεγέρθη το
- Εγώ αγόρασα το ακίνητο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω το 1973, στο οποίο υφίστατο η κατοικία και η περίφραξη της, στον ίδιο χώρο που βρίσκονται και σήμερα. Η εν λόγω κατοικία αναγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας. Για να καλύψω τις ανάγκες της οικογένειας μου, προστέθηκε δωμάτιο εντός της ήδη υφιστάμενης περίφραξης. Στις 17.5.2012 εκδόθηκε απόφαση από το Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή αντιπρόσωπο αυτού στα πλαίσια της αίτησης καθορισμού συνόρων υπ' αριθμό ΑΧ1675/2008, σύμφωνα με την οποία η έκταση γης η οποία σημειώνεται με κόκκινο χρώμα στο σχέδιο που επισυνάπτεται επί της αποφάσεως ημερομηνίας 17/5/2012, αποτελεί μέρος του τεμαχίου 138 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 45/6125VOI σε κλίμακα 1:1250 και είναι μέρος της εγγραφής 8641 στο όνομα του Σολωμού Κώστα Σολωμού. Αντίγραφο της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας επισυνάπτεται και σημειώνεται ως «ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2». Ειλικρινά πιστεύω και εξ' όσων με ενημερώνουν οι δικηγόροι μου η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού είναι καθ' όλα παράνομη και/ή αντικανονική και πρέπει να ακυρωθεί και/ή να παραμεριστεί. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο αντιπρόσωπος αυτού έλαβε την εν λόγω απόφαση καθ' υπέρβαση των εξουσιών που του παρέχει ο Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμος Κεφ. 224 μετά των τροποποιήσεων αυτού. Η εν λόγω απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού είναι παράνομη και αντισυνταγματική, εσφαλμένη και αυθαίρετη, ως μη βασιζόμενη επί των πραγματικών γεγονότων και δεδομένων της υπόθεσης. Η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας καθώς δε γίνεται καμία αναφορά στους παράγοντες που οδήγησαν στη λήψη της απόφασης. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο αντιπρόσωπος αυτού αγνόησε παντελώς τις θέσεις και/ή απόψεις μου και τα πραγματικά γεγονότα με τα οποία σχετίζεται η άκυρη και αντικανονική του απόφαση. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο αντιπρόσωπος αυτού προέβησαν σε λανθασμένες μετρήσεις και/ή εκτιμήσεις. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο αντιπρόσωπος αυτού αγνόησαν παντελώς την επιτόπου κατάσταση. Ειλικρινά πιστεύω και εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού είναι καθ' όλα αυθαίρετη και εσφαλμένη. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού είναι λανθασμένη υπό τις περιστάσεις και έχει προκαλέσει ζημία στο δικαίωμα ιδιοκτησίας και απόλαυσης της κατοικίας μου, το οποίο απολαμβάνω ανεπηρέαστα από το
- Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή ο αντιπρόσωπος αυτού αγνόησαν το γεγονός ότι η κατοικία μου ως έχει αναγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας μου καθώς και το γεγονός ότι ο τίτλος ιδιοκτησίας μου καλύπτει την υφιστάμενη κατάσταση. Μάλιστα η περίφραξη της οικίας μου υφίστατο προτού αγοράσω το ακίνητο. Μάλιστα για την προσθήκη του δωματίου στην ήδη υφιστάμενη περίφραξη εκδόθηκε και σχετική πολεοδομική άδεια. Ειλικρινά πιστεύω ότι η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και/ή του αντιπροσώπου αυτού είναι εσφαλμένη, αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα και/ή σε εσφαλμένα νομικά κριτήρια. Η οικία μου και η περίφραξη αυτής υφίστανται από την ημερομηνία που έλαβα την κατοχή της οικίας μου, από το
- Επισυνάπτεται και σημειώνεται ως «Τεκμήριο 3» η πολεοδομική άδεια της οικίας μου που βρίσκεται επί του ακινήτου που περιγράφεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω. Σε περίπτωση που η ισχυριζόμενη επέμβαση γίνει αποδεκτή θα επηρεαστεί η απόλαυση της ιδιοκτησίας της. Ο εφεσίβλητος - καθ' ου η αίτηση ουδέποτε επηρεάστηκε και/ή επηρεάζεται από την υφιστάμενη κατάσταση της ιδιοκτησίας μου. Επιφυλάσσω τα δικαιώματα μου αναφορικά με την καταχώρηση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης σε σχέση με τα αιτήματα μου. Όλα τα πιο πάνω εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω είναι ορθά και αληθή.» Με τη σειρά του, ο Ανδρέας Παπαχριστοδούλου, στη δική του ένορκη δήλωση αναφέρει τα εξής: «Εγώ ο κάτωθι υπογεγραμμένος Ανδρέας Παπαχριστοδούλου από την Πάφο, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: Είμαι τοπογράφος μηχανικός εγγεγραμμένος στο ΕΤΕΚ. Γνωρίζω τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα αίτηση-έφεση από ιδία πληροφόρηση και πείρα και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την αιτήτρια να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Προέβηκα σε επιτόπια έρευνα στο χωριό Λετύμπου για να διαπιστώσω κατά πόσο υπάρχει επέμβαση μεταξύ των ομόρων ακινήτων με αριθμό εγγραφής 8004, τεμάχιο 302, Φύλλο/Σχέδιο 45-6125V01 ιδιοκτησίας της εφεσείουσας-αιτήτριας και με αριθμό εγγραφής 8641, τεμάχιο 138, Φύλλο/Σχέδιο 45-6125V01 ιδιοκτησίας του εφεσίβλητου-καθ' ου η αίτηση. Από την επιτόπια έρευνα μου και από πληροφορίες που έλαβα από την αιτήτρια και/ή το σύζυγο αυτής, διαπίστωσα ότι υπάρχει μία υφιστάμενη κατάσταση μεταξύ των 2 ομόρων ακινήτων που αναφέρονται ανωτέρω από το 1973 που η αιτήτρια κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου, η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει αλλάξει. Εξ' όσων κάλλιον πιστεύω σε περίπτωση που ήθελε γίνει αποδεκτή η προσβαλλόμενη απόφαση η απόλαυση της ιδιοκτησίας της αιτήτριας θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα. Επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να προβώ σε Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση και να προσκομίσω περαιτέρω μαρτυρία αναφορικά με την προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου. Ορκίζομαι την παρούσα προς υποστήριξη της αίτησης υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο.» Ο εφεσίβλητος καταχώρησε ένσταση στην έφεση η οποία εδράζεται στους ακόλουθους λόγους: «α) Η Απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου λήφθηκε σύμφωνα με τους ισχύοντες Νόμους και Κανονισμούς και αφού εβεβαιώθη ότι υπήρχε πλήρη συμμόρφωση με τους σχετικούς Νόμους και Κανονισμούς. β) Η απόφαση του Διευθυντή ημερ. 17/5/2012 είναι το αποτέλεσμα της δέουσας επιτόπιου έρευνας αναφορικά με την επιτόπου κατάσταση τόσο του δεσπόζοντος όσο και των δουλευόντων ακινήτων. γ) Με την ληφθείσα απόφαση τα εμβαδά των κτημάτων τόσο της Αιτήτριας αλλά και του Καθ' ου η Αίτηση Νο. 2 δεν επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο αφού τα εγγεγραμμένα σύνορα παραμένουν αναλλοίωτα. δ) Η απόφαση του Διευθυντή είναι αποτέλεσμα τήρησης και εφαρμογής του σχετικού νόμου και των κανονισμών. ε) Η απόφαση του Διευθυντή είναι αρκούντος αιτιολογημένη σύμφωνα με το Νόμο. στ) Η απόφαση του Διευθυντή είναι σύμφωνη με τις αρχές του διοικητικού δικαίου, της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της εξυπηρέτησης του πολίτη πάντοτε σύμφωνα με το νόμο. ζ) Η αίτηση της Αιτήτριας δεν υποστηρίζεται από επαρκή μαρτυρία. Η μαρτυρία στην Ένορκη Δήλωση της Αιτήτριας είναι αόριστη, γενική και ουδεμία αποδεικτική αξία έχει και δεν δικαιολογεί την αιτούμενη θεραπεία. η) Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου όχι μόνο δεν επηρεάζει την ιδιοκτησία της Εφεσείουσας - Αιτήτριας αλλά και διορθώνει και/ή εξασφαλίζει την απόλαυση της ιδιοκτησίας και/ή περιουσίας του Εφεσίβλητου - Καθ' ου η Αίτηση. θ) Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου βασίστηκε πάνω στα πραγματικά γεγονότα και βασίστηκε στο εν χρήσει σχέδιο και σε ακριβείς μετρήσεις.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται σε δυο ένορκες δηλώσεις. Στην πρώτη προέβηκε ο εφεσίβλητος και στη δεύτερη ο χωρομέτρης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, Μάριος Αλεξάνδρου. Το περιεχόμενο και των δυο ακολουθεί επίσης, αυτούσιο: «Εγώ ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Σολωμός Κώστα Σολωμού από την Λεμεσό, ορκίζομαι και λέω τα ακόλουθα: Είμαι ο καθ' ου η αίτηση/εφεσίβλητος Νο. 2 στην αίτηση/έφεση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, γνωρίζω τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι στην παρούσα ένορκη δήλωση εκτός για όσα αναφέρω την πηγή των πληροφοριών μου και για τα νομικά θέματα έχω πληροφόρηση από τους δικηγόρους μου. Έχω αναγνώσει την αίτηση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό καθώς επίσης και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και αρνούμαι όσα αναφέρονται από την αιτήτρια/εφεσείουσα εκτός όσα παραδέχομαι με την παρούσα ένορκη δήλωση. Η αιτήτρια/εφεσείουσα είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8004, τεμάχιο 302 του Φ/Σχ. 45/6125V01 στην κοινότητα Λετύμπου της Πάφου. Εγώ είμαι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 8641, τεμάχιο 138 του Φ/Σχ. 45/6125V01 στην κοινότητα Λετύμπου της Πάφου. Η επίλυση της συνοριακής διαφοράς των πιο πάνω κτημάτων έγινε μετά από αίτηση της πιο πάνω αιτήτριας/εφεσείουσας με αριθμό φακέλου ΑΧ1675/
- Κατά ή περί τις 19.11.2010 διεξήχθη επιτόπια εξέταση από τον χωρομέτρη Μάριο Αλεξάνδρου σε συνεργασία με την κτηματολόγο Αγαπούλλα Γιάγκου στην παρουσία μου και στην παρουσία της Αιτήτριας. Μετά την πιο πάνω επιτόπια επίσκεψη, οι Αρμόδιοι Λειτουργοί προχώρησαν στη διαδικασία επίλυσης της συνοριακής διαφοράς. Στη συνέχεια και αφού επιβεβαιώθηκε ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι προϋποθέσεις του Άρθρου 58 του Κεφ. 224 εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ημερομηνίας 17/5/
- Από τα όσα πληροφορούμαι από την αιτιολογημένη έκθεση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας η οποία καταχωρήθηκε στην υπόθεση με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό και υπογράφεται από την κα. Ανδρούλλα Παναγή, η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή και νόμιμη και βασίζεται στην ορθή χωρομετρική εργασία που έγινε από τον χωρομέτρη Μάριο Αλεξάνδρου με τη συνεργασία με την κτηματολόγο Αγαπούλλα Γιάγκου. Με την ληφθείσα απόφαση τα εμβαδά των κτημάτων τόσο της Αιτήτριας αλλά και του Καθ' ου η Αίτηση Νο. 2 δεν επηρεάζονται με οποιονδήποτε τρόπο αφού τα εγγεγραμμένα σύνορα παραμένουν αναλλοίωτα. Εξ' όσων γνωρίζω, η απόφαση του Διευθυντή λήφθηκε υπόψη το εν χρήσει σχέδιο και οι καταμετρήσεις που έγιναν είναι ακριβείς με βάση τα εγγεγραμμένα σύνορα. Με την απόφαση του Διευθυντή εξασφαλίζεται η ιδιοκτησία και/ή περιουσία μου με αποτέλεσμα να μπορώ να την απολαύσω απρόσκοπτα και ελεύθερα. Στο τεμάχιο της αιτήτριας - εφεσείουσας υπήρχε κατοικία επί της οποίας έγιναν προσθηκομετατροπές οι οποίες επεμβαίνουν επί της περιουσίας μου και οι οποίες μπορούν να απομακρυνθούν χωρίς να προκαλέσουν ζημιά στην αιτήτρια. Για το πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο μου έχω εξασφαλίσει Άδεια Οικοδομής με αρ. φακέλου Β298/2010 για ανέγερση κατοικίας και περίφραξης επί τούτου. Επισυνάπτω αντίγραφο της Άδειας Οικοδομής ως Τεκμήριο 1 με αρ. 022798, η οποία είναι ανανέωση της Άδειας Οικοδομής με αρ. 21983 που εκδόθηκε στις 20/12/
- Στα πλαίσια της πιο πάνω αναφερόμενης άδειας οικοδομής, έχουν προχωρήσει οι εργασίες για την ανέγερση της κατοικίας μου στο πιο πάνω αναφερόμενο τεμάχιο μου, αλλά υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες για την κατοικία λόγω της κατάστασης που έχει δημιουργήσει η επέμβαση της αιτήτριας - εφεσείουσας επί του τεμαχίου μου. Επί των πιο πάνω επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να καταχωρήσω συμπληρωματική ένορκη δήλωση για να προσκομίσω περαιτέρω μαρτυρία. Η απόφαση του Διευθυντή είναι αποτέλεσμα τήρησης και εφαρμογής του σχετικού νόμου και των κανονισμών. Η απόφαση του Διευθυντή είναι αρκούντως αιτιολογημένη σύμφωνα με το Νόμο. Εξ' όσων γνωρίζω η απόφαση του Διευθυντή είναι σύμφωνη με τις αρχές του διοικητικού δικαίου, της καλής πίστης, της χρηστής διοίκησης και της εξυπηρέτησης του πολίτη πάντοτε σύμφωνα με το νόμο. Από τα όσα γνωρίζω και από τα όσα μου αναφέρουν οι δικηγόροι μου οι ισχυρισμοί της αιτήτριας/εφεσείουσας δεν έχουν θέση στην παρούσα υπόθεση και είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμοι. Από ότι γνωρίζω και από ότι με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, δεν συντρέχει κανένας λόγος ακύρωσης ή τροποποίησης της πιο πάνω απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Ορκίζομαι την παρούσα ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης στην οποία η παρούσα επισυνάπτεται.» «Εγώ ο υπογεγραμμένος Μάριος Αλεξάνδρου από την Πάφο ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: Είμαι Χωρομέτρης στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου από το
- Έχω εξετάσει διάφορες αιτήσεις στα πλαίσια των καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μου ως Χωρομέτρης στο Κτηματολόγιο Πάφου μεταξύ των οποίων και αιτήσεις για επίλυση συνοριακής διαφοράς. Έχω αποφοιτήσει από το ΤΕΙ Αθηνών ως Τοπογράφος και έχω παρακολουθήσει τη βασική εκπαίδευση επίλυσης συνοριακής διαφοράς την οποία παρακολουθούν όλοι οι υπάλληλοι του Κτηματολογίου που αναλαμβάνουν την διαδικασία επίλυσης συνοριακής διαφοράς. Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση γιατί εξέτασα την αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς και επισκέφθηκα επιτόπου τα επίδικα τεμάχια και μελέτησα τους φακέλους και μητρώα του Κτηματολογίου Πάφου που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Έλαβα υπόψη προηγούμενες εργασίες και άλλους σχετικούς φακέλους, αποτύπωσα επιτόπου καταστάσεις και συσχέτισα τις καταστάσεις αυτές με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκομένων ακινήτων. Με βάση την πιο πάνω εργασία κατέληξα και υιοθέτησα σταθερά σημεία ή άλλα χαρακτηριστικά στα οποία βασίστηκα για να καθορίσω τα εγγεγραμμένα σύνορα. Η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Υιοθετώ ως ορθό το περιεχόμενο της αιτιολογημένης απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερ. 17/5/2012 αναφορικά με την αίτηση ΑΧ1675/08 για επίλυση συνοριακής διαφοράς των τεμαχίων 302 και 138 οποία και επισυνάπτεται στην παρούσα μου ως τεκμήριο 2.» Κατά την ακρόαση της έφεσης, η οποία ουσιαστικά διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, αντεξετάστηκε σε πολύ περιορισμένο βαθμό η εφεσείουσα, επί του περιεχομένου της παραγράφου 5 της ένορκης της δήλωσης. Συγκεκριμένα, ρωτήθηκε αν έχει άδεια οικοδομής για το δωμάτιο, που όπως ισχυρίζεται στην εν λόγω παράγραφο έχει προστεθεί για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς της και απάντησε καταφατικά. Πρόκειται για το τεκμήριο 1 η εν λόγω άδεια, η οποία καταχωρήθηκε στο στάδιο της επανεξέτασης της εφεσείουσας. Η αντεξέτασής της συμπληρώθηκε με την υποβολή - την οποία δε δέχθηκε - ότι από την επιτόπια εξέταση στην οποία ήταν παρούσα, όπως και ο εφεσίβλητος και ο Διευθυντής φάνηκε ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι σωστή. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί (με αναφορά και στη μαρτυρία) ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Πατσαλίδης ν. Δαμασκηνού κ.ά.
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1248: «Το δικαστήριο, στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας δυνάμει του άρθρου 80 του νόμου, εξετάζει κατά πόσο η απόφαση του Διευθυντή είναι νόμιμη και ορθή στην ουσία της. ΄Οταν υπάρχουν όλα τα στοιχεία, το δικαστήριο μπορεί να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή με τη δική του και να εκδώσει οποιαδήποτε διαταγή κρίνει δίκαιη. Αυτό σημαίνει ότι η δικαιοδοσία του δικαστηρίου δεν περιορίζεται μόνο στον έλεγχο της νομιμότητας της απόφασης αλλά επεκτείνεται και στην ορθότητά της καθώς και στις ρυθμίσεις των δικαιωμάτων των διαδίκων με γνώμονα το δίκαιο. Βλ. Kafieros v. Theocharous
(1978)1 CLR 619, Peyiotis v. Polemides
(1982)1 CLR 442, Αθανάση κ.α. ν. Χατζημάμα κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 208 και Κουμής ν. Κούντουρου
(1992)1 ΑΑΔ 1312.» Τα ίδια περίπου αναφέρονται και στο απόσπασμα που ακολουθεί από την υπόθεση Κουντουρίδη κ.ά. ν. Νικολάου
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 412: «. στις υποθέσεις του είδους το πρωτόδικο Δικαστήριο λειτουργεί με βάση «δικαιοδοσία που αφορά την αναθεώρηση απόφασης διοικητικού οργάνου που επενεργεί στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου». (Ειρήνη Κάκουλλου ν. Χαραλάμπους Ποχουζούρη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1503.). Το Δικαστήριο δύναται σε διαδικασίες αίτησης/έφεσης με βάση το άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, όπως έχει τροποποιηθεί, να προβεί σε αναψηλάφιση της απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου, ακολουθώντας συναφείς προς την αναθεωρητική διαδικασία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αρχές, δικαιούμενο όμως ταυτόχρονα να υποκαταστήσει τη δική του απόφαση για αυτή της διοίκησης. (Καφιέρος ν. Θεοχάρους
(1978)1 Α.Α.Δ. 619). Περαιτέρω το Δικαστήριο ερευνά όχι μόνο αν η απόφαση του Κτηματολογίου ήταν εύλογη υπό τις περιστάσεις αλλά αν ήταν και ουσιαστικά ορθή. (Κουμή ν. Κούντουρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 1312 και Σάββα ν. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 1944).» Ομοίως και στην πιο πρόσφατη υπόθεση Είκοσι κ.ά. ν. Αργυρίδη
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1859 σύμφωνα με την οποία: «Όπως επισημάνθηκε και από την πρωτόδικη δικαστή, με αναφορά στην υπόθεση Αριστοτέλους ν. Χατζηκυριάκου
(2001)1 ΑΑΔ 100, ο Διευθυντής ενεργώντας στα πλαίσια των εξουσιών που του παρέχονται από τα άρθρα 50 και 58 για επίλυση συνοριακών διαφορών, έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, η ενάσκηση της οποίας εμπίπτει στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου (βλ. επίσης Χατζησοφρωνίου ν. Δημοσθένους, Πολ. Έφ. 111/08, ημερ. 20.5.2011). Το Επαρχιακό Δικαστήριο, κατά τον έλεγχο της νομιμότητας και ορθότητας της απόφασης του Διευθυντή, δυνάμει του μηχανισμού που παρέχεται από το άρθρο 80 του Κεφ. 224, εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων. Ωστόσο, το Επαρχιακό Δικαστήριο δικαιούται να αντικαταστήσει την κρίση του Διευθυντή, αλλά θα πρέπει να υπάρχουν ισχυροί λόγοι για να ακολουθήσει μια τέτοια πορεία.» Ανάλογη αναφορά γίνεται και στην ακόμη πιο πρόσφατη υπόθεση Προκοπίου ν. Ryan κ.ά
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 1982, στην οποία προστίθεται ότι το βάρος απόδειξης της ύπαρξης λάθους στην απόφαση του Διευθυντή βρίσκεται στον αιτητή, ως επίσης και ότι η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη και ότι αμφισβήτησή της μπορεί να γίνει με παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Παραπέμπω τέλος και στη Χαρίτου κ.ά. ν. Σάββα κ.ά.
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2535 στην οποία απορρίφθηκε η έφεση επειδή κρίθηκε ότι οι εφεσείοντες απότυχαν να αποδείξουν με θετική μαρτυρία ότι η απόφαση του Διευθυντή ήταν λανθασμένη. Με υπαγωγή της ενώπιόν μου μαρτυρίας σ' όλες τις παραπάνω αρχές παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, επειδή η ευπαίδευτη δικηγόρος της εφεσείουσας, με τη γραπτή αγόρευσή της αναφέρεται σε κάποια έκταση, θα έλεγα, στο άρθρο 61 του Νόμου Κεφ. 224, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει κατά πόσο αποτελεί θέση της ότι ισχύει η συγκεκριμένη διάταξη στην παρούσα υπόθεση, αν αποτελεί αυτό θέση της δηλώνω ευθέως πως δεν ισχύει το συγκεκριμένο άρθρο στην παρούσα υπόθεση. Η εκκαλούμενη απόφαση εκδόθηκε κατόπιν αίτησης της εφεσείουσας την οποία υπόβαλε δυνάμει του άρθρου 58 του Νόμου, Κεφ. 224 το οποίο διαλαμβάνει για την εξουσία του Διευθυντή να επιλύει οποιαδήποτε συνοριακή διαφορά. Αυτός δε, κατά την άσκηση της επί του προκειμένου εξουσίας του οφείλει να εφαρμόσει το εν χρήσει σχέδιο. Το άρθρο 61 του νόμου, Κεφ. 224 καθώς έχει νομολογηθεί αποτελεί τη μόνη νομική οδό που παρέχεται για σκοπούς διόρθωσης κατ' ισχυρισμό λανθασμένου σχεδίου (βλ. την Είκοσι (ανωτέρω) και τη Χατζησωφρονίου κ.ά. ν. Βασιλείου κ.ά.
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1534, σύμφωνα με την οποία, το άρθρο 58 του Κεφ. 224 αφορά απλώς διαφωνία ως προς τα σύνορα η οποία επιλύεται με βάση το σχέδιο, η ορθότητα του οποίου εκλαμβάνεται ως δεδομένη. Όπως επισημαίνεται και στην υπόθεση Λοϊζου ν. Πολεμίτη
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1349 στην οποία με παράπεμψε η ευπαίδευτη δικηγόρος της εφεσείουσας, όπου υπάρχει ισχυρισμός για λάθος στα βιβλία ή σχέδια του κτηματολογίου, το θέμα, κατά πρώτο θα πρέπει να παραπέμπεται στο Διευθυντή για την απόφασή του και μόνο αφού αυτός αποφασίσει μπορεί το θέμα να αχθεί ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με έφεση. Δοθέντος ότι η εκκαλούμενη απόφαση λήφθηκε στο πλαίσιο αίτησης η οποία υποβλήθηκε δυνάμει του άρθρου 58 του Νόμου, Κεφ. 224 και όχι του άρθρου 61 του ίδιου Νόμου, η συζήτηση γύρω από το άρθρο 61 τελειώνει οριστικά εδώ. Υπεισέρχομαι τώρα στους λόγους έφεσης με τους οποίους η εφεσείουσα ισχυρίζεται ευθέως ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι εσφαλμένη. Σ' αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι εξής λόγοι: Η εκκαλούμενη απόφαση δε βασίζεται επί των πραγματικών γεγονότων και δεδομένων της υπόθεσης, Με αυτή, ο Διευθυντής αγνόησε παντελώς την επιτόπου κατάσταση, η απόφαση έχει προκαλέσει ζημιά στο δικαίωμα ιδιοκτησίας και απόλαυσης της κατοικίας της εφεσείουσας το οποίο απολαμβάνει ανεπηρέαστα από το 1974, δοθέντος ότι η κατοικία της αναγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας της, ο οποίος καλύπτει την υφιστάμενη κατάσταση. Η εκκαλούμενη απόφαση είναι αυθαίρετη και στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα. Για σκοπούς τεκμηρίωσης των παραπάνω λόγων, η εφεσείουσα, στη δική της ένορκη δήλωση αναφέρει τα εξής: Το επίδικο ακίνητό της είναι 270 τετραγωνικά μέτρα, γράφτηκε στο όνομά της στις 27.12.1973 και περιλαμβάνει την ισόγειο κατοικία στην οποία διαμένει έκτοτε οικογενειακώς, η οποία ανεγέρθηκε το 1959 και αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας. Από το 1973 που αγόρασε το επίδικο ακίνητο υπήρχαν στον ίδιο χώρο που βρίσκονται και σήμερα τόσο η κατοικία όσο και η περίφραξη. Για να καλύψει τις ανάγκες της οικογένειάς της προστέθηκε δυνάμει άδειας οικοδομής (βλ. το τεκμήριο 1 το οποία κατατέθηκε κατά την επανεξέτασή της) δωμάτιο εντός της υφιστάμενης περίφραξης. Με τη σειρά της, η ευπαίδυτη δικηγόρος της, στη γραπτή αγόρευσή της αναφέρει τα εξής: «Ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί από το Δικαστήριο στο σημείο ότι η αιτήτρια κατέχει το ακίνητο από το 1973 και ως έτσι αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας της και η κατάσταση έχει παραμείνει η ίδια από τότε χωρίς να έχει εγερθεί οποιοδήποτε ζήτημα στο παρελθόν.» Η απάντησή μου σ' όλους τους παραπάνω ισχυρισμούς και θέσεις της εφεσείουσας, που θα είναι καθαρά νομική αποτελεί προέκταση των ακόλουθων ισχυρισμών του χωρομέτρη, Μάριου Αλεξάνδρου, ο οποίος διεξήγαγε την επιτόπια εξέταση για σκοπούς επίλυσης της επίδικης συνοριακής διαφοράς που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης. Οι εν λόγω ισχυρισμοί περικλείονται στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του μάρτυρα, το περιεχόμενο της οποίας ακολουθεί αυτούσιο: «Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση γιατί εξέτασα την αίτηση για επίλυση συνοριακής διαφοράς και επισκέφθηκα επιτόπου τα επίδικα τεμάχια και μελέτησα τους φακέλους και μητρώα του Κτηματολογίου Πάφου που αφορούν την παρούσα υπόθεση. Έλαβα υπόψη προηγούμενες εργασίες και άλλους σχετικούς φακέλους, αποτύπωσα επιτόπου καταστάσεις και συσχέτισα τις καταστάσεις αυτές με το εν χρήσει κτηματικό σχέδιο πάνω στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκομένων ακινήτων. Με βάση την πιο πάνω εργασία κατέληξα και υιοθέτησα σταθερά σημεία ή άλλα χαρακτηριστικά στα οποία βασίστηκα για να καθορίσω τα εγγεγραμμένα σύνορα. Η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό.» (οι υπογραμμίσεις και η έμφαση είναι δικά μου). Όλα τα παραπάνω και όσα ακολουθούν περικλείονται και στην εκκαλούμενη αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή, ημερομηνίας 5.7.2012: Τα εγγεγραμμένα εμβαδά των επίδικων κτημάτων δεν επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο με την απόφασή του, ημερομηνίας 17.5.2012, διότι τα εγγεγραμμένα σύνορα των ακινήτων παραμένουν αναλλοίωτα. Η απόφαση βασίστηκε στο εν χρήσει σχέδιο, βάσει του οποίου έχουν εκδοθεί οι εγγραφές των ακινήτων και όχι σύμφωνα με την επί τόπου κατάσταση και οι καταμετρήσεις είναι απόλυτα ακριβείς και με βάση τα εγγεγραμμένα σύνορα. (Οι υπογραμμίσεις είναι και πάλι δικές μου). Καθώς ήδη έχει αναφερθεί (βλ. τις υποθέσεις Είκοσι και Χατζησωφρονίου κ.ά. (ανωτέρω)), το κτηματολόγιο, για επίλυση συνοριακής διαφοράς δυνάμει του άρθρου 58 οφείλει να εφαρμόσει το εν χρήσει επίσημο σχέδιο, ενώ, τα εν χρήσει σχέδια καθορίζουν τα πραγματικά σύνορα των τεμαχίων στα οποία αφορά η συνοριακή διαφορά (βλ. τη Χαρίτου, ανωτέρω επίσης). Ότι αυτό έγινε στην προκειμένη περίπτωση δεν αμφισβητείται από την εφεσείουσα, η οποία, προκειμένου να με πείσει ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι λανθασμένη επί της ουσίας επικαλείται απλώς το γεγονός ότι το επίδικο ακίνητό της σύμφωνα και με τη σχετική περιγραφή στον τίτλο ιδιοκτησίας του αποτελεί ισόγεια κατοικία. Το αναντίλεκτο αυτό γεγονός δεν καθιστά εσφαλμένη την εκκαλούμενη απόφαση και τούτο γιατί είναι καλά γνωστό, ότι ο τίτλος εγγραφής ακινήτου αποτελεί απλώς εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για την ιδιοκτησία του. Συναφώς με το θέμα παραπέμπω στο απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση στην υπόθεση Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου
(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 749, το οποίο υιοθετείται και στη μεταγενέστερη υπόθεση Στυλιανού ν. Λουκά
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1497: «Ο τίτλος εγγραφής ακινήτου αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία για την ιδιοκτησία του. Η γη η οποία καλύπτεται από το πιστοποιητικό εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας προσδιορίζεται από το άρθρο 50 του Κεφ. 224: «η έκταση γης που καλύπτεται από εγγραφή τίτλου επί ακίνητης ιδιοκτησίας είναι η έκταση του τεμαχίου με το οποίο δύναται να συσχετιστεί η εγγραφή πάνω σε οποιοδήποτε Κυβερνητικό χωρομετρικό σχέδιο ή πάνω σε οποιοδήποτε άλλο σχέδιο που καταρτίστηκε πάνω σε κλίμακα από το Διευθυντή: Νοείται ότι όταν η εγγραφή δεν δύναται να συσχετιστεί με οποιοδήποτε τέτοιο σχέδιο η έκταση αυτή είναι η έκταση της γης στην οποία δικαιούται ο κάτοχος του τίτλου λόγω εχθρικής κατοχής, αγοράς ή κληρονομίας.» Όπως εξηγείται στην Χ"Ιωάννου ν. Κωνσταντίνου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 844, ο συσχετισμός της επί του τόπου κατάστασης του τεμαχίου με το σχέδιο, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τον καθορισμό της ιδιοκτησίας που ενέχει ο τίτλος εγγραφής ακινήτου.» Έπεται ότι πολύ ορθά ο Διευθυντής εφάρμοσε το εν χρήσει σχέδιο για σκοπούς επίλυσης της επίδικης συνοριακής διαφοράς που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης και το γεγονός, ότι, όπως είναι η θέση της εφεσείουσας, με την εν λόγω απόφαση επηρεάζεται η ισόγειος κατοικία που αναγράφεται επί του τίτλου ιδιοκτησίας της δεν καθιστά καθοιονδήποτε τρόπο εσφαλμένη την απόφαση, αφού, η έκταση γης που καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας του επίδικου ακινήτου της εφεσείουσας, σε εφαρμογή του άρθρου 50 του Νόμου Κεφ. 224 είναι αυτή που προέκυψε κατά την εξέταση της αίτησης συνοριακής διαφοράς που καταχώρησε η ίδια με συσχετισμό της με το εν χρήσει κυβερνητικό σχέδιο. Ακολουθεί ότι όλοι οι παραπάνω λόγοι έφεσης είναι αβάσιμοι, επομένως απορρίπτονται. Αβάσιμοι είναι και υπόλοιποι λόγοι έφεσης. Αρχίζοντας με αυτούς που στρέφονται κατά της ορθότητας της εκκαλούμενης απόφασης, επί τους ουσίας παρατηρώ τα εξής: Στο σύνολό τους είναι γενικοί, αόριστοι και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης, πολλώ μάλλον, που ειδικά για το τελευταίο, δηλαδή για σκοπούς τεκμηρίωσης απαιτείται μαρτυρία ειδικού. Για να επαναλάβω σύμφωνα με την Προκοπίου (ανωτέρω), το βάρος απόδειξης της ύπαρξης λάθους στην απόφαση του Διευθυντή βρίσκεται στον αιτητή, ενώ η κτηματολογική εργασία είναι εξειδικευμένη και αμφισβήτησή της μπορεί να γίνει με παρουσίαση αναλόγου βαρύτητας πραγματογνωμοσύνης. Στην προκειμένη περίπτωση ο Μάριος Αλεξάνδρου που εξέτασε την αίτηση της εφεσείουσας για σκοπούς επίλυσης της επίδικης συνοριακής, όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωσή του (τα οποία αναφέρονται και στην εκκαλούμενη απόφαση) κατά την εξέταση της αίτησης επισκέφθηκε επί τόπου τα επίδικα τεμάχια και μελέτησε τους φακέλους και τα μητρώα του κτηματολογίου που αφορούν την υπόθεση, έλαβε υπόψη του προηγούμενες εργασίες και άλλους σχετικούς φακέλους και αποτύπωσε επί τόπου καταστάσεις τις οποίες συσχέτισε με το εν χρήσει σχέδιο στο οποίο βασίζονται οι εγγραφές των εμπλεκόμενων ακινήτων. Με βάση όλα αυτά που έκανε κατέληξε και υιοθέτησε τα σταθερά σημεία ή άλλα χαρακτηριστικά στα οποία βασίστηκε για να καθορίσει τα εγγεγραμμένα σύνορα. Η χωρομετρική εργασία έγινε με τον απαραίτητο τεχνικό εξοπλισμό. Προστίθενται και τα εξής, τα οποία αναφέρονται στην ίδια την αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή: Καταρχήν, ο μάρτυρας διεξήγαγε την επιτόπια εξέταση σε συνεργασία με την κτηματολόγο Αγαπούλα Γιάκγου, στην παρουσία των διαδίκων, οι οποίοι υπόδειξαν το διαφιλονικούμενο μέρος. Ακολούθως, η χωρομετρική εργασία που έγινε ελέγχθηκε από τον κλάδο χαρτογραφίας και θεωρήθηκε απόλυτα ορθά και ετοιμάστηκε σχέδιο στην κλίμακα του εν χρήσει σχεδίου στο οποίο φαίνονται τα σύνορα των επίδικων τεμαχίων, το διαφιλονικούμενο μέρος και οι επιτόπου καταστάσεις. Ετοιμάστηκε επίσης σχέδιο/σχεδιάγραμμα σε μεγαλύτερη κλίμακα στο οποίο φαίνονται τα προσωρινά ορόσημα που έχουν τοποθετηθεί επί τόπου για το κοινό σύνορο των επίδικων ακινήτων καθώς και το διαφιλονικούμενο μέρος. Επισημαίνεται ότι και τα δύο αυτά σχέδια επισυνάπτονται στην απόφαση. Τίθεται το ερώτημα κατά πόσο η εφεσείουσα που έχει και το βάρος απόδειξης της ύπαρξης λάθους στην εκκαλούμενη απόφαση έχει παρουσιάσει μαρτυρία αναλόγου βαρύτητας για σκοπούς στοιχειοθέτησης της θέσης της ότι η απόφαση είναι λανθασμένη επί της ουσίας. Δεν υπάρχει καθόλου τέτοια μαρτυρία εκ μέρους της είναι η απάντηση. Ο γενικός και αόριστος ισχυρισμός του τοπογράφου Ανδρέα Παπαχριστοδούλου ότι προέβηκε σε επιτόπια έρευνα για να διαπιστώσει κατά πόσο υπάρχει επέμβαση μεταξύ των επίδικων ακινήτων και ότι από την εν λόγω έρευνα και από πληροφορίες που έλαβε από την εφεσείουσα και το σύζυγό της διαπίστωσε ότι υπάρχει μια υφιστάμενη κατάσταση μεταξύ των επίδικων ακινήτων από το 1973 που η εφεσείουσα κατέστη ιδιοκτήτρια του ακινήτου της, η οποία δεν έχει αλλάξει μέχρι και σήμερα, καθώς και ο ισχυρισμός του ότι σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή η προσβαλλόμενη απόφαση, η απόλαυση της ιδιοκτησίας της εφεσείουσας θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα, πόρρω απέχουν από το να θεωρηθούν ικανοί, είτε για σκοπούς κατάρριψης όλων των παραπάνω ισχυρισμών του χωρομέτρη ο οποίος διεξήγαγε την επιτόπια εξέταση για σκοπούς επίλυσης της επίδικης συνοριακής διαφοράς που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης, είτε ακόμη, - το σημαντικότερο - για σκοπούς απόσεισης του βάρους απόδειξης που έχει η εφεσείουσα ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι εσφαλμένη. Ο μάρτυρας, ούτε πότε διεξήγαγε την επιτόπια έρευνα αναφέρει, ότι πώς τη διεξήγαγε, ούτε τι στοιχειά και δεδομένα έλαβε υπόψη για σκοπούς διεξαγωγής της (αν έλαβε υπόψη οποιαδήποτε τέτοια στοιχεία και δεδομένα), ούτε αν έχει χρησιμοποιήσει καθόλου τεχνικό εξοπλισμό για σκοπούς διεξαγωγής της έρευνας του αναφέρει, ούτε το περιεχόμενο των πληροφοριών που έλαβε από την εφεσείουσα και το σύζυγό της αποκαλύπτει, ούτε τέλος, γιατί πιστεύει ότι σε περίπτωση που ήθελε γίνει αποδεκτή η εκκαλούμενη απόφαση, θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η απόλαυση της ιδιοκτησίας της εφεσείουσας αναφέρει. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αναδείξω τους λόγους για το οποίο αποδίδω μηδενική αξία στη μαρτυρία του υπό αναφορά. Ό, τι απομένει να εξεταστεί είναι το βάσιμο ή μη του 3ου λόγου έφεσης σύμφωνα με τον οποίο: «Η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και/ή δεν είναι επαρκώς αιτιολογημένη και/ή πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας καθώς δε γίνεται καμιά αναφορά στους παράγοντες που οδήγησαν στη λήψη της απόφασης» Και αυτός ο λόγος έφεσης (όπως και όλοι οι άλλοι φυσικά) είναι εντελώς αβάσιμος, αστήριχτος και ατεκμηρίωτος. Πέραν όσων έχουν ήδη αναφερθεί τα οποία περιέχονται στην εκκαλούμενη απόφαση, απλή ανάγνωση του περιεχόμενου της καταδεικνύει ότι αυτή περικλείει όλα τα αναγκαία στοιχεία που την καθιστούν απόλυτα ορθή και πλήρως αιτιολογημένη. Αυτά δε επιβεβαιώνονται και από τα διάφορα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης τα οποία έχουν τεθεί ενώπιόν μου και εν πάση περιπτώσει, όπως αναφέρεται και στην ίδια την απόφαση: «Περαιτέρω λεπτομέρειες και στοιχεία που πιθανόν να θεωρηθούν αναγκαία βρίσκονται στο φάκελο ΑΧ1675/2008 (ο οποίος περικλείει την αίτηση της εφεσείουσας με την οποία επιλύθηκε η επίδικη συνοριακή διαφορά που οδήγησε στην έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης)». Συγκεφαλαιώνοντας, η εφεσείουσα, που καθώς ήδη έχει αναφερθεί έχει το βάρος να αποδείξει το εσφαλμένο της απόφασης του Διευθυντή, τύποις και ουσία, «.εγχείρημα όχι ευχερές και μέλλον να επιτύχει μόνο αν συντρέχουν ισχυροί λόγοι που να το στηρίζουν.», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην υπόθεση Κτωρίδη ν. Επάρχου Λεμεσού κ.ά.
(2005)1 (Α) Α.Α.Δ. 541, για όλους τους λόγους που έχουν αναφερθεί, απότυχε παταγωδώς να το αποσείσει. Απεναντίας, ο εφεσίβλητος, για τους ίδιους λόγους, απόδειξε - ως μη όφειλε - ότι η εκκαλούμενη απόφαση είναι απόλυτα ορθή, νόμιμη και δεόντως αιτιολογημένη. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου η έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εφεσίβλητου 2 και σε βάρος της εφεσείουσας. . (Υπ.) ............ Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση/Έφεση εναντίον απόφασης του Διευθυντή του κτηματολογίου, με την οποία επέλυσε συνοριακή διαφορά. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο