Αναφορικά με τον Περικλή Αντωνίου, Αρ. Αίτησης: 89/15, 17/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A129 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 89/15 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με την Μονομερή Αίτηση υπ' αριθμό 89/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ με το Διάταγμα Κατακράτησης Τεκμηρίων που εξέδωσε το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 20.05.15 ΚΑΙ Αναφορικά με τον Περικλή Αντωνίου ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 29.05.15 ΥΠΟ: Περικλή Αντωνίου - Αιτητή Ημερομηνία: 17.07.15 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κος Θ. Καραμανής μαζί με κ. Νικόλα Γ. Ιωάννου Για Καθ' ου η αίτηση: κα Σ. Παπαλαζάρου (η κα Ε. Μανώλη για ν' ακούσει απόφαση) Αιτητής: απών ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20.05.15 η αστυνομία, στη βάση μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 15.05.15 και στα πλαίσια εξέτασης υπόθεσης που αφορά αδίκημα κλοπής από αντιπρόσωπο, εξασφάλισε διάταγμα κατακράτησης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής KLX295 μάρκας Mitsubishi Lancer Evolution μέχρι την διερεύνηση και αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας η οποία είναι δυνατό να διεξαχθεί σε σχέση με αυτό. Παράλληλα, δόθηκαν οδηγίες όπως το διάταγμα επιδοθεί στον Περικλή Αντωνίου (στο εξής καλείται ο 'Αιτητής') εντός τριών ημερών από την έκδοση του διατάγματος. Σύμφωνα με την ένορκο δήλωση που συνόδευε την πιο πάνω μονομερή αίτηση, στις 21.03.15 καταγγέλθηκε από το Χριστάκη Μιλτιάδους ότι τον Σεπτέμβριο του 2013 συμφώνησε με τον Νεκτάριο Κωνσταντίνου, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης πλυντηρίου αυτοκινήτων στην Πάφο, να του παραδώσει το πιο πάνω όχημα με σκοπό να του το πωλήσει. Στη συνέχεια ο Μιλτιάδους έμαθε ότι το όχημα του πωλήθηκε για το ποσό των €10.000 και μεταβιβάστηκε στον Αιτητή χωρίς ο ίδιος να υπογράψει έντυπο μεταβίβασης και δίχως να εισπράξει από τον Κωνσταντίνου οποιοδήποτε χρηματικό ποσό. Επίσης ο Αιτητής αναφέρει ότι παρόλο που προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Κωνσταντίνου, εντούτοις ο τελευταίος δεν ανταποκρίθηκε στις κλήσεις του ενώ στο μεταξύ το πλυντήριο αυτοκινήτων έπαυσε να λειτουργεί. Περαιτέρω σημειώνεται ότι στις 12.05.15 το προαναφερόμενο όχημα παραδόθηκε εθελοντικά στην αστυνομία από τον Αιτητή. Στις 29.05.15 ο Αιτητής καταχώρησε την παρούσα μονομερή αίτηση στην οποία αιτείται τα εξής:
- Ακύρωση του διατάγματος ημερομηνίας 20.05.15 για κατακράτηση του υπ΄ αναφορά οχήματος και επιστροφής του στον Αιτητή που κατακρατείται από την αστυνομία από τις 12.05.15 λόγω του ότι δεν δικαιολογείται νομικά ή/και λογικά η κατακράτηση ή/και συνέχιση της κατακράτησης του οχήματος.
- Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία την οποία το Δικαστήριο θα κρίνει ως δίκαια.
- Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 2, 25, 26, 27, 32, 32Α και 170 του Κεφ.155 μετά των συναφών τροποποιήσεων, στα άρθρα 2, 29 και 32 του Ν.14/60, στο άρθρο 9 του Κεφ.6, στα άρθρα 37 και 44 του Κεφ.148, στα άρθρα 2 και 11 του Κεφ.2, στο άρθρο 15 του Ν.32(Ι)/96, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 15, 17, 23, 30, 33, 34 και 35 του Συντάγματος και στα αντίστοιχα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την επιτυχία της περιέχονται στην ένορκο δήλωση του ιδίου ημερομηνίας 29.05.
- Μετά από εντολές του Δικαστηρίου δόθηκαν οδηγίες στον συνήγορο του Αιτητή να μεριμνήσει για να λάβει γνώση ο Καθ΄ου η αίτηση του περιεχομένου της υπό κρίση αίτησης, ο οποίος μόλις αντιλήφθηκε την ύπαρξη της ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Στην ένορκο δήλωση του ο Αιτητής αναφέρει συνοπτικά τα εξής: - Στις 12.05.15 παρέδωσε οικιοθελώς το πιο πάνω όχημα στην αστυνομία μετά που του είχε ζητηθεί για διευκόλυνση των αστυνομικών εξετάσεων. - Ενώ ανέμενε ότι το όχημα του θα του επιστρεφόταν λίγες ημέρες μετά νομιζόμενος ότι η αστυνομία θα το φωτογράφιζε και θα επιβεβαίωνε τα στοιχεία του, η αστυνομία αιτήθηκε μονομερώς διάταγμα κατακράτησης του επ΄αόριστης διάρκειας και χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία για ένσταση. - Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του η αίτηση κατακράτησης ήταν παράτυπη, δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης, δεν στηρίχτηκε στην ορθή νομική βάση, είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη και ανυπόστατη. Επίσης έγινε κακή επίδοση καθότι δεν του επιδόθηκε η αίτηση και η ένορκος δήλωση που συνόδευαν το διάταγμα κατακράτησης παρά μόνο το διάταγμα κατακράτησης που ουδέποτε ορίστηκε επιστρεπτέο. - Δεν έχει αντιληφθεί τον λόγο αλλά ούτε και τον σκοπό που η αστυνομία αιτήθηκε την κατακράτηση του οχήματος, ούτε κατά πόσο προτίθεται να κάνει οτιδήποτε σε σχέση με αυτό που θα δικαιολογούσε την αναγκαιότητα κράτησης του. - Εξ΄όσον γνωρίζει και έχει τύχει συμβολής το διάταγμα κατακράτησης του οχήματος έχει εκδοθεί λανθασμένα και χωρίς να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου το πλαίσιο γεγονότων που ο ίδιος επικαλείται στην ένορκο δήλωση του, τα οποία, όπως σημειώνει, αν το Δικαστήριο γνώριζε δεν θα προχωρούσε στην έκδοση του. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμο να σημειωθεί ότι είναι κοινά παραδεκτό από αμφότερα μέρη ότι στις 17.06.15 η αστυνομία επέστρεψε το πιο πάνω όχημα στον Αιτητή. Περαιτέρω αξίζει να λεχθεί ότι κατά την εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή μέσω ρητής δήλωσης του εγκατέλειψε το αίτημα του για επιστροφή του εν λόγω οχήματος, περιοριζόμενος έτσι στο αίτημα για ακύρωση του διατάγματος κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.
- Στις 23.06.15 ο Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των ακόλουθων λόγων:
- Η κατακράτηση των επίδικων τεκμηρίων από την αστυνομία είναι νόμιμη και έγινε κατόπιν δικαστικού διατάγματος.
- Η αίτηση στερείται αντικειμένου. Η ειδοποίηση ένστασης στηρίζεται στα άρθρα 32
(1),
(2),
(3), 32Α και 170 του Κεφ.155, στο άρθρο 15
(2)του Ν.32(Ι)/96, στο άρθρο 23
(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση ένστασης συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του αρχιαστυφύλακα 2026 Συμεών Χατζηγιαννάκη ημερομηνίας 23.06.15. Τα γεγονότα της ενόρκου δηλώσεως του εν λόγω αστυφύλακα είναι περιληπτικά τα πιο κάτω: · Ο ενόρκως δηλών υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής. · Το διάταγμα κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου κατόπιν αιτιολογημένης αίτησης της αστυνομίας. · Για σκοπούς διερεύνησης καταγγελίας που δέχτηκε η αστυνομία αποτάθηκε στο Δικαστήριο με αίτηση. · Οι αναφορές που παραπέμπουν στην εκδοχή του Αιτητή απορρίπτονται επειδή είναι γενικοί, αόριστοι, αυθαίρετοι και υπερβολικοί. · Η αστυνομία ως είχε καθήκον προέβηκε στην καταχώρηση σχετική αίτησης γι έκδοση διατάγματος κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος έτσι ώστε να προχωρήσει νόμιμα στη ορθή διερεύνηση της υπόθεσης και ν καταλήξει στην αλήθεια. · Λαμβανομένου υπόψη ότι το διάταγμα κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 εκδόθηκε νόμιμα αλλά και του γεγονότος ότι το όχημα επιστράφηκε στις 17.06.15 στον Αιτητή, η υπό κρίση αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και θα πρέπει θα απορριφθεί. Κατά τη νομική επιχειρηματολογία του, εξ' 'όσον αυτό μπόρεσε να γίνει αντιληπτό μέσα από το γραπτό κείμενο της που κατατέθηκε για διευκόλυνση του Δικαστηρίου, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή ευσεβάστως εισηγήθηκε ότι η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να επιτύχει για τους ακόλουθους λόγους:
(1)Η διαδικασία κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ήταν από την αρχή κακόπιστη και καταχρηστική επειδή ουδεμία νόμιμη σκοπιμότητα της αποκαλύπτεται.
(2)Δεν υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει στοιχεία κατεπείγοντος που θα δικαιολογούσε την μονομερή καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης.
(3)Ο αστυφύλακας 2026 Συμεών Χατζηγιαννάκης δεν νομιμοποιόταν να καταχωρήσει την αίτηση κατακράτησης επειδή η αίτηση στηριζόταν στη δική του ένορκη μαρτυρία.
(4)Ο αστυφύλακας 2026 Συμεών Χατζηγιαννάκης δεν είχε locus standi να παρουσιάσει στο Δικαστήριο αίτηση κατακράτησης εκ μέρους του Αρχηγού Αστυνομίας / Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου.
(5)Δεν διευκρινίζεται το νομικό πρόσωπο στην αίτηση κατακράτησης.
(6)Η αστυνομία δεν είχε νομικό δικαίωμα να κατακρατήσει το υπ' αναφορά αυτοκίνητο για να προβεί σε αίτημα κατακράτησης του οχήματος.
(7)Η αίτηση κατακράτησης του οχήματος είναι νομικά ανυπόστατη και σε λανθασμένη νομική βάση επειδή το αντικείμενο δεν κατασχέθηκε μετά από εκτέλεση εντάλματος έρευνας και/ή οποιασδήποτε νομικής έρευνας και επειδή στη νομική βάση δεν συμπεριλαμβάνονται διαταγές των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
(8)Η αίτηση κατακράτησης του οχήματος είναι ανεύθυνη, αυθαίρετη και αυταρχική.
(9)Η αίτηση κατακράτησης του οχήματος δεν καταχωρήθηκε για τιμωρητικούς λόγους.
(10)Η αίτηση κατακράτησης του οχήματος δεν καταχωρήθηκε για ανακριτικούς σκοπούς εφόσον παρά τη λεκτική αναφορά περί τούτου δεν υπάρχει μαρτυρία ένδειξης συγκεκριμένου ανακριτικού έργου και συγκεκριμένων εξετάσεων και ερευνών είτε σε σχέση με το υπ' αναφορά όχημα είτε σε σχέση με οτιδήποτε άλλο.
(11)Η αίτηση κατακράτησης του οχήματος δεν καταχωρήθηκε για αποδεικτικούς σκοπούς εφόσον το αυτοκίνητο δεν δύνανται νομικά να γίνει αποδεκτό ως τεκμήριο για τους λόγους που ο συνήγορος επικαλείται στη γραπτή αγόρευση του.
(12)Η όλη συμπεριφορά της αστυνομίας έναντι του Αιτητή ήταν ανάρμοστη, καταχρηστική και παραβίασε την αρχή της καλής πίστης επειδή ενώ ο Αιτητής παρέδωσε οικειοθελώς το υπ' αναφορά όχημα η αστυνομία προχώρησε με μονομερή αίτηση στην έκδοση διατάγματος επ' αόριστης κατακράτησης του.
(13)Η ένσταση καταχωρήθηκε για χάριν της ένστασης αφού δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό στην αίτηση κατακράτησης του οχήματος.
(14)Σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Καθ' ου η αίτηση ότι η υπό κρίση αίτηση στερείται αντικειμένου, το διάταγμα κατακράτησης του οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 δεν έχει λήξει εφόσον ισχύει μέχρι τη διερεύνηση και αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας, η οποία δύναται να διεξαχθεί σε σχέση με το υπ' αναφορά όχημα. Στη δική της νομική επιχειρηματολογία η εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση επανέλαβε τους λόγους ένστασης που περιέχονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Περαιτέρω, η κυρία Παπαλαζάρου ανάφερε ότι η ένορκος δήλωση που συνόδευε την αίτηση κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος δεν απέκρυψε οποιοδήποτε στοιχείο. Παράλληλα η εκπρόσωπος του Καθ' ου η αίτηση υπέδειξε την ανάγκη εξασφάλισης διατάγματος κατακράτησης του εν λόγω οχήματος προκειμένου η αστυνομία να διεκπεραιώσει το έργο της διερεύνησης της υπόθεσης ενώ απέρριψε τη θέση του Αιτητή περί κατάχρησης της διαδικασίας. Καταλήγοντας η κυρία Παπαλαζάρου τόνισε ότι το διάταγμα κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 έχει νόμιμα εκδοθεί και έτσι δεν πάσχει καθώς επίσης λόγω της επιστροφής του οχήματος στον Αιτητή το εν λόγω διάταγμα έχει, όπως χαρακτηριστικά είπε, ουσιαστικά πεθάνει. Στην υπόθεση Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13 υποδείχτηκε ότι το πρόσωπο του οποίου το αντικείμενο κατακρατείται από την αστυνομία δυνάμει διατάγματος κατακράτησης ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο έχει το δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να αποταθεί στο δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 32
(3)του Κεφ. 155 και να αιτηθεί επιστροφή του κατακρατηθέντος τεκμηρίου. Επίσης στην Αίτηση φύσεως certiorari του Γενικού Εισαγγελέα
(2010)1Α Α.Α.Δ. 181 τονίστηκε κατά τρόπο ρητό και σαφή ότι είναι φανερό πως από τις πρόνοιες του άρθρου 32
(3)του Κεφ.155 το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για επιστροφή τεκμηρίων έχει εξουσία απλώς να διατάξει την επιστροφή των τεκμηρίων και όχι την ακύρωση του αρχικού διατάγματός του με βάση το οποίο διατάχθηκε η κράτησή τους. Όπως περαιτέρω λέχθηκε στην πιο πάνω υπόθεση, δεν αποκλείεται στην περίπτωση που δεν αποκαλύπτονται ουσιώδη γεγονότα το διάταγμα κατακράτησης να ακυρωθεί στη βάση των γενικότερων νομικών αρχών που διέπουν μονομερή αίτηση επί του περιεχομένου της οποίας εκδόθηκε το εν λόγω διάταγμα και τούτο πάντοτε με απώτερο στόχο την επιστροφή του τεκμηρίου που κατακρατείται από την αστυνομία στο νόμιμο δικαιούχο του. Στην προκειμένη περίπτωση το τεκμήριο που η αστυνομία κατακρατούσε επιστράφηκε στον Αιτητή στις 17.06.15. Το κοινά παραδεκτό γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την ανεπιφύλακτη δήλωση της εκπροσώπου του Καθ' ου η αίτηση ότι η αστυνομία δεν πρόκειται να επανέλθει και να παραλάβει το όχημα επικαλούμενη το διάταγμα κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 καθιστά πλέον την εξέταση του περιορισμένου αιτήματος του Αιτητή για ακύρωση του εν λόγω διατάγματος κατακράτησης, ζήτημα ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, απώτερος σκοπός εξέτασης μια τέτοιας αίτησης, όπως την υπό κρίση, μέσα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Κεφ.155 που διέπουν το ζήτημα αυτό είναι κατά πόσο το αντικείμενο που η αστυνομία κατακρατεί θα πρέπει να επιστραφεί στο νόμιμο δικαιούχο του. Από τη στιγμή που στην παρούσα περίπτωση το όχημα επιστράφηκε στον Αιτητή, πράξη η οποία συνοδεύτηκε με την πιο πάνω ρητή δήλωση της εκπροσώπου του Καθ' ου η αίτηση, η υπό κρίση αίτηση κατέστη άνευ αντικειμένου. Ανεξαρτήτως όμως αυτού το Δικαστήριο εξετάζει επί της ουσίας της την υπό κρίση αίτηση και τα έγγραφα που τη συνοδεύουν υπό το φως της ένστασης και της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει και στη βάση των αγορεύσεων των συνηγόρων των μερών καθώς και των νομικών αρχών που διέπουν το θέμα αυτό. Ο Αιτητής θεωρεί ότι η διαδικασία κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ήταν από την αρχή κακόπιστη και καταχρηστική επειδή πρώτο ενώ το όχημα παραδόθηκε οικειοθελώς στην αστυνομία η τελευταία προχώρησε στην μονομερή υποβολή αίτησης κατακράτησης του εν λόγω οχήματος και δεύτερο δεν υπήρξε επιβεβαίωση τι είδους εξετάσεις επρόκειτο να γίνουν, κατά πόσο έγιναν εξετάσεις και πόσο οι εξετάσεις αυτές θα υποβοηθούσαν την ορθή διερεύνηση της καταγγελίας. Πρόκειται για ζητήματα που άπτονται του ελέγχου της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος, την οποία ο Αιτητής προσβάλει με το λόγο αυτό. Ο έλεγχος όμως της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος κρίνεται μόνο με έφεση ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 32Α του Κεφ.155 καθότι σε αντίθετη περίπτωση το παρόν Δικαστήριο θα λειτουργούσε ως Εφετείο του εαυτού του αφού θα έκρινε δική του απόφαση, πράγμα ανεπίτρεπτο και λανθασμένο. Στην περίπτωση δε που η δεκαήμερη προθεσμία που το πιο πάνω άρθρο παρέχει για την καταχώρηση έφεσης παρέλθει όταν ο Αιτητής έλαβε γνώση του διατάγματος, το ένδικο μέσο της έφεσης εξακολουθεί να ισχύει με τον Αιτητή να μπορεί να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 134 του Κεφ.155 για παράταση του χρόνου καταχώρησης έφεσης κατόπιν απόδειξης βάσιμου λόγου. Σχετική είναι η υπόθεση Re Skinner Holdings Ltd
(2009)1Β Α.Α.Δ.
- Στην προκειμένη περίπτωση είναι παραδεκτό από τον Αιτητή ότι το διάταγμα κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 του έχει επιδοθεί (παράγραφος 4 ενόρκου δηλώσεως της υπό κρίση αίτησης). Με την επίδοση του εν λόγω διατάγματος ο Αιτητής είχε δικαίωμα να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο και να θέσει τα θέματα αυτά για εξέταση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 32Α του Κεφ.
- Ο Αιτητής επίσης ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει μαρτυρία που να δείχνει στοιχεία κατεπείγοντος που θα δικαιολογούσε την μονομερή καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης επικαλούμενος τη δική του εκδοχή επί των γεγονότων της υπόθεσης. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Το ποια κατά τη γνώμη της αστυνομίας είναι τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση είναι κάτι που θα διαπιστωθεί μέσα από τη διερεύνηση της. Είναι αυτονόητο ότι η κατακράτηση του τεκμηρίου ζητήθηκε στα πλαίσια της ταχείας και πλήρους διερεύνησης της υπόθεσης. Στην υπόθεση Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13 τονίστηκε ότι το άρθρο 32 του Κεφ.155 δεν προβλέπει για επίδοση, δείχνοντας έτσι την οδό για καταχώρηση μονομερούς αίτησης στο Δικαστήριο από μέρους της αστυνομίας. Επίσης τονίστηκε ότι ο χειρισμός της αίτησης στην απουσία της άλλης πλευράς ταυτόχρονα με οδηγίες του Δικαστηρίου για επίδοση στην άλλη πλευρά εντός 3 ημερών από την έκδοση του διατάγματος χωρίς το διάταγμα να οριστεί επιστρεπτέο, όπως ακριβώς το παρόν Δικαστήριο χειρίστηκε την αίτηση κατακράτησης του οχήματος στην παρούσα υπόθεση, δεν επηρεάζει την ισχύ του διατάγματος εφόσον παρέχεται το δικαίωμα για άσκηση έφεσης επί της πρωτόδικης απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 32Α του Κεφ.
- Παράλληλα με γνώμονα ότι ο παραπονούμενος προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία στις 21.03.15 καθώς και το ότι στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης το όχημα παραδόθηκε οικειοθελώς από τον Αιτητή στην αστυνομία στις 12.05.15, γεγονότα που παρέμειναν αναντίλεκτα, η καταχώρηση μονομερούς αίτησης από μέρους της αστυνομίας στις 15.05.15 ήταν επείγουσα και αναγκαία για την πλήρη διερεύνηση και εξιχνίαση της υπόθεσης, στην οποία το κύριο στοιχείο ήταν το υπ' αναφορά όχημα. Περαιτέρω ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο αστυφύλακας 2026 Συμεών Χατζηγιαννάκης δεν νομιμοποιόταν να καταχωρήσει την αίτηση κατακράτησης επειδή η αίτηση στηριζόταν στη δική του ένορκη μαρτυρία καθώς επίσης δεν είχε locus standi να παρουσιάσει στο Δικαστήριο αίτηση κατακράτησης εκ μέρους του Αρχηγού Αστυνομίας / Αστυνομικού Διευθυντή Πάφου. Αυτά είναι ζητήματα που άπτονται του ελέγχου της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος και ως εκ τούτου ο Αιτητής μπορούσε να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32Α του Κεφ.
- Κατά συνέπεια, το παρόν Δικαστήριο δεν ασχολείται με την εξέταση τέτοιων θεμάτων. Επιπλέον ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι στην αίτηση κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος δεν διευκρινίζεται το νομικό πρόσωπο που την καταχωρεί. Η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Αιτητής στην μονομερή αίτηση ημερομηνίας 15.05.15 για κατακράτηση του οχήματος είναι η 'Αστυνομία'. Οι υποθέσεις Ησαΐα και άλλος v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 179/2011, ημερ. 22.10.13 και Concrete Mix Ltd v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 360, στις οποίες ο συνήγορος του Αιτητή στην υπό κρίση αίτηση κάνει αναφορά στη σελίδα 3 της γραπτής αγόρευσης του υπό το σημείο 4.1 αποδεικνύει ότι ο αιτητής στην αίτηση κατακράτησης τεκμηρίων ήταν σε κάθε μία από αυτές η 'Αστυνομία' και με αυτό το όνομα είχαν καταχωρηθεί οι αιτήσεις. Αναφορικά με τους λόγους
(6)μέχρι
(12)προκύπτουν ζητήματα που άπτονται του ελέγχου της ορθότητας του δικαστικού διατάγματος, το οποίο νομιμοποιούσε την κατακράτηση του υπ' αναφορά οχήματος από μέρους της αστυνομίας για σκοπούς διερεύνησης της υπόθεσης στη βάση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και ως εκ τούτου ο Αιτητής μπορούσε να αποταθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32Α του Κεφ.155. Συνεπώς, το παρόν Δικαστήριο δεν πραγματεύεται με την εξέταση των θεμάτων αυτών. Σχετική είναι η υπόθεση Αίτηση φύσεως certiorari και mandamus της Νεοφύτας Αρσιώτου, Πολιτική Έφεση Αρ. 108/2013, ημερ. 19.06.14, στην οποία και παραπέμπω. Επιπροσθέτως είναι η θέση του Αιτητή ότι η ένσταση καταχωρήθηκε για χάριν της ένστασης αφού δεν προσθέτει οτιδήποτε ουσιαστικό στην αίτηση κατακράτησης του οχήματος. Το Δικαστήριο δεν συμφωνεί με την τοποθέτηση αυτή. Στο σώμα της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης εξειδικεύονται οι λόγοι για τους οποίους καταχωρήθηκε η ένσταση. Παράλληλα η ένσταση εδράζεται σε καθορισμένη νομική βάση και υποστηρίζεται από σχετική ένορκο δήλωση του αστυνομικού που έχει γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Ο Αιτητής ακόμη ισχυρίζεται ότι το διάταγμα κατακράτησης του οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 δεν έχει λήξει εφόσον ισχύει μέχρι τη διερεύνηση και αποπεράτωση οποιασδήποτε ποινικής διαδικασίας, η οποία δύναται να διεξαχθεί σε σχέση με το υπ' αναφορά όχημα. Η θέση αυτή του Αιτητή είναι αδιέξοδη και άνευ πραγματικής σημασίας. Η επιστροφή του υπ' αναφορά οχήματος στον Αιτητή σε συνδυασμό με τη ρητή και την ανεπιφύλακτη δήλωση της εκπροσώπου του Καθ' ου η αίτηση ότι η αστυνομία δεν πρόκειται να επανέλθει και να παραλάβει το εν λόγω όχημα με βάση το διάταγμα κατακράτησης ημερομηνίας 20.05.15 κατέστησαν ανενεργό το εν λόγω διάταγμα, το οποίο ουσιαστικά παύει να ισχύει. Ο Αιτητής επίσης ισχυρίζεται στην παράγραφο 16 της ενόρκου δηλώσεως του ότι κατά την έκδοση του διατάγματος κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που ο ίδιος επικαλείται ότι συνέβησαν που αν ήταν εις γνώση του Δικαστηρίου το εν λόγω διάταγμα δεν θα εκδιδόταν. Θα εξετάσω τη θέση αυτή παρόλο που στο κείμενο της γραπτής αγόρευσης του συνηγόρου του Αιτητή δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο κατά τρόπο σαφή και ρητό. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το ζήτημα που ο Αιτητής εγείρει δεν ευσταθεί. Κατ' αρχήν δεν δηλώνεται κατά πόσο ο ενόρκως δηλών στην ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του Καθ' ου η αίτηση ήταν γνώστης αυτών των κατ' ισχυρισμό γεγονότων κατά το χρόνο που ζητήθηκε μονομερώς από την αστυνομία η έκδοση του διατάγματος κατακράτησης του υπ' αναφορά οχήματος ημερομηνίας 20.05.15 και παρέλειψε να τα αποκαλύψει στο Δκαστήριο. Περαιτέρω αυτά που ο Αιτητής επικαλείται στην ένορκο δήλωση του αποτελούν την δική του εκδοχή σε σχέση με τα γεγονότα που κατά την γνώμη του περιβάλλουν την υπόθεση και κατ' επέκταση το όχημα. Η εκδοχή του όμως θα τελούσε υπό διερεύνηση ως μέρος της συνολικής εξέτασης της υπόθεσης, όπως και άλλα ζητήματα που αφορούσαν το εν λόγω όχημα και ώθησαν την αστυνομία να ζητήσει και να πετύχει δυνάμει σχετικού διατάγματος την κατακράτηση του έτσι ώστε να μπορέσει να διεξάγει και να ολοκληρώσει τη διερεύνηση της υπόθεσης αυτής με σκοπό την πλήρη εξιχνίαση της. Όταν η αστυνομία ολοκλήρωσε τις εξετάσεις της αναφορικά με το όχημα το επέστρεψε στον Αιτητή. Υπό το φως των πιο πάνω και αφού εξετάστηκε η ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καθώς και το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει, επιτυγχάνει ο δεύτερος λόγος ένστασης του Καθ' ου η αίτηση. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον του Αιτητή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Criminal/Interim Αναφορά: Ποινικό/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση ακύρωσης Διατάγματος επιστροφής τεκμηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο