Άντρης Δμητρίου ν. Christos Alexandrou Constructions Ltd κ.α., Αριθμός Αγωγής: 4223/2010, 22/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A131 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κωνσταντίνου, Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής: 4223/2010 Μεταξύ: Άντρης Δμητρίου, από την Πάφο Ενάγουσας και Christos Alexandrou Constructions Ltd, από την Πάφο Χρίστου Αλεξάνδρου, από την Πάφο Εναγόμενων ............... ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 22.7.2015 EMΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα: κ. Ε. Κορακίδης (για ν' ακούσει απόφαση, κα Κορακίδου) Για εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Πολυδώρου (για ν' ακούσει απόφαση, κα Ευαγόρου) ΑΠΟΦΑΣΗ Η εκδοχή της ενάγουσας αναφορικά με τα ουσιαστικά γεγονότα της υπόθεσης σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης της αγωγής της είναι η εξής: Στον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή, η ίδια ήταν και είναι νόμιμη κάτοχος και εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5240, τεμάχιο 258 (στο εξής «το επίδικο ακίνητο») που βρίσκεται στην κοινότητα Τρεμιθούσα της επαρχίας Πάφου. Oι εναγόμενοι 1 είναι εργολήπτες και ασχολούνται με οικοδομικές εργασίες και ο εναγόμενος 2 διευθυντής τους και/ή το πρόσωπο που τους δίδει οδηγίες και εντολές για την εκτέλεση των εργασιών τους. Κατά ή περί το τέλος του 2006, οι εναγόμενοι 1, κατόπιν εντολών και/ή οδηγιών του εναγόμενου 2 επενέβηκαν στο επίδικο ακίνητο και αφαίρεσαν καλό γεωργικό χώμα, όγκου, πέραν των 1.950 κυβικών μέτρων και τοποθέτησαν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του ακινήτου, μεγάλους όγκους ακατάλληλου χώματος (κώννου), όγκου, πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων. Παρότι οι εναγόμενοι αναγνώρισαν ότι πρόκειται για παράνομη επέμβαση οι παραπάνω ενέργειές τους και υποσχέθηκαν να αφαιρέσουν το ακατάλληλο χώμα και να τοποθετήσουν κατάλληλο γεωργικό χώμα στο επίδικο ακίνητο καθώς και να αποκαταστήσουν τα προηγούμενα υψόμετρά του, παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να το πράξουν. Για την επαναφορά του επίδικου ακινήτου στην προηγούμενη κατάσταση θα χρειαστεί μεταφορά και τοποθέτηση γεωργικού χώματος, όγκου 1.950 κυβικών μέτρων, κόστους €17.320,00 και αφαίρεση του ακατάλληλου όγκου χώματος, κόστους €55.000,
- Μολονότι η ενάγουσα, με την αγωγή της αξιώνει από τους εναγόμενους 1 και 2 και τα δύο παραπάνω ποσά, εντούτοις, με ρητή δήλωση της δικηγόρου της εγκατέλειψε την αξίωσή της για το ποσό των €55.000,
- Οι εναγόμενοι 1 και 2, έναντι των παραπάνω ισχυρισμών της ενάγουσας, με την υπεράσπισή τους αντιτείνουν τα εξής, τα οποία συνθέτουν και την εκδοχή τους στην εναντίον τους αγωγή: Καταρχήν παραδέχονται ότι η ενάγουσα στον ουσιώδη χρόνο ήταν νόμιμη κάτοχος και εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Παραδέχονται ακόμη ότι οι εναγόμενοι 1 είναι εργολήπτες και ο εναγόμενος 2 διευθυντής τους καθώς και ότι με την ιδιότητα αυτή δίδει εντολές και/ή οδηγίες στους εναγόμενους 1, χωρίς ωστόσο ο ίδιος να υπέχει οποιαδήποτε αστική ευθύνη, επομένως, η αγωγή εναντίον του θα πρέπει να απορριφθεί. Αρνούνται κατηγορηματικά όσα τους αποδίδονται από την ενάγουσα, τα οποία συνθέτουν τη βασική της θέση ότι επενέβησαν παράνομα στο επίδικο ακίνητό της. Όπως ισχυρίζονται στην παράγραφο 4 (το περιεχόμενο της οποίας ακολουθεί αυτούσιο) τα αληθινά γεγονότα είναι τα εξής: «A. Η εναγόμενη Νο. 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο εκτελούσε οικοδομικές εργασίες σε διπλανό τεμάχιο από το τεμάχιο της ενάγουσας. Β. Κατά ή περί την 14/9/06 δυνάμει γραπτής συμφωνίας, που από τώρα και εις το εξής θα αναφέρεται «η συμφωνία», που υπεγράφη μεταξύ της ενάγουσας, μέσω του πατέρα της και της εναγόμενης Νο. 1 συμφωνήθηκε όπως η ενάγουσα παραχωρήσει άδεια χρήσης, του εις την παράγραφο 1 της εκθέσεως απαιτήσεως τεμαχίου της, εις την εναγόμενη Νο. 1 μέχρι να απομακρύνει όλα τα υλικά που έχει αποθηκεύσει σε αυτό. Γ. Ήταν όρος της συμφωνίας ημερομηνίας 14/9/06 ότι η εναγόμενη Νο. 1 αναλαμβάνει την ολοκλήρωση των εργασιών αυτών και την καθαριότητα των 2/3 του τεμαχίου της ενάγουσας εντός 10 ημερών. Το υπόλοιπο 1/3 του τεμαχίου της ενάγουσας παραχωρήθηκε δια χρήση εις την εναγόμενη Νο. 1 μέχρι που η εναγόμενη Νο. 1 κατασκευάσει τοίχους περίφραξης, που αποτελούσε το αντάλλαγμα δια την παραχώρηση της άδειας χρήσης, επί του κοινού συνόρου και επιχωματώσει δεόντως πίσω από αυτούς εντός ενός έτους από της ημερομηνίας υπογραφής της συμφωνίας. Επίσης συμφωνήθηκε ότι ο πολιτικός μηχανικός της ενάγουσας θα έλεγχε και θα καθόριζε τα υψόμετρα βάση της αρχικής κατάστασης του τεμαχίου και θα έδινε οδηγίες ώστε το τεμάχιο της ενάγουσας να επανέλθει υψομετρικά εις την αρχική του κατάσταση. Δ. Η εναγόμενη Νο. 1 προχώρησε σε καθαρισμό του τεμαχίου καθώς και εις την κατασκευή των τοίχων περίφραξης. Δια να επανέλθει υψομετρικά το τεμάχιο της ενάγουσας και να συμμορφωθεί ως η μεταξύ των συμφωνία, η εναγόμενη Νο. 1 μετακίνησε και/ή μετέφερε ποσότητες χώματος. Ε. Η εναγόμενη Νο. 1 ουδέποτε αφαίρεσε γεωργικό χώμα από το ακίνητο της ενάγουσας. Οι οποιεσδήποτε μετακινήσεις χώματος ή μεταφορά άλλου ιδίου χώματος έγιναν εις τα πλαίσια της συμφωνίας και δια να επανέλθει υψομετρικά το τεμάχιο της ενάγουσας. Ουδέποτε μετέφεραν ακατάλληλο χώμα. Ε. Πλήρης λεπτομέρειες των όρων της συμφωνίας και των ενεργειών της εναγομένης θα δοθούν κατά την δικάσιμο ή και πρότερο εάν ζητηθούν.» Αποτελεί θέση τους ότι εκτέλεσαν όλες τις συμφωνηθείσες εργασίες και ότι το επίδικο ακίνητο επανήλθε στην προηγούμενή του κατάσταση. Ως εκ τούτου, καμιά μεταφορά ή τοποθέτηση ή αφαίρεση χώματος χρειάζεται. Αρνούνται ότι επενέβησαν και ότι συνεχίζουν να επεμβαίνουν παράνομα στο επίδικο ακίνητο και ισχυρίζονται ότι εάν η ενάγουσα είχε οποιοδήποτε πρόβλημα και/ή παράπονο και/ή απαίτηση εναντίον τους, θα έπρεπε να κινηθεί εναντίον τους για παράβαση συμφωνίας. Άνευ βλάβης και/ή διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα καταχώρησε την αγωγή για εκδικητικούς και/ή άλλους λόγους για να πλήξει τον εναγόμενο 2, για διαφορές που έχει με τον πατέρα της και/ή για να πετύχει περισσότερα από τα συμφωνηθέντα βελτιωτικά έργα στο επίδικο ακίνητό της. Με αντιπαραβολή των παραπάνω δικογραφημένων ισχυρισμών ανακύπτουν και τα βασικά επίδικα θέματα της υπόθεσης, που είναι τα εξής: Κατά πόσο στον ουσιώδη χρόνο τα γεγονότα εκτυλίχθησαν σύμφωνα με την εκδοχή της ενάγουσας και αν αυτά στοιχειοθετούν τη διάπραξη του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης κατά του ακινήτου της. Σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο το αδίκημα διαπράχθηκε και από τους δυο εναγόμενους, όπως είναι η θέση της ενάγουσας ή μόνο από τους εναγόμενους 1, (δεδομένης της θέσης των δύο εναγόμενων, ότι, επειδή οι οποιεσδήποτε οδηγίες και/ή εντολές δίδονται από τον εναγόμενο 2 προς τους εναγόμενους 1, δίδονται υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή τους, η αγωγή εναντίον του θα πρέπει να απορριφθεί, επειδή αυτός δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε αστική ευθύνη). Αυτονόητο πως, σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι διαπράχθηκε το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης, είτε και από τους δυο εναγόμενους είτε μόνο από τους εναγόμενους 1 και αποδειχθεί ότι συνεπεία αυτού η ενάγουσα υπέστη ζημιά, θα πρέπει να προσδιοριστεί το ύψος της. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να διερευνηθεί και η κεντρική θέση των εναγόμενων, ότι, η όποια επέμβασή τους στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας ήταν νόμιμη, επειδή εδράζεται σε γραπτή συμφωνία που οι εναγόμενοι 1 συνήψαν μαζί της, την οποία υπέγραψε εκ μέρους της ο πατέρας της, οπότε, σε συνδυασμό και με τον ισχυρισμό τους ότι οι εναγόμενοι 1 εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις έναντί της, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Η ενάγουσα Άντρη Δημητρίου (Μ.Ε.1), ο Ανδρέας Αριστοδήμου (Μ.Ε.2), ο Γεώργιος Παρούτης (Μ.Ε.3) και τέλος, ο εναγόμενος 2 Χρίστος Αλεξάνδρου είναι τέσσερεις, συνολικά μάρτυρες, που κατάθεσαν κατά τη δίκη. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της προσαχθείσας μαρτυρίας και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων των συνηγόρων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί (με αναφορά και στη μαρτυρία) ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες, ενώ κατάθεταν ενόρκως ενώπιόν μου. Αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης τους αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στον ουσιώδη χρόνο. Ιδιαίτερα για του διαδίκους, λαμβάνω σοβαρά υπόψη και το προσωπικό τους συμφέρον από την έκβαση της υπόθεσης, ενώ για τους δυο μάρτυρες οι οποίοι κατάθεσαν και ως πραγματογνώμονες προστίθενται και τα εξής: Είναι καλά γνωστό, ότι ο πραγματογνώμονας οφείλει να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα που θα του επιτρέψουν να καταλήξει σε δικαστική κρίση. Ακολούθως, ενώ η μαρτυρία πραγματογνώμονα, κατά κανόνα θεωρείται μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα, η εκτίμηση της εν λόγω μαρτυρίας δε διαφέρει από την εκτίμηση της μαρτυρίας άλλων μαρτύρων και τούτο, επειδή οι κανόνες που διέπουν τη μαρτυρία των πραγματογνωμόνων είναι ίδιοι με τους κανόνες που διέπουν τη μαρτυρία όλων των άλλων μαρτύρων. Τέλος, η εμπειρογνωμοσύνη πάνω σ' ένα θέμα δε βασίζεται μόνο στα σχετικά ακαδημαϊκά προσόντα που διαθέτει κανείς γύρω από το θέμα, αλλά και στην πραγματική εμπειρία που αποκτάται πάνω σ' αυτό. Ένα πρόσωπο μπορεί να θεωρηθεί ως εμπειρογνώμονας, με βάση, είτε τα ακαδημαϊκά του προσόντα είτε την πείρα του σ' ένα τομέα, η οποία, από μόνη της μπορεί να καταστήσει το μάρτυρα εμπειρογνώμονα ή πραγματογνώμονα. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να προτιμά τη μαρτυρία του προσώπου που διαθέτει τόσο ακαδημαϊκά προσόντα όσο και πείρα σε σύγκριση με τη μαρτυρία ενός προσώπου που έχει μόνο πείρα. Όλα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, την όλη εντύπωση και τους λόγους που δίνει ο μάρτυρας για τα όσα κατάθεσε (βλ. τη Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 841). Προτού υπεισέλθω σ' αυτό καθ' αυτό το έργο αξιολόγησης της μαρτυρίας όσων κατάθεσαν κατά τη δίκη θεωρώ αναγκαίο να επισημάνω τα εξής: Καθώς έχει νομολογηθεί (βλ. Βραχίμη ν. Κουλουμπρή
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 836: «Η δικογραφία συνιστά το θεμέλιο της δίκης και αποτελεί το αποκλειστικό μέσο για τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Η σημασία των εγγράφων προτάσεων συνοψίζεται στο απόσπασμα που ακολουθεί από την απόφαση Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd) (Πολιτική Έφεση 7367, αποφασίστηκε στις 14/1/90 και θα δημοσιευτεί στους τόμους
(1990)1 Α.Α.Δ.): «Οι αρχές του δικονομικού δικαίου περιορίζουν τα επίδικα θέματα σε εκείνα τα οποία προσδιορίζονται από τη δικογραφία· δηλαδή την απαίτηση, την υπεράσπιση και την απάντηση όπου υπάρχει. Ο επακριβής προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων συναρτάται άμεσα με το αντιπαραθετικό σύστημα δίκης που ισχύει στο δικαιϊκο μας σύστημα και απόρροια της φυσικής δικαιοσύνης που επιβάλλει τη διασφάλιση του δικαιώματος διαδίκου για ουσιαστική ευκαιρία απάντησης στις θέσεις και ισχυρισμούς του αντιδίκου του. Η δίκη δρομολογείται, όπως επιγραμματικά ανάφερε ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Βασιλειάδης στην υπόθεση Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R., 180, (βλέπε επίσης Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R., 134) κατά μήκος των γραμμών που οριοθετεί η δικογραφία και η δίκη διατρέχει την ίδια πορεία όπως και το τραίνο κατά μήκος των προκαθορισμένων γραμμών της διαδρομής». Βλέπε και τη Νεοφύτου κ.ά. ν. Γερακιώτη
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 25, όπου με αναφορά στην προηγούμενη υπόθεση υποδεικνύεται ότι ένα Δικαστήριο δεν μπορεί να επεκτείνεται στην εξέταση άλλων θεμάτων έξω από και σε διάσταση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς, καθώς και τη Χ'' Μάρκου ν. Widehorizon (Capital Market) Ltd
(2010)1 (A) A.A.Δ. 108, στην οποία επαναλαμβάνεται η πάγια και καλά καθιερωμένη αρχή, ότι μαρτυρία η οποία εκφεύγει από το περιεχόμενο των εγγράφων προτάσεων δε λαμβάνεται υπόψη, αφού η δίκη τροχοδρομείται αυστηρά στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στα δικόγραφα. Αυτό δε, όπως συνάγεται από τη Βαριάνου ν. Βορκά
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1541, ισχύει ακόμη και στην περίπτωση που τέτοια μαρτυρία εισάγεται χωρίς ένσταση. Οι παραπάνω αρχές συμπυκνώνονται στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Μαυρουδή ν. Global Consolidated, Resources Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 188/2010, ημερομηνίας 4.6.2015, στην οποία προστίθεται ότι η έλλειψη δικογραφικού υποβάθρου δε θεραπεύεται με ερωτήσεις κατά το στάδιο της ακρόασης. Έχοντας υπόψη όλες τις παραπάνω αρχές, η πρώτη βασική διαπίστωση στην οποία προβαίνω είναι η εξής: Κατά τη δίκη υπήρξε θεμελιακή απόκλιση από τη δικογραφία εκ μέρους και των δυο πλευρών αναφορικά με ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης. Το γεγονός αυτό, που ασφαλώς αποτελεί απαράδεκτη εκτροπή από τα δικονομικά θέσμια σύμφωνα με τις προαναφερθείσες νομολογιακές αρχές, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια, θα έχει επιπτώσεις, όχι μόνο για σκοπούς αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων, αλλά, κυρίως, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της υπόθεσης κάθε πλευράς και ιδιαίτερα της ενάγουσας που έχει και το βάρος απόδειξης της αγωγής. Η τελευταία αντιμετωπίζει ακόμη ένα πρόβλημα δικονομικής υφής, το οποίο άπτεται της δεκτότητας μέρους της μαρτυρίας της. Αυτό αφορά στο γεγονός, ότι, ενώ δεν καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση, που δικονομικά μεταφράζεται σε άρνηση των ισχυρισμών των εναγόμενων που περιέχονται στην υπεράσπισή τους και δε συνάδουν με τους ισχυρισμούς της οι οποίοι περιέχονται στην έκθεση απαίτησής της, κατά τη δίκη παρουσίασε μαρτυρία προς απάντηση συγκεκριμένων ισχυρισμών γεγονότων που περιέχονται στην υπεράσπιση και εξέθεσε νέα γεγονότα που δεν καλύπτονται από την έκθεση απαίτησης. Υπεισέρχομαι τώρα σ' αυτό καθ' αυτό το έργο αξιολόγησης της μαρτυρίας. Ειδικότερα: Η εντύπωσή μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία της ενάγουσας Άντρη Δημητρίου, ως μάρτυρος, δε θα έλεγα πως είναι θετική. Υπέπεσε σε σοβαρές αντιφάσεις, προέβαλε ισχυρισμούς που στερούνται λογικής και πειστικότητας, είτε ακόμη που δεν καλύπτονται από τα δικόγραφά της ή συγκρούονται με αυτά. Κυρίως όμως ήρθε σε σύγκρουση με το περιεχόμενο της γραπτής μαρτυρίας - το οποίο επιχείρησε να διαστρέψει - που αποτελεί και πραγματική μαρτυρία, η οποία, όπως επεξηγείται στην υπόθεση Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 439 συνιστά αξιόπιστο βοήθημα και σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Όσα ακολουθούν αιτιολογούν επαρκώς, πιστεύω, την κρίση μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία της ως μάρτυρος. Ειδικότερα: Για σκοπούς κυρίως εξέτασης υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης που ετοίμασε (τεκμήριο 1). Με αυτή φέρει του εναγόμενους να επεμβαίνουν παράνομα στο επίδικο ακίνητό της, κατά ή περί το 2006, τοποθετώντας υλικά σ' αυτό, χωρίς την άδειά της. Τους καταλογίζει ακόμη, ότι, παρά τις διαμαρτυρίες της και την παρέμβαση του πατέρα της και παρά το γεγονός ότι ανέλαβαν γρατπώς την υποχρέωση να αφαιρέσουν ό, τι είχαν τοποθετήσει στο κτήμα της, κατά ή περί το τέλος του 2006, οι εναγόμενοι 1, κατόπιν εντολών και/ή οδηγιών του εναγόμενου 2 αφαίρεσαν από το κτήμα της καλό γεωργικό χώμα, όγκου, πέραν των 1.950 κυβικών μέτρων και τοποθέτησαν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του κτήματός της, μεγάλους όγκους ακατάλληλου χώματος (κώννου), πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων. Ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί της δε συνάδουν με τα δικόγραφά της καταφαίνεται από τα εξής: Με αυτά και συγκεκριμένα, με την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης καταλογίζει στους εναγόμενους ότι κατά ή περί το τέλος του 2006 επενέβησαν παράνομα στο κτήμα της, αφαιρώντας το καλό γεωργικό χώμα, τοποθετώντας σ' αυτό το ακατάλληλο χώμα, χωρίς καμιά αναφορά σε τοποθέτηση υλικών εκ μέρους τους, ενώ, με την παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης, τους φέρει να αναγνωρίζουν το παράνομο της επέμβασής τους στο κτήμα της και να υπόσχονται ότι θα το επαναφέρουν στην προτεραία κατάσταση, χωρίς ωστόσο να συμμορφωθούν. Η εκτροπή που υπήρξε από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της είναι κατάδηλη, λαμβανομένων υπόψη των εξής: Ενώ δεν μπορεί να ληφθεί καθόλου υπόψη ο ισχυρισμός της ότι οι εναγόμενοι επενέβησαν παράνομα στο κτήμα της, τοποθετώντας και υλικά σ' αυτό, μιας και δε δικογραφεί τέτοιο ισχυρισμό, ούτε ότι ανέλαβαν γραπτώς την υποχρέωση να αφαιρέσουν τα εν λόγω υλικά και μετά επενέβησαν παράνομα για δεύτερη φορά στο κτήμα της, αφαιρώντας το καλό γεωργικό χώμα από αυτό και τοποθετώντας στη θέση του πολλαπλάσια ποσότητα ακατάλληλου χώματος, νομιμοποιείται να ισχυρίζεται. Και τούτο, επειδή η δικογραφημένη θέση της είναι ότι πρώτα έγινε η παράνομη επέμβαση με τον τρόπο που με τα δικόγραφά της αναφέρει την οποία μετά, οι εναγόμενοι αναγνώρισαν οπότε και ανέλαβαν την υποχρέωση να την άρουν, χωρίς ωστόσο να συμμορφωθούν. Υπάρχει όμως και συνέχεια. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι πρόκειται για το τεκμήριο 5 το έγγραφο που η ενάγουσα αποκαλεί ως τη γραπτή υποχρέωση που ανέλαβαν οι εναγόμενοι για άρση της παράνομης επέμβασης στο επίδικο ακίνητό της, το περιεχόμενο του οποίου ακολουθεί αυτούσιο: «ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟ Μετά από επί τόπου επίσκεψη στο τεμάχιο με αρ. Τεμ. 258 Φ/Σ XLV 43 μεταξύ του κυρίου Χρίστου Αλεξάνδρου διευθυντή της εταιρείας CHRISTOS ALEXANDROY CONSTRACTIONS LTD και του κυρίου Ανδρέα Αριστοδήμου συμβούλου πολιτικού μηχανικού της ιδιοκτήτριας του ανωτέρο τεμαχίου κυρίας Ανδρούλλας Μ. Δημητρίου παρουσία του κυρίου Νεόφυτου Χαριλάου συνεφωνήθησαν τα ακόλουθα. Η ιδιοκτήτρια παραχωρή άδεια χρήσης του πιο πάνω τεμαχίου στην ανωτέρω εταιρεία μέχρι να απομακρίνη όλα τα υλικά που έχει αποθηκεύση σ΄ αυτό. Η ανωτέρω εταιρεία αναλαμβάννει την ολοκλήρωση των εργασιών αυτών και την καθαριότητα των 2/3 του τεμαχίου εντός 10 ημερών. Το υπόλοιπο 1/3 του τεμαχίου παραχωρείται για χρήση μέχρι σ΄ ότου η εταιρεία κατασκευάση τοίχους περίφραξης επί του κοινού συνόρου και επιχοματώση δεόντος πίσω απ' αυτούς εντός ενός έτους από σήμερα. Τέλος συμφωνήτε ότι ο κύριος Ανδρέας Αριστοδήμου θα ελέγξει και καθορίση τα υψόμετρα βάση της αρχικής κατάστασης του τεμαχίου και δώση οδηγίες ώστε το ανωτέρο τεμάχιο να επανέλθει υψομετρικά στην αρχική του κατάσταση. Προς μαρτυρίαν του οποίου οι ενδιαφερόμενοι υπέγραψαν την παρούσαν συμφωνίαν κατά το έτος 2006 και την ημέρα 14 του Σεπτεμβρίου. Η εταιρεία CHRISTOS ALEXANDROY CONSTRUCTIONS LTD Η ιδιοκτήτρια Ανδρούλλα Μ Δημητρίου Μάρτυρες» Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των δυο πλευρών ότι το εν λόγω έγγραφο συντάχθηκε από το Μ.Ε.2 και υπογράφτηκε εκ μέρους της ενάγουσας, από τον πατέρα της και εκ μέρους των εναγόμενων 1, από το διευθυντή τους - εναγόμενο
- Ερμηνεύοντας το περιεχόμενο του παραπάνω εγγράφου παρατηρώ τα εξής: Όπως προκύπτει και από τον τίτλο του πρόκειται για γραπτή συμφωνία αυτό, η οποία καταρτίστηκε μεταξύ της ενάγουσας και των εναγόμενων 1, στις 14.9.2006 και διαλαμβάνει εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα, η ενάγουσα, υπό την ιδιότητά της ως ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 258 (δηλαδή του επίδικου ακινήτου) συμφώνησε να παραχωρήσει άδεια χρήσης του στους εναγόμενους 1 μέχρι να απομακρύνουν όλα τα υλικά που είχαν αποθηκεύσει σ' αυτό. Προφανώς, τα εν λόγω υλικά αποθηκεύθηκαν από τους εναγόμενους 1 στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, προτού καταρτιστεί η μεταξύ τους, επίδικη συμφωνία. Με τη σειρά τους, οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν την υποχρέωση να απομακρύνουν τα υλικά τους καθώς και να καθαρίσουν τα 2/3 του επίδικου ακινήτου της ενάγουσας (χωρίς να αναφέρεται μα ούτε και να μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα από τι) εντός 10 ημερών. Με την ίδια συμφωνία, η ενάγουσα παραχώρησε στους εναγόμενους 1 για χρήση το υπόλοιπο 1/3 του επίδικου ακινήτου της, για περίοδο ενός έτους, προκειμένου αυτοί να κατασκευάσουν τοίχους περίφραξης επί του κοινού συνόρου, δηλαδή του συνόρου μεταξύ του επίδικου ακινήτου και του ακινήτου εντός του οποίου οι εναγόμενοι 1 εκτελούσαν, τότε, οικοδομικές εργασίες, - όπως προκύπτει και από την υπόλοιπη αξιόπιστη μαρτυρία - καθώς και να προβούν στη δέουσα επιχωμάτωση (εννοείται στο σημείο κατασκευής των τοίχων περίφραξης). Τέλος συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών (ενάγουσας και εναγόμενων 1) ότι ο Μ.Ε.2, πολιτικός μηχανικός της ενάγουσας, όπως αναφέρεται στο προοίμιο της συμφωνίας, θα έλεγχε και καθόριζε τα υψόμετρα (προφανώς των τοίχων περίφραξης επί του κοινού συνόρου), βάση της αρχικής κατάστασης του τεμαχίου και θα έδινε οδηγίες ώστε αυτό να επανέλθει υψομετρικά στην αρχική του κατάσταση. Από το περιεχόμενο της τελευταίας πρόνοιας είναι φανερό ότι στο σημείο που βρίσκεται το κοινό σύνορο του επίδικου ακινήτου της ενάγουσας και του ακινήτου εντός του οποίοι οι εναγόμενοι 1 εκτελούσαν τις οικοδομικές τους εργασίες, καθ' ον χρόνο συναπτόταν η συμφωνία υπήρχε κάποιας μορφής αλλοίωση επί του εδάφους, η οποία επηρέασε το επίδικο ακίνητο, καθ' ύψος. Συγκεκριμένα, εξαιτίας των εν λόγω εργασιών, το έδαφος κατέβηκε πιο χαμηλά, εξ ου και η υποχρέωση των εναγόμενων να επαναφέρουν υψομετρικά το ακίνητο της ενάγουσας στην αρχική του κατάσταση. Και ενώ αυτό είναι κατά την κρίση μου το ορθό και πραγματικό νόημα της παραπάνω συμφωνίας, ως θέμα καθαρά λογικής ερμηνείας, ας δούμε και πως το αντιλαμβάνεται η ενάγουσα ή καλύτερα πως επιχείρησε να το παρουσιάσει. Ειδικότερα: Καταρχήν, με την αγωγή της, δεν αναφέρεται καθόλου σε γραπτή συμφωνία, ως επίσης και ότι δυνάμει αυτής παραχώρησε στους εναγόμενους 1 δικαίωμα χρήσης του ακινήτου της, για τους σκοπούς που αναφέρονται σ' αυτή, παρά μόνο κάνει λόγο για αναγνώριση εκ μέρους των εναγόμενων 1 και 2 ότι επενέβησαν παράνομα στο κτήμα της, ως επίσης και ότι υποσχέθηκαν να την άρουν. Με την παράγραφο 5 της γραπτής της δήλωσης (τεκμήριο 1) αναφέρεται σε ανάληψη γραπτής υποχρέωσης εκ μέρους και των δυο, πάντοτε, εναγόμενων, να αφαιρέσουν ό, τι είχαν τοποθετήσει στο κτήμα της, χωρίς την άδειά της. Δηλαδή, τα υλικά, όπως αναφέρεται στην προηγούμενη παράγραφο της δήλωσής της και τούτο, τη στιγμή που (για να επαναλάβω) με βάση τα δικόγραφά της δε νομιμοποιείται να ισχυρίζεται ενόρκως ότι η παράνομη επέμβαση εκ μέρους των εναγόμενων συνίσταται και στην τοποθέτηση υλικών στο ακίνητό της. Αντεξεταζόμενη και αφού στο μεταξύ παραδέχθηκε ότι είδε το έγγραφο (τεκμήριο 5) και αποδέχθηκε το περιεχόμενό του, στην υποβολή ότι πρόκειται για συμφωνία αυτό, «Σε καμιά περίπτωση δεν ήταν συμφωνία, παρά μόνο μια ανάληψη υποχρέωσης από τον κ. Αλεξάνδρου.» απάντησε τη στιγμή που οι λόγοι για τους οποίους έκρινα ότι πρόκειται για συμφωνία το συγκεκριμένο έγγραφο η οποία συνάφθηκε μεταξύ της ίδιας, μέσω του πατέρα της και των εναγόμενων 1, διά του εναγόμενου 2, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή τους και όχι προσωπικά έχουν αναφερθεί. Με αναφορά στο περιεχόμενο της παραγράφου 5 της γραπτής δήλωσής της, όπου ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι, μολονότι ανέλαβαν γραπτώς την υποχρέωση να αφαιρέσουν από το κτήμα της ό, τι είχαν τοποθετήσει σ' αυτό, εντούτοις, κατά ή περί το τέλος του 2006, οι εναγόμενοι 1, κατόπιν εντολών και/ή οδηγιών του εναγόμενου 2 αφαίρεσαν από το κτήμα της τα 1.950 κυβικά μέτρα καλό γεωργικό χώμα και τοποθέτησαν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του κτήματός της, μεγάλους όγκους ακατάλληλου χώματος, πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων, ερωτηθείσα από τη δικηγόρο της, εάν οι εναγόμενοι πήγαν μετά να επαναφέρουν το κτήμα της στην αρχική του κατάσταση ισχυρίστηκε ότι απομάκρυναν τα υλικά οικοδομής, όχι όμως στο περιθώριο που τους δόθηκε, αλλά λίγο πιο μετά, μεταφέροντας ταυτόχρονα και άλλο γεωργικό χώμα, επιπλέον από το αρχικό υψόμετρο που ήταν το χωράφι. Σε κάποια φάση, πρόσθεσε, ίσιωσαν το επίπεδο του χωραφιού μετά που τέλειωσαν, αλλά, δεν ήταν στο αρχικό υψόμετρο, ούτε το ποιοτικό γεωργικό χώμα που ήταν στην αρχή. Αντ' αυτών είπε καταλήγοντας, τοποθετήθηκαν μπάζα, κώννοι και άργιλοι. Εκτός του ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί της δεν καλύπτονται από τα δικόγραφά της, με τα οποία καταλογίζει στους εναγόμενους, ότι, παρότι αναγνώρισαν το παράνομο της επέμβασής τους στο κτήμα της (η οποία για να επαναλάβω συνίσταται στην αφαίρεση του καλού γεωργικού χώματος από αυτό και στην τοποθέτηση άλλου, ακατάλληλου, στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο) και υποσχέθηκαν να την άρουν, εντούτοις παρέλειψαν και/ή αρνήθηκαν να το πράξουν (βλ. την παράγραφο 4 της έκθεσης απαίτησης) είναι και το γεγονός, ότι, για πρώτη φορά καταλογίζει στους εναγόμενους ότι τοποθέτησαν και μπάζα στο κτήμα της, ως επίσης και ότι αφαίρεσαν δύο φορές από αυτό χώμα, κάτι που ούτε στα δικόγραφα της αναφέρει μα ούτε και στη γραπτή της δήλωση. Όπως είπε για τους εναγόμενους απαντώντας στην επόμενη ερώτηση, είχαν τα δικά τους χώματα και υλικά οικοδομής στο τεμάχιό της και μεταφέροντάς τα, όταν τους ζήτησαν να καθαρίσουν και να επαναφέρουν το τεμάχιό της στην αρχική του κατάσταση, μεταφερόταν και το καλό χώμα το γεωργικό από το τεμάχιο της. Ότι πρόκειται για νέα εκδοχή αυτή αναφορικά με τον τρόπο που επενέβησαν παράνομα στο ακίνητο της οι εναγόμενοι είναι ολοφάνερο. Όταν τέλος κλήθηκε από τη δικηγόρο της να πει τι ζητά από τους εναγόμενους απάντησε ως εξής: «Ζητώ να περιορίσω τη ζημιά που έπαθε το τεμάχιό μου στο ελάχιστον. Και τουλάχιστον να επαναφέρουν τούτα τα 1.950 κυβικά μέτρα για να μπορώ τουλάχιστον να το καλλιεργώ και να επανέλθει όσο γίνεται στην αρχική του μορφή» Ομολογώ μου προκαλεί εντύπωση το γεγονός, ότι, ενώ για σκοπούς επαναφοράς του κτήματός της στην αρχική του μορφή ζήτησε από τους εναγόμενους να της επαναφέρουν τα 1.950 κυβικά μέτρα καλού γεωργικού χώματος που της αφαίρεσαν δεν είπε τίποτε για τα 6.800 κυβικά μέτρα ακατάλληλου χώματος, που όπως είναι και η δικογραφημένη θέση της, οι εναγόμενοι τοποθέτησαν στο κτήμα της, τόσο στο σημείο από το οποίο αφαίρεσαν το καλό χώμα όσο και σε άλλο σημείο, που αποτελεί πολλαπλάσια ποσότητα εκείνης που αφαίρεσαν. Της διέλαθε νομίζω πως, το γεγονός ότι με ρητή δήλωση της δικηγόρου της εγκατέλειψε τη σχετική αξίωση δε διέγραψε και τον ισχυρισμό της ότι οι εναγόμενοι τοποθέτησαν τη συγκεκριμένη ποσότητα ακατάλληλου χώματος στο κτήμα της, οπότε, χωρίς αυτή να αφαιρεθεί διερωτώμαι πώς μπορεί το κτήμα της να επανέλθει στην αρχική του μορφή με την τοποθέτηση απλώς της ποσότητας καλού χώματος που αφαιρέθηκε από αυτό. Αντεξεταζόμενη ανάφερε και τα εξής: Ερωτηθείσα από τον κ. Πολυδώρου εάν κτίστηκε ο τοίχος περίφραξης επί του κοινού συνόρου που αναφέρεται στη γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 5) απάντησε καταφατικά. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε εάν πίσω από τον τοίχο προς το δικό της ακίνητο μπήκε χώμα απάντησε ως εξής: «Ναι, στο τέλος. Ουσιαστικά ο κ. Αλεξάνδρου μετακίνησε κάποιο χώμα για να καλυφθούν τα μπάζα το οποίο έφυε και που το δικό μου τεμάχιο μαζί με άχρηστο χώμα που τοποθετήθηκε. Άλλαξε το υψόμετρο του τεμαχίου.» Ευθύς αμέσως ρωτήθηκε εάν αυτό που εννοούσε με την τελευταία απάντησή της, ήταν ότι ο εναγόμενος αφαίρεσε αρκετό χώμα από το τεμάχιο της και σκέπασε τα μπάζα. Ακολουθεί η απάντησή της: «Βασικά αφαίρεσε αρκετό χώμα από το τεμάχιό μου στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει τις εργασίες του και να φύγει από το τεμάχιο μου μετά από διαφωνίες. Έσπρωξε χώμα να καλύψει τα μπάζα μαζί με άλλο ακατάλληλο χώμα που έφερε ο ίδιος.» «Και τούτα ούλλα τα χώματα έφεραν τα για να γεμίσει το κενό πίσω από τον τοίχο που έκτισε;» ρωτήθηκε στη συνέχεια. «Όχι μόνο πίσω από τον τοίχο, αλλά και στο χώρο του ακινήτου μου που χρησιμοποιούσε πριν.» απάντησε. Όπως είπε απαντώντας στην επόμενη ερώτηση, τούτες οι μεταφορές χώματος πρέπει να έγιναν το
- Όταν της υποδείχθηκε ότι στη γραπτή της δήλωση καθώς και στην αγωγή μιλά για το 2006 ισχυρίστηκε ότι το 2007 ο εναγόμενος 2 έβαλε το καινούργιο χώμα και τα μπάζα στην προσπάθειά του να επαναφέρει το τεμάχιό της στην αρχική του μορφή και για τη ζημιά που έκανε το
- Κληθείσα να πει τι έκανε το 2006 ο εναγόμενος 2, απαντώντας, με αναφορά στη συμφωνία (τεκμήριο 5) ισχυρίστηκε ότι η επέμβαση στο τεμάχιο της έγινε το 2006 και γι αυτό ο εναγόμενος 2 συμφώνησε να το επαναφέρει στην αρχική του μορφή. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε τι επέμβαση έκανε ο εναγόμενος το 2006, απαντώντας ισχυρίστηκε ότι μπήκε στο τεμάχιό της και έβαλε υλικά οικοδομής, χωρίς την άδειά της και ταυτόχρονα μετέφερε χώμα. Αυτό έγινε το 2006 και προτού υπογραφτεί το τεκμήριο 5, πρόσθεσε. Ότι στο σύνολο τους σχεδόν οι παραπάνω ισχυρισμοί της, είτε συγκρούονται μεταξύ τους, είτε δεν καλύπτονται από τα δικόγραφά της, είτε συγκρούονται με αυτά είναι ολοφάνερο, ενώ, με απλή ανάγνωση της συμφωνίας (τεκμήριο 5) καταφαίνεται και πόσο συνάδει το περιεχόμενο της με τους εν λόγω ισχυρισμούς. Όσα ακολουθούν αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα προβολής ισχυρισμών της ενάγουσας οι οποίοι στερούνται λογικής και πειστικότητας: Όταν της υποβλήθηκε ότι ο εναγόμενος 2, όχι μόνο δεν αφαίρεσε καμιά ποσότητα χώματος από το ακίνητό της, αλλά, αντίθετα προστέθηκε χώμα και τούτο για να έλθει το ακίνητό της στο υψόμετρο που έπρεπε με την κατασκευή του τοίχου αντιστήριξης, όπως ήταν η συμφωνία (τεκμήριο 5), μεταξύ άλλων που είπε είναι και ότι δεν τοποθετήθηκε χώμα από τον εναγόμενο 2, όπως είχε συμφωνηθεί ο οποίος, απλώς κάλυψε κάποια κενά με τα μπάζα και το ακατάλληλο έδαφος. Όταν στη συνέχεια τής υποδείχθηκε ότι στη γραπτή της δήλωση αναφέρει ότι έφερε 6.800 κυβικά μέτρα χώμα, «Αν δεν κάμνω λάθος τα 6.800 κυβικά μιλούν για ακατάλληλο χώμα σύμφωνα με τη βεβαίωση των ειδικών το οποίο ήταν ανακατεμένο με τα μπάζα.» απάντησε. «Τώρα το ακίνητό σου σήμερα είναι υψομετρικά χαμηλότερο απ' ό, τι ήταν πριν την επέμβαση;» ρωτήθηκε στη συνέχεια. Απάντησε καταφατικά. Κι όμως, δεδομένου ότι αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δυο μερών ότι το επίδικο ακίνητό της βρίσκεται πιο ψηλά από το συνορεύον ακίνητο, στο οποίο οι εναγόμενοι 1 εκτελούσαν τις οικοδομικές τους εργασίες, εάν αποτελούσε γεγονός ο ισχυρισμός της ότι ο εναγόμενος 2 κάλυψε το σημείο πίσω από τον τοίχο αντιστήριξης στη μεριά του ακινήτου της με μπάζα και με ακατάλληλο χώμα, δεδομένης και της ποσότητας σε όγκο του ακατάλληλου χώματος που καταλογίζει στους εναγόμενους ότι τοποθέτησαν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο, (πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων) το λογικό θα ήταν το ακίνητο της να βρίσκεται υψομετρικά πιο ψηλά απ' ό, τι βρισκόταν πριν από την επέμβαση και όχι χαμηλότερα. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας της ως μάρτυρος και σε ποια έκταση η μαρτυρία της συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της. Για το δεύτερο περιορίζομαι απλώς να πω (βασικά υπό μορφή επανάληψης) ότι, ενόρκως απέστη θεμελιωδώς των δικογραφημένων ισχυρισμών της, σε σχέση, τόσο με το χρόνο της κατ' ισχυρισμό της παράνομης επέμβασης εκ μέρους των εναγόμενων και της σειράς που διαδραματίστηκαν τα ουσιαστικά γεγονότα που συνθέτουν τη βάση της αγωγής της όσο και με τον τρόπο που διαπράχθηκε το αδίκημα από τους εναγόμενους. Των παραπάνω λεχθέντων είναι σαφές, ότι, το μόνο μέρος της μαρτυρίας της που μπορώ να δεχθώ είναι εκείνο που αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των δυο πλευρών ή συνάδει με το περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας (τεκμήριο 5). Για τους ίδιους σχεδόν λόγους που δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία της ενάγουσας απορρίπτω και τη μαρτυρία του πολιτικού μηχανικού Ανδρέα Αριστοδήμου (Μ.Ε.2), ο οποίος κατάθεσε και ως εμπειρογνώμονας στην υπόθεση. Στο βαθμό που ο μάρτυρας κατάθεσε με αυτή την ιδιότητα απορρίπτω τη μαρτυρία του, επειδή, όπως θα διαφανεί στη συνέχεια θεωρώ ότι απέστη του θεμελιακού του καθήκοντος που ήταν να με εφοδιάσει με όλα εκείνα τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια και δεδομένα που θα μου επέτρεπαν να προβώ στην εξαγωγή των δικών μου συμπερασμάτων για ό, τι αποτελεί το ζητούμενο και για το οποίο κλήθηκε να καταθέσει. Αντίθετα, για λόγους που θα αναφέρω είμαι βέβαιος ότι ο μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με αποκλειστικό σκοπό να βοηθήσει την ενάγουσα να πετύχει στην αγωγή της. Ειδικότερα: Ο μάρτυρας, για σκοπούς κυρίως εξέτασης υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο γραπτής δήλωσης την οποία ετοίμασε (τεκμήριο 6). Όπως αναφέρει σ' αυτή, κατά το Σεπτέμβρη του 2006, τον κάλεσε ο πατέρας της ενάγουσας να επισκεφθεί το επίδικο ακίνητό της, επειδή οι εναγόμενοι είχαν τοποθετήσει σ' αυτό μηχανήματα και υλικά και είχαν αφαιρέσει σημαντικές ποσότητες χώματος. Κατά την επίσκεψή του στο μέρος διαπίστωσε ότι είχε γίνει αφαίρεση από το κτήμα σημαντικών ποσοτήτων χώματος και ότι είχαν τοποθετηθεί διάφορα οικοδομικά υλικά και ένας σπαστήρας πετρών. Επειδή γνώριζε τον εναγόμενο 2, τον κάλεσε να συναντηθούν και συναντήθηκαν στην παρουσία του πατέρα της ενάγουσας. Ο εναγόμενος 2 συμφώνησε ότι θα έπρεπε να άρει την επέμβασή του και να επαναφέρει τα υψόμετρα του κτήματος, όπως ήταν πριν την επέμβαση, τοποθετώντας καλό γεωργικό χώμα. Ζήτησε όμως πίστωση χρόνου για άρση της επέμβασης και υποσχέθηκε ότι θα περιοριζόταν άμεσα σε ένα μέρος του ακινήτου το οποίο αντιστοιχούσε περίπου στο 1/3 της επέμβασής του, θα καθάριζε το υπόλοιπο και θα επανέφερε άμεσα τα υψόμετρά του και εντός ενός έτους θα εγκατέλειπε πλήρως το κτήμα, αφού πρώτα θα το επανέφερε ολόκληρο στην προηγούμενή του κατάσταση. Έτσι, ο ίδιος ετοίμασε το συμφωνητικό έγγραφο (τεκμήριο 5). Μετά από την πάροδο 10 ημερών, οι εναγόμενοι δεν έπραξαν οτιδήποτε. Τηλεφώνησε του εναγόμενου 2, ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα υλοποιούσε τις υποσχέσεις του, αναφορικά με τα 2/3 της επέμβασής του, εντός ενός μηνός. Μετά την παρέλευση ενός μηνός, όταν επισκέφθηκε το μέρος διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι περιορίστηκαν στο 1/3 της επέμβασης και είδε όγκους χώματος εντός του κτήματος της ενάγουσας και υπέθεσε ότι θα το τοποθέτησαν με σκοπό την επαναφορά του μέρους που εγκατέλειψαν την προηγούμενη φορά. Πλείστοι από τους παραπάνω ισχυρισμούς του μάρτυρα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη, επειδή δεν καλύπτονται από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη, ότι, ενώ μέρος των εν λόγω ισχυρισμών του μάρτυρα αποτελούν απάντηση σε μερικούς από τους πλέον ουσιώδεις ισχυρισμούς των εναγόμενων που περιέχονται στην υπεράσπισή τους, οι οποίοι δε συνάδουν με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας που περιέχονται στην έκθεση απαίτησής της, η τελευταία, δεν καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση. Επιπλέον, μερικοί από τους ισχυρισμούς του μάρτυρα, ούτε με το περιεχόμενο της γραπτής συμφωνίας (τεκμήριο 5) την οποία ετοίμασε ο ίδιος συνάδουν, ούτε με το περιεχόμενο της έκθεσής του (τεκμήριο 3) μα ούτε και με τη μαρτυρία της ενάγουσας. Ειδικότερα: Ο ισχυρισμός του ότι όταν το Σεπτέμβρη του 2006 τον κάλεσε ο πατέρας της ενάγουσας να επισκεφθεί το επίδικο ακίνητό της και μετέβη στο μέρος οπότε και διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι είχαν τοποθετήσει σ' αυτό υλικά και είχαν αφαιρέσει σημαντικές ποσότητες χώματος, καταρχήν, δε συνάδει με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, με τους οποίους ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 κατά ή περί το τέλος του 2006 επενέβησαν στο ακίνητο της, αφαιρώντας από αυτό καλό γεωργικό χώμα, τοποθετώντας στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο, μεγάλους όγκους ακατάλληλου χώματος. Σε συνδυασμό και με το γεγονός, ότι, με τα δικόγραφά της φέρει τους εναγόμενους να αναγνωρίζουν το παράνομο της επέμβασής τους και να υπόσχονται να προβούν στην άρση της, καταλογίζοντάς τους ότι παρέλειψαν και αρνήθηκαν να συμμορφωθούν, ενώ τα όσα ισχυρίζονται δικογραφικά οι εναγόμενοι για τη γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 5) δεν έχουν τύχει απάντησης εκ μέρους της, το σχετικό μέρος της μαρτυρίας, τόσο της ίδιας όσο και του υπό κρίση μάρτυρα, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη. Και τούτο, επειδή, η παράλειψη της ενάγουσας να καταχωρήσει απάντηση στην υπεράσπιση και να απαντήσει ειδικά στους διάφορους ισχυρισμούς των εναγόμενων σε σχέση με την κατ' ισχυρισμό τους γραπτή συμφωνία, δικονομικά υπέχει θέση άρνησης εκ μέρους της ενάγουσας ακόμη για την ύπαρξη τέτοιας συμφωνίας. Απ' εκεί και πέρα, ενώ ο μάρτυρας ισχυρίζεται ότι όταν πήγε στο κτήμα της ενάγουσας (που είναι η μέρα που ετοίμασε τη γραπτή συμφωνία - τεκμήριο 5 - ) διαπίστωσε ότι οι εναγόμενοι είχαν τοποθετηθεί σ' αυτό διάφορα οικοδομικά υλικά και ένα σπαστήρα πετρών, ενώ είχαν αφαιρέσει και σημαντικές ποσότητες χώματος, η ενάγουσα, με τη γραπτή της δήλωση φέρει του εναγόμενους να τοποθετούν παράνομα στο ακίνητό της υλικά, κατά ή περί το 2006 και κατά ή περί το τέλος του 2006 (και συγκεκριμένα μετά που ανέλαβαν γραπτώς την υποχρέωση - όπως αποκαλεί τη συμφωνία (τεκμήριο 5) - να αφαιρέσουν ό, τι είχαν τοποθετήσει στο κτήμα της), να αφαιρούν από αυτό το καλό γεωργικό χώμα και να τοποθετούν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του κτήματος της, μεγάλους όγκους ακατάλληλου χώματος. Το μέγεθος της αντίφασης είναι ολοφάνερο. Για να συνεχίσω, απλή σύγκριση όσων είπε ο μάρτυρας αναφορικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας (τεκμήριο 5) με το περιεχόμενο της ίδιας της συμφωνίας αποκαλύπτει ότι ο μάρτυρας αποδίδει διαφορετικό περιεχόμενο και νόημα στη συμφωνία. Συγκεκριμένα, στην προσπάθειά του να ευθυγραμμιστεί με όσα ανάφερε η ενάγουσα επιχείρησε να με πείσει ότι το συγκεκριμένο έγγραφο περικλείει απλώς υποχρεώσεις που ανέλαβαν οι εναγόμενοι έναντι της ενάγουσας, οι οποίες απέβλεπαν στην άρση της παράνομης επέμβασης στην οποία προέβησαν στο επίδικο ακίνητό της, χωρίς η ίδια να αναλαμβάνει καμιά υποχρέωση έναντι τους. Ωστόσο, για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί διαφορετικό είναι το νόημα της εν λόγω συμφωνίας, δυνάμει της οποίας και τα δύο συμβαλλόμενοι μέρη ανέλαβαν συγκεκριμένες υποχρεώσεις το έναν έναντι του άλλου. Και κάτι ακόμη. Ο ισχυρισμός του μάρτυρα ότι με την επίδικη συμφωνία, ο εναγόμενος 2 υποσχέθηκε ότι θα περιοριζόταν περίπου στο 1/3 του μέρους του ακινήτου της ενάγουσας που επενέβη παράνομα και ότι 10 μέρες μετά την υπογραφή του εγγράφου (τεκμήριου 5), οι εναγόμενοι δεν έπραξαν οτιδήποτε για άρση της επέμβασης οπότε τηλεφώνησε στον εναγόμενο 2, ο οποίος υποσχέθηκε ότι θα υλοποιούσε τις υποσχέσεις του αναφορικά με τα 2/3 της επέμβασής του, εντός ενός μηνός αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα της προσπάθειας του μάρτυρα να διαστρέψει το νόημα της συμφωνίας που ετοίμασε ο ίδιος προκειμένου να με πείσει να δεχθώ ότι με αυτό, οι εναγόμενοι ανέλαβαν απλώς υποχρεώσεις, χωρίς να αντλούν καθόλου δικαιώματα από τη συμφωνία. Αποτελεί λοιπόν προσπάθεια διαστροφής του νοήματος και της ορθής ερμηνείας του εγγράφου ο παραπάνω ισχυρισμός του μάρτυρα, δοθέντος ότι, στο έγγραφο, ενώ δε γίνεται καθόλου χρήση της λέξης επέμβαση, γίνεται αναφορά στα 2/3 του επίδικου ακινήτου της ενάγουσας, τα οποία οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν να καθαρίσουν εντός 10 ημερών, ενώ το υπόλοιπο 1/3 του ίδιου ακινήτου παραχωρήθηκε για χρήση από τους εναγόμενους 1, για περίοδο ενός έτους (που αποτελεί σαφώς δικαίωμα) προκειμένου να κατασκευάσουν τοίχους περίφραξης επί του κοινού συνόρου και επιχωμάτωση. Για την ώρα, το μόνο σχόλιο που θέλω να κάνω αναφορικά με το περιεχόμενο του εγγράφου (τεκμήριο 3) με τίτλο «ΘΕΜΑ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΕΔΑΦΟΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΕΙ ΜΕΤΑΚΙΝΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΜ 258.» που συνέταξε ο μάρτυρας είναι το εξής: Ενώ ο μάρτυρας αναφέρει σ' αυτό, ότι, όταν έγινε η συνάντηση στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, μεταξύ του ίδιου, του πατέρα της ενάγουσας και του εναγόμενου 2, ο τελευταίος συμφώνησε ότι θα επανέφερε τα υψόμετρα του τεμαχίου της ενάγουσας στην προτεραία θέση, εντός ενός μηνός, στη γραπτή συμφωνία (που για να επαναλάβω) ετοίμασε ο ίδιος και που για λόγους που έχουν αναφερθεί η ενάγουσα δε δικαιούται να αναφέρεται καθόλου γίνεται λόγος για κατασκευή τοίχων περίφραξης στο κοινό σύνορο και για δέουσα επιχωμάτωση εκ μέρους των εναγόμενων 1, εντός ενός έτους. Υπεισέρχομαι τώρα και σε μέρος όσων ανάφερε αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας. Ερωτηθείς εάν πήρε οποιαδήποτε υψόμετρα του ακινήτου της ενάγουσας, μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι πήγε και τα πήρε όταν του ζητήθηκε να υπολογίσει τον όγκο χώματος που έλειπε, που έπρεπε να μπει. Ερωτηθείς ακολούθως εάν κτίστηκε ο τοίχος μεταξύ των δυο ακινήτων απάντησε καταφατικά, ωστόσο, όπως είπε απαντώντας στην επόμενη ερώτηση, δεν μέτρησε σε ποιο ύψος κτίστηκε. Αργότερα ισχυρίστηκε ότι για να επανέλθουν τα υψόμετρα στο ακίνητο της ενάγουσας, το οποίο χαμήλωσε, υπολείπεται χώμα. Συμφώνησε ότι όταν απλώσει στο τεμάχιο της ενάγουσας προς τη μεριά που κτίστηκε ο τοίχος, 6.800 κυβικά μέτρα χώμα, ο τοίχος θα ψηλώσει. Κληθείς στη συνέχεια να πει πώς κατέληξε ότι λείπουν 1.950 κυβικά μέτρα χώμα από το τεμάχιο της ενάγουσας (για να επανέλθουν τα υψόμετρα στη συμφωνηθείσα θέση, όπως αναφέρει στο τεκμήριο 3) απάντησε ως εξής: «Έπιασα υψόμετρα κάθε 15 μέτρα, τετραγώνισα το τεμάχιο που είχαμε το πρόβλημα και τότε βρήκα τον όγκο. Δεν αρκέστηκα να πιάσω μόνο δύο ή τρία σημεία.» Ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι ούτε τον τρόπο μα ούτε και τη μέθοδο υπολογισμού του μάρτυρα, για να είμαι σε θέση να κρίνω κατά πόσο είναι ορθό το παραπάνω συμπέρασμά του, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη και ο ισχυρισμός της ενάγουσας (από τη γραπτή της δήλωση) ότι οι εναγόμενοι στο σημείο όπου επενέβησαν παράνομα, αφαιρώντας τα 1.950 κυβικά μέτρα καλού γεωργικού χώματος (καθώς και σε άλλο σημείο) τοποθέτησαν το ακατάλληλο χώμα, πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων, που προφανώς αποτελεί πολλαπλάσια ποσότητα, οπότε και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής τίθεται το ερώτημα, πώς ήταν δυνατό ο μάρτυρας να προβεί σε υπολογισμό του όγκου του καλού γεωργικού χώματος που αφαιρέθηκε από τους εναγόμενους, χωρίς προηγουμένως να αφαιρεθεί ο μεγαλύτερος όγκος του ακατάλληλου χώματος που τοποθετήθηκε στη θέση του. Ούτε και μου διαφεύγει ότι η ενάγουσα, με βάση και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της, η μόνη θέση που είχε δικαίωμα να προωθήσει κατά τη δίκη, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της βασικής της θέσης ότι οι εναγόμενοι επενέβησαν παράνομα στο ακίνητό της είναι η εξής: Το αδίκημα διαπράχθηκε κατά ή περί το τέλος του 2006, με αφαίρεση από το επίδικο ακίνητό της των 1.950 κυβικών μέτρων καλού γεωργικού χώματος και την τοποθέτηση ακατάλληλου χώματος στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του ακινήτου της, όγκου, πέραν των 6.800 κυβικών μέτρων. Και κάτι ακόμη που αποτελεί επιπλέον λόγο για τον οποίο δεν μπορώ να δεχθώ τη θέση του μάρτυρα ότι τα 1.950 κυβικά μέτρα χώμα που αφαιρέθηκε από το ακίνητο της ενάγουσας ήταν γεωργικό. Όπως αναφέρει στην έκθεσή του (τεκμήριο 3) από την επιμέτρηση που έχει κάνει βρήκε ότι χρειάζονται 1.950 κυβικά μέτρα χώμα για να επανέλθουν τα υψόμετρα στη συμφωνηθείσα θέση. Επίσης, προστίθεται έχει παρατηρήσει ότι σε αρκετά σημεία του τεμαχίου υπάρχει χώμα από άργιλο, ο οποίος δεν είναι κατάλληλος για κτίσιμο, αλλά, ούτε και για γεωργικούς σκοπούς. Εκτός του ότι ο μάρτυρας δεν έχει θέσει ενώπιόν μου κανένα επιστημονικό κριτήριο ή στοιχείο ή δεδομένο, που να μου επιτρέπει να το θεωρήσω εμπειρογνώμονα για θέματα ανάλυσης, σύστασης, μορφολογίας και γονιμότητας του εδάφους, ότι δεν μπορώ να το θεωρήσω ειδικό για οτιδήποτε από αυτά αντανακλάται και από το γεγονός, ότι η ενάγουσα, για σκοπούς απόδειξης της θέσης της ότι τα 1.950 κυβικά μέτρα χώμα που αφαίρεσαν οι εναγόμενοι ήταν γεωργικό παρουσίασε ως μάρτυρα το γεωπόνο Γεώργιο Παρούτη (Μ.Ε.3). Και με δεδομένο ότι ο τελευταίος, όπως αναφέρεται και στην έκθεση του (τεκμήριο 4), αναφορικά με τον όγκο του γεωργικού χώματος που έλαβε υπόψη βασίστηκε στους υπολογισμούς του Μ.Ε. 2, ο οποίος τον υπολόγισε στα 1.950 κυβικά μέτρα, χωρίς να έχει αποδειχθεί ότι το χώμα που αφαιρέθηκε ήταν γεωργικό και ο Μ.Ε.3, εκλαμβάνοντας ως δεδομένο ότι αυτός είναι ο όγκος γεωργικού χώματος που θα πρέπει να τοποθετηθεί στο επίδικο τεμάχιο της ενάγουσας για σκοπούς επαναφοράς του στην προτεραία κατάσταση, δηλαδή για να γίνει και πάλι γεωργικό, καθίσταται τελείως ξεκάθαρο, για ποιο λόγο δεν μπορώ να δεχθώ τη μαρτυρία, είτε του ενός, είτε του άλλου, αναφορικά με τον όγκο και το είδος του χώματος που αφαιρέθηκε από το επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, όπως είναι η θέση της. Ο Γεώργιος Παρούτης (Μ.Ε.3) καθώς ήδη έχει αναφερθεί είναι γεωπόνος και κλήθηκε από την ενάγουσα να καταθέσει για το κόστος επαναφοράς του επίδικου ακινήτου της στην κατάσταση που βρισκόταν, όπως είναι η θέση της, προτού επέμβουν σ' αυτό παράνομα οι εναγόμενοι και αφαιρέσουν τα 1.950 κυβικά μέτρα καλού γεωργικού χώματος και τοποθετήσουν στο σημείο της επέμβασης και σε άλλο σημείο του κτήματός της, πολλαπλάσια σε όγκο ποσότητα ακατάλληλου χώματος και συγκεκριμένα 6.800 κυβικά μέτρα κώννο. Για να επαναλάβω αυτή είναι η δικογραφημένη θέση της και που για λόγους που έχουν αναφερθεί είναι και η μόνη που μπορώ να λάβω υπόψη. Ο μάρτυρας, για σκοπούς κυρίως εξέτασης υιοθέτησε ως μέρος της το περιεχόμενο σχετικής έκθεσης που ετοίμασε (τεκμήριο 4), ημερομηνίας 26.10.2008, απάντησε σε διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τον ευπαίδευτο δικηγόρο της ενάγουσας και αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγόμενων 1 και
- Για λόγους που εν μέρει έχουν αναφερθεί - τους οποίους θα συμπληρώσω -, ομολογώ πως ούτε και σ' αυτού τη μαρτυρία μπορώ να βασιστώ για σκοπούς εξαγωγής ασφαλούς συμπεράσματος για το σκοπό που κλήθηκε να καταθέσει και κατάθεσε ως μάρτυρας. Εκτός του ότι δεν έθεσε ενώπιόν μου όλα τα αναγκαία στοιχεία για σκοπούς τεκμηρίωσης της γνώμης του, η οποία, δε θα ήταν υπερβολή να λεχθεί ότι ουσιαστικά εδράζεται σε ανύπαρκτη πραγματική και επιστημονική βάση, επιπλέον, είναι και το γεγονός, ότι, σε μια από τις πλέον ουσιώδεις πτυχές της υπόθεσης υπήρξε αντιφατικός, χωρίς να μου διαφεύγει και το γεγονός, ότι, η μαρτυρία και αυτού, σε σημαντικό βαθμό δεν έχει έρεισμα στα δικόγραφα της ενάγουσας. Ειδικότερα: Όπως αναφέρει στην έκθεσή του ο μάρτυρας, μετά από επιτόπια εξέταση στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας διαπίστωσε ότι ολόκληρη η ποσότητα του επιφανειακού χώματος είχε μετακινηθεί και το υπέδαφος που παρέμεινε κατατάσσεται στα πολύ βαριάς σύστασης εδάφη και κρίνεται άγονο και ακατάλληλο για οποιαδήποτε ετήσια ή δενδρώδη καλλιέργεια. Μολονότι απαντώντας σε σχετική ερώτηση του κ. Κορακίδη δήλωσε ότι συμφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο της έκθεσής του, όταν αργότερα του αναγνώσθηκε από τον κ. Κορακίδη το σχετικό μέρος, στο οποίο αναφέρει τα πιο πάνω και κλήθηκε να πει τι είδε, μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι είδε και διαπιστώσει ότι το επιφανειακό και γόνιμο έδαφος του τεμαχίου, έκτασης περίπου 4 έως 5 δεκαρίων είχε μετακινηθεί. Αν ληφθεί υπόψη ότι το επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, όπως προκύπτει και από τον τίτλο του (τεκμήριο 2) είναι έκτασης πέραν των 10 δεκαρίων και ο μάρτυρας στην έκθεσή του αναφέρει ότι ολόκληρη η ποσότητα του επιφανειακού εδάφους είχε μετακινηθεί αναδεικνύεται και η πρώτη σοβαρή αντίφαση στην οποία υπέπεσε. Ούτε και μου διαφεύγει η απάντησή του στην υποβολή που του έγινε από τον κ. Πολυδώρου, ότι στην έκθεσή του μιλά ότι επηρεάστηκε ολόκληρο το τεμάχιο, η οποία τον εκθέτει ακόμη περισσότερο. «Ούτε για ολόκληρο, ούτε για μέρος, αλλά τώρα το διευκρινίζω ότι ήταν μέρος του τεμαχίου.» απάντησε. Και όμως, δεδομένου ότι αυτό που του υποβλήθηκε είναι ορθό, αντί της απάντησης που έδωσε όφειλε να δώσει κάποια εξήγηση ή δικαιολογία για τη σοβαρή αντίφαση στην οποία υπέπεσε, κάτι που δεν έκανε ποτέ. Για τις επιπτώσεις επί της θέσης του ότι για σκοπούς επαναφοράς του επίδικου ακινήτου απαιτείται τοποθέτηση 1.950 κυβικών μέτρων γεωργικού χώματος αναφέρθηκα στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του προηγούμενου μάρτυρα. Επομένως δε χρειάζεται να τις επαναλάβω. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας, ερωτηθείς εάν ήταν γεμάτο το επίδικο ακίνητο, στο σημείο εκεί στον τοίχο αντιστήριξης, «Το πόσο ακριβώς ήταν γεμάτο δεν μπορώ να καθορίσω, αλλά θυμάμαι ότι εκτός του αργιλώδες του εδάφους υπήρχαν και αρκετά μπάζα.» απάντησε. Διερωτώμαι ειλικρινά σε ποιο πρέπει να πιστέψω. Στο μάρτυρα, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι όταν μία περίπου βδομάδα πριν από τις 26.10.2008 που ετοίμασε την έκθεσή του προέβη σε επιτόπια εξέταση στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας και είδε ότι υπήρχαν αρκετά μπάζα στο σημείο που ανάφερε ή στον προηγούμενο μάρτυρα, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι στο ίδιο σημείο, μετά την κατασκευή του τοίχου τοποθετήθηκαν χώματα, πλην όμως, όταν άνοιξαν ένα λάκκο με το dicker, βάθους ενάμισι περίπου μέτρου εντοπίστηκε ότι υπήρχαν πλαστικές σωλήνες μέσα και κενά λόγω μεγάλων πετρών; Το μέγεθος της αντίφασης είναι ολοφάνερο. Προφανώς, δεν μπορεί ο Μ.Ε.3 να είδε μπάζα και μάλιστα αρκετά στο σημείο που ανάφερε, τη στιγμή που ο Μ.Ε.2 για να τα δει χρειάστηκε να ανοιχθεί λάκκος και μάλιστα με dicker, βάθους ενάμισι περίπου μέτρου. Ενώ οι λόγοι για τους οποίους δε θεωρώ αξιόπιστο μάρτυρα το Μ.Ε.2 έχουν αναφερθεί ο παραπάνω ισχυρισμός του Μ.Ε.3, τον οποίο προέβαλε ευκαιρίας δοθείσης (αν ληφθεί υπόψη ότι ρωτήθηκε απλώς αν ήταν γεμάτο το σημείο εκεί στον τοίχο) γεγονός που αποδεικνύει και πόσο προκατειλημμένος ήταν έναντι των εναγόμενων καθώς και το σκοπό για τον οποίο και αυτός παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κατάθεσε ως μάρτυρας, που είναι απλώς να βοηθήσει την ενάγουσα να πετύχει στην αγωγή της, αποτελεί ακόμη ένα λόγο για τον οποίο ούτε και αυτό θεωρώ αξιόπιστο μάρτυρα. Σύμφωνα πάντοτε με όσα αναφέρει ο μάρτυρας στην έκθεσή του (τεκμήριο 4) για την επαναφορά του επίδικου τεμαχίου στην προτέρα κατάσταση απαιτούνται 1.950 κυβικά μέτρα χώμα. Από έρευνα που έγινε στην αγορά, προστίθεται, βρέθηκε ότι το κόστος αγοράς και μεταφοράς ενός φορτηγού αυτοκινήτου, χωρητικότητας 20 κυβικών μέτρων ανέρχεται στο ποσό των €160,00 (€150,00 - €170,00). Συνολικά απαιτούνται 97 φορτηγά αυτοκίνητα των 20 κυβικών μέτρων. Η έκθεση του μάρτυρα καταλήγει με τους ακόλουθους υπολογισμούς: «Συνολικό κόστος αγοράς - μεταφοράς = €15,520 (97 Χ €160) Κόστος επίστρωσης - ισοπέδωσης = €1800 (60 Η Χ €30) Συνολικό κόστος = €17320 (Δεκαεπτά χιλιάδες τριακόσια είκοσι ευρώ)» Το πόσο «αξιόπιστος» είναι ο μάρτυρας αναφορικά και με αυτή την πτυχή της μαρτυρίας του, η οποία αφορά στην ουσία της αξίωσης της ενάγουσας εναντίον των δυο εναγόμενων αποδεικνύεται από τα εξής: Η λεγόμενη έρευνα που έγινε στην αγορά, όπως αναφέρει στην έκθεσή του, προκειμένου να τεκμηριώσει το κόστος επαναφοράς του ακινήτου της ενάγουσας στην προτεραία κατάσταση είναι ανύπαρκτη. Και τούτο, επειδή, όταν κλήθηκε από το δικηγόρο της ενάγουσας να πει που βρήκε τις τιμές που χρησιμοποιεί ισχυρίστηκε ότι τις πήρε από κάποιο Γεώργιο Βαριάνο, επαγγελματία φορτηγατζή, του οποίου η δουλειά είναι να πωλεί και μεταφέρει γόνιμο και επιφανειακό έδαφος σε οποιοδήποτε του παραγγέλλει, σε οποιαδήποτε ποσότητα, με τον οποίο συνεργάζεται τα τελευταία 30 χρόνια, διότι μέρος των δραστηριοτήτων του ιδίου είναι και η κατασκευή κήπων, στους περισσότερους από τους οποίους χρειάζεται γόνιμο επιφανειακό έδαφος το οποίο αγοράζει από τον κ. Βαριάνο και είναι γνώστης των τιμών που ισχύουν στην αγορά. Όπως είπε απαντώντας σε άλλη ερώτηση του κ. Κορακίδη, από το Βαριάνο έχει πάρει και τις τιμές για το κόστος επίστρωσης και ισοπέδωσης, διότι αυτός, παράλληλα έχει και dicker με το οποίο διεκπεραιώνει τις εργασίες αυτές και η μέση τιμή στην αγορά κοστίζει €30,00 την ώρα. Όπως είπε καταλήγοντας, υπολογίζεται ότι τα 1.950 κυβικά μέτρα, για να επιστρωθούν χρειάζονται 60 ώρες. Προφανώς, οι παραπάνω τιμές και χρεώσεις που έλαβε υπόψη ο μάρτυρας από το συνεργάτη του, πόρρω απέχουν από το να μπορούν να θεωρηθούν ως «έρευνα στην αγορά που έγινε», όπως αναφέρει στην έκθεσή του, γεγονός που αποτελεί αναλήθεια, αφού η έρευνα στην αγορά, ιδιαίτερα για το σκοπό που την επικαλείται ο μάρτυρας, για να μπορούσε να θεωρηθεί ως τέτοια εξυπακούει ότι θα έπρεπε να λάβει υπόψη διάφορες τιμές χρέωσης, από δύο, τουλάχιστον, άτομα και όχι μόνο από ένα και ακολούθως να υπολογίσει το κόστος επαναφοράς του ακινήτου της ενάγουσας στην προτεραία κατάσταση, με βάση το μέσο όρο τιμών που προκύπτει για οτιδήποτε αναφέρει στην έκθεσή του, το οποίο συνθέτει το συνολικό κόστος επαναφοράς του ακινήτου της ενάγουσας. Μόνο έτσι θα ήταν βάσιμος ο ισχυρισμός του ότι έκανε έρευνα στην αγορά και ότι το συγκεκριμένο κόστος είναι αυτό που αναφέρει. Δεδομένου ότι δεν έκανε τέτοια έρευνα, η έκθεσή του υπέχει μηδενικής αποδεικτικής αξίας, ιδιαίτερα, αν ληφθεί υπόψη ότι η ενάγουσα αξιώνει υπό μορφή ειδικής ζημιάς το ποσό των €17.320,
- Εις επίρρωση της απόφασης μου να μη λάβω υπόψη την έκθεση του και γενικά τη μαρτυρία του αναφορικά με το κόστος επαναφοράς το ακινήτου της ενάγουσας στην προτεραία κατάσταση, δηλαδή προτού οι εναγόμενοι επέμβουν σ' αυτό παράνομα και αφαιρέσουν το καλό γεωργικό χώμα, όπως είναι η θέση της ενάγουσας παραπέμπω και στα εξής, τα οποία προέκυψαν από την αντεξέταση του μάρτυρα: Ερωτηθείς εάν εκτός από το Βαριάνο πήρε τιμές και από άλλο, απάντησε πως δε χρειάζεται επειδή πιστεύει ότι ο Βαριάνος του έδωσε τις πιο χαμηλές τιμές γιατί είναι πελάτης του τα τελευταία 30 χρόνια. Ότι υπόθεση είναι που έκανε ο μάρτυρας είναι ολοφάνερο και προφανώς, με υποθέσεις δεν μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι το κόστος επαναφοράς του ακινήτου της ενάγουσας, το οποίο αυτή αξιώνει από τους εναγόμενους υπό μορφή ειδικών αποζημιώσεων ανέρχεται είτε στο ποσό των €17.320,00 είτε σε οποιοδήποτε άλλο ποσό. Χωρίς να χρειάζεται να αναφερθώ σε κάποια απόφαση περιορίζομαι να υπενθυμίσω ότι κατά πάγια νομολογιακή αρχή η απόδειξη των ειδικών ζημιών κινείται σε αυστηρά πλαίσια και θα πρέπει να αποδεικνύονται με ακρίβεια. Ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν τηρήθηκαν οι παραπάνω αρχές καταφαίνεται από την απάντηση που έδωσε ο μάρτυρας στην πολύ ορθή υποβολή που του έγινε ότι δεν είναι ασφαλής μέθοδος να υπολογίζει αξίες, ρωτώντας μόνο έναν άτομο. Απάντησε ως εξής: «Το θεώρησα ότι είναι πολύ ασφαλές για μένα επειδή είμαι τακτικός πελάτης του τα τελευταία 30 χρόνια.» Η σαφώς υποκειμενική κρίση ή εκτίμηση του μάρτυρα, ασφαλώς δεν αποδεικνύει ότι έτυχαν εφαρμογής οι παραπάνω αρχές μα ούτε και ότι αποτελεί γεγονός ό, τι αυτή αφορά. Διερωτώμαι για παράδειγμα, γιατί θα πρέπει να αποκλείσω ότι κάποιος άλλος που ασχολείται με τις εργασίες που ασχολείται και ο Βαριάνος, δε θα έκανε ακόμη καλύτερες τιμές σε κάποιο συνεργάτη του; Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας και αυτού ως μάρτυρα. Η εντύπωσή μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και την αξιοπιστία του εναγόμενου 2 που είναι και ο μόνος που κατάθεσε για την υπόθεση των δυο εναγόμενων είναι τελείως αρνητική. Προς αποφυγή περιττών επαναλήψεων περιορίζομαι να πω ότι ισχύει και γι αυτό, όμως, πολύ πιο έντονα ό, τι και για την ενάγουσα, με τη διαφορά ότι ο εναγόμενος προέβαλε και μερικούς ισχυρισμούς οι οποίοι δεν υποβλήθηκαν στην ενάγουσα, για να της δοθεί η ευκαιρία, αν μη τι άλλο, να σχολιάσει. Ειδικότερα: Στη γραπτή του δήλωση (τεκμήριο 7) το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του, μεταξύ άλλων αναφέρει τα εξής: Για να μπορέσει να εκτελεστεί από τους εναγόμενους 1 η εργασία κατασκευής του έργου που είχε αναλάβει στο γειτονικό τεμάχιο του επίδικου της ενάγουσας, έπρεπε να εξασφαλιστεί χώρος για αποθήκευση των υλικών. Όταν πληροφορήθηκε ότι υπεύθυνος του επίδικου ακινήτου που ήταν κατάλληλο για το σκοπό αυτό ήταν κάποιος αστυνομικός, ονόματι Νεόφυτος (αποτελεί κοινό έδαφος ότι πρόκειται για τον πατέρα της ενάγουσας) διευθέτησε συνάντηση μαζί του, ο οποίος του έθεσε όρο για να χρησιμοποιήσει το ακίνητό του ότι οι εναγόμενοι έπρεπε να του κατασκευάσουν τοίχους αντιστήριξης επί του κοινού συνόρου, να τους επιχωματώσουν και να καθαρίσουν. Όλα αυτά, τα συμφώνησαν αρχικά προφορικά και ακολούθως, στην παρουσία του Μ.Ε.2 συμφώνησαν να καταρτίσουν γραπτή συμφωνία που να τα περιλαμβάνει. Στο σύνολό τους οι παραπάνω ισχυρισμοί του εναγόμενου, ούτε δικογραφούνται μα ούτε και υποβλήθηκαν στην ενάγουσα. Επομένως δεν μπορούν να ληφθούν και δε λαμβάνονται υπόψη. Αντεξεταζόμενος, με αναφορά και πάλι στην ίδια προφορική συμφωνία, ερωτηθείς τι συμφώνησαν με τον πατέρα της ενάγουσας ισχυρίστηκε ότι αρχικά αυτός του ζήτησε χρήματα και ότι του είπε πως είναι αδύνατο, οπότε στη συνομιλία που είχαν κατέληξαν αντί χρημάτων να ψηλώσει τους κοινούς τοίχους αντιστήριξης και να επιχωματώσει στο δικό του τεμάχιο ώστε να αποκτήσει ομοιογενή κλίση κάτι το οποίο θα του κόστιζε και το κόστος αυτό θα ήταν το αντίτιμο για τη χρήση του τεμαχίου του, δηλαδή της ενάγουσας. Εκτός του ότι ούτε και αυτά δικογραφούνται μα ούτε και τέθηκαν στην ενάγουσα, ο ισχυρισμός του ότι αντί χρημάτων συμφώνησε με τον πατέρα της ενάγουσας να ψηλώσει τους κοινούς τοίχους συγκρούεται με τον ισχυρισμό του της γραπτής του δήλωσης ότι οι εναγόμενοι 1 θα κατασκεύαζαν τοίχους αντιστήριξης επί του κοινού συνόρου. Το ρήμα κατασκευάζω προφανώς δε σημαίνει ό, τι και το ρήμα ψηλώνω. Και κάτι ακόμη. Λίγο αργότερα, αντεξεταζόμενος αναφορικά με το πώς προέκυψε η γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 5) ισχυρίστηκε ότι ήταν μια προσπάθεια του πατέρα της ενάγουσας να αποκομίσει χρήματα. Ερωτηθείς εάν ο τελευταίος του ζήτησε χρήματα επανέλαβε τη θέση του ότι του ζήτησε από την αρχή χρήματα σαν αντάλλαγμα της χρήσης του ακινήτου, αλλά πήρε απάντηση πως δε γίνεται με χρήματα. Όταν στη συνέχεια ρωτήθηκε αν αυτό που εννοεί είναι ότι ύστερα ήρθε να το βγάλει έξω με σκοπό να τον εκβιάσει να εξαναγκαστεί να του δώσει χρήματα, «Διότι εγνώριζε πόσο απαραίτητη ήταν η χρήση του συγκεκριμένου τεμαχίου τη δεδομένη στιγμή.» απάντησε. Στην επιμονή του κ. Κορακίδη να πει εάν του ζήτησε χρήματα, «Όχι, αλλά αυτό κατάλαβα, αυτό αντιλήφθηκα εγώ, ότι η αθέτηση ουσιαστικά της συμφωνίας την οποία έκανε, αποσκοπούσε στο να του πω «πάρε» για να παραμείνω. » Εκτός του ότι ούτε και αυτά δικογραφούνται από τους εναγόμενους, αποκαλύπτεται και η ευκολία με την οποία ο εναγόμενος προέβαλλε αντιφατικούς ισχυρισμούς. Οι ακόλουθοι ισχυρισμοί του, τους οποίους προέβαλε με αναφορά στη γραπτή συμφωνία (τεκμήριο 5), δεδομένης και της ερμηνείας της (η οποία γίνεται σε άλλο σημείο πιο πάνω) κατά τη γνώμη μου αποτελούν διαστροφή του περιεχομένου της εν λόγω συμφωνίας. Ειδικότερα: Με την αναφορά στη συμφωνία ότι θα έπρεπε να επανέλθει το επίδικο ακίνητο της ενάγουσας στην αρχική του κατάσταση εννοούσαν ότι με την αποπεράτωση, θα έπρεπε να απομακρύνουν τα υλικά, καλούπια, κλαβέττες, σίδηρο και γενικά ό, τι υλικά υπήρχαν μέσα, όχι όμως χώματα. Εννοούσαν ότι το ακίνητο έπρεπε να παραδοθεί καθαρό. Όταν του υποδείχθηκε ότι στη συμφωνία γίνεται λόγος για υψόμετρα, ισχυρίστηκε ότι η συγκεκριμένη παράγραφος δεν έχει καμιά σχέση με υψόμετρα, επειδή οι ίδιοι είχαν ευθύνη αναφορικά με την καθαριότητα μόνο των 2/3 του τεμαχίου, στα οποία, εν πάση περιπτώσει δεν μπήκαν, ούτε για τοποθέτηση υλικών, ούτε για προσθήκη, ούτε για αφαίρεση χωμάτων. Δε χρειάζονταν τα 2/3 του ακινήτου της ενάγουσας. Το 1/3 του, τους ήταν αρκετό για να τοποθετήσουν τα υλικά τους. Στην επιμονή του κ. Κορακίδη να πει τη θέση του για το νόημα της φράσης, «για να επανέλθουν τα υψόμετρα στην αρχική την κατάσταση», απάντησε ως εξής, που κατά τη γνώμη μου αποτελεί κραυγαλέο παράδειγμα της προσπάθειας του να διαστρέψει το νόημα της επίδικης συμφωνίας (τεκμήριο 5): «Να παραδοθούν τα 2/3 του τεμαχίου καθαρά, απαλλαγμένα από περιττά υλικά και χωρίς αλλοίωση των υψομέτρων.». Απλή ανάγνωση του μέρους της συμφωνίας που περικλείει τη φράση στην οποία τον παράπεμψε ο Κορακίδης σε συνδυασμό με την ερμηνεία που της αποδίδει ο ίδιος αποκαλύπτει και την έκταση της ηθελημένης προσπάθειάς του να αλλοιώσει το περιεχόμενο της συμφωνίας, τη στιγμή που είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι με αυτή και ιδιαίτερα από το σχετικό μέρος της που περικλείει και τη φράση που του τέθηκε και του ζητήθηκε να πει τη θέση του, για το νόημά της είναι τελείως ξεκάθαρο ότι οι εναγόμενοι 1 ανέλαβαν την κατασκευή τοίχου περίφραξης επί του κοινού συνόρου μεταξύ του επίδικου ακινήτου της ενάγουσας και του ακινήτου εντός του οποίου οι ίδιοι εκτελούσαν τις εργασίες τους καθώς και τη δέουσα επιχωμάτωση πίσω από τους τοίχους, με το Μ.Ε.2 να αναλαμβάνει να ελέγξει και καθορίσει τα υψόμετρα των τοίχων, με βάση την αρχική κατάσταση του τεμαχίου της ενάγουσας έτσι ώστε αυτό με την κατασκευή των τοίχων να επανέλθει υψομετρικά στην αρχική του κατάσταση. Εξάλλου, κάτι ανάλογο αναφέρει και ο ίδιος ο εναγόμενος στην παράγραφο 3 της γραπτής του δήλωσης, ενώ, περίπου το ίδιο αναφέρεται και στην παράγραφο 4Γ της έκθεσης υπεράσπισης, γεγονός το οποίο αποκαλύπτει ακόμη μια σοβαρή αντίφαση στην οποία υπέπεσε ο εναγόμενος, επιμένοντας να δίνει ερμηνεία που καμιά σχέση έχει με το περιεχόμενο της επίδικης συμφωνίας. Μολονότι θα μπορούσα να παραθέσω και σωρεία άλλων παραδειγμάτων προκειμένου να αναδείξω το μέγεθος της αναξιοπιστίας του εναγόμενου 1 ως μάρτυρα, επειδή θεωρώ αρκετά όσα έχουν ήδη αναφερθεί μένω ως εδώ. Η κρίση μου επί της αξιοπιστίας όλων όσοι κατάθεσαν ως μάρτυρες στην υπόθεση απολήγει σε εξ αντικειμένου αδυναμία εξαγωγής συμπερασμάτων αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης, σε βαθμό που το μόνο ασφαλές συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι στον ουσιώδη χρόνο και συγκεκριμένα, στις 14.9.2006, μεταξύ ενάγουσας (μέσω του πατέρα της) και εναγόμενων 1 (μέσω του διευθυντή τους - εναγόμενου 2) συνάφθηκε η επίδικη γραπτή συμφωνία, με περιεχόμενο, ερμηνεία και νόημα ως εκτίθεται σε άλλο σημείο (ανωτέρω). Η εν λόγω συμφωνία είναι σαφές ότι έγινε για σκοπούς ρύθμισης κάποιων διαφορών που ανέκυψαν μεταξύ των διαδίκων, καθόλα σχετικών με το γεγονός ότι στον ουσιώδη χρόνο οι εναγόμενοι 1 εκτελούσαν οικοδομικές εργασίες σε ακίνητο που γειτνιάζει με το επίδικο ακίνητο της ενάγουσας. Σε τι ακριβώς συνίσταντο οι εν λόγω διαφορές και κατά πόσο εδράζονται στο γεγονός ότι οι εναγόμενοι επενέβησαν παράνομα στο επίδικο ακίνητο της ενάγουσας, στην απουσία αξιόπιστης μαρτυρίας δεν μπορώ να προσδιορίσω. Απ' εκεί και πέρα, κατά πόσο τηρήθηκαν ή όχι οι όροι της εν λόγω συμφωνίας και στη δεύτερη περίπτωση, από ποιο μέρος και σε ποια έκταση υπήρξε παράβαση της συμφωνίας, ελλείψει και πάλι αξιόπιστης μαρτυρίας, επίσης δεν μπορώ να το πω. Εκείνο που σίγουρα μπορώ να πω είναι ότι, από το περιεχόμενο της συμφωνίας, δε στοιχειοθετείται η θέση της ενάγουσας, ότι οι εναγόμενοι, προηγουμένως, δηλαδή προτού καταρτιστεί η συμφωνία επενέβησαν οποτεδήποτε παράνομα στο επίδικο ακίνητό της, παρότι δέχομαι ότι είχαν τοποθετήσει σ' αυτό κάποια υλικά, ως επίσης και ότι στο σημείο επί του κοινού συνόρου του ακινήτου της ενάγουσας και του ακινήτου εντός του οποίου εκτελούσαν τις εργασίες τους προκλήθηκε κάποιας μορφής αλλοίωση του εδάφους η οποία κατέστησε το ακίνητο της ενάγουσας πιο χαμηλό. Εξ ου και το γεγονός ότι οι εναγόμενοι 1, με την επίδικη συμφωνία ανέλαβαν την υποχρέωση να το επαναφέρουν υψομετρικά στην αρχική κατάσταση. Παρόλα αυτά, δεδομένης της ύπαρξης της εν λόγω συμφωνίας η οποία απέβλεπε στη επίλυση και διευθέτηση των όποιων διαφορών αναφύηκαν μεταξύ της ενάγουσας και των εναγόμενων 1, η όποια αξίωση της ενάγουσας εναντίον των εναγόμενων 1, για μη εκπλήρωση των συμβατικών τους υποχρεώσεων έναντί της, θα έπρεπε να ήταν για παράβαση σύμβασης και όχι να έχει ως αιτία αγωγής, το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία, κατά παράβαση του άρθρου 43 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
- Και κάτι ακόμη, προτού καταλήξω. Δε συμφωνώ με τον κ. Πολυδώρου ότι η απόφαση στην υπόθεση Cyprus Linen Co. Ltd v. Ανθούλλη
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 679 καθιερώνει την αρχή ότι ο διευθυντής της εταιρείας δεν έχει αστική ευθύνη για τις υποχρεώσεις που ανέλαβε η εταιρεία. Κατά τη γνώμη μου, η αρχή που αναδύεται από την εν λόγω απόφαση, κατά τη σύνοψη της νομολογίας, όπως αναφέρεται είναι η εξής: Όταν ο διευθυντής είναι το μόνο πρόσωπο δια του οποίου, κατά το σχετικό χρόνο, η εταιρεία μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, θα είναι προσωπικά υπεύθυνος για παράβαση καθήκοντος οφειλόμενου στον ενάγοντα, όταν η τέλεση αυτού του καθήκοντος κατ' ανάγκη εξαρτάτο από αυτόν και μόνο αυτόν. Δεδομένης της διαφαινόμενης κατάληξής μου για την τύχη της αγωγής δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων 1 και 2 και σε βάρος της ενάγουσας. (Υπ.) . ........... Κ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final Αναφορά: Πολιτική - αγωγή για παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο