← Κύπρος

Χρήστος Λάμπη ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρας, Αρ. Αγωγής :- 1273 / 2015, 31/8/2015

Χρήστος Λάμπη ν. Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρας, Αρ. Αγωγής :- 1273 / 2015, 31/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A143 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 1273 / 2015 Μεταξύ:- Χρήστος Λάμπη Ενάγων Και Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρας Εναγομένοι Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνίας 21/7/2015 Ημερομηνία :- Δευτέρα 31η Αυγούστου 2015 Για τον ενάγοντα - Αιτητή :- κος. Μαρίνος Μυτίδης για Π. Αγγελίδη & Σία Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Μαρίνος Μυτίδης Για τους εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση :- κος. Μιχάλης Βασιλειάδης για Μιχάλης Βασιλειάδης Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Μιχάλης Βασιλειάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης η αξίωση του ενάγοντα εναντίον των εναγομένων, δηλαδή το Κοινοτικό Συμβούλιο Κρήτου Τέρρα (στο εξής θα καλείται το «Συμβούλιο») προκύπτει από συμβατική σχέση άδειας χρήσης[1] ενός εστιατορίου, δηλαδή το εστιατόριο «Κεφαλόβρυσο» Κρήτου Τέρρα (στο εξής θα καλείται το «εστιατόριο»). [ 2 ] Η αγωγή με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο καταχωρήθηκε στις 21/7/

  1. Την ίδια ημερομηνία καταχωρήθηκε μονομερή αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος η οποία ορίστηκε στις 22/7/
  2. Ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο εξέδωσε προσωρινό διάταγμα με το οποίο το Συμβούλιο εμποδίζεται από το να παρεμβαίνει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επεμβαίνει επί του εστιατορίου. Ορίστηκε επιστρεπτέο το διάταγμα στις 31/7/2015 ενώ ήδη στις 28/7/2015 το Συμβούλιο είχε καταχωρήσει ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης εναντίον της ισχύς του προσωρινού διατάγματος με 8 λόγους ένστασης οι οποίοι παρατίθενται στο τέλος αυτής της απόφασης υπό μορφή υποσημείωσης[I]. [ 3 ] Ορίστηκε για ακρόαση η αίτηση στις 5/8/2015 ημερομηνία κατά την οποία το Δικαστήριο επιφύλαξε αυτή την απόφαση αφού προηγουμένως οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις δίχως οι ενόρκως δηλούντες προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης να αντεξεταστούν. Προς έκδοση αυτής της απόφασης λαμβάνονται υπόψη τόσο η μαρτυρία όσο και η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων διατηρώντας υπόψη και το περιεχόμενο των λόγων ένστασης. [ 4 ] Οι θέσεις των διαδίκων προκύπτουν από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων τις οποίες καταχώρησαν. Παρά το γεγονός ότι η συμβατική σχέση μεταξύ των διαδίκων βασίζεται σε γραπτή συμφωνία εντούτοις υπάρχει διαφωνία μεταξύ τους ως προς το έγγραφο το οποίο πραγματικά καταγράφει και απεικονίζει αυτή τη σχέση. Διευκρινίζω ότι το Δικαστήριο στη συνέχεια θα αναφέρεται στην άδεια χρήσης εννοώντας την από κοινού παραδεκτή ύπαρξη συμβατικής σχέσης μεταξύ των διαδίκων δίχως οι αναφορές του Δικαστηρίου να παραπέμπουν σε συγκεκριμένο έγγραφο το οποίο όντως να καθορίζει αυτή τη σχέση ενσωματώνοντας τους όρους οι οποίοι έγιναν από κοινού δεκτοί από τους διάδικους. [ 5 ] Θεωρώ, δηλαδή, πως η γνησιότητα των εγγράφων τα οποία ήδη έχουν επισυναφθεί ως τεκμήρια στις ένορκες δηλώσεις αποτελεί θέμα προς εξέταση κατά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και όχι ερώτημα προς επίλυση σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας. Όπως αναφέρεται σχετικά στην απόφαση T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd ν. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802 σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. [ 6 ] Βασική θέση του ενάγοντα είναι ότι υπάρχει όρος στην άδεια χρήσης σύμφωνα με τον οποίο ο ίδιος είχε το δικαίωμα ανανέωσης της άδειας χρήσης για άλλα 5 χρόνια από την 1/9/
  1. Επιπλέον ισχυρίζεται πως άσκησε προφορικά αυτό το δικαίωμα κατά τον Μάρτιο του
  2. Όντως εντός του εγγράφου το οποίο ο ενάγων επισύναψε στην ένορκη δήλωση του υπάρχει όρος ανανέωσης για άλλα 5 έτη, δηλαδή από 1/9/2015 έως 31/8/
  3. [ 7 ] Αντιθέτως, στο έγγραφο το οποίο το Συμβούλιο επισυνάπτει στην ένορκη δήλωση του Προέδρου του, ο όρος ο οποίος επίσης υπάρχει σε σχέση με δικαίωμα ανανέωσης αναφέρεται σε ανανέωση αλλά η αναφορά σε άλλα 5 έτη καθορίζεται ως η περίοδος από 1/9/2010 έως 31/8/
  4. Βεβαίως παραδόξως η ημερομηνία υπογραφής του εγγράφου είναι 1/9/2010 και η διάρκεια της άδειας χρήσης είναι επίσης η περίοδος από 1/9/2010 έως 31/8/
  5. Απορία προκαλεί επίσης η αναφορά στο τεκμήριο 2 της αίτησης σε τερματισμό και όχι λήξη της άδειας χρήσης. [ 8 ] Εν πάση περιπτώσει ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, σε συνάρτηση και με ισχυρισμό ως προς το ότι το προηγούμενο Συμβούλιο δεν παρέδωσε κανονικά όλα τα έγγραφα στο νέο Συμβούλιο, παράλληλα ισχυρίζεται πως το έγγραφο το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του ως αυτό της άδειας χρήσης είναι αυτό το οποίο παραδόθηκε στο νέο από το προηγούμενο Συμβούλιο. Αξίζει να σημειωθεί επί αυτού του θέματος πως δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά είτε στη μαρτυρία είτε στην επιχειρηματολογία ως προς την εφαρμογή της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(1)του άρθρου 61 του περί Κοινοτήτων Νόμου του 1999 (Ν.86(I)/1999όπως αυτός τροποποιήθηκε) έτσι ώστε αυτή να χρήζει εξέτασης από το Δικαστήριο σε αυτή την απόφαση. [ 9 ] Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία την οποία ο ενάγων παρουσίασε (τεκμήριο 4, δηλαδή επιστολή του δικηγόρου του Συμβουλίου, ημερομηνίας 2/6/2015) θέση του Συμβουλίου είναι ότι το έγγραφο το οποίο ο ίδιος απέστειλε στο Συμβούλιο με τηλεομοιότυπο στις 18/5/2014, «...δεν είναι γνήσιο, αλλά αποτελεί κατασκεύασμα εκ των υστέρων και/ή είναι παραποιημένο και/ή αποτελεί αλλοίωση του αρχικού εγγράφου». [ 10 ] Βεβαίως αξίζει να σημειωθεί, όπως ο ευπαίδευτος συνήγορος του Συμβουλίου διευκρίνισε προφορικά κατά την ακρόαση της αίτησης, το εξής. Το έγγραφο το οποίο επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Προέδρου του Συμβουλίου παραδόθηκε στο νέο Συμβούλιο ως μέρος του υλικού που όφειλε να παραδώσει το προηγούμενο Συμβούλιο. Άλλωστε αυτό προκύπτει και από την ένορκη δήλωση του Προέδρου του Συμβουλίου. [ 11 ] Θεωρώ ότι οι λόγοι ένστασης 1, 2 και 8 μπορούν να ομαδοποιηθούν και εξεταστούν μαζί καθότι ουσιαστικά και οι τρεις αναφέρονται σε ικανοποίηση των προϋποθέσεων προς έκδοση του επίδικου διατάγματος βάσει του μονομερούς αιτήματος του ενάγοντα. Βεβαίως παράλληλα με τους υπόλοιπους λόγους ένστασης το Συμβούλιο έχει συμπλέξει και άλλα θέματα τα οποία θεωρώ πως θα ήταν ορθότερο να εξεταστούν πρώτα. [ 12 ] Πραγματικά θεωρώ ότι λόγοι ένστασης όπως ο 3 και 4, όπως επίσης και το δεύτερο μέρος του λόγου ένστασης 6, αγγίζουν την ουσία της αγωγής και δεν παρέχεται η δυνατότητα εξέτασης τους σε αυτή την ενδιάμεση διαδικασία. Πως θα ήταν δυνατό να γινόταν δεκτό από το Δικαστήριο ότι η υπόθεση του ενάγοντα είναι «πλαστή» ή ότι βασίζεται σε απάτη που διέπραξε εις βάρος του Συμβουλίου ή ότι η υπόθεση που παρουσιάζει δεν είναι γνήσια και να μην κρινόταν παράλληλα και η ουσία της αγωγής; [ 13 ] Επιπλέον, αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με τη μαρτυρία προς υποστήριξη αυτών των θέσεων, το παράπονο του Συμβουλίου έχει σχέση κυρίως με τα μέλη του προηγούμενου Συμβουλίου ενώ η συμμετοχή του ενάγοντα στην οποιαδήποτε κατ΄ ισχυρισμό απάτη ουσιαστικά περιορίζεται στην υπογραφή του εγγράφου της άδειας χρήσης. Υπενθυμίζω και πάλι πως το Δικαστήριο με αυτή την απόφαση δεν εξετάζει ή αποφασίζει αναφορικά με τη γνησιότητα είτε του εγγράφου το οποίο επισυνάπτεται ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης είτε του αντίστοιχου εγγράφου στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. [ 14 ] Αναφορικά με τον λόγο ένστασης 5 και το πρώτο μέρος του λόγου ένστασης 6 το Δικαστήριο πραγματικά δεν έχει πεισθεί ως προς τον κατ΄ ισχυρισμό τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να κριθεί ότι αυτοί οι λόγοι ένστασης ευσταθούν. Διερωτώμαι πραγματικά πως είναι δυνατό να κριθεί ως βάσιμο οτιδήποτε το οποίο αναφέρεται στον λόγο ένστασης 5 ή στο πρώτο μέρος του λόγου ένστασης
  1. [ 15 ] Παραδείγματος χάριν, εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του Συμβουλίου πως ο ενάγων απέκρυψε το γεγονός ότι είχε προβεί δύο φορές σε δηλώσεις ενώπιον Δικαστηρίου πως η άδεια χρήσης λήγει στις 31/8/
  2. Ο ισχυρισμός αυτός γίνεται με ένα εντελώς αόριστο και ατεκμηρίωτο τρόπο στην παράγραφο 19 της ένορκης δήλωσης του Προέδρου του Συμβουλίου. Ποιές είναι αυτές οι δύο περιπτώσεις; Θα μπορούσε να είχε παρουσιαστεί το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου και εάν ναι γιατί δεν παρουσιάστηκε; [ 16 ] Εν πάση περιπτώσει ακόμη και να είχε όντως αναφερθεί σε ημερομηνία λήξης ο ενάγων εντός του 2015 το ερώτημα το οποίο εύλογα προκύπτει είναι κατά πόσο είναι δυνατό να θεωρηθεί πως τέτοιες αναφορές από μόνες τους αναιρούν την παράλληλη ύπαρξη του δικαιώματος ανανέωσης της άδειας χρήσης μετά και από τη λήξη της. [ 17 ] Αναφέρεται και σε άλλα γεγονότα στη γραπτή αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος του Συμβουλίου τα οποία εισηγείται αποτελούν απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων κατά το στάδιο υποβολής του μονομερούς αιτήματος του ενάγοντα για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Απαριθμούνται στις σελίδες 4 και 5 της γραπτής αγόρευσης του. [ 18 ] Δεν διαπιστώνεται πως οποιοδήποτε από αυτά θα μπορούσε να κριθεί ότι αποτελεί απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων. Προσδίδεται μία αόριστη συμμετοχή του ενάγοντα στις ενέργειες του προηγούμενου Συμβουλίου η οποία δεν δικαιολογείται βάσει των στοιχείων τα οποία έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι δε ενέργειες του προηγούμενου Συμβουλίου, σύμφωνα και με τα τεκμήρια 1 και 2 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης δεν έχουν καν άμεση σχέση είτε με την άδεια χρήσης του εστιατορίου είτε με το εστιατόριο ή ακόμη και τον ίδιο τον ενάγοντα. [ 19 ] Σε σχέση δε με τη θέση ότι ο ενάγων παρέλειψε να δώσει επιπρόσθετες λεπτομέρειες αναφορικά με τα άτομα τα οποία παρενοχλούσαν με αποτέλεσμα πελάτες να σταματήσουν να επισκέπτονται το εστιατόριο δεν θεωρώ ότι ο ενάγων όφειλε εντός του πλαισίου της ένορκης δήλωσης του να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες από αυτές τις οποίες όντως έδωσε. Κρίθηκε από το Δικαστήριο, στο χρονικό σημείο υποβολής του μονομερούς αιτήματος του ενάγοντα, επαρκής αυτή η γενική αναφορά προς έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. [ 20 ] Η οποία γενική αναφορά βεβαίως εμπεριέχει και την εξής διευκρίνιση έτσι ώστε να μην θεωρείται και ως τόσο γενική όπως ο ευπαίδευτος συνήγορος του Συμβουλίου εισηγείται. Αναφέρεται συγκεκριμένα ως βασικός συμμετέχων σε αυτή την έναρξη παρενόχλησης ο Πρόεδρος του Συμβουλίου και άλλα άτομα τα οποία έχουν σχέση με το Συμβούλιο. Μάλλον δηλαδή είτε μέλη είτε υπαλλήλοι του Συμβουλίου. [ 21 ] Διερωτάται το Δικαστήριο ποία θα ήταν η σημασία του επακριβούς καθορισμού αυτών των ατόμων. Ο ισχυρισμός αυτός βεβαίως θα μπορούσε να αποτελούσε στη συνέχεια και αντικείμενο αντεξέτασης όπως όμως θα μπορούσε και ο πιο γενικός ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντος. Εν πάση περιπτώσει ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης αρνείται γενικά ότι είτε ο ίδιος είτε άλλα άτομα τα οποία έχουν σχέση με το Συμβούλιο έχουν παρενοχλήσει με οποιοδήποτε τρόπο τον ενάγοντα. [ 22 ] Επιπλέον παρατηρείται πως καθόλου δεν συγκεκριμενοποιείται εντός της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης με επαρκή σαφήνεια ο τρόπος με τον οποίο στοιχειοθετούνται οι λόγοι ένστασης 5 και 6 έτσι ώστε και ο ενάγων εκ των προτέρων να ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει αυτούς τους λόγους ένστασης τουλάχιστον υπό μορφή επιχειρηματολογίας των δικηγόρων του. Εξού ενδεχομένως και η απουσία τέτοιας επιχειρηματολογίας. [ 23 ] Αναφορικά με τον λόγο ένστασης 7 θεωρώ πως αυτός δεν θα μπορούσε να εξεταστεί μετέωρα ή αόριστα αλλά σε συνάρτηση με την εξέταση κατά πόσο θα ήταν πρόσφορο και δίκαιο, εάν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις ικανοποιούνται, όπως παραμείνει σε ισχύ το προσωρινό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε. [ 24 ] Εντούτοις η πραγματικότητα είναι πως ούτε με τη μαρτυρία προς υποστήριξη της ένστασης αλλά ούτε και με την επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου του Συμβουλίου καθορίζεται με οποιοδήποτε σαφή τρόπο είτε το είδος είτε η έκταση της ζημιάς την οποία το Συμβούλιο θα υποστεί εάν το επίδικο προσωρινό διάταγμα παραμείνει σε ισχύ. Ιδιαίτερα δε, όπως τονίζεται και πιο κάτω, διατηρώντας υπόψη την ίδια τη διατύπωση του συγκεκριμένου διατάγματος και την κατ΄ επέκταση περιορισμένη εμβέλεια της απαγορευτικής του έκτασης. [ 25 ] Απομένουν προς εξέταση οι λόγοι ένστασης 1, 2 και 8 σε συνάρτηση και με τον λόγο ένστασης
  3. Κατ΄ αρχάς θεωρώ ορθότερο να εξεταστεί το θέμα του κατεπείγοντος. [ 26 ] Ακόμη και διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται σχετικά στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης, το Δικαστήριο δεν έχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς το ότι ορθά κρίθηκε κατά την αρχική εξέταση του αιτήματος του ενάγοντα πως όντως υπήρχε το στοιχείο του κατεπείγοντος. [ 27 ] Αναφέρεται ο ενάγων στην ένορκη δήλωση του, με ανάλογες χρονικές αναφορές, τόσο στην αλληλογραφία η οποία προηγήθηκε μεταξύ του Συμβουλίου, του δικηγόρου του και του δικηγόρου του Συμβουλίου, ως επίσης και σε παρενόχληση από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου και άλλων ατόμων τα οποία έχουν σχέση με το Συμβούλιο ως επίσης και στην επιθυμία του Συμβουλίου όπως ο ίδιος εγκαταλείψει το εστιατόριο στις 31/8/
  4. Θεωρώ πως αυτά τα στοιχεία στο σύνολο τους όντως καθιστούσαν κατεπείγον το αίτημα του ενάγοντα κατά την ημερομηνία υποβολής του προς το Δικαστήριο στις 22/7/2015 κατά την οποία εκδόθηκε το επίδικο προσωρινό διάταγμα. [ 28 ] Εξάλλου το ίδιο το Συμβούλιο σαφώς επιδιώκει τη διακοπή της χρήσης του εστιατορίου από τον ενάγοντα μέχρι τις 31/8/
  5. Συνεπώς όταν πλέον οι προθέσεις του Συμβουλίου είχαν καταστεί σαφείς και αμετάκλητες, χρονικά ο ενάγων δεν είχε άλλη επιλογή παρά να ενεργήσει όσο το δυνατό πριν από αυτή την ημερομηνία. Θα μπορούσε βεβαίως να είχε ενεργήσει νωρίτερα, δηλαδή μετά και από τη λήψη της επιστολής του δικηγόρου του Συμβουλίου, ημερομηνίας 2/6/2015, όμως το Δικαστήριο δεν έκρινε ότι υπήρχε υπέρμετρη καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος του ενάγοντα έτσι ώστε αυτό να μην εγκριθεί εξαιτίας αυτής. [ 29 ] Επιστρέφοντας στους λόγους ένστασης 1, 2 και 8 οδηγείται ουσιαστικά το Δικαστήριο σε εξέταση κατά πόσο τηρούνται οι προϋποθέσεις προς έκδοση του επίδικου προσωρινού διατάγματος. [ 30 ] Οι προϋποθέσεις αυτές είναι γνωστές τόσο βάσει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60όπως αυτός τροποποιήθηκε) όσο και της νομολογίας η οποία έχει προκύψει από την εφαρμογή του συγκεκριμένου άθρου. Συνοπτικά, ο αιτητής θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο, πρώτο, ότι εγείρεται κάποιο σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη, δεύτερο, ότι υπάρχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και τρίτο, ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Τέλος, εάν αυτές οι 3 προϋποθέσεις ικανοποιούνται τότε το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. [ 31 ] Στη συγκεκριμένη περίπτωση, διατηρώντας υπόψη τα όσα στοιχεία ο ενάγων έχει θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και δίχως βεβαίως το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε εξέταση της ουσίας της αγωγής, διαπιστώνεται ότι όντως ικανοποιούνται και οι 3 προϋποθέσεις. [ 32 ] Υπενθυμίζω πως σύμφωνα με τη νομολογία μας η πρώτη προϋπόθεση δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε άλλο από την ανάδειξη μίας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα ενώ με τη δεύτερη προϋπόθεση η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά ταυτόχρονα, κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι το επίπεδο απόδειξης αστικής υπόθεσης. Συνεπώς αναμένεται από τον αιτητή να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας. Θεωρώ πως ο αιτητής έχει αναδείξει μία συζητήσιμη υπόθεση ενώ με τα ίδια στοιχεία διαπιστώνεται η ύπαρξη της πιθανότητας να δικαιούται σε θεραπεία. [ 33 ] Ως προς το κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του, αδιαμφισβήτητα, υπό τις περιστάσεις, εάν δεν εμποδιστεί το Συμβούλιο να παρεμβαίνει ή με οποιοδήποτε τρόπο να επεμβαίνει στο εστιατόριο ιδιαίτερα δε υπό την έννοια της λειτουργίας αυτού για όσο αυτό θα εξακολουθεί να είναι στην κατοχή του ενάγοντα τότε ασφαλώς δεν θα είναι δυνατό να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. [ 34 ] Δηλαδή στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ πως το Δικαστήριο δεν θα είναι σε θέση να αποδώσει πλήρη δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο δίχως την διατήρηση σε εφαρμογή του προσωρινού διατάγματος. Καθότι σε περίπτωση ακύρωσης του προσωρινού διατάγματος η επιχείρηση του εστιατορίου δεν θα μπορεί παρά να επηρεάζεται αρνητικά όχι μόνο από την παρέμβαση ή επέμβαση υπό μορφή παρενόχλησης από τον Πρόεδρο του Συμβουλίου αλλά και άλλα άτομα τα οποία έχουν σχέση με το Συμβούλιο. [ 35 ] Οφείλω να διευκρινίσω επί του συγκεκριμένου θέματος το εξής. Σύμφωνα με το επίδικο διάταγμα όπως αυτό έχει διατυπωθεί καθόλου δεν εμποδίζεται το Συμβούλιο από το να λάβει οποιαδήποτε άλλα νομικά μέτρα εναντίον του ενάγοντα, όπως παραδείγματος χάριν την καταχώρηση ανταπαίτησης με την οποία να διεκδικούν όντως δήλωση του Δικαστηρίου ως προς το δικαίωμα του να τερματίσει την οποιαδήποτε άδεια χρήσης με τον ενάγοντα. Ή ακόμη και να διεκδικήσει οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα τα οποία θα μπορούσαν να τύχουν εφαρμογής σε περίπτωση μη τερματισμού της άδειας χρήσης. Παραδείγματος χάριν, την διεκδίκηση πληρωμής αποζημίωσης σε περίπτωση άρνησης παράδοσης του εστιατορίου κατά την λήξη ή ακύρωση της συμφωνίας από την ημερομηνία αυτής της άρνησης. Σχετικός είναι ο όρος 16 σε αμφότερες τις εκδοχές του εγγράφου της άδειας χρήσης. [ 36 ] Ουσιαστικά αυτό το οποίο επισημαίνεται από το Δικαστήριο είναι πως σαφώς περιορίζεται το επίδικο διάταγμα στην απαγόρευση οποιασδήποτε παρέμβασης ή επέμβασης στο εστιατόριο από το Συμβούλιο ή τους υπηρέτες ή τους αντιπροσώπους ή υπαλλήλους αυτού. [ 37 ] Ως προς το ερώτημα κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να διατηρηθεί σε ισχύ το αιτούμενο διάταγμα η πιο πειστική επιχειρηματολογία η οποία έχει προταθεί επί αυτού του θέματος έχει σχέση με το γεγονός ότι το εστιατόριο είναι μία τρέχουσα επιχείρηση στην οποία ο ενάγων έχει ήδη προφανώς επενδύσει χρόνο και χρήμα. [ 38 ] Βεβαίως αυτό από μόνο του δεν αρκεί έτσι ώστε να κλίνει υπέρ του ενάγοντα η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα. Δεν παύει όμως να είναι ένας σημαντικός παράγοντας ο οποίος βεβαίως έχει σχέση και με τη διατήρηση του status quo ante bellum μεταξύ των διαδίκων προ της καταχώρησης της αγωγής. [ 39 ] Διευκρινίζω και πάλι ότι με το επίδικο διάταγμα δεν προνοείται η διατήρηση σε ισχύ της άδειας χρήσης. Θέση του ενάγοντα ουσιαστικά είναι ότι αυτό δεν είναι απαραίτητο εφόσον ήδη δικαιωματικά βάσει του εγγράφου το οποίο έχει στην κατοχή του αλλά και την επίσης κατά τον ίδιο ανανέωση της ισχύς του από τον ίδιο, αυτό έχει επιτευχθεί ανεξάρτητα και από τη διαφωνία του Συμβουλίου επί αυτού του θέματος. [ 40 ] Αυτό το οποίο όντως προνοείται από το επίδικο διάταγμα αναφέρεται πιο πάνω (βλ. σχετικά την παράγραφο [ 36 ] αυτής της απόφασης) και δεν χρειάζεται η επανάληψη του. [ 41 ] Ερωτήματα όπως ποιο από τα δύο έγγραφα αποτελεί το γνήσιο έγγραφο της άδειας χρήσης ή κατά πόσο όντως η διάρκεια της ισχύς της άδειας χρήσης δεν είναι ανανεώσιμη αποτελούν θέματα τα οποία θα επιλυθούν με την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί με τη μαρτυρία η οποία έχει παρουσιαστεί πως εκ πρώτης όψεως ο ενάγων δεν αποκλείεται όντως να έχει το δικαίωμα ανανέωσης της άδειας χρήσης μετά τις 31/8/2015 και συνεπώς δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να θεωρηθεί εκ των προτέρων πως η παραμονή του ιδίου ή της επιχείρησης του εντός του εστιατορίου μετά από αυτή την ημερομηνία θα ήταν παράνομη έτσι ώστε το Συμβούλιο πλέον να αποκτούσε τη δυνατότητα να προβαίνει σε ενέργειες όπως αυτές οι οποίες απαγορεύονται από το επίδικο διάταγμα. [ 42 ] Συνεπώς θεωρώ πως η διατήρηση γενικότερα της κατάστασης πραγμάτων ως είχαν κατά την ημερομηνία έκδοσης του προσωρινού διατάγματος θα ήταν η πιο ορθή και δίκαιη αντιμετώπιση του όλου θέματος υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. [ 43 ] Ασφαλώς, παρά και την περιορισμένη εμβέλεια του διατάγματος, θα πρέπει να προστεθεί σε αυτό και σχετικός όρος έτσι ώστε τουλάχιστον εάν ο ενάγων δικαιωθεί μετά και από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής μέχρι τότε θα έχει συνεχίσει να συμμορφώνεται με τις υποχρεώσεις του προς το Συμβούλιο. Όπως βεβαίως ο ίδιος ισχυρίζεται ότι αυτές εξακολουθούν να ισχύουν. [ 44 ] Στο βαθμό στον οποίο βεβαίως αυτές είναι δυνατό να καθοριστούν βάσει και του εγγράφου το οποίο ο ίδιος παρουσίασε ως πλήρως αντιπροσωπευτικό των όσων είχαν συμφωνηθεί μεταξύ του και του Συμβουλίου με την προηγούμενη σύνθεση του. Παράλληλα θα υπάρχει εντός αυτού του όρου έμφαση και διευκρίνιση ως προς το ότι ο ενάγων θα πρέπει να συνεχίσει να καταβάλει το συμφωνημένο αντίτιμο ή δικαίωμα χρήσης, όπως χαρακτηριστικά περιγράφεται εντός αμφότερων των εγγράφων τα οποία έχουν παρουσιαστεί, έτσι ώστε να δικαιούται να συνεχίσει τη χρήση του εστιατορίου. [ 45 ] Διατηρείται υπόψη πως έχει αναπτυχθεί και συγκεκριμένη επιχειρηματολογία επί του θέματος υπό εξέταση με αυτή την απόφαση. Βεβαίως αυτή ήδη έχει ληφθεί υπόψη έτσι ώστε το Δικαστήριο να καταλήξει στο προαναφερόμενο συμπέρασμα του ενώ σε ορισμένα σημεία της απόφασης γίνεται και άμεση αναφορά σε αυτή την επιχειρηματολογία. Προσθέτω όμως και τις ακόλουθες παρατηρήσεις σε σχέση με αυτή την επιχειρηματολογία. Έτσι ώστε να μην στερείται η αιτιολόγηση αυτής της απόφασης και αναφοράς επί συγκεκριμένου θέματος το οποίο προτάθηκε υπό μορφή επιχειρηματολογίας και όχι μαρτυρίας. [ 46 ] Το Δικαστήριο δεν αποδέχεται ως ορθή τη θέση ότι ο ενάγων δεν έχει παρουσιάσει σχετική μαρτυρία για απόδειξη των ισχυρισμών του στο βαθμό στον οποίο αυτοί αμφισβητούνται από το Συμβούλιο. Ούτε και γίνεται δεκτή ως ορθή η επιχειρηματολογία ως προς τον τρόπο εφαρμογής της τροποποίησης της Δ.48 θ. 4 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας σε συνάρτηση και με την νομολογία η οποία αναφέρεται προς υποστήριξη της. Προς υποστήριξη των θέσεων του ο ενάγων έχει όντως παρουσιάσει μαρτυρία υπό μορφή ένορκης δήλωσης ενώ το Συμβούλιο παρομοίως παρουσίασε μαρτυρία προς υποστήριξη των δικών του θέσεων. [ 47 ] Όπως προνοείται σχετικά, από τη Δ.48 θ. 4
(2)η ακρόαση της αίτησης, διεξήχθηκε στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις, τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.
  1. [ 48 ] Τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης ο ευπαίδευτος συνήγορος του Συμβουλίου θα μπορούσε να είχε όντως αντεξετάσει τον ενάγοντα. Το γεγονός ότι δεν αντεξετάστηκε δεν σημαίνει πως η μαρτυρία του είναι αναντίλεκτη. Ούτε όμως και το γεγονός πως δεν αντεξετάστηκε ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, ως ο ενόρκως δηλών προς υποστήριξη της ένστασης, οδηγεί σε συμπέρασμα πως η δική του μαρτυρία είναι αναντίλεκτη. [ 49 ] Έχει διεξαχθεί ακρόαση της αίτησης βάσει των γεγονότων που αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις. Έχει οδηγηθεί το Δικαστήριο στα οποιαδήποτε συμπεράσματα του βάσει αυτών των γεγονότων. Με συγκεκριμένο σκεπτικό όπως αυτό αποκαλύπτεται εντός του περιεχομένου αυτής της απόφασης. Δίχως με οποιοδήποτε τρόπο επί θεμάτων ουσίας της αγωγής να καταλήγει σε τελική αξιολόγηση της αξιοπιστίας των ενόρκως δηλούντων οι οποίοι λογικά αναμένονται να είναι και βασικοί μάρτυρες κατά την εκδίκαση της αγωγής. [ 50 ] Συνεπώς, δεν γίνεται δεκτή ως ορθή η θέση πως ο ενάγων έχει αποτύχει να αποδείξει τα όσα όφειλε να αποδείξει σε αυτή την ενδιάμεση διαδικασία έτσι ώστε η αίτηση του να γίνει δεκτή ή ουσιαστικά να κριθεί πως το προσωρινό διάταγμα το οποίο ήδη εξασφάλισε με τη μονομερή του αίτηση θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ. [ 51 ] Επομένως διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω το προσωρινό διάταγμα καθίσταται απόλυτο και θα ισχύει μέχρι την εκδίκαση ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωση της αγωγής με την προσθήκη όμως του εξής όρου ή επιφύλαξης. «Νοείται ότι ο ενάγων θα συνεχίσει κατά τη διάρκεια ισχύς του διατάγματος να συμμορφώνεται με όλες τις υποχρεώσεις του όπως αυτές προκύπτουν από την άδεια χρήσης του εστιατορίου σύμφωνα και με το έγγραφο το οποίο επισυνάπτεται στην αίτηση για το προσωρινό διάταγμα, δηλαδή το τεκμήριο 1, και ιδιαίτερα δε με την καταβολή ανελλιπώς του συμφωνηθέντος δικαιώματος χρήσης των €427,00 μηνιαίως και επιπλέον ποσού 10% επί των εισπράξεων πέραν των €85.441,00 ετησίως». [ 52 ] Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης δεν διαπιστώνω να υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος έτσι ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της εκδίκασης της και όπως αυτά επιδικαστούν υπέρ του επιτυχόντος διαδίκου. Ως εκ τούτου τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εις βάρος του Συμβουλίου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση ή με διαφορετικό τρόπο αποπεράτωση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. [1] Παρά και τη διαζευκτική αναφορά στην παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης σε σύμβαση ενοικίασης και/ή άδειας χρήσης και στη συνέχεια της έκθεσης απαίτησης σε «δικαίωμα ανανέωσης της σύμβασης ενοικιάσεως», σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε κατά την εκδίκαση της αίτησης η σύμβαση αφορά άδεια χρήσης. [I] ΛΟΓΟΙ ΕΝΣΤΑΣΗΣ
  2. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για έκδοση του Διατάγματος.
  3. Ο Ενάγοντας δεν έχει καλή βάση Αγωγής ούτε καλές πιθανότητες επιτυχίας καθότι δεν αποκαλύπτει στην Αγωγή ούτε και στην Ένορκη Δήλωση βάσιμη αιτία Αγωγής που αφορά τους Εναγόμενους.
  4. Η υπόθεση του Ενάγοντα είναι πλαστή.
  5. Η υπόθεση του Ενάγοντα βασίζεται σε απάτη που διέπραξε σε βάρος των Εναγομένων.
  6. Ο Ενάγοντας έχει παραβεί το καθήκον του να προβεί σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη όλων των σχετικών γεγονότων και/ή έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο λανθασμένα και αναληθή γεγονότα και/ή έχει επιδείξει μέχρι τώρα κακή πίστη.
  7. Ο Ενάγοντας δεν ήρθε με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και η υπόθεση που παρουσιάζει δεν είναι γνήσια.
  8. Το εκδοθέν Διάταγμα ημερ. 22/07/2015 αφορά και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων.
  9. Ο Ενάγοντας δεν έχει ικανοποίησει ότι είναι επείγον να εκδωθεί το ζητούμενο Διάταγμα. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.