← Κύπρος

PUDDLELANE HOLDINGS LTD κ.α. ν. ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, αποβιωσάσα, δια των διαχειριστών της περιουσίας της κ.α., Αρ. Αγωγής: 1072/11, 11/8/2015

PUDDLELANE HOLDINGS LTD κ.α. ν. ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, αποβιωσάσα, δια των διαχειριστών της περιουσίας της κ.α., Αρ. Αγωγής: 1072/11, 11/8/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A141 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1072/11 Μεταξύ:

  1. PUDDLELANE HOLDINGS LTD, Αρ. Εγ. ΗΕ18672 από Πάφο
  2. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΪΤΖΗ από Πάφο Εναγόντων και
  3. ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, (ΑΔΤ.057982), από Πάφο
  4. ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ, από Πάφο
  5. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΠΑΦΟΥ
  6. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΑΦΟΥ
  7. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Εναγομένων Και Δι΄ Ανταπαιτήσεως ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ Ενάγουσας και
  8. PUDDLELANE HOLDINGS LTD, Αρ. Εγ. ΗΕ18672 από Πάφο
  9. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΪΤΖΗ από Πάφο
  10. ΣΑΒΒΑ ΑΡΚΑΔΙΟΥ από Πάφο
  11. ΠΑΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ από Πάφο Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 15.7.2015 Μεταξύ:
  12. PUDDLELANE HOLDINGS LTD, Αρ. Εγ. ΗΕ18672 από Πάφο
  13. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΪΤΖΗ από Πάφο Εναγόντων και
  14. ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, αποβιωσάσα, δια των διαχειριστών της περιουσίας της, (α) Στεφανίας Φλωράκη και (β) Ανδρέα Νεοπτολέμου Αριστοτέλους
  15. ΑΝΔΡΕΑ Ν. ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ, από Πάφο
  16. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΠΑΦΟΥ
  17. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΦΟΡΟΥ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΑΦΟΥ
  18. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ μέσω του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ Εναγομένων Και Δι΄ Aνταπαιτήσεως
  19. ΟΥΡΑΝΙΑΣ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ, αποβιωσάσα, δια των διαχειριστών της περιουσίας της, (α) Στεφανίας Φλωράκη και (β) Ανδρέα Νεοπτολέμου Αριστοτέλους Ενάγουσας και
  20. PUDDLELANE HOLDINGS LTD, Αρ. Εγ. ΗΕ18672 από Πάφο
  21. ΠΑΝΙΚΟΥ ΚΑΛΑΪΤΖΗ από Πάφο
  22. ΣΑΒΒΑ ΑΡΚΑΔΙΟΥ από Πάφο
  23. ΠΑΝΙΚΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ από Πάφο Εναγομένων Ημερομηνία: 11/8/2015 Για την Ενάγουσα 1 και Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1, 3 και 4: κ. Π. Αγγελίδης με κ. Γ. Αγγελίδη (κ. Μ. Μυτίδης ν΄ ακούσει απόφαση) Για την Εναγόμενη 1 και Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα: κ. Ε. Κορακίδης (κ. Μ. Βασιλειάδης ν΄ ακούσει απόφαση) Για τον Εναγόμενο 2: κ. Μ. Βασιλειάδης Για τους Εναγόμενους 3, 4 και 5: κ. Σ. Ερωτοκρίτου Εναγόμενος 2 παρών Στεφανία Φλωράκη παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Ενάγοντας 2 δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερ. 15.3.2011 αγόρασε έξι ακίνητα της Εναγόμενης 1 στο χωριό Κρήτου Τέρρα, έναντι του ποσού των €85.
  24. Κατόπιν νέας γραπτής συμφωνίας ημερ. 16.3.2011 η Ενάγουσα 1 αγόρασε τα τέσσερα από τα έξι ακίνητα που αφορούσε η συμφωνία ημερ. 15.3.2011, μέσω του πληρεξούσιου αντιπροσώπου της Εναγόμενης 1 που ήταν ο Ενάγοντας
  25. Το τίμημα πώλησης που συμφωνήθηκε πληρώθηκε από την Ενάγουσα 1 στον Ενάγοντα 2, ως τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της Εναγόμενης 1, διά μέσου της Παναγιώτας Μιχαήλ η οποία έλαβε τα χρήματα ως αντάλλαγμα για πώληση γης στην Ενάγουσα 1, συμφωνία που δεν ολοκληρώθηκε λόγω αδυναμίας της Μιχαήλ εξασφάλισης τίτλων. Κατά την μετάβαση του Ενάγοντα 2 στα Γραφεία του Φόρου Εισοδήματος στις 24.3.2011 για πληρωμή του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών οι επί καθήκοντι υπάλληλοι του Φόρου αρνήθηκαν την ολοκλήρωση της μεταβίβασης και επικοινώνησαν με τον Εναγόμενο 2 πληροφορώντας τον για τις συμφωνίες πώλησης. Η άρνηση είσπραξης φόρου επί των κεφαλαιουχικών κερδών είχε σαν αποτέλεσμα την αδυναμία κατάθεσης των δύο πιο πάνω συμφωνιών στο Κτηματολόγιο. Σε μεταγενέστερο χρόνο η Εναγόμενη 1 κατόπιν συνεννόησης με τον Εναγόμενο 2 προέβη σε ανάκληση του πληρεξουσίου εγγράφου προς τον Ενάγοντα 2 και των δύο συμφωνιών, με αποτέλεσμα η μεταβίβαση των υπό αγορά ακινήτων να μην ολοκληρωθεί ποτέ, ενώ το τίμημα πώλησης των €85.000 είχεν ήδη καταβληθεί. Σε μελλοντικό χρόνο όλη η περιουσία της Εναγόμενης 1 συμπεριλαμβανομένης και εκείνης που αφορούν οι δύο γραπτές συμφωνίες μεταβιβάστηκε από την ίδια στον Εναγόμενο 2 έναντι του ποσού των €50.000, ενώ η αξία της κατά τον επίδικο χρόνο ανέρχετο σε €1.300.
  26. Λόγω των δόλιων και/ή αμελών και/ή λανθασμένων ενεργειών των υπαλλήλων των Εναγομένων 3, 4 και 5 οι Ενάγοντες υπέστησαν ζημιά, εξού και η καταχώρηση της παρούσας αγωγής με την οποία οι Ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις ύψους €1.215.000 λόγω διάρρηξης των δύο συμφωνιών, γενικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστησαν από τη μη εξόφληση του πιο πάνω ποσού και/ή ως απώλεια κέρδους, νόμιμο τόκο, ειδική εκτέλεση των δύο συμφωνιών και τιμωρητικές αποζημιώσεις. Η Εναγόμενη 1 αρνείται όλους τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης καθώς επίσης και τις Περαιτέρω και Καλύτερες Λεπτομέρειες που δόθηκαν δυνάμει δικαστικών διαταγμάτων ημερ. 28.6.2012 και 5.11.
  27. Ειδικότερα αρνείται ότι διόρισε ποτέ ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της τον Ενάγοντα 2 ή διαβουλεύθηκε με οποιοδήποτε πρόσωπο την πώληση οποιασδήποτε περιουσίας της ή ότι έλαβε οποιοδήποτε ποσό από τους Ενάγοντες. Καταλογίζει στους Ενάγοντες ότι εξασφάλισαν την υπογραφή της στο πληρεξούσιο και σε άλλα έγγραφα με τη χρήση δόλιων τεχνασμάτων, απάτης και ψευδών παραστάσεων σε βάρος της με απώτερο σκοπό την παράνομη απόσπαση της περιουσίας της ή μέρους της, λεπτομέρειες των οποίων καταγράφει στο δικόγραφο της. Προβάλλει ειδικότερα τη θέση ότι προσήλθε στο γραφείο του Κοινοτάρχη Κρήτου Τέρρας κατόπιν απατηλών δηλώσεων κάποιου άγνωστου της, όπου της ζητήθηκε να θέσει την υπογραφή της σε διάφορα έγγραφα που αφορούσαν δήθεν την πληρωμή προς την ίδια αγροτικών επιδοτήσεων. Λόγω της ευσυνειδησίας όμως ορισμένων κυβερνητικών υπαλλήλων η Εναγόμενη 1 μόλις ενημερώθηκε για τις δόλιες ενέργειες σε βάρος της ανακάλεσε το πληρεξούσιο έγγραφο και κατάγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία, η οποία προέβη σε λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Εναγόντων 1 και 2, του Σάββα Αρκαδίου και του Πανίκου Νικολάου τους οποίους συνενώνει ως Εναγόμενους 1, 2 3 και 4 αντίστοιχα στην Ανταπαίτηση της. Με την Ανταπαίτηση της ζητά Δηλώσεις του Δικαστηρίου ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Ενάγοντα 2 να πωλήσει περιουσία της ή ότι συμφώνησε να πωλήσει ποτέ περιουσία της, Δήλωση ότι το πληρεξούσιο έγγραφο είναι προϊόν απάτης και ως εκ τούτου άκυρο, ότι η συμφωνία πώλησης ημερ. 15.3.2011 είναι προϊόν επίσης απάτης και άκυρη, διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον οποιαδήποτε πράξη των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενων σε βάρος της ακίνητης περιουσίας της, καθώς και γενικές, παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ο Εναγόμενος 2, ξάδελφος της Εναγόμενης 1, αρνείται επίσης όλες τις αξιώσεις των Εναγόντων οι οποίες βασίζονται επί άκυρων συμφωνιών που συνήφθησαν κατόπιν απάτης. Προβάλλει δε τη θέση ότι ειδοποιήθηκε για την επικείμενη μεταβίβαση περιουσίας της Εναγόμενης 1, γι΄ αυτό και θεώρησε σωστό τη σύναψη γραπτής συμφωνίας πώλησης περιουσίας με την Εναγόμενη 1, την οποία κατέθεσε στο Κτηματολόγιο για σκοπούς προστασίας της περιουσίας της Εναγόμενης
  28. Ο Εναγόμενος 4 αρνείται επίσης όλα όσα του καταλογίζονται στην Έκθεση Απαίτησης, εφόσον ό,τι έκαμε στις 24.3.2011 ήταν στα πλαίσια της συνήθους εξέτασης δήλωσης διάθεσης ακίνητης περιουσίας για σκοπούς μεταβίβασης. Διευκρινίζει ότι πληροφορήθηκε τηλεφωνικά από την Εναγόμενη 1 ότι η ίδια δεν πωλούσε οτιδήποτε από την περιουσία της και ότι η υπογραφή της στα διάφορα έγγραφα αποσπάστηκε κατόπιν ψευδών παραστάσεων. Ως εκ τούτου η διαδικασία εξέτασης της υπόθεσης και έκδοση φορολογίας για πληρωμή παγοποιήθηκε. Οι Εναγόμενοι 3 και 5 προβάλλουν επίσης παντελή άρνηση των ισχυρισμών των Εναγόντων τονίζοντας την απουσία οποιουδήποτε αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους. Τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτουν από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων. Κατά την ακροαματική διαδικασία για την πλευρά των Εναγόντων και των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων έδωσαν μαρτυρία ο Σάββας Αρκαδίου - Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3 (Μ.Ε.1), ο Χρίστος Παστελλίδης (Μ.Ε.2), ο Χρίστος Λούκα Λάμπη (Μ.Ε.3), ο Πανίκος Νικολάου - Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4 (Μ.Ε.4), η Μάρω Ηρακλέους (Μ.Ε.5), ο Γεώργιος Παναγιωτίδης (Μ.Ε.6), ο Πανίκος Ηρακλέους (Μ.Ε.7), η Στεφανία Φλωράκη (Μ.Ε.8), ο Μάριος Αρτέμης (Μ.Ε.9), η Άντρη Χρίστου (Μ.Ε.10) και ο Αστ. 1525 Γιαννάκης Μαννούρης (Μ.Ε.11). Για την υπόθεση της Εναγόμενης 1 κατέθεσε η ίδια (Μ.Υ.1), για την υπόθεση του Εναγόμενου 2 ο ίδιος (Μ.Υ.2), και για τους Εναγόμενους 3, 4 και 5 ο Λεύκος Σχίζας (Μ.Υ.3) και ο Ανδρέας Γιαλλουρίδης (Μ.Υ.4). Ενώπιον του Δικαστηρίου κατατέθηκε επίσης ένας μεγάλος αριθμός εγγράφων ως Τεκμήρια. Ιδιαίτερη αναφορά θα γίνεται στα σημεία που παρίσταται ανάγκη. Δόθηκαν επίσης Περαιτέρω και Καλύτερες Λεπτομέρειες σ΄ όσον αφορά διάφορα σημεία της Έκθεσης Απαίτησης, κατόπιν δικαστικών διαταγμάτων ημερ. 28.6.2012 και 5.11.
  29. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας ο δικηγόρος των Εναγόντων προέβη σε δήλωση στο Δικαστήριο ότι από τούδε και στο εξής θα εμφανίζετο μόνο για την Ενάγουσα 1 και ότι έπαψε να εκπροσωπεί τον Ενάγοντα
  30. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης και εφόσον δεν έγινε καμιά διαδικασία από μέρους των διαδίκων για διαγραφή του ονόματος του Ενάγοντα 2, η ακρόαση διεξήχθηκε και ολοκληρώθηκε με τον ίδιο τίτλο. Σημειώνεται ότι ο Ενάγοντας 2 δεν έδωσε μαρτυρία και ούτε εντοπίζεται από τα πρακτικά του φακέλου να ήταν παρών σε οποιαδήποτε από τις δικασίμους. Ο κεντρικός άξονας της υπόθεσης των Εναγόντων είναι τρείς κατ΄ ισχυρισμό γραπτές συμφωνίες η μια ημερομηνίας 15.3.2011 που συνήφθηκε μεταξύ της Ενάγουσας 1 και της Ουρανίας και οι άλλες δύο ημερομηνίας 16.3.2011 μεταξύ της Ενάγουσας 1 και του Ενάγοντα
  31. Και οι τρεις συμφωνίες αφορούσαν σε πώληση ακινήτων της Ουρανίας, την εγκυρότητα των οποίων προσβάλλουν οι Εναγόμενοι 1 και 2 ως προϊόντα δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων από πλευράς όλων των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να συνοψίσω την προσαχθείσα μαρτυρία δίνοντας έμφαση στα σχετικά για την επίλυση των επίδικων θεμάτων γεγονότα. Ο Μ.Ε.1 Σάββας Αρκαδίου (Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3) στη μακροσκελή γραπτή του δήλωση που αποτελείται από 36 σελίδες αναφέρθηκε αρχικά σε κάποιες δοσοληψίες του με την Παναγιώτα Μιχαήλ για να καταλήξει ότι ο Ενάγοντας 2 ήταν ο γενικός και/ή ειδικός πληρεξούσιος της Παναγιώτας αλλά και της Εναγόμενης 1 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «η Ουρανία») με τις οποίες διατηρούσε μάλιστα ερωτικές σχέσεις. Όπως ανέφερε, ο Ενάγοντας 2 τον επισκέφθηκε στο γραφείο του στις 5.3.2011 και τον ρώτησε αν ενδιαφέρετο να αγοράσει περιουσία της Ουρανίας. Απ΄ όσα είχεν ακούσει από το σύζυγο της αδελφής του Εναγόμενου 2, θεώρησε ότι ο λόγος που πωλούσε περιουσία της η Ουρανία ήταν γιατί ήθελε να διαμοιράσει τα χρήματα στους κληρονόμους της για να μην τσακώνονται. Επειδή ο ίδιος δεν είχε καλές σχέσεις με την Ουρανία, γεγονός που ανέφερε στον Ενάγοντα 2, εξαιτίας ενός ελιόμυλου, ο Ενάγοντας 2 του υποσχέθηκε ότι θα εξασφάλιζε από την Ουρανία πληρεξούσιο έγγραφο καθώς και στοιχεία των τίτλων. Αφού του προσκόμισε τους τίτλους έξι ακινήτων που, όπως του ανέφερε, έπρεπε να πωληθούν ως πακέτο, συμφώνησαν στο ποσό των €60.000 με επιπλέον άλλο ποσό εκ €25.000 για τα διάφορα έξοδα, φόρους και δικαιώματα. Όπως του ανέφερε επίσης ο Ενάγοντας 2, το τίμημα πώλησης θα το κρατούσε για τον εαυτό του εφόσον η Ουρανία ήθελε να τον βοηθήσει. Στη συνέχεια ο Ενάγοντας 2 ζήτησε από τον Μ.Ε.1 να ετοιμάσει τα πωλητήρια έγγραφα και το πληρεξούσιο έγγραφο τα οποία αφού σύνταξε του τα παρέδωσε στις 14.3.2011 μαζί με την επιταγή για €60.000 την οποία εξέδωσε επ΄ ονόματι της Ουρανίας, όπως θεώρησε σωστό. Όπως πληροφορήθηκε στις 16.3.2011, τα έγγραφα υπεγράφησαν από την Ουρανία στις 15.3.2011 στην παρουσία του Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4, ο οποίος και πιστοποίησε την υπογραφή της. Την ίδια μέρα ο Ενάγοντας 2 του παρέδωσε όλα τα έγγραφα υπογραμμένα μαζί με την επιταγή που είχεν οπισθογραφήσει η Ουρανία καθώς και αντίγραφο της ταυτότητας της. Συμπτωματικά εκείνη τη στιγμή προσήλθε στο γραφείο του και η Μάρω Ηρακλέους για να του φέρει κάποια έγγραφα και του ανέφερε ότι η Ουρανία βρισκόταν έξω, μέσα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα
  32. Ο Μ.Ε.1 ζήτησε από τον Ενάγοντα 2 να περάσει το απόγευμα για να του υπογράψει ένα ειδικό πληρεξούσιο υπό την ιδιότητα του ως γενικού πληρεξουσίου της Ουρανίας που ήταν, καθώς και δύο αγοραπωλητήρια συμβόλαια μεταξύ του Ενάγοντα 2 ως πωλητή και της Ενάγουσας 1 ως αγοράστριας. Στη συνέχεια επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 4, ο οποίος του επιβεβαίωσε την υπογραφή του γενικού πληρεξουσίου και των άλλων εγγράφων από την Ουρανία. Πράγματι το απόγευμα προσήλθε πάλι στο γραφείο του ο Ενάγοντας 2 και του έφερε τα πωλητήρια συμβόλαια και το ειδικό πληρεξούσιο που του ζήτησε, τα οποία θα χρησιμοποιούσε για τη μεταβίβαση επ΄ ονόματι της Ενάγουσας 1 των ακινήτων που αγόρασε. Στις 22.3.2011 προσήλθε στο γραφείο του ο Εναγόμενος 2 προσκομίζοντας του την αίτηση της Ουρανίας για επιχορήγηση από τον Οργανισμό ΚΟΑΠ για να τη δώσει στον κοινοτάρχη του χωριού για πιστοποίηση. Στις 24.3.2011 τον επισκέφθηκε πάλι στο γραφείο του ο Ενάγοντας 2 με τη συνοδεία δύο προσώπων, δηλαδή μια δικολάβο και ένα υπάλληλο του Τμήματος Φόρων και ο Μ.Ε.1 του παρέδωσε την επιταγή με αρ. 95567823 της Τράπεζας Κύπρου χωρίς να αναγράφει οποιοδήποτε ποσό, με δικαιούχο τον Διευθυντή του Φόρου Εισοδήματος για την πληρωμή της φορολογίας και μια άλλη επιταγή με αρ. 95567821 για €2.500 επ΄ ονόματι του Ενάγοντα 2 για πληρωμή των χαρτοσήμων και την αμοιβή της δικολάβου. Η τελευταία επιταγή εξαργυρώθηκε ενώ η άλλη δεν εξαργυρώθηκε. Την ίδια μέρα κάποιος Γιαλλουρίδης του Τμήματος Φόρων του ζήτησε να τον επισκεφθεί στο γραφείο του, όπως και έπραξε. Εκεί υπήρξε μια φραστική αντιπαράθεση μεταξύ του Γιαλλουρίδη και του Ενάγοντα 2, ενώ ο Μ.Ε.1 αποχώρησε από το μέρος. Φεύγοντας πρόσεξε στο χώρο δύο συγχωριανούς του που εργάζονταν στο Τμήμα Φόρων, ενώ έξω είδε τον Εναγόμενο
  33. Μεταξύ των ημερομηνιών 28.3.2011 και 31.3.2011 ο Μ.Ε.1 μετέβηκε στο Κτηματολόγιο να καταθέσει τα δύο αγοραπωλητήρια συμβόλαια αλλά δεν τα δέχθηκαν λόγω μιας διόρθωσης στο ένα που θα έπρεπε, όπως του είπαν, να υπογράψει η Ουρανία. Στη συνέχεια οι Εναγόμενοι 1 και 2 προέβησαν σε καταγγελία στην Αστυνομία και στα Μ.Μ.Ε. και ο αστυφύλακας Μαννούρης του ζήτησε να δώσει κατάθεση καθώς και να παραδώσει τα έγγραφα της υπόθεσης. Ήταν ισχυρισμός του Μ.Ε.1 ότι και ο ίδιος κατάγγειλε τον Εναγόμενο 2 στην Αστυνομία ότι προσπάθησε να δωροδοκήσει τον Ενάγοντα 2 και υπέβαλε περαιτέρω παράπονο για τη συμπεριφορά του λοχία Γιάννου Κωνσταντίνου. Ο Μ.Ε.2 Χρίστος Παστελλίδης, πρώην πιστοποιών υπάλληλος και σήμερα ασφαλιστής, δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό με την υπόθεση. Ο Μ.Ε.3 Χρίστος Λούκα Λάμπη, ανηψιός της Ουρανίας, μαρτύρησε ότι πριν 2-3 χρόνια σε 2-3 περιπτώσεις κατά το μεσημέρι είδε τη θεία του να πίνει καφέ μαζί με τη Γεωργία, που ήταν φίλες, και τον Ενάγοντα 2 στη βεράντα της Γεωργίας στην Κρήτου Τέρρα. Ο Μ.Ε.4-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4 έδωσε τη δική του εκδοχή σ΄ όσον αφορά τις πιστοποιήσεις που προέβη στο Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 10Α) που έδωσε η Ουρανία στον Ενάγοντα 2 και στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερομηνίας 15.3.2011 (Τεκμήριο 10). Όπως ανέφερε, το Μάρτη του 2011 ήταν ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου της Κρήτου Τέρρα και ο Μ.Ε.1 ο Αντιπρόεδρος. Συνδέεται συγγενικά με τον Μ.Ε.1 εφόσον η σύζυγος του είναι αδελφή του Μ.Ε.
  34. Στις 15.3.2011 η Ουρανία προσήλθε στο γραφείο του Κοινοτικού Συμβουλίου γύρω στις 8:00-9:00μ.μ. συνοδευόμενη από τον Ενάγοντα 2, ο οποίος του είχε ζητήσει από προηγουμένως να πιστοποιήσει κάποιες υπογραφές. Εξήγησε ότι η Ουρανία υπέγραψε σ΄ ένα σημείο του Τεκμηρίου 10 που της υπέδειξε ο Ενάγοντας 2 και ο ίδιος σφράγισε την υπογραφή της. Έθεσε όμως και δεύτερη σφραγίδα επί του Τεκμηρίου 10 χωρίς κανένα λόγο. Ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η πιστοποίηση σε πληρεξούσια έγγραφα θα έπρεπε να υπογράφεται και από ένα μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου. Όπως ανέφερε, το περιεχόμενο του πληρεξουσίου εγγράφου μαζί με το λεκτικό της πιστοποίησης ήταν ήδη έτοιμα όταν του τα έφεραν. Ανέφερε περαιτέρω ότι εκτός από το πληρεξούσιο (Τεκμήριο 10Α) πιστοποίησε και τις υπογραφές στο πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 10). Στο πωλητήριο αυτό η Ουρανία υπέγραψε δύο φορές κατόπιν υπόδειξης του Ενάγοντα 2, μια στην πρώτη σελίδα και μια στη δεύτερη. Η Μάρω Ηρακλέους (Μ.Ε.5) δικολάβος, ανέφερε ότι είχε δοσοληψίες με τον Μ.Ε.
  35. Το Μάρτη του 2011 που τον επισκέφθηκε στο γραφείο του είδε τον Ενάγοντα 2 να εισέρχεται επίσης στο γραφείο, ενώ η Ουρανία την οποία γνώριζε από επισκέψεις της στο χωριό Κρήτου Τέρρα, παρέμεινε έξω μέσα στο αυτοκίνητο του. Στην παρουσία της δεν έγινε ή λέχθηκε οτιδήποτε παρά μόνο ο Ενάγοντας 2 άφησε ορισμένα έγγραφα και έφυγε. Εξήγησε περαιτέρω τη διαδικασία που ακολουθείται στο Τμήμα Φορολογίας Ακίνητης Περιουσίας σε περιπτώσεις μεταβίβασης περιουσίας, όπου θα πρέπει να παρευρίσκονται τόσο ο πωλητής όσο και ο αγοραστής στην περίπτωση που δεν είναι πιστοποιημένες οι υπογραφές τους. Ο Μ.Ε.6 Γεώργιος Παναγιωτίδης, συνταξιούχος δάσκαλος από την Κρήτου Τέρρα, ανέφερε ότι βλέποντας ένα απόκομμα εφημερίδας σ΄ ένα τοίχο του χωριού του ότι υπερήλικας γυναίκα εξαπατήθηκε, προσπάθησε να βοηθήσει την Ουρανία αλλά από τη συμπεριφορά της αντιλήφθηκε ότι ήταν αρνητική σε οποιαδήποτε βοήθεια από πλευράς του. Όπως εξήγησε, ο Ενάγοντας 2 ήταν μαθητής του αλλά το μυαλό του παρέμεινε στην ηλικία των δέκα χρόνων, δηλαδή ήταν αφελής. Ο Μ.Ε.7 Πανίκος Ηρακλέους, πρώην υπάλληλος του Φόρου Εισοδήματος, έδωσε δύο γραπτές καταθέσεις στην Αστυνομία τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 27Α και 27 το περιεχόμενο των οποίων επανέλαβε για σκοπούς κυρίως εξέτασης του. Πολύ συνοπτικά ισχυρίζεται ότι στις 31.3.2011 ο Ενάγοντας 2 του έφερε στο χώρο εργασίας του ένα πωλητήριο έγγραφο για χαρτοσήμανση. Αφού πληρώθηκαν τα τέλη προχώρησε στη συνέχεια σε χαρτοσήμανση του. Επίσης ανέφερε ότι στις 4.4.2011 ο Εναγόμενος 2 του προσκόμισε πωλητήριο έγγραφο μαζί με ένα αντίγραφο του για σκοπό χαρτοσήμανσης τους, όπως και έπραξε μετά που πληρώθηκαν τα τέλη μαζί με τη σχετική επιβάρυνση. Η Μ.Ε.8 Στεφανία Φλωράκη, δικηγόρος της Ουρανίας, για σκοπούς κυρίως εξέτασης της κατέθεσε τη γραπτή κατάθεση της στην Αστυνομία ως Τεκμήριο
  36. Συγκεκριμένα είναι ισχυρισμός της ότι στις 24.3.2011 προσήλθε στο γραφείο της αναστατωμένη η Ουρανία, που ήταν πελάτιδα της, μαζί με τον Εναγόμενο 2 και της είπαν ότι είχαν πληροφορηθεί ότι κάποιοι προσπαθούσαν να εκδώσουν απαλλαχτικό για μεταβίβαση της περιουσίας της επ΄ ονόματι τους. Όπως της εξήγησε η Ουρανία, ουδέποτε η ίδια πώλησε ή δώρησε περιουσία της σε τρίτο πρόσωπο εκτός της οικογένειας της. Μαζί της κρατούσε και ένα αντίγραφο πληρεξουσίου γενικού εγγράφου στο οποίο εμφαίνετο η υπογραφή της και της είπε ότι ουδέποτε ήθελε να υπογράψει τέτοιο έγγραφο που εξουσιοδοτούσε τον Ενάγοντα
  37. Της ανέφερε επίσης ότι μερικές μέρες προηγουμένως κάποιο πρόσωπο της ζήτησε να παρουσιαστεί στο γραφείο του Κοινοτάρχη Κρήτου Τέρρας, όπου διαμένει, για να υπογράψει ορισμένα έγγραφα για την αγροτική χορηγία. Άνκαι ήταν αργά πήγε στο γραφείο του Κοινοτάρχη, όπως της είπαν, και υπέγραψε κάποια έγγραφα των οποίων δεν γνώριζε το περιεχόμενο και ούτε τα διάβασε προηγουμένως, εφόσον της εξηγήθηκε από το άγνωστο πρόσωπο ότι ήταν έγγραφα του ΟΓΑ, στην παρουσία του Κοινοτάρχη. Όπως της είπε η Ουρανία, το άγνωστο πρόσωπο πίστευε ότι ήταν ο Πανίκος Καλαϊτζής, χωρίς να γνωρίζει το όνομα του. Τότε η Μ.Ε.8 απέστειλε επιστολή στο Γραφείο Φόρου Εισοδήματος και Κτηματολογίου στην Πάφο και σε Τράπεζες που συνεργάζετο η Ουρανία, όπου ενημέρωνε τη θέση της πελάτιδος της και ότι είχεν ακυρωθεί το πληρεξούσιο. Ακολούθησε και η επίσημη ακύρωση του πληρεξουσίου στο Κτηματολόγιο από την ίδια την Ουρανία, συνοδευόμενη από τη Δέσποινα Σωκράτους, δικολάβο. Την επόμενη μέρα η Μ.Ε.8 κατέθεσε στο Κτηματολόγιο Πάφου το πωλητήριο έγγραφο, που είχεν ετοιμάσει, για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ο Μ.Ε.9 Μάριος Αρτέμης, υπάλληλος του ΟΓΑ που υπηρετούσε το 2011 στα γραφεία της Πάφου, εξήγησε ότι το έγγραφο της αίτησης για εκταρικές επιδοτήσεις (Τεκμήριο 13) διαφέρει από εκείνο της Δήλωσης Ζημιάς για Αποζημίωση από τον ΟΓΑ (Τεκμήριο 29). Η Μ.Ε.10 Άντρη Χρίστου, υπάλληλος του Κτηματολογίου, για σκοπούς κυρίως εξέτασης της κατέθεσε τη γραπτή κατάθεση της στην Αστυνομία ως Τεκμήριο
  38. Πολύ συνοπτικά αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στο γραφείο αποδοχής του Κλάδου Καταναγκαστικών Πωλήσεων, κάποιο πρόσωπο της προσκόμισε ένα αγοραπωλητήριο συμβόλαιο για κατάθεση. Κατά τον έλεγχο του πωλητηρίου διαπίστωσε ότι υπήρχαν διορθώσεις στο σημείο των υπογραφών των συμβαλλομένων και απουσίαζαν οι μονογραφές τους. Τότε επέστρεψε το πωλητήριο στο πρόσωπο που της το έδωσε για να το υποβάλει ξανά με τις μονογραφές. Στις 5.4.2011 της παρουσιάστηκε άλλο πωλητήριο συμβόλαιο το οποίο αφού έλεγξε και ήταν δεόντως χαρτοσημασμένο και υπογραμμένο και η ημερομηνία ήταν εντάξει έκαμε αποδεκτή την κατάθεση του και εξέδωσε σχετική απόδειξη επ΄ ονόματι του Εναγόμενου
  39. Ο τελευταίος μάρτυρας των Εναγόντων Γιαννάκης Μαννούρης (Μ.Ε.11), αστυφύλακας 1525, ήταν ο ανακριτής, από ένα στάδιο και μετά, της ποινικής υπόθεσης όπου παραπονούμενη ήταν η Ουρανία. Ο Μ.Ε.11 καταχώρησε ως Τεκμήριο 31 τη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία και εξήγησε ότι κατηγόρησε το Μ.Ε.1 για το αδίκημα της συνομωσίας όπως και τους υπόλοιπους κατηγορούμενους δηλαδή τους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους για το ίδιο αδίκημα. Ο Μ.Ε.11 κατέθεσε στο Δικαστήριο τις δύο καταθέσεις που πήρε από την Ουρανία ως Τεκμήρια 32 και
  40. Η Ουρανία - Εναγόμενη 1 ήταν η πρώτη μάρτυρας Υπεράσπισης. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 34 Δήλωση, ως την κυρίως εξέταση της. Όπως εξήγησε της την είχε ετοιμάσει ο δικηγόρος της πριν δύο χρόνια μέχρι να γίνει η δίκη. Τη δήλωση της διάβασε στο Δικαστήριο ο δικηγόρος της. Σ΄ αυτήν αναφέρει ότι είναι χήρα και άτεκνη και ότι ουδέποτε διόρισε οποιονδήποτε ως πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της ή ότι συμφώνησε να πωλήσει περιουσία της ή ότι έλαβε οποιοδήποτε ποσό. Επαναλαμβάνει την εκδοχή που αναφέρει στις δύο γραπτές καταθέσεις της στην Αστυνομία ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πείστηκε και υπέγραψε διάφορα έγγραφα ενώπιον του Κοινοτάρχη και ενός άγνωστου της άντρα. Αναφέρει επίσης ότι η παρουσία του Κοινοτάρχη και τα τρία τηλεφωνήματα που δέχθηκε προηγουμένως, τα δύο τελευταία την ίδια μέρα που υπέγραψε, της δημιούργησαν την εντύπωση ότι τα έγγραφα που υπέγραψε αφορούσαν σε αγροτικές πληρωμές και δεν άφηναν περιθώριο για άλλη σκέψη. Όταν πληροφορήθηκε για την απάτη σε βάρος της κατήρτισε αγοραπωλητήριο συμβόλαιο με τον Εναγόμενο 2 για να εμποδίσει τυχόν αποξένωση της περιουσίας της. Κατά την αντεξέταση της διευκρίνισε ότι είχε διαφορές με τον Δι΄ Ανταπαιτήσεως-Εναγόμενο 4 για ένα υδρόμυλο που ήθελε να της τον πάρει. Η ίδια δεν ήθελε ποτέ να πωλήσει την περιουσία της και ούτε υποσχέθηκε να την πωλήσει. Της τηλεφώνησαν τρεις φορές για να πάει το βράδυ στο γραφείο του Κοινοτάρχη για να υπογράψει, γιατί, όπως της είπαν, υπήρξε καθυστέρηση και θα κανόνιζαν να πληρωθεί την επιχορήγηση για τις ελιές που καλλιεργούσε. Αυτά της είπαν και η ίδια τα πίστεψε. Παρόντες στο γραφείο του Κοινοτάρχη εκτός από την ίδια και τον Κοινοτάρχη τοποθετεί και ένα άγνωστο της πρόσωπο. Ο Εναγόμενος 2 (Μ.Υ.2) κατάγεται από την Κρήτου Τέρρα, είναι μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου αλλά και πρώτος ξάδελφος της Ουρανίας. Απ΄ όσα πληροφορήθηκε από την Ουρανία και από άλλα στοιχεία, το πληρεξούσιο έγγραφο και τα πωλητήρια συμβόλαια που κατέθεσε ο Μ.Ε.1, είναι προϊόντα απάτης. Ανέφερε ότι στις 24.3.2011 του τηλεφώνησε η Ουρανία και του ζήτησε να επισκεφθεί κάποιον Λεύκο στο γραφείο του Φόρου Ακίνητης Ιδιοκτησίας ο οποίος της είχε τηλεφωνήσει σχετικά με την περιουσία της και δεν κατάλαβε περί τίνος επρόκειτο. Αμέσως ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε τα γραφεία του Φόρου όπου και αντιλήφθηκε στο χώρο στάθμευσης τον Μ.Ε.
  41. Ο Λεύκος που ήταν συγχωριανός του και εργαζόταν εκεί, τον οδήγησε στο γραφείο του προϊστάμενου του ο οποίος τον ρώτησε αν η ξαδέλφη του πωλεί περιουσία και αφού ο ίδιος του απάντησε αρνητικά τον πληροφόρησε ότι κάποιος Πανίκος Καλαϊτζής με πληρεξούσιο επ΄ ονόματι του, προσπαθούσε να μεταβιβάσει κάποια χωράφια της Ουρανίας. Αμέσως με την Ουρανία μετέβησαν στο δικηγορικό γραφείο του κ. Χλωρακιώτη οι οποίοι προέβησαν σε ενέργειες για ακύρωση του πληρεξουσίου. Η Ουρανία ακολούθησε τη συμβουλή των δικηγόρων της, εφόσον δεν γνώριζε τι έγγραφα είχαν στην κατοχή τους αυτοί που διέπραξαν την απάτη σε βάρος της, και κατάρτισε γραπτή συμφωνία μαζί του για να κατατεθεί στο Κτηματολόγιο, ώστε να αποτραπεί τυχόν αποξένωση περιουσίας της. Παράλληλα κατάγγειλαν την υπόθεση στην Αστυνομία. Η ίδια η Ουρανία του εξήγησε καθ΄ οδόν προς την Πάφο στις 24.3.2011, πώς τη ξεγέλασαν και υπέγραψε. Συγκεκριμένα του είπε ότι από πάνω είχε μια πράσινη φόρμα που έγραφε με μεγάλα γράμματα αγροτικές πληρωμές την οποία υπέγραψε. Μετά την μετέφεραν πιο κάτω και υπέγραψε τέσσερις φορές χωρίς να διαβάσει τι υπέγραφε. Όπως εξήγησε ο Εναγόμενος 2, ήταν το πιο κοντινό πρόσωπο στην Ουρανία, την οποίαν εμπιστεύετο πάντοτε ότι του έλεγε την αλήθεια. Ο Μ.Υ.3 Λεύκος Σχίζα, υπάλληλος στο γραφείο του Φόρου Εισοδήματος στην Πάφο, ήταν ο συγχωριανός της Ουρανίας που της τηλεφώνησε στις 24.3.2011 για να τη ρωτήσει αν πωλεί περιουσία της. Το τηλεφώνημα έγινε κατόπιν προτροπής του προϊσταμένου του. Η Ουρανία του απάντησε ότι δεν είχε ιδέα και τότε της είπε ότι είχε στα χέρια του Γενικό Πληρεξούσιο με το οποίο εξουσιοδοτούσε τον Πανίκο Καλαϊτζή. Αυτή αρνήθηκε ότι υπέγραψε τέτοιο πληρεξούσιο προσθέτοντας ότι τον Καλαϊτζή δεν τον γνώριζε. Στη συνέχεια μίλησε μαζί της και ο προϊστάμενος του ο οποίος όταν αντιλήφθηκε ότι επρόκειτο για μοναχικό άτομο, ζήτησε από το Μ.Υ.3 να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με κάποιο συγγενή της. Τότε ο Μ.Υ.3 επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Εναγόμενο 2 και του ζήτησε να επισκεφθεί το γραφείο τους όπου και τον ενημέρωσε για τα συμβάντα. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι στην απουσία πωλητηρίου συμβολαίου θα πρέπει να παρουσιαστούν στο γραφείο του και ο πωλητής και ο αγοραστής. Ο Μ.Υ.4, Αντρέας Γιαλλουρίδης, το 2011 υπήρξε προϊστάμενος στην Υπηρεσία Φορολογίας Ακίνητης Ιδιοκτησίας στην Επαρχία Πάφου. Συμφωνεί με το περιεχόμενο της γραπτής του κατάθεσης στην Αστυνομία (Τεκμήριο 38) ότι αντιπροσωπεύει τα πραγματικά γεγονότα. Συγκεκριμένα περιέγραψε τη διαδικασία που ακολουθεί το Τμήμα του στην περίπτωση μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας. Όπως ανέφερε, στις πλείστες των περιπτώσεων δεν προσέρχονται στο Τμήμα του οι ίδιοι οι ενδιαφερόμενοι αλλά αντιπρόσωποι τους, όπως δικολάβοι, δικηγόροι ή ελεγκτές. Επειδή υπήρξαν περιπτώσεις που οι Δηλώσεις στους Φακέλους δεν αντικατόπτριζαν την πραγματική θέληση των συμβαλλομένων, η Υπηρεσία του έθεσε κάποια κριτήρια όπως την προσωπική επαφή ή επικοινωνία με τους ιδιοκτήτες. Αυτή η διαδικασία ακολουθήθηκε και στην περίπτωση της Ουρανίας, όπου επιδιώκετο στις 24.3.2011 η μεταβίβαση επ΄ ονόματι τρίτου μιας κατοικίας και τριών χωραφιών της έναντι του ποσού των €85.
  42. Η αίτηση είχεν υποβληθεί από άτομο που φέρεται να κατείχε Γενικό Πληρεξούσιο και την αίτηση παρέδωσε ο Αντρέας Τσιάκκας στη Μάρω Δημητρίου που ήταν συνάδελφοι. Η τελευταία έδωσε την αίτηση στην Μαρία Χ"Αντώνη η οποία στη συνέχεια την προώθησε στον ίδιο. Σύμφωνα με τον Μ.Υ.4, οι υπάλληλοι αυτοί ενήργησαν σύμφωνα με τις οδηγίες που είχαν για τέτοιες περιπτώσεις. Παραλαμβάνοντας την αίτηση, ο Μ.Υ.4 ζήτησε από το Μ.Υ.3, που γνώριζε ότι καταγόταν από την Κρήτου Τέρρα, να επικοινωνήσει με την Ουρανία τηλεφωνικά, όπως και έγινε. Με την Ουρανία μίλησε και ο ίδιος αμέσως μετά και αυτή αρνήθηκε ότι πωλούσε οτιδήποτε αναφέροντας του ότι την επισκέφθηκαν κάποιοι ένα βράδυ στο χωριό από κάποια Κυβερνητική Υπηρεσία για να της διευθετήσουν την αίτηση της για επιχορήγηση χωραφιού και ο μάρτυρας σχημάτισε την εντύπωση ότι ενεργούσαν από μέρους του ΚΟΑΠ. Τότε της ζήτησε το όνομα κάποιου συγγενή της για να τη μεταφέρει στο γραφείο του και εκείνη του απάντησε ότι ήταν μόνη της. Αμέσως ο Μ.Υ.4 έδωσε οδηγίες να μην προχωρήσει η εξέταση της αίτησης. Σε κάποια στιγμή αργότερα τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ο Μ.Ε.1 που ενεργούσε για την αγοράστρια εταιρεία τον οποίον και ενημέρωσε ότι επιθυμούσε οπωσδήποτε την προσωπική επαφή του με την Ουρανία. Την ίδια στιγμή εμφανίστηκε στο γραφείο του κάποιος άλλος που του συστήθηκε ως Πανίκος Καλαϊτζής, που ήταν ο κατ΄ ισχυρισμό πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ουρανίας και άρχισαν να διαμαρτύρονται και οι δύο έντονα προβάλλοντας διάφορους ισχυρισμούς. Φεύγοντας και οι δύο τον άφησαν με την εντύπωση ότι θα πήγαιναν στην Κρήτου Τέρρα να παραλάβουν την Ουρανία για να τη μεταφέρουν στο γραφείο του, όπως τους ζήτησε. Κατά το μεσημέρι τον επισκέφθηκε στο γραφείο του ο Εναγόμενος 2 που ζήτησε να πληροφορηθεί τα καθέκαστα. Περί την 13:08 την ίδιας μέρας έλαβε μήνυμα με φαξ από το δικηγορικό γραφείο του κ. Χλωρακιώτη ότι το Γενικό Πληρεξούσιο ήταν προϊόν απάτης και δόλου και να το ακυρώσουν άμεσα. Στις 4.4.2011 τον επισκέφθηκαν η Ουρανία μαζί με τον Εναγόμενο 2 η οποία του παρέδωσε επιστολή στην οποίαν επαναλαμβάνει το περιεχόμενο του φαξ. Στην επιστολή πρόσθεσε και χειρόγραφη σημείωση όπως οποιοδήποτε πιστοποιητικό εκδίδεται από το φάκελο της ή να παραδίνεται στη Στεφανία Φλωράκη ή στον Εναγόμενο 2 ή στη Δέσποινα Σωκράτους, δικολάβο. Στις γραπτές αγορεύσεις τους οι δικηγόροι των διαδίκων υποστήριξαν τις θέσεις τους και αναφέρθηκαν σε νομολογία. O μεν δικηγόρος της Ενάγουσας 1 τονίζει την ανυπαρξία ίχνους μαρτυρίας που να συνδέει τον Ενάγοντα 2 με τον καταρτισμό του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου και το γεγονός ότι η Ουρανία δεν έχει κανένα παράπονο από τους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους. Εισηγείται τέλος ότι ο Εναγόμενος 2 σε συνεργασία με τη δικηγόρο της Ουρανίας (Μ.Ε.8) είναι ένοχοι διάπραξης του αδικήματος στη βάση του άρθρου 300 του Ποινικού Κώδικα με τον καταρτισμό του εικονικού πωλητηρίου εγγράφου με μοναδικό σκοπό να εμποδιστεί η μεταβίβαση της περιουσίας της Ουρανίας επ΄ ονόματι της Ενάγουσας 1 ή άλλου προσώπου. Από την άλλη οι δικηγόροι της Ουρανίας και του Εναγόμενου 2 στις γραπτές τους αγορεύσεις αναφέρθησαν λεπτομερώς στη μαρτυρία που προσκομίστηκε από πλευράς Ενάγουσας 1 για να καταδείξουν τις σοβαρές αντιφάσεις που επισήμαναν γεγονός που, κατά τη γνώμη τους, καταδεικνύει τη συνέργεια όλων των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων στη διάπραξη της απάτης σε βάρος της Ουρανίας. Ο δικηγόρος της Εναγόμενης 1 επιπρόσθετα υποστήριξε το βάσιμο της Ανταπαίτησης της για την οποίαν ζητά απόφαση. Ο δικηγόρος των Εναγομένων 3, 4 και 5 στη δική του γραπτή αγόρευση εισηγείται ότι με τη μαρτυρία που έχει προσκομιστεί έχει καταδειχθεί το αστικό αδίκημα της απάτης σε βάρος της Ουρανίας με απώτερο σκοπό την παράνομη απόσπαση της περιουσίας της, ενώ οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν ότι οι Εναγόμενοι 3, 4 και 5 υπήρξαν καθ΄ οιονδήποτε χρόνο ένοχοι απάτης. Ιδιαίτερη αναφορά στις επιμέρους εισηγήσεις τους θα γίνεται στα κατάλληλα σημεία. Η Αγωγή και η Ανταπαίτηση συνεκδικάσθησαν στην ίδια διαδικασία λόγω των αλληλένδετων επίδικων θεμάτων που αφορούν. Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου και δικόγραφα συνιστούν κοινό έδαφος τα εξής: Η υπογραφή κάτω από τη λέξη «Ο/Η ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΩΝ/ΟΥΣΑ» στο τέλος του εγγράφου με τον τίτλο «ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΝ ΓΕΝΙΚΟΝ ΕΓΓΡΑΦΟΝ» (Τεκμήριο 10Α) ανήκει στην Ουρανία και είναι γνήσια υπογραφή της. Επίσης η υπογραφή δίπλα από την πρόταση «ΠΩΛΗΤΗΣ»: ΟΥΡΑΝΙΑ ΘΕΟΧΑΡΗ ΦΙΛΙΠΠΙΔΗ από ΚΡΗΤΟΥ ΤΕΡΡΑ με Α.Δ.Τ. 057982 στην πρώτη σελίδα και στην αρχή του εγγράφου με τον τίτλο «ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ» (Τεκμήριο 10) ανήκει στην Ουρανία και είναι γνήσια υπογραφή της. Το ίδιο ισχύει και για την υπογραφή δίπλα από την τυπωμένη αλλά διαγραμμένη λέξη «ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ» στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 10 κάτω από τον τίτλο «ΟΙ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΟΙ» και για την υπογραφή πίσω από την επιταγή (Τεκμήριο 11). Για τα αμέσως πιο πάνω προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Κατ΄ αρχάς κρίνω σκόπιμο όπως εξεταστεί η εγκυρότητα των δύο εγγράφων δηλαδή του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10Α) και του Πωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10) ημερομηνίας 15.3.2011, την οποίαν αμφισβήτησαν οι Εναγόμενοι με το δικαιολογητικό ότι η υπογραφή της Ουρανίας στα δύο τεκμήρια εξασφαλίστηκε κατόπιν απάτης, δόλου και ψευδών παραστάσεων από μέρους των Εναγόντων και των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 3 και 4 σε βάρος της Ουρανίας, εξ΄ ου και η καταχώριση Ανταπαίτησης. Σφαιρική θεώρηση της μαρτυρίας αποκαλύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι τα Τεκμήρια 10 και 10Α υπογράφησαν στο γραφείο του Κοινοτάρχη του χωριού Κρήτου Τέρρα, δηλαδή του Μ.Ε.4, στις 15.3.2011 το βράδυ δηλαδή κατά τις 8:00μ.μ.. Είναι επίσης κοινό έδαφος και επιβεβαιώνεται από το αντίγραφο της ταυτότητας της Ουρανίας (Τεκμήριο 35) ότι γεννήθηκε στις 21.6.1929 στην Κρήτου Τέρρα στην οποίαν και διέμενε μόνη της μέχρι το θάνατο της, που επεσυνέβη δύο μέρες μετά που έδωσε τη μαρτυρία της. Ενόψει της ημερομηνίας γέννησης της, το Μάρτη του 2011, που φέρεται να εξουσιοδότησε τον Ενάγοντα 2 και να πώλησε την επίδικη περιουσία της, η Ουρανία ήταν ηλικίας σχεδόν 82 ετών. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω πολύ προσεκτικά όλους όσους έδωσαν μαρτυρία ενώπιον μου. Σύγκρινα τη μαρτυρία τους και με τα διάφορα τεκμήρια αλλά και με τα όσα μαρτύρησαν οι υπόλοιποι μάρτυρες. Όλα τα στοιχεία οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Μ.Ε.1 (Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 3), ο Ενάγοντας 2 (Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 2) και ο Μ.Ε.4-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4, ενήργησαν δόλια με σκοπό να αποσπάσουν παράνομα και χωρίς τη θέληση της Ουρανίας τα έξι ακίνητα της που είναι το αντικείμενο πώλησης που αφορούν στα Τεκμήρια 10, 12Α και 12Β. Θα παραθέσω την αιτιολογία μου. Από την ενώπιον μου μαρτυρία είναι φανερό ότι το όλο σχέδιο απόσπασης των έξι ακινήτων της Ουρανίας άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή στις 15.3.2011 με τον καταρτισμό του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10Α) και του πωλητηρίου εγγράφου (Τεκμήριο 10) και την εξασφάλιση σ΄ αυτά της υπογραφής της Ουρανίας. Ιδιαίτερα σημαντική ως προς τις συνθήκες υπογραφής των Τεκμηρίων 10 και 10Α κρίνεται η μαρτυρία του Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4 (που στο εξής θα αναφέρεται ως «ο Κοινοτάρχης») και του Μ.Ε.1 από τη μια και της Ουρανίας, της Μ.Ε.8, του Εναγόμενου 2, του Μ.Υ.3 και του Μ.Υ.4 από την άλλη. Θα αρχίσω από το σημείο που η Ουρανία προσήλθε στο γραφείο του Κοινοτάρχη στις 15.3.2011 και ώρα 8:00μ.μ. περίπου. Διαφωνία μεταξύ των διαδίκων υπήρξε ως προς τα πρόσωπα που ήταν παρόντα. Ο Κοινοτάρχης στην Υπεράσπιση του στην Ανταπαίτηση της Ουρανίας και στη μαρτυρία του τοποθετεί στο χώρο του γραφείου του εκτός από τον εαυτό του και την Ουρανία επιπρόσθετα και τον Ενάγοντα 2 που προσήλθε μαζί με την Ουρανία. Ο Κοινοτάρχης, όπως ανέφερε, άνοιξε το γραφείο του μετά που επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί του ο Ενάγοντας 2, 5-10 λεπτά προηγουμένως, για να προβεί σε κάποιες πιστοποιήσεις. Από την άλλη, η Ουρανία στη μαρτυρία της αλλά και στις δύο γραπτές καταθέσεις της στην Αστυνομία (Τεκμήρια 32 και 33) αναφέρθηκε στην παρουσία νεαρού άγνωστου της άντρα αποκλείοντας την παρουσία του Ενάγοντα
  43. Σημειώνεται όμως ότι από την πρώτη στιγμή που έγινε γνωστή στην Ουρανία η ύπαρξη των Τεκμηρίων 10 και 10Α, δεν ήταν σίγουρη αν ο άγνωστος άντρας ήταν ο Ενάγοντας
  44. Ούτε στην Μ.Ε.8, που ήταν η δικηγόρος της, αλλ΄ ούτε και στην Αστυνομία ήταν σε θέση να πει με σιγουριά ότι ήταν εκείνος. Αυτά μαρτύρησαν η Μ.Ε.8 και ο Μ.Ε.
  45. Εν πάση περιπτώσει σημασία για το υπό εξέταση θέμα ενέχει ότι ο άγνωστος άντρας παρουσιάστηκε στην Ουρανία ως ο κυβερνητικός υπάλληλος που θα της διευθετούσε την πληρωμή της επιχορήγησης για το χωράφι που καλλιεργούσε και ο σκοπός προσέλευσης της στο γραφείο του Κοινοτάρχη ήταν ακριβώς αυτός, για να υπογράψει δηλαδή τα απαραίτητα έγγραφα. Σύμφωνα με τις γραπτές καταθέσεις της Ουρανίας στην Αστυνομία (Τεκμήρια 32 και 33) δεν είχε μαζί τα γυαλιά της και υπέγραψε τέσσερα έγγραφα που της έδωσε ο άγνωστος άντρας. Κανένας από τους παρευρισκόμενους δεν της τα διάβασε αλλά πρόσεξε ότι το πρώτο έγγραφο που υπέγραψε είχε αναγραμμένη την πρόταση «αγροτικές πληρωμές» ενώ το τελευταίο ήταν λευκό, αλλά ο άγνωστος άντρας της είπε να υπογράψει και εκείνο. Η παρουσία του Κοινοτάρχη και τα τηλεφωνήματα που της έγιναν προηγουμένως, όπου της ζήτησαν να παρουσιαστεί τη συγκεκριμένη ώρα στο γραφείο του Κοινοτάρχη για να υπογράψει τα έγγραφα για τις αγροτικές πληρωμές, της έδωσαν την εντύπωση ότι οι υπογραφές της σ΄ αυτό ακριβώς αποσκοπούσαν. Υπήρξε εισήγηση από πλευράς του δικηγόρου της Ενάγουσας 1 στη γραπτή του αγόρευση ότι ενόψει της θέσης της Ουρανίας κατά την ακρόαση ότι ο Ενάγοντας 2 δεν ήταν παρών κατά την υπογραφή των Τεκμηρίων 10Α και 10 δεν υπάρχει πλέον καμιά μαρτυρία που να εμπλέκει τον Ενάγοντα 2 και τον Μ.Ε.
  46. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι τόσο η μαρτυρία όσο και οι εισηγήσεις που προβάλλονται κάθε φορά από ένα διάδικο θα πρέπει να είναι σύμφωνες με το δικόγραφο του. Στην παρούσα περίπτωση η γραμμή που ακολούθησε η Ενάγουσα 1 στην Έκθεση Απαίτησης και κατά την ακρόαση μέσω της μαρτυρίας του Μ.Ε.1 και του Κοινοτάρχη είναι ότι ο Ενάγοντας 2 οδήγησε την Ουρανία στο γραφείο του Κοινοτάρχη και μάλιστα της υποδείκνυε πού να υπογράψει. Συνεπώς για τους πιο πάνω λόγους σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία το Δικαστήριο κρίνει ανεδαφική την εισήγηση και την απορρίπτει. Ο Κοινοτάρχης από την άλλη, στη μαρτυρία του ισχυρίστηκε ότι δεν διάβασε το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 10 και 10Α όταν έκαμε την πιστοποίηση, αλλά είδε ότι το ένα ήταν γενικό πληρεξούσιο και το άλλο πωλητήριο έγγραφο. Πρόσθεσε δε ότι ο Ενάγοντας 2 υποδείκνυε στην Ουρανία πού ακριβώς έπρεπε να υπογράψει. Ο ίδιος στη συνέχεια απλά προέβη στην πιστοποίηση. Γενικά από τη μαρτυρία του ήταν φανερή η προσπάθεια του να αποστασιοποιηθεί πλήρως από το πρόσωπο που κατάφερε να εξασφαλίσει την υπογραφή της Ουρανίας και απ΄ όσα συνέβησαν σε βάρος της. Πρώτο στοιχείο είναι ότι δεν έδωσε καθαρή εικόνα στο Δικαστήριο ως προς τι ακριβώς πιστοποίησε. Δεν ήταν σε θέση να εξηγήσει επιπρόσθετα γιατί να χρειαστεί να πιστοποιήσει δύο φορές το ίδιο έγγραφο, εφόσον εντοπίζονται δύο σφραγίδες του Προέδρου του Κοινοτικού Συμβουλίου στο Τεκμήριο 10Α, που μάλιστα διαφέρουν μεταξύ τους. Ο ίδιος κατά την κυρίως εξέταση του εντοπίζει την υπογραφή του στο μέσο της σφραγίδας κάτω από την υπογραφή της Ουρανίας στο δεξιό μέρος του Τεκμηρίου 10Α. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι οι υπογραφές του στις δύο σφραγίδες διαφέρουν, αλλά έδωσε τη δικαιολογία ότι μπορεί να κάμει και δέκα διαφορετικές υπογραφές. Δικαιολογώντας την παρουσία των δύο σφραγίδων ανέφερε ότι έβαλε τη μια σφραγίδα αριστερά και την άλλη δεξιά, γιατί δεν ήξερε πού θα υπέγραφε η Ουρανία. Σε ερώτηση όμως αμέσως μετά, κατά την αντεξέταση του, αν προηγήθηκαν η πιστοποίηση και η τοποθέτηση των σφραγίδων από την υπογραφή της Ουρανίας, απάντησε αρνητικά. Σημαντικό επίσης ήταν το σημείο από τη μαρτυρία του ότι η Ουρανία έθεσε δύο υπογραφές στο Τεκμήριο 10Α ενώ στην πραγματικότητα μόνο μια εντοπίζεται. Όταν κατά την αντεξέταση του υποβλήθηκε από το δικηγόρο Υπεράσπισης ότι μια υπογραφή φαίνεται να υπάρχει της Ουρανίας στο Τεκμήριο 10Α, αμέσως ζήτησε συγνώμη προσθέτοντας ότι ήταν στο άλλο έγγραφο που έθεσε δύο υπογραφές. Το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να προβεί σε ενδελεχή επιθεώρηση του Τεκμηρίου 10Α όπου διαπίστωσε τα εξής: Η μια σφραγίδα του Κοινοτάρχη στο Τεκμήριο 10Α, βρίσκεται κάτω από την τυπωμένη πιστοποίηση στο αριστερό κάτω μέρος του τεκμηρίου και η άλλη κάτω από τον τίτλο «Ο/Η ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΔΟΤΩΝ/ΟΥΣΑ» και κάτω από τον αρ. ταυτότητας της Ουρανίας στο δεξιό κάτω μέρος του τεκμηρίου. Η πρώτη σφραγίδα περιέχει δύο υπογραφές, δηλαδή μια δυσανάγνωστη και μια που ξεχωρίζει το όνομα Πανίκος Νικολάου δηλαδή το όνομα του Κοινοτάρχη. Επίσης περιέχει και την αναφορά «ΚΡΗΤΟΥ ΤΕΡΡΑ» κάτω από την πρόταση «Πρόεδρος Κ.Σ.» στον τίτλο της σφραγίδας που απουσιάζει από την άλλη. Η εξήγηση που έδωσε για το τελευταίο ήταν ότι δεν πίεσε ίσως αρκετά τη σφραγίδα. Αν έτσι έγινε στην πραγματικότητα πώς εξηγείται η παρουσία της αναφοράς «Πρόεδρος Κ.Σ.» από πάνω και της άλλης αναφοράς "KRITOU TERRA COMMUNITY COUNCIL PRESIDENT" από κάτω; Επίσης η άλλη σφραγίδα στο δεξιό μέρος περιέχει μια δυσανάγνωστη υπογραφή που ο Μ.Ε.1 αναγνώρισε ως την δική του. Σ΄ όσον αφορά το πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 10) ο Κοινοτάρχης ανέφερε ότι όταν του προσκόμισαν τα Τεκμήρια 10Α και 10 για υπογραφή υπήρχαν διορθώσεις στη δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου 10, όπου η τυπωμένη λέξη «ΠΩΛΗΤΗΣ» ήταν διαγραμμένη και είχεν αντικατασταθεί με την χειρόγραφη λέξη «ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ». Το ίδιο ακριβώς έγινε και με την τυπωμένη λέξη «ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ» στο κάτω μέρος η οποία αντικαταστάθηκε με την χειρόγραφη λέξη «ΠΩΛΗΤΗΣ». Άλλο παράδοξο που εντοπίζεται στο Τεκμήριο 10 είναι η υπογραφή του Μ.Ε.1 δίπλα ακριβώς από τη χειρόγραφη λέξη «ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ» και μάλιστα πριν την υπογραφή του Ενάγοντα 2 που ακολουθεί στην ίδια σειρά. Ο Κοινοτάρχης δικαιολόγησε την παρουσία της υπογραφής του Μ.Ε.1 ότι τέθηκε μετά. Πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να γίνει πιστευτή τέτοια εκδοχή ότι δηλαδή τέθηκε εκ των υστέρων η υπογραφή του Μ.Ε.1, όταν η υπογραφή του Ενάγοντα 2 ακολουθεί αμέσως μετά την υπογραφή του Μ.Ε.1 και στο ίδιο ύψος και σειρά. Δεν δόθηκε καμιά λογική εξήγηση από τον Κοινοτάρχη ή άλλο μάρτυρα των Εναγόντων γιατί να υπογράψει ο Μ.Ε.1 το Τεκμήριο 10 όταν ο ίδιος δεν είχε καμιά σχέση με τη δοσοληψία του Τεκμηρίου 10 και ούτε ήταν παρών κατά την υπογραφή του από την Ουρανία. Ήταν μια γραπτή συμφωνία όπου η Ουρανία φέρεται να πωλούσε στον Ενάγοντα 2 τα έξι ακίνητα της με αρ. εγγραφής 0/11915, 0/12688, 0/12766, 0/12767, 0/14722 και 0/11002 στην Κρήτου Τέρρα έναντι €85.
  47. Δεν δόθηκε επίσης καμιά εξήγηση είτε από τον Κοινοτάρχη ή άλλο μάρτυρα γιατί να τεθεί η σφραγίδα και υπογραφή του Κοινοτάρχη κάτω από τις υπογραφές των συμβαλλομένων στο Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 10). Ο ίδιος θεωρεί την πράξη του αυτή ως πιστοποίηση των υπογραφών και δεν έκρινε σωστό να γράψει και το λεκτικό της πιστοποίησης. Δεν δικαιολόγησε όμως την παράλειψη του να πιστοποιήσει, όπως ο ίδιος βέβαια την εννοεί, και την άλλη υπογραφή της Ουρανίας στην πρώτη σελίδα. Εκείνο που μπορεί να υποθέσει το Δικαστήριο, έχοντας κατά νου και τα υπόλοιπα στοιχεία, όπως την παρουσία δύο σφραγίδων και όχι μιας επί του πληρεξουσίου εγγράφου (Τεκμήριο 10Α) είναι ότι αποτελούσε μέρος των προσπαθειών τόσο του Κοινοτάρχη όσο και του προσώπου που υποδείκνυε στην Ουρανία πού να υπογράψει, στο να προσδωθεί περισσότερη αξιοπιστία στην υπογραφή της Ουρανίας και κατ΄ επέκταση στο έγγραφο επί του οποίου τέθηκε, αποκλείοντας την οποιαδήποτε αμφισβήτηση της. Γιατί όμως; Μήπως γιατί γνώριζαν ότι μελλοντικά ίσως τεθεί θέμα ότι οι υπογραφές της Ουρανίας χρησιμοποιήθηκαν για άλλο σκοπό απ΄ εκείνο που της έδωσαν να αντιληφθεί και πείστηκε να υπογράψει; Σίγουρα είναι ερωτηματικά που δημιουργούνται στο Δικαστήριο και επιδρούν αρνητικά επί της αξιοπιστίας των πιστοποιήσεων αλλά και της μαρτυρίας του Κοινοτάρχη. Άλλο παράδοξο είναι η απουσία ημερομηνίας στη σφραγίδα που περιέχει την υπογραφή του Κοινοτάρχη στο Τεκμήριο 10, γεγονός που παραδέχεται και ο Κοινοτάρχης, προβάλλοντας ως λόγο ότι του διέφυγε. Αναμένεται από ένα Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου ενός χωριού που πιστοποίησε, όπως ανέφερε, υπογραφές πάρα πολλών συγχωριανών του, να γνώριζε τουλάχιστον ότι η ημερομηνία της πιστοποίησης είναι βασική. Σημειώνεται ότι ο Κοινοτάρχης δεν ήταν άσχετος με τον Μ.Ε.1, εφόσον η σύζυγος του είναι αδελφή του Μ.Ε.
  48. Επιπλέον, ο Μ.Ε.1 ήταν ο Αντιπρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Κρήτου Τέρρας. Παρά την πιο πάνω σχέση τους ο Κοινοτάρχης προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί επίσης και από το Μ.Ε.1 προβάλλοντας την εικόνα ότι δεν είχε καμιά δοσοληψία μαζί του ή με την Ενάγουσα
  49. Σε σχετική ερώτηση κατά την αντεξέταση του αρνήθηκε ότι πήρε ποτέ οποιοδήποτε ποσό χρημάτων από την Ενάγουσα 1, γεγονός στο οποίο μάλιστα επέμενε. Όταν όμως ο δικηγόρος του Εναγόμενου 2, του έθεσε ενώπιον του κατά την αντεξέταση του το Τεκμήριο 23 που είναι το στέλεχος επιταγών της Ενάγουσας 1, όπου εμφαίνετο ότι μια επιταγή εκδόθηκε επ΄ ονόματι του, αναγκάστηκε να παραδεχθεί ότι ο Μ.Ε.1 του έδωσε €10.000, όταν είχε ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο. Γενικά από τον τρόπο που έδινε μαρτυρία ο Κοινοτάρχης δεν μου έδωσε την εντύπωση ειλικρινούς μάρτυρα. Παρουσιάζονται τόσες ανακρίβειες, παραλείψεις, λάθη και ερωτηματικά στις πιστοποιήσεις που προέβη των υπογραφών που περιέχονται στα Τεκμήρια 10 και 10Α που δεν κατάφερε να δικαιολογήσει επαρκώς ή οι δικαιολογίες που έδωσε να μην αντέχουν στη βάσανο της λογικής, που δεν έπεισε το Δικαστήριο ότι δεν γνώριζε ή ήταν αμέτοχος στις οποιεσδήποτε ψευδείς παραστάσεις σε βάρος της Ουρανίας. Ως αποτέλεσμα το Δικαστήριο κρίνει ως απορριπτέα την εκδοχή του Κοινοτάρχη ότι η μόνη ανάμιξη του στην υπόθεση είναι απλά η πιστοποίηση της υπογραφής της Ουρανίας στο Τεκμήριο 10Α και των υπογραφών των συμβαλλομένων στο Τεκμήριο
  50. Όλα τα πιο πάνω σε συνάρτηση με τα υπόλοιπα στοιχεία της υπόθεσης οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο Κοινοτάρχης ήταν συνεργός του Μ.Ε.1 και του Ενάγοντα 2 στο όλο σχέδιο που στήθηκε σε βάρος της Ουρανίας για να της αποσπάσουν αρχικά τις υπογραφές της και στη συνέχεια περιουσία της. Ούτε και ο Μ.Ε.1 ήταν αμέτοχος στα γεγονότα που οδήγησαν στην εξασφάλιση των υπογραφών της Ουρανίας. Ο ίδιος είχε ανάμιξη σε ουσιαστικές ενέργειες και πράξεις στο σχέδιο εξαπάτησης της Ουρανίας, εφόσον ήταν ο συντάξας των Τεκμηρίων 10 και 10Α τα οποία, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, παρέδωσε στον Ενάγοντα 2 στις 14.3.2011 μαζί με την επιταγή για €60,000 επ΄ ονόματι της Ουρανίας. Ήταν επίσης το άτομο που συμφώνησε με τον Ενάγοντα 2 να αγοράσει η οικογενειακή του εταιρεία, δηλαδή η Ενάγουσα 1, περιουσία της Ουρανίας προτού ακόμη διοριστεί ο Ενάγοντας 2 ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της. Επίσης ενώ υποτίθεται ότι δεν είχε καμιά σχέση με τις συνθήκες υπογραφής των Τεκμηρίων 10Α και 10 εμφανίζεται να ανησυχεί αν υπέγραψε η Ουρανία, εφόσον την επόμενη μέρα πρώτα επικοινωνεί με τον Ενάγοντα 2 αλλά αργότερα τηλεφωνεί και στον Κοινοτάρχη για να βεβαιωθεί ότι πράγματι τα υπέγραψε η Ουρανία. Αυτά μαρτύρησε ο ίδιος. Δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας, εφόσον τόσο το Γενικό Πληρεξούσιο (Τεκμήριο 10Α) όσο και το πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 10) δεν περιείχαν οτιδήποτε που να παρέπεμπαν στο άτομο του ή στην εταιρεία του. Σημειώνεται ότι ο φόβος του, όπως ο ίδιος κατέθεσε, ήταν ότι η Ουρανία δεν θα του πωλούσε περιουσία της εξαιτίας των κακών σχέσεων τους, λόγω του ελιόμυλου, γι΄ αυτό και η πώληση θα γινόταν μέσω του Ενάγοντα
  51. Βέβαια η θέση του αυτή είναι αντίθετη με εκείνη που προβάλλει στην παράγραφο 9 των Περαιτέρω και Καλύτερων Λεπτομερειών, σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28.6.2012, όπου τοποθετείται η Ουρανία στις 16.3.2011 να βρίσκεται εντός του αυτοκινήτου του Ενάγοντα 2 έξω από το γραφείο του Μ.Ε.1 και να αναμένει την ολοκλήρωση της συμφωνίας με την Ενάγουσα
  52. Η νέα εκδοχή του Μ.Ε.1 κατά τη μαρτυρία του δεν αποκλείεται να αποτελούσε και αυτή μέρος των προσπαθειών του στο να δικαιολογηθεί η εμπλοκή του Ενάγοντα 2 στο σχέδιο εξασφάλισης των υπογραφών της Ουρανίας που απέβλεπε στην απόσπαση περιουσίας της. Όταν ικανοποιήθηκε ότι όλα πήγαν καλά, όπως μαρτύρησε, ετοίμασε τα άλλα δύο πωλητήρια συμβόλαια με τον Ενάγοντα 2 για εξασφάλιση του ιδίου, δηλαδή το Τεκμήριο 12Α για την πώληση των τεσσάρων ακινήτων που ήταν αποκλειστική ιδιοκτησία της Ουρανίας και το Τεκμήριο 12Β για την πώληση των δύο ακινήτων που της ανήκε μόνο το ½ μερίδιο. Ετοίμασε επίσης και ειδικό πληρεξούσιο για τον ίδιο (Τεκμήριο 12) ώστε να μπορέσει να προβεί στη μεταβίβαση. Οι πιο πάνω ενέργειες του Μ.Ε.1 αποκαλύπτουν ότι ήταν ο ιθύνων νους στη συμφωνία με τον Ενάγοντα 2 και τον Κοινοτάρχη και στη διαδικασία που ακολούθησε εξαπάτησης της Ουρανίας να υπογράψει τα Τεκμήρια 10Α και 10 που αποσκοπούσαν σε απόσπαση περιουσίας της. Ο Μ.Ε.1 δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις ως προς την πηγή της γνώσης του των στοιχείων που περιέλαβε στα Τεκμήρια 10Α και 10, όπως τον αριθμό ταυτότητας της Ουρανίας ή την περιγραφή των ακινήτων που ήταν το αντικείμενο πώλησης του Τεκμηρίου 10, εφόσον οι τίτλοι ιδιοκτησίας που επισυνάφθηκαν στη Δήλωση Διάθεσης Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Τεκμήριο 25) για εξασφάλιση των απαλλαχτικών φέρουν ημερομηνία έκδοσης 22.3.
  53. Επίσης τα πιστοποιητικά έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας επ΄ ονόματι της Ουρανίας (Τεκμήρια 14 και 14Α) εξασφαλίστηκαν και αυτά εκ των υστέρων από τον Ενάγοντα 2, δηλαδή στις 2.8.11 και 1.8.11 αντίστοιχα. Επίσης άλλο εύλογο ερώτημα είναι πώς έγινε κατορθωτή η εξασφάλιση των Τεκμηρίων 14 και 14Α, εφόσον το πληρεξούσιο που φέρεται να έδωσε στον Ενάγοντα 2 η Ουρανία είχεν ήδη ανακληθεί. Γενικά ιδωμένη η μαρτυρία του Μ.Ε.1 έδωσε την εντύπωση ότι αποσκοπούσε όχι μόνο στο να καταδείξει ότι ο ίδιος και η Ενάγουσα 1 ήταν ουσιαστικά τα θύματα και όχι η Ουρανία, αλλά προσπάθησε να δικαιολογήσει και τις ενέργειες του Ενάγοντα 2 που είναι το πρόσωπο με τον οποίο είχε συμφωνήσει για να εξασφαλίσει επ΄ ονόματι της εταιρείας του-Ενάγουσας 1 τα έξι ακίνητα της Ουρανίας. Εκεί όμως που φάνηκε να δυσκολεύετο περισσότερο στο να δώσει πειστικές και σαφείς απαντήσεις ήταν στο εύλογο ερώτημα γιατί η Ουρανία να θέλει να καταστήσει γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της τον Ενάγοντα 2, ο οποίος μάλιστα θα καρπούτο και το τίμημα πώλησης των ακινήτων της. Παρουσίασε τότε ο Μ.Ε.1 την εκδοχή περί σεξουαλικών σχέσεων της Ουρανίας με τον Ενάγοντα 2 παραλληρίζοντας την με μια άλλη σχέση του Ενάγοντα 2 με κάποια Παναγιώτα, συγχωριανή και συνομήλικη περίπου της Ουρανίας, για να γίνει πιο πειστικός. Σύμφωνα με το αντίγραφο της ταυτότητας της Παναγιώτας που ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 6Γ, αυτή γεννήθηκε στις 16.8.1935 στην Κρήτου Τέρρα. Η εμπλοκή της σχέσης ειδικά με την Παναγιώτα δεν αποκλείεται να αποσκοπούσε στο να καταδείξει ότι ο Ενάγοντας 2 δεν ήταν ασυνήθιστος σε τέτοιες σχέσεις με ηλικιωμένες γυναίκες, που μάλιστα τον βοηθούσαν και οικονομικά. Ο Μ.Ε.1 δεν παρέμεινε μόνο στα όσα ο ίδιος μαρτύρησε αλλά κάλεσε και τους Μ.Ε.3, Μ.Ε.5 και Μ.Ε.6 για να υποστηρίξουν τη συγκεκριμένη εκδοχή του. Σημαντικός απών όμως από την ακροαματική διαδικασία είναι σίγουρα ο Ενάγοντας 2, εφόσον η πλευρά της Ενάγουσας 1 δεν φρόντισε να εξασφαλίσει τη μαρτυρία του που ήταν ουσιαστικά ένας από τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης εφόσον μέσω αυτού καταρτίστηκαν οι δύο συμφωνίες με την Ενάγουσα 1, δηλαδή τα Τεκμήρια 12Α και 12Β, και ο Μ.Ε.1 του αποδίδει επιπρόσθετα να τον πλησιάζει πρώτος και να τον ρωτά αν ενδιαφέρετο να αγοράσει περιουσία της Ουρανίας. Η σημασία της συμπεριφοράς του Ενάγοντα 2 στο όλο σκηνικό που στήθηκε εναντίον της Ουρανίας είναι δεδομένη, εφόσον φέρεται να τον διορίζει η Ουρανία ως γενικό πληρεξούσιο της στη βάση του Τεκμηρίου 10Α, το οποίο χρησιμοποιεί στη συνέχεια για την πώληση στην Ενάγουσα 1 με τα Τεκμήρια 12Α και 12Β των έξι ακινήτων της Ουρανίας που αφορούν στο Τεκμήριο
  54. Είναι το πρόσωπο επίσης που φέρεται να λαμβάνει το τίμημα πώλησης και που προχωρεί στη λήψη των διαφόρων διαβημάτων για μεταβίβαση της περιουσίας της Ουρανίας επ΄ ονόματι της Ενάγουσας
  55. Και όμως όχι μόνο δεν κλήθηκε ως μάρτυρας για να επιβεβαιώσει την εκδοχή του Μ.Ε.1 και κατ΄ επέκταση της Ενάγουσας 1, αλλά συνενώθηκε και ως Ενάγοντας 2 στην παρούσα Αγωγή όπου μαζί ζητούν Ειδική Εκτέλεση των συμφωνιών. Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου η τακτική του Μ.Ε.1 ότι όταν πιέζετο κατά την αντεξέταση ή δυσκολεύετο να βρει μια λογικοφανή απάντηση σε κάποιες ερωτήσεις παρέπεμπε στις σεξουαλικές σχέσεις του Ενάγοντα 2 με την Ουρανία. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό η μαρτυρία των Μ.Ε.3, Μ.Ε.5 και Μ.Ε.6, που είναι φανερό ότι αποσκοπούσε κυρίως στην υποστήριξη της εκδοχής περί σεξουαλικών σχέσεων του Ενάγοντα 2 με την Ουρανία. Η ουσία της μαρτυρίας του Μ.Ε.3 ήταν ότι είδε σε 2-3 περιπτώσεις την Ουρανία να πίνει τον καφέ της στη βεράντα της κατοικίας κάποιας Γεωργίας στην Κρήτου Τέρρα και εκεί ήταν και ο Ενάγοντας
  56. Και αλήθεια να ήταν, που προτιμώ την εκδοχή της Ουρανίας ότι δεν γνώριζε και δεν είδε τον Ενάγοντα 2 στο σπίτι της Γεωργίας, ο Μ.Ε.3 ήταν στη βεράντα που τους είδε και απλά έπιναν καφέ. Από την άλλη αν η πλευρά της Ενάγουσας 1 θεωρούσε ως βασική τη μαρτυρία αυτή γιατί δεν κάλεσε την ίδια τη Γεωργία να το πει, παρά κλήθηκε κάποιος τρίτος που περνούσε απέξω και δήθεν τους είδε στη βεράντα; Η Ουρανία στη μαρτυρία της δεν απέκλεισε εντελώς το γεγονός ότι γνώριζε τον Ενάγοντα 2, εξηγώντας ότι ήταν μόνο εξ΄ όψεως από τις δύο φορές που τον είδε στο δρόμο. Όπως ανέφερε, δεν γνώριζε αν ο Ενάγοντας 2 εργάστηκε στο σπίτι της Γεωργίας. Γενικά με τη μαρτυρία του ο Μ.Ε.3 εκείνο που κατάφερε να αποδείξει στο Δικαστήριο ήταν ότι διατηρούσε και διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τον Μ.Ε.1 και με τον Κοινοτάρχη οι οποίοι του είχαν ενοικιάσει το εστιατόριο του Κοινοτικού Συμβουλίου Κρήτου Τέρρας, ενώ το νέο Κοινοτικό Συμβούλιο θέλει να τον εκδιώξει. Ήταν φανερό για το Δικαστήριο ότι ο μοναδικός σκοπός που κλήθηκε ως μάρτυρας ήταν για να βοηθήσει τον Μ.Ε.1 και τον Κοινοτάρχη στους οποίους προφανώς νοιώθει ευγνωμοσύνη και όχι για να πει την αλήθεια. Από την άλλη η ουσία της μαρτυρίας της Μ.Ε.5 είναι ότι στις 16.3.2011 είδε την Ουρανία να κάθεται μέσα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα 2 έξω από το γραφείο του Μ.Ε.
  57. Είναι άξιο απορίας πώς μπορεί η Μ.Ε.5 να θυμάται μια γυναίκα από το χωριό του παππού της, ο οποίος ζούσε στο εξωτερικό, που την είδε μερικές φορές όταν επισκέπτετο στην ηλικία των δέκα χρόνων με τον πατέρα της κάποια συγγένισσα τους Τριανταφυλλιά και σε μια-δυό κηδείες το 2011 με 2012 και σε κάτι γάμους, αλλά να την εντοπίσει και μάλιστα μέσα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα 2 μετά από χρόνια και μάλιστα να θυμάται και την ημερομηνία. Σημειώνεται ότι ο χώρος που συναντούσαν την Τριανταφυλλιά ήταν στο σπίτι της. Αυτό μαρτύρησε η Μ.Ε.
  58. Σημαντική επίσης είναι και η αναφορά της ότι σήμερα έχει και εγγόνια. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η Μ.Ε.5 απέφευγε να τοποθετηθεί ευθέως πότε είδε την Ουρανία για πρώτη φορά. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από την αντεξέταση της που είναι ενδεικτικό της στάσης της αυτής: «E. Θυμάσαι όταν γνώρισες την Ουρανία; A. Δεν θυμούμαι. Έγιναν γάμοι, έγιναν πράγματα που ζήσαμε με τούτους τους ανθρώπους παλιά. Δεν μιλώ για πρόσφατα το τονίζω. Παλιά. E. Ποιοι; A. Ήταν η θεία μου η μια, o θείος μου o άλλος που πήρε άτομο από την Κρήτου Τέρρα. E. Εσύ πήγαινες επισκέψεις εκεί; A. Ναι. E. Ωραία. Λέω σου πότε γνώρισες την Ουρανία; A. Λόγω του συμπεθεριού γνωρίζονταν οι γονείς μας. E. Εσύ πότε γνωρίστηκες με την Ουρανία; A. Μαζί με τους δικούς μου. E. Πήγατε μαζί με τον πατέρα σου και τους γνώρισε; A. Άμα κάμεις έναν γάμο δεν θα κάμεις και γνωριμία, είναι οι συμπεθέροι μας οι τάδε και οι τάδε; E. Άρα σε κάποιους γάμους ανακάλυψες και την Ουρανία; A. Όχι μόνο την Ουρανία και άλλους συγγενείς. Είχα και συμμαθήτρια που την Κρήτου Τέρρα που ήμασταν μικροί. E. Και πηγαίνατε και βλέπατε την Ουρανία όλοι μαζί; A. Όχι.» Δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου και μια σοβαρή αντίφαση στη μαρτυρία της Μ.Ε.5 με εκείνη του Μ.Ε.1 σ΄ όσον αφορά την δήθεν επίσκεψη της στις 16.3.2011 στο γραφείο του Μ.Ε.1 που είναι η εξής: Η μεν ίδια ανέφερε ότι ο Ενάγοντας 2 απλά μπήκε στο γραφείο του Μ.Ε.1 και του άφησε κάτι έγγραφα και έφυγε, χωρίς να λεχθεί οτιδήποτε μεταξύ των δύο ή να υπογράψουν οτιδήποτε στην παρουσία της Μ.Ε.5 ή οποιουδήποτε πιστοποιούντος υπαλλήλου, ο δε Μ.Ε.1 ότι ο Ενάγοντας 2 του ζήτησε να εισέλθει και η Ουρανία στο γραφείο του να πιεί καφέ και ο ίδιος αρνήθηκε. Δεν τίθεται θέμα να λέχθηκε οτιδήποτε στην απουσία της Μ.Ε.5 εφόσον, σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ο Ενάγοντας 2 εισήλθε στο γραφείο μετά από την ίδια και έφυγε ενόσω εκείνη ήταν ακόμα εκεί, εν αντιθέσει με το Μ.Ε.1 που ισχυρίστηκε ότι η Μ.Ε.5 έφυγε πρώτη. Η πιο πάνω θέση της Μ.Ε.5 βρίσκεται σε αντίφαση επίσης και με την παράγραφο 9 των Περαιτέρω και Καλύτερων Λεπτομερειών που δόθηκαν στις 27.7.2012 κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου, ότι η συμφωνία πώλησης (Τεκμήριο 12Α) ημερομηνίας 16.3.2011 μεταξύ της Ενάγουσας 1 και του Ενάγοντα 2 για τα τέσσερα ακίνητα από τα έξι που αφορούσε το Τεκμήριο 10 υπεγράφη στα γραφεία της Ενάγουσας 1, ενώ η Ουρανία ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα
  59. Είναι επίσης άξιον απορίας πώς η Μ.Ε.5 θυμόταν τι έγινε στις 16.3.2011 στο γραφείο του Μ.Ε.1 και δεν θυμόταν πότε η ίδια αντιμετώπιζε υπόθεση της Αστυνομίας για κατάχρηση χρημάτων. Γενικά για τη μαρτυρία της Μ.Ε.5 ισχύουν όσα ανέφερα ανωτέρω για τον Μ.Ε.3, ότι δηλαδή ήταν επιτηδευμένη και στοχευμένη στο να βοηθήσει τον Μ.Ε.1, με τον οποίον συνεργάζεται επαγγελματικά, για δικούς της λόγους, στην εκδοχή του και όχι για να πει την αλήθεια. Συνεπώς το Δικαστήριο κρίνει απορριπτέα την εκδοχή της Μ.Ε.5 ότι στις 16.3.2011 είδε την Ουρανία έξω από το γραφείο του Μ.Ε.1 μέσα στο αυτοκίνητο του Ενάγοντα
  60. Τέτοια θέση εξάλλου, δηλαδή της παρουσίας της Ουρανίας εντός του αυτοκινήτου του Μ.Ε.1 κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία, δεν τέθηκε κατά την αντεξέταση της Ουρανίας. Σ΄ όσον αφορά το Μ.Ε.6 δεν είπε οτιδήποτε σχετικό σ΄ όσον αφορά τις κατ΄ ισχυρισμό σχέσεις του Ενάγοντα 2 με την Ουρανία ή οτιδήποτε βοηθητικό για την υπόθεση των Εναγόντων. Τονίζεται μόνο το σημείο ότι ο Ενάγοντας 2 υπήρξε μαθητής του και σήμερα έχει το μυαλό ενός δεκάχρονου αγοριού. Επανερχόμενη στη μαρτυρία του Μ.Ε.1 θυμόταν επιλεκτικά ακόμα και λεπτομέρειες ασήμαντες, που νόμιζε προφανώς ότι βοηθούσαν την εκδοχή του, ενώ βασικά σημεία όπως ποιά έγγραφα προώθησε στο αρμόδιο Κυβερνητικό Τμήμα για να επιτευχθεί η μεταβίβαση, δηλαδή αν ήταν το Τεκμήριο 10 που αγοραστής ήταν ο Ενάγοντας 2 ή τα Τεκμήρια 12Α και 12Β που αγοραστής ήταν η Ενάγουσα 1 των ακινήτων της Ουρανίας, δεν θυμόταν. Για να δικαιολογήσει την υπογραφή του στο Τεκμήριο 10, ενώ δεν ήταν συμβαλλόμενο μέρος, ισχυρίστηκε ότι κατά λάθος υπέγραψε. Στο σημείο αυτό εντοπίζεται μια σημαντική αντίφαση με τη μαρτυρία του Κοινοτάρχη. Ο μεν Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε το πρωί της 15.3.2011 και οι συμβαλλόμενοι το βράδυ της 15.3.2011 ενώπιον του Κοινοτάρχη, ο δε Κοινοτάρχης ισχυρίστηκε διαφορετικά ότι δηλαδή δεν υπήρχε η υπογραφή του Μ.Ε.1 όταν προέβη στην πιστοποίηση το βράδυ. Άλλη αντίφαση μεταξύ των δύο υπάρχει και ως προς το χρόνο που έγιναν οι διορθώσεις στο τεκμήριο 10 όπου ο μεν Κοινοτάρχης ισχυρίστηκε ότι υπήρχαν κατά την πιστοποίηση των υπογραφών στις 15.3.2011 ενώ ο Μ.Ε.1 ότι έγιναν από τον ίδιο την επομένη όταν αντιλήφθηκε ότι η Ουρανία υπέγραψε σε λάθος σημείο. Ο Μ.Ε.1 δεν έδωσε καθαρή εικόνα στο Δικαστήριο ούτε για την επιταγή των €60.000 (Τεκμήριο 11) που φέρεται να εξέδωσε επ΄ ονόματι της Ουρανίας αλλά την έδωσε στον Ενάγοντα 2 για να την υπογράψει η Ουρανία και να τη δώσει πίσω στον Ενάγοντα 2 οπισθογραφημένη, γιατί θα του την έκανε δώρο η Ουρανία. Είναι κάπως δύσκολο να αντιληφθεί κανείς τη λογική αυτής της δοσοληψίας. Εν πάση περιπτώσει ο Κοινοτάρχης αρνήθηκε στη μαρτυρία του ότι δόθηκε στην Ουρανία επιταγή την οποίαν μάλιστα η Ουρανία υπέγραψε στην παρουσία του. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται επίσης και η αναφορά του Ενάγοντα 2 στη γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 24) ότι δίνοντας του η Ουρανία την επιταγή στο γραφείο του Κοινοτάρχη που είχεν υπογράψει, ως δώρο για τις σεξουαλικές σχέσεις που είχαν, τον φίλησε στα χείλη. Μέρος των προσπαθειών του Μ.Ε.1 να παρουσιάσει όλες τις συμφωνίες που αφορούν σε πώληση περιουσίας της Ουρανίας ως γνήσιες και έγκυρες είναι και η εκδοχή του ότι η Ενάγουσα 1 προχώρησε στην υλοποίηση της υποχρέωσης της εξόφλησης του τιμήματος πώλησης των €85.
  61. Προς απόδειξη του γεγονότος αυτού κατέθεσε στο Δικαστήριο ένα έγγραφο με τον τίτλο «Απόδειξη Είσπραξης» ως Τεκμήριο 14Β το οποίο υπογράφει ο Ενάγοντας
  62. Παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14Β για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης: «PUDDLELANE HOLDINGS LTD 16/03/2011 ΑΡ. ΕΓΓΡ. ΗΕ 218672 ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ Εγώ ο Πανίκος Καλαϊτζής με ΑΔΤ. 664964, από Πάφο, ως πληρεξούσιος γενικός αντιπρόσωπος Ουρανίας Θεοχάρη Φιλιππίδη με ΑΔΤ. 057982 από την Κρήτου Τέρρα, εισέπραξα το ποσό των €85.000,00 (Ογδόντα Πέντε Χιλιάδες Ευρώ) από την εταιρεία Puddlelane Holdings Ltd για πλήρη εξόφληση αγοραπωλησίας των τεμαχίων με αριθμούς εγγραφής 0/11955 - 0/12688 - 0/12766 - 0/12767 - 0/14722 - 0/11002 στην Κρήτου Τέρρα Πάφου, ιδιοκτησίας της Ουρανίας Θεοχάρη Φιλιππίδη εκ μέρους της οποίας ενεργώ ως Πληρεξούσιος Γενικός Αντιπρόσωπος, με τις κάτωθι αναφερόμενες επιταγές οι οποίες εκδόθηκαν εις το όνομα μου και ή εις το όνομα της Ουρανίας Θεοχάρη Φιλιππίδη, και ή μετρητά ως κάτωθι. Ημερομηνία Αρ. Επιταγής Τράπεζα εκδότης Ποσό 21/01/2011 01107053 SGBCy € 2.700,00 26/01/2011 01107054 SGBCy € 1.800,00 26/01/2011 01107055 SGBCy € 1.800,00 28/01/2011 01107058 SGBCy € 1.500,00 O7/02/2011 01107059 SGBCy € 2.000,00 09/02/2011 01107061 SGBCy € 2.000,00 14/02/2011 01107065 SGBCy € 1.750,00 15/02/2011 01107068 SGBCy €11.000,00 15/02/2011 01107068 SGBCy € 4.750,00 15/02/2011 95567804 BOCy €10.750,00 15/02/2011 95567807 BOCy € 9.000,00 15/02/2011 95567808 BOCy € 750,00 17/02/2011 95567814 BOCy €15.000,00 23/02/2011 95567815 BOCy € 1 .500,00 28/02/2011 95567816 BOCy € 1 .500,00 05/03/2011 95567817 BOCy € 1.000,00 11/03/2011 95567818 BOCy € 4.500,00 16/03/2011 95567819 BOCy € 3.500,00 25/03/2011 95567820 BOCy € 5.000,00 18/03/2011 95567821 BOCy € 2.500,00 21/03/2011 METΡΗΤΑ € 700,00 ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ €85.000,00 Ο ΛΑΒΩΝ .......... Πανίκος Καλαϊτζής» Με μια μόνο θεώρηση του Τεκμηρίου 14Β είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι και αυτό είναι ένα στοιχείο που κατασκευάστηκε εκ των υστέρων και όχι στις 16.3.2011 που φαίνεται από το έγγραφο ότι είναι η ημερομηνία υπογραφής του. Θα παραθέσω την αιτιολογία μου. Οι πρώτες δεκαεπτά

(17)επιταγές έχουν ημερομηνία από 21.1.2011 μέχρι 11.3.2011, δηλαδή πολύ πριν από την ημερομηνία των δύο αγοραπωλητηρίων συμβολαίων (Τεκμήρια 12Α και 12Β) που είναι ημερομηνίας 16.3.2011 μεταξύ της Ενάγουσας 1 και του Ενάγοντα 2 ως πληρεξούσιου αντιπροσώπου της Ουρανίας. Οι πρώτες δεκαπέντε
(15)επιταγές φέρεται να εκδόθηκαν πριν ακόμη περιέλθει η Ενάγουσα 1-εταιρεία στον έλεγχο του Μ.Ε.1 και των παιδιών του, που έγινε στις 4.3.2011 στη βάση των Τεκμηρίων 1, 2Α και 2Β που ο ίδιος ο Μ.Ε.1 κατέθεσε και είναι τα Πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιρειών Διευθυντή και Γραμματέως, των μετόχων και εγγεγραμμένου γραφείου αντίστοιχα. Ναι μεν η Ενάγουσα 1 συστάθηκε, σύμφωνα με το πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών στις 21.12.2007 (βλ. Τεκμήριο 2) αλλά ο Μ.Ε.1 εξήγησε στη μαρτυρία του ότι η εταιρεία είχεν αρχικά ως «μετόχους την εταιρεία P & A NOMINEE SERVICES LTD με έδρα τη Λευκωσία, από το δικηγορικό γραφείο Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης ΔΕΠΕ και την έχω αγοράσει με μεταβίβαση των μετοχών της στα τέσσερα μου παιδιά στις 4.3.2011 με μερίδιο 25% των μετοχών ο καθένας, με σκοπό να τους μεταβιβάσω ακίνητη ιδιοκτησία που κατείχα και/ή που ευρισκόμουν σε διαπραγματεύσεις να αγοράσω». Δεν δόθηκε καμιά εξήγηση πώς ήταν δυνατή η έκδοση επιταγών από την Ενάγουσα 1, μέσω του Μ.Ε.1, προτού ακόμη διοριστεί διευθυντής της. Επίσης δύο επιταγές, η μια για €5.000 και η άλλη για €2.500 είναι ημερομηνίας 25.3.2011 και 18.3.2011 αντίστοιχα, δηλαδή μεταγενέστερες της ημερομηνίας του Τεκμηρίου 14Β. Επιπρόσθετα, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14Β άνκαι συμφωνεί με την παράγραφο 19 των Περαιτέρω και Καλύτερων Λεπτομερειών που δόθηκαν στις 27.7.2012, ότι δηλαδή το ποσό των €85.000 καταβλήθηκε στον Ενάγοντα 2 με διάφορες επιταγές της Ενάγουσας 1 διαφόρων ημερομηνιών ύψους €84.300, πλέον €700 σε μετρητά, εντούτοις ο Μ.Ε.1 δεν ήταν σε θέση με τη μαρτυρία του να δώσει σαφείς εξηγήσεις για ορισμένες ανακρίβειες που παρουσιάζουν οι επιταγές. Συγκεκριμένα ενώ η επιταγή που έδωσε στον Ενάγοντα 2 για €2.500 φαίνεται από το Τεκμήριο 23 ότι εκδόθηκε στις 18.3.2011 στη μαρτυρία του ισχυρίστηκε διαφορετικά ότι δηλαδή εκδόθηκε στις 24.3.
  1. Ούτε και για την επιταγή για €60.000 έδωσε ακριβή εικόνα πότε εκδόθηκε, εφόσον δεν συμφωνεί με την εικόνα που δίνουν οι επιταγές του Τεκμηρίου
  2. Απάντησε ότι «μπορεί να έκαμα λάθος» πάνω στην ημερομηνία. Άλλο παράδοξο στη μαρτυρία του είναι η παραδοχή του ότι το ποσό των €85.000 πήρε ο Ενάγοντας 2 αλλά και η αναφορά του σε άλλο σημείο ότι το ποσό της επιταγής για €60.000 (Τεκμήριο 11) δεν αφαιρέθηκε από το λογαριασμό του. Παρεμβάλλεται στο σημείο αυτό η αναφορά του Ενάγοντα 2 στην γραπτή του κατάθεση στην Αστυνομία (Τεκμήριο 24) ότι εξαργύρωσε την επιταγή και ξόδεψε τα χρήματα. Άλλο γεγονός που πλήττει καίρια την αξιοπιστία του Μ.Ε.1 είναι ότι φέρεται να δόθηκαν επιταγές στον Ενάγοντα 2 και μετά τις 24.3.2015 που είχεν ήδη ανακληθεί το πληρεξούσιο. Αξιοπρόσεχτη επίσης είναι η συμπεριφορά του Μ.Ε.1 και μετά που αποκαλύπτεται στην Ουρανία και σε άλλους η ύπαρξη των Τεκμηρίων 10Α και
  3. Παράδειγμα, χρειάστηκε η αποστολή των ειδοποιήσεων (Τεκμήρια 18 και 19) από την Αστυνομία για να συμμορφωθεί με την απαίτηση της Αστυνομίας να παραδώσει τα έγγραφα για διερεύνηση της καταγγελίας της Ουρανίας για εξαπάτηση της. Ο Μ.Ε.1 πρόβαλε τη δικαιολογία ότι τα χρειαζόταν για την παρούσα Αγωγή (βλ. επιστολή του Τεκμήριο 20). Διατηρώ τις επιφυλάξεις μου ως προς την ειλικρίνεια τέτοιου ισχυρισμού. Σ΄ όσον αφορά τα πωλητήρια συμβόλαια (Τεκμήρια 12Α και 12Β) ο Μ.Ε.1 παραδέχθηκε ότι δεν τα παρέδωσε στην Αστυνομία, όταν του ζητήθηκαν αρχικά. Παραδέχθηκε επίσης ότι δεν έκαμε οποιαδήποτε αναφορά στο Τεκμήριο 12(Β), που αφορά στα δύο ακίνητα, όπου η Ουρανία κατέχει το ½ μερίδιο, στην ένορκη δήλωση του που συνόδευε την αίτηση του για προσωρινό διάταγμα στην παρούσα Αγωγή. Ούτε επίσης γίνεται σχετική αναφορά στην Έκθεση Απαίτησης. Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά στο Τεκμήριο 12Β στην παράγραφο 12 των Περαιτέρω και Καλύτερων Λεπτομερειών που δόθησαν στις 27.7.
  4. Επιπλέον ενώ, σύμφωνα με τη μαρτυρία του, τα δύο τεκμήρια φέρεται να υπεγράφησαν την ίδια μέρα το πρωί δεν δικαιολόγησε επαρκώς γιατί το Τεκμήριο 12Α να έχει και δύο μάρτυρες ενώ το Τεκμήριο 12Β κανένα. Ο Μ.Ε.1 δεν έδωσε λογική εξήγηση γιατί στις 24.3.2011 που προωθήθηκε η μεταβίβαση των τεσσάρων ακινήτων του Τεκμηρίου 12Α δηλώθηκε ως τίμημα πώλησης το ποσό των €85.000 εφόσον το τίμημα αυτό αφορά και στα άλλα δύο ακίνητα του Τεκμηρίου 12Β. Συγκεκριμένα στο Τεκμήριο 12Α ως τίμημα πώλησης αναφέρετο το ποσό των €85.000 τόσο για τα τέσσερα ακίνητα όσο και για τα δύο ενώ στο Τεκμήριο 12Β αναφέρετο το ίδιο τίμημα με την προσθήκη της πρότασης «συμπεριλαμβανομένων άλλων τεσσάρων τεμαχίων που αναφέρονται σε ξεχωριστό αγοραπωλητήριο έγγραφο». Δεν αποκλείω το Τεκμήριο 12Β να ήταν εκ των υστέρων κατασκεύασμα για να δικαιολογηθεί προφανώς η παράλειψη προώθησης της μεταβίβασης και αυτών των δύο ακινήτων, που σίγουρα δεν ήταν εύκολη υπόθεση, εφόσον επρόκειτο για μερίδια, οπότε θα πληροφορούντο σε κάποιο στάδιο οι υπόλοιποι συνιδιοκτήτες τα τεκταινόμενα και κατ΄ επέκταση ίσως και η Ουρανία. Γι΄ αυτό και η μεταβίβαση θα γινόταν σε έξι μήνες, στη βάση του Τεκμηρίου 12Β. Κατά την πιεστική αντεξέταση του γιατί να πιστέψει τον Ενάγοντα 2 απλά γιατί του είπε ότι είχε ερωτικές σχέσεις με την Ουρανία, ο Μ.Ε.1 προσπάθησε να δικαιολογηθεί ότι ζήτησε αποδείξεις δηλαδή φωτογραφίες και όταν αυτός αρνήθηκε του είπε ότι η Ουρανία «έχει και ζαρώματα στην κοιλιά και σημάδια». Η Ουρανία στη γραπτή της κατάθεση (Τεκμήριο 33) παραδέχθηκε ότι έπεσε σε ζεστό νερό όταν ήταν μικρή και της παρέμειναν σημάδια στη μια της πλευρά, γεγονός που η ίδια ανέφερε σε συγχωριανούς της. Ενώ αυτή η τελευταία αναφορά του Μ.Ε.1 φέρεται να έγινε στην παρουσία της τότε υπαλλήλου του Μ.Ε.1 Οδύσσειας Οδυσσέα και του γιού του, ούτε αυτά τα πρόσωπα κλήθηκαν ως μάρτυρες να επιβεβαιώσουν την εκδοχή του. Δεν έδωσε καμιά δικαιολογία γιατί να μην το πράξει. Το παράδοξο όμως είναι ότι δεν έχει κανένα παράπονο από τον Ενάγοντα 2 που φέρεται να πήρε το ποσό των €60.000 αλλά έχει από την Ουρανία, που δεν αναμίχθηκε καθόλου και ούτε την είδε για τη συγκεκριμένη αγοραπωλησία ποτέ. Σημαντικό επίσης είναι το σημείο από τη μαρτυρία του ότι γνώριζε ότι σύμφωνα με την εκτίμηση του Κτηματολογίου η αξία των επίδικων ακινήτων ήταν €236.000, δηλαδή πολύ μεγαλύτερη απ΄ εκείνη που τα αγόρασε. Εκτός των πιο πάνω και πολλά άλλα στοιχεία από τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 κατατείνουν στο ψευδές της εκδοχής του. Αναφέρω επίσης ενδεικτικά τα εξής: Ενώ αρνήθηκε ότι παρουσιάστηκε στο Τμήμα Φόρων στις 24.3.2011 ή ότι υπέγραψε οποιοδήποτε έγγραφο για σκοπούς εξασφάλισης απαλλαχτικού, ο μεν Μ.Υ.4 τον τοποθετεί στο γραφείο του κατ΄ εκείνη την ημερομηνία και να συζητούν έντονα, ο δε Εναγόμενος 2 στο χώρο στάθμευσης του Τμήματος Φόρων. Η υπογραφή του περαιτέρω εντοπίζεται στο Τεκμήριο 25 που είναι η αίτηση που προωθήθηκε στις 24.3.2011 από πλευράς Εναγόντων για εξασφάλιση των απαλλακτικών. Για να δικαιολογηθεί για την παρουσία της υπογραφής του ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι υπέγραψε της δικολάβου εν λευκώ. Οι Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 ήταν κατηγορηματικοί όμως στη μαρτυρία τους ότι στην περίπτωση που δεν υπάρχει πιστοποίηση των υπογραφών τόσο ο αγοραστής όσο και ο πωλητής πρέπει να είναι παρόντες. Άλλο παράδοξο είναι η χαρτοσήμανση του πωλητηρίου (Τεκμήριο 10) στις 31.3.2011 από μέρους των Εναγόντων, που ήδη το πληρεξούσιο είχεν ανακληθεί. Σημειώνεται ότι τα Τεκμήρια 12Α και 12Β δεν έχουν χαρτοσημανθεί μέχρι σήμερα, άρα τίθεται εύλογα το ερώτημα πώς θα μπορούσε να προωθηθεί η μεταβίβαση έστω των τεσσάρων ακινήτων του Τεκμηρίου 12Β στις 24.3.
  5. Άξιον απορίας είναι και η εξασφάλιση από πλευράς Εναγόντων των Τεκμηρίων 14Α και 14 που είναι τα αποτελέσματα έρευνας του Κτηματολογίου ημερομηνίας 2/8 και 1/8 αντίστοιχα, ενώ πάλι το Γενικό Πληρεξούσιο (Τεκμήριο 10Α) είχεν ήδη ανακληθεί από τις 24.3.2011 με φαξ και στις 4.4.2011 με την προσωπική επίσκεψη της Ουρανίας στο Γραφείο Φόρου Εισοδήματος. Αντίφαση υπάρχει στη μαρτυρία του Μ.Ε.1 και σ΄ όσον αφορά τη διόρθωση στο Τεκμήριο 10 με τη διαγραφή του αριθμού δελτίου ταυτότητας της Ουρανίας, δηλαδή του χειρόγραφου αριθμού 657982, διόρθωση που έκαμε ο ίδιος ο Μ.Ε.1, ενώ η αρχική του θέση ήταν ότι παρέδωσε το Τεκμήριο 10 λευκό. Πάλι προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός προβάλλοντας παράλογες θέσεις, όπως ότι έγραψε τον αριθμό ταυτότητας εκ των υστέρων και τον έσβησε την ίδια στιγμή. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης απορρίπτω τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 στα αμφισβητούμενα σημεία ως παντελώς αναξιόπιστη. Δεν διατηρώ καμιά αμφιβολία ότι ο Μ.Ε.1 προσπάθησε να προωθήσει στο Δικαστήριο μια εκδοχή που αποσκοπούσε στο να απαλλαγεί από οποιανδήποτε ευθύνη για την εξασφάλιση της υπογραφής της Ουρανίας δια ψευδών παραστάσεων κατά πρώτο, με απώτερο στόχο την απόσπαση παράνομα της περιουσίας της. Μέσα δε στα πλαίσια αυτής του της προσπάθειας δεν είχε κανένα ενδοιασμό να προβάλει αναληθείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς, ακριβώς για να υποστηρίξει την εκδοχή του και να πετύχει στους στόχους του ακόμη και μετά που έγιναν γνωστές οι συνθήκες εξασφάλισης της υπογραφής της Ουρανίας. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του μου έδωσε την εντύπωση ότι έλεγε την αλήθεια σε αντίθεση με την Ουρανία που παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε και ήταν εμφανή στο Δικαστήριο, κατάφερε να δώσει την εικόνα ότι ποτέ της δεν είχε εξουσιοδοτήσει τον Ενάγοντα 2 και ποτέ της δεν ενδιαφέρετο να πωλήσει περιουσία της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η Ουρανία κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της φαινόταν πολύ αδύναμη και έδινε την εντύπωση ότι μόλις κρατιόταν στη ζωή. Σε ένα σημείο κατά την αντεξέταση της ανέφερε επί λέξει «Τελειώστε γιατί εν αντέχω άλλο εγιώ». Καθόταν σε τροχοκάθισμα και μετά βίας κρατούσε το κεφάλι της όρθιο. Ακριβώς σ΄ αυτή της την κατάσταση σε συνάρτηση με τη μεγάλη ηλικία της, αποδίδεται το γεγονός ότι σε κάποια σημεία της μαρτυρίας της έδινε την εντύπωση ότι δεν αντιλαμβάνετο αμέσως την ερώτηση που της υποβάλλετο ή δεν μιλούσε καθαρά. Όμως, παρά τη σωματική της αδυναμία, ήταν σε θέση να μεταφέρει στο Δικαστήριο τα έντονα αισθήματα που τη διακατείχαν για όσα έγιναν σε βάρος της αρχικά με την προσπάθεια του Μ.Ε.1 απόσπασης ενός υδρόμυλου που η ίδια διεκδικούσε ως δικόν της και μετά με την απόσπαση της υπογραφής της δια ψευδών παραστάσεων με απώτερο στόχο την απόσπαση περιουσίας της. Έδωσε μια καθαρή εικόνα στο Δικαστήριο για τα βασικά σημεία δηλαδή ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έθεσε τέσσερις υπογραφές στις 15.3.2011 στο γραφείο του Κοινοτάρχη. Κατάφερε επίσης κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της να δώσει την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι δεν ήταν άτομο που με μεγάλη ευκολία αποξένωνε περιουσία της ή ήταν αφελής, όπως προσπάθησε η πλευρά της Ενάγουσας 1 να την παρουσιάσει. Αντίθετα κατάφερε να αποδείξει ότι διεκδικούσε και πολεμούσε για την περιουσία της. Η Ουρανία έκαμε επίσης διαθήκη γεγονός που μαρτύρησε η Μ.Ε.8 και που δείχνει το ενδιαφέρον της για την περιουσία της και για τη ρύθμιση της ακόμη και μετά το θάνατο της. Σημειώνεται ότι η ίδια δεν αντεξετάστηκε επί του συγκεκριμένου σημείου περί δήθεν δηλαδή σεξουαλικών σχέσεων της με τον Ενάγοντα 2, αλλ΄ ούτε υπήρξε άμεση μαρτυρία ότι η Ουρανία διατηρούσε τέτοιες σχέσεις με τον Ενάγοντα
  6. Ό,τι αναφέρθηκε σχετικό ήταν από τον Μ.Ε.1, που του τα διηγήθηκε ο Ενάγοντας
  7. Αν η Ενάγουσα 1 ή ο Μ.Ε.1 από την άλλη έκριναν την τυχόν σχέση του Ενάγοντα 2 με την Παναγιώτα ή την Ουρανία ότι ήταν σημαντική για την υπόθεση των Εναγόντων αναμένετο ότι θα έφερναν την Παναγιώτα ως μάρτυρα. Δεν το έπραξαν όμως και δεν έδωσαν καμιά δικαιολογία για την παράλειψη αυτή. Σημειώνεται ότι η εκδοχή των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης είναι ότι το ποσό των €60.000 δόθηκε μέσω της Παναγιώτας. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η Ουρανία έλεγε την αλήθεια ότι της τηλεφώνησαν τρεις φορές για το θέμα της επιχορήγησης με τελευταία εκείνη που την καλούσαν να πάει στο γραφείο του Κοινοτάρχη το βράδυ της 15.3.2011 για να υπογράψει τα έγγραφα για την επιχορήγηση για τις ελιές που καλλιεργούσε και η ίδια το πίστεψε. Μάλιστα εξήγησε ότι δεν διάβασε τα έγγραφα, εφόσον ο Κοινοτάρχης ήταν εκεί και του είχε εμπιστοσύνη. Δεν κρίνω παράλογη τη θέση της αυτή ενόψει της εκτίμησης και της υπόληψης που συνήθως τυγχάνει ένας Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου, ενός μικρού χωριού στην Πάφο. Την εκδοχή για την υπογραφή αριθμού εγγράφων για σκοπούς λήψης αγροτικής επιχορήγησης, η Ουρανία την είχε προβάλει από την πρώτη στιγμή που περιήλθε σε γνώση της η ύπαρξη των Τεκμηρίων 10 και 10Α και συνέχισε να επαναλαμβάνει τόσο στους Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 του Τμήματος Φόρων όσον και στον ξάδελφο της-Εναγόμενο 2 και στη δικηγόρο της-Μ.Ε.8 αλλά μετά και στην Αστυνομία στην οποίαν προέβη σε καταγγελία για εξαπάτηση της. Αν ήταν με τη συναίνεση της που διόρισε ως γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο της τον Ενάγοντα 2 ή που πώλησε τα έξι ακίνητα της, ως η εκδοχή των Εναγόντων, δεν υπήρχε οτιδήποτε που την εμπόδιζε να παραδεχθεί στον Μ.Υ.3 και στον Μ.Υ.4, που τη ρώτησαν σχετικά στο τηλέφωνο, ότι ναι έδωσε πληρεξούσιο έγγραφο και πωλούσε την περιουσία της και η υπόθεση θα τέλειωνε σ΄ αυτό το σημείο με την προώθηση της μεταβίβασης. Ο Μ.Ε.1 καταλογίζει ευθύνη στους Εναγόμενους 3, 4 και 5 γιατί σταμάτησαν τη διαδικασία της μεταβίβασης με την άρνηση τους να εκδώσουν απαλλαχτικό, που είναι αναγκαίο για τη μεταβίβαση στο Κτηματολόγιο, εξ΄ ου και τους συνενώνει ως Εναγόμενους στην Αγωγή του. Ιδιαίτερη έμφαση στη συμπεριφορά τους αυτή έδωσε και ο δικηγόρος της Ενάγουσας 1 στη γραπτή του αγόρευση, τονίζοντας την ανεξήγητη επιμονή τους να αποδίδουν στον Μ.Ε.1 τη χρήση δόλου σε βάρος της Ουρανίας, όταν η ίδια δεν έχει κανένα παράπονο. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία των Μ.Υ.2, Μ.Υ.3, Μ.Υ.4, Μ.Ε.10, Μ.Ε.8 και Μ.Ε.11 την οποίαν κρίνω καθόλα αξιόπιστη. Από τη μαρτυρία ενώπιον μου οι Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 δεν αρνήθηκαν να εξυπηρετήσουν τον Μ.Ε.1 και τον Ενάγοντα 2 στις 24.3.
  8. Εκείνο που ζήτησαν οι Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 είναι να επιβεβαιωθεί η συναίνεση της Ουρανίας με την προσαγωγή της ίδιας στο γραφείο τους. Επίσης η Μ.Ε.10 εκείνο που ζήτησε, όταν επιχειρήθηκε η κατάθεση του Τεκμηρίου 10 στο Κτηματολόγιο, στις 31.3.2011 ήταν να μονογράψουν οι συμβαλλόμενοι τις χειρόγραφες διορθώσεις και αυτό της έδωσαν να αντιληφθεί ότι θα έκαμναν άλλα δεν το έπραξαν. Ο Μ.Ε.10, υπάλληλος του Κτηματολογίου, και οι Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 υπάλληλοι του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, μου φάνηκαν απόλυτα ειλικρινείς στη μαρτυρία τους. Εξιστόρησαν με κάθε λεπτομέρεια στο Δικαστήριο την εμπλοκή του καθενός στην υπόθεση. Ό,τι έκαμαν ήταν στα πλαίσια των εργασιών τους και στη βάση οδηγιών από τους ανώτερους τους και την Υπηρεσία τους με μοναδικό σκοπό την αποτροπή λάθους ή αδικίας στους πολίτες που χρησιμοποιούσαν τις υπηρεσίες του Τμήματος που υπηρετούσαν. Δεν πρόσεξα σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους ότι προσπάθησαν να παραποιήσουν τα γεγονότα κατά τρόπο που να εξυπηρετεί την Υπηρεσία στην οποία εργάζονται ή οποιονδήποτε άλλον. Το γεγονός ότι υπάρχουν διορθώσεις στο πωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 10) χωρίς να μονογράφονται από τα συμβαλλόμενα μέρη ήταν σε θέση και το ίδιο το Δικαστήριο να αντιληφθεί, μόνο με την απλή εξέταση του τεκμηρίου. Το Δικαστήριο εντοπίζει επίσης και την παρουσία μιας επιπρόσθετης υπογραφής δίπλα από την υπογραφή του Ενάγοντα 2, που ο Μ.Ε.1 αναγνώρισε ως δική του, στο ίδιο τεκμήριο για την οποία δεν δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για την παρουσία της εκεί. Συνεπώς μόνο εύσημα θα πρέπει να αποδοθούν στους Μ.Ε.10, Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 και όχι να τους καταλογίζεται ευθύνη γιατί έπραξαν σωστά τη δουλειά τους. Δεν αποκλείω ο λόγος που δεν μετέβησαν ο Μ.Ε.1 και ο Ενάγοντας 2 στην Κρήτου Τέρρα για να μεταφέρουν την Ουρανία στο γραφείο του Μ.Υ.4, όπως τους ζητήθηκε, για να προχωρήσουν με την εξέταση της αίτησης, ήταν για να μην αντιληφθεί προφανώς την απάτη που στήθηκε σε βάρος της για να οικειοποιηθούν την περιουσία της, γι΄ αυτό προτίμησαν να την αφήσουν έξω από τη διαδικασία της μεταβίβασης. Σ΄ όσον αφορά τον Εναγόμενο 2 μου έδωσε την εντύπωση ενός καθόλα έντιμου ατόμου που η ανάμιξη του στην υπόθεση αποσκοπούσε στην προστασία των συμφερόντων της περιουσίας της ξαδέλφης του όταν αντιλήφθηκε την απάτη σε βάρος της. Ήταν ειλικρινής στη μαρτυρία του και αμετακίνητος στις θέσεις που πρόβαλε, που επιβεβαιώνονται εξάλλου από τη μαρτυρία των Μ.Ε.8, Μ.Υ.3 και Μ.Υ.
  9. Σημειώνεται ότι η εμπλοκή του στην υπόθεση ξεκινά από το σημείο που ο Μ.Υ.4 παγοποίησε τη διαδικασία μεταβίβασης μέχρις ότου η Ουρανία επιβεβαιώσει προσωπικά τις δοσοληψίες της με τους Ενάγοντες. Βρίσκω πολύ φυσιολογικό και γνήσιο το ενδιαφέρον του για την ηλικιωμένη ξαδέλφη του που ζούσε μόνη της στο χωριό, εξ ου και η Ουρανία του είχε εμπιστοσύνη και ήταν το πρόσωπο που πάντα απευθύνετο για τις προσωπικές της υποθέσεις. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να παραπλανήσει το Δικαστήριο ή ότι είχε αλλότρια κίνητρα. Γι΄ αυτό και δέχομαι τη μαρτυρία του. Πολύ καλήν εντύπωση μου έκαμε και η Μ.Ε.8 που ήταν η δικηγόρος της Ουρανίας όταν απευθύνετο στο δικηγορικό γραφείο του κ. Χλωρακιώτη για τις υποθέσεις που αφορούσαν στην περιουσία της. Σημαντικό σημείο από τη μαρτυρία της είναι ότι κατά τις επισκέψεις της Ουρανίας στο γραφείο της πάντοτε συνοδεύετο από τον Εναγόμενο 2 και του έδειχνε εμπιστοσύνη. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Η μαρτυρία του Μ.Ε.11, αστυνομικού ανακριτή της υπόθεσης που διερευνούσε, ενόψει της καταγγελίας της Ουρανίας για εξαπάτηση της, ήταν τυπική και περιστρέφετο γύρω από τις ενέργειες στις οποίες προέβη με κατάληξη την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων 2, 3 και 4 που εκκρεμεί. Το γεγονός ότι η Ουρανία δεν αναγνώρισε τον Ενάγοντα 2 ως το νεαρό άντρα που την έπεισε ότι ήταν υπάλληλος του αρμόδιου Τμήματος για τη χορήγηση της αγροτικής επιδότησης δεν ενέχει καμιά σημασία για τα υπό εξέταση θέματα. Δεν αποκλείω η εμπλοκή ενός άγνωστου άντρα να έγινε και ξεπίτηδες για να μην αντιληφθεί η Ουρανία την απάτη που στήθηκε σε βάρος της, εφόσον γνώριζε τον Ενάγοντα 2 εξ΄ όψεως. Δεν ενέχει επίσης καμία σημασία αν στη γραπτή της κατάθεση στην Αστυνομία αναφέρθηκε σε επιχορήγηση από τον ΟΓΑ, ενώ αρμόδια αρχή είναι ο ΚΟΑΠ. Σημασία έχει η εντύπωση που της δόθηκε ότι τα έγραφα που υπέγραψε αφορούσαν στην αγροτική επιχορήγηση. Σημειώνεται ότι τότε ήταν ηλικίας 82 χρονών και είχεν φοιτήσει μόνο σε 5-6 τάξεις του Δημοτικού Σχολείου. Το τελευταίο μαρτύρησε ο Εναγόμενος
  10. Στο σημείο αυτό παρεμβάλλεται η μαρτυρία του Μ.Ε.9 ότι τα έντυπα των αιτήσεων για εκταρικές επιδοτήσεις διαφέρουν απ΄ εκείνα της Δήλωσης Ζημιάς για αποζημίωση από τον ΟΓΑ. Δεν αναμένεται από μια γυναίκα 82 χρονών και με την ελάχιστη μόρφωση που είχε να ξεχωρίσει τα έντυπα που σημειώνεται ότι και τα δύο φέρουν χρώμα. Βασικό για το υπό εξέταση θέμα είναι ότι της επιδείχθηκε έντυπο με χρώμα πράσινο που έγραφε «Αγροτικές Πληρωμές» με μεγάλα γράμματα και την κάλεσαν να υπογράψει στην παρουσία του Κοινοτάρχη, τον οποίον εμπιστεύθηκε. Όλα τα πιο πάνω συνηγορούν υπέρ της αποδοχής της εκδοχής της πλευράς των Εναγομένων 1 και 2 ότι η υπογραφή της Ουρανίας λήφθηκε κάτω από τις συνθήκες που η ίδια περιέγραψε στο Δικαστήριο και περιγράφει λεπτομερώς στις δύο γραπτές της καταθέσεις στην Αστυνομία. Την ίδια εκδοχή πρόβαλε αμέσως στις 24.3.2011 στην τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με το Μ.Υ.3 πρώτα και μετά στο Μ.Υ.4 και στη συνέχεια στον Εναγόμενο 2 και στην Μ.Ε.8 και τέλος στην Αστυνομία. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης προβαίνω στα εξής ευρήματα: Στις 15.3.2011 κάποιος άγνωστος άντρας επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Ουρανία και της ζήτησε να μεταβεί το βράδυ στο γραφείο του Κοινοτάρχη Κρήτου Τέρρας για να υπογράψει τα έγγραφα που σχετίζοντο με την πληρωμή αγροτικής επιχορήγησης για τα χωράφια που καλλιεργούσε. Όπως της είπε, είχεν ήδη καθυστερήσει η υπογραφή τους. Για το ίδιο θέμα είχαν επικοινωνήσει μαζί της τηλεφωνικά και μερικές μέρες προηγουμένως άγνωστα της πρόσωπα. Συμμορφούμενη η Ουρανία προσήλθε κατά τις 8:00 το βράδυ στο γραφείο του Κοινοτάρχη, όπου εκτός από τον ίδιο παρών ήταν και κάποιος, άγνωστος στην Ουρανία, νεαρός άντρας που της παρουσίασε διάφορα έγγραφα προς υπογραφή υποδεικνύοντας της τη θέση που θα έπρεπε να υπογράψει. Η Ουρανία υπέγραψε πρώτα ένα έγγραφο που ξεχώρισε την πρόταση «αγροτικές πληρωμές» και μετά έθεσε την υπογραφή της στα έγγραφα άλλες τρεις φορές. Η τελευταία τέθηκε σε έγγραφο λευκό. Η ίδια δεν διάβασε το περιεχόμενο των εγγράφων και κανένας εκ των παρισταμένων της τα διάβασε ή της εξήγησε το περιεχόμενο τους. Επειδή είχε εμπιστοσύνη στον Κοινοτάρχη, δεν υποψιάστηκε κάτι κακό. Τα έγγραφα που υπέγραψε ήταν το Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 10Α), το Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 10) και η οπισθογράφηση της επιταγής (Τεκμήριο 11). Η Ουρανία μόνο εξ΄ όψεως γνώριζε τον Ενάγοντα 2 τον οποίον είδε 1-2 φορές στο δρόμο του χωριού, ενώ με τον Μ.Ε.1 δεν είχεν καλές σχέσεις εξαιτίας ενός ελιόμυλου, όπως τον αποκαλούσε ο Μ.Ε.1 ή υδρόμυλου όπως τον αποκαλούσε η Ουρανία, που διεκδικούσαν και οι δύο. Στις 24.3.2011 προσήλθε στο Τμήμα Φορολογίας Ακίνητης Περιουσίας ο Ενάγοντας 2 και παρέδωσε υπό την ιδιότητα του ως γενικού πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Ουρανίας Έντυπο Ε. Πρ.301 που είναι η Δήλωση Ακίνητης Περιουσίας (Τεκμήριο 40) υπογραμμένο από τον ίδιο, συνοδευόμενο από Έντυπο Ν.313 (Τεκμήριο 41) καθώς και τα Έντυπα Ε. Πρ. 302 (Τεκμήριο 42) και Ε. Πρ. 401 (Τεκμήριο 25) για πώληση μιας κατοικίας και τριών χωραφιών της Ουρανίας στην Ενάγουσα 1, έναντι του ποσού των €85.
  11. Το Τεκμήριο 25 που φέρει τον τίτλο «Κεφαλαιουχικά Κέρδη ΔΗΛΩΣΗ ΔΙΑΘΕΣΗΣ ΑΚΙΝΗΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ» φέρει την υπογραφή του Μ.Ε.1 για την Ενάγουσα 1 ως δικαιούχου. Η Μάρω Δημητρίου του Τμήματος Φόρων παρέλαβε την αίτηση από κάποιον συνάδελφο της ονόματι Αντρέα Τσιάκκα και την προώθησε περαιτέρω στη Μαρία Χ"Αντώνη και αυτή στο Μ.Υ.4 που ήταν ο προϊστάμενος του Κλάδου. Επειδή επρόκειτο για περιουσία έκτασης γύρω στα 30.000 τ.μ. όπου το δηλωμένο τίμημα πώλησης έχριζε περαιτέρω διευθετήσεων και η μεταβίβαση προωθείτο μέσω Γενικού Πληρεξουσίου Αντιπροσώπου του πωλητή, ο Μ.Υ.4 ζήτησε από τον Μ.Υ.3 να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με την Ουρανία για να επιβεβαιώσει και η ίδια ότι πωλεί περιουσία της. Η Ουρανία του απάντησε στο τηλέφωνο ότι δεν είχε ιδέα και τότε της ανέφερε την ύπαρξη του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου με το οποίο εξουσιοδοτούσε τον Ενάγοντα
  12. Αυτή αρνήθηκε ότι υπέγραψε τέτοιο πληρεξούσιο αναφέροντας του ότι τον Ενάγοντα 2 δεν τον γνώριζε. Στη συνέχεια μίλησε μαζί της στο τηλέφωνο και ο Μ.Υ.4 στον οποίον επίσης η Ουρανία αρνήθηκε ότι πωλούσε οτιδήποτε, προσθέτοντας ότι ένα βράδυ την επισκέφθηκαν από μια Κυβερνητική Υπηρεσία για διευθέτηση της αίτησης της για επιχορήγηση χωραφιού και ο ίδιος ο Μ.Υ.4 σχημάτισε την εντύπωση ότι το πρόσωπο στο οποίο αναφέρετο ενεργούσε εκ μέρους του ΚΟΑΠ. Όταν ο Μ.Υ.4 της ζήτησε το όνομα κάποιου συγγενή της για να τη μεταφέρει στο γραφείο του, του απάντησε ότι ζούσε μόνη της αλλά τους κάλεσε να επικοινωνήσουν με τον Εναγόμενο 2, όπως και έγινε. Με τον Εναγόμενο 2 επικοινώνησε επίσης τηλεφωνικά και η Ουρανία. Ο Εναγόμενος 2 ήταν πρώτος ξάδελφος της Ουρανίας και το πρόσωπο στο οποίο η Ουρανία πάντοτε απευθυνόταν όταν χρειαζόταν βοήθεια. Του είχε δε απόλυτη εμπιστοσύνη. Ο Εναγόμενος 2 επισκέφθηκε το γραφείο του Μ.Υ.4 την ίδια μέρα. Ο Μ.Υ.4 τον ρώτησε αν η Ουρανία πωλούσε περιουσία της και ο ίδιος απάντησε αρνητικά. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης, ο Μ.Υ.4 έδωσε οδηγίες να μην προχωρήσει η εξέταση της αίτησης για μεταβίβαση. Την ίδια μέρα επισκέφθηκε τον Μ.Υ.4 στο γραφείο του ο Μ.Ε.1 που ενεργούσε για την Ενάγουσα 1 τον οποίον ο Μ.Υ.4 ενημέρωσε ότι ήθελε οπωσδήποτε να έχει προσωπική επαφή με την Ουρανία για να προχωρήσει η διαδικασία μεταβίβασης. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο γραφείο του, εμφανίστηκε και ο Ενάγοντας 2 όπου και οι δύο μαζί άρχισαν να διαμαρτύρονται έντονα κατά τρόπο που φάνηκε στο Μ.Υ.4 ότι επείγοντο για τη μεταβίβαση. Κατά την αποχώρηση τους από το γραφείο έδωσαν την εντύπωση στον Μ.Υ.4 ότι θα μετέφεραν στο γραφείο του την Ουρανία, όπως τους ζήτησε, για να προχωρήσει με τη μεταβίβαση. Μετά την αποχώρηση του από το γραφείο του Μ.Υ.4, ο Εναγόμενος 2 μετέβη στην Κρήτου Τέρρα όπου παρέλαβε την Ουρανία και τη μετέφερε στο γραφείο του κ. Χλωρακιώτη που ήταν ο δικηγόρος της και της είχε μάλιστα συντάξει τις διαθήκες της. Καθοδόν προς την Πάφο η Ουρανία εξήγησε στον Εναγόμενο 2 πώς την ξεγέλασαν και υπέγραψε, δηλαδή της παρουσίασαν αρχικά μια φόρμα πράσινη που έγγραφε «αγροτικές πληρωμές» την οποία υπέγραψε και στη συνέχεια της υπέδειξαν τέσσερα άλλα έγγραφα πιο κάτω τα οποία επίσης υπέγραψε χωρίς να τα διαβάσει προηγουμένως. Στη συνέχεια ακολούθησαν τη συμβουλή της δικηγόρου της Ουρανίας δηλαδή της Μ.Ε.8 και κατήρτισαν εικονικό πωλητήριο έγγραφο με το οποίο φέρεται η Ουρανία να πωλούσε όλη την ακίνητη περιουσία της στον Εναγόμενο 2 έναντι €50.000 για να κατατεθεί στο Κτηματολόγιο, προς προστασία της περιουσίας της Ουρανίας, επειδή δεν γνώριζαν ακόμη ποιά έγγραφα ακριβώς πείστηκε και υπέγραψε. Το συμβόλαιο αυτό αφού χαρτοσημάνθηκε κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο στις 4.4.
  13. Περί τις 13:08 της 24.3.2011 λήφθηκε από τον Μ.Υ.4 με τηλεομοιότυπο, επιστολή από το δικηγορικό γραφείο του κ. Χλωρακιώτη με την οποία τον πληροφορούσε ότι το Γενικό Πληρεξούσιο ήταν άκυρο ως προϊόν δόλου και απάτης και να το ακυρώσουν άμεσα. Την ίδια επιστολή του παρέδωσε προσωπικά η Ουρανία στις 4.4.2011 (Τεκμήριο 39) συνοδευόμενη από τον Εναγόμενο
  14. Με την επιστολή κοινοποιούσε επίσης την επιθυμία της όπως οποιοδήποτε πιστοποιητικό που αφορά στο φάκελο της, επιδίδεται είτε στη Μ.Ε.8 ή στον Εναγόμενο 2 ή στη δικολάβο Δέσποινα Σωκράτους. Ο Ενάγοντας 2 ουδέποτε έλαβε εντολή ή εξουσιοδοτήθηκε από την Ουρανία να πωλήσει οποιαδήποτε περιουσία της ή τα έξι ακίνητα που αφορούν στα Τεκμήρια 12Α και 12Β. Ούτε επίσης η Ουρανία του πώλησε ποτέ περιουσία της με το Τεκμήριο 10 ή διαφορετικά. Ούτε η Ουρανία προέβη σε επικύρωση οποιασδήποτε πράξης των Εναγόντων σε σχέση με την περιουσία της ή μέρος της. Η Ουρανία ενδιαφερόταν για την περιουσία της αφήνοντας μάλιστα και διαθήκη. Ήταν επίσης διεκδικητική για όσα της ανήκαν. Ο καταρτισμός των πωλητηρίων εγγράφων Τεκμήρια 12Α και 12Β από τον Ενάγοντα 2, χωρίς την εξουσιοδότηση και χωρίς τη συγκατάθεση ή γνώση της Ουρανίας ήταν μέρος του σχεδίου που στήθηκε σε βάρος της Ουρανίας με σκοπό την απόσπαση των έξι ακινήτων της. Η όλη πράξη της πώλησης των έξι ακινήτων της Ουρανίας είτε προς τον Ενάγοντα 2 είτε προς την Ενάγουσα 1 έγινε πίσω από την πλάτη της και χωρίς την ενημέρωση της. Προϊόν ψευδών παραστάσεων σε βάρος της είναι επίσης και η εξασφάλιση της υπογραφής της Ουρανίας στο Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 10Α), στο Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 10) και στο πίσω μέρος της επιταγής (Τεκμήριο 11). Στην όλη διαδικασία που είχε ως αποτέλεσμα την εξασφάλιση της υπογραφής της Ουρανίας, δίνοντας της την εντύπωση ότι επρόκειτο περί εγγράφων που αφορούσαν σε αγροτικές πληρωμές, συμμετείχαν ο Μ.Ε.1, κυρίως με τον καταρτισμό των εγγράφων, ο Κοινοτάρχης με την παρουσία του και δήθεν πιστοποίηση των υπογραφών της Ουρανίας και τέλος ο Εναγόμενος 2 του οποίον δήθεν διόριζε γενικό πληρεξούσιο αντιπρόσωπο η Ουρανία. Στις 31.3.2011 ο Ενάγοντας 2 επιχείρησε την κατάθεση του Τεκμηρίου 10 στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, αλλά η Μ.Ε.10 αρνήθηκε γιατί το συμβόλαιο έφερε χειρόγραφες διορθώσεις που δεν μονογράφοντο από τα συμβαλλόμενα μέρη. Το Τεκμήριο 10 δεν ξαναπαρουσιάστηκε για κατάθεση. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου θα προχωρήσω να εξετάσω τη νομική πτυχή της Αγωγής και της Ανταπαίτησης. Η όλη δομή της Έκθεσης Απαίτησης έγινε στη βάση διάρρηξης γραπτής συμφωνίας από μέρους της Ουρανίας με τη συμμετοχή και βοήθεια του Εναγόμενου 2, που ενήργησε δόλια και/ή κακόβουλα και/ή αμελώς. Η βάση Αγωγής εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 5 είναι ο δόλος, κακή πίστη, αμέλεια και/ή λάθος και/ή ενήργησαν εκτός των καθηκόντων τους προς ζημιά των Εναγόντων. Από την άλλη το αγώγιμο δικαίωμα της Ουρανίας στην Ανταπαίτηση της είναι η ακυρότητα του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10Α) και του Πωλητηρίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10) ως πλαστών και ως προϊόντων απάτης σε βάρος της. Καταλογίζεται στους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους στη βάση των Λεπτομερειών Ψευδών Παραστάσεων, Απάτης και Δόλιων Τεχνασμάτων που περιέχονται στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της Ουρανίας ότι κάποιος από τους Δι΄ Ανταπαίτησεως Εναγόμενους κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας με τους υπόλοιπους ή κάποιος αντιπρόσωπος των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων ενεργώντας κατ΄ εντολή τους παρέστησε τηλεφωνικώς στην Ουρανία ότι ήταν υπάλληλος του Τμήματος Αγροτικών Πληρωμών και ότι θα επισκεπτόταν την Κρήτου Τέρρα προς το σκοπό υπογραφής των αναγκαίων εγγράφων, γι΄ αυτό θα έπρεπε να εμφανιστεί στο γραφείο του Κοινοτάρχη για υπογραφή. Κατά την επίσκεψη της, με τη συμπεριφορά του Κοινοτάρχη ή των άλλων παρευρισκομένων, της παρουσίασαν ότι κάποιος από τους παρευρισκόμενους ήταν υπάλληλος του αρμόδιου Τμήματος για αγροτικές πληρωμές και κατάφεραν να εξασφαλίσουν την υπογραφή της Ουρανίας σε διάφορα έγγραφα δήθεν για διευθέτηση πληρωμής στην ίδια της επιχορήγησης που δικαιούτο για καλλιέργεια χωραφιών της, εκμεταλλευόμενοι τη μεγάλη ηλικία και χαμηλή μόρφωση της και την εντύπωση που κατάφεραν να σχηματίσει για τα έγγραφα. Στην πραγματικότητα οι υπογραφές της χρησιμοποιήθηκαν για τον καταρτισμό του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10Α) και του πωλητηρίου συμβολαίου (Τεκμήριο 10). Επίσης σε οπισθογράφηση της επιταγής για €60.000 (Τεκμήριο 11). Ο ορισμός του αστικού αδικήματος της απάτης δίνεται από το άρθρο 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, ΚΕΦ. 148, που προβλέπει τα εξής: «
  15. Απάτη συvίσταται σε ψευδή παράσταση γεγovότoς, η oπoία γίvεται εv γvώσει τoυ ψεύδoυς αυτής, ή χωρίς πίστη για τo αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφoρα τoυ κατά πόσo είvαι αληθής ή ψευδής, με σκoπό όπως τo πρόσωπo πoυ εξαπατήθηκε εvεργήσει με βάση αυτή: Νoείται ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση εκτός αv αυτή έγιvε με σκoπό εξαπάτησης τoυ εvάγovτα και πράγματι εξαπάτησε αυτόv, και αυτός εvέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτoύ υπέστη ζημιά: Νoείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση για τo χαρακτήρα, τη συμπεριφoρά, τηv πίστη, τηv ικαvότητα, τo επιτήδευμα ή τις συvαλλαγές oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ, η oπoία έγιvε με σκoπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτωv ή αγαθώv στo πρόσωπo αυτό, εκτός αv η παράσταση αυτή έγιvε γραπτώς και υπoγράφτηκε από τov ίδιo τov εvαγόμεvo.» Στην υπόθεση Ιακώβου v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματ.) Λτδ
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 992, στη σελ. 1003 αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με το δόλο: «Το τρίτο ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο τα όσα έχει αποδείξει η εφεσείουσα συνιστούν δόλο. Σύμφωνα με τους Halsbury's Laws of England, 3rd ed., Τόμος 18, σελ. 189, συνήθως ο όρος αναφέρεται σε κατ΄ ανέντιμο ηθικώς ανάρμοστο, ειδικώς σε απόκτηση χρηματικού οφέλους ή υλικού οφέλους με άδικα μέσα. Βλ. και Joliffe v. Baker [1883] 11 Q.B.D. 255, 270: «Ο όρος δόλος πρέπει να χρησιμοποιείται και να γίνεται αντιληπτός στην κοινή έννοια του όρου όπως συνήθως χρησιμοποιείται στην Αγγλική γλώσσα και ως εξυπονοών κάποια κακή συμπεριφορά και ηθική αισχρότητα». Βλ., επίσης, Re Companies Acts, Ex p. Watson [1888] 21 Q.B.D. 301, 309: «Δόλος είναι ένας όρος που πρέπει να αναφέρεται σε κάτι ανέντιμο και ηθικώς ως ανάρμοστο».» Η ίδια αρχή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Τσιάρτας κ.α. v. Alocay Holdings Ltd κ.α.
(2010)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1523 που ανέφερε επιπρόσθετα τα εξής: «Ορθά επισημαίνεται στην πρωτόδικη απόφαση ότι οι ενάγοντες έχουν το βάρος να αποδείξουν αυστηρά τις λεπτομέρειες του δόλου ή της αμέλειας χωρίς ωστόσο να χρειάζεται να αποδειχθούν όλες οι λεπτομέρειες αλλά είναι αρκετή η απόδειξη μόνο μερικών από τις κατ' ισχυρισμό λεπτομέρειες του δόλου. Βλ. Kakoullou and Another v. Kakoullou
(1987)1 C.L.R. 547.» Όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Winfield and Jolowicz on Tort, 12η έκδοση, σελ. 262, ανακριβής δήλωση γεγονότων μπορεί να είναι προφορική ή γραπτή ή ακόμα να συνάγεται από τη συμπεριφορά. Αν ο εναγόμενος επίτηδες ενεργεί με τρόπο που υπολογίζει να εξαπατήσει τον ενάγοντα, υφισταμένων βεβαίως και των άλλων προϋποθέσεων του αστικού αδικήματος, ο εναγόμενος είναι τόσο υπεύθυνος για απάτη, όπως θα ήταν αν προέβαινε σε ψευδή δήλωση ως προς τα γεγονότα. Στην υπόθεση Λοϊζου κ.α. v. Πατσαλίδη κ.α.
(2012)1 (Β) 1379, στη σελ. 1387 αναφέρθηκαν τα εξής σε σχέση με τη ψευδή παράσταση στη βάση του άρθρου 36: «Δεν συνιστά υπεράσπιση ο ισχυρισμός ότι η δήλωση δεν ήταν ουσιώδης ή ότι δεν μπορούσε να επηρεάσει ένα λογικό άνθρωπο. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η δήλωση επηρέασε τον ενάγοντα. Δήλωση μπορεί να είναι ουσιώδης μεταξύ των διαδίκων άνκαι, δεν θα ήταν για το μέσο άνθρωπο (Salmond and Heuston on the Law of Torts, 19η έκδοση, σελ. 439). Εξάλλου, η μη αποκάλυψη μέρους της αλήθειας μπορεί να καθιστά τη δήλωση θετικά αναληθή. Αποτελεί ακόμα αγώγιμο λόγο όταν λανθασμένη δήλωση παραμείνει χωρίς να διορθωθεί, αν στο τέλος ο ενάγων βασίστηκε επ' αυτής εναντίον των συμφερόντων του.» Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Συμεών v. Γεωργίου ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Αντώνη Χριστοφή Λαπιέρη
(2011)1 Α.Α.Δ. 1137, όπου στη σελίδα 1145 αναφέρθησαν τα εξής: «Επίσης, όπως ορθώς κρίθηκε, η υπόθεση του εφεσίβλητου δομήθηκε στο γεγονός ότι ο εφεσείων παρέστησε, στον αποβιώσαντα ένα αναληθές γεγονός, ως αληθές. Τον εξώθησε να υπογράψει τα τρία πληρεξούσια έγγραφα και τη συμφωνία, με τη ψευδή πεποίθηση ότι το μόνο που εξουσιοδοτούσε τον εφεσείοντα να κάμνει ήταν να εισπράττει τη σύνταξη και τα ενοίκια που είχε, ενώ τελικώς οι συμφωνίες στόχευαν σε μεταβίβαση όλης της κινητής και ακίνητης περιουσίας του αποβιώσαντα στον εφεσείοντα. Αυτό αποτελεί δόλο, όπως επισημαίνεται στην υπόθεση Ιακώβου v. Λαϊκής Kυπριακής Τραπέζης (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 992, επί της οποίας στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, το πρωτόδικο Δικαστήριο.» Στο σύγγραμμα Salmond and Heuston, On The Law of Torts, 19η Έκδ. σελ. 438, αναφέρεται ότι δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει πρόθεση πρόκλησης απώλειας στο θύμα της εξαπάτησης. Η μόνη αναγκαία πρόθεση είναι όπως το θύμα εξαπατηθεί και ενεργήσει με συγκεκριμένο τρόπο. Και αν το φυσικό και πιθανό αποτέλεσμα της ενέργειας του αυτής είναι να υποστεί το θύμα οποιαδήποτε απώλεια, ο ένοχος ευθύνεται γι΄ αυτήν, ανεξαρτήτως του κατά πόσο είχε σκοπό την πρόκληση απώλειας. Ακόμα, αν το θύμα, πράγματι βασίστηκε στη συγκεκριμένη ψευδή δήλωση δεν αποτελεί υπεράσπιση ότι ήταν αμελής ή ακόμα και ανόητος πιστεύοντας τη δήλωση. Ή ακόμα και αν είχε κάθε ευκαιρία να ανακαλύψει την αλήθεια. Η ερώτηση η οποία πρέπει να τίθεται, είναι κατά πόσο η δήλωση ήταν πραγματική παρακίνηση προς το θύμα. Στην υπόθεση Λοϊζου κ.α. v. Πατσαλίδη κ.α.
(2012)1 (Β) Α.Α.Δ. 1379, που αφορούσε σε ανακριβή δήλωση γεγονότων στη βάση του άρθρου 36 του ΚΕΦ 148 αναφέρθηκε ότι σκοπός των αποζημιώσεων σε τέτοια περίπτωση είναι όπως το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρεφόταν η ψευδής δήλωση βρεθεί στη θέση που θα ήταν αν δεν γινόταν σ΄ αυτό η συγκεκριμένη δήλωση. Ενόψει των πιο πάνω ευρημάτων μου βρίσκω ότι τα στοιχεία της απάτης που καταλογίζονται στους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 2, 3 και 4 σε βάρος της Ουρανίας έχουν αποδειχθεί. Τόσο οι δηλώσεις της ίδιας της Ουρανίας στους Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4 υπαλλήλους του Φόρου Εισοδήματος, στην κατοχή των οποίων περιήλθε το Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο, αμέσως μετά που την πληροφόρησαν τηλεφωνικά για την ύπαρξη και χρησιμοποίηση του για σκοπούς μεταβίβασης περιουσίας της, όσο και στον ξάδελφο της-Εναγόμενο 2 και στη συνέχεια στη δικηγόρο της-Μ.Ε.8 την ίδια μέρα και τέλος στην Αστυνομία που κατήγγειλε την απάτη σε βάρος της, φανερώνουν ακριβώς ότι η εντύπωση που της έδωσαν να αντιληφθεί και πείστηκε να υπογράψει, εννιά μόλις μέρες προηγουμένως, τα Τεκμήρια 10Α, 10 και πίσω από το Τεκμήριο 11 ήταν ότι τα έγγραφα αφορούσαν στη λήψη αγροτικής πληρωμής. Οι πιο πάνω παραστάσεις και η προσποίηση του άγνωστου άντρα στην παρουσία του Κοινοτάρχη ότι ήταν υπάλληλος της Κυβερνητικής Υπηρεσίας, αρμόδιας για τις αγροτικές πληρωμές, που ενεργούσε κατόπιν συνεννόησης και συμφωνίας με τον Μ.Ε.1, με τον Ενάγοντα 2 και με τον ίδιο τον Κοινοτάρχη, ήταν ουσιώδεις και έγιναν με πρόθεση να βασιστεί σ΄ αυτές η Ουρανία για να θέσει την υπογραφή της σε αριθμό εγγράφων που εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε ότι ήταν Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο (Τεκμήριο 10Α), Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 10) και η οπισθογράφηση στην επιταγή (Τεκμήριο 11). Με τα έγγραφα αυτά αποσκοπείτο η απόσπαση περιουσίας της Ουρανίας παράνομα προς ζημιά της. Ως αποτέλεσμα ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του αστικού αδικήματος της απάτης εντός της έννοιας του άρθρου 36 του ΚΕΦ. 148 οπότε το Γενικό Πληρεξούσιο (Τεκμήριο 10Α) και το Πωλητήριο Έγγραφο (Τεκμήριο 10) κρίνονται ως άκυρα εξ΄ υπαρχής. Άκυρη επίσης κρίνεται και η οπισθογράφηση στην επιταγή (Τεκμήριο 11) όπως άκυρα επίσης κρίνονται και τα Τεκμήρια 12Α και 12Β ενόψει ακυρότητας του Γενικού Πληρεξουσίου Εγγράφου (Τεκμήριο 10) στη βάση των οποίων καταρτίστηκαν. Σ΄ όσον αφορά τις αξιώσεις της Ενάγουσας 1 προωθήθηκαν στη βάση ότι τα Τεκμήρια 10Α, 10, 12Α και 12Β ήσαν έγκυρα. Δεν προβλήθηκε η εκδοχή του καλόπιστου αγοραστή που εξάλλου δεν τίθεται τέτοιο θέμα στην παρούσα περίπτωση και θα εξηγήσω. Το βάρος απόδειξης βρισκόταν στους ώμους της Ενάγουσας 1 ότι ήταν καλόπιστος αγοραστής. Η Ενάγουσα 1 με τη μαρτυρία που προσκόμισε απέτυχε να αποδείξει ότι ήταν καλή τη πίστει αγοραστής με αποτέλεσμα να μην προκύπτουν νομικά δικαιώματα προς όφελος της και σε βάρος της Ουρανίας. Για να θεωρηθεί κάποιος ως καλόπιστος αγοραστής οφείλει να καταβάλει εύλογη φροντίδα και να προβεί στη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας. Όχι μόνο ο Μ.Ε.1, που κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσε για την Ενάγουσα 1, συνέπραξε με τον Ενάγοντα 2 και τον Κοινοτάρχη στη διάπραξη της απάτης σε βάρος της Ουρανίας για να πετύχει την επ΄ ονόματι της οικογενειακής εταιρείας του μεταβίβαση των έξι ακινήτων της Ουρανίας αλλά και τα γεγονότα που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν της υπογραφής της Ουρανίας ήταν τέτοια που κατ΄ ουδένα λόγο δίνουν την εντύπωση ότι επρόκειτο περί καλόπιστου αγοραστή. Ενόψει των πιο πάνω η Ενάγουσα 1 δεν μπορεί να πετύχει σε καμιά από τις αξιώσεις της εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, εφόσον αυτές πηγάζουν από άκυρες συμφωνίες και από άκυρο πληρεξούσιο έγγραφο. Ως εκ τούτου η Αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί. Όπως θα πρέπει να απορριφθεί και εναντίον των Εναγομένων 3, 4 και 5 εφόσον δεν έχει αποδειχθεί ότι οι Εναγόμενοι 3, 4, και 5 ενήργησαν σε οποιοδήποτε στάδιο αμελώς, δολίως ή με κακή πίστη ή σε βάρος των συμφερόντων των Εναγόντων ή οι πράξεις τους προκάλεσαν ζημιά σε οποιονδήποτε. Την ίδια κατάληξη έχουν συνακόλουθα και οι αξιώσεις του Ενάγοντα 2 ο οποίος δεν εμφανίστηκε στην υπόθεση και δεν προώθησε την Αγωγή του. Αντίθετα, η Ανταπαίτηση για Δηλώσεις ότι η Εναγόμενη 1 ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Ενάγοντα 2 να πωλήσει περιουσία της, ότι ουδέποτε συμφώνησε με τους Ενάγοντες να τους πωλήσει περιουσία της, ότι το πληρεξούσιο έγγραφο είναι προϊόν απάτης και άκυρο, ότι η συμφωνία πώλησης (Τεκμήριο 10) είναι άκυρη καθώς και Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται σε όλους τους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους οποιαδήποτε πράξη σχετική με την ακίνητη περιουσία της Ουρανίας θα πρέπει να πετύχουν. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η επιδίκαση υπέρ της Ουρανίας παραδειγματικών και/ή τιμωρητικών αποζημιώσεων που είναι το μόνο είδος αποζημιώσεων που ζητά ο δικηγόρος της στη γραπτή του αγόρευση και τις οποίες καθορίζει σε €10.000. Σημειώνεται ότι η δυνατότητα επιδίκασης τιμωρητικών αποζημιώσεων περιορίζεται στις περιπτώσεις αστικών αδικημάτων. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ερωτοκρίτου v. Θεοδώρου κ.α.
(1997)1 Α.Α.Δ. 1800, οι περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να διαταχθούν τιμωρητικές αποζημιώσεις είναι, σύμφωνα με τη θεμελιακή Αγγλική υπόθεση Rookes v. Barnard
(1964)1 All E.R. 367, οι εξής τρεις: α) αστικά αδικήματα που προκύπτουν από τη χρήση καταπιεστικής αντισυνταγματικής συμπεριφοράς από λειτουργούς του δημοσίου, β) αστικά αδικήματα που διαπράττονται με πλήρη αδιαφορία για τα δικαιώματα του ζημιωθέντος μέρους και που διενεργούνται κάτω από συνθήκες που αποβλέπουν σε προσπορισμό κέρδους από τον αδικοπραγούντα και γ) όπου ο νόμος ρητά επιτρέπει την επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων. Οι παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις δεν έχουν σχέση με τη συνήθη αποζημίωση. Πριν την απόδοση τιμωρητικών αποζημιώσεων το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι εκείνος που διέπραξε αστικό αδίκημα δεν έχει τιμωρηθεί αρκετά από το ποσό των συνήθων αποζημιώσεων. Στην παρούσα περίπτωση η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης 1 περιορίζεται σε δηλώσεις και διάταγμα ενώ αξιώνονται γενικές, παραδειγματικές ή και/τιμωρητικές αποζημιώσεις. Δεν παρατέθησαν στοιχεία για καθορισμό τυχόν πραγματικής απώλειας. Δεν υπήρξε εξάλλου εισήγηση από πλευράς Ουρανίας ότι υπέστη οποιαδήποτε πραγματική ζημιά για αποκατάσταση της οποίας αξιώνει αποζημιώσεις. Συνεπώς στη βάση της υπόθεσης Κωνσταντίνου ή Μήτα v. Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λτδ
(2003)1 (Γ) 1952 δεν υπάρχει περιθώριο για την επιδίκαση παραδειγματικών αποζημιώσεων. Ενόψει όλων των πιο πάνω η Αγωγή απορρίπτεται εναντίον όλων των Εναγομένων με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 2, 3, 4 και 5 και εναντίον των Εναγόντων όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με την Εναγόμενη 1 οι Ενάγοντες καταδικάζονται στην πληρωμή των εξόδων της μέχρι τις 28.11.2012, ημερομηνία καταχώρισης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης της, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Εκδίδονται επί της Ανταπαίτησης υπέρ της Εναγόμενης 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας και εναντίον όλων των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων οι εξής θεραπείες: Α) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ουδέποτε εξουσιοδότησε τον Ενάγοντα 2-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 2 να πωλήσει ή να διαθέσει με οποιοδήποτε τρόπο την ακίνητη της περιουσία. Β) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ουδέποτε συμφώνησε με τους Ενάγοντες 1 και 2-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους 1 και 2 ή με οποιοδήποτε από αυτούς να πουλήσει οποιοδήποτε μέρος της ακίνητης της περιουσίας. Γ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι το πληρεξούσιο έγγραφο ημερομηνίας 15.03.2011 ή οποιοδήποτε άλλο πληρεξούσιο έγγραφο στο οποίο φαίνεται η Εναγόμενη 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ως πληρεξουσιοδοτούσα είναι προϊόν απάτης και συνεπώς άκυρο και άνευ εννόμου αποτελέσματος. Δ) Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συμφωνία πώλησης ημερομηνίας 15.03.2011 ή οποιαδήποτε άλλη συμφωνία στην οποία φαίνεται η Εναγόμενη 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσα ως πωλητής και οποιοσδήποτε εκ των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων ως αγοραστής είναι προϊόν απάτης και συνεπώς άκυρη και άνευ εννόμου αποτελέσματος. Ε) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους οποιαδήποτε πράξη σε σχέση με την ακίνητη περιουσία της Εναγόμενης 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας. Σ΄ όσον αφορά τα έξοδα της Ανταπαίτησης ακολουθούν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης 1-Δι΄ Ανταπαιτήσεως Ενάγουσας και εναντίον όλων των Δι΄ Ανταπαιτήσεως Εναγομένων από την ημερομηνία καταχώρισης της Ανταπαίτησης δηλαδή 28.11.2012 και εντεύθεν, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. /ΑΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.