ΣΠΥΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ κ.α. ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΤΣΟΚΚΟΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 310/2015, 29/9/2015

(2), 8 και 9, στις Διατάξεις 39 και 64 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη διακριτική ευχέρεια και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Αιτητές δικαιολογούν την παροχή της αιτούμενης άδειας, περιέχονται σε πολυσέλιδη ένορκο δήλωση του Αιτητή 1 ημερομηνίας 10.06.15 όπου επισυνάπτονται έγγραφα ως τεκμήρια. Δεν κρίνω ότι θα ήταν χρήσιμο να επαναλάβω σε λεπτομέρεια τα γεγονότα που περιέχονται στην εν λόγω ένορκη δήλωση καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε σκοπό. Εκεί όμως που κρίνεται σκόπιμο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε κομμάτια του περιεχομένου της. Στο σημείο αυτό περιορίζομαι στο να αναφέρω ότι, σύμφωνα με τον Αιτητή 1, ζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης επειδή: (α) θεωρεί αναγκαίο να απαντηθούν ισχυρισμοί των ενόρκων δηλούντων στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 3, 4, 5 και 6 στην ένορκο δήλωση του Δημήτρη Σιούφτα καθώς και στις παραγράφους 17, 21, 22, 23, 25, 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 και 55 στην ένορκο δήλωση της Αναστασίας Τσόκκου, (β) θεωρεί ότι η αναγκαιότητα εισαγωγής γεγονότων από τον Αιτητή 1 προέκυψε από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων του Δημήτρη Σιούφτα και της Αναστασίας Τσόκκου, (γ) κρίνει ότι θα πρέπει να προσκομιστεί μαρτυρία προκειμένου οι Αιτητές να αποσείσουν το σχετικό βάρος απόδειξης, (δ) κρίνει ότι έτσι το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του όλα τα γεγονότα και κατ' επέκταση ολοκληρωμένη εικόνα της υπόθεσης, (ε) εκτιμά ότι αντίθετη προσέγγιση θα προκαλούσε αδικία στους Αιτητές καθότι θα παραβιαστούν δικαιώματα τους που κατοχυρώνονται από το άρθρο 30 του Συντάγματος σχετικά με τη δίκαιη δίκη αλλά και το δικαίωμα τους να παρουσιάσουν ολοκληρωμένα τις θέσεις και ισχυρισμούς τους σε περίπτωση που αυτά αμφισβητούνται. Στις 31.08.15 καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους των Καθ' ων η αίτηση επί 29 λόγων που καταγράφονται στο σώμα της αίτησης και τους οποίους δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω αφού δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε σκοπό (εκ παραδρομής υπάρχει λανθασμένη αρίθμηση των λόγων ένστασης στο σώμα του εν λόγω εγγράφου). Θα αναφερθώ όμως στη συνέχεια σ' αυτούς κατά το στάδιο εξέτασης τους. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται στη Διάταξη 48 Θεσμοί 1-9 και στη Διάταξη 39 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 29(γ), 31 και 32 του Ν.14/60, στα άρθρα 12, 28, 30 και 179 του Συντάγματος, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και όλη τη σχετική νομολογία, στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου, στις γενικές, συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκο δήλωση της Αναστασίας Τσόκκου ημερομηνίας 24.03.15 στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη της τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν απόρριψη της αίτησης των Αιτητών. Ούτε εδώ κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω τα γεγονότα που περιέχονται στην πιο πάνω ένορκη δήλωση καθότι κάτι τέτοιο δεν εξυπηρετεί οποιαδήποτε χρησιμότητα. Ομοίως όμως, όπως και στην περίπτωση της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση, εκεί που κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε κομμάτια του περιεχομένου της. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι, στα πλαίσια υποστήριξης των εκατέρωθεν θέσεων και ισχυρισμών τους, ανέπτυξαν τις νομικές επιχειρηματολογίες τους στη βάση γραπτών αγορεύσεων που υπέβαλαν στο Δικαστήριο, παραπέμποντας παράλληλα σε σχετική επί του θέματος νομολογία. Η εξουσία του Δικαστηρίου να επιτρέπει την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης διέπεται δικονομικά από την Διάταξη 48 Κανονισμό 4

(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί από τις 23.12.99. Συγκεκριμένα η Δ.48 Κ.4

(2)προνοεί ότι: "

(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39." Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του εν λόγω κανονισμού, για την απόδειξη αμφισβητουμένων γεγονότων σε τέτοιας φύσεως αίτηση δεν απαιτείται η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας (Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.

(1992)1Β Α.Α.Δ. 1453). Ερμηνεία του πιο πάνω κανονισμού καθιστά σαφές ότι η παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και δίδεται όταν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει καλός λόγος είτε μέσα από σχετική αίτηση που καταχωρείται είτε ακόμη κατόπιν προφορικού αιτήματος. Η πιο πάνω θέση επιβεβαιώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.ά.

(2008)1Α Α.Α.Δ. 510. Το εάν μια εξήγηση που δίνεται θεωρείται 'καλός λόγος' εξαρτάται από τα περιστατικά που την περιβάλουν και τα γεγονότα που τη συνθέτουν. Συμπληρωματική ένορκος δήλωση που καταχωρείται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου θεωρείται αυθαίρετη και δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο (βλέπε Χρυσάνθου κ.α v. Mariala Construction Limited

(1996)1Β Α.Α.Δ. 1129, Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.

(1992)1Β Α.Α.Δ. 1453 και Stavros Georgiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA

(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1976). Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν απαγορεύεται όταν πρόκειται για αντίκρουση ισχυρισμών που τέθηκαν για πρώτη φορά από τον καθ' ου η αίτηση και με αυτή επιχειρείται η παρουσίαση ολοκληρωμένης εικόνας των γεγονότων. Διαφωτιστικό επί του σημείου αυτού είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. v. Λεωνίδα

(2010)1Α Α.Α.Δ. 195: "Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων." Προτού προχωρήσω στην εξέταση της υπό κρίσης αίτησης υπό το φως των λόγων ένστασης και καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο, θα πρέπει να λεχθεί ότι η ένορκος δήλωση του Αιτητή 1 που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση δεν περιορίζεται σε καταγραφή των λόγων που κατά τη γνώμη του δικαιολογούν την παροχή της αιτούμενης άδειας παράλληλα με επισύναψη δείγματος της συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως που επιθυμεί να καταχωρήσει σε περίπτωση που του επιτραπεί, αλλά προχωρεί και ενσωματώνει στο περιεχόμενο της τις θέσεις και τους ισχυρισμούς του εις απάντηση και σχολιασμό των τοποθετήσεων και ισχυρισμών που περιέχονται στις ενόρκους δηλώσεις των Δημήτρη Σιούφτα και Αναστασίας Τσόκκου δίχως πρώτα να αναμένει την κρίση του Δικαστηρίου εάν θα χορηγήσει τέτοια άδεια (Παπακόκκινου και άλλης v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2012)1Α Α.Α.Δ. 643). Οι δε Καθ' ων η αίτηση δια της ενόρκου δηλώσεως της Αναστασίας Τσόκκου απαντούν στα σχόλια και θέσεις του Αιτητή 1 στα πλαίσια απάντησης και δικού του σχολιασμού επί θέσεων και ισχυρισμών που περιέχονται στις ενόρκους δηλώσεις των Δημήτρη Σιούφτα και Αναστασίας Τσόκκου. Πρόκειται για δικονομικά λανθασμένη προσέγγιση που όμως δεν είναι μοιραία για την εξέταση της υπό κρίση αίτησης αφού παρέχεται το υπόβαθρο για εξέταση του υπό κρίση ζητήματος. Το Δικαστήριο μελετά τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την παρούσα αίτηση και ένσταση έχοντας μόνο ως γνώμονα κατά πόσο δικαιολογείται το γραπτό αίτημα των Αιτητών. Εξετάζοντας την υπό κρίση αίτηση παρατηρώ ότι ένας από τους λόγους που προβάλλονται για την παροχή άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι για να μπορέσουν οι Αιτητές να προσθέσουν και παράλληλα να διορθώσουν θέσεις που διατυπώθηκαν στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους ημερομηνίας 02.03.15. Εξ' όσον γίνεται αντιληπτό, πρόκειται για τις παραγράφους 6, 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση. Η διόρθωση που ζητείται να γίνει κάθε άλλο επιτρεπτή μπορεί να είναι καθότι ζητείται η εισαγωγή μαρτυρίας που να τροποποιεί προηγούμενη θέση των Αιτητών μετά από υπόδειξη στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση και αφού σ' αυτή επισυνάπτεται σχετικό τεκμήριο, ήτοι το Τεκμήριο 9 στην ένορκο δήλωση της Αναστασίας Τσόκκου. Ουσιαστικά πρόκειται για συγκεκαλυμμένο τρόπο αναίρεσης ισχυρισμού των Αιτητών μέσω της προσαγωγής άλλης μαρτυρίας υπό τον μανδύα της 'διόρθωσης'. Αυτή η προσπάθεια δεν μπορεί να επιτραπεί από το Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο θα έχει την ευκαιρία να μελετήσει, μεταξύ άλλων, το Τεκμήριο 9, προκειμένου να έχει ολοκληρωμένη εικόνα του ζητήματος. Όσον αφορά την έκκληση για πρόσθεση ισχυρισμών που καταγράφονται στις παραγράφους 6, 7 και 8 της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, αυτή αναδύεται όχι μέσα από στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλαν οι Καθ' ων η αίτηση μέσα από την ένορκο δήλωση που συνοδεύουν την ένσταση τους αλλά από τις διορθώσεις που οι Αιτητές επιθυμούν να επιφέρουν στην μαρτυρία τους, πράγμα επίσης που δεν μπορεί να επιτραπεί καθότι αποτελεί άλλη συγκεκαλυμμένη μορφή εισαγωγής μαρτυρίας και εκμεταλλευόμενοι τις τροποποιήσεις που επιθυμούν να επιφέρουν στην μαρτυρία τους δίδουν τις δικές τους νέες θέσεις και ισχυρισμούς γι' αυτές. Εξ' ου και η πρόθεση των Αιτητών για επισύναψη δύο νέων τεκμηρίων (Τεκμήρια 1 και 2 στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση). Στις παραγράφους 9(Α)

(1)και

(2)της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση οι Αιτητές επιθυμούν να απαντήσουν στους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα Δημήτρη Σιούφτα. Ξεκινώντας από την παράγραφο 9(Α)

(1), πέραν του ότι πρόκειται για ένα γενικό ισχυρισμό που οι Αιτητές απλά αμφισβητούν λεκτικά, ο οποίος στα πλαίσια εξέτασης της κύριας αίτησης ημερομηνίας 02.03.15, θα κριθεί στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας όπως αυτή προκύπτει από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων των μερών και των επισυνημμένων σ' αυτές εγγράφων, επαναλαμβάνει θέση των Αιτητών που διατυπώθηκε στην παράγραφο 36 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1 που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 02.03.15, κάτι που είναι απλά αχρείαστο και σαφώς εκπίπτει του σκοπού της παρούσας αίτησης. Προχωρώντας στις παραγράφους 9(Α)

(2)(α) μέχρι (δ) που οι Αιτητές επιθυμούν να προσθέσουν, παρατηρώ ότι τα σημεία που την συνθέτουν αποτελούν επανάληψη θέσεων του Αιτητή που καλύπτονται στην ένορκο δήλωση του Αιτητή 1 που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 02.03.

1. Ειδικότερα ισχυρισμοί περί παραπλάνησης, εξαπάτησης, θύματα ψευδών παραστάσεων, εκμετάλλευσης εμπιστοσύνης των Αιτητών, απουσίας του Αιτητή 1 σε χώρα της Αφρικής καθώς και ισχυρισμοί για ατασθαλίες εις βάρος της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση 3 από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 4 περιέχονται στις παραγράφους 20, 26, 27, 29, 33 και 36 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1 που υποστηρίζει την αίτηση ημερομηνίας 02.03.
2. Συνεπώς δεν πρόκειται για περιπτώσεις γεγονότων που χρήζουν διευκρίνισης ή περαιτέρω σχολιασμού από μέρους των Αιτητών στη βάση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που προέκυψαν μέσα από θέσεις και ισχυρισμούς των Καθ' ων η αίτηση. Ενίσχυση της πιο πάνω διαπίστωσης του Δικαστηρίου αποτελεί η παραπομπή του Αιτητή 1 σε έγγραφα που συνοδεύουν την αρχική ένορκο δήλωση του, η αναφορά των οποίων γίνεται από τον Αιτητή 1 προς επίρρωση των πιο πάνω θέσεων του. Σε σχέση με το σημείο (ε) της παραγράφου 9(Α)

(2)πρόκειται για ένα ακόμη γενικό ισχυρισμό που απλά γενικά αμφισβητεί την αξιοπιστία του ενόρκως δηλούντα Δημήτρη Σιούφτα. Ωστόσο δεν είναι στο στάδιο αυτό που θα κριθεί η αξιοπιστία των μερών και ούτε το Δικαστήριο θα καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε το Δικαστήριο είναι τώρα που θα αποφασίσει επί των διαφορών των μερών ή επί των επιδίκων θεμάτων και κατ' επέκταση την ουσία της υπόθεσης. Στις παραγράφους 9(Β)

(1)μέχρι

(9)της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση οι Αιτητές επιθυμούν να απαντήσουν στους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσα Αναστασίας Τσόκκου. Αρχίζοντας από τις παραγράφους 9(Β)

(1)και

(9)παρατηρώ ότι περιέχουν γενικούς ισχυρισμούς που λεκτικά απλά αμφισβητούν θέσεις της Αναστασίας Τσόκκου. Επειδή το περιεχόμενο τους άπτεται της αξιοπιστίας των λεγομένων του εν λόγω ατόμου επαναλαμβάνω τα όσα έχουν σημειωθεί πιο πάνω για την παράγραφο 9(Α)

(2)(ε). Σχετικά με την παράγραφο 9(Β)

(2)ισχύουν τα όσα ανάφερα για τις παραγράφους 9(Α)

(2)(α) μέχρι (δ) στα οποία και παραπέμπω χωρίς οποιοδήποτε περαιτέρω σχόλιο. Αναφορικά με την παράγραφο 9(Β)

(3)επιδιώκεται η εισαγωγή θέσεων των Αιτητών που ήδη διατυπώθηκαν στις παραγράφους 7, 9, 13, 16, 18 και 19 της αρχικής ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή 1 καθώς και μέσα από επισυνημμένα έγγραφα. Κατά συνέπεια δεν προέκυψαν στοιχεία που σχετίζονται με τις θέσεις των Καθ' ων η αίτηση οι οποίες σημειώνονται στην ένσταση τους και έτσι να χρήζουν απάντησης από τους Αιτητές μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, αλλά πρόκειται για θέσεις των Αιτητών που επαναλαμβάνονται. Περαιτέρω οι Αιτητές επιθυμούν να εισαγάγουν ως μέρος της μαρτυρίας τους το περιεχόμενο της παραγράφου 9(Β)

(4), το οποίο επικαλείται την κατ' ισχυρισμό οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η αίτηση 3 και ποια θα έπρεπε κατά τη γνώμη του Αιτητή 1 να ήταν σήμερα καθώς και κατ' ισχυρισμό εξαπάτηση των Αιτητών από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 3 και 4 αλλά και κατ' ισχυρισμό παράβαση υποχρεώσεων από τους τελευταίους. Με όλο το σεβασμό πρόκειται για στοιχεία που έχουν ήδη αναφερθεί στην αρχική ένορκο δήλωση των Αιτητών και συγκεκριμένα στις παραγράφους 20, 21, 23, 24, 25, 26, 27, 29, 30, 31, 32 και 33 με αποτέλεσμα μέσα από την επιδιωκόμενη παράγραφο απλά να τους επαναλαμβάνουν. Ομοίως στην παράγραφο 9(Β)

(5)παρατηρώ ότι τα στοιχεία που επιδιώκονται να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου με συμπληρωματική ένορκο δήλωση ουσιαστικά καλύπτονται μέσα από τις παραγράφους 26, 27, 29, 30, 32, 35, 36, 37 και 41 της αρχικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1 καθώς και από το περιεχόμενο διαφόρων εγγράφων που επισυνάπτονται σ' αυτή. Ως εκ τούτου, δεν πρόκειται για στοιχεία που προέκυψαν μέσα από θέσεις των Καθ' ων η αίτηση που περιέχονται στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους ημερομηνίας 31.08.15. Το γεγονός αυτό εκμηδενίζει την αναγκαιότητα απάντησης τους καθιστώντας έτσι το εγχείρημα αυτό αχρείαστο και άνευ αντικειμένου. Σχετικά με την παράγραφο 9(Β)

(6)εξόφθαλμα φαίνεται ότι ο Αιτητής 1 επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του περί μη ενημέρωσης του για την οικονομική διαχείριση του ξενοδοχείου Ascot Coral Beach Hotel στην Πέγεια της επαρχίας Πάφου, καθώς και το ότι παραπλανήθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 4, οι οποίοι, σύμφωνα πάντοτε με τον ίδιο, χρησιμοποίησαν δόλο και απάτη επιβαρύνοντας την Καθ' ης η αίτηση 3 με δάνεια εκατομμυρίων ευρώ. Με τις εν λόγω θέσεις των Αιτητών το Δικαστήριο έχει ήδη ασχοληθεί προηγουμένως όπου με αναφορά σε συγκεκριμένες παραγράφους έκρινε ότι καλύπτονταν από το περιεχόμενο της αρχικής ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1. Επ' αυτού το Δικαστήριο παραπέμπει στις σχετικές αναφορές της παρούσας απόφασης που πραγματεύονται τις εν λόγω τοποθετήσεις των Αιτητών. Η ορθότητα της διαπίστωσης αυτής ενισχύεται από το λεκτικό που χρησιμοποιείται στην πιο πάνω παράγραφο. Όσον αφορά την παράγραφο 9(Β)

(7)αυτή πραγματεύεται θέσεις των Αιτητών για υποχρεώσεις των Καθ' ων η αίτηση που χρεώθηκαν στο λογαριασμό της Καθ' ης η αίτηση 3 που μετέτρεψαν την οικονομική κατάσταση της μη υγιής. Οι εν λόγω τοποθετήσεις των Αιτητών παρέχονται αναλυτικά και ολοκληρωμένα μέσα από τις παραγράφους 20-27 καθώς και 29-33 της αρχικής ένορκης δήλωσης τους. Εις απάντηση αυτών οι Καθ' ων η αίτηση έδωσαν τις δικές τους θέσεις μέσα από τις παραγράφους 35-41 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση 2 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.08.15 χωρίς από το περιεχόμενο οποιασδήποτε παραγράφου να προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο που να χρήζει σχολιασμού στη βάση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εξ' ου και αυτά που ο Αιτητής 1 επιθυμεί να αναφέρει δια της παραγράφου 9(Β)

(7)είναι απλά επανάληψη θέσεων του που περιέχονται στις πιο πάνω παραγράφους της αρχικής ένορκης δήλωσης του. Σε σχέση με την παράγραφο 9(Β)

(8)ισχύουν τα όσα ανάφερα αμέσως προηγουμένως αφού η παράγραφος 55 της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτηση 2 που συνοδεύει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 31.08.15 απαντά στις λεπτομερείς θέσεις των Αιτητών περί παραπλάνησης τους από τους Καθ' ων η αίτηση 1, 2 και 4, όπως αυτές καταγράφονται κατά τρόπο ολοκληρωμένο στην αρχική ένορκο δήλωση του Αιτητή 1, στις παραγράφους της οποίας το Δικαστήριο αναφέρθηκε συγκεκριμένα και στις οποίες παραπέμπει. Από αυτή την προσέγγιση δεν προκύπτει οποιοδήποτε στοιχείο που να χρήζει σχολιασμού στη βάση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Εξ' ου και αυτά που ο Αιτητής 1 επιθυμεί να αναφέρει δια της παραγράφου 9(Β)

(8)είναι ουσιαστικά επανάληψη θέσεων του που καλύπτονται σε διάφορες παραγράφους της αρχικής ένορκης δήλωσης του, τις οποίες το Δικαστήριο κατονομάζει και έχει αναφερθεί συγκεκριμένα πιο πάνω. Από τις προαναφερόμενες διαπιστώσεις του Δικαστηρίου καθίσταται αντιληπτό ότι από τις ένορκες δηλώσεις του Δημήτρη Σιούφτα και της Αναστασίας Τσόκκου δεν προκύπτει αναγκαιότητα εισαγωγής των γεγονότων που ο Αιτητής 1 εισηγείται, με αποτέλεσμα να μην ευσταθεί ο δεύτερος λόγος που προβάλλεται. Αυτό με τη σειρά του απορρίπτει τον τρίτο λόγο που οι Αιτητές επικαλούνται καθότι δεν προκύπτει η προσκόμιση της εισηγούμενης μαρτυρίας. Αναφορικά με τον τέταρτο λόγο που προβάλλεται, παρατηρείται ότι μελέτη του συνόλου του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε θα δώσει την ευκαιρία στο Δικαστήριο να αντικρύσει τις θέσεις, ισχυρισμούς, κατ' ισχυρισμό γεγονότα και γενικότερα τις εκδοχές των διαδίκων στην συνολική και ολοκληρωμένη τους διάσταση, πάντοτε για σκοπούς και μόνο εξέτασης της αίτησης ημερομηνίας 02.03.15 υπό το φως της ένστασης ημερομηνίας 24.03.

1. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις τυχόν μη παροχή άδειας στους Αιτητές για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε καμία περίπτωση παραβιάζει δικαιώματα των Αιτητών που κατοχυρώνονται από το άρθρο 30 του Συντάγματος αλλά και ούτε τους προκαλεί αδικία. Στρεφόμενος στους λόγους ένστασης και με γνώμονα το προαναφερόμενο σκεπτικό καταλήγω ότι επιτυγχάνουν οι λόγοι ένστασης 1, 25, 27, 28 και 29 (με βάση την λανθασμένη αρίθμηση στο σώμα της ένστασης είναι οι λόγοι 1, 24, 26, 27 και 28). Σε σχέση με τους υπόλοιπους λόγους παρατηρώ ότι πολλοί από αυτούς επαναλαμβάνονται. Αρκετοί δε από το λεκτικό τους συγκρούονται μεταξύ τους σε βαθμό που αλληλοαναιρούνται. Στοιχεία όπως το ότι η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 02.03.15 των Αιτητών μετατράπηκε σε δια κλήσεως και προχωρεί ως τέτοια, το αίτημα των Καθ' ων η αίτηση μέσα από την ένσταση τους στην υπό εξέταση αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εις απάντηση του περιεχομένου της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης των Αιτητών σε περίπτωση που τους χορηγηθεί σχετική άδεια, είναι παράγοντες που χωρίς ενδοιασμό οδηγούν σε απόρριψη τους υπόλοιπους λόγους της ένστασης, περιλαμβανομένου αυτών που αφορούν ισχυρισμούς περί καταπάτησης δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση, μη δίκαιης δίκης και καθυστέρησης, καθότι κρίνονται αβάσιμοι. Παράλληλα, χωρίς να παραγνωρίζεται το χρονικό διάστημα των 2,5 μηνών περίπου που διέρρευσε από την καταχώρηση της ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση, φαίνεται ότι η απόφαση για καταχώρηση της παρούσας αίτησης λήφθηκε μετά από ναυάγιο εξωδικαστηριακών προσπαθειών για σύγκλιση απόψεων των διαδίκων για τις οποίες υπήρξε ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ των δικηγόρων τους. Επιπλέον όμως οι Καθ' ων η αίτηση δεν θα έπρεπε να παραπονιούνται για καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης όταν οι ίδιοι σπατάλησαν 2 μήνες και 3 εβδομάδες για την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης. Υπό το φως των προαναφερόμενων και αφού συνεκτίμησα όλους τους παράγοντες και δεδομένα που περιβάλουν την υπό κρίση αίτηση, παρατηρώ ότι οι Αιτητές δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου 'καλό λόγο' για να δικαιολογείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από μέρους τους. Με γνώμονα ότι στη βάση των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου δεν δικαιολογείται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εκτιμώ ότι τυχόν χορήγηση τέτοιας άδειας θα οδηγούσε σε παρεκτροπή από το πλαίσιο εντός του οποίου εκδικάζονται αιτήσεις όπως αυτή ημερομηνίας 02.03.15 και μόνο καθυστέρηση θα προκαλούσε στην αποπεράτωση της. Επομένως, κρίνω ότι το συμφέρον της δικαιοσύνης κλίνει προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Ως εκ τούτου, για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1-4 και εναντίον των Αιτητών 1 και
2. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης/ Διάταξη 48 Κανονισμός 4

(2)/Ενδιάμεση Απόφαση cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο