← Κύπρος

ΓΙΩΡΓΟΣ και ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΠΕΝΤΑΡΑ, από την Πάφο, ως γονείς, κηδεμόνες και τα πρόσωπα που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανήλικου ΒΙΚΤΩΡΑ ΠΕΝΤΑΡΑ ν. 1. ΓΕΝΙΚ

ΓΙΩΡΓΟΣ και ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΠΕΝΤΑΡΑ, από την Πάφο, ως γονείς, κηδεμόνες και τα πρόσωπα που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανήλικου ΒΙΚΤΩΡΑ ΠΕΝΤΑΡΑ ν.

  1. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ως εκπροσωπούντος τη Δημοκρατία και/ή τις διάφορες υπηρεσίες και Υπουργεία αυτής και/ή το Υπουργείο Υγείας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1011/08, 29/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A173 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1011/08 Μεταξύ: ΓΙΩΡΓΟΣ και ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ ΠΕΝΤΑΡΑ, από την Πάφο, ως γονείς, κηδεμόνες και τα πρόσωπα που ασκούν τη γονική μέριμνα του ανήλικου ΒΙΚΤΩΡΑ ΠΕΝΤΑΡΑ Εναγόντων και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ως εκπροσωπούντος τη Δημοκρατία και/ή τις διάφορες υπηρεσίες και Υπουργεία αυτής και/ή το Υπουργείο Υγείας, από τη Λευκωσία Δρ. ΝΕΣΤΩΡΑΣ ΜΙΧΑΗΛ (Γυναικολόγος), από τη Πάφο ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, από τη Πάφο ΗΛΙΑΔΑ ΠΟΤΑΜΙΤΟΥ, από τη Πάφο Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων 3 και 4 ημερ. 13.2.2015 ---------------------------- Ημερομηνία: 29.9.2015 Για τις Εναγόμενες 3 και 4-Αιτήτριες: κ. Ε. Μιχαήλ για Τ. Παπαδόπουλος και Σία ΔΕΠΕ Για τους Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Χ. Κληρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αξίωση του Ενάγοντα/Εναγόντων, δια γενικές και ειδικές αποζημιώσεις εδράζεται στην ισχυριζόμενη αμέλεια του ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού του Νοσοκομείου Πάφου η οποία επεσυνέβηκε κατά τη γέννα και μετά τη γέννα του ανήλικου Βίκτωρα στις 11 Μαϊου
  2. Ο Εναγόμενος 2 υπηρετούσε υπό την ιδιότητα του γυναικολόγου στο Νοσοκομείο Πάφου ενώ οι Εναγόμενες 3 και 4 ήσαν οι μαίες οι οποίες ήσαν παρούσες και «ξεγέννησαν» τη Βαλεντίνα Πενταρά. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης ο Εναγόμενος 2 απουσίαζε από το Νοσοκομείο και δεν ανταποκρίθηκε στις κλήσεις των Εναγομένων 3 και 4 να έλθει στο Νοσοκομείο, ενώ οι Εναγόμενες 3 και 4 καθυστερούσαν επί τρεις ώρες σχεδόν τον τοκετό και στο τέλος ξεγέννησαν τη Βαλεντίνα χωρίς οιανδήποτε ή κατάλληλη μηχανική υποστήριξη. Αποτέλεσμα των ενεργειών και παραλείψεων αυτών ήταν να γεννηθεί ο Βίκτωρας αφού ήδη είχε δημιουργηθεί περιγεννητική ασφυξία στην οποία περιήλθε το έμβρυο και κατ΄ ακολουθία το νεογνό. Υποστηρίζεται με την Έκθεση Απαίτησης πως στο φάκελο της Βαλεντίνας Πενταρά υπήρχε καταχώριση πως και στον προηγούμενο τοκετό, κατά τον οποίο είχε φέρει στον κόσμο το πρώτο της παιδί, υπήρξε επιπλοκή την ώρα του τοκετού "No progress" και έγινε κατεπείγουσα μηχανική υποστήριξη γεγονός που αναφέρθηκε στις Εναγόμενες 3 και
  3. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν ο Βίκτωρας να παρουσιάζει σωρεία προβλημάτων, τραυμάτων και αναπηρίας η οποία προκλήθηκε λόγω της κατάστασης περιγεννητικής ασφυξίας στην οποία περιήλθε με συνεπακόλουθη βλάβη του κεντρικού νευρικού συστήματος εκ της οποίας επροκλήθηκε αριστερή σπαστική ημιπληγία, μονιμότητα στη στάση του αριστερού άνω άκρου και άλλες καταστάσεις όπως στην Έκθεση Απαίτησης λεπτομερώς περιγράφεται. Στις 13.10.2011 καταχωρήθηκε μετά από σχετική άδεια, τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης και ακολούθησε η καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων 3 και 4 στην τροποποιηθείσα Έκθεση Απαίτησης. Εκθέσεις Υπεράσπισης καταχωρήθηκαν εκ μέρους και των λοιπών Εναγομένων. Με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση αυτής της Έκθεσης Υπεράσπισης με την εισαγωγή προδικαστικών ενστάσεων και προσθήκης αρκετών άλλων παραγράφων και υποπαραγράφων. Επιδιώκεται επίσης η εισαγωγή λεπτομερειών αμέλειας του Εναγόμενου 1 έναντι των Εναγομένων 3 και
  4. Λόγω του εκτενούς των επιδιωκόμενων τροποποιήσεων, καταγράφονται οι προδικαστικές ενστάσεις και γίνεται αναφορά στις λοιπές τροποποιήσεις. ««
  5. Άνευ βλάβης όλων των κατωτέρω ισχυρισμών τους ή/και επιπρόσθετα, οι Εναγόμενες 3 και εγείρουν τις ακόλουθες προδικαστικές ενστάσεις ή/και υπερασπίσεις και ισχυρίζονται ότι η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί,σωρευτικά ή διαζευκτικά, για τους ακόλουθους, ανεξάρτητους μεταξύ τους, λόγους: (α) Η παρούσα αγωγή, στην έκσταση που αφορά τις αξιώσεις του Γιώργου Πενταρά προσωπικά ή/και της Βαλεντίνας Πενταρά προσωπικά εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 ή/και εναντίον εκάστου εκ των Εναγομένων, δεν μπορεί να επιτύχει ή/και προχωρήσει ή/και θα πρέπει να ανασταλεί ή/και απορριφθεί λόγω παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος του Γιώργου Πενταρά, προσωπικά ή/και υπό την προσωπική του ιδιότητα, και της Βαλεντίνας Πενταρά, προσωπικά ή/και υπό την προσωπική της ιδιότητα ή/και των Εναγόντων ή/και οι Εναγόμενες 3 και 4 ισχυρίζονται ότι η επίδικη αξίωση έχει παραγραφεί προ της καταχώρισης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής δυνάμει του Άρθρου 68(α) του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 ή/και δυνάμει της εφαρμοστέας Νομοθεσίας. (β) Οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται ή/και κωλύονται ή/και εμποδίζονται (estopped) από το να εγείρουν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 ή/και να αξιώνουν αποζημιώσεις ή/και οιεσδήποτε αποζημιώσεις από τις Εναγόμενες 3 και 4 λόγω ολιγωρίας ή/και υπέρμετρης καθυστέρησης στη προώθηση ή/και καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής (latches) ή/και συνεπεία επίδειξης ασύγγνωστης αδιαφορίας ή/και αμέλειας ή/και κακοπιστίας εκ μέρους των Εναγόντων για προώθηση της απαίτησης τους ή/και ενώ οι Ενάγοντες είχαν την δυνατότητα να πράξουν τούτο, παρέλειψαν να καταχωρίσουν την παρούσα αγωγή εντός εύλογου χρόνου με αποτέλεσμα τον δυσμενή επηρεασμό των ουσιαστικών δικαιωμάτων των Εναγομένων 3 και 4 στην υπόθεση ή/και του συνταγματικού δικαιώματος τους για δίκαιη δίκη ή/και άλλως πως ή/και με αυτή τους την συμπεριφορά οι Ενάγοντες αποποιήθηκαν των δικαιωμάτων τους για έγερση της παρούσας αγωγής, επί των οποίων οι Εναγόμενες 3 και 4 βασίστηκαν, μεταβάλλοντας την οικονομική ή /και νομική τους θέση. (γ) Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή στην έκταση που αφορά τον Γιώργο Πενταρά προσωπικά και την Βαλεντίνα Πενταρά προσωπικά, θα πρέπει να απορριφθεί, ως παράτυπη ή/και απαράδεκτη ή/και δεν μπορεί να προχωρήσει ως έχει καθότι ενώ εγείρεται υπό τους Γιώργο και Βαλεντίνα Πενταρά υπό την ιδιότητα τους «ως γονείς, κηδεμόνες και τα πρόσωπα που ασκούν την γονική μέριμνα του ανήλικου ΒΙΚΤΩΡΑ ΠΕΝΤΑΡΑ» ή/και υπό την αντιπροσωπευτική τους ιδιότητα ως γονείς και κηδεμόνες του ανήλικού Βίκτωρα Πενταρά και όχι υπό την προσωπική τους ιδιότητα ή/και ενώ ο Γιώργος Πενταράς προσωπικά και η Βαλεντίνα Πενταρά προσωπικά δεν αποτελούν Ενάγοντες στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, εντούτοις αξιώνουν αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 υπό την προσωπική τους ιδιότητα ή/και η αγωγή ή/και οι αξιώσεις στο αιτητικό της Έκθεσης Απαίτησης στην έκταση που αφορούν τους Γιώργο Πενταρά και Βαλεντίνα Πενταρά προσωπικά είναι επιπόλαιες ή/και ενοχλητικής ή/και δεν μπορούν να επιτύχουν ή/και θα πρέπει να απορριφθούν. (δ) Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή στην έκταση που αφορά τον Γιώργο Πενταρά προσωπικά και την Βαλεντίνα Πενταρά προσωπικά, θα πρέπει να απορριφθεί καθότι στην Έκθεση Απαίτησης δεν αποκαλύπτεται προσωπικό αγώγιμο δικαίωμα ή/και οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα ή/και εύλογη αιτία αγωγής του Γιώργου Πενταρά, προσωπικά ή/και της Βαλεντίνας Πενταρά προσωπικά κατά των Εναγομένων 3 και 4 ή/και εναντίον έκαστου εκ των Εναγομένων ή/και η αγωγή στην έκταση που αφορά τα εν λόγω πρόσωπα προσωπικά ή/και υπό την προσωπική τους ιδιότητα είναι επιπόλαιη ή/και ενοχλητική.»» Με τις υπόλοιπες επιχειρούμενες τροποποιήσεις επιδιώκεται η λεπτομερής περιγραφή των καθηκόντων των Εναγομένων 3 και 4 υπό την ιδιότητα τους ως μαιών, η τακτική που ακολουθείται για τους επί καθήκοντι ιατρούς και επιχειρείται περιγραφή των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τον επίδικο τοκετό και την συμβολή των Εναγομένων 3 και
  6. Αναφορά γίνεται επίσης σε ιατρικά έγγραφα του Νοσοκομείου και στο φάκελο που αφορούσε τον πρώτο τοκετό της Βαλεντίνας Πενταρά. Επικαλούνται άρνηση των ισχυριζόμενων κατά τον τοκετό βλαβών και εισηγούνται πως εάν υπήρχε οποιαδήποτε ή η ισχυριζόμενη σπαστική ημιπληγία τότε ήταν αδύνατο να διαγνωσθεί λόγω απουσίας ή και ανυπαρξίας οποιωνδήποτε κλινικών ευρημάτων. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας Αντωνίας Λουκαρή, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τις Εναγόμενες 3 και
  7. Αφού επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τις αιτούμενες τροποποιήσεις αναφέρει πως η ανάγκη για προσθήκη αυτών προέκυψε κατόπιν προσεκτικότερης μελέτης της υπόθεσης και του φακέλου καθώς και της σχετικής Νομοθεσίας και Νομολογίας. Υποδεικνύει πως μόλις διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση, οι δικηγόροι των Εναγομένων 3 και 4 άμεσα, ενεργώντας με την απαιτούμενη σπουδή, καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. Εξηγεί πως η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε τον Ιανουάριο του 2015, όταν ανέλαβε την υπόθεση η δικηγόρος του γραφείου τους κα Δ. Τταουξιή η οποία διαπίστωσε την ανάγκη εισαγωγής των προδικαστικών ενστάσεων και η οποία, μετά την παραλαβή των εγγράφων από τους δικηγόρους των Εναγόντων, διαπίστωσε πως οι Εναγόμενες 3 και 4 έχουν επιπρόσθετες υπερασπίσεις. Παρατίθεται δε και η εξής αναφορά από την ενόρκως δηλούσα: «
  8. Εξ όσων καλύτερα γνωρίζω και συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους των Εναγομένων 3 και 4, ισχυρισμός περί παραγραφής αγώγιμου δικαιώματος σε αγωγή καθώς επίσης και η υπεράσπιση της ολιγωρίας και της ουσιώδους παρατυπίας στο κλητήριο ένταλμα, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου πρέπει να προβάλλονται ειδικά στο δικόγραφο της Υπεράσπισης του Εναγομένου για να μπορεί να ληφθεί υπόψη του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της. Σε περίπτωση δε που ο διάδικος υπέρ του οποίου λειτουργούν οι πιο πάνω υπερασπίσεις, δεν εγείρει τα θέματα αυτά με το δικόγραφό του, τότε η υπόθεση προχωρεί κανονικά σε εκδίκαση χωρίς εξέταση της.» Η αίτηση συνάντησε την ένσταση των Εναγόντων οι οποίοι εγείρουν ευάριθμους λόγους για τους οποίους θεωρούν την αίτηση απορριπτέα. (Οι υπόλοιποι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η αίτηση συναινούν στο αίτημα τούτο.) Συγκεκριμένα προτείνουν πως: «
  9. Η Ένορκος Δήλωση που τη συνοδεύει είναι ανεπαρκής, παράτυπη και/ή αόριστη με αποτέλεσμα να μην μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη Διακριτική του Ευχέρεια.
  10. Δεν παρέχεται επαρκής δικαιολογία ως προς τη μη συμπερίληψη των αιτούμενων Τροποποιήσεων από την αρχή. Οι ισχυρισμοί και τα όσα επιδιώκεται να συμπεριληφθούν με Τροποποίηση στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 και 4 ήταν γνωστά σε αυτές από την αρχή.
  11. Δεν επεξηγείται με σαφήνεια για ποιο λόγο είναι απαραίτητη και αναγκαία η αιτούμενη Τροποποίηση και πως θα εξυπηρετήσει το συμφέρον της δικαιοσύνης. Αντιθέτως είναι καταχρηστική και με τον τρόπο που ζητείται εμποδίζει το Δικαστήριο να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα αφού μετά θα έδιδε το δικαίωμα να επιτρέπονται αλόγιστα οποιεσδήποτε Τροποποιήσεις.
  12. Η Αίτηση καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα χωρίς να παρέχεται επαρκής εξήγηση για την καθυστέρηση. Η εν λόγω καθυστέρηση παραβιάζει και το θεμελιώδες δικαίωμα των Εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης τους εντός ευλόγου χρόνου.
  13. Οι αιτούμενες Τροποποιήσεις αφορούν γεγονότα τα οποία ήταν γνωστά στις Εναγόμενες 3 και 4 από την καταχώρηση της αγωγής και η αιτιολογία ότι α έγγραφα ήρθαν εις γνώση τους πρόσφατα δεν ευσταθεί. Εν πάση περιπτώσει μπορούσαν να έχουν πρόσβαση στα έγγραφα και στους ιατρικούς φακέλους.
  14. Με την αιτούμενη Τροποποίηση προκαλείται αδικία και/ή ζημιά στους Ενάγοντες η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα. Εγείρονται δε νέα θέματα για τα οποία χρειάζεται να γίνει νέα μελέτη.
  15. Η αιτούμενη Τροποποίηση σε καμία περίπτωση δεν είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης και δεν βοηθά ούτε στην αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων ούτε στην αποκρυστάλλωση ευθύνης και δικαιωμάτων των διαδίκων.
  16. Οι Αιτήτριες δε δίδουν καμία σοβαρή και/ή βάσιμη δικαιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή της παρούσας αίτησης και δεν έχουν δικαιολογήσει τις αιτούμενες Τροποποιήσεις και/ή την αναγκαιότητα τους.
  17. Η αιτούμενη Τροποποίηση αποτελεί προσπάθεια διάσωσης μιας ελλειπούς Υπεράσπισης με βασικό στόχο την καθυστέρηση της εκδίκασης της αγωγής.
  18. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Την ένσταση συνοδεύει η ένορκη δήλωση του Γιώργου Πενταρά, πατέρα του ανήλικου Βίκτωρα. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης και προσθέτει πως οι Εναγόμενες 3 και 4 γνώριζαν τα θέματα που επιχειρούνται να εισαχθούν με την αιτούμενη τροποποίηση, και θα μπορούσαν να τα συμπεριλάβουν στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρισαν στις 24.2.
  19. Ισχυρίζεται πως οι Εναγόμενες 3 και 4 μπορούσαν να εγείρουν ενωρίτερα αυτά τα ζητήματα και πως βασικός στόχος τους είναι η καθυστέρηση. Τονίζει δε πως στις 12.1.2015 όταν η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση δόθηκαν από τους Ενάγοντες σε όλους τους Εναγόμενους αντίγραφα των εγγράφων που θα κατατίθοντο κατά την ακροαματική διαδικασία ώστε αυτά να μελετηθούν και να είναι όλοι σε θέση να καταθέσουν κοινά παραδεκτά γεγονότα. Αντ΄ αυτού, αντί της ύπαρξης κοινής δήλωσης, καταχωρήθηκαν αιτήσεις τροποποίησης των Εκθέσεων Υπεράσπισης εκ μέρους όλων των Εναγομένων. Υποδεικνύεται περαιτέρω, πως η δικηγόρος κα Τταουξιή, η οποία όπως αναφέρεται πρόσφατα ανέλαβε την υπόθεση, εργάζεται στο δικηγορικό γραφείο Τάσσου Παπαδόπουλου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. οι οποίοι ήσαν από την αρχή και εξακολουθούν να είναι οι δικηγόροι των Εναγομένων 3 και
  20. Προβάλλεται επίσης η θέση πως οι αιτούμενες να εισαχθούν προδικαστικές ενστάσεις είναι αβάσιμες και ανυπόστατες, ότι θα προσθέσουν περαιτέρω καθυστέρηση, ζημιές και έξοδα και ότι εγείρονται νέα θέματα για τα οποία θα απαιτηθεί περαιτέρω μελέτη. Οι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με γραπτές αγορεύσεις τις θέσεις τους, ιδιαίτερη μνεία των οποίων, γίνεται κατωτέρω, όπου απαιτείται. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (δέστε Χρίστου ν. Αζά

(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (δέστε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Jamal Khan v. Δημοκρατίας του Πακιστάν
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίζονται στη Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33 και έχουν ως εξής: «
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμώνται όλα τα σχετικά γεγονότα τα οποία τείνουν να διαμορφώσουν και προδιαγράψουν το πλαίσιο της δίκης σε συνάρτηση με τα χρονικά όρια για την επίλυση τους. Προβάλλεται ιδιαίτερα από το συνήγορο των Εναγόντων η σημειωθείσα καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, χωρίς να παρέχεται οποιαδήποτε επεξήγηση για τούτο με αποτέλεσμα να παραβιάζεται το δικαίωμα των Εναγόντων για εκδίκαση της υπόθεσης τους σε εύλογο χρόνο. Παρέπεμψε δε μεταξύ άλλων στην απόφαση C & A Pelekanos Associates Ltd v. Πελεκάνου
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2075, και στα εκεί διατυπωθέντα. Η αντίθετη εισήγηση, προερχόμενη από τη συνήγορο των Αιτητριών, υπογραμμίζει την ανάγκη εισαγωγής των προδικαστικών ενστάσεων της παραγραφής, της ολιγωρίας και του κωλύματος ώστε αυτές να είναι δυνατόν να εκδικαστούν, όπως προδιαγράφεται στις αποφάσεις Δ. Φεσσά v. Ε. Χασάπη
(1994)1 Α.Α.Δ. 337, Ν. Χριστοφίδου v. Δ. Παπαχρυστοστόμου
(2009)1 Α.Α.Δ. 1360, Α. Φραντζής v. Φιλική Ασφαλιστική Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 254. Εισηγείται δε πως ακόμη και εάν ήθελε φανεί ότι οι εν λόγω υπερασπίσεις μπορούσαν εύλογα να είχαν εντοπιστεί και δικογραφηθεί από τις Εναγόμενες 3 και 4 και τους δικηγόρους τους στο αρχικό δικόγραφο της υπεράσπισης τους ή σε άλλο προγενέστερο στάδιο της υπόθεσης, κάτι τέτοιο και πάλι δεν θα μπορούσε από μόνο του να οδηγήσει σε αποστέρηση του δικαιώματος των Εναγομένων 3 και 4 να προβούν στη σχετική τροποποίηση. Αυτό διότι, σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, η επίδειξη πιθανούς αμέλειας κατά τον χειρισμό μίας υπόθεσης, είτε από τον ίδιο τον διάδικο, είτε από τον δικηγόρο του, δεν αποτελεί παράγοντα ο οποίος θα μπορούσε αφ΄ εαυτού να αποκλείσει τη δυνατότητα έγκρισης αιτήματος τροποποίησης και να χρησιμοποιηθεί σε βάρος των δικαιωμάτων του διαδίκου που αιτείται τροποποίησης, αν η αιτούμενη τροποποίηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Αποτελεί τη θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στη SABA & CO. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents (ανωτέρω), κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στη Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου (ανωτέρω), λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπον τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ. v. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Όσον αφορά το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση, σχετική είναι και η απόφαση στην Astor Manufacturing v. A.G. Leventis (ανωτέρω). Ουσιαστικά όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, τόσο πιο αναγκαία γίνεται η παροχή αιτιολόγησης. Εκείνο δε που σαφέστατα προκύπτει από τη διάφορη νομολογία είναι πως κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της περιστατικά και ανάλογα ασκείται και η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Στην κρινόμενη περίπτωση οι Εναγόμενες 3 και 4 προβάλλουν τη θέση πως η ανάγκη για τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης τους, προέκυψε πολύ πρόσφατα (όπως στην ένορκη δήλωση εξηγείται) και ότι ενήργησαν με τη δέουσα σπουδή για καταχώριση της παρούσας αίτησης. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχθεί τούτη την εξήγηση και αιτιολογία. Η αγωγή καταχωρήθηκε το
  1. Ο τίτλος της αγωγής από τότε ο ίδιος. Ο τρόπος προβολής των αξιώσεων επίσης δεν μεταβλήθηκε. Ο χρόνος έγερσης του αγώγιμου δικαιώματος γνωστός και σαφής. Επομένως, ποια από αυτά τα γεγονότα ήσαν άγνωστα και απαιτήθηκαν επτά έτη αργότερα για να προκύψει ανάγκη τροποποίησης; Πέραν τούτου, η εισαγωγή τώρα, σε αυτό το στάδιο, (μετά που ανταλλάγησαν έγγραφα για σκοπό συζήτησης κοινών αποδεκτών γεγονότων στο στάδιο της ακρόασης) θα δημιουργήσει όντως αδικία στους Ενάγοντες, οι οποίοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με εξέταση νέων θεμάτων, όπως λανθασμένοι διάδικοι, παραγραφή, κάτι που για εφτά χρόνια δεν είχαν αντιμετωπίσει και ανέμεναν την εκδίκαση της υπόθεσης τους. Υπενθυμίζεται πως τα δικόγραφα, με την καταχώριση Εκθέσεων Υπεράσπισης και Απαντήσεων είχαν συμπληρωθεί από τον Δεκέμβριο του
  2. Εάν έγκαιρα από τότε εγείρονταν τα θέματα που τώρα επιθυμούν να εισάξουν οι Εναγόμενοι και οι Εναγόμενες 3 και 4, τότε θα υπείχαν ουσιαστικότερης και ουσιωδέστερης καταλυτικής σημασίας, με την έγκαιρη εκδίκαση τους. Η παράλειψη των Εναγομένων 3 και 4 συνεχίσθηκαν όταν, ακόμη και μετά την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης και την εκ μέρους τους καταχώρησης τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης, και πάλιν παρέλειψαν να επιχειρήσουν εισαγωγή των προδικαστικών τους ενστάσεων και των υπόλοιπων προς τροποποίηση θεμάτων. Αξιοσημείωτο και σημαντικό είναι επίσης το γεγονός πως οι Εναγόμενες 3 και 4 ενώ είχαν ένσταση στο αίτημα των Εναγόντων για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης (η οποία έγινε το Δεκέμβριο του 2011) με την οποία εισήχθησαν απαιτήσεις και αξιώσεις για ειδικές ζημιές και περαιτέρω αποζημιώσεις, τις οποίες τώρα θεωρούν παραγραφείσες και μη νόμιμα αξιούμενες, δεν είχαν προβάλει τότε ως λόγο ένστασης την παραγραφή και την ολιγωρία. Το γεγονός πως τώρα ανέλαβε άλλος δικηγόρος από το ίδιο δικηγορικό γραφείο, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση αναφορικά με τα δικαιώματα των Εναγόντων. Παρά την αναγνώριση εκ μέρους του Δικαστηρίου, πως οι επιχειρούμενες να εισαχθούν προδικαστικές ενστάσεις είναι ουσιώδους σημασίας, εντούτοις, αυτό το γεγονός καθιστούσε ακόμη επιτακτικότερη την ανάγκη άμεσης έγερσης τους και όχι επίκληση τους 7 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής, όταν πλέον οι Ενάγοντες έχουν διαμορφώσει μια άλλη εικόνα για τα δικαιώματα τους από τις υπερασπίσεις που έχουν έκτοτε καταχωρηθεί. Έχουν έκτοτε δημιουργηθεί προσδοκίες εκδίκασης της υπόθεσης χωρίς αμφισβήτηση της νομιμότητας των αξιώσεων τους και χωρίς την επίκληση οποιωνδήποτε κωλυμάτων για προώθηση της αγωγής. Μη επαρκώς αιτιολογημένη κρίνεται η θέση για την πρόσφατη γνώση των Κανονισμών και Οδηγιών δυνάμει των οποίων λειτουργούν τα κρατικά νοσηλευτήρια ή της πρόσφατης μελέτης του περί Νοσηλευτικής και Μαιευτικής Νόμου του
  3. Σημειώνεται πως ήδη με την υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισης γίνεται αναφορά στην τακτική που επικρατεί όταν ένας τοκετός εξελίσσεται ομαλά. Τα πλείστα των γεγονότων που επιχειρούνται να εισαχθούν αφορούν την εξέλιξη των γεγονότων που έλαβαν χώρα κατά τον τοκετό της επίδικης ημερομηνίας. Τα ανωτέρω γεγονότα και στοιχεία ήσαν γνωστά, αφού αφορούσαν την άμεση εμπλοκή των Εναγομένων 3 και
  4. Αλλά ακόμη και να μην ήσαν γνωστά όμως εύλογα και έγκαιρα μπορούσαν να εντοπιστούν από τις Εναγόμενες 3 και 4 από τα πρώτα στάδια της διαδικασίας (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου v. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 Α.Α.Δ. 807). Παρά την αναγνωρισμένη φιλελεύθερη τάση που επικρατεί για τροποποίηση των δικογράφων εντούτοις αυτή δεν μπορεί, με μια επίκληση λάθους ή αμέλειας, χωρίς επαρκείς εξηγήσεις, να επιτρέπεται με την αναφορά της πρόσφατης προσεκτικότερης μελέτης. Οι Εναγόμενες 3 και 4 δηλώνουν πώς πρόσφατα περιήλθαν στη γνώση τους έγγραφα και ιατρικοί φακέλοι. Για τους Κανονισμούς, Οδηγίες και Νομοθεσία έχει ήδη καταγραφεί η θέση του Δικαστηρίου. Οι ιατρικοί φάκελοι, όπως εκείνος της Βαλεντίνας Πενταρά και των σημειώσεων επ΄ αυτού, υπήρχαν πάντοτε στο Νοσοκομείο και οι Εναγόμενες 3 και 4 ως εκ της θέσεως και ιδιότητας τους αναμένετο να λάβουν έγκαιρα γνώση του περιεχομένου του ή να μεριμνήσουν να λάβουν γνώση. Στην Α. Χ"Λαμπρή v. Μ. Πετεινού
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ. 1022, το Πρωτόδικο Δικαστήριο είχε απορρίψει αίτημα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης, η οποία είχε καταχωρηθεί 4 και πλέον χρόνια από την καταχώριση της αγωγής, για διάφορους λόγους, μεταξύ άλλων και για το ότι εισήγαγε νέα βάση αγωγής, χωρίς να ασχοληθεί με τον προβληθέντα λόγο ένστασης για καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης. Το αίτημα είχε υποβληθεί πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας. Το Εφετείο επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση υπέδειξε πως η σημειωθείσα καθυστέρηση των 4½ χρόνων, αποτελούσε ένα ακόμη ισχυρό παράγοντα για απόρριψη της αίτησης, ανεξάρτητα από τη γενική πρόνοια των Κανονισμών ότι η τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Για τούτο, κρίνεται, πως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου η οποία να επιτρέπει την τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων 3 και 4, θα παραβίαζε τα δικαιώματα και συμφέροντα των Εναγόντων. Για όλους τους ανωτέρω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον των Εναγομένων 3 και 4-Αιτητριών και υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόντων (κατά το 1/3 αυτών), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για Τροποποίηση Ε/Υ) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.