HERMES AIRPORTS LTD κ.α. ν. KOUROUSHIS LION RESORTD LTD, Αρ. Αγωγής: 1507/13, 15/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A153 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1507/13 Μεταξύ:
- HERMES AIRPORTS LTD, εκ Λευκωσίας
- ADAIRPORT MEDIA LTD, εκ Λευκωσίας Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση και KOUROUSHIS LION RESORTD LTD, εκ Πάφου Εναγόμενης-Αιτήτριας ---------------------------- Αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης ημερ. 20.3.2015 ---------------------------- Ημερομηνία: 15.9.2015 Για Εναγόμενη-Αιτήτρια: κα Μ. Κορακίδου Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Μ. Πιερή για κ. Πετρίδη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα επιδιώκεται η τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης τόσο με την προσθήκη νέων παραγράφων όσο και την τροποποίηση λεκτικού ήδη υπαρχουσών. Την αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση του Κ. Κουρούσιη διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, ο οποίος δηλώνει μεταξύ άλλων, πως μετά τον ορισμό της υπόθεσης για οδηγίες με σκοπό και το συμβιβασμό της, κατά τη μελέτη του φακέλου της υπόθεσης προς τον πιο πάνω σκοπό, εντοπίστηκαν κάποιες παραλείψεις στην Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγόμενης και ζητήθηκε ο εκ νέου ορισμός της αγωγής για οδηγίες προς το σκοπό καταχώρησης της παρούσας αίτησης για τροποποίηση. Συμπληρώνει την ένορκη δήλωση του καταγράφοντας την αναγκαιότητα όπως συμπληρωθούν οι παραλείψεις οι οποίες εντοπίστηκαν για την αποπεράτωση των πραγματικών ζητημάτων που είναι αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων και να τεθούν ορθά και με περισσότερη σαφήνεια τα πραγματικά γεγονότα. Οι Ενάγοντες-Καθ΄ ων η αίτηση αμφισβητούν το δικαίωμα των Εναγομένων για τροποποίηση και εγείρουν με την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης ευάριθμους λόγους ένστασης, όπως: «(α) Η αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη. (β) Η αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση, χωρίς να δίδεται από τον ενόρκως δηλούντα, κ. Κύπρο Κουρούσιη, οποιαδήποτε εξήγηση περί τούτου. (γ) Η αιτούμενη τροποποίηση θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες. (δ) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, αντίθετα, θα προσθέσει στη δικαστική διαδικασία περαιτέρω αμφισβητούμενα ζητήματα. (ε) Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι δυσνόητες και/ή ακατανόητες και εν πάση περιπτώσει δεν απλοποιούν τη δικαστική διαδικασία. (στ) Η ένορκος δήλωση, που υποστηρίζει την αίτηση για τροποποίηση δεν αιτιολογεί με κανένα τρόπο την αναγκαιότητα για τροποποίηση σε αυτό το στάδιο της υπεράσπισης και ως εκ τούτου η αίτηση είναι καταχρηστική.» Η ένσταση στηρίζεται στην ένορκη δήλωση του Μ. Κυριακίδη, διευθυντή της Ενάγουσας 2 ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος κατάλληλα και από την Ενάγουσα
- Επαναλαμβάνονται με την ένορκη δήλωση οι λόγοι ένστασης και υποστηρίζεται ότι η τροποποίηση δε θα απλοποιήσει τη δικαστική διαδικασία αλλά θα προσθέσει περαιτέρω αμφισβητούμενα γεγονότα. Ότι δεν αιτιολογείται η καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος. Ότι τυχόν έγκριση του θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα των Εναγόντων. Προστίθεται και η θέση πως η αιτούμενη τροποποίηση είναι ακατανόητη και ότι η Εναγόμενη-Αιτήτρια έχει υποχρέωση να καταγράψει με απλότητα και σαφήνεια την αιτούμενη τροποποίηση, κάτι που απέτυχε να πράξει. Οι συνήγοροι έχουν υποστηρίξει τις θέσεις τους με παραπομπή σε νομολογία. Νομική πτυχή Έχει νομολογηθεί ότι η τροποποίηση της δικογραφίας είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και ότι εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (δέστε Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707). Στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή της αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Έχει περαιτέρω νομολογηθεί ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα (δέστε Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934. Η προσέγγιση αυτή συνάδει με εκείνη που διατυπώθηκε στην Associated Leisure Ltd and others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All E.R. 754, Jamal Khan v. Δημοκρατίας του Πακιστάν
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211. Οι αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνοψίζονται στη Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd κ.α.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 33 και έχουν ως εξής: «
(1)H τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέρονται του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.» Έχει εισηγηθεί κατά την αγόρευση της η συνήγορος της Αιτήτριας πως: «Η αιτούμενη τροποποίηση αφορά το περιεχόμενο των επιδίκων συμβάσεων και τα έννομα αποτελέσματα τα οποία αυτές επιφέρουν τόσο στα δικαιώματα των εναγόντων, όσο και στις υποχρεώσεις της εναγόμενης. Δηλαδή, η μαρτυρία η οποία θα προσαγόταν από τους ενάγοντες, αν δεν γινόταν οποιαδήποτε τροποποίηση, δεν μπορεί να διαφέρει από τη μαρτυρία που θα προσαχθεί εάν επιτραπεί η τροποποίηση». Εξετάζοντας τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης σημαντικό είναι να σημειωθεί η βάση της αγωγής και υπεράσπιση. Εναντίον της Εναγόμενης αξιώνονται διάφορα ποσά από τους Ενάγοντες δυνάμει σύμβασης προσφοράς διαφημιστικών υπηρεσιών τις οποίες οι Ενάγουσες επρόσφεραν προς την Εναγόμενη στο αεροδρόμιο Πάφου. Η χρονική περίοδος της συμφωνίας φέρεται να ήταν 12ετής ισχύος, αρχόμενης από 11.11.2008 με ημερομηνίας λήξης την 10.11.
- Σύμφωνα πάντοτε με την Έκθεση Απαίτησης, η Εναγόμενη κατέβαλε κάποια προκαταβολή, αρνείται και/ή καθυστερεί την καταβολή του υπόλοιπου ποσού και κατά ή περί την 27.5.2009, η Εναγόμενη μέσω του δικηγόρου της επιχείρησε αναιτιολόγητα να τερματίσει τη σχετική συμφωνία. Με την καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης της, η Εναγόμενη παραδέχεται την υπογραφή της συμφωνίας ημερ. 11.9.
- Ισχυρίζεται πως οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται και/ή κωλύονται να αξιώνουν οποιαδήποτε δικαιώματα διαφήμισης για την περίοδο μετά τον τερματισμό της συμφωνίας από την Εναγόμενη. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η Εναγόμενη τερμάτισε τη συμφωνία από την 27.5.2009 και οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να αξιώνουν δικαιώματα άδειας χρήσης ή δικαιώματα εξυπηρέτησης. Με τη σκοπούμενη να εισαχθεί τροποποίηση γίνεται παραδοχή της καταβολής ποσού €3.750,00σ. ως προκαταβολής. Ισχυρίζεται περαιτέρω πώς κατά την περίοδο υπογραφής της επίδικης συμφωνίας η Εναγόμενη συνεργαζόταν με άλλη εταιρεία, διαφημιστικό υλικό της οποίας εκτίθετο στις διαφημιστικές πινακίδες των Εναγόντων. Προστίθεται δε ο ισχυρισμός πως οι Ενάγοντες ουδέποτε παρείχαν στην Εναγόμενη διαφημιστικές υπηρεσίες αλλά οι οποιεσδήποτε υπηρεσίες παρήχοντο προς άλλη εταιρεία η οποία συνεργαζόταν τότε με την Εναγόμενη και με την οποία η συνεργασία έληξε τον Οκτώβριο του
- Προσθέτει δε: «Περαιτέρω δε ισχυρίζεται ότι κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2009 και μετά την λήξη της συνεργασίας της Εναγόμενης με την άλλη εταιρεία το διαφημιστικό υλικό της οποίας εκτιθόταν στους διαφημιστικούς πίνακες των εναγόντων, η εναγόμενη ζήτησε από τους ενάγοντες όπως κατεβάσουν το διαφημιστικό υλικό της άλλης εταιρείας από τις διαφημιστικές πινακίδες τους και όπως τοποθετήσουν διαφημιστικό υλικό της Εναγόμενης». Δεδομένου πως οι Ενάγοντες συνέχιζαν να διαφημίζουν άλλη από την Εναγόμενη εταιρεία: «Λόγω της πιο πάνω αντισυμβατικής συμπεριφοράς των εναγόντων, η εναγόμενη τερμάτισε τις επίδικες συμφωνίες, εκ νέου, με επιστολή τους την 26η Απριλίου 2010». Από τα ανωτέρω καταγραφέντα διαφαίνεται πώς όντως υπάρχει μια διαφοροποίηση γεγονότων αναφορικά με την προσφορά των υπηρεσιών. Τούτο όμως δεν καθιστά την αίτηση ακατανόητη όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ούτε και προσθέτει νέα βάση υπεράσπισης. Παρά ταύτα, υπενθυμίζονται τα εξής. Η προσθήκη νέων υπερασπίσεων, δεν έχει την ίδια δυναμική ως η νέα βάση αγωγής, εφόσον ο ενάγων έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αντικρούσει τους όποιους ισχυρισμούς με την Απάντηση του στην Υπεράσπιση (δέστε Annual Practice 1958, σελ. 627). Όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η οποία δεν έχει παραγραφεί, η οποία θεωρείται πολύ πιο σοβαρή δικονομική ενέργεια από την εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης, η αίτηση τροποποίησης δεν οδηγείται χωρίς άλλο σε απόρριψη αλλά ο παράγοντας αυτός συνεκτιμάται με τα υπόλοιπα στοιχεία. (Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707, Κ. Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. ΕΦ. 204/09 ημερ. 25.4.12). Εκείνο που σαφέστατα προκύπτει είναι πως η κάθε περίπτωση εξετάζεται με τα δικά της περιστατικά και ιδιαιτερότητες. Προβάλλεται από τους Ενάγοντες το καθυστερημένο στάδιο στο οποίο η αίτηση υποβάλλεται. Τονίζεται πώς η αγωγή έχει ορισθεί για οδηγίες αρκετές φορές και μετά ακολούθησε η παρούσα αίτηση. Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση τείνει τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως, φαίνεται να περιορίστηκε στην Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Α. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Στο πλαίσιο της άσκησης διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου συνεκτιμώνται όλοι οι παράγοντες και τα Δικαστήρια επιτρέπουν σε κατάλληλες περιπτώσεις την τροποποίηση, ακόμα και όταν αυτή ήταν το αποτέλεσμα αμέλειας (βλ. Μ. Παρασκευά κ.α. v. Κυπριακής Δημοκρατίας. Αρ. υπόθεσης 1260/08, ημερ. 18.9.2009. Στην κρινόμενη περίπτωση η αίτηση ασκήθηκε μετά από τον ορισμό της αγωγής για οδηγίες. Ακολούθησαν κάποιες εμφανίσεις στις οποίες δηλώθηκε η ανάγκη και η επιθυμία για τροποποίηση και καταχωρήθηκε η παρούσα πριν ή αγωγή ορισθεί για ακρόαση. Παρά το γεγονός πώς κρίνεται ότι η Εναγόμενη θα μπορούσε να ενεργήσει με περισσότερη σπουδή ώστε άμεσα να καταχωρήσει την αίτηση για τροποποίηση εντούτοις θεωρείται πως δεν ενήργησε με υπέρμετρη καθυστέρηση με τρόπο ώστε να θίγονται τα συμφέροντα των Καθ΄ ων ή να επηρεάζονται δυσμενώς ώστε να προκαλείται αδικία η οποία να μην μπορεί να αποκατασταθεί με την κατάλληλη οδηγία για έξοδα. Συνακόλουθα: Η αίτηση επιτρέπεται. Εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Έκθεσης Υπεράσπισης ως η αίτηση. Η τροποποιηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Απάντηση στην Υπεράσπιση να καταχωρηθεί 7 ημέρες μετά. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, με δεδομένη την αποτυχία της ένστασης, κρίνεται εύλογο, έχοντας υπόψη την απόφαση Χ"Γέρου v. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (αρ. 7)
(2003)3 Α.Α.Δ. 31, όπως επιδικασθεί το ½ των εξόδων υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως και όσα θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για Τροποποίηση Ε/Υ) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο