← Κύπρος

Ανδρέας Ιωάννου ν. Πολυχρονίδης Γκενρί, Αρ. Αγωγής 2559/2011, 2/9/2015

Ανδρέας Ιωάννου ν. Πολυχρονίδης Γκενρί, Αρ. Αγωγής 2559/2011, 2/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A145 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Κ. Κουνίδου Ε.Δ Αρ. Αγωγής 2559/2011 Μεταξύ: Ανδρέας Ιωάννου από την Πάφο Ενάγοντα Και Πολυχρονίδης Κεντρής από την Πάφο Εναγόμενου ................. Και ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος ημερομηνίας 26.4.2012 Μεταξύ: Ανδρέας Ιωάννου από την Πάφο Ενάγοντα Και Πολυχρονίδης Γκενρί από την Πάφο Εναγόμενου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2 Σεπτεμβρίου 2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον ενάγοντα: κ. Ν. Μάντης για Mantis & Athinodorou LLC Για τον εναγόμενο: κ. Σ. Σάββα Α Π Ο Φ Α Σ Η * Η απαίτηση του ενάγοντα εναντίον του εναγόμενου αφορά ειδικές αποζημιώσεις και συγκεκριμένα αποζημιώσεις ύψους €2880.- για υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημα του με αρ. εγγραφής KSP 581 από τροχαίο ατύχημα, το οποίο επισυνέβη στις 8.5.2010 στη Λεωφόρο Μεσόγης στην Πάφο μεταξύ του πιο πάνω οχήματος, με οδηγό την Μιρέττα Ιωάννου και του οχήματος υπ΄ αρ. εγγραφής ABJ 376, με οδηγό τον εναγόμενο. Η παρούσα αγωγή κατόπιν διατάγματος ημερ. 28.2.2014 συνενώθηκε με την αγωγή 2558/2011 για συνεκδίκαση ως προς το θέμα της ευθύνης. Μετά την έναρξη της ακρόασης των συνενωμένων αγωγών, δηλώθηκε από τον συνήγορο του εναγόμενου, ότι ο εναγόμενος αποδέχεται πλήρη ευθύνη για την πρόκληση του δυστυχήματος με αποτέλεσμα ο σκοπός της συνένωσης να ματαιωθεί και οι δύο αγωγές να απόσυνενωθούν ώστε να εκδικαστούν τα υπόλοιπα επίδικα θέματα σε κάθε περίπτωση. Αποτέλεσμα της πιο πάνω δήλωσης, ήταν να παραμείνει ως το μόνο επίδικο θέμα προς εξέταση στην παρούσα υπόθεση το ζήτημα των ειδικών αποζημιώσεων του ενάγοντα αφού ο εναγόμενος με την έκθεση υπεράσπισης του αρνείται τις ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές του ενάγοντα. Η απαίτηση για επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων που ο ενάγων ζητά με την αγωγή του δεν έχει με οποιοδήποτε τρόπο προωθηθεί. Κατά την ακροαματική διαδικασία για τον ενάγοντα κατέθεσε ενόρκως ο ίδιος ο ενάγοντας (Μ.Ε.1), ο Ελευθέριος Χριστοδουλίδης ισιωτής - βαφέας αυτοκινήτων (Μ.Ε.2) και για τον εναγόμενο μαρτυρία έδωσε ο ίδιος ο εναγόμενος (Μ.Υ.1). Ως τεκμήρια στην υπόθεση κατατέθηκαν τα πιο κάτω:

  1. Γραπτή δήλωση του ενάγοντα η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 1). ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ( Η απόφαση δόθηκε κατά την διάρκεια των θερινών διακοπών μετά από άδεια της Προέδρου)
  2. Πιστοποιητικό εγγραφής του οχήματος με αρ. εγγραφής KPS 581 (Τεκμήριο 2).
  3. Τιμολόγιο ημερ. 8.6.2010 (Τεκμήριο 3).
  4. Αντίγραφα αποδείξεων είσπραξης με αρ. 1167 και 1363 (Τεκμήριο 4).
  5. Απόδειξη κατάθεσης ημερ. 21.6.2010 της Laiki Asfalistiki Ltd (Τεκμήριο 5)
  6. Γραπτή δήλωση του εναγόμενου η οποία αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Τεκμήριο 6). Τα γεγονότα τα οποία αποτελούν κοινό έδαφος των δύο πλευρών και δεν έχουν αμφισβητηθεί είναι τα ακόλουθα: Κατά την 8.5.2010, το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΚSP581, το οποίο οδηγούσε η Mιρέττα Ιωάννου, ενάγουσα στην Αγωγή 2558/2011, στην λεωφόρο Μεσόγης με κατεύθυνση την Πάφο, συγκρούστηκε με το όχημα του εναγόμενου με αριθμούς εγγραφής ABJ 376, το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος έχοντας την ίδια κατεύθυνση. Το όχημα του ενάγοντα που οδηγούσε η Μ. Ιωάννου προπορευόταν του οχήματος του εναγόμενου και το δυστύχημα έγινε όταν το όχημα του εναγόμενου συγκρούστηκε με το μπροστινό του μέρος στο πίσω μέρος του οχήματος του ενάγοντα. Αποτέλεσμα της πιο πάνω σύγκρουσης ήταν να προκληθούν υλικές ζημίες στο πίσω μέρος του οχήματος του ενάγοντα. Η έκταση τους και το είδος των ζημιών αποτέλεσαν αντικείμενο διαφωνίας στην παρούσα υπόθεση. Τα όσα οι μάρτυρες, έχουν αναφέρει στο δικαστήριο έχουν καταγραφεί στα πρακτικά που τηρήθηκαν, λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο, μαζί με τα κατατεθέντα τεκμήρια στο σύνολο τους και δεν θεωρείται σκόπιμο να επαναληφθούν στην παρούσα απόφαση. Στην συνέχεια, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, γίνεται αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας των μαρτύρων και κατά λογική συνέπεια την αποδοχή ή απόρριψη της. Επίσης λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων στις αγορεύσεις τους. Κατά την ακροαματική διαδικασία είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενόρκως. Παρακολούθησα τον τρόπο που αυτοί έδιδαν μαρτυρία, τις απαντήσεις τους, την συμπεριφορά και αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους. Παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη, χωρίς να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, τους οποίους και έλαβα υπόψη μου κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, είναι η αμεσότητα των απαντήσεων, η σαφήνεια που αυτές περιείχαν, ο τρόπος με τον οποίο δίδονταν οι απαντήσεις από τους μάρτυρες, οι αντιφάσεις που υπήρξαν στις απαντήσεις τους και τα όσα γνώριζε ο κάθε ένας για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο και περίοδο. Σε ότι αφορά τον ενάγοντα εκ των πραγμάτων δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει οτιδήποτε σε σχέση με την πρόκληση του δυστυχήματος και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη αφού το όχημα οδηγείτο από άλλο πρόσωπο και δεν ήταν παρών. Τα όσα στην γραπτή του δήλωση αναφέρει και σχετίζονται με τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος δεν μπορούν να γίνουν συνεπώς αποδεκτά ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης. Ήταν όμως σε θέση να επιβεβαιώσει το κόστος επιδιόρθωσης του οχήματος του η οποία έγινε στην συνέχεια και τα ποσά που επιβαρύνθηκε και πλήρωσε ο ίδιος αλλά και τα έξοδα επιδιόρθωσης που του κάλυψε η ασφαλιστική εταιρεία στην οποία διατηρούσε ασφαλιστική κάλυψη σε σχέση με το πιο πάνω όχημα του. Από τα έγγραφα που έχει καταθέσει και από την μαρτυρία του Μ.Ε.2, επιβεβαιώνεται η θέση του ότι το όχημα του υπέστει ζημίες κατά τον ουσιώδη χρόνο για την αγωγή, οι οποίες και αποκαταστάθηκαν δια επιδιορθώσεως, το κόστος των οποίων πληρώθηκαν όπως πιο πάνω. Ο Μ.Ε.2 είναι το πρόσωπο που επιδιόρθωσε τις ζημιές στο όχημα του ενάγοντα και επιβεβαίωσε την ύπαρξη τους στο πίσω μέρος του οχήματος, περιγράφοντας τες. Επίσης, ο Μ.Ε.2 επιβεβαίωσε το κόστος επιδιόρθωσης του και τον τρόπο πληρωμής του, ότι δηλαδή πληρώθηκε μέρος από τον ενάγοντα και μέρος από την ασφαλιστική εταιρεία που ο ενάγοντας είχε ασφαλισμένο το όχημα του. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του και ο μάρτυρας απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις με ευθύτητα και επεξηγηματικό τρόπο. Κρίνω λοιπόν, ότι ο Μ.Ε.2 ήταν ειλικρινής σε σχέση με τις ζημιές και το κόστος αποκατάστασης τους. Επίσης, κρίνω ότι ήταν ειλικρινής για την αναγκαιότητα διενέργειας κάποιων εργασιών στο όχημα του ενάγοντα, τις οποίες εξήγησε καθώς και τον λόγο που αυτές έπρεπε να γίνουν, όταν του ζητήθηκε να το πράξει κατά την διάρκεια της αντεξέτασης του. Ο εναγόμενος (Μ.Υ.1) με την μαρτυρία του προσπάθησε να υποβαθμίσει το ύψος της ζημίας που προκλήθηκε στο όχημα του ενάγοντα, αναφέροντας στην κυρίως εξέταση του, ότι η σύγκρουση του οχήματος του με το όχημα του ενάγοντα δεν ήταν σφοδρή και ότι αμέσως μετά την σύγκρουση είδε τις ζημίες στο πίσω μέρος του οχήματος με το οποίο συγκρούστηκε, τις οποίες περίγραψε, ώστε να υποστηρίξει ότι δεν ήταν αυτές που ο ενάγων ανάφερε στο δικαστήριο. Τα πιο πάνω, λέχθηκαν στην προσπάθεια του εναγόμενου να αμφισβητήσει το κόστος επιδιόρθωσης τους και το ύψος της απαίτησης του ενάγοντα. Η μαρτυρία του και οι θέσεις του πέραν του ότι έρχονται σε αντίφαση με την μαρτυρία του ενάγοντα και του Μ.Ε.2, δεν ενισχύθηκε από την μαρτυρία κάποιου ειδικού όπως π.χ δικού του μάρτυρα μηχανικού αυτοκινήτων που επιθεώρησε και εξέτασε το όχημα του ενάγοντα και θα μπορούσε να καταθέσει για το είδος των ζημιών και για το κόστος επιδιορθώσεις τους. Συνεπώς η μαρτυρία του απορρίπτεται. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι από το επίδικο δυστύχημα που την ευθύνη για την πρόκληση του φέρει ο εναγόμενος, το όχημα του ενάγοντα υπέστη τις ζημιές που περιέγραψε το Μ.Ε.2 και το κόστος επιδιόρθωσης τους ήταν €2877 το οποίο πληρώθηκε στον Μ.Ε.2 ως ακολούθως: α) Ποσό €510 πλήρωσε ο ενάγων απευθείας προς τον Μ.Ε.2 και β) Ποσό €2367 πληρώθηκε προς τον Μ.Ε.2 από την ασφαλιστική εταιρεία Λαϊκή Ασφαλιστική που το όχημα του ενάγοντα ήταν ασφαλισμένο. Είναι η θέση της υπεράσπισης ότι ο εναγόμενος υποχρεούται στην πληρωμή του μόνο ποσού €510 που ο ενάγοντας επιβαρύνθηκε για τις ζημιές του οχήματος του και όχι ολόκληρου του ποσού που πληρώθηκε στον Μ.Ε.2 για την επιδιόρθωση του και που αντιστοιχεί στο κόστος επιδιόρθωσης του οχήματος του ενάγοντα, όπως πιο πάνω. Η θέση τούτη της υπεράσπισης πηγάζει από το γεγονός ότι το ποσό των €2377 πληρώθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία που ο ενάγοντας είχε ασφαλίσει το όχημα του και συνεπώς δεν αποτελεί ζημία του ενάγοντα. Απόλυτα σχετική με το πιο πάνω θέμα είναι η απόφαση στην υπόθεση Edwin Kelly ν. Σωτήρη Νικολάου

(1992)1 ΑΑΔ 463. Στην εν λόγω υπόθεση το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του ενάγοντα που αφορούσε αποζημίωση της ζημιάς που υπέστη το όχημα του ως αποτέλεσμα σύγκρουσης με αυτό του εφεσίβλητου, παρά το ότι καθόρισε το ύψος της ζημιάς και έκρινε ότι ο εφεσίβλητος ευθυνόταν εξ ολοκλήρου για το δυστύχημα με το σκεπτικό ότι η ζημιά καλύφθηκε από την ασφαλιστική εταιρεία του ενάγοντα. Η πιο πάνω αντιμετώπιση κρίθηκε λανθασμένη από το Εφετείο το οποίο ακύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου και έκδωσε απόφαση υπέρ του εφεσείοντα και εναντίον του εφεσίβλητου για το ποσό της ζημιάς που υπέστη. Με αναφορά και στις πρόνοιες του άρθρου 61
(1)του Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην υπό κρίση υπόθεση η πληρωμή στον εφεσείοντα από την ασφαλιστική εταιρεία της ζημιάς που υπέστη, έγινε σύμφωνα με το συμβόλαιο, που υπεγράφη μεταξύ τους, για την κάλυψη της ζημιάς, και όχι ως αποζημίωση του αστικού αδικήματος για το οποίος υπαίτιος είναι ο εφεσίβλητος, Η διευθέτηση του εφεσείοντα με την ασφαλιστική του εταιρεία ήταν συμβατική και παντελώς άσχετη με την αξίωση του εναντίον του εφεσίβλητου με αιτία αγωγής την υπαιτιότητα του για το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Γι αυτούς του λόγους και οποιαδήποτε αναφορά στα δικογραφήματα, και κατ΄ ακολουθία στη μαρτυρία, για τη σχέση αυτή θα ήταν ανεπίτρεπτη.» Συνεπακόλουθα, η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του εναγόμενου απορρίπτεται και εφόσον πιο πάνω έχω αποφασίσει για το ύψος της ζημιάς και δεδομένης της δήλωσης για την ευθύνη πρόκλησης του επίδικου δυστυχήματος, εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €2877.- πλέον νόμιμους μέχρι την εξόφληση. Περαιτέρω τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο αφού ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι το διάταγμα ημερ. 28.2.2014 για την συνένωση των δύο αγωγών έπαυσε να ισχύει στις 6.5.215 (Υπ.) Κ. Κουνίδου Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.