← Κύπρος

AΡΧΗ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. KINGS (TSIOLIS) RESTAURANT LTD, Αρ. Αγωγής: 707/2015, 4/9/2015

AΡΧΗ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ ν. KINGS (TSIOLIS) RESTAURANT LTD, Αρ. Αγωγής: 707/2015, 4/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A147 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Ν. ΚΟΝΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 707/2015 Μεταξύ: AΡΧΗ ΛΙΜΕΝΩΝ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόντων και KINGS (TSIOLIS) RESTAURANT LTD Εναγομένων ------------------------ Αίτηση ημερ. 28.04.2015 Ημερομηνία: 04.09.2015 Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Π. Μακρίδης για ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χ. Φωτίου ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα ημερομηνίας 28.04.2015 οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων: "Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους από το να εισέρχονται και/ή κατέχουν και/ή χρησιμοποιούν και/ή εκμεταλλεύονται και/ή άλλως πως επεμβαίνουν στο χώρο και/ή υποστατικά ιδιοκτησίας των Εναγόντων τα οποία βρίσκονται στο Λιμανάκι της Πάφου και/ή στους χώρους και/ή υποστατικά και/ή μέρος της αποβάθρας που κατασκεύασαν οι Ενάγοντες στο Λιμανάκι της Πάφου και/ή το οποίο βρίσκεται έμπροσθεν του υποστατικού Kings (Tsiolis) Restaurant. B. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους και/ή για λογαριασμό τους όπως παραδώσουν στους Ενάγοντες κενή και ελεύθερη κατοχή των υποστατικών και/ή της ακίνητης ιδιοκτησίας που αναφέρεται στο υπ. Αριθμό Α. Αιτητικό ανωτέρω. Γ. €63.990,00 ως οφειλόμενα δικαιώματα και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή δυνάμει άδειας χρήσης και/ή δυνάμει τιμολογίων και/ή χρεώσεων δυνάμει Κανονιστικών Κανονισμών και/ή της Νομοθεσίας και/ή άλλως πως. Δ. €21.420,00 ετησίως από την 01/05/2015 μέχρι παραδόσεως ελεύθερης και κενής κατοχής των υποστατικών και/ή της ακίνητης ιδιοκτησίας που αναφέρεται στο υπ. Αριθμό Α. Αιτητικό ανωτέρω και/ή το αναλογούν ποσό επί ημερήσιας βάσης ως αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή ενδιάμεσα οφέλη και/ή απωλεσθέντα κέρδη και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης και/ή ως την εύλογη ενοικιαστική αξία και/ή άλλως πως. Ε. Αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και/ή παράβαση σύμβασης και/ή άλλως πως. ΣΤ. Τιμωρητικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις. Ζ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε το Σεβαστό Δικαστήριο κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη υπό τις περιστάσεις. Η. Νόμιμο τόκο επί όλων των πιο πάνω ποσών. Θ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης." Ταυτόχρονα με την καταχώρηση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος ο Ενάγοντες καταχώρισαν την παρούσα αίτηση δια της οποίας εξαιτούνται:- "A) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζονται οι Εναγόμενοι ή/και να απαγορεύεται σε αυτούς ή/και αξιωματούχους ή/και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τους ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες τους ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους, από το να εισέρχονται και/ή κατέχουν και/ή χρησιμοποιούν και/ή εκμεταλλεύονται και/ή να επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στην αποβάθρα και/ή στο μέρος της αποβάθρας που κατασκεύασαν οι Αιτητές στο Λιμανάκι Πάφου και το οποίο βρίσκεται έμπροσθεν του υποστατικού Kings (Tsiolis) Restaurant μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Β) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να εμποδίζονται οι Εναγόμενοι ή/και να απαγορεύεται σε αυτούς ή/και αξιωματούχους ή/και μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου τους ή/και υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες τους ή/και σε οποιαδήποτε πρόσωπα εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους, από το να εμποδίζουν και/ή παρενοχλούν και/ή να απαγορεύουν στους Ενάγοντες και/ή αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες και/ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Εναγόντων από το να εισέρχονται και/ή κατέχουν και/ή αναλάβουν την κατοχή και/ή εκμεταλλεύονται και/ή χρησιμοποιούν την αποβάθρα και/ή το μέρος της αποβάθρας που κατασκεύασαν οι Αιτητές στο Λιμανάκι Πάφου και το οποίο βρίσκεται έμπροσθεν του υποστατικού Kings (Tsiolis) Restaurant μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Γ) Οποιοδήποτε περαιτέρω ή άλλο Διάταγμα ή θεραπεία την οποία το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει υπό τις περιστάσεις δίκαιη και εύλογη. Δ) Έξοδα πλέον ΦΠΑ." Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 όπως τροποποιήθηκε, στα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 άρθρα 34 και 43, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1, 2, 8 και 9, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση επιδόθηκε στην πλευρά των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι καταχώρισαν ένσταση. Κατά την ακρόαση της αίτησης που ακολούθησε οι δυο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις χωρίς να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων τόσο στην αίτηση, όσο και στην ένσταση. Η διαδικασία αυτή αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας απόφασης. Κρίνω σκόπιμο όπως γίνει αναφορά στη συνέχεια στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση, ως επίσης των λόγων ένστασης. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Λίζας Πέτρου, Ανώτερης Επιθεωρήτριας Λογαριασμών των Εναγόντων/Αιτητών και του Χρυσόστομου Χριστοδούλου, Λειτουργού των Εναγόντων/Αιτητών, ο οποίος είναι διορισμένος στο Λιμανάκι Πάφου. Η Λίζα Πέτρου αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της ότι οι Αιτητές αποτελούν νομικό πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου το οποίο έχει εγκαθιδρυθεί δυνάμει του Περί Αρχής Λιμένων Νόμου 38/1973 και έχει αναλάβει την ιδιοκτησία, κατοχή, διαχείριση και εκμετάλλευση των λιμανιών της Κυπριακής Δημοκρατίας, μεταξύ των οποίων και του Λιμανιού της Πάφου (γνωστό και ως «Λιμανάκι») ως επίσης ασκεί εξουσία και δραστηριότητα δυνάμει του ως άνω Νόμου και των εκδοθέντων Κανονισμών. Οι Καθ' ων η Αίτηση αποτελούν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία, και κατέχουν, λειτουργούν και διαχειρίζονται το καφεστιατόριο με την επωνυμία «Kings (Tsiolis) Restaurant», το οποίο στεγάζεται σε τουρκοκυπριακά υποστατικά στο Λιμανάκι. Η Λίζα Πέτρου, αναφέρει στη συνέχεια, ότι οι Αιτητές στα πλαίσια των δραστηριοτήτων τους, αλλά και των καθηκόντων τους για την ορθή διαχείριση του Λιμανιού της Πάφου, αλλά και τη διευκόλυνση της τουριστικής κίνησης, κατασκεύασαν και προσάρτησαν σε μέρος του Λιμανιού ξύλινη αποβάθρα δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο περισσότερο χώρο ο οποίος μπορούσε να τύχει εκμετάλλευσης αλλά και για την καλύτερη λειτουργία του Λιμανιού και τη βελτίωση των τουριστικών και άλλων υπηρεσιών στο χώρο του Λιμανιού. Δεν προτάθηκε στους Καθ' ων η Αίτηση να τους παραχωρηθεί μέρος της νέας αποβάθρας γιατί η επιχείρηση τους δεν στεγαζόταν ακριβώς απέναντι από αυτή. Οι Αιτητές για σκοπούς απάμβλυνσης του προβλήματος της ακαταστασίας και οχληρίας που επικρατούσε στο Λιμανάκι σχεδίασαν την κατασκευή τεσσάρων αποβάθρων. Πριν την ολοκλήρωση της κατασκευής της πρώτης αποβάθρας, αξιωματούχοι των Αιτητών είχαν την 24.02.2010 και 05.05.2013 συναντήσεις με τους εν δυνάμει αδειούχους χρήσης χώρου εστίασης στις αποβάθρες, συμπεριλαμβανομένων και των Καθ' ων η Αίτηση και τους εξήγησαν τις προθέσεις των Αιτητών για παραχώρηση των χώρων που θα δημιουργούντο σε κάποιους από τους εστιάτορες και επιχειρηματίες που ήδη κατείχαν και εκμεταλλεύονταν χώρους στο Λιμανάκι για την εξυπηρέτηση και επέκταση των δραστηριοτήτων τους. Αφού έλαβε χώρα η πρώτη συνάντηση, οι Αιτητές την 17.03.2010 απέστειλαν επιστολή στους Καθ' ων η Αίτηση ζητώντας τους όπως δηλώσουν γραπτώς κατά πόσο ενδιαφέρονταν για παραχώρηση άδειας χρήσης χώρου στις αποβάθρες που θα κατασκεύαζαν ενημερώνοντάς τους, ταυτόχρονα, ότι το εμβαδόν του χώρου που δυνατόν να τους παραχωρείτο δεν θα υπερέβαινε τα 160 τ.μ. με απόκλιση 10% με δικαίωμα άδειας χρήσης να καθορίζεται στα €30 ανά τ.μ. μηνιαίως. Οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή τους που παραλήφθηκε από τους Αιτητές την 30.03.2010 εκδήλωσαν το ενδιαφέρον τους για την παραχώρηση χώρου στη νέα αποβάθρα, ως το περιεχόμενο της επιστολής των Αιτητών (Τεκμήρια Α1 και Α2 αντίστοιχα). Οι Αιτητές αποφάσισαν όπως προχωρήσουν στη δημιουργία νέας αποβάθρας. Παρατηρήθηκε κάποια καθυστέρηση στη δημιουργία της νέας αποβάθρας για λόγους που δεν οφείλονταν στους Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν επιστολή διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Συγκοινωνιών και στην Επίτροπο Διοίκησης. (Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β δέσμη των πιο πάνω επιστολών και της αλληλογραφίας που ακολούθησε ως επίσης τα Τεκμήρια Γ1 και Γ2.) Τελικά η δημιουργία της νέας αποβάθρας ολοκληρώθηκε περί τα τέλη Απριλίου του 2012 και αμέσως οι Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν και τοποθέτησαν στο χώρο της νέας αποβάθρας τραπεζάκια και άλλα αντικείμενα της επιχείρησής τους. Οι Αιτητές αποδέχθηκαν και δεν διαμαρτυρήθηκαν για την ενέργεια αυτή των Καθ' ων η Αίτηση, αφού υπήρχε ρητή συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων όπως η παραχώρηση χώρου της νέας αποβάθρας προς τους Καθ' ων η Αίτηση γινόταν υπό την αίρεση υπογραφής γραπτής σύμβασης στην οποία θα καταγράφονταν περιοριστικά οι όροι παραχώρησης της άδειας χρήσης του χώρου, όπως ήταν η πρακτική με όλους τους υπόλοιπους αδειούχους στους οποίους οι Αιτητές είχαν παραχωρήσει άδεια χρήσης των χώρων τους. Την 02.05.2013 οι Αιτητές απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση (οι οποίοι συνέχιζαν να εκμεταλλεύονται τον χώρο) τη γραπτή άδεια χρήσης του χώρου, ζητώντας τους όπως υπογράψουν, σφραγίσουν και χαρτοσημάνουν τα έγγραφα και τα επιστρέψουν μαζί με τη νενομισμένη τραπεζική εγγύηση αλλά και τα αντίγραφα των ασφαλιστικών καλύψεων (Τεκμήριο Δ). Η ενόρκως δηλούσα, αναφέρει στη συνέχεια μεταξύ άλλων, ρητούς ουσιώδεις όρους της άδειας χρήσης, ενώ σημειώνει ότι πριν την αποστολή της ως άνω αναφερόμενης Άδειας, οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 29.04.2013 (Τεκμήριο Ε) ζήτησαν γραπτώς από τους Αιτητές όπως το μηνιαίο μίσθωμα μειωθεί στο ½ του ήδη καθορισθέντος, αίτημα το οποίο οι Αιτητές δεν αποδέχθηκαν. Μετά την αποστολή της εν λόγω άδειας στους Καθ' ων η Αίτηση για υπογραφή, αυτοί δεν αποδέχθηκαν όλους τους όρους αυτής και μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν την 01.07.2013 επιστολή (Τεκμήριο ΣΤ) με την οποία ενημέρωναν ότι, ναι μεν αποδέχονταν τους όρους της Άδειας, όμως απέρριπταν τον νομικό χαρακτηρισμό της παραχώρησης ως «άδειας χρήσης» αναφέροντας ότι επιθυμούσαν να μισθώσουν τον εν λόγω χώρο και περαιτέρω, ότι απέρριπταν το ποσό των €15,00 ανά τ.μ. ως ενοίκιο και αντιπρότειναν το ποσό των €7,00 ανά τ.μ. Οι Αιτητές απάντησαν απευθείας στους Καθ' ων η Αίτηση την 03.09.2013 και τους ενημέρωσαν ότι αντιλαμβανόμενοι τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης σε όλες τις επιχειρήσεις, αποφάσισαν ότι για τα έτη 2012, 2013 και 2014 το δικαίωμα άδειας θα παρέμενε αναλλοίωτο για όλους, δηλαδή €15,00 ανά τετραγωνικό μέτρο και συγχρόνως, τους κάλεσαν εκ νέου όπως υπογράψουν, σφραγίσουν και χαρτοσημάνουν τα αντίγραφα της άδειας και τα επιστρέψουν μαζί με την τραπεζική εγγύηση και αντίγραφα των ασφαλιστικών καλύψεων, ως επίσης, να εξοφλήσουν το συνημμένο τιμολόγιο (Τεκμήριο Ζ) (με αρ. PSI 12204 ημερομηνίας 01.09.2013 για το ποσό των €31.860,00) που αντιπροσώπευε τα δικαιώματα για την περίοδο από 01.05.2012 μέχρι 31.10.2013 (Τεκμήριο Η). Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν ανταποκρίθηκαν στην απαίτηση των Αιτητών και ως εκ τούτου, οι Αιτητές με υπενθυμητική τους επιστολή ημερομηνίας 31.10.2013 τους κάλεσαν όπως συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις τους το αργότερο μέχρι την 15.11.

  1. Οι Καθ' ων η Αίτηση και πάλι δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις των Αιτητών και την 15.11.2013 απέστειλαν μέσω του δικηγόρου τους επιστολή στους Αιτητές αναφέροντας τους ότι εμμένουν στο περιεχόμενο της ως άνω επιστολής τους ημερομηνίας 01.07.2013 και ότι είναι πρόθυμοι να διαπραγματευτούν με τους Αιτητές τους όρους της Άδειας τους οποίους δεν αποδέχονταν, θέσεις τις οποίες επανέλαβαν και σε μεταγενέστερες επιστολές τους (Τεκμήρια Θ1, Θ2 και Θ3). Ταυτόχρονα, συνέχιζαν να κατέχουν τον χώρο στην αποβάθρα στο Λιμανάκι. Οι Αιτητές με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 07.03.2014 καλούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση όπως παύσουν να κάνουν χρήση του χώρου προειδοποιώντας τους παράλληλα ότι δεδομένου του γεγονότος ότι δεν είχαν οποιαδήποτε άδεια για χρήση του χώρου, η χρήση του χώρου από αυτούς τους καθιστούσε παράνομους επεμβασίες (Τεκμήριο Ι). Οι Καθ' ων η Αίτηση αγνόησαν πλήρως τις απαιτήσεις των Αιτητών, συνέχισαν να κατέχουν και να χρησιμοποιούν τον χώρο στην αποβάθρα και μέσω επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 23.07.2014 επέμειναν στις θέσεις τους (Τεκμήριο Κ). Στο μεταξύ στις 05.03.2014 οι Αιτητές εξέδωσαν και απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση το τιμολόγιο υπ' αρ. PSI13148 για ποσό €10.710,00 που αντιπροσώπευε τα δικαιώματα που θα έπρεπε να καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές για τη χρήση του χώρου της αποβάθρας για την περίοδο από 01.11.2013 μέχρι 30.04.2014 (Τεκμήριο Λ). Οι Καθ' ων η Αίτηση το αγνόησαν και ουδέν ποσό κατέβαλαν. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει στη συνέχεια: «
  2. Λόγω ακριβώς της συνεχούς άρνησης των Καθ' ων η Αίτηση να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις των Αιτητών αλλά και της προκλητικής συμπεριφοράς τους να συνεχίζουν να κατέχουν τον χώρο χωρίς να καταβάλλουν οποιαδήποτε δικαιώματα, οι Αιτητές μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση επιστολή ημερομηνίας 18/09/2014 με την οποία, μεταξύ άλλων: - Καθιστούσαν τους Καθ' ων η Αίτηση παράνομους επεμβασίες στον χώρο ιδιοκτησίας των Αιτητών. - Απαγόρευαν στους Καθ' ων η Αίτηση, τους αξιωματούχους, λειτουργούς και υπαλλήλους τους να εκθέτουν, πωλούν ή να προσφέρουν για πώληση οποιαδήποτε προϊόντα ή υπηρεσίες περιλαμβανομένου του χώρου εστίασης στην αποβάθρα που βρίσκεται μπροστά από το υποστατικό τους. - Απαγόρευαν την είσοδο ή την παραμονή των Καθ' ων η Αίτηση, και των υπαλλήλων τους μέσα στο Λιμάνι ή σε ιδιοκτησία των Αιτητών και την εκτέλεση οποιασδήποτε πράξης μέσα στο Λιμάνι της Πάφου. - Διέτασσαν τους Καθ' ων η Αίτηση όπως εγκαταλείψουν άμεσα την περιοχή του Λιμανιού. - Διέτασσαν τους Καθ' ων η Αίτηση όπως μετακινήσουν οποιαδήποτε αντικείμενα, και όλα τα μηχανήματα και εξοπλισμό τους από τον χώρο του Λιμανιού, όπως επίσης και απαγόρευαν την τοποθέτηση ή κτίσιμο οποιουδήποτε κατασκευάσματος ή έργου ή αντικειμένου πάνω στην ιδιοκτησία των Αιτητών. - Απαγόρευαν την χρήση του χώρου της αποβάθρας από τους Καθ' ων η Αίτηση.
  3. Περαιτέρω, με την ίδια επιστολή, οι δικηγόροι των Αιτητών απαιτούσαν από τους Καθ' ων η Αίτηση όπως εξοφλήσουν άμεσα όλα τα τιμολόγια που είχαν εκδώσει οι Αιτητές προς αυτούς για την χρήση του χώρου της αποβάθρας από τους Καθ' ων η Αίτηση καταβάλλοντας στους Αιτητές το συνολικό ποσό των €53.280,00 πλέον τόκων, συμπεριλαμβανομένου και του τιμολογίου υπ. Αριθμό PSI14179 ημερομηνίας 15/09/2014 το οποίο αντιπροσώπευε τα δικαιώματα που θα έπρεπε να καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση για την χρήση του χώρου της αποβάθρας για την περίοδο 01/05/2014 μέχρι 31/10/
  4. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 18/09/2014 αλλά και του τιμολογίου υπ. Αριθμό PSI14179 ημερομηνίας 15/09/2014 επισυνάπτονται στην παρούσα μου ως Τεκμήρια Μ και Ν αντίστοιχα.
  5. Η επιστολή ημερομηνίας 18/09/2014 (Τεκμήριο Μ ανωτέρω) παραδόθηκε ιδιοχείρως στους Καθ' ων η Αίτηση στις 25/09/2014 από τον λειτουργό των Αιτητών, κ. Χρυσόστομο Χριστοδούλου, με τους Καθ' ων η Αίτηση όχι μόνο να μην συμμορφώνονται με τις νόμιμες απαιτήσεις των Αιτητών αλλά αντίθετα συνέχισαν την παράνομη χρήση και κατοχή του χώρου της αποβάθρας ιδιοκτησίας των Αιτητών.
  6. Η μόνη αντίδραση των Καθ' ων η Αίτηση στην επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ήταν η αποστολή, μέσω των δικηγόρων τους, επιστολής ημερομηνίας 25/09/2014 με την οποία απέρριπταν τις απαιτήσεις των Αιτητών και επαναλάμβαναν για ακόμη μία φορά την θέση τους ότι δεν αποδέχονται το ετήσιο δικαίωμα των Αιτητών και καλούσαν τους Αιτητές σε διαπραγματεύσεις. Τις ίδιες θέσεις τους επανέλαβαν και με επιστολές τους ημερομηνίας 09/10/2014 και 29/10/
  7. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Ξ αντίστοιχα αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 25/09/2014, στην οποία στο κάτω μέρος αναγράφονται χειρόγραφα οι φράσεις «Υπενθύμιση 09/10/2014» και «Υπενθύμιση 29/10/2014».
  8. Μετά την αποστολή των εν λόγω επιστολών, οι Αιτητές εξέδωσαν και απέστειλαν στους Καθ' ων η Αίτηση το τιμολόγιο υπ. Αριθμό PSI14430 ημερομηνίας 06/11/2014, για ποσό ύψους €10.710,00 το οποίο ποσό αντιπροσώπευε τα δικαιώματα που θα έπρεπε να καταβάλουν οι Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές για την χρήση του χώρου της αποβάθρας για την περίοδο 01/11/2014 μέχρι 30/04/2015, με το οποίο τιμολόγιο το συνολικό οφειλόμενο προς τους Αιτητές ποσό ανήλθε στις €63.990,00 πλέον τόκους επί του ποσού κάθε τιμολογίου οι οποίοι θα αρχίζουν να προσμετρούν από την ημερομηνία έκδοσής του, νοουμένου ότι παρήλθαν 30 ημέρες από την εν λόγω ημερομηνία χωρίς να έχει εξοφληθεί." H ενόρκως δηλούσα αναφέρει, επίσης, ότι το Διοικητικό Συμβούλιο των Αιτητών, αντιλαμβανόμενο τις συνεχείς και δυσμενείς επιπτώσεις της παρατεταμένης οικονομικής κρίσης στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των τουριστικών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο Λιμανάκι της Πάφου, αποφάσισε όπως μη επιβάλει αυξήσεις στα ετήσια δικαιώματα Αδειών ούτε για το έτος 2015, και έτσι το ποσό των €15,00 ανά τετραγωνικό μέτρο πλέον ΦΠΑ, παρέμεινε αναλλοίωτο. Η τακτική των Καθ' ων η Αίτηση παρέμεινε αναλλοίωτη με την αποστολή επιστολών ενώ συνεχίζουν να οφείλουν το ως άνω αναφερόμενο ποσό. (Αντίγραφο τιμολογίου υπ' αριθμό PSI14430 - Τεκμήριο Ο, συγκριτική κατάσταση λογαριασμού - Τεκμήριο Π, επιστολές ημερομηνίας 29.10.2014, 29.12.2014, 02.03.2015 - Τεκμήρια Ρ, Σ και Τ αντίστοιχα.) Όπως φαίνεται ξεκάθαρα από τα πιο πάνω, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, οι Καθ' ων η Αίτηση παράνομα και χωρίς κανένα δικαίωμα κατέχουν, εκμεταλλεύονται και σφετερίζονται την περιουσία των Αιτητών για περίοδο τριών ετών χωρίς να έχουν δώσει οποιοδήποτε αντάλλαγμα και χωρίς κανένα σεβασμό προς τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών, αλλά και προς τις υποχρεώσεις τους έναντι αυτών. Περαιτέρω εμπαίζουν τους Αιτητές αποκλείοντας την είσοδο των αντιπροσώπων τους στο χώρο της αποβάθρας και δεν διστάζουν να αυτοδικήσουν και να χειροδικήσουν για να ανατρέψουν και εμποδίσουν τις προσπάθειες των Αιτητών για ανάληψη του χώρου που τους ανήκει όπως φαίνεται στην ένορκη δήλωση του Χρ. Χριστοδούλου. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει επίσης ότι σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχει τύχει οι Αιτητές έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας, αναφέροντας τους λόγους που το πιστεύει αυτό. Αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, συνεχίζει η ενόρκως δηλούσα, οι Αιτητές θα υποστούν ζημιές και βλάβες, οι οποίες θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να υπολογιστούν αφού: - Οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν αποκλείσει πλήρως τους Αιτητές από το συγκεκριμένο χώρο της αποβάθρας και είναι σε θέση να προχωρήσουν σε πράξεις και ενέργειες οι οποίες μπορούν να αλλοιώσουν και να καταστρέψουν τον χώρο της αποβάθρας χωρίς η Αιτήτρια να είναι σε θέση να τους εμποδίσει. - Υπάρχει ορατός και προβλεπτός κίνδυνος η συνεχής παράνομη συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση να εξωθήσει και τους υπόλοιπους αδειούχους (οι οποίοι ήδη διαμαρτύρονται για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί) να μην καταβάλουν τα δικαιώματα χρήσης των χώρων, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια αλυσιδωτή αντίδραση η οποία θα καταρρακώσει κάθε έννοια νομιμότητας και ηρεμίας στο Λιμανάκι. - Υπάρχει ορατός και προβλεπτός κίνδυνος σε περίπτωση κατά την οποία υπάρξει οποιοσδήποτε τραυματισμός τρίτου προσώπου στην αποβάθρα όπου παρεμβαίνουν οι Καθ' ων η Αίτηση, η Αιτήτρια να κληθεί να καταβάλει αποζημιώσεις ως η ιδιοκτήτρια του χώρου, αφού εξ όσων γνωρίζει, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν οποιαδήποτε ασφαλιστική κάλυψη δημόσιας ευθύνης (public liability), όπως ρητά προβλέπεται από την Άδεια, ενώ είναι ανυπολόγιστες οι ζημιές και βλάβες που δυνατόν να υποστεί η φήμη και υπόληψη της, αν όντως υπάρξει ο οποιοσδήποτε τραυματισμός. Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, καταλήγει η ενόρκως δηλούσα, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν θα υποστούν οποιεσδήποτε ανεπανόρθωτες ζημιές και βλάβες, αφού με τα διατάγματα δεν θα εμποδιστεί η συνέχιση της επιχειρηματικής και εμπορικής δραστηριότητάς τους και ότι απλά και μόνο θα εμποδιστούν να χρησιμοποιούν ένα συγκεκριμένο χώρο στην αποβάθρα για τον οποίο δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιούν χωρίς να δίδουν οποιοδήποτε αντάλλαγμα στους Αιτητές που είναι οι ιδιοκτήτες του χώρου. Η αίτηση συνοδεύεται επίσης από ένορκη δήλωση του Χρυσόστομου Χριστοδούλου, λειτουργού των Αιτητών, ο οποίος είναι διορισμένος στο Λιμάνι Πάφου. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει μεταξύ άλλων στην ένορκη δήλωση του: «
  9. Στις 25/09/2014, κατόπιν οδηγιών των ανωτέρω μου, παρέδωσα ιδιοχείρως στον κ. Τάκη Τσιολή, διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, την επιστολή των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 18/09/
  10. Την εν λόγω επιστολή την παρέδωσα στον κ. Τσιόλη στον χώρο του λιμανιού όπου βρίσκεται το καφεστιατόριο των Καθ' ων η Αίτηση με την επωνυμία King (Tsiolis) Restaurant.
  11. Παράλληλα με την παράδοση της επιστολής, ενημέρωσα τον κ. Τσιολή ότι την επόμενη ημέρα, ήτοι στις 26/09/2014, θα προχωρούσα σε τοποθέτηση κορδέλας στον χώρο της αποβάθρας, ιδιοκτησίας των Αιτητών, τον οποίο χρησιμοποιούσαν παράνομα οι Καθ' ων η Αίτηση και ως εκ τούτου όλα τα αντικείμενα τα οποία βρίσκονταν σε αυτό θα έπρεπε να μετακινηθούν.
  12. Στις 26/09/2014, μετέβηκα στον χώρο της αποβάθρας νωρίς το πρωί και εκεί ήταν ο κ. Τσιολής και με ανέμενε. Όπως τον είχα ενημερώσει, τοποθέτησα την κορδέλα και αμέσως ο κ. Τσιολής την αφαίρεσε. Αφού έγινε το εν λόγω περιστατικό απομακρύνθηκα από τον χώρο της αποβάθρας και ειδοποίησα την Αστυνομία για το περιστατικό.
  13. Μετά από λίγη ώρα κατέφθασαν στον χώρο δύο αστυνομικοί, ένας εκ των οποίων ήταν ο Αστ. 3396 Κλεοβούλου, συνοδεία των οποίων πήγα και πάλι στον χώρο της αποβάθρας τον οποίο χρησιμοποιούσαν παράνομα οι Καθ' ων η Αίτηση και στην παρουσία τους επανατοποθέτησα την κορδέλα, την οποία ενώ ήμασταν ακόμη στον χώρο, αφαίρεσε ο υιός του κ. Τσιολή, κ. Χάρης Τσιολής, ο οποίος βιντεοσκοπούσε το όλο περιστατικό στο κινητό του τηλέφωνο.
  14. Αφού και πάλι αφαιρέθηκε η εν λόγω κορδέλα, μεταβήκαμε με τους αστυνομικούς στα γραφεία των Αιτητών στο Λιμάνι της Πάφου, όπου και τους έδωσα τα στοιχεία μου και όπου οι ίδιοι μου ανέφεραν ότι θα κατέγραφαν το περιστατικό στο ημερολόγιο της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πάφου.» Οι Καθ' ων η Αίτηση στην ένσταση τους η οποία βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, στις Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης: "A. Yπέρμετρη καθυστέρηση. Β. Η οποιαδήποτε θεραπεία αν στο τέλος επιδικασθεί υπέρ της Ενάγουσας μπορεί να ικανοποιηθεί εις χρήμα. Γ. Η ανέγερση αποβάθρας είναι εκτός των αρμοδιοτήτων της αιτήτριας. Δ. Καμία ζημιά δεν υπόκειται η ενάγουσα. Ε. Οι όροι σύμβασης παραχώρησης χρήσης εγκαταστάσεων της Αρχής καθορίζονται από κανονισμούς. Στ. Η ιδιοκτησία του χώρου αμφισβητείται. Ζ. Ο χώρος όπου βρίσκεται η επίδικη ξύλινη αποβάθρα δεν αποτελεί Λιμάνι. Η. Η εναγόμενη κάλεσε επανειλημμένως την ενάγουσα σε διαπραγματεύσεις αλλά αυτή ουδέποτε προσήλθε." Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Τάκη Τσιολή, διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση, στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων και τα εξής: "2 (Α) Είναι φανερό τόσο από την αλληλογραφία που επισυνάπτεται στην αίτηση όσο και από την αλληλογραφία που επισυνάπτω ως τεκμήριο 1 στην παρούσα ένορκη δήλωση ότι η επίδικη οικονομική διαφορά μεταξύ της αιτήτριας και της καθ' ης η αίτηση έχει προκύψει πριν από 2 και πλέον έτη και ότι καθόλη την διάρκεια αυτών των 2 ετών η καθ' ης η αίτηση με συνεχείς οχλήσεις της καλούσε την αιτήτρια να διαπραγματευτεί συγκεκριμένους όρους της προτεινόμενης σύμβασης που απέστειλαν στην αιτήτρια την 2/5/2013 και την οποία επισυνάπτω ως τεκμήριο
  15. Η πάροδος 2 και πλέον ετών από μόνη της είναι επαρκής λόγος, εξ' όσων με πληροφορεί ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση, για να απορριφθεί η αίτηση της αιτήτριας. Εκτός όμως από την πάροδο των 2 και πλέον ετών η καθ' ης η αίτηση δια του δικηγόρου της καλούσε την αιτήτρια σε διαπραγμάτευση των όρων της σύμβασης που τελεσιγραφικά η αιτήτρια προσπάθησε να επιβάλει στην καθ' ης η αίτηση. (Β) Η ουσιαστική διαφορά (εκτός των νομικών ζητημάτων) μεταξύ της αιτήτριας και της καθ΄ ης η αίτηση όπως προκύπτει από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία είναι μόνο οικονομική, δηλαδή η αιτήτρια παραχώρησε τον επίδικο χώρο στην καθ΄ ης η αίτηση και μετά την παραχώρηση προσπάθησε να της επιβάλει τους όρους της σύμβασης (τεκμήριο 2) μεταξύ των οποίων και το ύψος του μισθώματος το οποίο δεν αποδέχεται η καθ΄ ης η αίτηση. Η καθ΄ ης η αίτηση αντιπρότεινε συγκεκριμένο ποσό αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει λάβει καμία απάντηση. Είναι φανερό ότι η διαφορά είναι οικονομική και όταν καθοριστεί το δίκαιο μίσθωμα θα καταβληθεί στην αιτήτρια, αν και εφόσον νομιμοποιείται να το εισπράξει, επίδικο θέμα που πάλι θα αποφασίσει το Δικαστήριο. (Γ) Σύμφωνα με τον Νόμο οι όροι οποιασδήποτε σύμβασης παραχώρησης χρήσης εγκαταστάσεων της Αρχής καθορίζονται από κανονισμούς και δεν επιβάλλονται μονομερώς από την Αρχή. (Δ) Η ιδιοκτησία του χώρου όπου έχει ανεγερθεί η επίδικη αποβάθρα αμφισβητείται καθότι το Λιμάνι της Κάτω Πάφου δεν αποτελεί Λιμάνι σύμφωνα με τα άρθρα 2, 3, και 4 του Περί Αρχής Λιμένων Νόμου. (Ε) Η καθ΄ ης η αίτηση με επανειλημμένες προσκλήσεις της καλούσε την αιτήτρια σε διαπραγματεύσεις για να καθοριστεί δίκαιο μίσθωμα αλλά η αιτήτρια δεν ανταποκρίθηκε και επέμεινε να ζητά την υπογραφή της σύμβασης που της επέστειλε στις 2/5/
  16. Το μίσθωμα που ζητά η αιτήτρια (αν νομιμοποιείται να το εισπράξει) είναι υπερβολικό γιατί όπως αναφέρεται στο άρθρο 3.2 της προτεινόμενης σύμβασης για την περίοδο 1/ 5/12 - 30/ 4/13 ζητείται το ποσό των €15,00 το τ.μ. μηνιαίως, για την περίοδο 1/5/13 - 30/4/14 ζητείται το ποσό των €25,00 το τ.μ., για την περίοδο 1/5/14 - 30/4/15 ζητείται το ποσό των €30,00 το τ.μ. μηνιαίως, για την περίοδο 1/5/15 - 30/4/16 ζητείται το ποσό των €31,50 το τ.μ. μηνιαίως και για την περίοδο 1/5/16 - 30/4/17 ζητείται το ποσό των €33,00 το τ.μ. μηνιαίως ενώ για το εστιατόριο που μισθώνεται δίπλα από την αποβάθρα (και το οποίο αναφέρεται στο άρθρο 1 της προτεινόμενης σύμβασης) καταβάλλεται €1.642,85 μηνιαίως και το εμβαδόν του είναι περί τα 290.00 τ.μ. Δηλαδή καταβάλλω μηνιαίως το ποσό των €4,56 το τ.μ. για το υποστατικό στο οποίο στεγάζω το εστιατόριο μου και μου ζητούνται τα πιο πάνω ποσά για ένα χώρο αστέγαστο και υποκείμενο (αναφορικά με την χρήση για την οποία προορίζεται) στις καιρικές συνθήκες. Να σημειώσω εδώ ότι ο χώρος της αποβάθρας λόγω του ότι είναι ακάλυπτος μπορεί να χρησιμοποιηθεί και να εκμεταλλευθεί οικονομικά μόνο 8 μήνες ετησίως ενώ ο καλυμμένος χώρος του εστιατορίου χρησιμοποιείται και τυγχάνει οικονομικής εκμετάλλευσης όλο τον χρόνο. Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο που πρέπει να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις είναι γιατί η Ενάγουσα - Αιτήτρια αν και είχε δεσμευθεί να παραχωρήσει χώρο 160 τ.μ. στην καθ΄ης η αίτηση εντούτοις παραχώρησε μόνο 100 τ.μ. και τα άλλα 60 σε άλλο επιχειρηματία με αποτέλεσμα να δημιουργείται αθέμιτος ανταγωνισμός εις βάρος της καθ΄ ης η αίτηση. (Στ) Είναι φανερό από τα γεγονότα ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί κανένα διάταγμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση η οποία ζητούσε και ζητά τον καθορισμό δίκαιου μισθώματος. (Ζ) Σιωπηρά εδώ και 2 χρόνια η αιτήτρια έχει αποδεχθεί την κατοχή του χώρου της αποβάθρας από την καθ΄ ης η αίτηση στην οποία μάλιστα η αιτήτρια απέστειλε τιμολόγια στα οποία χρεώνει μισθώματα (το ύψος των οποίων δεν είναι αποδεκτό από την καθ΄ ης η αίτηση), παραπέμπω στα τεκμήρια Ζ, Λ και Ο της αίτησης και ιδίως στο τελευταίο στο οποίο χρεώνεται μίσθωμα μέχρι την 30/4/2015, χρόνο μεταγενέστερο της καταχώρησης της αγωγής και της αίτησης. Η αποβάθρα έμπροσθεν του εστιατορίου της καθ΄ ης η αίτηση κατασκευάστηκε για να μισθωθεί αποκλειστικά από την καθ΄ ης η αίτηση. Επίσης παραπέμπω και στην παράγραφο 17 της Ένορκης Δήλωσης της κας. Λίζας Πέτρου όπου αναφέρει ότι η αιτήτρια έχει αποδεχθεί την ανάληψη της κατοχής από την καθ΄ ης η αίτηση και ότι υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων για υπογραφή σύμβασης άδειας χρήσης του χώρου. Όπως αναφέρεται πιο πάνω και φαίνεται και από την αλληλογραφία που είναι κατατιθεμένη ενώπιον του Δικαστηρίου η καθ΄ ης η αίτηση ουδέποτε αρνήθηκε να συμβληθεί με την αιτήτρια αλλά ήταν αυτή που συνεχώς οχλούσε την αιτήτρια για να διαπραγματευτούν και να υπογράψουν σύμβαση." Τέλος ο ενόρκως δηλών δηλώνει ότι δεν αποδέχεται το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Χρυσόστομου Χριστοδούλου, ως επίσης το μέρος της ένορκης δήλωσης της Λίζας Πέτρου, όπου αναφέρεται στους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενο διατάγματα. Υπάρχει πλούσια νομολογία αναφορικά με την εξουσία έκδοσης προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  17. Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 επανεξετάστηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd & Another

(1982)1 C.L.R. 557 και σε πληθώρα άλλων αποφάσεων. Αρκεί να λεχθεί ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου αυτού προτού εξεταστούν περαιτέρω εκείνοι οι παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου στο προκαταρτικό αυτό στάδιο (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Η πρώτη προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να καταδειχθεί συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα. Η δεύτερη προϋπόθεση της ύπαρξης πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και είναι αρκετό να επιδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αν ο αιτητής είναι σε θέση νε δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανότητα επιτυχίας αλλά και κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται εφόσον καταδειχθεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο αφού λάβει υπόψη όλους τους πιο πάνω παράγοντες αποφασίζει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με σκοπό την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων είτε επί του πραγματικού είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης αφού αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (βλ. Jonitexo v. Adidas (ανωτέρω) και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Βεβαίως κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των τριών προϋποθέσεων είναι αναγκαία χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd (ανωτέρω). Οι δύο προϋποθέσεις είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετες και μπορεί να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ακόμη ένα βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση κρίνω ότι αυτή ικανοποιείται. Οι Ενάγοντες/Αιτητές στηρίζουν την απαίτησή τους σε ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση ή και παράβαση σύμβασης. Καταδεικνύεται, επομένως, η ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης, δηλαδή η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Εξετάζοντας τη δεύτερη προϋπόθεση κρίνω ότι και αυτή ικανοποιείται. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(1)του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148: «Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο.» Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης στρέφεται εναντίον της κατοχής ακινήτων και σκοπός είναι η προστασία τέτοιας κατοχής που είναι η προέκταση της προστασίας του προσώπου και η εξήγηση της είναι η ανάγκη παρεμπόδισης διατάραξης της ειρήνης. Είναι αδίκημα αγώγιμο per se και δεν χρειάζεται απόδειξη ζημιάς (βλ. Αρτέμης & Ερωτοκρίτου, Κεφ. 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, Τόμος 1, σελ. 130 - 135, Adamou ν. Christofi
(1974)1 C.L.R. 100, 105 και Παπακόκκινου και άλλες ν. Θεοδοσίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 379). Όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια Α1, Α2 και Β της ένορκης δήλωσης της Λ. Πέτρου, οι Αιτητές επέτρεψαν τη χρήση του χώρου, δηλαδή της αποβάθρας που κατέχουν οι Καθ' ων η Αίτηση υπό την αίρεση της υπογραφής γραπτής σύμβασης και αφού οι Καθ' ων η Αίτηση θα προσκόμιζαν τα απαιτούμενα από τη σύμβαση έγγραφα και εγγυητική και κατέβαλλαν το δικαίωμα χρήσης. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έπραξαν τίποτε από τα πιο πάνω. Ακόμα ο χώρος που κατέχουν και αποτελεί μέρος της αποβάθρας που κατασκεύασαν οι Αιτητές. Οι Καθ' ων η Αίτηση διαμαρτυρήθηκαν μάλιστα για την καθυστέρηση της κατασκευής της αποβάθρας από τους Αιτητές (Τεκμήριο Β πιο πάνω) και οι οποίοι δήλωσαν την πρόθεση τους να τους παραχωρηθεί χώρος στην αποβάθρα (Τεκμήρια Α1 και Α2 πιο πάνω). Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αποδέχθηκαν κάποιους από τους όρους της σύμβασης άδειας χρήσης (το ύψος του ετήσιου δικαιώματος και το χαρακτηρισμό της σύμβασης ως παραχώρησης άδειας χρήσης) και δεν την υπέγραψαν. Οι Αιτητές κάλεσαν τους Καθ' ων η Αίτηση να παύσουν να κατέχουν και να χρησιμοποιούν το χώρο (Τεκμήρια Ι και Μ στην ένορκη δήλωση της Λ. Πέτρου) αλλά οι Καθ' ων η Αίτηση δεν συμμορφώθηκαν. Από τη μαρτυρία δηλαδή που έχει τεθεί ενώπιον μου δεν προκύπτει να έχει συνομολογηθεί οποιαδήποτε σύμβαση μεταξύ των Αιτητών και των Καθ' ων η Αίτηση αφού οι τελευταίοι επέστρεψαν τη γραπτή σύμβαση στους Αιτητές διαφωνώντας με κάποιους από τους όρους της. Επομένως δεν συνάφθηκε οποιαδήποτε γραπτή σύμβαση. Ούτε προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι συνάφθηκε οποιαδήποτε προφορική σύμβαση μεταξύ των διαδίκων. Δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα, πάντα σε σχέση με την εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης (π.χ. πληρωμή κάποιου ποσού των Καθ' ων η Αίτηση προς τους Αιτητές). Λόγω της άρνησης των Καθ' ων η Αίτηση να υπογράψουν τη σύμβαση οι Αιτητές ζήτησαν ξεκάθαρα από τους Καθ' ων η Αίτηση να παύσουν να χρησιμοποιούν το μέρος της αποβάθρας και να απομακρύνουν τα αντικείμενα, μηχανήματα και των εξοπλισμό τους από εκεί μέσω των επιστολών τους ημερομηνίας 17.03.2014 και 18.09.2014 (Τεκμήρια Ι και Μ αντίστοιχα της ένορκης δήλωσης της Λ. Πέτρου). Το μέρος αυτό της ένορκης δήλωσης δεν αμφισβητήθηκε ειδικά από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση. Σύμφωνα ακόμα με την ένορκη δήλωση του Χρ. Χριστοδούλου, ο ίδιος τοποθέτησε δυο φορές την 26.09.2014 κορδέλα στο χώρο και ζήτησε από το διευθυντή των Καθ' ων η Αίτηση να απομακρύνει τα αντικείμενα τους που βρίσκονταν στο χώρο. Ο διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση στην πρώτη περίπτωση και ο γιος του στη δεύτερη αφαίρεσαν την κορδέλα. Παρόλο που το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Χρ. Χριστοδούλου αμφισβητείται από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση δεν υπάρχει οποιοδήποτε στοιχείο που να οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές σιωπηρά αποδέχτηκαν την κατοχή του χώρου, δηλαδή του μέρους της αποβάθρας από μέρους των Καθ' ων η Αίτηση όπως ισχυρίζεται ο Τ. Τσιολής στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Δεν φαίνεται επομένως να προκύπτει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση κατέχουν και χρησιμοποιούν τον εν λόγω χώρο δυνάμει οποιουδήποτε δικαιώματος ή έστω κατάλοιπου αυτού. Σύμφωνα με τη ΚΔΠ 168/76 το Λιμάνι της Πάφου και η ακίνητη ιδιοκτησία και εγκαταστάσεις που υπάρχουν σ' αυτό ως επίσης η κινητή ιδιοκτησία που συνίσταται σε πλωτά μέσα και όλο τον μηχανικό εξοπλισμό ξηράς μεταβιβάστηκε στους Αιτητές. Επομένως η ξύλινη αποβάθρα που κατασκευάστηκε από τους Αιτητές και προσαρτήθηκε στο Λιμάνι ανήκει στους Αιτητές. Ως εκ τούτου οι λόγοι ένστασης ότι η ιδιοκτησία του χώρου (ξύλινη αποβάθρα) αμφισβητείται ή ότι δεν αποτελεί λιμάνι ή ότι η ανέγερση της αποβάθρας είναι εκτός της αρμοδιότητας των Αιτητών δεν γίνονται δεκτοί. Εξάλλου όπως διαφαίνεται από την αλληλογραφία μεταξύ των μερών ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν για την καθυστέρηση της κατασκευής από τους Αιτητές της αποβάθρας και χαιρέτησαν την πρόθεση κατασκευής της από τους Αιτητές και αναγνώρισαν ότι είναι ιδιοκτησία τους. Από τη στιγμή που η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζεται ότι καλεί σε διαπραγματεύσεις τους Αιτητές για τους όρους της σύμβασης άδειας χρήσης, είναι σαφές ότι δεν θέτουν υπό αμφισβήτηση είτε την ιδιοκτησία της αποβάθρας είτε τις αρμοδιότητες των Αιτητών είτε ότι δεν αποτελεί μέρος του λιμανιού. Όσον αφορά το λόγο ένστασης υπό (Ε) ότι οι όροι της σύμβασης παραχώρησης χρήσης εγκαταστάσεων της Αρχής καθορίζονται από κανονισμούς, ο λόγος αυτός δεν επεξηγείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ως επίσης δεν προωθήθηκε κατά την ακρόαση και επομένως δεν γίνεται δεκτός. Περαιτέρω, έρχεται σε αντίθεση με τη συμπεριφορά των Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι καλούσαν τους Αιτητές σε διαπραγματεύσεις σε σχέση με τους όρους της σύμβασης που δεν αποδέχονταν. Δηλαδή πώς καλούσαν τους Αιτητές σε διαπραγματεύσεις της στιγμή που οι όροι της σύμβασης διέπονταν από κανονισμούς; Δεν πρέπει να λησμονείται ότι σύμφωνα με τα όσα έχουν λεχθεί στην Τ.Α. Micrologic Comp. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802, 1809, σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η δεύτερη προϋπόθεση ικανοποιείται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση σημειώνεται ότι στη M. & Ch. Mitsingas Timberland Co.
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791, 1797, λέχθηκε ότι: «...Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, 240, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο επικαλείται στην απόφαση του, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία......................» Στη Highgate Primary School Ltd v. Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317 αποφασίστηκε ότι: «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσείβλητους, σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια. Το πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι θα προκληθεί τέτοια αδικία στους εφεσίβλητους-ενάγοντες και δεν συντρέχει λόγος για επέμβασης τα ευρήματα του.» Στην παρούσα περίπτωση οι Καθ' ων η Αίτηση χρησιμοποιούν το χώρο της αποβάθρας χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα, έχουν αποκλείσει τους Αιτητές από την πρόσβαση στην αποβάθρα, προκαλούν με τη συμπεριφορά τους τους υπόλοιπους δικαιούχους για να παραβιάζουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των Αιτητών ενώ σε περίπτωση ατυχήματος στο μέρος δηλαδή της αποβάθρας οι Αιτητές θα είναι υπόλογοι σε αποζημιώσεις τη στιγμή μάλιστα που τους έχει εμποδιστεί η πρόσβαση ενώ σε περίπτωση που οι Καθ' ων η Αίτηση αποφασίσουν να προβούν σε οποιαδήποτε μετατροπή ή αλλοίωση στο χώρο οι Αιτητές δεν θα μπορούν να πράξουν οτιδήποτε. Ορθά επισημαίνεται από πλευράς των Αιτητών τα όσα έχουν λεχθεί στη Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων
(1992)1 Α.Α.Δ. 882: «Η Αρχή Λιμένων είναι οργανισμός δημόσιου δικαίου στον οποίο έχει εναποτεθεί κρατική ευθύνη και εξουσία για τη λειτουργία και διαχείριση των λιμένων της Δημοκρατίας. Οι λιμένες συνιστούν σημεία ελέγχου εισόδου και εξόδου ατόμων και εμπορευμάτων στη Δημοκρατία. Η διαχείριση τους συνιστά σημαντική κρατική λειτουργία, συνυφασμένη με την κυριαρχία του κράτους στο χώρο της επικράτειας της Πολιτείας [βλ. Ports Authority v. Republic
(1983)3 C.L.R. 385, και Republic ν.Cyprus Ports Authority
(1986)3 C.L.R. 117]. Το κοινό έχει άμεσο συμφέρον στην ευόδωση των σκοπών της Αρχής και ανάλογο ενδιαφέρον για την καλή λειτουργία της.» Επομένως οι λόγοι ένστασης ότι η οποιαδήποτε θεραπεία αν στο τέλος επιδικαστεί μπορεί να ικανοποιηθεί σε χρήμα ή ότι οι Αιτητές δεν υπόκεινται σε οποιαδήποτε ζημιά δεν γίνονται αποδεκτοί. Αντίθετα η ανεπηρέαστη και αδιάλειπτη λειτουργία και διαχείριση των λιμανιών της Κύπρου και στη συγκεκριμένη περίπτωση του Λιμανιού της Πάφου είναι ζήτημα συνυφασμένο με την κυριαρχία του Κράτους. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω δεν διαπιστώνεται οι Καθ' ων η Αίτηση να έχουν οποιοδήποτε δικαίωμα (ή κατάλοιπα δικαιώματος) για κατοχή και διαχείριση του χώρου ενώ ούτε η πλευρά τους έχει καταφέρει να καταδείξει κάτι τέτοιο. Έχοντας λοιπόν υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται. Έχοντας καταλήξει ότι οι τρεις πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται θα εξεταστεί στη συνέχεια κατά πόσο είναι δυνατό ή πρόσφορο να δοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Όσον αφορά το αιτούμενο διάταγμα της παραγράφου Α, διαπιστώνω ότι είναι ταυτόσημο με το αιτούμενο διάταγμα στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα. Στην πρόσφατη υπόθεση Αβερκίου ν. Θεο Κτηματική Λτδ κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. 85/2010, ημερομηνίας 31.01.2013, λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής: «Όπως έχει τονιστεί στην υπόθεση Κοσμά ν. Χ"Κυπρή
(2001)Α.Α.Δ. 169, από τη στιγμή που ικανοποιείται το πρωτόδικο δικαστήριο για την ύπαρξη και των τριών προϋποθέσεων, ου τίθενται, με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Ν.14/60, δεν αυτοματοποιείται η έκδοση του αιτούμενου προστακτικού διατάγματος, αφού τούτο, ως εκ της φύσεως του δεν έχει στόχο την αποκατάσταση της τάξεως των πραγμάτων, αλλά την απόδοση στην εφεσίουσα της θεραπείας και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται στην αγωγή. Περαιτέρω, στην υπόθεση Goody's v. Lani
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572, σημειώθηκε ότι το συντηρητικό διάταγμα στοχεύει στην παροχή προσωρινής θεραπείας, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας άμεσης διεξαγωγής της δίκης, και όχι την ικανοποίηση του ουσιαστικού αιτήματος της δίκης. Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της αγωγής, η δε έκδοση τους επιφέρει, ουσιαστικώς τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή στην εκδίκαση της υπόθεσης, συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και δεν πρέπει να παραχωρούνται. Βλ. ΑΚIS v. Kokkonis
(1998)1 A.A.Δ. 149. Όπως ορθώς επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο, στο στάδιο έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ανεπιθύμητο να εμπλέκεται ο δικαστής στην εξέταση της ουσίας της αγωγής. Έκαμε αναφορά το πρωτόδικο δικαστήριο στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dracon
(2009)1 A.A.Δ. 734, για να εξετάσει κατά πόσο η παρουσιασθείσα ενώπιον του μαρτυρία οδηγεί στη διαπίστωση μιας φανερής και ασυνήθιστα δυνατής υπόθεσης, έτσι ώστε να προχωρήσει στην έκδοση του αιτουμένου διατάγματος.» Η παρούσα όμως υπόθεση είναι μια φανερή και ασυνήθιστα δυνατή υπόθεση. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, η πλευρά των Αιτητών ενημέρωσε την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση κατά πόσο ενδιαφερόταν να τους παραχωρηθεί άδεια χρήσης μέρους της αποβάθρας έναντι συγκεκριμένου ετήσιου δικαιώματος και η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση απάντησε θετικά. Αφού η αποβάθρα κατασκευάστηκε και η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση ανάλαβε κατοχή και χρήση μέρους της στη συνέχεια δεν υπέγραψε τη σύμβαση που της απέστειλε η πλευρά των Αιτητών αναφέροντας ότι διαφωνούσε με δυο όρους της ο ένας εκ των οποίων ήταν και το ύψος του ετήσιου δικαιώματος ενώ στη συνέχεια μέσω άλλων επιστολών της ότι διαφωνούσε με τους όρους της σύμβασης καλώντας την πλευρά των Αιτητών σε διαπραγματεύσεις σε σχέση με τους όρους της σύμβασης που δεν αποδεχόταν. Είναι φανερό ότι η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση αφού έλαβε κατοχή του μέρους φαίνεται ότι άλλαξε στάση και προβάλλοντας διάφορα προσκόμματα συνεχίζει να έχει κατοχή μέρους της αποβάθρας και να τη χρησιμοποιεί χωρίς να έχει συνάψει οποιαδήποτε σύμβαση και αρνείται να παραδώσει την κατοχή της στην πλευρά των Αιτητών με την ίδια τακτική, δηλαδή την πρόσκληση σε διαπραγμάτευση των όρων της σύμβασης που θα υπογραφεί. Εκμεταλλεύεται δηλαδή το πλεονέκτημα που αποκόμισε από την ανάληψη κατοχής του μέρους της αποβάθρας χωρίς να έχει συνάψει οποιαδήποτε σύμβαση και χωρίς να έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό για να χρησιμοποιεί την αποβάθρα αποκομίζοντας οικονομικά και άλλα οφέλη. Το γεγονός ότι η πλευρά των Αιτητών αποστέλλει τιμολόγια δεν σημαίνει ότι δημιουργούνται οποιαδήποτε δικαιώματα στην πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Οι Αιτητές εκδίδουν και αποστέλλουν τιμολόγια στους Καθ' ων η Αίτηση για τα νενομισμένα τέλη που θεωρούν ότι θα πρέπει να καταβληθούν για τη χρήση του μέρους της αποβάθρας. Επαναλαμβάνεται ότι δεν διαφαίνεται ότι η κατοχή και χρήση του μέρους της αποβάθρας στηρίζεται σε οποιαδήποτε δικαιώματα ή κατάλοιπα δικαιωμάτων. Εκτός του ότι η παρούσα υπόθεση είναι φανερή και καθαρή περίπτωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές με τα αιτούμενα διατάγματα επιζητούν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι μόνο ένα από τα ζητούμενα στην αγωγή. (Βλ. Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, 1257.) Η πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση προβάλλει ως πρώτο λόγο ένστασης την υπέρμετρη καθυστέρηση στην αναζήτηση θεραπείας. Είναι γεγονός ότι έχει υπάρξει καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Η πλευρά όμως των Αιτητών προσπάθησε να διευθετήσει την όλη υπόθεση στο διάστημα που μεσολάβησε ως επίσης προσπάθησε δια παραινέσεων και προσδοκιών να συνετίσει την πλευρά των Καθ' ων η Αίτηση. Επισυνάπτεται σωρεία επιστολών για το σκοπό αυτό και έχει αναφερθεί μέρος τους πιο πάνω. Στην υπόθεση Πλακίδη ν. Nomisko Devel. Ltd
(2010)1(A) Α.Α.Δ. 577, 585-586 αναφέρονται τα ακόλουθα που είναι αρκούντως διαφωτιστικά: «Το γεγονός ότι ένας διάδικος είτε συνειδητά κατόπιν δικής του επιλογής, είτε κατόπιν αμέλειας ή ολιγωρίας παραλείπει να προσφύγει στο Δικαστήριο προσβάλλοντας μια κατά τον ισχυρισμό του παράνομη ή δόλια πράξη, αυτό το στοιχείο δεν πρέπει να εκληφθεί εναντίον του ως εμπόδιο στην απόδοση προσωρινής θεραπείας όταν μεσολαβήσει μια δεύτερη κατ' ισχυρισμό παρανομία προς όφελος τρίτου προσώπου η οποία δημιουργεί νέα αρνητικά τετελεσμένα και ενώ αποδεικνύει ο αιτητής ότι επαπειλείται και συνέχεια. Σε μια τέτοια περίπτωση, ένας αιτητής θα υποστεί τις συνέπειες της όποιας τυχόν αδράνειάς του σε σχέση με τις περιπλοκές οι οποίες δημιουργούνται λόγω απόκτησης δικαιωμάτων από τρίτα πρόσωπα και των γενικότερων δυσκολιών που δυνατόν να δημιουργηθούν. Δεν δικαιολογείται όμως το Δικαστήριο υπό τέτοιες συνθήκες να αρνηθεί να αποδώσει θεραπεία αποτροπής άλλων, περαιτέρω και διαφορετικών κατ' ισχυρισμό, παράνομων ή δόλιων πράξεων, ουσιαστικά ως τιμωρία για τυχόν προηγούμενη αδράνεια του αιτητή.» Στην υπόθεση Χατζηγαβριήλ κ.ά. ν. Επένδ. Συνερ. Συνεργ. Εταίρ. Λευκόνικο Λτδ
(2003)1(A) Α.Α.Δ. 606, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι πρέπει να ενθαρρύνεται η προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης. Είναι ορθή η υπόδειξη της πλευράς των Αιτητών ότι η παράνομη επέμβαση είναι συνεχής και επαναλαμβάνεται καθημερινά και ότι έχει μεσολαβήσει και συνεχίζουν να μεσολαβούν άλλες πράξεις. Όπως επισημαίνεται στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, 16th edition, para.23-01: "Every continuance of a trespass is a fresh trespass, in respect of which a new cause of action arises from day to day as long as the trespass continues." Τέλος σημειώνονται οι πρόνοιες της ΚΔΠ 8/76, ότι απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να επεμβαίνει σε περιουσία της Αρχής Λιμένων (άρθρο 12) ως επίσης απαγορεύεται σε οποιοδήποτε πρόσωπο να εκθέτει, πωλεί ή να προσφέρει προς πώληση οποιαδήποτε αγαθά χωρίς άδεια της Αρχής (άρθρο 14). Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Θα πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα εμποδιστεί η συνέχιση της επιχειρηματικής και εμπορικής δραστηριότητας των Καθ' ων η Αίτηση παρά μόνο θα τους απαγορευθεί η χρήση του μέρους της αποβάθρας το οποίο όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω χρησιμοποιούν χωρίς να βασίζονται σε οποιοδήποτε δικαίωμα ή κατάλοιπο δικαιώματος. Συνεπεία των πιο πάνω εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι (Α) και (Β) της Αίτησης υπό τον όρο ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές θα παράσχουν εγγύηση ύψους €100.000 (βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Δέσπω Στυλιανού, Αίτηση αρ. 173/2013 ημερομηνίας 11.09.2013). Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων/Αιτητών και σε βάρος των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της όλης υπόθεσης. (Υπ.) ............... Α. Ν. Κονής, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής .Γ.Α.Κ./Λ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.