Sirena Sunrise Management Committee (Διαχειριστική Επιτροπή Συγκροτήματος Sirena Sunrise) ν. Παύλου Σαγκρικίδη και/ή Σαγκιρήδη, Αρ. Αγωγής: 495/14, 11/9/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A150 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 495/14 Μεταξύ: Sirena Sunrise Management Committee (Διαχειριστική Επιτροπή Συγκροτήματος Sirena Sunrise) Ενάγοντα και Παύλου Σαγκρικίδη και/ή Σαγκιρήδη, από την Πάφο Εναγόμενου Ημερομηνία: 11.9.15 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα / Αιτήτρια: κα Άντρη Κακογιάννη Για τον Εναγόμενο / Καθ' ου η αίτηση: κα Ελίζα Κυριάκου ----------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Αφορμή για την έκδοση της παρούσης απόφασης αποτέλεσε αίτηση τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης η οποία υποβλήθηκε εκ μέρους της Ενάγουσας / Αιτήτριας στις 19.2.
- Με την Έκθεση Απαίτησής της η Ενάγουσα / Αιτήτρια αξιώνει από τον Εναγόμενο / Καθ' ου η αίτηση υπό την ιδιότητά της ως η διαχειριστική επιτροπή του κτηριακού συγκροτήματος Sirena Sunrise που βρίσκεται στην οδό Ταξιαρχών στην Πάφο την πληρωμή κοινόχρηστων εξόδων και/ή αναλογία συνεισφοράς στα έξοδα λειτουργίας των κοινόχρηστων που αναλογούν στο υποστατικό που ανήκει και/ή κατέχεται από τον Καθ' ου η αίτηση στο εν λόγω κτηριακό συγκρότημα. Το αξιώμενο ποσό αφορά στην περίοδο από 1.1.11 μέχρι 31.12.11 και ανέρχεται σε Ευρώ 662,00 σεντ. Με την υπό κρίση αίτηση ζητείται πρωτίστως η τροποποίηση της περιόδου και του έτους για την οποία ζητείται η ανάκτηση του αξιώμενου ποσού των Ευρώ 662,00 σεντ. Ειδικότερα ζητείται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως ακολούθως: η διαγραφή των λέξεων «οδό Ταξιαρχών» που απαντούν στην τρίτη γραμμή της πρώτης παραγράφου και η αντικατάστασή τους με τις λέξεις «Λεωφόρο Παλαίπαφου» η διαγραφή των ημερομηνιών «1.1.11» και «31.12.11» που απαντούν στην όγδοη και ένατη γραμμή της τέταρτης παραγράφου και η αντικατάστασή τους με τις ημερομηνίες «1.1.13» και «31.12.13» η διαγραφή της χρονολογίας «2011» όπου αυτή απαντά στην παράγραφο 4 και η αντικατάστασή της με την χρονολογία «2013» η διαγραφή του αριθμού «887,47» που απαντά στην παράγραφο 4 και η αντικατάστασή του με τον αριθμό «662,00» ώστε το αξιώμενο ποσό να συνάδει με την παράγραφο 5 και το Παρακλητικό. Η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται στην Δ.25, θ 1, Δ.48, την πρακτική, την Νομολογία και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκο δήλωση της Ανδρούλας Κωμοδρόμου η οποία είναι υπάλληλος στο Λογιστήριο των δικηγόρων της Αιτήτριας. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του Καθ' ου η αίτηση. Με Ειδοποίηση Ένστασης που καταχωρήθηκε εκ μέρους του Καθ' ου η αίτηση προβάλλονται 11 λόγοι ένστασης. Η Ειδοποίηση συνοδεύεται από ένορκο δήλωση του ίδιου του Καθ' ου η αίτηση. Με την ένορκο του δήλωση ο Καθ' ου η αίτηση προβάλει τις ακόλουθες θέσεις:
- η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και γίνεται με μοναδικό σκοπό την πρόκληση αδικίας στον Καθ' ου η αίτηση καθώς και την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους ή αβλεψίας. Ό,τι με την υπό κρίση αίτηση επιδιώκεται είναι η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, πράγμα ανεπίτρεπτο. Η Αιτήτρια όφειλε να αποσύρει την αγωγή και να καταχωρήσει άλλη
- για την περίοδο από 1.1.11 μέχρι 31.12.11 ο Καθ' ου η αίτηση ξόφλησε το οφειλόμενο ποσό στην εταιρεία C. G. Property Services Ltd και όχι στον Αιτητή. Ως εκ τούτου ο Αιτητής κωλύεται από του να απαιτεί το αξιώμενο ποσό και, κατ' επέκταση, να εγείρει την παρούσα αγωγή
- έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Οι λόγοι ένστασης συμπλέκονται. Κάποιοι δε από αυτούς δεν προωθήθηκαν με την αγόρευση των συνηγόρων του Καθ' ου η αίτηση, οπότε και εύλογα θεωρούνται ότι εγκαταλείφθηκαν. Όπως ο πρώτος και ο εντέκατος λόγοι ένστασης. Οι λόγοι αυτοί δεν υποστηρίζονται, επίσης, από το μαρτυρικό υλικό που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση. Υπό το φως των πιο πάνω δεν παρέχεται περιθώριο εξέτασής τους. Τέλος, στην αγόρευση των συνηγόρων του Καθ' ου η αίτηση γίνεται λόγος για θέματα τα οποία δεν εγείρονται στους λόγους ένστασης, ούτε και στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Όπως για καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης. Τα όσα επί του προκειμένου αναφέρονται στην αγόρευση των συνηγόρων του Καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με τις καλά νομολογημένες αρχές δεν θα ληφθούν υπόψη και δεν θα με απασχολήσουν. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολόγησαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποστηρίζοντας ο καθένας την θέση του διαδίκου που εκπροσωπεί. Η Δ.25, θ.1 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται η αίτηση προβλέπει πως: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να επιτρέψει σε οποιοδήποτε από τους διαδίκους να μεταβάλει ή να τροποποιήσει την οπισθογράφηση του ή τα δικόγραφα με τέτοιο τρόπο και με τέτοιους όρους που θα είναι δίκαιοι και όλες αυτές οι τροποποιήσεις θα γίνουν αν είναι αναγκαίες για σκοπούς καθορισμού των πραγματικών ζητημάτων που αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων». Το αίτημα τροποποίησης εγγράφων προτάσεων επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου αναλύθηκαν εκτενώς σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι αρχές αυτές έχουν καλά θεμελιωθεί και αποτελεί πλέον αξίωμα ότι ανεξάρτητα από την οποιαδήποτε αμέλεια ή απροσεξία που έχει επιδειχθεί στα δικόγραφα ή το καθυστερημένο της προτεινόμενης τροποποίησης, αυτή κατά κανόνα επιτρέπεται όταν μπορεί να γίνει χωρίς να επέλθει αδικία στην άλλη πλευρά. Θεωρείται ότι δεν υπάρχει αδικία αν μπορεί να υπάρξει ικανοποιητική αποζημίωση της άλλης πλευράς με την επιδίκαση των εξόδων. Αποτελεί, επίσης, γενική αρχή, ότι πριν την έναρξη της δίκης είναι ευκολότερο να επιτραπεί η τροποποίηση, ενώ μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας το Δικαστήριο δεν επιτρέπει με ευκολία την τροποποίηση, ιδιαίτερα, όταν η αναγκαιότητα για την τροποποίηση διεφάνη από πριν και δεν ζητήθηκε έγκαιρα. Όσο πιο καθυστερημένο είναι το στάδιο υποβολής της αίτησης, τόσο και πιο μεγάλο είναι το βάρος που έχει να αποσείσει ο αιτητής πριν επιτραπεί η σκοπούμενη τροποποίηση. Η αρχή που επιβεβαιώθηκε στην υπόθεση Associated Leisure Ltd and Others v. Associated Newspapers Ltd
(1970)2 All ER 754 έχει υιοθετηθεί και στην Κύπρο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ των οποίων οι Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 CLR 1, Δόμνα Χριστοδούλου v. Α. Ι. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934 και Saba & Co (TMP) v. TMP Agents
(1994)1 AAΔ 426. Στην πιο πάνω αναφερόμενη Αγγλική υπόθεση ο Λόρδος Denning ανέφερε σχετικά τα ακόλουθα: «I start with the principle well settled that an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money». Σε ελεύθερη μετάφραση: «Ξεκινώ από την αρχή, η οποία είναι καλά θεμελιωμένη, πως η τροποποίηση θα πρέπει να επιτρέπεται, έστω και αν υποβάλλεται καθυστερημένα, αν είναι αναγκαία για να αποδοθεί δικαιοσύνη ανάμεσα στους διαδίκους, νοουμένου ότι οποιαδήποτε δυσχέρεια που προκαλείται εξ' αιτίας της μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα». Στην υπόθεση Στέλιος Φοινιώτης v. Greenmar Navigation Ltd and another
(1989)1 AAΔ.33 συνοψίζονται οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι αρχές αυτές είναι οι ακόλουθες:
- «Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης
- Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης . συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
- Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση του διατάγματος.
- Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο όμως αυτό η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου v. Α.Ι. Χριστοδούλου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε πως: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σύγχρονη Νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα». Στην υπόθεση Geto Trading Import-Export Ltd v. Το Πλοίο Μ/V Vladimir Vaslyayev (aρ. 4)
(1993)1 ΑΑΔ 714, λέχθηκε (στην σελίδα 716) πως: «Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές». Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 προβάλλεται η σύγχρονη τάση αντιμετώπισης του θέματος: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής . Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγοντας της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει την διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια». Η αρχή που διακηρύχθηκε στη Δόμνα Χριστοδούλου v. Α.Ι. Χριστοδούλου κ.α., πιο πάνω, περιορίσθηκε από μεταγενέστερη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέας Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, όπου στη σελίδα 562 της απόφασης λέχθηκε πως: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσειόντων στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα, δηλαδή, από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Στην μεταγενέστερη υπόθεση Ιωάννης Νικολάου ν. Ζωή Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 ΑΑΔ 1005 λέχθηκαν τα ακόλουθα στην σελίδα 1007: «Οι αρχές με βάση τις οποίες δίδεται άδεια για τροποποίηση είναι ευρέως νομολογημένες και σε αυτή τη νομολογία έχει αναφερθεί εκτενώς, όπως ήδη αναφέραμε και ο πρωτόδικος Δικαστής. Η εξουσία για έκδοση άδειας για τροποποίηση περιέχεται στην Δ.25 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, όπου προνοείται ότι, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορεί να δοθεί η άδεια, ούτως ώστε να γίνουν όλες οι αναγκαίες τροποποιήσεις για να εκδικαστούν όλα τα επίδικα θέματα που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου είναι το συμφέρον της δικαιοσύνης. Κατά την εξέταση του θέματος, το δικαστήριο βασίζεται σε διάφορους παράγοντες, αλλά τελικά ο κρίσιμος παράγων είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως του αν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η άδεια για τροποποίηση δίδεται ευκολότερα στα αρχικά στάδια, αλλά τούτο μπορεί ακόμη να γίνει και σε πολύ προχωρημένο στάδιο, μέχρι και το τελικό της διαδικασίας, αν δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο. Ο όρος ανεπανόρθωτη ζημιά χρησιμοποιείται με την έννοια του ότι αυτή δεν μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή εξόδων. Σχετικές με τις πιο πάνω αρχές είναι και οι υποθέσεις που αναφέρονται στην πρωτόδικη απόφαση Courtis v. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180, Nicolaides v. Yerolemi
(1980)1 C.L.R. 1, Πουρίκκος ν. Σάββα
(1990)1 Α.Α.Δ. 862, Jack v. Philiappa Estates Ltd
(1988)1 C.L.R. 607, Christodoulou v. Christodoulou και Άλλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934». Στην σελίδα 1009 της απόφασης διατυπώθηκαν τα ακόλουθα: «Έχουμε εξετάσει με προσοχή την κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου και θεωρούμε πως, ενώ η νομολογία και η νομική θέση εκφράζονται ορθά, εντούτοις δεν εφαρμόζονται ανάλογα στα γεγονότα της υπόθεσης. Αναφέρει, μεταξύ άλλων, ο πρωτόδικος Δικαστής ότι δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς η καθυστέρηση για την υποβολή της αίτησης, δίδοντας υπερβολική βαρύτητα στον παράγοντα αυτό. Αυτό δεν μας βρίσκει σύμφωνους. Εν όψει της νομολογίας, κρίνουμε πως όπου δεν προκαλείται ζημιά ακόμη και η μη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση δεν μπορεί να στερεί το διάδικο του δικαιώματος να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέματα που εγείρει. Το ουσιωδέστερο είναι, όπως τονίσαμε και πιο πάνω, να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. ..........................................................................................................................Το γεγονός επίσης πως το αίτημα υποβλήθηκε σε στάδιο πριν την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης και το ότι δεν θα προκαλείτο μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής, καθώς επίσης και η δυνατότητα αποζημίωσης των αντιδίκων του εφεσείοντα με σχετική διαταγή για έξοδα, θα έπρεπε να είχαν επιμετρήσει υπέρ της παροχής άδειας για τροποποίηση». Το κύριο παράπονο του Καθ' ου η αίτηση είναι ότι με την αιτούμενη τροποποίηση επιδιώκεται η εισαγωγή μιας ολότελα νέας βάσης αγωγής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 ΑΑΔ 704 παρατέθηκε απόσπασμα από την σελίδα 627 του συγγράμματος Annual Practice του 1959 όπου και διατυπώνεται με καθαρότητα το κριτήριο του τι αποτελεί νέα απαράδεκτη βάση αγωγής. «The court will not refuse to allow an amendment simply because it introduces a new case (Budding v. Murdoch, 1 Ch. D. 42 Hubbuck v. Helms, 56 L.J. Ch. p. 539). But it will do so where the amendment would change the action into one of a substantially different character which would more conveniently be the subject of a fresh action {Raleigh v. Goschen,
(1898)1 Ch. p.81}». Από την πιο πάνω περικοπή προκύπτει ότι το Δικαστήριο δεν θα αρνηθεί να εγκρίνει αίτηση τροποποίησης απλά και μόνο γιατί με αυτή εισάγεται μια νέα βάση αγωγής. Θα αρνηθεί μόνο αν με την τροποποίηση ο χαρακτήρας της αγωγής μεταβάλλεται ουσιωδώς ώστε θα ήταν καλύτερα να καταχωρηθεί νέα αγωγή. Κατ' αρχή, δεν θεωρώ ότι η αιτούμενη τροποποίηση εισάγει νέα βάση αγωγής. Ό,τι είναι σημαντικό για το υπό συζήτηση ζήτημα είναι ότι το αξιώμενο ποσό δεν μεταβάλλεται, πράγμα που καταδεικνύει ότι ό,τι επιδιώκεται είναι απλά και μόνο η διόρθωση της περιόδου, η οποία εκ παραδρομής αναγράφηκε λανθασμένα στην Έκθεση Απαίτησης, και όχι η μεταβολή της βάσης της αγωγής η οποία παραμένει η ίδια. Και αν ακόμα λανθάνομαι στην πιο πάνω κρίση μου και το ορθό είναι ότι με την αιτούμενη τροποποίηση η βάση της αγωγής μεταβάλλεται δεν θεωρώ ότι με την αιτούμενη τροποποίηση ο χαρακτήρας της αγωγής θα μεταβληθεί ουσιωδώς. Η αγωγή θα εξακολουθεί και μετά την τροποποίηση να είναι του ιδίου χαρακτήρα, ήτοι αγωγή για ανάκτηση κοινόχρηστων. Απόρριψη της πιο πάνω θέσης συμπαρασύρει και την θέση ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη, υποβληθείσα με σκοπό και μόνο να προκαλέσει αδικία στον Καθ' ου η αίτηση. Επίσης, συμπέρασμα κακοπιστίας πρέπει να εξάγεται αβίαστα από το ενώπιον του Δικαστηρίου παρουσιασθέν μαρτυρικό υλικό (Βλ. Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 204/09, ημερομηνίας 25.4.12). Στην υπό εξέταση περίπτωση και υπό το φως των όσων ανωτέρω έχουν αναφερθεί δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε στοιχεία που να θεμελιώνουν κακοπιστία ή κατάχρηση. Πέραν δε από την επικαλούμενη θέση περί εισαγωγής νέας βάσης αγωγής κανένας άλλος ισχυρισμός δεν προβάλλεται που να τεκμηριώνει την θέση του Καθ' ου η αίτηση περί κακοπιστίας. Τουναντίον, ό,τι με την αιτούμενη τροποποίηση καταδείχθηκε ότι επιδιώκεται είναι όπως υποδεικνύεται και στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση η διόρθωση ενός καλόπιστου λάθους για σκοπούς προσδιορισμού της ουσίας της διαφοράς. Ο Καθ' ου η αίτηση, επίσης, ισχυρίζεται ότι ξόφλησε το οφειλόμενο ποσό για την περίοδο από 1.1.11 μέχρι 31.12.11 σε άλλο πρόσωπο. Και ότι ο Αιτητής κωλύεται από του να απαιτεί το αξιώμενο ποσό και, κατ' επέκταση, να εγείρει την παρούσα αγωγή. Το θέμα τούτο δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε επίδραση στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και δεν μπορεί να εξετασθεί στα πλαίσια της παρούσης διαδικασίας. Επίσης, δεν βλέπω πώς με την έγκριση της υπό κρίση αίτησης θα προκληθεί περιπλοκή στα επίδικα θέματα. Συν τοις άλλοις, η θέση αυτή παρέμεινε γενικόλογη αφού ο Καθ' ου η αίτηση αρκέσθηκε σε μια στείρα διατύπωση της χωρίς να δώσει εξηγήσεις που να την τεκμηριώνουν. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κανένας λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Κρίνω δε ότι συνεκτίμηση των αρχών και εφαρμογή τους στα πλαίσια των γεγονότων της υπό εξέταση περίπτωσης δικαιολογεί την έγκριση του αιτήματος. Δεν παραγνωρίζω, ότι η τροποποίηση θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης. Συνεκτιμώντας, όμως, όλα τα στοιχεία, και ιδιαίτερα την σημασία της αιτούμενης τροποποίησης ως προς την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων και ταυτόχρονα της δικαιοσύνης και λαμβανομένου υπόψη ότι η υπό κρίση αίτηση υποβλήθηκε πριν την έναρξη της δίκης και πριν ακόμα ορισθεί η υπόθεση για ακρόαση δεν θεωρώ ότι με την έγκριση της θα παραβιασθεί το δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση για εκδίκαση εντός εύλογου χρόνου. Τουναντίον, απόρριψη της υπό κρίση αίτησης θα αντιστρατευόταν τα ευρύτερα συμφέροντα της δικαιοσύνης και δεν θα επέτρεπε την επίλυση όλων των μεταξύ των διαδίκων εγειρόμενων στην υπόθεση διαφορών. Αναφορικά με τα έξοδα ενδεικτικά είναι τα όσα επί του προκειμένου αναφέρθηκαν στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Δώρου Γεωργιάδη
(2012)1 ΑΑΔ 2032, σελίδα 2036, και που πιο κάτω παρατίθενται: «Τροποποιημένη ειδοποίηση έφεσης να κατατεθεί εντός 30 ημερών. Όσα έξοδα θα δημιουργηθούν, ως συνέπεια της τροποποίησης, εξαιρουμένων των εξόδων της αίτησης, που αδικαιολογήτως, όπως προκύπτει από την πιο πάνω απόφαση μας, ο εφεσίβλητος/καθ' ου η αίτηση είχε προβάλει ένσταση, επιδικάζονται υπέρ του εφεσιβλήτου και εναντίον των εφεσειόντων, τα οποία να υπολογισθούν στο τέλος της υπόθεσης». Εφαρμογή των πιο πάνω απολήγει στην μη επιδίκαση των εξόδων της υπό κρίση αίτησης υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. Αναφορικά δε με τα έξοδα που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) αυτά για λόγους ευνόητους θα επιδικασθούν υπέρ του Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Αιτήτριας. Τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 3 (τριών) ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος. Τυχόν Υπεράσπιση στην τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 7 (επτά) ημερών από της παράδοσης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί εντός 7(επτά) ημερών από της παράδοσης της Υπεράσπισης. Αναφορικά με την αίτηση δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα. Τα έξοδα δε που θα σπαταληθούν λόγω της τροποποίησης (thrown away expenses) επιδικάζονται υπέρ του Εναγόμενου / Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας / Αιτήτριας. Τα ανωτέρω έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. Η σύνταξη του παρόντος διατάγματος να ζητηθεί το αργότερο μέχρι τις 14.9.15. (Υπ.) ............. Π. Μιχαηλίδης, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Αναφορά: Τροποποίηση Έκθεσης Απαίτησης Subject: Civil / Other Actions / Interim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο