← Κύπρος

ASTARTI DEVELOPMENT PLC ν. Μαρίας Γ. Γρηγορίου, εμπορευόμενης υπό την επωνυμία G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, Αρ. Αγωγής: 1400/2003, 14/10/2015

ASTARTI DEVELOPMENT PLC ν. Μαρίας Γ. Γρηγορίου, εμπορευόμενης υπό την επωνυμία G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, Αρ. Αγωγής: 1400/2003, 14/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A188 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1400/2003 Μεταξύ: ASTARTI DEVELOPMENT COMPANY LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων και

  1. Μαρίας Γ. Γρηγορίου, εμπορευόμενης υπό την επωνυμία G.M.G. TRAVEL SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό
  2. G.M.G. TRAVEL SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 19.3.2004 Μεταξύ: ASTARTI DEVELOPMENT COMPANY LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγόντων και
  3. Μαρίας Γ. Γρηγορίου, εμπορευόμενης υπό την επωνυμία G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό
  4. G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό Εναγομένων και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.10.2006 Μεταξύ: ASTARTI DEVELOPMENT PLC, από τη Λεμεσό Εναγόντων και
  5. Μαρίας Γ. Γρηγορίου, εμπορευόμενης υπό την επωνυμία G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό
  6. G.M.G. SPECIAL INTEREST TOURISM, από τη Λεμεσό Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 24.11.2014 Ημερομηνία: 14.10.2015 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Ν. Νικολάου για Λεωνίδα Γ. Γεωργίου Για την Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Καρακώστα για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 05.03.07 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση υπερ των Εναγόντων/Αιτητών (στο εξής οι «Αιτητές») και εναντίον των Εναγομένων 1 και
  7. Για σκοπούς εύκολης παρακολούθησης παραθέτω αυτούσιο το περιεχόμενο της απόφασης ημερομηνίας 05.03.07 (στο εξής η «απόφαση»): «ΕΚ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ανάκτησης κατοχής του Αθλητικού Κέντρου με την επωνυμία RIU CYPRIA MARIS SPORTS CENTRE, που βρίσκεται στην Κ. Πάφο. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου ΔΙΑΤΑΣΣΟΝΤΑΙ οι εναγόμενοι όπως εκκενώσουν και παραδώσουν το πιο πάνω αναφερόμενο Αθλητικό Κέντρο στους ενάγοντες. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ οι εναγόμενοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες τους να επεμβαίνουν και/ή εισέρχονται και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο κατέχουν το πιο πάνω αναφερόμενο Αθλητικό Κέντρο. Θα υπάρχει αναστολή εκτέλεσης των πιο πάνω διαταγμάτων μέχρι 31.10.07, ημερομηνία κατά την οποία οι εναγόμενοι είναι υποχρεωμένοι να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή στους ενάγοντες του Αθλητικού Κέντρου. Μέχρι εκείνη την ημερομηνία οι εναγόμενοι δεν έχουν υποχρέωση να πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό προς τους ενάγοντες. Σε περίπτωση κατά την οποία οι εναγόμενοι παραλείψουν να παραδώσουν ελεύθερη κατοχή μέχρι 31.10.07, τότε θα πληρώνουν από της 1.11.07 και μέχρι παράδοσης ελεύθερης κατοχής στους ενάγοντες ποσό £1.000,00 μηνιαίως. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οι εναγόμενοι δύνανται να μετακινήσουν από το Αθλητικό Κέντρο τα ακόλουθα: α) την εσωτερική περίφραξη που τοποθέτησαν οι ίδιοι, β) τις ξύλινες κερκίδες, γ) τους πυλώνες μετά των προβολέων που τοποθέτησαν οι ίδιοι, δ) όλα τα κινητά πράγματα τα οποία μπορούν να μετακινηθούν από τα οποία ανήκουν στους εναγόμενους, ε) ένα τρακτέρ μάρκας KUBOTA. Τα πιο πάνω υπό στοιχεία (α) μέχρι (ε) αποτελούν κανόνα Δικαστηρίου. Η κάθε πλευρά τα έξοδα της. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα.» Οι Αιτητές στις 24.11.14 καταχώρησαν την υπό αναφορά αίτηση εναντίον της Εναγόμενης 1/Καθ' ης η Αίτηση (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») με την οποία αιτούνται την έκδοση συμπληρωματικού διατάγματος με το οποίο να παρατείνεται η προθεσμία συμμόρφωσης της Καθ' ης η Αίτηση με την απόφαση ημερομηνίας 05.03.
  8. Η επίδικη αίτηση βασίζεται στις Δ.1 θ.5, Δ.25 θθ.1-6, Δ.34 θ.5, Δ.42Α θ.1, Δ.48 θθ.1-9, Δ.57 θ.2 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στην Ετήσια Πρακτική του 1954 (Annual Practice 1954), στην αρχή της τελεσιδικίας, στη σχετική νομολογία καθώς και στη διακριτική ευχέρεια, πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Λάμπρου Λάμπρου, Οικονομικού Διευθυντή των Αιτητών. Συνοπτικά ο Λάμπρου στην ένορκη του δήλωση αναφέρεται στο ιστορικό της έκδοσης της απόφασης ημερομηνίας 05.03.07, σε σχέση με την οποία δεν υπήρξε μέχρι σήμερα συμμόρφωση, αφού το αθλητικό κέντρο με την ονομασία RIU CYPRIA MARIS SPORTS CENTRE (στο εξής το «αθλητικό κέντρο) δεν έχει παραδοθεί στους Αιτητές και εξακολουθεί να το κατέχει η Καθ' ης η Αίτηση. Η Εναγόμενη 2 είναι απλά εμπορική επωνυμία, ιδιοκτήτρια της οποίας είναι η Καθ' ης η Αίτηση. Σύμφωνα δε με σχετικό πιστοποιητικό του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη η Εναγόμενη 2 διαγράφηκε στις 03.05.10 (βλ. Τεκμήριο Β της ένορκης δήλωσης Λάμπρου). Έγιναν αρκετές προσπάθειες από μέρους των Αιτητών για επίδοση της απόφασης στην Καθ' ης η Αίτηση και την Εναγόμενη 2 μέσω ιδιώτη επιδότη, αλλά αυτές απέβησαν άκαρπες. Για τον λόγο αυτό εξασφαλίστηκε την 09.01.08 διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση της απόφασης και πράγματι στις 15.02.08 η απόφαση επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση συμφώνως του σχετικού διατάγματος που επέτρεπε την υποκατάστατη επίδοση. Ακολούθως καταχωρήθηκαν από τους προηγούμενους δικηγόρους των Αιτητών τρεις αιτήσεις παρακοής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, εκ των οποίων οι πρώτες δύο αποσύρθηκαν άνευ βλάβης λόγω μη επίδοσης και η τρίτη απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 31.01.11 λόγω μη προώθησης της. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι σύμφωνα με συμβουλή του νέου δικηγόρου των Αιτητών η επίδοση που έγινε στην Καθ' ης η Αίτηση στις 15.02.08 είναι άνευ αντικειμένου, αφενός διότι η απόφαση δεν επιδόθηκε προσωπικά στην Καθ' ης η Αίτηση και αφετέρου διότι έλαβε χώρα σε χρόνο μεταγενέστερο του χρόνου που όφειλε σύμφωνα με την απόφαση να συμμορφωθεί. Η επίδικη αίτηση συνάντησε την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία εγείρει 21 συνολικά λόγους ένστασης. Νομική βάση της ένστασης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.34 θ.5, Δ.39 θθ.1-7, Δ.42Α θ.1, Δ.48 θθ.1-9, Δ.57 θ.2, Δ.64, οι συμφυείς εξουσίες και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως επίσης η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου και Αγγλίας, και οι Γενικές Αρχές του Δικαίου. Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους τους λόγους ένστασης. Σημειώνω ότι ο κάθε λόγος ένστασης έχει μελετηθεί και εκεί και όπου κρίνεται απαραίτητο να γίνει ξεχωριστή αναφορά στον κάθε ένα, θα γίνει κατωτέρω. Άλλωστε οι λόγοι ένστασης επαναλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που την στηρίζει, στην οποία γίνεται αναφορά πιο κάτω. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Γιώργου Γρηγορίου, συζύγου της Καθ' ης η Αίτηση. Συνοπτικά στην ένορκη δήλωση του ο Γρηγορίου αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών. Σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα αρμόδιο Δικαστήριο για να επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Η Καθ' ης η Αίτηση δεν μπορεί να συμμορφωθεί με την απόφαση, καθώς δεν κατέχει το αθλητικό κέντρο, ενώ υπήρξε νέα σύμβαση ενοικίασης μεταξύ των διαδίκων. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η ένορκη δήλωση Λάμπρου θα πρέπει να απορριφθεί, αφού ο τελευταίος δεν αποκαλύπτει την πηγή των πληροφοριών του και δεν αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση για λογαριασμό των Αιτητών. Οι Αιτητές παρέλειψαν εσκεμμένα να αναφερθούν στην αγωγή 2022/10 Ε.Δ. Πάφου η οποία καταχωρήθηκε από τον ίδιο και την Καθ' ης η Αίτηση εναντίον των Αιτητών και με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος που να ακυρώνει την απόφαση. Στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής καταχωρήθηκε και αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης η οποία όμως απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει επίσης ότι με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 14.06.10 (Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης) τερμάτισαν τη συμφωνία διευθέτησης ημερομηνίας 05.03.07 η οποία είχε καταστεί κανόνας Δικαστηρίου. Η Καθ' ης η Αίτηση ουδεμία σχέση έχει με την Εναγόμενη 2, η οποία ήταν μη εγγεγραμμένη επωνυμία την οποία χρησιμοποιούσε προσωπικά ο ίδιος. Καθ' όλο τον επίδικο χρόνο και μέχρι και σήμερα το αθλητικό κέντρο ήταν και συνεχίζει να είναι στην κατοχή και υπό την διαχείριση του. Επιπρόσθετα, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι το Ε.Δ. Πάφου δεν είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της παρούσας αγωγής και παραθέτει λεπτομέρειες προς υποστήριξη του εν λόγω ισχυρισμού του. Τέλος, αναφέρει ότι η απόφαση ήταν το προϊόν δόλου και απάτης που έγινε από τους Αιτητές και τους αντιπροσώπους τους εις βάρος του ιδίου και της Καθ' ης η Αίτηση και παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες. Κατά το στάδιο της ακρόασης δεν προσκομίστηκε προφορική μαρτυρία και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις αναπτύσσοντας εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους. Οι αγορεύσεις των συνηγόρων έχουν μελετηθεί, λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω αυτούσιο το περιεχόμενο τους. Η Δ.34 θ.5 προνοεί ότι κάθε απόφαση ή διάταγμα που δίδεται σε οιονδήποτε θέμα ή ζήτημα και ζητεί από οιονδήποτε πρόσωπο να πράξει κάτι θα πρέπει να αναφέρει το χρόνο ή τον χρόνο μετά την επίδοση της απόφασης ή διατάγματος εντός του οποίου η πράξη πρέπει να γίνει. Η Δ.34 Θ.5 και η Δ.42 Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αντιστοιχούν προς την Δ.41 θ.5 των παλαιών αγγλικών θεσμών. Στο Annual Practice του 1958 σελ. 955 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.41 θ.5 των παλαιών αγγλικών θεσμών: «Service within Time Fixed. Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time (Ιberian Trust, Ltd v. Founders Trust and Investment Co., Ltd., [1932] 2 K.B.D. 87); or else a supplemental order extending the time fixed must be obtained (Treherne v. Dale

(1884), 27 Ch.D. 66; Re Seal, [1903] 1 Ch. 87).» Επίσης στο σύγγραμμα Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 9, σ.36, παράγραφος 60 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Where a time is specified in a judgment or order, it may be extended or abridged by the court or a supplemental order may subsequently be made. Where a judgment or order omits to specify a time within which an act is to be done, the court is empowered subsequently to make a supplemental order requiring the act to be done within such time after service of that order, or such other time, as may be specified". Στην Κύπρο δεν υπάρχει δικονομική πρόνοια που να παρέχει τέτοια εξουσία στο Δικαστήριο. Όμως η σχετική επί του θέματος νομολογία υποδεικνύει την ύπαρξη εξουσίας του Δικαστηρίου να καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με συμπληρωματικό διάταγμα. Συγκεκριμένα στην απόφαση Παναγιώτα Ανδρέα Φιλή v. Mikael Majarian
(2004)1 A.A.Δ 394, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως και να είχε το πράγμα, η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να καθορίσει το χρόνο συμμόρφωσης με συμπληρωματικό διάταγμα ήταν δεδομένη και συναρτάτο προς την αρχική παράλειψη προσδιορισμού του χρόνου συμμόρφωσης. Η παράλειψη δε αυτή παρείχε όχι μόνο τη βάση αλλά και την αιτιολογία για έκδοση του συμπληρωματικού διατάγματος. Δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που το Δικαστήριο είχε να εξετάσει για να ασκήσει μια εξουσία που αφορούσε όχι την ουσία του διατάγματος αλλά την συμπλήρωση του από αυτή την άποψη και μόνο». Τα γεγονότα της πιο πάνω υπόθεσης διαφοροποιούνται από την παρούσα, καθώς στην προκείμενη περίπτωση προσδιορίστηκε ρητά ως ημερομηνία παράδοσης του αθλητικού κέντρου η 31.10.07. Ωστόσο από τη νομολογία μας διαφαίνεται ότι το Δικαστήριο ενεργώντας στα πλαίσια της συμφυούς εξουσίας του μπορεί με συμπληρωματικό διάταγμα όχι μόνο να καθορίσει τον χρόνο συμμόρφωσης αλλά και να παρατείνει τον χρόνο συμμόρφωσης που προνοείται σε ένα διάταγμα. Αυτό συνάγεται από την υπόθεση Αίτηση Τάσου Μακρίδη
(1991)1 Α.Α.Δ. 401, στην οποία το διάταγμα έξωσης εναντίον του Αιτητή είχε επιδοθεί μετά τη λήξη της περιόδου αναστολής που διελάμβανε η απόφαση και κρίθηκε ότι δεν ήταν δεκτικό εκτέλεσης γιατί η επίδοση δεν έγινε έγκαιρα και δεν είχε μεσολαβήσει «συμπληρωματικό διάταγμα» (supplementary order) παράτασης της προθεσμίας. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην Annual Practice 1954 συναντούμε το παρακάτω απόσπασμα που σχετίζεται άμεσα με το υπό συζήτηση θέμα: "Service within Time Fixed. Where a certain time is limited for doing the act required, the order must be served within that time (Iberian Trust, Ltd. v. Founders Trust and Investment Co., Ltd., [1932] 2 K.B.D. 87); or else a supplemental order extending the time fixed must be obtained (Treherne v. Dale [1884] 27 Ch. D. 66; Re Seal, [1903] 1 Ch. 87)." Επισημαίνεται πως στην προκείμενη περίπτωση δεν ελήφθη συμπληρωματικό διάταγμα (supplementary order) παράτασης της προθεσμίας.» Σχετική επίσης είναι η υπόθεση Πέτρος Αυξεντίου ν. Σάββα Σάββα
(2003)1 ΑΑΔ 1963, όπου το πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εναντίον του εφεσείοντος-εναγόμενου για χρηματικό ποσό και περαιτέρω διατάχθηκε ο τελευταίος όπως δώσει λογαριασμό στον ενάγοντα για καθορισμένη περίοδο «σε ένα μήνα από σήμερα». Η απόφαση επιδόθηκε στον αντίδικο, πλην όμως ο λογαριασμός δεν δόθηκε. Ακολούθως καταχωρήθηκε αίτηση για παρακοή, η οποία απορρίφθηκε γιατί η συνταγμένη απόφαση δεν έφερε την οπισθογράφηση που ενημερώνει τον εξ' αποφάσεως οφειλέτη σχετικά με τις συνέπειες της παρακοής και γιατί είχε παρέλθει η προθεσμία. Ο εφεσίβλητος - ενάγων καταχώρησε μονομερή αίτηση ζητώντας διάταγμα για παράταση του χρόνου εντός του οποίου ο εναγόμενος να δώσει λογαριασμό. Συγκεκριμένα, ζητείτο χρόνος ενός μηνός από την ημερομηνία επίδοσης του οπισθογραφημένου διατάγματος. Η αίτηση βασιζόταν, μεταξύ άλλων, στην Διάταξη 57, θεσμό 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εν τέλει εγκρίθηκε. Ο εφεσείων ακολούθως με αίτηση διά κλήσεως ζήτησε τον παραμερισμό του διατάγματος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και ο εφεσείων καταχώρησε έφεση υποστηρίζοντας ότι το Δικαστήριο εσφαλμένα δεν παραμέρισε το διάταγμα, για τον λόγο ότι δεν υπήρχε δικαιοδοσία έκδοσης τέτοιου διατάγματος, αφού γι' αυτό δεν υπήρχε δικονομική διάταξη που να το επιτρέπει. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε, ότι η Διάταξη 57, θεσμός 2 δεν είχε εφαρμογή στην κριθείσα περίπτωση. Είχε, όμως, το Δικαστήριο σύμφυτη εξουσία να παρατείνει τον χρόνο ανεξάρτητα από οποιουσδήποτε κανονισμούς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρθηκε η ύπαρξη της είναι αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου ώστε να εφαρμοστεί η απόφασή του. Διαφορετική κατάληξη θα καθιστούσε την απόφαση του Δικαστηρίου άνευ σημασίας. Σχετικά με τη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου στην απόφαση της Πλήρους Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιερόθεος Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 226, τονίστηκε ότι οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου είναι «το απόθεμα εκείνο των εξουσιών (reserve power) του Δικαστηρίου, τις οποίες μπορεί να ασκεί εκεί όπου αν απέφευγε να το πράξει θα οδηγούμεθα σε αδικία. Μπορούν δε να ασκηθούν είτε σε συνδυασμό με την ύπαρξη σχετικών διαδικαστικών κανονισμών και/ή ανεξάρτητα από τους διαδικαστικούς κανονισμούς.» Η Καθ' ης η Αίτηση, ως έχει ήδη αναφερθεί, εγείρει 21 συνολικά λόγους ένστασης, οι οποίοι άπτονται ουσιαστικά της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, της απουσίας νομικού και πραγματικού υποβάθρου προς υποστήριξη της αίτησης, καθώς επίσης της καθυστέρησης που παρατηρήθηκε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω προβάλλεται ως λόγος ένστασης η θέση ότι μόνο με τη συναίνεση της Καθ' ης η Αίτηση μπορεί να χορηγηθεί το αιτούμενο διάταγμα αφ' ης στιγμής η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου. Ξεκινώντας από το ζήτημα της δικαιοδοσίας, επισημαίνω ότι η απόφαση εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και επομένως το μόνο αρμόδιο δικαστήριο για να επιληφθεί ζητημάτων που προκύπτουν από την απόφαση είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Κατά συνέπεια, δεν μπορεί η Καθ' ης η Αίτηση ετεροχρονισμένα να ισχυρίζεται ότι αρμόδιο δικαστήριο για να επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης είναι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων (λόγος ένστασης 1). Ούτε και μπορεί το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης να πάει πίσω από την απόφαση και να εξετάσει τους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση περί ακυρότητας της απόφασης διότι αυτή εξασφαλίστηκε κατόπιν δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων (λόγος ένστασης 4). Άλλωστε αυτά είναι ζητήματα που θα επιλυθούν στα πλαίσια της αγωγής 2022/10 Ε.Δ. Πάφου που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση εναντίον των Αιτητών. Παρομοίως δεν είναι ζήτημα που θα εξεταστεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το κατά πόσο η Καθ' ης η Αίτηση δύναται ή όχι να συμμορφωθεί με τα διατάγματα που περιλαμβάνονται στην απόφαση (λόγοι ένστασης 2 και 3). Αναφορικά με τους λόγους ένστασης που άπτονται του νομικού και πραγματικού υποβάθρου της υπό κρίση αίτησης (λόγοι ένστασης 5-7, 9, 11-13, 15-21), επίσης δεν ευσταθούν. Σύμφωνα με τη νομολογία που έχει παρατεθεί πιο πάνω, καίτοι δεν υπάρχουν δικονομικοί κανόνες που να προβλέπουν την έκδοση διατάγματος όπως του αιτούμενου, εντούτοις το Δικαστήριο στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας του μπορεί να χορηγήσει διάταγμα που να παρατείνει τον χρόνο συμμόρφωσης που προνοείται σε απόφαση του Δικαστηρίου (βλ. Αναφορικά με την Αίτηση του Τάκη Μακρίδη και Πέτρος Αυξεντίου ανωτέρω). Όσον αφορά το πραγματικό υπόβαθρο είναι κοινά αποδεκτό ότι στις 05.03.07 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση (Τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης Λάμπρου) και ότι η εν λόγω απόφαση δεν επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση μέχρι τις 31.10.07, ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε η τελευταία να παραδώσει το αθλητικό κέντρο. Η Καθ' ης η Αίτηση αναφέρει επίσης ότι η αίτηση καταχωρήθηκε με υπερβολική καθυστέρηση και δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση που παρατηρήθηκε (λόγος ένστασης 8). Είναι αλήθεια ότι όντως υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στην ένορκη δήλωση Λάμπρου εξηγούνται τα βήματα τα οποία έλαβαν οι Αιτητές προς τον σκοπό εκτέλεσης της απόφασης μέχρι και τις αρχές του 2011, οπότε και απορρίφθηκε λόγω μη προώθησης η τελευταία αίτηση παρακοής που καταχωρήθηκε εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση. Έκτοτε και μέχρι την καταχώρηση της παρούσας αίτησης δεν δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση για τον χρόνο που μεσολάβησε, πέραν του ότι οι Αιτητές ανέθεσαν σε νέο δικηγόρο την παρούσα υπόθεση. Όπως έχω ήδη αναφέρει όντως παρατηρείται καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ωστόσο δεν θεωρώ ότι η καθυστέρηση αυτή είναι ικανή να οδηγήσει σε απόρριψη την επίδικη αίτηση, γεγονός το οποίο ουσιαστικά θα σήμαινε ότι η απόφαση καθίσταται άνευ σημασίας και ανενεργή. Άλλωστε η απόφαση εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ, ενώ από την άλλη δεν διαβλέπω ποια είναι η ζημιά που υπέστη η Καθ' ης η Αίτηση. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση Γρηγορίου το αθλητικό κέντρο βρισκόταν και εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να βρίσκεται στην κατοχή και διαχείριση του ενόρκως δηλούντα - συζύγου της Καθ' ης η Αίτηση. Τέλος, η Καθ' ης η Αίτηση εγείρει ως λόγο ένστασης ότι το αιτούμενο διάταγμα μόνο με τη συναίνεση της μπορεί να χορηγηθεί αφ' ης στιγμής η απόφαση εκδόθηκε εκ συμφώνου (λόγος ένστασης 14). Η ευπαίδευτη συνήγορος της προς υποστήριξη του συγκεκριμένου λόγου ένστασης επικαλέστηκε την απόφαση Stavri & Conill Securities Veprocorp. Financial Ltd v. Του φορτίου του πλοίου «Αθανάσιος Μανιάτης» ήτοι 265 τόνων Πυρομαχικών (Αρ. 1)
(1995)1 Α.Α.Δ
  1. Στην εν λόγω υπόθεση είχε εκδοθεί εκ συμφώνου διάταγμα σύλληψης φορτίου υπό τον όρο όμως ότι θα παραχωρείτο τραπεζική εγγύηση ύψους Λ.Κ.25.000 μέσα σε σαράντα ημέρες από τις 8.11.
  2. Η τραπεζική εγγύηση δεν δόθηκε εντός της ταχθείσας προθεσμίας, με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί αίτηση για παράταση του χρόνου. Η αίτηση απορρίφθηκε, μεταξύ άλλων λόγων και διότι δεν υπήρχε η συγκατάθεση των Εναγομένων στην αιτούμενη παράταση χρόνου ενόψει του ότι το διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου. Αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Αν το διάταγμα έχει εκδοθεί εκ συμφώνου, όπως συνέβη στην παρούσα περίπτωση, μόνο με τη συναίνεση των διαδίκων είναι επιτρεπτή η χορήγηση νέας προθεσμίας». Η θέση αυτή βασίστηκε στην υπόθεση Australasian Automatic Weighing v. Walter [1891] WN
  3. Η υπόθεση Stavri & Conill Securities Veprocorp. Financial Ltd, η οποία εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε μονομελή σύνθεση στα πλαίσια αγωγής Ναυτοδικείου, λήφθηκε υπόψη στην απόφαση του Εφετείου Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S TRADING LTD v. Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ (Αρ.2)
(2005)1Β Α.Α.Δ 1446, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το κατά πόσο το Δικαστήριο διατηρεί, σε ενδιάμεση διαδικασία, την εξουσία να παρατείνει τον χρόνο εντός του οποίου, με βάση εκ συμφώνου διάταγμα, ο διάδικος δύναται να ενεργήσει, συζητήθηκε εν εκτάσει από το αγγλικό Εφετείο στη Siebe Gorman & Co Ltd v.Pneupac Ltd [1982] 1 All E.R. 377, στην οποία μας παρέπεμψε ο συνήγορος της εφεσείουσας, όπου έγινε αναφορά και στην υπόθεση Australasian (ανωτέρω) και εξηγήθηκε το αποτέλεσμα της. Στη Siebe Gorman λοιπόν, οι εναγόμενοι είχαν ζητήσει την αποκάλυψη εγγράφων εντός δέκα ημερών από την ημερομηνία έκδοσης σχετικού διατάγματος με όρο όπως σε περίπτωση μη συμμόρφωσης απορριφθεί η αγωγή με την οποία οι ενάγοντες αξίωναν ποσό περίπου £160.
  1. Οι ενάγοντες δέχθηκαν να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα αλλά με όρο για αποκάλυψη των εγγράφων εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την αμοιβαία επιθεώρηση εγγράφων και όχι από την έκδοση του διατάγματος. Εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα ανάλογα. Δεν κατέστη όμως δυνατόν για τους ενάγοντες να συμμορφωθούν εντός της ταχθείσας προθεσμίας και, κατά την τελευταία ημέρα της περιόδου, ζήτησαν από την άλλη πλευρά παράταση χρόνου τριών εβδομάδων. Οι εναγόμενοι απάντησαν την επομένη για να υποδείξουν ότι είχε πια εκπνεύσει η προθεσμία και ότι επομένως η αγωγή θα έπρεπε να θεωρείται διαγραφείσα. Οι ενάγοντες αποτάθηκαν για παράταση. Πρωτόδικα θεωρήθηκε, με δισταγμό όμως, ότι δεν παρεχόταν στο Δικαστήριο τέτοια εξουσία επειδή το διάταγμα είχε εκδοθεί εκ συμφώνου, που σήμαινε τη σύναψη σύμβασης μεταξύ των διαδίκων, και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορούσε να παρέμβει. Το Εφετείο δεν δέχθηκε αυτή την άποψη. Επεσήμανε, με συγκλίνουσες αποφάσεις και των τριών Δικαστών (Denning, Eveleigh και Templeman), τη διάκριση μεταξύ της περίπτωσης όπου η φράση «εκ συμφώνου» σημαίνει την ύπαρξη πραγματικής σύμβασης μεταξύ των διαδίκων, οπότε το Δικαστήριο δεν δικαιούται να παρέμβει παρά μόνο για λόγους που προβλέπονται στο δίκαιο των συμβάσεων· και της περίπτωσης όπου η φράση σημαίνει στην ουσία μόνο πως υπό τις περιστάσεις το διάταγμα εκδίδεται χωρίς ένσταση αλλά χωρίς και την ανάληψη υποχρέωσης στη βάση σύμβασης. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι από την απόφαση του Δικαστή Denning: «We have had a discussion about 'consent orders'. It should be clearly understood by the profession that, when an order is expressed to be made 'by consent', it is ambiguous. There are two meanings to the words 'by consent'. That was observed by Lord Greene MR in Chandless-Chandless v Nicholson [1942] 2 All E.R. 315 at 317, [1942] 2 KB 321 at
  2. One meaning is this: the words 'by consent' may evidence a real contract between the parties. In such a case the court will only interfere with such an order on the same grounds as it would with any other contract. The other meaning is this: the words 'by consent' may mean 'the parties hereto not objecting'. In such a case there is no real contract between the parties. The order can be altered or varied by the court in the same circumstances as any other order that is made by the court without the consent of the parties. In every case it is necessary to discover which meaning is used. Does the order evidence a real contract between the parties? Or does it only evidence an order made without obligation?» Το αγγλικό Εφετείο έκρινε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις η εκ συμφώνου έκδοση διατάγματος δεν υποδήλωνε παρά μόνο πως δεν υπήρχε ένσταση, όχι ότι συνήφθη πραγματική σύμβαση. Συμμεριζόμαστε αυτή την άποψη. Κρίνουμε πως γενικά η δηλωθείσα διευθέτηση στη βάση της οποίας το Δικαστήριο εκδίδει τέτοιου είδους διατάγματα, έχει την έννοια μόνο της μη ένστασης του προσώπου κατά του οποίου στρέφεται το δικονομικό μέτρο, στη συγκεκριμένη μορφή που το μέτρο προσλαμβάνει με τη διευθέτηση. Δεν έχει την έννοια της σύμβασης με την οποία οριστικά καθορίζονται αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις. Εκδίδοντας τέτοιο διάταγμα, το Δικαστήριο ασκεί την εξουσία του στηριζόμενο στη δήλωση αλλά η εξουσία του για περαιτέρω διαδικαστικές και δικονομικές ρυθμίσεις, ανάλογα με το τι δικαιολογούν οι περιστάσεις, παραμένει ακέραιη. Το Δικαστήριο διατηρούσε εν προκειμένω την εξουσία να εξέταζε το αίτημα, όπως και διακριτική ευχέρεια να το ικανοποιούσε αν θεωρούσε ότι δικαιολογείτο.» Επομένως, όπως προκύπτει από την πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση, ο κανόνας που διατυπώθηκε στην Stavri & Conill Securities Veprocorp. Financial Ltd, αφενός ισχύει σε ενδιάμεσες διαδικασίες και αφετέρου δεν είναι άκαμπτος. Η διαφοροποίηση μεταξύ των τελικών και ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι, κατά την κρίση μου, εύλογη. Μία τελική απόφαση και διάταγμα επιλύει κατά τρόπο οριστικό την επίδικη διαφορά, κάτι το οποίο κατά κανόνα δεν συμβαίνει με την έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος. Κατά συνέπεια το να επιβάλλεται η συγκατάθεση των διαδίκων για την παράταση της προθεσμίας εντός της οποίας οφείλει ένας διάδικος να ενεργήσει προκειμένου να συμμορφωθεί με τελική απόφαση που εκδόθηκε εκ συμφώνου, θα καθιστούσε ουσιαστικά ανεφάρμοστη την απόφαση και θα την εξουδετέρωνε. Κάτι τέτοιο θα συμβεί και στην παρούσα περίπτωση, αν το Δικαστήριο αρνηθεί να χορηγήσει το αιτούμενο διάταγμα. Ως εκ των ανωτέρω η επίκληση της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου είναι εν προκειμένω αναγκαία για να μπορέσει το Δικαστήριο να λειτουργήσει ως Δικαστήριο δικαίου, έτσι ώστε να εφαρμοσθεί η απόφαση του. Σε διαφορετική περίπτωση η τελική απόφαση - διάταγμα του Δικαστηρίου για παράδοση του αθλητικού κέντρου θα εξουδετερωθεί. Σε κάθε περίπτωση επισημαίνω ότι με το αιτούμενο διάταγμα δεν ζητείται η τροποποίηση της απόφασης του Δικαστηρίου, αλλά αφορά ένα καθαρά διαδικαστικό μέρος. Όπως τονίστηκε στην απόφαση Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της K.S.S TRADING LTD (βλ. πιο πάνω), η εξουσία του Δικαστηρίου για περαιτέρω διαδικαστικές και δικονομικές ρυθμίσεις παραμένει ακέραιη. Για τους λόγους που προσπάθησα πιο πάνω να εξηγήσω, η αίτηση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια, εκδίδεται συμπληρωματικό διάταγμα στην απόφαση ημερομηνίας 05.03.07 με το οποίο ο χρόνος συμμόρφωσης της Εναγόμενης 1 - Καθ' ης η Αίτηση προς την εν λόγω απόφαση καθορίζεται σε 60 ημέρες από την ημερομηνία επίδοσης της απόφασης ημερομηνίας 05.03.07 και του παρόντος διατάγματος στην Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η Αίτηση. Τα έξοδα της υπό κρίση αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για Συμπληρωματικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.