SOLAR HEATERS LUX LIMITED ν. ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, Αρ. Αγωγής: 2649/14, 15/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A189 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2649/14 Μεταξύ: SOLAR HEATERS LUX LIMITED, από την Κισσόνεργα Ενάγουσας και ALPHA PANARETI PUBLIC LIMITED, από την Πάφο Εναγόμενης - - - - - - - - - - - - - - Αίτηση ημερομηνίας 26.05.2015 Ημερομηνία: 15.10.2015 Για Εναγόμενη - Αιτήτρια: κα Παπακώστα για Επαμεινώνδας Κορακίδης ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Α. Πολυδώρου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 27.2.15 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης/Αιτήτριας, μετά από μονομερή αίτηση της πρώτης λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης από μέρους της δεύτερης. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.5.15 και με αυτήν επιδιώκεται ο παραμερισμός της απόφασης ημερομηνίας 27.2.15. Η αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.17 θ.10, Δ.48 θθ.1-13 και στη σχετική επί του θέματος νομολογία και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Ιωάννου, εκ των διευθυντών της Εναγόμενης. Σε αυτήν αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι το κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής του επιδόθηκε στις 6.2.15 ενώ βρισκόταν στο Ε.Δ. Πάφου. Ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι την συγκεκριμένη ημερομηνία είχε επιστρέψει στην εργασία του μετά από ένα περίπου μήνα απουσίας του στο εξωτερικό, όπου συνόδευσε τον πατέρα του (έτερο διευθυντή της Εναγόμενης) για να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση ανοιχτής καρδίας. Όταν έλαβε το κλητήριο ένταλμα από τον ιδιώτη επιδότη, το δίπλωσε και το τοποθέτησε στο παντελόνι του. Αργότερα όταν μετέβη στην οικία του δεν αφαίρεσε το κλητήριο ένταλμα από το παντελόνι του με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί όταν το παντελόνι που φορούσε πλύθηκε. Λόγω δε του μεγάλου χρονικού διαστήματος που απουσίαζε από την Κύπρο και των πολλών υποχρεώσεων που είχε να διεκπεραιώσει διέλαθε της προσοχής του το γεγονός της επίδοσης και η ύπαρξη της αγωγής. Ορισμένες ημέρες πριν από την υπογραφή της ένορκης δήλωσης του, επικοινώνησε μαζί του ο λειτουργός του Δικαστηρίου που είναι επιφορτισμένος με την εκτέλεση ενταλμάτων κινητής περιουσίας και ζήτησε την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους. Άμεσα επικοινώνησε με τους δικηγόρους της Εναγόμενης προκειμένου να ετοιμαστεί αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Όταν ειδοποιήθηκε από τους δικηγόρους της Εναγόμενης για να μεταβεί στο Δικαστήριο και να υπογράψει την υποστηρικτική ένορκη δήλωση, αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας για το οποίο χρειάστηκε τελικά να υποβληθεί σε εγχείριση. Ακολούθως, μόλις ένιωσε κάπως καλύτερα μετέβη στο Δικαστήριο και υπέγραψε την παρούσα ένορκη δήλωση. Ως προς την ουσία της υπόθεσης, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι υπάρχει υπεράσπιση καθώς η απαίτηση της Ενάγουσας αφορά συγκεκριμένη παρτίδα ηλιακών συστημάτων και συστημάτων πίεσης νερού που η Ενάγουσα εγκατέστησε για λογαριασμό της Εναγόμενης στο έργο της τελευταίας με την επωνυμία "Coral View". Τα εν λόγω συστήματα ήταν ελαττωματικά, γεγονός για το οποίο ενημέρωσε τον διευθυντή της Ενάγουσας. Ο τελευταίος είχε υποσχεθεί την επιδιόρθωση τους και το ζήτημα συζητείτο ακόμα και λίγο πριν αναχωρήσει για το εξωτερικό προκειμένου να υποβληθεί σε εγχείριση ο πατέρας του. Η επίδικη αίτηση συνάντησε την ένσταση της Ενάγουσας, η οποία εγείρει συνολικά τέσσερις λόγους ένστασης. Η ένσταση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.17 θθ. 2, 3, 4, 7, 10 και 11, Δ.48 θθ.1-4 και 9(
- h)όπως τροποποιήθηκαν με τους περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (αρ. 3) Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1999 αρ. 5 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Γενέθλιου Ιωάννου, διευθυντή της Ενάγουσας. Οι λόγοι ένστασης αφορούν ουσιαστικά τη μη ύπαρξη υπεράσπισης, την καθυστέρηση στην καταχώρηση εμφάνισης αλλά και στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Ο ενόρκως δηλών, αρνείται τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση Ιωάννου. Ειδικότερα αναφέρει ότι η αιτιολογία που προβάλλει η Εναγόμενη για την παράλειψη της να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης είναι ανεπαρκής. Ο διευθυντής της Εναγόμενης επέστρεψε από το εξωτερικό στις 24.1.15 και μέχρι την ημερομηνία επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος μεσολάβησε αρκετό διάστημα έτσι ώστε να είναι σε θέση να ξεκουραστεί και να μπορεί να διεκπεραιώσει τις υποθέσεις του. Περαιτέρω, αρνείται την προβαλλόμενη υπεράσπιση και ισχυρίζεται ότι μέχρι την 9.2.12, οπότε και σταμάτησε να κινείται ο λογαριασμός της Εναγόμενης, αλλά και μέχρι την καταχώρηση της αγωγής η Εναγόμενη ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε για ελαττωματικότητα των συστημάτων που της παραδόθηκαν. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι η επίδικη αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας καθώς σκοπός είναι η καθυστέρηση στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων στις γραπτές αγορεύσεις τους ανέπτυξαν εκατέρωθεν την επιχειρηματολογία τους. Το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων έχει μελετηθεί στο σύνολο του και δεν θεωρώ σκόπιμο να το παραθέσω αυτούσιο. Καταρχάς σημειώνω ότι αποτελεί κοινά αποδεκτό γεγονός ότι το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε νομότυπα στο διευθυντή της Εναγόμενης στις 6.2.15. Ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα εξέτασης της εγκυρότητας της επίδοσης (Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου Λτδ ν. Μιχαήλ
(2003)1Β Α.Α.Δ 1044). Σύμφωνα με την Διαταγή 17, θεσμό 10 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας απόφαση η οποία εκδίδεται ύστερα από παράλειψη καταχώρησης εμφάνισης μπορεί να παραμερισθεί από το Δικαστήριο με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως πως όπως το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον (Olga Kourbatova v. G. Roussos Leisure Industries Ltd
(2001)1 A.A.Δ. 345). Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου έχουν διατυπωθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, οι οποίες υιοθέτησαν τις αρχές όπως αυτές συνοψίσθηκαν στην Αγγλική απόφαση Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646 ή
(1937)Α.C. 473. Η νομολογία επί του θέματος είναι αρκούντως διαφωτιστική. Ο παραμερισμός απόφασης που λήφθηκε νομότυπα και ερήμην του εναγόμενου επαφίεται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1Α.Α.Δ. 941). Το Δικαστήριο δεν θέτει και είναι αμφίβολο αν μπορεί να θέσει άκαμπτους κανόνες που να αποστερούν τη δικαιοδοσία του. Η αρχή που έχει διατυπωθεί είναι ότι εκτός και μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επί της ουσίας της υπόθεσης ή τη συναινέσει των δύο πλευρών το Δικαστήριο έχει την δυνατότητα και την ευχέρεια να παραμερίσει απόφασή του όταν αυτή είναι αποτέλεσμα της παράλειψης τήρησης κάποιου δικονομικού κανόνα (Ioannis Kotsapas and Sons Ltd v. Titan Construction and Engineering Co.
(1961)1 CLR 317 και Ζήνωνας Μερκής v. Yiannoukas Holiday Inns κ.α.
(1994)1Α.Α.Δ. 736). Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης. Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με έναν άλλο λόγο, επίσης, σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. Αν ο διάδικος μπορεί απρόσκοπτα να επιδιώκει το επανάνοιγμα της υπόθεσης, η σφραγίδα της οριστικότητας, την οποία φέρει η απόφαση και όλα όσα εξυπακούει καθώς και η βεβαιότητα την οποία εισάγει στην διαχείριση των υποθέσεων του ανθρώπου θα απωλεσθούν με οδυνηρές συνέπειες για την απονομή της δικαιοσύνης. Το απαύγασμα της νομολογίας είναι ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουσθεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, αν η διαγωγή του διαδίκου που επιζητεί τον παραμερισμό εναντίον του εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται ενασκώντας την διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει απόφαση (Milouca Motor Trading Ltd v. Χρύσανθου Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941). Πρωταρχικής σημασίας για το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας είναι κατά πόσο ο αιτητής έχει καταδείξει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Το βάρος απόδειξης είναι στον αιτητή, όχι για να αποδείξει την υπεράσπισή του, όπως θα έπραττε αν η υπόθεσή του εκδικαζόταν, αλλά για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή και εύλογη υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Ο αιτητής θα πρέπει, επίσης, να δώσει ικανοποιητική εξήγηση για την μη εμφάνισή του στη διαδικασία όπως και για τυχόν καθυστέρηση του να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό της απόφασης. Ο λόγος που θα δοθεί είναι ένας από τους παράγοντες που επενεργούν σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (Eros Travel & Tours (Limassol-Paphos) Ltd v. D.E.L. Kirzis Tourist Enterprises Ltd
(1997)1 Α.Α.Δ. 712). Η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη του εναγόμενου να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρησή του να αποταθεί για τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, μπορεί βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη του αιτήματός του. Διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματά της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγόμενου σε σχέση με την εναντίον του αγωγή (Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26). Στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26 τονίσθηκε, επίσης, ότι η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγοντας που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεσή του. Στην προκείμενη περίπτωση η Εναγόμενη υποστηρίζει ότι διαθέτει συζητήσιμη υπεράσπιση. Συγκριμένα προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η απαίτηση της Ενάγουσας προκύπτει από την προμήθεια και εγκατάσταση ηλιακών συστημάτων και συστημάτων πίεσης νερού στο συγκρότημα της με την επωνυμία "Coral View". Μέχρι το σημείο αυτό ο ισχυρισμός της Εναγόμενης γίνεται ουσιαστικά αποδεκτός από την Ενάγουσα (βλ. παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης Ιωάννου). Η Εναγόμενη ισχυρίζεται περαιτέρω ότι τα εν λόγω συστήματα ήταν ελαττωματικά και απαίτησε την επιδιόρθωση τους, χωρίς ωστόσο η Ενάγουσα να πράξει οτιδήποτε. Τους τελευταίους αυτούς ισχυρισμούς τους απορρίπτει η Ενάγουσα. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων και έχοντας κατά νου τις αρχές της νομολογίας που έχουν εκτεθεί ανωτέρω, κρίνω ότι η Εναγόμενη έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση επί της ουσίας της υπόθεσης. Στην Αγγλική απόφαση Day v. RAC Μotoring Services Ltd
(1999)1 All E.R. 1007 ο Ward Lord Justice προβαίνοντας σε μια ενδιαφέρουσα ιστορική αναδρομή των κριτηρίων που κατά καιρούς τέθηκαν από τα Αγγλικά Δικαστήρια σε αιτήσεις για παραμερισμό απόφασης κατέληξε ότι το Δικαστήριο δεν χρειάζεται να ικανοποιηθεί ότι υπάρχει πραγματική πιθανότητα ότι ο Εναγόμενος θα πετύχει στην υπεράσπισή του, αλλά, απλώς, ότι με βάση την κοινή λογική έχει μια συζητήσιμη υπεράσπιση η οποία φέρει κάποιο βαθμό πειστικότητας (an arguable case which carries some degree of conviction). Επισημαίνω ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της διαδικασίας για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του εναγόμενου δεν προχωρεί στην αξιολόγηση της ενώπιόν του μαρτυρίας (Ζήνωνας Μερκής και Μαρία Γεώργαινα Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδου
(1999)1 Α.Α.Δ. 528). Όσον αφορά την παράλειψη της Εναγόμενης να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης, θεωρώ ως ικανοποιητική την εξήγηση που προσφέρθηκε από την Εναγόμενη. Το γεγονός δε της απουσίας του ενόρκως δηλούντα για διάστημα περίπου ενός μήνα στο εξωτερικό και συγκεκριμένα μέχρι τις 24.1.15, επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο Α της ένορκης δήλωσής του. Θεωρώ επίσης, στη βάση των δεδομένων που υπάρχουν ενώπιον μου, ότι δεν υπήρξε αδικαιολόγητη ή υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης. Στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης Ιωάννου, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι πληροφορήθηκε για την έκδοση της απόφασης λίγες μέρες πριν καταχωρηθεί η επίδικη αίτηση όταν επικοινώνησε μαζί του λειτουργός του Ε.Δ. Πάφου, ο οποίος ήταν επιφορτισμένος με την εκτέλεση εντάλματος κινητής περιουσίας και τον κάλεσε να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος. Είναι γεγονός ότι δεν αναφέρεται η συγκεκριμένη ημερομηνία κατά την οποία επικοινώνησε με τον ενόρκως δηλούντα ο λειτουργός του Δικαστηρίου, ωστόσο στην απουσία αντίθετης μαρτυρίας η θέση της Εναγόμενης ότι δεν παρήλθαν παρά μερικές ημέρες για την καταχώρηση της επίδικης αίτησης γίνεται αποδεκτή. Η Ενάγουσα περιορίστηκε απλά να αρνηθεί τον εν λόγω ισχυρισμό χωρίς όμως είτε να προβάλει κάποιον δικό της θετικό ισχυρισμό, είτε να ζητήσει την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα. Στη Milouca Motor Trading Ltd (βλ. ανωτέρω) ειπώθηκε ότι μόνο όταν η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει τον παραμερισμό απόφασης ακόμα και αν ο διάδικος αυτός έχει καταδείξει συζητήσιμη υπεράσπιση. Η παρούσα υπόθεση σαφώς διαφοροποιείται από τα γεγονότα της Milouca Motor Trading Ltd, καθώς στην τελευταία υπήρξε καθυστέρηση εννέα μηνών στη λήψη μέτρων εναντίον της εκδοθείσας απόφασης και επίσης είχε αγνοηθεί και η αίτηση για απόφαση η οποία είχε επιδοθεί στους Εναγόμενους. Εν προκειμένω η αίτηση για απόφαση καταχωρήθηκε μονομερώς, ενώ η αίτηση για παραμερισμό καταχωρήθηκε τρείς μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και λίγες μέρες μετά που περιήλθε στη γνώση του Διευθυντή της Εναγόμενης η εκδοθείσα απόφαση. Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της απόφασης που εκδόθηκε στις 27.2.15. Κατά τον παραμερισμό απόφασης, η οποία εκδόθηκε κανονικά αλλά διαπιστώνεται ότι υπήρξε υπαιτιότητα του εναγόμενου, η συνήθης πρακτική είναι να επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα τα έξοδα της αίτησης και τα έξοδα που σπαταλήθηκαν (costs thrown away) λόγω της παράλειψης του Εναγόμενου να καταχωρήσει εμφάνιση (Έλλη Κ. Χατζηνικολάου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1179). Ακολουθώντας επομένως την πιο πάνω πρακτική και εφόσον η Εναγόμενη ευθύνεται για τη μη καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης, τα έξοδα που έχουν σπαταληθεί λόγω της παράλειψης της Εναγόμενης να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση, καθώς και τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα πιο πάνω αναφερόμενα έξοδα να πληρωθούν εντός 20 ημερών από την ημερομηνία που θα κοινοποιηθεί στην Εναγόμενη το ποσό των εξόδων. Ειδικότερα όσον αφορά τα έξοδα που σπαταλήθηκαν (costs thrown away), η πληρωμή τους να γίνει από το ποσό των €7.691,75 που η Εναγόμενη κατέθεσε στο Ε.Δ. Πάφου. Το εναπομείναν ποσό να παραμείνει κατατεθειμένο μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Η Εναγόμενη έχει δικαίωμα να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης και Υπεράσπιση εντός 14 ημερών από σήμερα. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. (Υπ.) ................................................... Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Αίτηση παραμερισμού απόφασης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο