M. MAKAROUNAS PETLAND LIMITED ν. ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1056 / 2013, 9/10/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A183 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Xρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1056 / 2013 Μεταξύ: M. MAKAROUNAS PETLAND LIMITED Ενάγοντες και ΖΩΟΤΡΟΦΑΙ «ΠΕΛΑΡΓΟΣ» ΛΤΔ Εναγομένων ------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 10/09/2014 για εκδίκαση προδικαστικού σημείου. Ημερομηνία: 09/10/
- Εμφανίσεις: Για εναγόμενους-αιτητές: κα. Ε. Παπακλεοβούλου για κα. Λ. Δικωμίτη. Για ενάγοντες-καθ' ων η αίτηση: κ. Η. Ηλιάδης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή, ασχολούνταν κατά τον ουσιώδη χρόνο με την εμπορία και πώληση ζωοτροφών και διαφόρων ειδών για κατοικίδια ζώα καθώς και με τη πώληση διαφόρων πτηνών και κατοικίδιων ζώων. Κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 21/10/2011 μέχρι 22/12/2012, οι ενάγοντες πώλησαν και παρέδωσαν στην εναγομένη, η οποία ήταν πελάτιδα τους, διάφορα προϊόντα, οι δε ενάγοντες διατηρούσαν ξεχωριστή κατάσταση λογαριασμού αναφορικά με τα διάφορα προϊόντα που παραλάμβανε η εναγομένη και τις πληρωμές που γίνονταν, εξέδιδαν δε και τα σχετικά τιμολόγια. Η αξίωση των εναγόντων είναι για το ποσό των €1,863.15 ως οφειλόμενο χρέος και/ή ως συμφωνημένη και/ή εύλογη αμοιβή και/ή ως οφειλόμενο χρέος για την πώληση και παράδοση προϊόντων και/ή ως υπόλοιπο λογαριασμού. Η εναγόμενη με την Έκθεση Υπεράσπισης αρνείται την απαίτηση των εναγόντων και μεταξύ άλλων στην παράγραφο αρ. 1 αυτής προβάλει προδικαστική ένσταση ως ακολούθως: «
- Η Εναγομένη εγείρει προδικαστική ένσταση και λέγει ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι κατά τόπο αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή γιατί η έδρα της Εναγομένης βρίσκεται στη Λευκωσία και οι ισχυριζόμενες παραδόσεις προϊόντων γίνονταν στην έδρα της Εναγομένης. Περαιτέρω είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι όλες οι μεταξύ των διαδίκων δοσοληψίες λάμβαναν χώραν στη Λευκωσία. Με την υπό κρίση αίτηση, η εναγομένη ζητά διάταγμα από το Δικαστήριο όπως η πιο πάνω προδικαστική ένσταση ακουστεί πριν την ακρόαση της αγωγής και/ή να επιτρέπεται η προκαταρκτική εκδίκαση της προδικαστικής ένστασης. Επίσης, ζητά την παραπομπή της υπόθεσης στο αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο είναι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και τη διακοπή της προώθησης της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στην Δ.27, θ.θ. 1 και 2, στη Δ.48, θ.θ. 1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην εν γένει πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης, από την ένορκη ομολογία κάποιας Μαριλένας Ζορλάκκη, διευθύντρια της Εναγομένης η οποία γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεση και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Σε αυτή αναφέρει ότι η έκβαση της παρούσας αίτησης θα επηρεάσει το αποτέλεσμα της υπόθεσης και ως εκ τούτου θα πρέπει να εκδικαστεί προκαταρκτικά. Ισχυρίζεται ότι η έδρα της εναγομένης βρίσκεται στη Λευκωσία και ότι όλες οι δοσοληψίες μεταξύ των διαδίκων λάμβαναν χώρα στη Λευκωσία. Δηλαδή, οι παραδόσεις εμπορευμάτων γίνονταν στα καταστήματα της εναγομένης τα οποία βρίσκονται στη Λευκωσία και οι πληρωμές από την εναγομένη γίνονταν πάλι στη Λευκωσία όταν ερχόταν ο υπάλληλος της ενάγουσας να παραδώσει προϊόντα. Είναι η θέση της ότι οι ενάγοντες πουθενά στο δικόγραφο τους αναφέρουν ότι η εναγόμενη έχει έδρα την Πάφο και/ή ότι οι συναλλαγές διεξάγονταν στην Πάφο. Οι ενάγοντες - καθ' ών η αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, προβάλλοντας ως λόγους ένστασης, ουσιαστικά τη μη ύπαρξη παραδεκτής βάσης γεγονότων έτσι ώστε να μπορεί το Δικαστήριο να αποφασίσει το προδικαστικό θέμα που εγείρεται και ότι η παρούσα αίτηση έχει καταχωρηθεί εκδικητικά και/ή καταχρηστικά με σκοπό να καθυστερήσει την όλη διαδικασία. Επίσης, προβάλλουν ότι η αίτηση αυτή γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση, η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι παραπλανητική και ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση αφού η βάση αγωγής έχει προκύψει στην επαρχία Πάφου. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27, Θ.Θ. 1,2, Δ.48, Θ. 4, στα άρθρα 2 και 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, επί της νομολογίας, της πρακτικής και των συναφών εξουσιών του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη ομολογία του κ. Μιχαλάκη Μακαρούνα, διευθυντή των εναγόντων. Σε αυτή αναφέρεται ουσιαστικά αναφέρεται ότι η παρούσα αίτηση προωθείται εκδικητικά και καταχρηστικά και με σκοπό να καθυστερήσει τη διαδικασία, αφού ενώ είχε δηλωθεί στο Δικαστήριο από την δικηγόρο της εναγομένης ότι η υπόθεση συμβιβάστηκε εκκρεμούσης της παρούσας αίτησης, τελικώς η εναγομένη υπαναχώρησε και ζήτησε την περαιτέρω προώθηση της ενώ η αγωγή ήταν ορισμένη για ακρόαση. Πέρα από τα πιο πάνω, ο εν λόγω ενόρκως δηλούντας ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν υπάρχουν παραδεκτά και αναντίλεκτα δεδομένα ούτως ώστε το Δικαστήριο να δύναται να εκδώσει απόφαση επί του προδικαστικού σημείου. Επίσης, αναφέρει ότι η εναγομένη προέβαινε τηλεφωνικώς σε παραγγελίες προϊόντων για τα 3 καταστήματα που διατηρούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο, τα οποία όμως δεν βρίσκονται όλα στην επαρχία Λευκωσίας ως ισχυρίζεται, αφού τα δύο βρίσκονται στην επαρχία Λευκωσίας και το ένα στην επαρχία Λάρνακας. Ο υπάλληλος των εναγόντων, παρέδιδε τα προϊόντα όχι μόνο στα καταστήματα της επαρχίας Λευκωσίας αλλά παρέδωσε επίσης και προϊόντα στο κατάστημα στην επαρχία Λάρνακας. Ουδέποτε είχε συμφωνηθεί ρητά ο τόπος, ο χρόνος και ο τρόπος πληρωμής των προϊόντων που παρήγγειλε η εναγομένη. Έγιναν κάποιες μεμονωμένες πληρωμές από την εναγομένη όταν ο υπάλληλος των εναγόντων επισκέφτηκε τόσο τη Λευκωσία όσο και τη Λάρνακα σε αντίθεση με όσα ισχυρίζονται οι ενάγοντες περί πληρωμών στην Λευκωσία. Πέραν των πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι δεν είχε καθοριστεί ρητά ο τόπος πληρωμής των εμπορευμάτων και ο οφειλέτης σε αυτή την περίπτωση, υπέχει υποχρέωση να αναζητήσει τον πιστωτή για να πληρώσει στον τόπο εργασίας ή διαμονής του που είναι η Πάφος. Επίσης, αναφέρει ότι η διάρρηξη της σύμβασης έγινε στην Πάφο. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στην βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ σε αυτές στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Το νομικό πλαίσιo για την εκδίκαση νομικών σημείων προκαταρκτικά και πριν την ακρόαση της αγωγής, περιλαμβάνεται στην Διαταγή 27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «27.
- Any party shall be entitled to raise by his pleadings any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient. 27.2 If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or any distinct cause of action, ground of defence, counter - claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just.» Οι πιο πάνω πρόνοιες της εν λόγω Διαταγής έχουν ερμηνευτεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες αποκρυσταλλούνται οι ακόλουθες αρχές:
- Το σημείο του οποίου ζητείται ο προδικασμός θα πρέπει να είναι αμιγώς νομικό σημείο και η βάση των γεγονότων επί των οποίων θα αποφασιστεί να είναι παραδεκτή. Σε περίπτωση που υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα ή όταν το σημείο που εγείρεται είναι εν μέρει νομικό και εν μέρει πραγματικών γεγονότων, δεν εκδίδεται διαταγή για προδικασμό.
- Το ζήτημα για το οποίο ζητείται ο προδικασμός θα πρέπει να είναι σοβαρό και αποφασιστικής σημασίας στην επίλυση της διαφοράς των διαδίκων.
- Διαταγή για προδικασμό εκδίδεται με φειδώ και μόνο σε εξαιρετικά καθαρές περιπτώσεις.
- Η αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. (βλ. Pavlou v. Hellenic Bank Ltd
(1990)1 A.A.Δ. 483, ΚΟΤ v. Philippa Estates Ltd κ.α.
(1999)1 (B) A.A.Δ. 1431, Ιωάννη Νικόλα Χ΄΄Οικονόμου v. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949 και Malactou v. Armeftis
(1984)1 C.L.R. 548). Με την παρούσα αίτηση ζητείται να παραπεμφθεί για προδικασμό το κατά πόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι το αρμόδιο Δικαστήριο για να εκδικάσει την διαφορά των διαδίκων. Το ζήτημα αυτό της δικαιοδοσίας είναι ένα σοβαρό ζήτημα που σε περίπτωση που το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου δεν είναι αρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, τότε με βάση τις πρόνοιες των άρθρων 61-64 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 θα πρέπει να την παραπέμψει στο κατά τόπο αρμόδιο Δικαστήριο. Επομένως, πρόκειται για ζωτικής φύσεως ζήτημα. Το κύριο ερώτημα το οποίο προκύπτει στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε παραδεκτή βάση γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο να μπορεί να αποφασίσει προδικαστικά το πιο πάνω ζήτημα της δικαιοδοσίας. Οι διάδικοι δεν έχουν προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση παραδεκτών γεγονότων βάση των οποίων το Δικαστήριο θα αποφασίσει το πιο πάνω σημείο. Ανατρέχοντας στα δικόγραφα και στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση παρατηρώ ότι δεν προκύπτει σαφές και ξεκάθαρο πλέγμα γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο θα βασιστεί να αποφασίσει προδικαστικά το πιο πάνω ζήτημα. Εκείνο το οποίο προκύπτει να αποτελεί παραδεκτό γεγονός είναι ότι η εναγόμενη εταιρεία είναι εγγεγραμμένη με έδρα την Λευκωσία. Πέραν τούτου όμως, θα πρέπει να εξεταστεί και η βάση αγωγής των εναγόντων. Το άρθρο 21
(1)(α) και (β) του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει ως ακολούθως: «21.—
(1)Το Επαρχιακόν ∆ικαστήριον, τηρουµένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχη πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συµφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις— (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν είτε εν µέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη· (β) ο εναγόµενος ή οιοσδήποτε των εναγοµένων, κατά τον χρόνον της εγέρσεως της αγωγής, διαµένη ή διεξάγη επάγγελµα εντός της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη·» Σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου, πέραν από το χώρο διαμονής ή άσκησης του επαγγέλματος του εναγομένου, το Δικαστήριο αποκτά δικαιοδοσία και στην περίπτωση που η βάση της αγωγής έχει προκύψει είτε εξ' ολοκλήρου είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας του. Στην παρούσα περίπτωση, πέραν από την έδρα της εναγομένης, θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο το Δικαστήριο έχει ενώπιον του παραδεκτά γεγονότα που να καταδεικνύουν ότι η βάση αγωγής, εν λόγο ή εν μέρει έχει προκύψει είτε εντός των ορίων είτε εκτός των ορίων της επαρχίας του. Θεωρώ ότι στο παρόν στάδιο δεν υπάρχει σαφές πλέγμα παραδεκτών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο θα βασιστεί για να αποφασίσει το συγκεκριμένο προδικαστικό σημείο και θα ήταν παρακινδυνευμένο να παραπέμψει το εν λόγω σημείο για προδικασμό πριν την ακρόαση της αγωγής. Στην παράγραφο αρ. 1 της Έκθεσης Υπεράσπισης υπάρχει ο ισχυρισμός μεταξύ άλλων ότι οι ισχυριζόμενες παραδόσεις προϊόντων γίνονταν στη Λευκωσία και ότι όλες οι δοσοληψίες μεταξύ των διαδίκων λάμβαναν χώρα επίσης στη Λευκωσία. Στην Απάντηση στην Υπεράσπιση υπάρχει άρνηση του ισχυρισμού αυτού και οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι συναλλαγές γίνονταν στην Πάφο όπου είναι η έδρα και το κατάστημα των εναγόντων. Στη δε ένορκη ομολογία που συνοδεύει την ένσταση στην παρούσα αίτηση, οι ενάγοντες αναφέρουν ότι παρέδωσαν προϊόντα και στο κατάστημα των εναγομένων στη Λάρνακα και ότι ουσιαστικά οι πληρωμές θα πρέπει να γίνουν στην Πάφο όπου είναι η έδρα των εναγόντων, αφού δεν έχει συμφωνηθεί ρητά ο τόπος πληρωμής. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τα πιο πάνω είναι ότι υπάρχουν ισχυρισμοί εκατέρωθεν αναφορικά με τον τόπο παράδοσης των πωληθέντων προϊόντων στα πλαίσια της συνεργασίας των μερών αλλά και θέσεις αναφορικά με τον τρόπο πληρωμής και τον τόπο που αυτές όφειλαν να λάβουν χώρα. Ουσιαστικά προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης να αξιώνεται υπόλοιπο οφειλής για προϊόντα πωληθέντα και παραδοθέντα από τους ενάγοντες στους εναγομένους χωρίς να προκύπτει πού αυτή η οφειλή θα καταβαλλόταν. Επικαλούνται οι ενάγοντες στην Έκθεση Απαίτησης τιμολόγια που εκδίδονταν και κατάσταση λογαριασμού που τηρείτο. Επομένως, θεωρώ ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία έτσι ώστε να έχει ολοκληρωμένη εικόνα αναφορικά με τον τρόπο που οι διάδικοι συναλλάσσονταν για να μπορεί να καταλήξει στο κατά πόσο η βάση της παρούσας αγωγή προέκυψε τουλάχιστον εν μέρει και εντός των ορίων του Δικαστηρίου τούτου ή όχι. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι θα ήταν παρακινδυνευμένο στο στάδιο αυτό να αποφασιστεί το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου, χωρίς να υπάρχει παραδεκτή βάση γεγονότων σε σχέση με τον τρόπο που συναλλάσσονταν οι διάδικοι και τον τρόπο και τόπο εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους (βλ. Σωτήρης Πιττής v. Progress Electronics Co Ltd
(2005)1A A.A.Δ. 50). Πέραν των πιο πάνω, όσον αφορά τον χρόνο υποβολής της παρούσας αίτησης θα πρέπει να λεχθούν τα εξής: Σκοπός της Διαταγής 27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων γι αυτό η νομολογία αναφέρει ότι τέτοια διαβήματα με βάση την εν λόγω Διάταξη θα πρέπει να προωθούνται το συντομώτερον δυνατό μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων ή αργότερα κατά το προτιμότερο στα πλαίσια της αίτησης για οδηγίες δυνάμει την Διαταγής
- Στην Pavlou v. Hellenic Bank Ltd (ανωτέρω) όπου έγινε αναφορά στις προϋποθέσεις έκδοσης διαταγής για εκδίκαση προκαταρτικών ζητημάτων λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Διαταγή για εκδίκαση συγκεκριμένων νομικών σημείων σαν προκαταρκτικών θεμάτων δυνάμει της Δ.27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την Ακρόαση, ή σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Επίσης, η αίτηση για την έκδοση του σχετικού διατάγματος πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα.» Στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 19/04/2013 και η Έκθεση Υπεράσπισης των εναγομένων, με την οποία εγείρουν το εν λόγω προδικαστικό σημείο, στις 04/03/
- Ακολούθως, η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες δυνάμει της Δ.30 στις 20/05/2014 και ακολούθως εκ νέου για οδηγίες στις 18/09/
- Στις 10/09/2014 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. Παρόλο που δεν καταχωρήθηκε ευθύς μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων, κρίνω ότι αυτή δεν καταχωρήθηκε σε πολύ προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας έτσι ώστε να καταστρατηγείται ο σκοπός και το πνεύμα της Δ.
- Επομένως, οι λόγοι ένστασης αρ. 2 και 3 δεν μπορούν να επιτύχουν. Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Δεν υπάρχουν τέτοια γεγονότα από τα οποία θα μπορούσε με ασφάλεια να αποφασιστεί προδικαστικά το ζήτημα της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Γι αυτό απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα - καθ' ού η αίτηση και εναντίον του εναγομένου - αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)................. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/ Interim Aναφορά: Aitisi gia prokatarktiki ekdikasi nomikou shmeiou cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο