← Κύπρος

CORALO CONSTRUCTION LTD ν. EMINA TOURIST CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 520/14, 10/11/2015

CORALO CONSTRUCTION LTD ν. EMINA TOURIST CO LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 520/14, 10/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A208 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 520/14 Μεταξύ: CORALO CONSTRUCTION LTD, από την Πάφο Ενάγουσας και

  1. EMINA TOURIST CO LIMITED (HE 11721), από την Πάφο
  2. Χαράλαμπος Αργυρίδης, από την Πάφο
  3. Ανδρούλα Αργυρίδου, από την Πάφο Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 11.5.2015 για ακύρωση (vacated) του σημειώματος εμφάνισης ---------------------------- Ημερομηνία: 10.11.2015 Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κ. Ν. Φακοντής Για Εναγόμενη 1-Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Ε. Κορακίδης (κα Χριστοφόρου για ν΄ ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κρινόμενη αίτηση επιδιώκεται «η διαγραφή και/ή ο παραμερισμός και/ή η ακύρωση (vacated) της εμφάνισης του δικηγορικού γραφείου ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΚΟΡΑΚΙΔΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. που καταχωρήθηκε εκ μέρους της Εναγόμενης 1, ως άκυρης και/ή παράτυπης και/ή καταχωρηθείσας άνευ εξουσίας». Τα γεγονότα που υποστηρίζουν το αίτημα προσφέρονται μέσα από την ένορκη δήλωση του Α. X"Χαραλάμπους, διευθυντή της Ενάγουσας-Αιτήτριας. Σύμφωνα με αυτήν (ένορκη δήλωση), η αγωγή επιδόθηκε στις 12.3.2014 σε όλους τους Εναγόμενους και σε σχέση με την Εναγόμενη 1 επιδόθηκε στο διευθυντή της Χάρ. Αργυρίδη. Ο ίδιος αυτός διευθυντής υπέγραψε το διοριστήριο αναφορικά με την Εναγόμενη 1 και το σφράγισε με τη σφραγίδα της εταιρείας. Μέτοχοι κατά 50% στην Εναγόμενη 1 εταιρεία, όσο και διευθυντές αυτής είναι ο Χαρ. Αργυρίδης και ο ομνύων, Α. Χ"Χαραλάμπους. Μόλις ο τελευταίος ενημερώθηκε για τον διορισμό και την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους του ανωτέρω δικηγορικού γραφείου, απέστειλε επιστολή σε αυτούς με κοινοποίηση της στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, με την οποία τους πληροφορούσε ότι ουδέποτε ο ίδιος ως διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης 1 ερωτήθηκε για να εγκρίνει ή να εξουσιοδοτήσει το διορισμό δικηγόρου. Εκφράζεται η πεποίθηση πως ο διορισμός του συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου είναι άκυρος δια το λόγο ότι η απόφαση για την εξουσιοδότηση του να αντιπροσωπεύσει την Εναγόμενη 1 λήφθηκε μονομερώς από τον άλλο διευθυντή και μέτοχο χωρίς να συγκαλέσει οποιαδήποτε συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου ή των μετόχων ώστε να ληφθεί απόφαση και χωρίς να ακολουθηθούν οι ορθές διαδικασίες, όπως προβλέπεται από το Καταστατικό της εταιρείας και τον περί Εταιρειών Νόμο. Η αίτηση συνάντησε, ως ήταν φυσικό, την ένσταση των Εναγομένων οι οποίοι εγείρουν τους κάτωθι λόγους ένστασης: "
  4. Η αίτηση στερείται νομικού και πραγματικού υποβάθρου
  5. Η αίτηση είναι λανθασμένη.
  6. Η αίτηση είναι καταχρηστική
  7. Η αίτηση αντίκειται στις αρχές του Δικαίου της Επιείκειας.
  8. Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη.» Η ένορκος δήλωση του Χαρ. Αργυρίδη η οποία συνοδεύει την ένσταση, αποκαλύπτει πως μεταξύ του διευθυντή της Εναγόμενης 1 εταιρείας, δηλαδή του ιδίου και του Α. Χ"Χαραλάμπους, υπάρχει αδυναμία συνεννόησης, αφού ο τελευταίος ως διευθυντής και της Ενάγουσας προωθεί την αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 1 και των λοιπών Εναγομένων. Αναφέρει δε πως ο Α. Χ"Χαραλάμπους εδώ και αρκετό χρονικό διάστημα δεν ανταποκρίνεται στις κλήσεις του για σύγκληση συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου της Εναγόμενης 1 εταιρείας για αντιμετώπιση τρεχόντων και επειγόντων θεμάτων της και ότι έπαψε από καιρό να ενδιαφέρεται για τις υποθέσεις της. Απαντώντας τον ισχυρισμό του Α. X"Χαραλάμπους ότι η απόφαση για διορισμό δικηγόρου για την Εναγόμενη 1 έγινε χωρίς τη σύγκληση συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου ή των μετόχων, αντιτείνει τον ισχυρισμό πως ακόμα και αν είχε συγκληθεί γενική συνέλευση των μετόχων αυτή δεν μπορούσε να λάβει οποιαδήποτε απόφαση και θα οδηγείτο σε αδιέξοδο, αφού τόσο ο ίδιος όσο και ο Α. X"Χαραλάμπους κατέχουν έκαστος το 50% του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης
  9. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι έχουν αναπτύξει με γραπτές αγορεύσεις τις εκατέρωθεν θέσεις τους, ιδιαίτερη μνεία των οποίων γίνεται κατωτέρω, όπου κρίνεται αναγκαίο. Θεωρώ σκόπιμο ως πρώτιστο θέμα να εξεταστεί το εγειρόμενο με την αγόρευση του κ. Φακοντή αναφορικά με την εκπρόθεσμη καταχώρηση της ένστασης των Καθ΄ ων. Αναφέρει ο συνήγορος: «Η ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση καταχωρήθηκε στις 29/09/
  10. Το Δικαστήριο στις 30/06/15 που ήταν ορισμένη η αίτηση για οδηγίες και αφού δεν είχε μέχρι τότε καταχωρηθεί ένσταση μετά από αίτημα του δικηγόρου της αιτήτριας όρισε την αίτηση για ακρόαση στις 07/10/15 δίδοντας δε οδηγίες όπως τυχόν ένσταση από την πλευρά της καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 καταχωρηθεί 20 ημέρες πριν. Ως εκ τούτου από τα πιο πάνω συνάγεται το συμπέρασμα ότι η καταχωρηθείσα ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση ημερομηνίας 29/09/2015 καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα λαμβάνοντας υπόψη τόσο την διορία που έδωσε το Δικαστήριο στις 30/06/2015 όσο και το γεγονός ότι σύμφωνα με τον Φάκελο που διατηρούν οι ενάγοντες - αιτητές δεν λήφθηκε οποιοδήποτε διάβημα το οποίο να τους κοινοποιηθεί με το οποίο να επιδιωκόταν η θεραπεία του εκπρόθεσμου. Συνεπώς είμαστε της άποψης ότι η ένσταση της καθ΄ ης η αίτηση αρ. 1 είναι εκπρόθεσμη και δεν δύναται να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.» Οι ανωτέρω αναφερθείσες οδηγίες, προθεσμίες και ημερομηνίες είναι αναντίλεκτες. Όμως: Οι Καθ΄ ων με μονομερή αίτηση τους ημερομηνίας 29.9.2015 έλαβαν από το Δικαστήριο διάταγμα με το οποίο παρατάθηκε ο χρόνος καταχώρισης της ένστασης και διάταγμα άρσης θεραπείας της εκπρόθεσμης καταχώρισης, αίροντας με αυτό τον τρόπο την οποιαδήποτε παρατυπία στην εκπρόθεσμη καταχώριση. Πριν να επιχειρηθεί ανάλυση της νομικής πτυχής, καταγράφεται η διαφορά των μερών και το ιστορικό της μέχρι τώρα διαδικασίας. Η Ενάγουσα εταιρεία αξιώνει εναντίον της Εναγόμενης 1 απόδοση ποσού ύψους €2.468.700 δια εκτελεσθείσες εργασίες τις οποίες η Ενάγουσα εκτέλεσε μετά από συμφωνία με την Εναγόμενη 1, προς όφελος της. Επιδιώκεται επίσης η απόδοση γενικών αποζημιώσεων για παράβαση συμφωνίας, ενώ οι Εναγόμενοι 2 και 3 ενάγονται υπό την ιδιότητα των διευθυντών, κατά την περίοδο που ο καθένας διετέλεσε τέτοιος, και την ανάληψη προσωπικής εκ μέρους τους ευθύνης. Οι Εναγόμενοι, ενώ παραδέχονται τη μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης 1 συμφωνία για εκτέλεση εργασιών, διατείνονται ότι ουδέν ποσό οφείλουν καθόσον η Εναγόμενη 1 έχει καταβάλει κάθε οφειλόμενο ποσό, ενώ οι Εναγόμενοι 2 και 3 ουδέποτε ανέλαβαν προσωπική δέσμευση ή υποχρέωση για πληρωμή οιουδήποτε ποσού. Η αγωγή επιδόθηκε στους Εναγόμενους 2 και 3 και στον Εναγόμενο 2 για την Εναγόμενη 1 εταιρεία ως διευθυντή της, στις 12.3.2014 και καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους όλων στις 24 του ιδίου μήνα. Ακολούθησε καταχώριση αίτησης ημερομηνίας 19.5.2014 με την οποία επιζητείτο η ίδια θεραπεία με την κρινόμενη αίτηση η οποία αποσύρθηκε άνευ βλάβης στις 18.6.2014 από τον νυν δικηγόρο της Ενάγουσας αφού καταχωρήθηκε εν τω μεταξύ ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου. Ακολούθησε στις 30.6.2014 η καταχώρηση αίτησης γι΄ απόφαση εναντίον όλων των Εναγομένων, λόγω παράλειψης τους να καταχωρήσουν Έκθεση Υπεράσπισης εντός της προβλεπόμενης από τους θεσμούς προθεσμίας (με αναφορά στην αίτηση ότι οι Εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση στις 24.3.2014). Μετά την καταχώρηση Έκθεσης Υπεράσπισης στις 29.10.2014 και συμπλήρωσης της δικογραφίας με την καταχώρηση Απάντησης στην Υπεράσπιση, η αγωγή ορίσθηκε για οδηγίες στις 20.3.2015 μετά από αίτημα του συνηγόρου της Ενάγουσας για ορισμό δικασίμου. Στις 20.3.2015 ορίσθηκε για τις 8.5.2015 και αργότερα για τις 29.5.2015, ημερομηνία, κατά την οποία ορίστηκε για πρώτη εμφάνιση η κρινόμενη αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 11.5.
  11. Αποτελεί θέση και ισχυρισμό των Καθ΄ ων η αίτηση πως η Ενάγουσα-Αιτήτρια εμποδίζεται από το δόγμα της επιδοκιμασίας και της αποδοκιμασίας, από τη μια να επιλέγει να επιδώσει το κλητήριο αναφορικά με την Εναγόμενη 1 στο διευθυντή της Χ. Αργυρίδη, αναγνωρίζοντας την ιδιότητα του ως διευθυντή της Εναγόμενης 1 και από την άλλη να προωθεί τη θέση ότι δεν μπορεί να προχωρήσει σε διορισμό δικηγόρου προς τον σκοπό υπεράσπισης της Εναγόμενης
  12. Προωθείται η θέση από τον κ. Κορακίδη πως η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να αιτείται η ίδια την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής αυτής καθόσον δεν έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα. Ότι έπρεπε να καταχωρηθεί πρωτογενής αίτηση στη βάση των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου. Ότι έπρεπε να προωθείται από τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και όχι από εταιρεία με την οποία υπάρχει αντιδικία. Η ανωτέρω επιχειρηματολογία δεν έχει υποστηριχθεί με παραπομπή σε νομολογία ή αυθεντία, πλην όμως εξετάζεται κατωτέρω το ζήτημα της καταχώρησης τέτοιας αίτησης και της εν γένει προώθησης της. Νομικό έρεισμα της αίτησης αποτελούν οι Δ.3, 16, 17, 39 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σχετική από αυτές είναι η Δ.16 η οποία ρυθμίζει το θέμα της καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους Εναγόμενου. Η Δ.3 αναφέρεται στο θέμα της αλλαγής δικηγόρου, η Δ.17 στις επιπτώσεις της παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, ενώ η Δ.39 πραγματεύεται το ζήτημα των ενόρκων δηλώσεων. Δεν έχει γίνει αναφορά εκ μέρους των Αιτητών σε ειδικό θεσμό της Δ.16 (ή των υπόλοιπων) η οποία να ρυθμίζει το κρινόμενο θέμα. Ούτε στη Δ.16 εντοπίζεται συγκεκριμένη διάταξη η οποία να προβλέπει την καταχώριση τέτοιας αίτησης (πλην της Δ.16 Κ.3, η οποία προβλέπει καταχώριση αίτησης γι΄ ακύρωση σημειώματος εμφάνισης όταν τέτοιο σημείωμα δεν περιέχει διεύθυνση επίδοσης ή όταν τέτοια είναι ψευδής ή φανταστική). Για εξέταση του κρινόμενου ζητήματος καθοδήγηση αντλείται από το σύγγραμμα Annual Practice 1958 του οποίου η αντίστοιχη Δ.12 πραγματεύεται το κρινόμενο ζήτημα. Αναφορά και παραπομπή έγινε από το συνήγορο της Αιτήτριας στη σχετική διάταξη καθώς και στις γενικές διατάξεις του περί Εταιρειών Νόμου. Υποδεικνύει με παραπομπή στο ανωτέρω σύγγραμμα στο Solicitor's Responsibility πως το παράτυπο της καταχώρησης εμφάνισης δικηγόρου Εναγόμενου μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της υπόθεσης, ακόμη και κατά το τελικό στάδιο αυτής. Σύμφωνα με τη Δ.12 θ.1 υπό τον τίτλο Irregularity in με υποσημείωση Solicitor's Responsibility, αναφέρεται πως ένας δικηγόρος ο οποίος καταχωρεί εμφάνιση για Εναγόμενο θεωρείται (συνάγεται) πως έχει εξουσιοδότηση να το πράξει. (A solicitor who enters an appearance for a defendant impliedly warrants or contracts that he has authority to do so). Σε περίπτωση κατά την οποία δικηγόρος εμφανίζεται για Εναγόμενο χωρίς τη γνώση ή την εξουσιοδότηση του, τότε ο Εναγόμενος έχει το δικαίωμα να πετύχει την ακύρωση της εμφάνισης. Το Annual Practice 1961, σελ. 3077, απαριθμεί τις περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας δικηγόρος θεωρείται ότι ενεργεί χωρίς εξουσιοδότηση είτε να εγείρει αγωγή είτε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης είτε να υπερασπίζεται μια υπόθεση χωρίς εξουσιοδότηση. Σαν τέτοια εκλαμβάνεται η περίπτωση όπου ο Ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, ή είναι ανήλικος ή άτομο που στερείται λογικής (may be or become of unsound mind). Όταν πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εκλαμβάνεται ότι η οδηγία δόθηκε χωρίς εξουσιοδότηση, όταν αυτή δεν έχει νομότυπα διορισμένους διευθυντές ή άλλους αξιωματούχους ικανούς να δώσουν οδηγίες ή όταν οι οδηγίες προέρχονται από τη μειοψηφία των διευθυντών ή από διευθυντές οι οποίοι δεν διορίσθησαν κανονικά ή από διαφωνούντες διευθυντές οι οποίοι ενεργούν με κακή πίστη (mala lide). Για την τελευταία περίπτωση μνημονεύεται η απόφαση Marshall's Valve Grar Co v. Manning Warlde & Co

(1909)1 Ch 267. Στην ανωτέρω απόφαση, διαφωνών διευθυντής κατεχώρησε αγωγή με Ενάγουσα την εταιρεία, το όνομα της οποίας διεγράφη από Ενάγουσα και η αγωγή απορρίφθηκε, μετά από αίτημα των υπολοίπων τριών διευθυντών, οι οποίοι δεν συμφωνούσαν και δεν εξουσιοδότησαν την έγερση της αγωγής. Είναι αποδεκτό πως στην παρούσα υπόθεση, η εξουσιοδότηση δόθηκε από τον ένα εκ των δύο διευθυντών ο οποίος δεν ζήτησε και δεν έλαβε τη συγκατάθεση του δεύτερου ούτε ζήτησε τη σύγκλιση του συμβουλίου των μετόχων. Ο λόγος είναι προφανής και η κατάσταση πραγμάτων που επικρατεί στην Εναγόμενη 1 εταιρεία, δεν ευνοούσε ούτε καθιστούσε εφικτό κάτι τέτοιο. Η εκ των προτέρων διαβούλευση των διευθυντών ήταν αδύνατη, αφού ως αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ο κ. Αργυρίδης και τονίζει στην αγόρευση του ο συνήγορος του, ο Α. Χ"Χαραλάμπους δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα της εταιρείας και δεν ανταποκρίνεται στις κλήσεις του ετέρου των διευθυντών για συζήτηση. Τα ανωτέρω δεν έχουν αμφισβητηθεί. Η εισήγηση του κ. Κορακίδη, με παραπομπή στο Halsbury's Laws of Englang, 3η έκδοση, Τόμος 6 σελ. 294, είναι πως ο διευθυντής μπορεί να κάμει οτιδήποτε είναι παρεμφερές στην άσκηση των εξουσιών του για την προώθηση των σκοπών της εταιρείας. Ο διορισμός δικηγόρου για την υπεράσπιση της εταιρείας είναι εντός των εξουσιών ενός διευθυντή και δεν απαγορεύεται ούτε από το καταστατικό ούτε από οποιαδήποτε νομοθετική διάταξη. Οι ανωτέρω εξουσίες των διευθυντών (όπου υπάρχουν πέραν του ενός) είναι δεδομένες. Ασκούνται δε σύμφωνα με το καταστατικό και τον περί Εταιρειών Νόμο από κοινού και αφορούν το σύνολο του αριθμού των διευθυντών και όχι του κάθε ενός ξεχωριστά. Οι εξουσίες ενός διοικητικού συμβουλίου και της συνέλευσης των μελών ρυθμίζονται από τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 13 (δέστε σχετικά και Pennington's Company Law, 7η έκδοση, σελ. 765). Ο Πίνακας Α του πρώτου μέρους του Κεφ. 113 ρυθμίζει τις εξουσίες και τα καθήκοντα των διοικητικών συμβούλων. Αναφέρει σχετικά ο Κανονισμός 80 ότι οι εργασίες της εταιρείας τυγχάνουν διαχείρισης από τους διευθυντές, νοουμένου ότι οι εξουσίες αυτές δεν ασκούνται είτε με βάση το Νόμο, είτε με βάση άλλους κανονισμούς από την εταιρεία σε γενική συνέλευση. Έχει ήδη επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση τόσο της Αιτήτριας όσο και της Καθ΄ ης το ιδρυτικό και το Καταστατικό της Εναγόμενης 1 εταιρείας. Σύμφωνα με αυτό (το καταστατικό) οι Κανονισμοί του Πίνακα Α του Κεφ. 113 ισχύουν για την εταιρεία, εξαιρουμένων κάποιων άρθρων, ρητά καθοριζομένων, τα οποία δεν εφαρμόζονται. Ο Κανονισμός 80 δεν περιλαμβάνεται σε αυτά και επομένως βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο Καταστατικό της εταιρείας με το οποίο εναρμονίζεται. Όπως δε ορθά υποδεικνύει ο κ. Φακοντής τόσο το ιδρυτικό όσο και το καταστατικό έγγραφο της Εναγόμενης 1 δεν αναφέρουν ότι υπάρχει δικαίωμα λήψης αποφάσεων για λογαριασμό της εταιρείας μόνον από τον ένα εκ των δύο διευθυντών. Το ιδιάζον στοιχείο στην παρούσα περίπτωση είναι πως ο αριθμός των διευθυντών είναι δύο, οι οποίοι είναι και οι μόνοι μέτοχοι, οι οποίοι κατέχουν εξ΄ ημισείας το μετοχικό κεφάλαιο. Συνακόλουθο τούτου είναι πως η ανυπαρξία συμφωνίας μεταξύ των διευθυντών δεν μπορεί να επιλυθεί ούτε με την συνέλευση των μετόχων. Η κατάσταση τούτη, έχοντας υπόψη και το γεγονός πως ο διαφωνών διευθυντής προωθεί αγωγή εναντίον των συμφερόντων της εταιρείας, αναδεικνύει και το «φαινομενικά» άδικο της κατάστασης πραγμάτων. Αυτή την κατάσταση επικαλείται ο κ. Κορακίδης ο οποίος υποδεικνύει πως ο διευθυντής Αργυρίδης έχοντας σκοπό και καθήκον να προστατεύσει τα συμφέροντα της εταιρείας, έχει το συνακόλουθο δικαίωμα να υπογράφει διοριστήριο δικηγόρου. Είναι όμως αυτή η λύση που δίδεται όταν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ των διευθυντών; Στο Pennington (ανωτέρω) σελ. 770 υποδεικνύεται πως αν για κάποιο λόγο το συμβούλιο των διευθυντών δεν μπορεί να λάβει απόφαση, τότε οι μέτοχοι σε γενική συνέλευση μπορεί να λάβουν τέτοια απόφαση. Η συνέλευση των μετόχων επεμβαίνει όταν υπάρχει αδιέξοδο (deadlock) μεταξύ των διευθυντών και σε τέτοια περίπτωση η γενική συνέλευση ασκεί τις εξουσίες των διευθυντών. Για τούτο και στην περίπτωση που ένας μέτοχος εγείρει αγωγή στο όνομα και για λογαριασμό της εταιρείας χωρίς εξουσιοδότηση από το συμβούλιο των διευθυντών ή των μετόχων η αγωγή μπορεί να διαγραφεί. Εκτός εάν υπάρξει εκ των υστέρων έγκριση της καταχώρισης της αγωγής και η συνέχιση της αγωγής από τους διευθυντές ή τους μετόχους. Συναφές με το ανωτέρω είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση στην Αίτηση Αρ. 58/2012 για έκδοση προνομιακού εντάλματος certiorari, ημερ. 20.6.2012, Αναφορικά με το άρθρο 154.4 του Συντάγματος και Αναφορικά με την αίτηση των Montrago Trustees Ltd κ.α. (αφορούσε την δυνατότητα νομικής εκπροσώπησης εταιρείας) όπου ο Δικαστής Ναθαναήλ αναφέρει στις σελίδες 18-19: «Χωρίς να παρίσταται ανάγκη για εκτεταμένη ανάλυση του εταιρικού δικαίου στο ζήτημα της εκπροσώπησης εταιρείας, είναι δεδομένο ότι μια εταιρεία είναι διάφορο πρόσωπο κατά νόμο, τόσο από τους μετόχους της, όσο και από τους διευθυντές της. Το διοικητικό συμβούλιο εταιρείας έχει την ευθύνη της διοίκησης της, ενώ οι μέτοχοι είναι βέβαια οι ιδιοκτήτες της, που δυνατόν να ταυτίζονται, αλλά όχι κατ' ανάγκη, εν όλω ή εν μέρει, με τους διευθυντές. Η γενική συνέλευση των μετόχων και το διοικητικό συμβούλιο μπορούν μεταξύ τους να ασκούν όλες τις εξουσίες της εταιρείας, (δέστε Pennington's Company Law, 4η έκδ., σελ. 523-525). Το καταστατικό της εταιρείας διαμοιράζει αυτές τις εξουσίες, η τροποποίηση των οποίων δυνατόν να διαφοροποιεί την κατάσταση, υπό το φως πάντοτε και των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, που δίνει ορισμένες εξουσίες αποκλειστικά στη γενική συνέλευση. Κατά το εταιρικό δίκαιο, στην ενάσκηση των εξουσιών του το διοικητικό συμβούλιο δεν ενεργεί ως αντιπρόσωπος της πλειοψηφίας ή ακόμη και όλων των μετόχων της εταιρείας, οι οποίοι δεν μπορούν με ψήφισμα ομόφωνο ή πλειοψηφικό να υπερνικήσουν την εξουσία του διοικητικού συμβουλίου ή να του δίνουν οδηγίες πώς να ασκεί τις εξουσίες του, (δέστε την υπόθεση John Shaw & Sons (Salford) Ltd v. Shaw [1935] 2 K.B. 133). Είναι όμως δυνατό το καταστατικό της εταιρείας να δίνει την ίδια εξουσία τόσο στα μέλη, όσο και στους διευθυντές ταυτόχρονα, σε περίπτωση δε διαφωνίας υπερισχύει η απόφαση των μετόχων, δεδομένου ότι η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο στην εταιρεία.» Σύμφωνα με το Annual Practice 1961, η συνήθης πρακτική όταν εγείρεται θέμα νόμιμης εξουσιοδότησης του δικηγόρου, είναι να καταχωρείται αίτηση δια κλήσεως και να επιδίδεται στο αντίδικο μέρος. Αν το θέμα αφορά το δικηγόρο του Ενάγοντα, δεν μπορεί να εγερθεί υπό μορφή υπεράσπισης. Εάν η περίπτωση αφορά εμφάνιση που καταχωρήθηκε χωρίς εξουσιοδότηση πρέπει να ακυρώνεται. Τέτοια δε αίτηση μπορεί να καταχωρηθεί οποτεδήποτε, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ο υπογράψας το διοριστήριο διευθυντής, κρίνεται πως δεν έχει τέτοιο δικαίωμα, από μόνος του και χωρίς τη συναίνεση του άλλου ή την σύγκλιση της συνέλευσης των μετόχων να το πράξει. Υπενθυμίζεται πως αμφότεροι οι διευθυντές είναι ισότιμοι κατά 50% μέτοχοι και σύμφωνα με την Burrett v. Duckett, The Times, July 27, 1994 (C.A.) το 50% μιας εταιρείας περιλαμβάνεται στη μειοψηφία (Chorlsworth & Morse Company Law 15η έκδοση, σελ. 401). «Όπου υπάρχουν δύο μόνο διευθυντές σε μια εταιρεία κατέχοντας εξίσου το μετοχικό κεφάλαιο της, είναι δυνατή η διαγραφή της εταιρείας ως ενάγουσας όπου ο ένας των διευθυντών εγείρει την αγωγή στο όνομα της εταιρείας, καταλογίζοντας στον έτερο των διευθυντών διάφορες λανθασμένες ενέργειες, ζητώντας ταυτόχρονα την απομάκρυνση του καθώς και συναφές απαγορευτικό διάταγμα. Σε τέτοια δεδομένα δεν ήταν δυνατή η λήψη απόφασης του διοικητικού συμβουλίου για έγερση της αγωγής, ούτε και μπορούσε να υπάρξει με την κατάσταση που επικρατούσε, (West End Hotels Syndicate Ltd v. Bayer [1912] 29 TLR 92 και Fergus Navigation & Embankment Co. v. Kingdon [1861] 4 LT 262).» Αυτά έχουν επίσης λεχθεί στην απόφαση Montrago (ανωτέρω). Κρίθηκε εν τέλει στην εν λόγω υπόθεση πως η εταιρεία Custodian Holdings Ltd, ουδεμία νόμιμη ενέργεια δύναται να λάβει προς υπεράσπιση της, για τούτο εκδόθηκε διάταγμα certiorari με το οποίο ακυρωνόταν προσωρινό διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας δυνάμει του οποίου απαγορευόταν στους Αιτητές να ενεργούν ή να παρουσιάζονται ως ενεργούντες εκ μέρους και/ή για λογαριασμό της Custodian Holding Ltd. Είναι αντιληπτή η προσπάθεια του ενός εκ των διευθυντών της Εναγόμενης 1 ο οποίος προσπαθεί να διασώσει και διαφυλάξει τα συμφέροντα της εταιρείας, όπως ο ίδιος τα αντιλαμβάνεται, από τον άλλο διευθυντή, ο οποίος μέσω της Ενάγουσας στράφηκε εναντίον της. Όμως, είναι επίσης αντιληπτό πως το εταιρικό δίκαιο διαφυλάσσει τη ξεχωριστή νομική οντότητα της εταιρείας και εάν κάθε διευθυντής ενεργούσε από μόνος του, διορίζοντας ο κάθε ένας το δικό του δικηγόρο, για εκπροσώπηση της εταιρείας, τότε θα δημιουργείτο το λιγότερο σύγχυση. Στην αδυναμία της εταιρείας να ασκήσει τα δικαιώματα ή να επιδιώξει τους στόχους της ενδεχομένως κάποια άλλα διαβήματα θα έπρεπε να ληφθούν. Τα οποία, δεν είναι μέρος της παρούσης. Συνακόλουθα, ενόψει όλων όσων ανωτέρω έχουν εκτεθεί, η αίτηση επιτυγχάνει. Το σημείωμα εμφάνισης ακυρώνεται. Η διαδικασία αναστέλλεται για περίοδο 3 μηνών εντός της οποίας να καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και εναντίον της Εναγόμενης 1-Καθ΄ ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για ακύρωση (vacated) του σημειώματος εμφάνισης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.