Έφης Νικόλα κ.α. ν. Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 114/14, 17/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A217 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 114/14 Μεταξύ:
- Έφης Νικόλα, από Πάφο
- Μάριος Νικόλα, από την Πάφο
- Στέφανης Νικόλα, από Πάφο
- Νάταλυ Νικόλα, από την Πάφο Αιτητές και Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, από Πάφο Καθ΄ ης η αίτηση ---------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15.1.2015 για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων ---------------------------- Ημερομηνία: 17.11.2015 Για Αιτητές: κ. Γ. Χρ. Δημητριάδης για Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Μ. Λουκά για Χριστάκης Λουκά & Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την κυρίως αίτηση επιδιώκεται ο παραμερισμός και ακύρωση της διαιτητικής απόφασης που εξεδόθη στις 11.6.2009 εναντίον των νυν Αιτητών. Αφορούσε ποσό €598.181,36, με τόκο 11% ετησίως δυνάμει γραμματίου με αρ. 72-10836-5 και εκποίηση της υποθήκης αρ. Υ5357/
- Σύμφωνα με αποδεκτά γεγονότα η ανωτέρω απόφαση κοινοποιήθηκε στους Αιτητές στις 11.9.
- Η έφεση για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης δεν καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των 21 ημερών που προβλέπει ο περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμος. Οι Αιτητές επικαλούνται πλαστογραφία των υπογραφών των Αιτητών 1, 2 και 3 επί της συμφωνίας δανείου, δόλο, απάτη και παρανομία στη σύναψη της. Ισχυρίζονται επίσης ότι η Αιτήτρια αρ. 3 ήταν ανήλικη κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας. Οι Καθ΄ ων η αίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση επικαλούμενοι το εκπρόθεσμο της καταχώρισης της αίτησης. Απορρίπτουν δε όλους τους ισχυρισμούς των Αιτητών περί πλαστογραφίας, δόλου και απάτης. Ισχυρίζονται ότι η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε νομότυπα και σε πλήρη συμμόρφωση με τα καθήκοντα, τις εξουσίες και τις αρμοδιότητες του διαιτητή όπως επιτάσσει ο σχετικός νόμος. Μετά τον ορισμό της υπόθεσης για ακρόαση καταχωρήθηκε η κρινόμενη αίτηση με την οποία επιζητείται: «(Α) Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάττον την Καθ΄ ης η αίτηση όπως αποκαλύψει ενόρκως όλα τα έγγραφα τα οποία ευρίσκονται ή ευρίσκοντο στην κατοχή, έλεγχο ή την εξουσία της και τα οποία έχουν σχέση με οποιοδήποτε επίδικο θέμα της παρούσας Αίτησης και ιδιαίτερα τα έγγραφα: (α) συμφωνία δανείου για το γραμμάτιο με αρ. 72-10836-5 (β) κατάσταση λογαριασμού για το γραμμάτιο με αρ. 72-10836-5 (γ) συμφωνία Υποθήκης Υ 5357/06 (δ) Τα έγγραφα επίδοσης της ειδοποίησης του Διαιτητή Ιωάννη Χαραλαμπίδη στους Αιτητές αρ. 1, 2, 3 και 4 με την οποία τους καλούσε να παρευρεθούν στην διαδικασία Διαιτησίας ημερ. 11.06.
- (ε) Πρακτικά της Διαιτησίας ημερ. 11.06.2009.» Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας αρ.
- Με αυτή επαναλαμβάνεται το αιτητικό της αίτησης και εξηγείται ότι τα αιτούμενα έγγραφα είναι αναγκαίο να αποκαλυφθούν και εν συνεχεία να δοθούν στους Αιτητές για να εξεταστούν από ειδικό γραφολόγο ως προς τη γνησιότητα των υπογραφών που φέρουν. Αναγκαία θεωρούν και τα πρακτικά που τηρήθηκαν κατά τη διαδικασία, για να αποφασίσει το Δικαστήριο, εάν η διαδικασία που τηρήθηκε από τον Διαιτητή ήταν ορθή και δίκαιη. Αποτελεί τη θέση τους ότι «δεν ικανοποιούνται οι κατ΄ ελάχιστον όριο απαιτήσεις ότι η μαρτυρία πρέπει να αναλύεται με αναφορά στα επίδικα θέματα και δεν γίνεται σαφής δήλωση των ευρημάτων του Διαιτητή μαζί με την απερίφραστη δήλωση του αποτελέσματος της δίκης. Το μη αιτιολογημένο πόρισμα του Διαιτητή και η έλλειψη πρακτικών συνιστούν κακοδικία και παράβαση του άρθρου 30.2 του Συντάγματος». Οι Καθ΄ ων η αίτηση εγείρουν διάφορους λόγους ένστασης μεταξύ των οποίων: - Ότι η αίτηση είναι πρόωρη διότι θα πρέπει πρώτα να εξεταστεί η προδικαστική ένσταση σχετικά με το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της κυρίως αίτησης/έφεσης. - Ότι οι Αιτητές επιζητούν ψάρεμα μαρτυρίας. - Ότι τα επιζητούμενα έγγραφα δεν είναι αναγκαία για τη δίκαιη επίλυση της διαφοράς ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ένορκη δήλωση της Γ. Κούσουλου, η οποία συνοδεύει την ένσταση υιοθετεί τους λόγους ένστασης και υπογραμμίζει περαιτέρω πως: «.η αποκάλυψη εγγράφων πέραν αυτών που έχουν αποκαλυφθεί με τις ένορκες δηλώσεις των δύο μερών δεν είναι σε καμία περίπτωση αναγκαία καθώς τα επίδικα θέματα τα οποία δύναται να εξεταστούν από το Δικαστήριο στην διαδικασία έφεσης κατά απόφασης διαιτητή είναι περιορισμένα και δεν επεκτείνονται σε θέματα ερμηνείας συμβάσεων ή στην κρίση και τους παράγοντες που οδήγησαν τον διαιτητή στην απόφαση του». Νομικό έρεισμα της αίτησης αποτελεί η Διαταγή 28 θ.1 η οποία προνοεί ότι «οιοσδήποτε διάδικος μπορεί, χωρίς να καταχωρήσει ένορκη δήλωση, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για διάταγμα με το οποίο θα διατάσσεται οποισδήποτε άλλος διάδικος σε οποιαδήποτε διαφορά ή θέμα (cause or matter) να προβεί ενόρκως σε αποκάλυψη των εγγράφων τα οποία ευρίσκονταν ή υπήρξαν στην κατοχή ή τον έλεγχο του και αφορούν οποιοδήποτε αμφισβητούμενο ζήτημα σ΄ αυτά.» Οι συνήγοροι έχουν προβάλει τις απόψεις και επιχειρηματολογία τους μέσω γραπτών αγορεύσεων, τις οποίες έχω υπόψη μου καταγράφοντας την παρούσα απόφαση. Σκοπός της αποκάλυψης εγγράφων είναι η λήψη πληροφοριών ώστε κάθε διάδικος να γνωρίζει την υπόθεση που θα αντιμετωπίσει από τον αντίδικο του ώστε να μην καταληφθεί εξ΄ απήνης (G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1 A.A.Δ. 1624). Σημαντικό σημείο για την κρίση του Δικαστηρίου για την απόφαση του να εγκρίνει αποκάλυψη εγγράφων, είναι τα έγγραφα των οποίων ζητείται η αποκάλυψη να είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα. Τόσο με την αίτηση όσο και την ένσταση έχουν επισυναφθεί τα εξής έγγραφα: Η διαιτητική απόφαση, η δήλωση γνωστοποίησης αυτής της απόφασης στους Αιτητές, η αίτηση αρ. 603/13 για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Όπως έχει γίνει αποδεκτό, στις 25.10.2013 καταχωρήθηκε η αίτηση 603/13 για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης. Αντίγραφο της αίτησης επιδόθηκε στους εδώ Αιτητές οι οποίοι κατεχώρησαν ένσταση στην αίτηση εκείνη. Μετά την καταχώριση της αίτησης 603/13 κατεχώρησαν την παρούσα αίτηση. Το άρθρο 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου προνοεί την ακολουθητέα διαδικασία σε εγειρόμενες διαφορές μεταξύ μελών και εταιρείας και στην εξουσία του Εφόρου να παραπέμπει τη διαφορά προς επίλυσιν. Το άρθρο 52
(4)αναφέρει πως: «52
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλη έφεσιν εις το Δικαστήριον εντός είκοσι και μιας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.» Συνεχίζει δε με το άρθρο 52
(5): «52
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Στην απόφαση Μ. Χριστοφή v. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λατσιών, ECLI:CY:AD:2014:A413, Πολιτική Έφεση 87/11, ημερ. 20.6.2014, κρίθηκε πως αίτηση που καταχωρήθηκε για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης, ενώ είχε καταχωρηθεί και ένσταση κατά της εγγραφής διαιτητικής απόφασης, ουσιαστικά αποτελούσε παλινδρόμηση της διαδικασίας. Υπογράμμισε δε το εξής υιοθετώντας σχετικό απόσπασμα από την A. X"Γεωργίου Νικολάου v. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς, Πολιτική Έφεση 357/2008, ημερ. 11.4.2012: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι'αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.» Η απόφαση αυτή υιοθέτησε ουσιαστικά τις αρχές που έθεσε η υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρία Αγίας Νάπας ν. Α. Κυριακίδη κ.α.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 716, όπου αναφέρθηκε ότι «Η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ως απόφαση Δικαστηρίου είναι, κατά την άποψη μας, ζήτημα τύπου». Επιβεβαιώνεται με τις ανωτέρω αποφάσεις ότι το Δικαστήριο ουσιαστικά δεν υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς ούτε εκδικάζει τη διαφορά που προέκυψε, απλά ελέγχει αν τηρήθηκαν οι τύποι και τα προαπαιτούμενα που θέτει η νομολογία για να διατάξει την εγγραφή της Διαιτητικής απόφασης. Σημαντικά έγγραφα για να αποφασιστεί το θέμα τούτο αποτελούν η Διαιτητική απόφαση και η γνωστοποίηση της στους καθ' ων η αίτηση, έγγραφα τα οποία έχουν αποκαλυφθεί και τα οποία όπως φαίνεται επισυνάπτονται και στη σχετική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Πέραν τούτων, αναφέρονται και τα εξής. Το άρθρο 20 του περί Διαιτησίας Νόμου καθορίζει με σαφήνεια τους λόγους για τους οποίους μια διαιτητική απόφαση μπορεί να παραμεριστεί. Και αυτοί περιορίζονται στις περιπτώσεις όπου ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξήχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα. Στην υπόθεση Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 687, τονίστθηκε πως στον όρο κακή συμπεριφορά του διαιτητή δεν εμπίπτει και η λανθασμένη ερμηνεία εγγράφων από το διαιτητή. Συνεπώς τα έγγραφα τα οποία έδει να αποκαλυφθούν είναι όσα σχετίζονται με την επίδειξη από τον διαιτητή κακής συμπεριφοράς ή το παράτυπο της έκδοσης διαιτητικής απόφασης, ιδιότητα την οποίαν δεν έχουν τα έγγραφα δανείου και υποθήκης. Η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για επίλυση διαφοράς ωσάν να εκδικαζόταν η υπόθεση πρωτοδίκως στο Επαρχιακό Δικαστήριο. Ισχυρισμοί περί ακυρότητας συμφωνιών κ.λ.π. έπρεπε να προβληθούν ενώπιον του διαιτητή και όχι ενώπιον του Δικαστηρίου άλλως θα προσφερόταν εκ δευτέρου ευκαιρία στους Αιτητές για εκδίκαση της υπόθεσης. Κρίνεται συναφώς πώς τα αιτούμενα να αποκαλυφθούν έγγραφα είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο