Astarti Development Plc κ.α. ν. Άλκη Χριστοδουλίδη κ.α., Αρ. Αγωγής: 1813/15, 3/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A201 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αγιομαμίτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1813/15 Μεταξύ: 1. Astarti Development Plc, από τη Λεμεσό 2. D.H. CYPROTELS PLC, από τη Λεμεσό 3. LAOURA ESTATES LIMITED, από τη Λεμεσό 4. ΣΥΠΡΟΤΕΛ-ΡΟΔΟΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, από Αθήνα 5. LIBRA GROUP PLC, από τη Λεμεσό Εναγόντων και 1. Άλκη Χριστοδουλίδη, από τη Λευκωσία 2. Ελευθέριο Φιλίππου, από τη Λευκωσία 3. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, από τη Λευκωσία 4. Γιούαν Χάμιλτον, από τη Λευκωσία 5. John Hourican, από τη Λευκωσία Εναγομένων - - - - - - - - - - - - - Μονομερής Αίτηση ημερομηνίας 12.10.2015 03.11.2015 Για τις Ενάγουσες 1-3 - Αιτήτριες: κ. Κ. Μελάς με κα Κλ. Χ"Ξενοφώντος (κ. Α. Μελάς κατά την απόφαση) Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Αντ. Ανδρέου (κ. Μυτίδης κατά την απόφαση) Για την Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση: κα Στ. Πολυβίου με κ. Μίτλετον (κα Μαυρικίου κατά την απόφαση) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγουσες στις 08.10.15 καταχώρησαν εναντίον των Εναγομένων αγωγή σε γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και ακολούθως στις 12.10.15 καταχωρήθηκε μονομερώς από τις Ενάγουσες 1-3 (στο εξής οι «Αιτήτριες»), η υπό κρίση αίτηση με την οποία αξίωναν αριθμό προσωρινών διαταγμάτων εναντίον των Εναγομένων 1-3 (στο εξής οι «Καθ' ων η Αίτηση»). Οι συνήγοροι των Αιτητριών ζήτησαν όπως η εν λόγω αίτηση ακουστεί αυθημερόν και δόθηκε προς τούτο σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Κατά το στάδιο που το Δικαστήριο θα επιλαμβανόταν της επίδικης αίτησης, πέραν των δικηγόρων των Αιτητριών, εμφανίστηκαν ο κ. Χ. Τσαγγαρός εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 και ο κ. Μ. Μυτίδης εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3. Οι πιο πάνω αναφερόμενοι συνήγοροι ζήτησαν άδεια για να εμφανιστούν κατά τη συζήτηση της αίτησης. Η σχετική άδεια δόθηκε και τους επιτράπηκε να απευθυνθούν στο Δικαστήριο. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι γνωστή ως «the opposed ex parte motion» και περιγράφεται στην αγγλική υπόθεση Pickwick International Inc (GB) Ltd v Multiple Sound Distributors Ltd and another [1972] 3 All ER 384, 1 W.L.R. 1213, η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση του Κυπριακού Ναυτοδικείου στην Compania Portuguesa De TRansportes Maritime of Lisbon v Sponsalia Shipping Company Limited [1987] 1 C.L.R. 11, 13. Το Δικαστήριο εξέδωσε στις 12.10.15 διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1, 2 και 3 και/ή αντιπροσώπους και/ή υπαλλήλους και/ή στελέχη τους να επεμβαίνουν και/ή επιβαρύνουν και/ή να προβαίνουν σε προσφορές και/ή να αποξενώσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να προβαίνουν σε οποιαδήποτε δικαιοπραξία σε σχέση με τα ακόλουθα ακίνητα:
- i)Λεωφόρος Ποσειδώνος, Πάφος 8127, Αρ. Εγγραφής 3/14, Φύλλο 51 Σχέδιο 27W1, Τμήμα 3, Τεμάχιο 19
- ii)Λεωφόρος Χλώρακας, Πάφος/χλώρακας 8104, Αρ. Εγγραφής Β-484, Φύλλο XLV, Σχέδιο 50.W.2, Τμήμα Β, Τεμάχιο 469 iii) Λεωφόρος Ποσειδώνος, Πάφος 8127, Αρ. Εγγραφής 3/163, Φύλλο 51 Σχέδιο 27W1, Τμήμα 3, Τεμάχιο 204
- iv)οποιοδήποτε άλλο ακίνητο και/ή γραφείο και/ή περιουσία της ενάγουσας εταιρείας μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου. Αναφορικά με τις υπόλοιπες θεραπείες η αίτηση κατέστη δια κλήσεως και δόθηκαν οδηγίες όπως επιδοθεί στους Καθ' ων η Αίτηση. Το εκδοθέν διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 19.10.15 και την ίδια ημερομηνία ορίστηκε η υπό κρίση αίτηση για επίδοση σε σχέση με τις υπόλοιπες θεραπείες. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Δράκου, διευθυντή και μετόχου των Εναγουσών. Συνοπτικά στην ένορκη του δήλωση ο Ανδρέας Δράκος, αναφέρει ότι οι Αιτήτριες είχαν λάβει σειρά πιστωτικών διευκολύνσεων από την Καθ' ης η Αίτηση 3. Οι πιστωτικές αυτές διευκολύνσεις παραχωρήθηκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 3 για τη χρηματοδότηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων των Αιτητριών, οι οποίες είναι ιδιοκτήτριες ξενοδοχείων. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια 1 είναι ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου Cyprotel Cypria Maris (Cypria Maris), η Αιτήρια 2 του Sentido Cypria Bay (Cypria Bay) και η Αιτήτρια 3 του Cyprotel Laura Beach Hotel (Laura). Για τις εν λόγω πιστωτικές διευκολύνσεις οι Αιτήτριες παραχώρησαν προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 3 διάφορες εξασφαλίσεις, μεταξύ των οποίων, και Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης. Πιο συγκεκριμένα οι Αιτήτριες υπέγραψαν τα πιο κάτω αναφερόμενα Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης (Τεκμήρια 9 - 12): 1. Η Αιτήτρια 1, δύο Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 24.06.92 και 08.04.11. 2. Η Αιτήτρια 2, δύο Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 09.07.08 και 08.04.11. 3. Η Αιτήτρια 3, Ομόλογο Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 08.04.11. Το 2011 χρειάστηκε να γίνει ανακαίνιση των πιο πάνω αναφερόμενων ξενοδοχείων και απαιτείτο προς τον σκοπό αυτό ποσό €8.000.000. Η Καθ' ης η Αίτηση 3, προς την οποία απευθύνθηκαν οι Αιτήτριες για χρηματοδότηση, πρότεινε όπως αντί της χρηματοδότησης από την ίδια οι Αιτήτριες να χρησιμοποιήσουν για τις ανακαινίσεις τα αποθέματα από τις εργασίες τους και σε περίπτωση που προκαλείτο έλλειψη ρευστότητας, τότε η Καθ' ης η Αίτηση 3 θα αγόραζε το Laura έναντι συμφωνηθείσας τιμής προς κάλυψη των αναγκών ρευστότητας των Αιτητριών και ομαλοποίηση των λογαριασμών τους. Η διάθεση του ποσού των €8.000.000 συνέπεσε με την οικονομική κρίση, με αποτέλεσμα να προκύψουν σημαντικές ανάγκες ρευστότητας και ως εκ τούτου οι Αιτήτριες ξεκίνησαν συνομιλίες με την Καθ' ης η Αίτηση 3 για την πώληση προς αυτήν του ξενοδοχείου Laura. Οι συζητήσεις έφθασαν σε προχωρημένο στάδιο και μάλιστα στις 31.07.13 η Καθ' ης η Αίτηση 3 ενημέρωσε γραπτώς τις Αιτήτριες για την απόφαση της (Τεκμήριο 15) ως προς τον τρόπο αναδιάρθρωσης των δανείων που διατηρούσαν μαζί της. Ωστόσο η Καθ' ης η Αίτηση 3 διέκοψε την επικοινωνία με τις Αιτήτριες παρά το γεγονός ότι οι τελευταίες άρχισαν να εφαρμόζουν τα συμφωνηθέντα. Προς έκπληξη δε των Αιτητριών, στις 10.01.14 η Καθ' ης η Αίτηση 3 διόρισε ως παραλήπτες/ διαχειριστές των Αιτητριών τους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 (Τεκμήριο 15Α). Αμέσως μετά, στις 13.01.14 έλαβε χώρα συνάντηση του ενόρκως δηλούντα με τον Εναγόμενο 4 και άλλους ανώτερους αξιωματούχους της Καθ' ης η Αίτηση 3. Στην εν λόγω συνάντηση ο Εναγόμενος 4, διαβεβαίωσε ότι ο διορισμός των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ήταν προσωρινός και σκοπός ήταν να βοηθήσει στην επίτευξη της αναδιάρθρωσης των δανείων των Αιτητριών. Στην πιο πάνω συνάντηση ο Καθ' ου η Αίτηση 2 παρέδωσε επιστολή του διορισμού τόσο του ίδιου όσο και του Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέροντας παραπλανητικά ότι αποτελούσε μέρος της αναδιάρθρωσης των δανείων που θα περιλάμβανε βασικά την πώληση του ξενοδοχείου Laura. Στη βάση των πιο πάνω παραστάσεων οι Αιτήτριες συνεργάστηκαν με τους Καθ' ων η Αίτηση 1-3. Εκκρεμούσης ωστόσο της διαδικασίας αναδιάρθρωσης των δανείων, η Καθ' ης η Αίτηση 3 στις 21.01.14 με σχετικές επιστολές της τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών των Αιτητριών (Τεκμήριο 16). Υπάλληλοι της Καθ' ης η Αίτηση 3 διαβεβαίωσαν τις Αιτήτριες ότι το πλάνο δεν θα άλλαζε, αλλά απλώς θα συμμετείχε στην αναδιάρθρωση το Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Καθ' ης η Αίτηση 3. Ακολούθως, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 ξεκίνησε συνομιλίες για πώληση του ξενοδοχείου Laura, για τις οποίες ο ενόρκως δηλών δεν είχε ένσταση αφού αυτό προβλεπόταν στη συμφωνία των Αιτητριών με την Καθ' ης η Αίτηση 3. Οι εν λόγω συνομιλίες δεν τελεσφόρησαν. Περί τον Ιούλιο του 2015 όμως, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 άρχισε να διαπραγματεύεται την πώληση των ξενοδοχείων Cypria Maris και Cypria Bay για το εξευτελιστικό ποσό των €39.000.000. Υπήρξε άμεση αντίδραση από μέρους των Αιτητριών με την οποία εξέθεταν τη δυσαρέσκεια και τη διαφωνία τους στις πιο πάνω εξελίξεις. Οι Αιτήτριες αντιλήφθηκαν πλέον ότι καθ' όλο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι Καθ΄ ων η Αίτηση τους παραπλανούσαν και έτσι αποφάσισαν να απευθυνθούν στους δικηγόρους τους οι οποίοι στις 30.09.15 απέστειλαν στην Καθ' ης η Αίτηση 3 επιστολή με την οποία τερμάτιζαν τις συμφωνίες δανείων (Τεκμήριο 20). Επιπρόσθετα οι δικηγόροι των Αιτητριών απέστειλαν επιστολή και στους Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 με την οποία εξηγούσαν τους λόγους για τους οποίους ο διορισμός τους ήταν άκυρος και παράνομος, αφού, μεταξύ άλλων, δεν τηρήθηκαν οι όροι των Ομολόγων καθώς η Καθ' ης η Αίτηση 3 διόρισε τους παραλήπτες/διαχειριστές πριν απαιτήσει με επιστολή της την πληρωμή των υποχρεώσεων που εξασφάλιζαν τα Ομόλογα. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 επεμβαίνει στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα και εν γένει στην περιουσία των Αιτητριών, καθώς συνομιλεί με συγκεκριμένη εταιρεία με την οποία υπέγραψε L.O.I (Letter of Intent) agreement για την πώληση των ξενοδοχείων Cypria Bay και Cypria Maris δίδοντας αρχικά διορία μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου και στη συνέχεια παράταση μέχρι τις 15.10.15. Η Καθ' ης η Αίτηση 3, σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχουν λάβει από τους δικηγόρους των Αιτητριών, έχει νομικές και συμβατικές υποχρεώσεις έναντι των Αιτητριών τις οποίες έχει παραβιάσει παραβλάπτοντας τα νόμιμα συμφέροντά τους ενεργώντας κακόπιστα, αντισυμβατικά και παράνομα. Αποκορύφωμα της παράνομης και αντισυμβατικής συμπεριφοράς της Καθ' ης η Αίτηση 3 ήταν η ενέργεια της να προχωρήσει στο διορισμό παραληπτών/διαχειριστών. Υπάρχουν μεγάλες και ορατές πιθανότητες να ευδοκιμήσουν οι ισχυρισμοί των Αιτητριών, ενώ η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα καταστήσει ανέφικτη την απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να πωλήσουν τα ακίνητα των Αιτητριών σε εξευτελιστικές τιμές και αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή των Αιτητριών. Τέλος, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα παραβλαφτούν τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, καθώς τα ακίνητα είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 3 και έτσι δεν πρόκειται να αποξενωθούν. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν ενστάσεις τόσο αναφορικά με τη συνέχιση ισχύος του εκδοθέντος διατάγματος, όσο και σε σχέση με τα αιτούμενα διατάγματα υπό Α - Γ της υπό κρίση αίτησης. Θα ξεκινήσω με την ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, οι οποίοι στην κοινή ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επικαλούνται 14 λόγους ένστασης. Οι λόγοι ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 άπτονται των προϋποθέσεων που τάσσει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί (στο εξής ο «Νόμος») για τη χορήγηση προσωρινών διαταγμάτων, της απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, της νομιμοποίησης των Αιτητριών στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής, της ύπαρξης καθυστέρησης και της απουσίας του στοιχείου του κατεπείγοντος. Περαιτέρω, προβάλλουν ως λόγο ένστασης το ότι υπάρχει αβεβαιότητα ως προς την ώρα υπογραφής της ένορκης δήλωσης Δράκου και συγκεκριμένα κατά πόσο αυτή υπογράφηκε μετά την καταχώρηση της αγωγής. Τέλος υποστηρίζουν ότι οι Αιτήτριες δεν συμμορφώθηκαν με τον όρο που έθεσε το Δικαστήριο για υπογραφή εγγύησης προς το σκοπό έκδοσης του επίδικου διατάγματος και ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι τοπικά αναρμόδιο. Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1. Συνοπτικά σε αυτήν ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει ότι ο ενόρκως δηλών για τις Αιτήτριες ουδέποτε τον πληροφόρησε ότι αμφισβητούσε το διορισμό του. Αντίθετα για 22 μήνες συνεργάστηκε μαζί του χωρίς κανένα πρόβλημα. Ο Ανδρέας Δράκος στην ένορκη του δήλωση παρέλειψε να αποκαλύψει ότι τα ακίνητα που αναφέρονται στην αίτηση είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Καθ' ης Αίτηση 3 για ποσά πολύ μεγαλύτερα από την σημερινή τους αξία. Επίσης δεν αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, δύο εκτιμήσεις που ετοιμάστηκαν με οδηγίες του σε σχέση με την αγοραία αξία των ξενοδοχείων Cypria Maris και Laura το Φεβρουάριο του 2013. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει ότι ουδέποτε ηγέρθη από τους διευθυντές των Εναγουσών ζήτημα καταχώρησης αγωγής εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση 3. Περαιτέρω, ουδέποτε είτε ο ίδιος είτε ο Καθ' ου η Αίτηση 2 ανέφεραν στον ενόρκως δηλούντα για τις Αιτήτριες ότι σκοπός του διορισμού τους ήταν η αναδιάρθρωση των δανείων των Εναγουσών. Απεναντίας εξηγήθηκε ότι από την ημέρα του διορισμού τους θα ενεργούσαν ως αντιπρόσωποι των εταιρειών και ότι οι εξουσίες των Διοικητικών Συμβουλίων θα τύγχαναν διαχείρισης από τον ίδιο και τον Καθ' ου η Αίτηση 2. Επιπρόσθετα, ουδέποτε λέχθηκε στον Ανδρέα Δράκο ότι θα πωλείτο μόνο το ξενοδοχείο Laura και ότι με την πληρωμή του τιμήματος της πώλησης του θα γινόταν αναδιάρθρωση των δανείων. Εν πάση περιπτώσει οι οφειλές των Αιτητριών δεν θα μπορούσαν να εξοφληθούν ακόμα και να βρίσκονταν αγοραστές και προσέφεραν τις καλύτερες τιμές σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που διενεργήθηκαν (Τεκμήρια 3 -6 της ένορκης δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1 ). Οι ενέργειες που γίνονται για την πώληση των ξενοδοχείων δεν συνιστούν επέμβαση στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των Αιτητριών, καθώς αυτές τελούν υπό διαχείριση από την 10.01.14. Από την άλλη, η υπό εξέταση διαδικασία δεν αποσκοπεί στην προστασία της περιουσίας των Αιτητριών αλλά στην προστασία των συμφερόντων των μετόχων και διευθυνόντων συμβούλων τους, οι οποίοι παράτυπα και παράνομα αποφάσισαν να προωθήσουν την υπό εξέταση διαδικασία μετά πάροδο 22 μηνών από την ημερομηνία του διορισμού του μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση 2. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου καμία ένσταση ή αμφισβήτηση υπήρξε για την εγκυρότητα και τη νομιμότητα του διορισμού τους. Καταληκτικά, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με τους όρους που επέβαλε το δικαστήριο για την έκδοση του επίδικου διατάγματος αφού αντί να δοθεί εγγύηση από τις Αιτήτριες, δόθηκε ανάληψη υποχρέωσης από τον Ανδρέα Δράκο προσωπικά. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 στη δική της ένσταση, εγείρει ουσιαστικά τους ίδιους λόγους ένστασης που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 στην ένσταση τους. Η ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση 3 υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Δήμου Νικολαΐδη. Συνοπτικά στην ένορκη του δήλωση ο Νικολαΐδης αναφέρει ότι είναι ένας εκ των αξιωματούχων της Καθ' ης η Αίτηση 3 που χειρίστηκε προσωπικά τις υποθέσεις των Αιτηριών από το 2010. Η Καθ' ης η Αίτηση 3 παραχώρησε διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις στις Αιτήτριες συνολικού ποσόυ €100.000.000. Κατά την περίοδο Αυγούστου 2010 - Μαρτίου 2011 και ενόψει του ότι οι Αιτήτριες παρουσίαζαν σημαντικές εκκρεμότητες στις υποχρεώσεις τους προς την Καθ' ης η Αίτηση 3, συμφωνήθηκε σχέδιο αναδιάρθρωσης των δανείων τους προκειμένου να διασφαλιστεί η δυνατότητα αποπληρωμής των χρεών τους. Προς τον σκοπό αυτό περί τις 8.4.11 υπογράφηκαν μεταξύ της Καθ' ης η Αίτηση 3 και της κάθε Αιτήτριας ξεχωριστά συμφωνίες αναδιάρθρωσης (Τεκμήρια 1 - 3). Οι Αιτήτριες ωστόσο δεν τήρησαν τους όρους των συμφωνιών αναδιάρθρωσης, αφού δεν κατέβαλαν τα συμφωνημένα ποσά εντός των προβλεπόμενων περιόδων (βλ. καταστάσεις λογαριασμών Τεκμήρια 6 - 8). Ενόψει των πιο πάνω αποφασίστηκε όπως το χαρτοφυλάκιο των Αιτητριών παραπεμφθεί στην υπηρεσία Recoveries της Καθ' ης η Αίτηση 3 και σταλούν επιστολές απαίτησης προς τις Αιτήτριες, πράγμα το οποίο έγινε στις 04.07.13 (Τεκμήρια 11 - 13). Παρά ταύτα η Καθ' ης η Αίτηση 3, μετά από σχετική παράκληση των Αιτητριών, αποφάσισε να δώσει μία τελευταία ευκαιρία στις Αιτήτριες προς το σκοπό αναδιάρθρωσης των υποχρεώσεων τους. Ακολούθως η Καθ' ης η Αίτηση 3 κοινοποίησε στις Αιτήτριες την απόφαση της ημερομηνίας 31.07.13 (Τεκμήριο 15 της ένορκης δήλωσης Δράκου) με την οποία πρότεινε στις Αιτήτριες ένα νέο πλαίσιο αναδιάρθρωσης των υποχρεώσεων τους. Στην εν λόγω απόφαση αναφερόταν, μεταξύ άλλων, ότι σε περίπτωση μη αποδοχής της πρότασης θα συνεχιζόταν η διαδικασία παραπομπής του χαρτοφυλακίου των Αιτητριών στην υπηρεσία Recoveries με παράλληλο διορισμό διαχειριστή. Οι Αιτήτριες ουδέποτε αποδέχθηκαν την πιο πάνω αναφερόμενη πρόταση της Καθ' ης η Αίτηση 3. Παράλληλα οι Αιτήτριες δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό έναντι των υποχρεώσεων τους και αυτό κατά παράβαση των υποσχέσεων που είχαν δώσει στην Καθ' ης η Αίτηση 3. Κατά συνέπεια η Καθ' ης η Αίτηση 3 προχώρησε στις 10.01.14 στο διορισμό παραληπτών/διαχειριστών στις Αιτήτριες δυνάμει των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης (Τεκμήρια 15Α - 15Ε), ενημερώνοντας σχετικά τις Αιτήτριες. Περαιτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση 3 προχώρησε και τερμάτισε τις συμφωνίες που διατηρούσε με τις Αιτήτριες (βλ. Τεκμήρια 16 - 18 της ένορκης δήλωσης Δράκου). Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων και σύμφωνα με νομική συμβουλή που έχει λάβει, ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχει το στοιχείο του κατεπείγοντος και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου. Επίσης αναφέρει ότι οι Αιτήτριες παραβίασαν το καθήκον για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων, το οποίο εξειδικεύει στην παράλειψη τους να αναφέρουν στο Δικαστήριο ότι η Ενάγουσα 5 τέθηκε υπό εκκαθάριση στις 31.10.14, και ότι τα ακίνητα που αναφέρονται στην υπό κρίση αίτηση είναι υποθηκευμένα προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση 3. Επιπρόσθετα, οι Αιτήτριες παρέλειψαν να αποκαλύψουν ότι η Καθ' ης η Αίτηση 3 απέστειλε περί τις 04.07.13 επιστολές απαίτησης των οφειλόμενων ποσών. Καταληκτικά ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί, καθώς η εγγύηση πάσχει αφού δόθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Δράκο και όχι από τις Αιτήτριες. Η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων πέραν των εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων τους ανέπτυξαν και προφορικά την επιχειρηματολογία τους. Στην εμβέλεια των προβαλλόμενων λόγων ένστασης, θεωρώ ως κυρίαρχο σημείο το κατά πόσο το παρόν Δικαστήριο κέκτηται τοπικής αρμοδιότητας για την εκδίκαση της αγωγής και κατ' επέκταση της υπό κρίση αίτησης. Κατά συνέπεια θα εξετάσω κατά προτεραιότητα το εν λόγω ζήτημα, αφού η εγκυρότητα του εκδοθέντος διατάγματος αλλά και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για να επιληφθεί της υπό κρίση αίτησης σε σχέση με τις λοιπές αιτούμενες θεραπείες συναρτάται προς την τοπική αρμοδιότητα του. Όπως είναι καλά γνωστό ζήτημα δικαιοδοσίας μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμη και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο. Η κατά τόπο αρμοδιότητα των Επαρχιακών Δικαστηρίων κατά την εκδίκαση πολιτικών υποθέσεων ρυθμίζεται από το άρθρο 21 του Νόμου. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο 21
(1)και
(2)του Νόμου: «21.-
(1)Τo Επαρχιακόv Δικαστήριov, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 19, θα έχη πρωτόδικov δικαιoδoσίαv ίvα ακoύη και απoφασίζη oιαvδήπoτε αγωγήv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ άρθρoυ 22 oσάκις- (α) η βάσις της αγωγής έχη πρoκύψει είτε καθ' oλoκληρίαv είτε εv μέρει εvτός τωv oρίωv της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη (β) o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv, κατά τov χρόvov της εγέρσεως της αγωγής, διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός της επαρχίας δι' ηv τo δικαστήριov καθιδρύθη (γ) πάvτωv τωv διαδίκωv όvτωv Κυπρίωv είτε η βάσις της αγωγής πρoέκυψεv, εv όλω ή εv μέρει, εvτός τωv Κυριάρχωv Περιoχώv τωv Βάσεωv ή o εvαγόμεvoς ή oιoσδήπoτε τωv εvαγoμέvωv διαμέvη ή διεξάγη επάγγελμα εvτός αυτώv (δ) η βάση της αγωγής έχει πρoκύψει εv όλω ή εv μέρει μέσα στις Κυρίαρχες Περιoχές τωv Βάσεωv από τη χρήση μηχαvoκίvητoυ oχήματoς από πρόσωπo πoυ ήταv ή έπρεπε vα ήταv ασφαλισμέvo δυvάμει τoυ άρθρoυ 3 τoυ περί Μηχαvoκιvήτωv Οχημάτωv (Ασφάλεια Υπέρ Τρίτoυ) Νόμoυ (ε) η βάση της αγωγής έχει πρoκύψει εv όλω ή εv μέρει μέσα στις Κυρίαρχες Περιoχές τωv Βάσεωv από ατύχημα ή επαγγελματική ασθέvεια σε εργoδoτoύμεvo πoυ πρoέκυψε από τηv και κατά τη διάρκεια της απασχόλησης τoυ σε σχέση με ευθύvη εργoδότη για τηv oπoία ήταv ή έπρεπε vα ήταv ασφαλισμέvoς δυvάμει τoυ άρθρoυ 4 τoυ περι Υπoχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύvης τωv Εργoδoτώv Νόμoυ.
(1)Α. Οσάκις η αγωγή αφoρά εις γαμικήv διαφoράv διά τηv oπoίαv ήσκει δικαιoδoσίαv τo Αvώτατov Δικαστήριov δυvάμει τoυ άρθρoυ 19 πρo της καταργήσεως και αvτικαταστάσεως αυτoύ υπό τoυ άρθρoυ 2 τoυ Νόμoυ 96 τoυ 1986 αύτη εισάγεται εv τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω της επαρχίας όπoυ εκάτερoς τωv διαδίκωv έχει τηv διαμovήv αυτoύ ή είχε τηv τελευταίαv αυτoύ διαμovήv ή εv περιπτώσει καθ' ηv oυδεμίαv τoιαύτηv διαμovήv είχε τότε εv oιωδήπoτε Επαρχιακώ Δικαστηρίω της επιλoγής τoυ εvάγovτoς. Διά τoυς σκoπoύς της παραγράφoυ αυτής o όρoς "γαμική διαφoρά" περιλαμβάvει και oιαvδήπoτε διαφoράv αφoρώσαv εις διατρoφήv συζύγωv ή αvηλίκωv τέκvωv η επιμέλειαv αvηλίκωv.
(1)Β. Οσάκις η αγωγή αφoρά εις αγαθoεργόv ίδρυμα ή oιovδήπoτε πρovόμιov ευρεσιτεχvίας ή oιovδήπoτε εμπoρικόv σήμα διά τηv oπoίαv αρμόδιov είvαι τo Επαρχιακόv Δικαστήριov δυvάμει τoυ άρθρoυ 7 και τoυ Πίvακoς τoυ Νόμoυ 29 τoυ 1983 η αγωγή εισάγεται εv oιωδήπoτε Επαρχιακώ Δικαστηρίω.
(2)Οσάκις η αγωγή αφoρά εις διαvoμήv ή πώλησιv oιασδήπoτε ακιvήτoυ ιδιoκτησίας ή oιovδήπoτε άλλo θέμα αφoρώv εις ακίvητov ιδιoκτησίαv, αύτη θα εισάγεται εv τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω της επαρχίας εvτός της oπoίας κείται η τoιαύτη ιδιoκτησία. Διά τoυς σκoπoύς τoυ παρόvτoς εδαφίoυ, εάv πάvτες oι εvδιαφερόμεvoι είvαι Κύπριoι, "επαρχία" περιλαμβάvει και τας Κυριάρχoυς Περιoχάς τωv Βάσεωv. Νoείται ότι, τηρoυμέvωv τωv διατάξεωv oπoιoυδήπoτε άλλoυ ειδικoύ Νόμoυ, απαίτηση για απόδoση καθυστερημέvωv μισθωμάτωv πoυ πρoκύπτει από σύμβαση μισθώσεως ακιvήτoυ ή απαίτηση για καταβoλή απoζημιώσεως έvεκα αθέτησης πωλητηρίoυ ή εvoικιαστηρίoυ εγγράφoυ ή άλλης σύμβασης πoυ αφoρά τηv ακίvητη ιδιoκτησία δύvαται vα εισαχθεί στo Επαρχιακό Δικαστήριo, όπως πρoβλέπεται στo εδάφιo
(1)τoυ παρόvτoς άρθρoυ.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Χαράλαμπου Θεοδώρου, εμπορευόμενου με την εμπορική επωνυμία P. TH. SURVIVAL για την έκδοση εντάλματος certiorari
(2010)1Α Α.Α.Δ. 572, ακυρώθηκε με ένταλμα certiorari ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας χωρίς το τελευταίο να κέκτηται τοπική αρμοδιότητα. Συγκεκριμένα λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το δικαστήριο, στην προαναφερόμενη του απόφαση, έκαμε αναφορά στην έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος, μονομερώς, στην επίδοση του στον εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση, στην έγερση ζητήματος κατά τόπον αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, από τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγομένου-καθ' ου η αίτηση και στο ότι, σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του κ. Μάριου Καδή που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της μονομερούς αίτησης, εκείνο που αποδίδεται στον εναγόμενο είναι αδίκημα που κατ' ισχυρισμό έλαβε χώρα στο χωριό Ξυλοτύμπου της επαρχίας Λάρνακας. Το ζήτημα που, ουσιαστικά, εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι το κατά πόσον το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας είχε εξουσία να εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα, στα πλαίσια αγωγής για την οποία δεν είχε κατά τόπον αρμοδιότητα και κατ' επέκταση κατά πόσον το δικαστήριο εκείνο είχε εξουσία, παρά την παραπομπή της αγωγής στο κατά τόπον αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 21
(4)του Ν. 14/60, να διατηρήσει σε ισχύ το προαναφερόμενο παρεμπίπτον διάταγμα. Μελέτησα με προσοχή όλα τα ενώπιόν μου στοιχεία και καθοδηγήθηκα, μεταξύ άλλων, και από την απόφαση στην Αίτηση του Σταυρή Θεοδούλου
(1990)1 Α.Α.Δ.
- Στην απόφαση εκείνη ο Πικής, Δ., όπως ήταν τότε, εξέτασε ζήτημα τοπικής αρμοδιότητας Επαρχιακών Δικαστηρίων καθώς και την εμβέλεια των άρθρων 21 και 23 του Ν. 14/
- Παρατήρησε, μεταξύ άλλων, ότι: «Η εγκυρότητα των διαταγμάτων του δικαστηρίου συναρτάται άμεσα με την τοπική και καθ' ύλην αρμοδιότητα του δικαστηρίου». Θεωρώ ότι εφόσον το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, όπως αναγνώρισε και το ίδιο, δεν είχε τοπικήν αρμοδιότητα να επιληφθεί της προαναφερόμενης αγωγής, εξού και την περέπεμψε στο κατά τόπον αρμόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο, ακολουθώντας την προαναφερόμενη διαδικασία, δεν είχε, κατ' επέκταση, και αρμοδιότητα (τοπικήν αρμοδιότητα) να εκδώσει και το προαναφερόμενο παρεμπίπτον διάταγμα στα πλαίσια της προαναφερόμενης αγωγής και επομένως δεν είχε και την εξουσία να διατάξει όπως το προαναφερόμενο διάταγμα συνεχίσει να παραμένει σε ισχύ παρά την παραπομπή την αγωγής στο αρμόδιο δικαστήριο. Είναι προφανές, από τα προαναφερόμενα, ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ενεργώντας όπως ενήργησε, υπερέβη τη δικαιοδοσία και την εξουσία του και επομένως η απόφαση του υπόκειται σε ακύρωση με προνομιακό ένταλμα Certiorari.» Τα ζητήματα δικαιοδοσίας (κατά τόπο ή καθ' ύλην) εξετάζονται με αναφορά στο γεγονότα που συνθέτουν την απαίτηση. Στην προκείμενη περίπτωση η αγωγή καταχωρήθηκε σε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και επομένως ελλείψει της Έκθεσης Απαίτησης, η τοπική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου θα εξεταστεί στη βάση των αξιώσεων των Εναγουσών, αλλά και στη βάση των ισχυρισμών που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. H εν λόγω προσέγγιση θεωρώ ότι επιβεβαιώνεται από την πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση (Αναφορικά με την Αίτηση του Χαράλαμπου Θεοδώρου) καθώς για το ζήτημα της κατά τόπο αρμοδιότητας έγινε αναφορά στην ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της μονομερούς αίτησης. Στο σημείο αυτό, θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιες τις θεραπείες που αξιώνει με το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η Ενάγουσα 1 - Αιτήτρια 1 εναντίον των Εναγομένων. Τις ίδιες θεραπείες, με διαφοροποίηση φυσικά όσον αφορά τους αριθμούς λογαριασμού, αξιώνουν και οι Ενάγουσες 2 και 3 - Αιτήτριες 2 και
- Επίσης τις ίδιες θεραπείες αξιώνουν και οι Ενάγουσες 4 και 5 σε όση έκταση αφορούν την Εναγόμενη 3 - Καθ' ης η Αίτηση 3, αφού οι Ενάγουσες 4 και 5 δεν διεκδικούν θεραπεία εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 - Καθ' ων η Αίτηση 1 και
- Οι αξιώσεις της Ενάγουσας 1 είναι οι κάτωθι: «Α. Η ΕΝΑΓΟΥΣΑ 1 ΑΞΙΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ 3:
- Αποζημιώσεις λόγω ουσιώδους παράβασης των συμφωνιών δανείου με αριθμό λογαριασμού 018311008303, 018309003450 και 018313006324 οι οποίες εξασφαλίζονται με υποθήκες ακινήτων που βρίσκονται στην Πάφο, και/ή άλλων λογαριασμών και/ή συμφωνιών, μεταξύ ενάγουσας 1 και εναγόμενης 3, λόγω του τρόπου που χειρίστηκε η εναγόμενη 3 το αίτημα των Εναγόντων 1 για αναδιάρθρωση των ως άνω λογαριασμών και/ή λόγω της μονομερής μεταβολής του συμφωνημένου επιτοκίου και/ή του τρόπου υπολογισμού του βασικού επιτοκίου, και/ή υπέρμετρης χρέωσης τόκων και/ή άλλων χρεώσεων και/ή τόκων υπερημερίας και/ή λόγω παράβασης των νομικών και/ή άλλων καθηκόντων της Εναγόμενης 3, και/ή λόγω ανέντιμης και/ή κακόπιστης και/ή καταχρηστικής συμπεριφοράς και/ή λόγω παραπειστικών και/ή παραπλανητικών διαβεβαιώσεων των Εναγομένων 3 προς την Ενάγουσα 1 και/ή παράβαση νόμων και/ή κανονισμών και/ή οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας συμπεριλαμβανομένης και της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2013 και των παραρτημάτων της.
- Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι πιο πάνω συμφωνίες που έχουν ματαιωθεί λόγω των απρόβλεπτων γεγονότων (Frustration) του Μαρτίου του 2013 και έπειτα και/ή οι συμφωνίες επηρεάστηκαν σε τέτοιο βαθμό ώστε να δικαιολογείται η μεταβολή των υποχρεώσεων της ενάγουσας 1 προς την Εναγόμενη
- Διάταγμα και/ή απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ρήτρα και/ή όρος όλων των πιο πάνω συμφωνιών ότι οι εναγόμενοι 3 θα έχουν το δικαίωμα να μεταβάλλουν κατά την απόλυτη κρίση τους και οποτεδήποτε το βασικό Επιτόκιο και/ή το περιθώριο κέρδους τους είναι καταχρηστικός και/ή άκυρος.
- Διάταγμα και/ή απόφαση και/ή δήλωση του Δικαστηρίου ότι η ρήτρα και/ή όρος όλων των πιο πάνω συμφωνιών των επίδικων συμφωνιών με το οποίο καθορίζεται και υπολογίζεται το βασικό Επιτόκιο είναι καταχρηστικός και/ή άκυρος. · Και/ή διαζευκτικά Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι όπου το Βασικό Επιτόκιο δεν έχει ρητά καθοριστεί, υπάρχει εξυπακουόμενος όρος ότι το βασικό επιτόκιο υπολογίζεται από την Εναγόμενη 3 λαμβανομένων υπ' όψιν του εκάστοτε ελάχιστου επιτοκίου προσφοράς για πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του ύψους των διατραπεζικών επιτοκίων (Euribor), του κόστους του χρήματος στην Κύπρο και διεθνώς και των γενικότερων οικονομικών συνθηκών που επικρατούν στη χρηματοπιστωτική αγορά.
- Διάταγμα και/ή απόφαση με το οποίο το Δικαστήριο να αρνείται να αποδώσει οποιανδήποτε θεραπεία στην Εναγόμενη, εάν στο τέλος της Δικαστικής διαδικασίας φανεί ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό από τους Ενάγοντες 1, λόγω εμπλοκής της σε παρανομία τέτοιου βαθμού που κανένα Δικαστήριο δεν θα απέδιδε και/ή θα αρνιόταν να αποδώσει οποιανδήποτε θεραπεία και/ή δικαίωμα πρόσβασης σε αυτό, λόγω ακριβώς της πιο πάνω συμπεριφοράς.
- Διαζευκτικά προς τα πιο πάνω, εάν ήθελε φανεί ότι οφείλεται οποιοδήποτε ποσό στους Εναγόμενους 3, δήλωση και/ή απόφαση του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες 1 δικαιούται εύλογο χρόνο για την εξόφληση των νόμιμων χρεωστικών υπολοίπων, αναλόγως των συνθηκών που υπήρχαν στις σχέσεις των διαδίκων καθώς επίσης και της συμπεριφοράς των εναγομένων προς τους Ενάγοντες και/ή δυνάμει των κανόνων επιεικείας και/ή της δικαιοσύνης και/ή άλλως πως και/ή ότι δικαιούνται σε εξόφληση των τυχόν υπολοίπου/ων με εύλογες δόσεις σύμφωνα με τις ίδιες και/ή οποιεσδήποτε άλλες νομικές αρχές περί δικαιοσύνης σύμφωνα με τις δυνατότητες τους, όπως έχουν διαφοροποιηθεί σήμερα.
- Διάταγμα και/ή Απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους 3 να αποσύρουν και/ή να διαγράψουν τα προσωπικά δεδομένα και/ή στοιχεία των Εναγόντων 1 από το σύστημα και/ή αρχείο Άρτεμις και/ή άλλως.
- Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 3 να επεξεργάζονται με οποιοδήποτε τρόπο και/ή να διαθέτουν και/ή να αποθηκεύουν και/ή να διατηρούν στο αρχείο και/ή σύστημα των Άρτεμις τα προσωπικά δεδομένα και/ή στοιχεία των Εναγόντων 1 και/ή δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν και/ή σχετίζονται άμεσα με τους ενάγοντες
- Αποζημιώσεις για λίβελλο και/ή δυσφήμιση των εναγόντων 1 και/ή αποζημιώσεις για τις ζημιές και/ή απώλειες των Εναγόντων εξαιτίας της ενέργειας των εναγομένων 3 να καταχωρήσουν τα στοιχεία τους στο σύστημα και/ή αρχείο των Άρτεμις. Β. Η ΕΝΑΓΟΥΣΑ 1 ΑΞΙΟΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ ΜΑΖΙ ΚΑΙ/Ή ΧΩΡΙΣΤΑ
- Αποζημιώσεις λόγω του άκυρου και/ή παράνομου και/ή αντισυμβατικού διορισμού των εναγόμενων 2 και 3 ως Παραληπτών και Διαχειριστών της ενάγουσας
- Αποζημιώσεις για παράβαση των Συμφωνιών και/ή Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερ. 24.06.1992 και 08.04.2011 λόγω αθέμιτης συμπεριφοράς των εναγομένων και/ή εξαπάτησης, παραπλάνησης και/ή ψευδών και/ή παραπλανητικών δηλώσεων των εναγομένων και/ή λόγω των παράνομων και/ή κακόπιστων και/ή καταχρηστικών και/ή ανέντιμων ενεργειών τους και/ή λόγω πλημμελούς και/ή καθόλου εκτέλεσης και/ή παράβασης των υποχρεώσεων τους όπως απορρέουν από ρητούς και/ή εξυπακουόμενους όρους από τις πιο πάνω συμφωνίες και/ή Ομόλογα και/ή έννομη σχέση και/ή λόγω παράβασης νόμων και/ή κανονισμών και/ή οδηγιών της Κεντρικής Τράπεζας συμπεριλαμβανομένης και της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας περί Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2013 και των παραρτημάτων της.
- Αποζημιώσεις για τις ζημιές που υπέστηκαν και/ή υφίστανται οι Ενάγοντες 1 εξ αιτίας της παράνομης επέμβασης (trespass) στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, οφέλη, υποχρεώσεις, ευθύνες των εναγόντων, και/ή λόγω παράνομης επέμβασης στην κατοχή, χρήση και/ή απόλαυση της ιδιοκτησίας και/ή των περιουσιακών στοιχείων των εναγόντων και/ή της αυθαίρετης, κακόπιστης, εκδικητικής και/ή ανέντιμης συμπεριφοράς των εναγομένων.
- Αποζημιώσεις για δόλια και/ή αστική συνομωσία, για δόλιο σχεδιασμό και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και/ή εκφοβισμό και/ή εκβιασμό και/ή απατηλές και/ή παράνομες και/ή άλλως πως ενέργειες των Εναγομένων.
- Αποζημιώσεις για δυσφήμιση και/ή ζημιά στο όνομα και φήμη και/ή επάγγελμα και/ή υπόληψη των εναγόντων 1.» Στη βάση επομένως των θεραπειών που αξιώνουν οι Ενάγουσες σε συνδυασμό με τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, κρίνω ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου είναι κατά τόπο αναρμόδιο για να επιληφθεί της παρούσας αγωγής και κατ' επέκταση της υπό κρίση αίτησης. Αυτό διότι, όπως προκύπτει από τα δεδομένα που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε η βάση της αγωγής προέκυψε καθ' ολοκληρία ή εν μέρει εντός της Επαρχίας Πάφου, ούτε και οιοσδήποτε εκ των Εναγομένων είναι κάτοικος Πάφου. Πιο συγκεκριμένα οι Αιτήτριες, όπως προκύπτει από το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα αλλά και την ένορκη δήλωση του Ανδρέα Δράκου, παραπονούνται ότι υπήρξαν από μέρους της Καθ' ης η Αίτηση 3 υπερβολικές χρεώσεις σε σχέση με τις συμφωνίες παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων, ως επίσης μονομερής αύξηση των επιτοκίων και των τόκων υπερημερίας. Διαμαρτύρονται περαιτέρω ότι δόλια και/ή καταχρηστικά η Καθ' ης η Αίτηση 3 δεν προχώρησε σε ουσιαστική αναδιάρθρωση των δανείων, αλλά παραπλανώντας τις Αιτήτριες προχώρησε στον διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως διαχειριστών/παραληπτών των Αιτητριών. Επιπρόσθετα, παραπονούνται για τον διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως διαχειριστών/παραληπτών αξιώνοντας αποζημιώσεις, διότι ο διορισμός τους είναι άκυρος και/ή παράνομος και/ή αντισυμβατικός. Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Νόμου η έννοια «βάση της αγωγής» ερμηνεύεται ως εξής: «"βάσις της αγωγής" περιλαμβάvει τo σύvoλov τωv γεγovότωv τωv θεμελιoύvτωv τo αγώγιμov δικαίωμα, περί oυ η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεv σημαίvει κατ' αvάγκηv oλόκληρov τηv βάσιv της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει πρoκύψει εvτός της δικαιoδoσίας εάv η σύμβασις συvήφθη εvτός αυτής, καίτoι η διάρρηξις δυvατόv vα επήλθεv αλλαχoύ, και επίσης εάv η διάρρηξις επήλθεv εvτός της δικαιoδoσίας, καίτoι η σύμβασις δυvατόv vα συvήφθη αλλαχoύ». Καθίσταται επομένως σαφές, από τα πιο πάνω αναφερόμενα, ότι η βάση της αγωγής δεν είναι άλλη παρά η κατ' ισχυρισμό παράβαση από την Καθ' ης η Αίτηση 3, των Ομολόγων Κυμαινόμενης επιβάρυνσης και των διαφόρων συμφωνιών παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς τις Ενάγουσες. Οι εν λόγω συμφωνίες, οι οποίες ειρήσθω εν παρόδω δεν αποτελούν τεκμήρια στην ένορκη δήλωση των Αιτητριών, υπογράφηκαν στη Λευκωσία (βλ. Τεκμήρια 1 - 5 της ένορκης δήλωσης Νικολαΐδη) γεγονός που δεν αμφισβητήθηκε από τις Αιτήτριες, οι δε επιστολές τερματισμού των συμφωνιών στάληκαν από την Καθ' ης η Αίτηση 3 επίσης από τη Λευκωσία (βλ. Τεκμήριο 16 της ένορκης δήλωσης Δράκου). Για τα δε Ομόλογα Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης δεν υπάρχει ισχυρισμός ότι αυτά καταρτίσθηκαν στην Επαρχία Πάφου, αντίθετα όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 9 -12 της ένορκη δήλωσης Δράκου και τα Τεκμήρια 15Α -15Ε της ένορκης δήλωσης Νικολαΐδη, αυτά καταρτίσθηκαν είτε στη Λευκωσία, είτε στη Λεμεσό. Σε κάθε περίπτωση η κατ' ισχυρισμό παραβίαση των Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης έλαβε χώρα στη Λευκωσία με το διορισμό των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 ως διαχειριστών/παραληπτών (βλ. Τεκμήριο 15Α της ένορκης δήλωσης Δράκου και Τεκμήριο 16 της ένορκης δήλωσης Νικολαΐδη). Η μόνη διασύνδεση που μπορεί να υπάρξει με την Επαρχία Πάφου, είναι τα τρία ξενοδοχεία που αναφέρονται στην αίτηση, ήτοι τα ξενοδοχεία Cypria Bay, Cypria Maris και Laura. Σημειώνω ότι στην ένορκη δήλωση των Αιτητριών δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ως προς την τοποθεσία των εν λόγω ξενοδοχείων. Συνάγεται όμως ότι αυτά βρίσκονται στην Πάφο από την αντιπαράθεση των εκτιμήσεων των ρηθέντων ξενοδοχείων (Τεκμήρια 3-6 της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση 1) με τα στοιχεία εγγραφής των ακινήτων που περιλαμβάνονται στο μονομερώς εκδοθέν διάταγμα. Το γεγονός αυτό όμως δεν προσδίδει, κατά την κρίση μου, τοπική αρμοδιότητα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου αφού δεν διεκδικείται με την αγωγή οποιαδήποτε θεραπεία αναφορικά με τα εν λόγω ακίνητα έτσι ώστε να ενεργοποιηθεί το άρθρο 21
(2)του Νόμου. Ούτε επίσης μπορεί να υποστηριχθεί ότι η αγωγή αφορά και τα εν λόγω ακίνητα διότι με αυτήν διεκδικούνται αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα, κατοχή, χρήση και απόλαυση της ιδιοκτησίας των Αιτητριών. Καταρχάς, δεν αξιώνεται η άρση οποιασδήποτε ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης, ούτε και γίνεται οποιαδήποτε ειδική μνεία σε σχέση με ποια ακίνητη ιδιοκτησία διαπράττεται η παράνομη επέμβαση, ούτε ασφαλώς αναφέρεται η αξία της περιουσίας στην οποία διαπράττεται η επέμβαση (βλ. Διαταγή 2 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας). Ακόμα όμως και αν μπορούσε να θεωρηθεί ότι, με βάση το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης των Αιτητριών, η ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση αφορά αποκλειστικά τα τρία ξενοδοχεία που περιγράφονται στην υπό κρίση αίτηση, σε καμία περίπτωση θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η βάση της αγωγής των Αιτητριών είναι η παράνομη επέμβαση ή ότι αντικείμενο της παρούσας αγωγής είναι η εν λόγω ακίνητη ιδιοκτησία. Αυτό διότι η παράνομη επέμβαση, με βάση τα στοιχεία που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν αμφισβητούνται, δεν θα μπορούσε στην προκείμενη περίπτωση να αποτελέσει αυτοτελή βάση αγωγής και να θεμελιώσει αγώγιμο δικαίωμα. Το κατά πόσο οι Καθ' ων η Αίτηση επεμβαίνουν παράνομα ή όχι στα ιδιοκτησιακά δικαιώματα των Αιτητριών, θα εξαρτηθεί από την κρίση ως προς το νόμιμο του διορισμού των παραληπτών/διαχειριστών. Συνεπώς, η κατ' ισχυρισμό παράνομη επέμβαση και οι διεκδικούμενες αποζημιώσεις δεν συνιστούν αυτοτελές αγώγιμο δικαίωμα, αλλά αποτελούν επάλληλη θεραπεία, η επιτυχία ή αποτυχία της οποίας θα εξαρτηθεί από το ισχυριζόμενο αγώγιμο δικαίωμα όπως αυτό έχει καθοριστεί πιο πάνω. Ολοκληρώνοντας το ζήτημα της τοπικής αρμοδιότητας, κρίνω ότι στην προκείμενη περίπτωση δεν εφαρμόζεται ούτε και το άρθρο 21
(1)(β) του Νόμου. Στον τίτλο της παρούσας αγωγής όλοι οι Εναγόμενοι περιγράφονται ως διαμένοντες στη Λευκωσία. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητριών στη γραπτή αγόρευση του επιχειρεί να διαφοροποιήσει το εν λόγω γεγονός λέγοντας ότι η Καθ' ης η Αίτηση 3 διεξάγει επάγγελμα και στην Πάφο όπου διατηρεί υποκατάστημα. Καταρχάς, η εν λόγω αναφορά έρχεται σε σύγκρουση με το κλητήριο ένταλμα στον τίτλο του οποίου η Καθ' ης η Αίτηση 3 αναφέρεται ότι είναι από τη Λευκωσία και ως διεύθυνση επίδοσης καταγράφεται η οδός Στασίνου 51, Αγία Παρασκευή Στρόβολος Λευκωσία. Περαιτέρω, η εν λόγω αναφορά του κ. Μελά δεν υποστηρίζεται από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι δε γνωστή η αρχή ότι μέσω των αγορεύσεων δεν προσφέρεται μαρτυρία. Παρά το γεγονός ότι η προαναφερόμενη κατάληξη προδιαγράφει και την κατάληξη του εκδοθέντος διατάγματος αλλά και της υπό κρίση αίτησης, εντούτοις θεωρώ ορθό να ασχοληθώ με έναν ακόμη λόγω ένστασης που εγείρουν οι Καθ' ων η Αίτηση και ο οποίος δεν άπτεται της ουσίας. Συγκεκριμένα οι Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζουν ότι οι Αιτήτριες δεν συμμορφώθηκαν με τον όρο που έθεσε το Δικαστήριο για υπογραφή εγγύησης ως προϋπόθεση για την έκδοση του επίδικου διατάγματος. Πιο συγκεκριμένα αναφέρουν, μεταξύ άλλων, οι Καθ' ων η Αίτηση ότι η εγγύηση δεν δόθηκε από τις Αιτήτριες αλλά από τον Ανδρέα Δράκο προσωπικά. Το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, έχει ως ακολούθως: «
(2)Πριν εκδώσει το διάταγμα αυτό χωρίς ειδοποίηση, το Δικαστήριο πρέπει να απαιτεί από το πρόσωπο που ζητά αυτό, όπως αναλάβει προσωπική υποχρέωση, με ή χωρίς εγγυητή ή εγγυητές, όπως το Δικαστήριο θεωρεί σκόπιμο, για να εξασφαλιστεί η υποχρέωση του για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα.» Το εν λόγω άρθρο απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο σε αρκετές αποφάσεις του, στις οποίες τονίστηκε ότι η παροχή εγγύησης για την έκδοση διατάγματος σε μονομερή βάση είναι επιτακτική. Στην υπόθεση Marketrends (Capital Market) Ltd
(2002)1Β Α.Α.Δ. 749 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Κρίσιμο είναι βεβαίως το άρθρο 9
(2)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο καθιστά επιτακτικό για το δικαστήριο να διατάξει όπως ο αιτητής διατάγματος ex parte αναλάβει υποχρέωση για αποζημίωση του προσώπου εναντίον του οποίου το διάταγμα εκδίδεται.» Σύμφωνα με το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.10.15, οι Αιτήτριες διατάχθηκαν να υπογράψουν εγγύηση ύψους €350.000. Θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της εγγύησης που κατατέθηκε για σκοπούς έκδοσης του επίδικου διατάγματος: «Εγώ ο Ανδρέας Δράκου, διευθυντής των Εναγουσών εταιριών στην ως άνω αγωγή, παρέχω εγγύηση εκ €350.000 ως η διαταγή του Δικαστηρίου δια την έκδοση διατάγματος εις την παρούσαν αγωγή, ποσόν που θα χρησιμοποιηθεί προς πληρωμήν αποζημιώσεως εις τους Εναγόμενους εάν το δικαστήριο ήθελε ούτω διατάξει λόγω εκδόσεως του ρηθέντος διατάγματος άνευ ευλόγου αιτίας.» Είναι φανερό από το λεκτικό που έχει παρατεθεί ανωτέρω ότι η εγγύηση δόθηκε προσωπικά από τον Ανδρέα Δράκο και όχι από τις Αιτήτριες. Το γεγονός ότι σε αυτό καταγράφεται η ιδιότητα του εν λόγω προσώπου, δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. Είναι καλά γνωστό ότι οι εταιρείες έχουν δική τους νομική προσωπικότητα και διακρίνονται από τους αξιωματούχους τους. Εν πάση περιπτώσει, στην εγγύηση ουδόλως αναφέρεται ότι ο Ανδρέας Δράκος έχει εξουσιοδοτηθεί για να υπογράψει για λογαριασμό των Αιτητριών, ούτε ασφαλώς η υπογραφή του συνοδεύεται από τις σφραγίδες των Αιτητριών. Τέλος, σημειώνω ότι το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.10.15 διέτασσε τις Αιτήτριες και μόνον όπως υπογράψουν την εγγύηση και δεν περιελάμβανε οποιαδήποτε πρόνοια που να επιτρέπει σε τρίτο πρόσωπο να υπογράψει την εγγύηση και συνακόλουθα να αναλάβει την σχετική υποχρέωση (βλ. Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala
(2007)1A A.A.Δ. 162 και Αναφορικά με την αίτηση της Erin Resources SA, Πολ. Αίτηση 170/12 ημερομηνίας 18.2.13). Ενόψει της κατάληξης μου ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στερείται τοπικής αρμοδιότητας, δεν θα ήταν ορθή η εξέταση των λοιπών λόγων ένστασης που επικαλούνται οι Καθ' ων η Αίτηση. Ως εκ των ανωτέρω το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 12.10.15 ακυρώνεται και η υπό κρίση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητριών, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δίδονται οδηγίες όπως το Πρωτοκολλητείο θέσει το φάκελο της παρούσας υπόθεσης ενώπιον της Εντίμου Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για να επιληφθεί των περαιτέρω σύμφωνα με τα σχετικά άρθρα του περί Δικαστηρίων Νόμου. (Υπ.) ................................................. Μ. Αγιομαμίτης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: Προσωρινό διάταγμα - Κατά τόπο αρμοδιότητα Δικαστηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο