← Κύπρος

Νίκου Κόνικκου ν. Γεώργιου Κόνικκου κ.α., Αρ. αγωγής: 575/2015, 3/11/2015

Νίκου Κόνικκου ν. Γεώργιου Κόνικκου κ.α., Αρ. αγωγής: 575/2015, 3/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A202 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αρ. αγωγής: 575/2015 Μεταξύ: Νίκου Κόνικκου Ενάγοντα και

  1. Γεώργιου Κόνικκου
  2. DIONYSOS KONIKKOS CAFÉ - BAR LTD (HE 331655) Εναγομένων ------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 03/11/
  3. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα. Χαραλαμπίδου για κ.κ.Πολύκαρπος Φιλίππου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους: κα. Μιχαήλ για κ.κ. Ανδρέας Δημητριάδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ O ενάγοντας στις 07/04/2015 καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και αξιώνει τις κάτωθι θεραπείες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους όπως οι ίδιοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους και/ή οποιοσδήποτε έλκει δικαιώματα εξ αυτών, να παύσουν να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο και να άρουν κάθε επέμβαση και/ή πρόκληση οχληρίας επί του κοινόχρηστου χώρου που βρίσκεται μπροστά από την καφετέρια «Διόνυσος» (καταστήματα αρ. 14 και 15) στην κοινόκτητη οικοδομή «Coral Star» Shopping Center Block A, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους όπως οι ίδιοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες τους και/ή οποιοσδήποτε έλκει δικαιώματα εξ αυτών μετακινήσουν και/ή απομακρύνουν τα τραπεζάκια και/ή τις καρέκλες και/ή τους πασσάλους και/ή οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα τα οποία παράνομα τοποθέτησαν επί του κοινόχρηστου χώρου που βρίσκεται μπροστά από την καφετέρια «Διόνυσος» (καταστήματα 14 και 15), στην κοινόκτητη οικοδομή «Coral Star» Shopping Center Block A, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους όπως οι ίδιοι και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες τους και/ή οποιοσδήποτε έλκει δικαιώματα εξ αυτών προβούν σε αποκατάσταση του προαναφερόμενου κοινόχρηστου χώρου στην πρότερα του κατάσταση. Δ. Γενικές αποζημιώσεις για την ταλαιπωρία που προξενείται στον Ενάγοντα ένεκα της παράνομης επέμβασης από πλευράς Εναγόντων και/ή των αντιπροσώπων τους και/ή των υπηρετών τους και/ή οποιουδήποτε έλκει δικαιώματα εξ αυτών. Ε. Διάταγμα διατάσσον τους Εναγόμενους να καταβάλουν στον Ενάγοντα το ποσό των €350 ως ειδικές αποζημιώσεις για το ποσό που ο Ενάγοντας κατέβαλε σε Τοπογράφο Μηχανικό για οριοθέτηση επί του Τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου στην κοινόκτητη οικοδομή «Coral Star» Shopping Center Block A. Στ. Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές και/ή ονομαστικές αποζημιώσεις. Ζ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία που το Δικαστήριο θα θεωρούσε δίκαιη. Η. Νόμιμους τόκους. Θ. Έξοδα της παρούσας πλέον Φ.Π.Α. (Αρ. μητρώου 10320422V). Στις 28/04/2015 o ενάγοντας - αιτητής προέβηκε στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης μονομερώς με την οποία αξιώνει τα κάτωθι προσωρινά διατάγματα: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους Εναγόμενους και/ή στους αντιπροσώπους και/ή στους υπαλλήλους τους και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που έλκει δικαιώματα από αυτούς να τοποθετούν τραπεζάκια και/ή καρέκλες και/ή πασσάλους και/ή οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα επί του κοινόχρηστου χώρου μπροστά από την καφετέρια «Διόνυσος» (καταστήματα 14 και 15), στην κοινόκτητη οικοδομή «Coral Star» Shopping Center Block A, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου και τον οποίο δικαιούται να χρησιμοποιεί ο Ενάγοντας, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους τους όπως παύσουν άμεσα και/ή εντός προθεσμίας που θα καθορίσει το Δικαστήριο να επεμβαίνουν επί του κοινόχρηστου χώρου μπροστά από την καφετέρια «Διόνυσος» (καταστήματα 14 και 15), της κοινόκτητης οικοδομής «Coral Star» Shopping Center Block A, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου και τον οποίο δικαιούται να κατέχει και/ή να χρησιμοποιεί και ο Ενάγοντας, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους τους όπως μετακινήσουν και/ή να απομακρύνουν τα τραπεζάκια και/ή τις καρέκλες και/ή τους πασσάλους και/ή οποιαδήποτε άλλα αντικείμενα από τον κοινόχρηστο χώρο μπροστά από την καφετέρια «Διόνυσος» (καταστήματα 14 και 15), στην κοινόκτητη οικοδομή «Coral Star» Shopping Center Block A, η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ/Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου και τα οποία επεμβαίνουν παράνομα στο χώρο που δικαιούται να χρησιμοποιεί και ο Ενάγοντας, εντός 7 ημερών από την επίδοση του διατάγματος και/ή οποιουδήποτε άλλου χρόνου ήθελε διατάξει το Δικαστήριο και μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Στις 06/05/2015 που ήταν ορισμένη η εν λόγω αίτηση, τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδόθηκαν μονομερώς και το Δικαστήριο διέταξε την επίδοση της αίτησης. Μετά από αυτό υπήρξε εμφάνιση από πλευράς εναγομένων - καθ' ών η αίτηση οι οποίοι καταχώρησαν ένσταση παραθέτοντας σειρά λόγων για τους οποίους τα αιτούμενα διάταγμα δεν θα πρέπει να εκδοθούν, στους οποίους θα αναφερθώ κατωτέρω. Η μονομερής αίτησης ημερομηνίας 28/04/
  4. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4,5,7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στη Διαταγή 39 θ.1 και 2, Διαταγή 48 θ.1-4 και 7-9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο (Κεφ.148), στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο (Κεφ. 224), καθώς και στην πρακτική και στη σύμφυτη δικαιοδοσία και εξουσία του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία επισυνάπτονται και σχετικά τεκμήρια. Σε αυτή ο ενάγοντας αναφέρει ότι είναι ο νόμιμος κάτοχος μονάδας και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του πολυτελούς ινδικού εστιατορίου (κατάστημα αρ. 16) που φέρει το όνομα «Gold Temple Indian» (πρώην «Nicky´s») και της βεράντας αρ. 40 που βρίσκονται στο ισόγειο της κοινόκτητης οικοδομής με την ονομασία «Coral Star» Shopping Center Block A («η κοινόκτητη οικοδομή»), η οποία βρίσκεται επί του τεμαχίου 425, Φ./Σχ. 45/25, με αρ. εγγραφής 0/46008, στο Δήμο Πέγειας, στην επαρχία Πάφου («το τεμάχιο»). Το μερίδιο που κατέχει στην εν λόγω κοινόκτητη οικοδομή, ανέρχεται σε 4.14%. Όπως φαίνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας, αναφέρει, είναι ιδιοκτήτης του καταστήματος με αριθμό 16 και έχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του χώρου 40 που βρίσκεται μπροστά από το κατάστημα του. Τόσο το κατάστημα όσο και ο κοινόχρηστος χώρος που έχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης φαίνονται στον τίτλο ιδιοκτησίας που επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1α). Επισυνάπτεται επίσης, αντίγραφο χωρομετρικού σχεδίου ως Τεκμήριο 1(β) και με κίτρινο χρώμα δεικνύεται αναφέρει η επέμβαση των εναγομένων. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι εξ όσων γνωρίζει και πιστεύει, η Εναγόμενη αρ. 2 είναι εταιρεία, της οποίας διευθυντής και γραμματέας είναι ο Εναγόμενος 1 (βλ. Τεκμήριο 2 ). Περαιτέρω, αναφέρει ότι εξ όσων γνωρίζει προσωπικά και πιστεύει και όπως φαίνεται από το τεκμήριο 1, οι εναγόμενοι έχουν την αποκλειστική χρήση του χώρου μπροστά από τα καταστήματα με αριθμό 14 και 15 που φαίνεται με κίτρινο χρώμα. Ο χώρος ο οποίος φαίνεται με κόκκινη διγράμμιση αποτελεί κοινόχρηστο χώρο για τον οποίο κανένας δεν έχει αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης. Εξ' όσων ειλικρινά πιστεύει οι εναγόμενοι προτίθενται να μετατρέψουν τον κοινόχρηστο χώρο σε χώρο εστίασης για την καφετέρια την οποία λειτουργούν στα καταστήματα 14 και
  5. Έχει αυτή τη γνώμη διότι το ίδιο έκαναν και κατά το έτος
  6. Εξ όσων ειλικρινά πιστεύει, πέραν του ότι είναι παράνομη η επέμβαση των διότι μετατρέπουν κοινόχρηστο χώρο που δικαιούται να χρησιμοποιήσει και αυτός και οι πελάτες του, χώρο αποκλειστικής χρήσης των εναγομένων, αυτό είναι παράνομο και διότι όπως τον συμβουλεύουν και οι δικηγόροι του αντίκειται στις πρόνοιες της Νομοθεσίας για κέντρα αναψυχής. Οι εναγόμενοι δεν έχουν άδεια από τον ΚΟΤ ή από οποιοδήποτε. Η υπογραφή της σχετικής αίτησης από τον ίδιο και τους άλλους συνιδιοκτήτες είναι απαραίτητη για να εκδοθεί τέτοια άδεια και αυτός δεν υπέγραψε τέτοια αίτηση. Σε σχέση με το ακίνητο όπου βρίσκεται η κοινόκτητη οικοδομή αναφέρει ότι εξ όσων γνωρίζει για το εν λόγω τεμάχιο, έγινε οριζόντιος διαχωρισμός με αριθμό Β65/94 και Α1236/94, από τον οποίο προέκυψαν 28 τίτλοι ιδιοκτησίας. Για ορισμένους χώρους της κοινόκτητης οικοδομής έχει παραχωρηθεί δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης για χρήση από τις καφετέριες και/ή άλλα καταστήματα που αποτελούν την ανάπτυξη. Όλοι οι υπόλοιποι χώροι καθορίστηκαν ως κοινόχρηστοι χώροι της οικοδομής. Εξ' όσων γνωρίζει ο Εναγόμενος 1 και/ή οι Εναγόμενοι 2 είναι ιδιοκτήτες της καφετέριας - μπυραρίας με το όνομα «Διόνυσος» η οποία καταλαμβάνει τα καταστήματα με αρ. 14 και 15 στην ίδια κοινόκτητη οικοδομή. Εξ' όσων γνωρίζει και πιστεύει, ο Εναγόμενος 1 και/ή οι Εναγόμενοι 2 ενοικιάζουν το κατάστημα αρ. 14 από τους Χαραλάμπους Γεώργιο, Χαραλάμπους Αναστασία και Γαβριήλ Άννα - Μαρία, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες 1/3 μεριδίου έκαστος. Αναφορικά με το κατάστημα αρ. 15, εξ' όσων γνωρίζει αυτό ήταν ιδιοκτησίας του κ. Βορκά Χαράλαμπου, ο οποίος μεταγενέστερα το πώλησε στον Εναγόμενο 1 και/ή στους Εναγόμενους 2 (βλ. τεκμήριο 3 στο οποίο σύμφωνα με τη θέση του ενόρκως δηλούντα φαίνονται στα στοιχεία των ιδιοκτητών των διάφορων καταστημάτων, κέντρων αναψυχής και οικιστικών μονάδων). Πιο κάτω στην ένορκη του δήλωση, ο ενάγοντας αναφέρει ότι οι εναγόμενοι και υπάλληλοι και αντιπρόσωποι τους κατά ή περί τον Μάιο ή Ιούνιο του 2014, τοποθέτησαν, παράνομα και αυθαίρετα, καρέκλες και τραπεζάκια και μεταλλικούς πασσάλους που υποστηρίζουν τέντες και άλλα αντικείμενα, μπροστά από την καφετέρια - μπυραρία με το όνομα «Διόνυσος», με αποτέλεσμα να επεμβαίνουν παράνομα στον κοινόχρηστο χώρο της προαναφερθείσας κοινόκτητης οικοδομής. Πρόσθετα, οι Εναγόμενοι και υπάλληλοι και αντιπρόσωποι τους και οποιοσδήποτε από αυτούς κατασκεύασαν πρόβολο, μέρος της κατασκευής του οποίου επεμβαίνει και πάλι στον κοινόχρηστο χώρο και αποκρύπτει το εστιατόριο του. Εξ΄ όσων γνωρίζει και εξ' όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, η παράνομη επέμβαση συνίσταται στην κατοχή κοινόχρηστου χώρου εκ μέρους των Εναγόμενων, κατά τρόπο που εμποδίζει τόσο αυτό, αλλά και άλλα άτομα να διέρχονται ανεμπόδιστα στον εν λόγω κοινόχρηστο χώρο, αφού οι εναγόμενοι μετέτρεψαν τον κοινόχρηστο χώρο, σε χώρο αποκλειστικής χρήσης για τους ίδιους. Αφού αντιλήφθηκε αυτή την παράνομη επέμβαση εκ μέρους των Εναγομένων και/ή των υπαλλήλων τους και/ή των αντιπροσώπων τους και/ή οποιονδήποτε από αυτούς, κατά ή περί τις 03.07.14, υπέβαλε αίτηση (αρ. φακέλου ΑΧ998/14) στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου για οριοθέτηση και οριοθέτηση εξωτερικής περιμέτρου στο τεμάχιο αρ. 425, με σκοπό να καθοριστούν τα σύνορα του εν λόγω τεμαχίου και να διαφανεί μέσα από τις χωρομετρικές σελίδες ποιοι χώροι είναι κοινόχρηστοι. Με αυτό τον τρόπο θα εξακριβωνόταν και εάν όντως οι Εναγόμενοι επενέβαιναν παράνομα στον κοινόχρηστο χώρο. Επισυνάπτεται αντίγραφο της αίτησης ημερ. 03.07.14 και αντίγραφο της απόδειξης πληρωμής για την υποβολή της ημερ. 07.07.14 από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, ως Τεκμήρια 4(α) και 4(β) αντίστοιχα. Στα πλαίσια της προαναφερθείσας αίτησης που υπέβαλε, κατά ή περί της 26/11/14, ο κ. Ανδρέας Παπαχριστοδούλου, τοπογράφος - μηχανικός αφού προέβη σε επιτόπια έρευνα, αποτύπωση και σε ετοιμασία σχεδίων, ετοίμασε τεχνική έκθεση με την οποία διαπιστώθηκε ότι όντως υπάρχει επέμβαση στον κοινόχρηστο χώρο από πλευράς των Εναγομένων. Στην εν λόγω τεχνική έκθεση, επισυνάπτονται διάφορα τεκμήρια, ειδικά σχέδια και φωτογραφίες, όπου φαίνεται η επί τόπου κατάσταση. Επισυνάπτεται αντίγραφο της εν λόγω Τεχνικής Έκθεσης ως Τεκμήριο
  7. Σε πολλές περιπτώσεις, τόσο πριν την ετοιμασία της τεχνικής έκθεσης από τον κ. Παπαχριστοδούλου, όσο και μεταγενέστερα, ανέφερε προφορικά στους Εναγόμενους, τους υπαλλήλους των και τους αντιπροσώπους τους ότι με τις ενέργειες τους και συγκεκριμένα με την τοποθέτηση τραπεζιών και καρεκλών και πασσάλων για την υποστήριξη τεντών και άλλων αντικειμένων, επενέβαιναν παράνομα στον κοινόχρηστο χώρο και ότι όφειλαν να τα μετακινήσουν από τον εν λόγω χώρο το συντομότερο δυνατό, ιδιαίτερα αφού ο χώρος ήταν κοινόχρηστος και δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για ιδιωτική χρήση και/ή αποκλειστική χρήση και εκμετάλλευση και/ή κάρπωση με οποιοδήποτε τρόπο. Τούτο, γιατί εξ' όσων γνωρίζει, οι Εναγόμενοι και υπάλληλοι και αντιπρόσωποι τους και οποιοσδήποτε από αυτούς, δεν έχουν αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης του κοινόχρηστου χώρου, όπου παρουσιάζεται η παράνομη επέμβαση. Οι Εναγόμενοι, παρά τις παρατηρήσεις και τις οχλήσεις του για άρση της εκ μέρους τους παρανομίας, δεν προέβησαν σε οποιαδήποτε ενέργεια για άρση της, με αποτέλεσμα η παρανομία να συνεχίζεται μέχρι σήμερα και μάλιστα να φαίνεται ότι η παράνομη επέμβαση μεγαλώνει διότι τοποθετούν επιπρόσθετα αντικείμενα. Η τοποθέτηση κατά την γνώμη του είναι μόνιμη. Οι Εναγόμενοι και οι υπάλληλοι και οι αντιπρόσωποι τους τοποθέτησαν και άλλες χρονιές αντικείμενα στον συγκεκριμένο κοινόχρηστο χώρο και τα φεύγουν μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν όλα ή σχεδόν όλα τα καταστήματα στην εν λόγω οικοδομή, συμπεριλαμβανομένου και του εστιατορίου του είναι κλειστά. Όταν κατά ή περί τον Μάρτιο 2015, άρχισαν οι ετοιμασίες για το επανάνοιγμα των καταστημάτων και/ή των καφετεριών και/ή εστιατορίων μετά την χειμερινή περίοδο, οι Εναγόμενοι και οι υπάλληλοι και οι αντιπρόσωποι τους άρχισαν προεργασία για να τοποθετήσουν και πάλι στον κοινόχρηστο χώρο τα εν λόγω αντικείμενα, επεμβαίνοντας και πάλι με τις πράξεις και/ή ενέργειες τους στον κοινόχρηστο χώρο. Με τον τρόπο αυτό αποκόπτουν την πρόσβαση στο εστιατόριο του, αφού τα τραπεζάκια και οι καρέκλες και οι πάσσαλοι που υποστηρίζουν τέντες και/ή άλλα αντικείμενα, είναι τοποθετημένα μέσα στο διάδρομο και στο χώρο μπροστά από την καφετέρια - μπυραρία των Εναγομένων, ο οποίος οδηγεί στο εστιατόριο του. Αναφέρει επίσης, ότι η ένταση του ήχου της μουσικής είναι ιδιαίτερα δυνατή. Εκτός από αυτά, όταν ανοίξουν τις τέντες που τοποθέτησαν παράνομα οι Εναγόμενοι μπροστά από την καφετέρια - μπυραρία τους και μέσα στον κοινόχρηστο χώρο θα αποκόψουν τη θέα και την ορατότητα του δικού του εστιατορίου. Οι Εναγόμενοι και οι υπαλλήλοι και οι αντιπροσώποι τους με τις πράξεις και τις ενέργειες τους, τον εμποδίζουν αυτό και τους πελάτες του να χρησιμοποιούν τον κοινόχρηστο χώρο για τον οποίο κανένας δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης. Επισυνάπτεται αντίγραφο σχεδίου του χώρου, όπου σημειώνεται με κίτρινο χρώμα ο κοινόχρηστος χώρος στον οποίο παρεμβαίνουν παράνομα οι Εναγόμενοι, ως Τεκμήριο
  8. Μόλις αντιλήφθηκε την παράνομη επέμβαση εκ μέρους των Εναγομένων κατά ή περί τον Μάρτιο του 2015 και δεδομένου ότι οι Εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι τους δεν είχαν πάρει τα κατάλληλα μέτρα για την άρση της παράνομης επέμβασης, η οποία ως ανέφερε ανωτέρω λάμβανε χώρα και παλαιότερα, επικοινώνησε αμέσως με τους δικηγόρους του και διευθέτησε συνάντηση μαζί τους, όπου μετά από συζήτηση, κατάληξαν ότι πρέπει να καταχωρηθεί αγωγή για παράνομη επέμβαση. Εξ' όσων γνωρίζει και εξ όσων τον έχουν πληροφορήσει οι δικηγόροι του, γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε τις 7.04.
  9. Εξ' όσων γνωρίζει και εξ όσων τον πληροφόρησαν οι δικηγόροι του, θα έπρεπε τότε να καταχωρηθεί εκ μέρους του και η παρούσα αίτηση, με την οποία να αιτείται την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, ώστε να προστατέψει τα συμφέροντα του μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής. Ο χρόνος που μεσολάβησε μεταξύ της καταχώρησης της αγωγής και της καταχώρησης της παρούσας αίτησης δεν οφείλεται σε κωλυσιεργία, αλλά στο γεγονός ότι μεσολάβησαν οι διακοπές του Πάσχα και στο όχι χρειάζονταν να γίνουν κάποιες έρευνες σε αρμόδιες υπηρεσίες και/ή γραφεία για το τι έγινε στην πραγματικότητα, αναφορικά με την κοινόκτητη οικοδομή. Εξ όσων γνωρίζει, εξ όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι του και ενόψει όλων όσων έχει αναφέρει πιο πάνω, έχει καλή βάση αγωγής εναντίον των Εναγόμενων, με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν επιτραπεί η παράνομη χρήση του κοινόχρηστου χώρου. Σε περίπτωση που τα αιτούμενα διατάγματα δεν εκδοθούν, θα αποστερηθεί τόσο αυτός, όσο και οι πελάτες του εστιατορίου του, τη χρήση του κοινόχρηστου χώρου, ενώ οι Εναγόμενοι θα επωφεληθούν εις βάρος του και εις βάρος των συμφερόντων του την ενοικιαστική αξία του χώρου, όπου παρουσιάζεται η παράνομη επέμβαση. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι απαραίτητο να εκδοθούν και τα νόμιμα δικαιώματα των Εναγομένων σε καμία περίπτωση δεν θα επηρεαστούν δυσμενώς. Με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι Εναγόμενοι θα χρησιμοποιούν τον πιο πάνω περιγραφόμενο κοινόχρηστο χώρο της κοινόκτητης οικοδομής ως κοινόχρηστο και δεν θα δικαιούνται να τον χρησιμοποιήσουν ως χώρο αποκλειστικής χρήσης. Εξ' όσων γνωρίζει και εξ όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι του, δεν είναι εύκολο να αποτιμηθεί με χρήμα η ζημιά που υφίσταμαι λόγω της παράνομης επέμβασης στον κοινόχρηστο χώρο. Με τις ενέργειες και/ή πράξεις τους, τις οποίες ανέφερε πιο πάνω, οι Εναγόμενοι εκτός του ότι του στερούν τη δυνατότητα χρήσης του κοινόχρηστου χώρου αποκόπτουν την ορατότητα του εστιατορίου του από το δρόμο και προκαλούν ακαλαισθησία στην ανάπτυξη. Τέλος, αναφέρει ότι είναι επείγον να εκδοθούν τα διατάγματα διότι επιπρόσθετα προς όσα προανάφερε αν δεν εκδοθούν, οι εναγόμενοι θα μετατρέψουν παράνομα τον κοινόχρηστο χώρο σε χώρο αποκλειστικής χρήσης για τους ίδιους και θα λειτουργήσουν επ' αυτού χώρο εστίασης χωρίς οποιαδήποτε άδεια του ΚΟΤ ή τον Δήμο Πέγειας ή τον Έπαρχο Πάφου. Η Ένσταση: Οι εναγόμενοι στις 26/06/2015 καταχώρησαν ένσταση και προβάλλουν 14 λόγους για τους οποίους δεν θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ως ακολούθως: α) Τα γεγονότα όπως είναι στην ένορκη δήλωση ημερ. 28/04/2015 δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε δικαίωμα του αιτητή αστικής φύσης εναντίον των καθ' ών η αίτηση αρ. 1 & 2 και συνεπώς η παρούσα αγωγή στερείται βάση αγωγής (cause of action). β) Ο Αιτητής απέκρυψε γεγονότα στο Δικαστήριο και προέβη σε δηλώσεις οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και γενικά δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. γ) Στην ένορκη δήλωση του καταθέτη δεν αποκαλύπτονται όλα τα γεγονότα και/ή αποκρύπτονται ουσιώδη γεγονότα με τρόπο που καθιστά αυτήν παραπλανητική και/ή ελλιπή. δ) Ο ενάγοντας - αιτητής δεν έχει βάση αγωγής και/ή δεν έχει αποκαλύψει ξεκάθαρα προς αιτίες και τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αγωγή και/ή δεν αποκάλυψε και/ή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην αγωγή. ε) Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας στην υπόθεση του και/ή δεν αποκάλυψε ότι έχει και/ή δεν υπάρχει πιθανότητα ο Ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία. στ) Ο Ενάγοντας - Αιτητής δεν θα εμποδιστεί να ικανοποιήσει τυχόν απόφαση υπέρ του και/ή δεν αποδεικνύεται ότι θα εμποδιστεί. (ζ) Η έκδοση του διατάγματος δεν είναι επείγουσας και/ή απαραίτητης φύσεως και/ή ο ενάγοντας - αιτητής απέτυχε να το αποδείξει. (η) Ο Ενάγοντας - Αιτητής ενήργησε με μεγάλη καθυστέρηση και/ή δεν ενήργησε όσο το δυνατό γρηγορότερα. (θ) Η έκδοση των εν λόγω διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την ανατροπή της υφιστάμενης κατάστασης (status quo) και όχι την συντήρηση του status quo ante) και/ή θα ισοδυναμούσε με ικανοποίηση της θεραπείας που ουσιαστικά επιδιώκεται με την ίδια αγωγή καθότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι πανομοιότυπα με την τελική θεραπεία που ζητείται στην αγωγή. (ι) Η Αίτηση είναι καταχρηστική των δικαστικών κανονισμών και του χρόνου του Δικαστηρίου. (κ) Ο Ενάγοντας - Αιτητής απέτυχε να συνδέσει οποιαδήποτε ζημιά που ισχυρίζεται ότι παθαίνει δυνάμει της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης. (λ) Η αίτηση γίνεται εκδικητικά και για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς. (μ) Η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος. (ν) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος. Η ένσταση των εναγομένων υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του ενάγοντας αρ. 1 και επισυνάπτονται σε αυτή σχετικά τεκμήρια. Σε αυτή ουσιαστικά αρνείται τα γεγονότα όπως αυτά παρουσιάζονται από τον ενάγοντα και συγκεκριμένα αναφέρει τα ακόλουθα: α) Ότι το κέντρο αναψυχής το οποίο διατηρούν και στεγάζεται στα καταστήματα 14 και 15 έχει άδεια του Κ.Ο.Τ. αντίγραφο της οποία επισυνάπτει ως τεκμήριο 1, σε αντίθεση με όσα ο ενάγοντας αναφέρει στην ένορκη του δήλωση. β) Ότι σε σχέση με την παράνομη επέμβαση, υπάρχει συμφωνία μεταξύ όλων των ενοικιαστών / ιδιοκτητών που στεγάζονται στο συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα που δίνει το δικαίωμα σε κάθε ιδιοκτήτη και/ή ενοικαστή να εκμεταλλεύεται το χώρο (ακόμη και κοινόχρηστους χώρους) που βρίσκεται μπροστά από τα καταστήματα του και να τοποθετεί πάνω σε αυτούς τραπέζια και καρέκλες για σκοπούς της επιχείρησης του και επισυνάπτεται προς τούτο έγγραφη συγκατάθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνιδιοκτητών ως τεκμήριο
  10. γ) Ότι ο αιτητής απέκρυψε από το Δικαστήριο ότι και ο ίδιος έχει τοποθετήσει τραπεζάκια και καρέκλες αλλά και άλλα αντικείμενα στον κοινόχρηστο χώρο που βρίσκεται μπροστά από το κατάστημα του και εκμεταλλεύεται και ο ίδιος τον εν λόγω χώρο. Επισυνάπτονται προς τούτο φωτογραφίες ως τεκμήρια 3 και
  11. δ) Ότι και ο ίδιος έχει κατασκευάσει πέργολα η οποία επεμβαίνει επί του κοινόχρηστου χώρου που βρίσκεται μπροστά από το κατάστημα του και με τις πράξεις του και ο ίδιος εμποδίζει τη διέλευση πελατών να χρησιμοποιούν τον εν λόγω κοινόχρηστο χώρο πέραν των πελατών του. ε) Η Έκθεση του εμπειρογνώμονα δεν θα πρέπει να ληφθεί υπόψη αφού ετοιμάστηκε 7 μήνες πριν την καταχώριση της αίτησης και δεν αποτυπώνει την σημερινή κατάσταση. Πέραν των πιο πάνω ο εναγόμενος αρ. 1 ισχυρίζεται ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού όπως ο ενάγοντας ισχυρίζεται η επέμβαση έγινε από το καλοκαίρι του 2014, καταχώρησε την αγωγή του στις 07/04/2015 και την παρούσα αίτηση στις 28/04/
  12. Επίσης, επισυνάπτει φωτογραφίες ως τεκμήρια 6 και 7 στις οποίες φαίνεται ότι όλοι οι ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι καταστημάτων στο συγκρότημα χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο αιτητής δεν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ισχυρίζεται ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη και ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον του εκδικητικά. Πέραν κάποιων άλλων λόγων και διαφορών που έχουν σαν αδέλφια, ο αιτητής ζηλεύει το γεγονός ότι η επιχείρηση του είναι επιτυχημένη σε αντίθεση με τη δική του που δεν είναι πετυχημένη για λόγους που γνωρίζει ο ίδιος καλύτερα. Τέλος, είναι η θέση του εναγομένου αρ. 1 ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι Συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις: Ο ενάγοντας - αιτητής, με τη συμπληρωματική ένορκη ομολογία που καταχώρισε στις 03/08/2015 κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, αναφέρει ότι η άδεια του Κ.Ο.Τ. που ισχυρίζονται οι εναγομένοι ότι υπάρχει, έχει προβεί σε σχετική έρευνα και διαπίστωσε ότι, εκδόθηκε βάσει αρχιτεκτονικών σχεδίων διαφορετικών από αυτών που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των καταστημάτων αρ. 14 και 15 για αυτό υπόκειται σε ανάκληση και δεν έχει νομική ισχύ. Επίσης, αναφέρει ότι όπως φαίνεται από επιστολή του Κ.Ο.Τ. ημερομηνίας 18/03/2015 προς τον εναγόμενο αρ. 1, η αίτηση του για δημιουργία του κέντρου αναψυχής του εγκρίθηκε, με τον όρο ότι «...σαν χώρος εστίασης και χώρος εξυπηρέτησης των πελατών θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά ο εσωτερικός χώρος του Κέντρου και δεν θα διενεργείται οποιαδήποτε δραστηριότητα, που σχετίζεται με τη λειτουργία του κέντρου στον εξωτερικό χώρο. Για το λόγο αυτό, οι επίδικες δραστηριότητες των εναγομένων στον χώρο έξω από το υποστατικό τους δεν καλύπτονται από άδεια. (επισυνάπτεται η εν λόγω επιστολή ως τεκμήριο Α). Όσον αφορά το έγγραφο συγκατάθεσης των συνιδιοκτητών της κοινόχρηστης οικοδομής - τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων, ουδέποτε παρουσιάστηκε στον ίδιο για υπογραφή και ουδέποτε τέθηκε σε γνώση του η ύπαρξη του και αν κάτι τέτοιο γινόταν ουδέποτε θα έδινε τη συγκατάθεση του. Επίσης, αναφέρει ότι ουδεμία ισχύ έχει σύμφωνα με το Νόμο και δεν δίδει στους εναγόμενους το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης των κοινόχρηστων χώρων. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρει ότι εξ' όσον γνωρίζει με επιστολή ημερ. 10/04/2014 του Κ.Ο.Τ. προς τον εναγόμενο αρ. 1, η αίτηση για δημιουργία του εν λόγω κέντρου αναψυχής εγκρίθηκε υπό τις προϋποθέσεις ότι α) δεν θα χρησιμοποιείται οποιαδήποτε συσκευή μετάδοσης ήχου και β) δεν θα προκαλείται οποιαδήποτε οχληρία στους περιοίκους της περιοχής από τη λειτουργία του χώρου ως κέντρο αναψυχής (επισυνάπτεται η εν λόγω επιστολή ως τεκμήριο Γ). Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι οι εναγόμενοι έχουν τοποθετήσει μεγάφωνα στους κοινόχρηστους χώρους και προκαλούν οχληρία, αφού μεταδίδουν μουσική σε πολύ υψηλή ένταση με αποτέλεσμα να επηρεάζεται αρνητικά η επιχείρηση του, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από τον σνακ μπαρ. Περαιτέρω, αναφέρει ότι έχει προβεί σε καταγγελία με σχετική του επιστολή ημερομηνίας 27/07/2015 (τεκμήριο Δ) προς τον Έπαρχο Πάφου και τον Κ.Ο.Τ., με κοινοποίηση προς τον Δήμο Πέγειας που αφορά τη λειτουργία του σνακ μπαρ «Διόνυσος» κατά παράβαση των όρων και προϋποθέσεων που έθεσε ο Κ.Ο.Τ. με την έγκριση της άδειας για τη λειτουργία του. Οι παραβάσεις αυτές αφορούν τη χρήση του κοινόχρηστου χώρου και τη χρήση μεγαφώνων. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς ότι και ο ίδιος επεμβαίνει στον κοινόχρηστο χώρο, αναφέρει ότι η πέργολα που βρίσκεται στον εξωτερικό χώρο του εστιατορίου του δεν είναι σταθερή κατασκευή και βρίσκεται στο χώρο εστίασης και όχι στον κοινόχρηστο χώρο. (επισυνάπτεται ως τεκμήριο Ε βεβαίωση αναφορικά με την κατασκευή της πέργολας). Οι εναγόμενοι με απαντητική του ένορκη ομολογία, αναφέρουν ότι λειτουργούν την επιχείρηση τους νομότυπα και σύμφωνα με τις εγκεκριμένες άδειες όλων των αρμοδίων αρχών. Αναφορικά με την έγγραφη συγκατάθεση, ο εναγόμενος αρ. 1 ισχυρίζεται ότι ο ενάγοντας όχι μόνο γνωρίζει γι αυτή, την οποία αρνήθηκε να υπογράψει αλλά ο ίδιος έλαβε μέρος και συγκατατέθηκε στην προφορική συμφωνία μεταξύ όλων των συνιδιοκτητών για χρήση από τον καθένα του έμπροσθεν του καταστήματος του κοινόχρηστου χώρου για τοποθέτηση καρεκλών και τραπεζιών κατά τους καλοκαιρινούς μήνες. Επίσης, αναφέρει ότι και ο ίδιος στον κοινόχρηστο χώρο που βρίσκεται μπροστά από το κατάστημα του δίπλα από το δικό του τοποθέτησε καρέκλες και τραπέζια και στύλους και πέργολα πάνω σε μόνιμη βάση. Η ακρόαση της παρούσας αίτηση διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων που αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Οι εν λόγω αγορεύσεις έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο, λαμβάνονται σοβαρά υπόψη και δεν κρίνω απαραίτητο στα πλαίσια της παρούσας απόφασης να γίνει λεπτομερής αναφορά σε αυτές. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: H γενική εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικά διατάγματα παρέχεται από το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
  13. Το εν λόγω άρθρο δίδει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εκδίδει τέτοια διατάγματα σε περίπτωση που ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ο αιτών έχει πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία και ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να αποδοθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Πέραν τούτου το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδίδει προσωρινά διατάγματα και με βάση τα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  14. Τα άρθρα αυτά αναφέρονται σε εξειδικευμένες περιπτώσεις αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holdings Ltd κ.α. v. Kιταλίδη κ.α. (Αρ.2)

(1994)2 Α.Α.Δ. 694 και Γρηγορίου κ.α. v. Xριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Το άρθρο 5 του Κεφ. 6 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση καθότι το άρθρο αυτό αφορά δέσμευση περιουσίας που δεν αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Το άρθρο 4 του Κεφ. 6 ρυθμίζει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος στις περιπτώσεις που ζητείται η δέσμευση ή προστασία περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής. Φαίνεται από τη νομολογία ότι εκτός από ειδικές και συγκεκριμένες περιπτώσεις, ακόμη και στην περίπτωση που εφαρμόζεται το άρθρο 4 του Κεφ. 6, η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και οι πρόνοιες του διαπλέκονται με αυτές του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το άρθρο 32 λοιπόν, εξετάστηκε και ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Another
(1982)1 C.L.R. 557 αναλύθηκαν και εξηγήθηκαν οι τρείς προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά και οι αρχές που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Σχετικές επίσης επί του θέματος είναι οι Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015 , Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263. Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. Άκης Γρηγορίου κ.α. v Xριστίνας Χριστοφόρου κ.α. (ανωτέρω). Επίσης στην υπόθεση T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1802 τονίστηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Επομένως, το Δικαστήριο περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). H πρώτη προϋπόθεση του σχετικού άρθρου ικανοποιείται εφόσον αποκαλυφθεί από τον αιτητή συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. Όσον αφορά την δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, ικανοποιείται αν καταδειχθεί από τον αιτητή ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας, δηλαδή να υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Η τρίτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο, δηλαδή κατά πόσο θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Πρέπει να αποδειχθεί ότι ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα καθότι θα είναι αδύνατος ο υπολογισμός τυχόν αποζημιώσεων που θα δικαιούται. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη στην οποία αν και μπορεί να υπολογιστεί ή αποτιμηθεί η ζημιά του αιτητή σε χρήμα εντούτοις δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί λόγω της οικονομικής αδυναμίας του εναγομένου.(βλ. Poltava Petroleum Company v. Mexana Oil Limited και άλλοι
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1301). Επίσης, ακόμη και εκεί που θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα ο αιτητής δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή χρηματικού ποσού (βλ Μ & Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland Co
(1997)1 A.A.Δ. 1791). Περαιτέρω, στην
  1. HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. v.
  2. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α., Πολ. Έφεση Αρ. 216/2006, Ημερομηνίας 24/3/2009 λέχθηκε ότι «Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σε αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των εφεσίβλητων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους εφεσίβλητους - ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Εφόσον το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Το ζήτημα παραμένει πάντοτε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που βρίσκονται ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων. Σχετική είναι η Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 2015. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρεια δεν είναι εξαντλητικοί. Έχει νομολογηθεί ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής, ούτως ώστε να αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις (βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 21, παράγραφος 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και Re Χ΄΄Κωνσταντή [1998] 1 Α.Α.Δ. 2187). Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω νομικές αρχές θα προχωρήσω να εξετάσω την παρούσα υπόθεση, αρχίζοντας από τις προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60. Λαμβάνοντας υπόψη το κλητήριο ένταλμα, η αιτία αγωγής του ενάγοντα - αιτητή είναι το αστικό αδίκημα της oχληρίας και/ή της παράνομης επέμβασης. Σύμφωνα με το άρθρο 43
(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148: «Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο». Η παράνομη επέμβαση είναι αδίκημα εναντίον της κατοχής ακινήτου και η απόδειξη ιδιοκτησίας αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη κατοχής, εκτός αν προκύπτει από μαρτυρία ότι την κατοχή την έχει άλλος (Γεώργιος Λάμπρου κ.α v. Ελένη Κεφάλα κ.α.
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1516, Clerk & Lindsell on Torts, 16η έκδοση, παρ. 23-08 και Γλυκής v. Ιεράς Μονή Μαχαιρά
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 654). Σε αγωγή για παράνομη επέμβαση, ο εναγόμενος μπορεί να εγείρει την υπεράσπιση ότι η επέμβαση δεν είναι παράνομη. Σε περίπτωση που ο ενάγοντας αποδείξει την επέμβαση τότε ο εναγόμενος έχει το βάρος απόδειξης ότι η επέμβαση δεν είναι παράνομη (βλ. άρθρο 43
(2)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 και Παπακοκκίνου v. Αγγελική Σμυρλή κ.α
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 813 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου v. Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.α.
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1653). Στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να εξεταστεί και μια άλλη πτυχή για να αποφασιστεί κατά πόσο ο ενάγοντας έχει καλή βάση αγωγής καθότι όπως προκύπτει η αγωγή του αφορά ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση σε κοινόχρηστους χώρους από συνιδιοκτήτη μονάδας στο κτιριακό συγκρότημα Coral Star, Shopping Centre Block A. Tο άρθρο 38ΣΤ του Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 έχει ως ακολούθως: «38ΣΤ.—
(1)Η κοινόκτητη ιδιοκτησία κοινόκτητης οικοδοµής θα ανήκει, κατέχεται και τυγχάνει κάρπωσης από όλους τους κυρίους των µονάδων κατ' εξ αδιαιρέτου ιδανικές µερίδες, σύµφωνα µε την αναλογία που καθορίζεται στο άρθρο 38Θ, και θα ανήκει στις µονάδες σύµφωνα µε την αναλογία αυτή:» Προκύπτει ότι οι κοινόχρηστοι χώροι σε κοινόκτητη οικοδομή κατέχονται από όλους τους ιδιοκτήτες σε εξ' αδιαιρέτου μερίδια και οποιαδήποτε επέμβαση στο δικαίωμα ιδιοκτησίας δίνει το δικαίωμα στον συνιδιοκτήτη για έγερση αγωγής για παράνομη επέμβαση (βλ. Andreas Kyriakides and others v The Municipality of Larnaka
(1989)3 A C.L.R. 602). Στην Κakoulou and another v. Kakouli
(1985)1 C.L.R. 355 αποφασίστηκε ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα συνιδιοκτήτη εναντίον άλλου συνιδιοκτήτη για παράνομη επέμβαση όταν υπάρχει πραγματική αποστέρηση χρήσης ή πρόσβασης στο συγκεκριμένο ακίνητο που αποτελεί τη συνιδιοκτησία. Στο Halsbury's Laws of England, Third Edition, Vol. 38, para. 1217 αναφέρονται τα εξής: «Α joint tenant or a person entitled in common under a trust for sale(c) of land can maintain trespass against his co-tenant if the co-tenant expels him from the land or destroys the subject of the co-tenancy without his consent, but not otherwise (d).» Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, θεωρώ ότι για σκοπούς του σταδίου αυτού, ο ενάγοντας έχει αποκαλύψει καλή βάση αγωγής και κρίνω ότι πληρείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του 14/
  1. Ο ενάγοντας στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του, ισχυρίζεται ότι είναι ιδιοκτήτης του καταστήματος αρ. 16 και της βεράντας αρ. 40 που βρίσκονται στο ισόγειο της κοινόκτητης οικοδομής με την ονομασία «Coral Star», Shopping Center Block A και το μερίδιο του ανέρχεται στο 4,14%. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι, οι οποίοι είναι ιδιοκτήτες των καταστημάτων 14 και 15 στην πιο πάνω κοινόκτητη οικοδομή παράνομα επενέβησαν στους κοινόχρηστους χώρους με τον τρόπο που περιγράφει στο δικόγραφο του και την ένορκη του δήλωση. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή της ορατής πιθανότητας επιτυχίας, θεωρώ ότι απαιτείται να γίνει πιο λεπτομερής ανάλυση του μαρτυρικού υλικού που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς φυσικά να αξιολογούνται οι εκατέρωθεν εκδοχές και ισχυρισμοί. Με βάση το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου από τον ενάγοντα προκύπτει ότι, οι εναγόμενοι ιδιοκτήτες των γειτονικών καταστημάτων από το δικό του επενέβησαν σε μέρος των κοινόχρηστων χώρων τοποθετώντας καρέκλες και τραπεζάκια και μεταλλικούς πασσάλους που υποστηρίζουν τέντες και άλλα αντικείμενα μπροστά από την καφετέρια - μπυραρία με το όνομα «Διόνυσος». Προς απόδειξη των πιο πάνω ισχυρισμών του, επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση τοπογραφικό σχέδιο στο οποίο δεικνύεται με κίτρινο χρώμα ο χώρος όπου οι εναγόμενοι επεμβαίνουν αλλά και σχετική Έκθεση τοπογράφου μηχανικού όπου επεξηγείται περαιτέρω η εν λόγω επέμβαση (βλ. τεκμήριο 5) καθώς επίσης και σχετικές φωτογραφίες, τεκμήριο
  2. Οι εναγόμενοι με την ένσταση τους και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, ουσιαστικά δεν αρνούνται την τοποθέτηση των πιο πάνω αντικειμένων στο κοινόχρηστο χώρο. Εκείνο το οποίο επικαλούνται είναι συμφωνία μεταξύ όλων των ενοικιαστών και/ή ιδιοκτητών των καταστημάτων στο συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα με την οποία δίνεται το δικαίωμα σε έκαστο από αυτούς να εκμεταλλεύεται το χώρο μπροστά από το κατάστημα του ακόμη και τον κοινόχρηστο χώρο και να τοποθετεί τραπέζια και καρέκλες για σκοπούς της επιχείρησης του. Το ίδιο πράττει και ο ενάγοντας αναφέρoυν μπροστά από το εστιατόριο του. Προς υποστήριξη της θέσης τους επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2 έγγραφη συγκατάθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας των συνιδιοκτητών και φωτογραφίες που φαίνεται, κατά τη θέση τους, ότι και ο ενάγοντας το ίδιο πράττει. Άλλωστε με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ο ενάγοντας δεν αρνείται ότι τοποθέτησε πέργολα στην εξωτερική βεράντα του ακινήτου αλλά ισχυρίζεται ότι αυτή δεν είναι μόνιμης κατασκευής, αρνούμενος φυσικά ότι επεμβαίνει στους κοινόχρηστους χώρους. Επίσης, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι λειτουργούν την επιχείρηση τους καθόλα νόμιμα και με σχετική άδεια από τον Κ.Ο.Τ. (βλ. τεκμήριο 1 της ένορκης του δήλωσης). Ο ενάγοντας με τη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση ισχυρίζεται ότι η εν λόγω άδεια ισχύει για τον εσωτερικό χώρο του καταστήματος και ότι εκδόθηκε παρουσιάζονταν παραπλανητικά αρχιτεκτονικά σχέδια και ότι υπόκειται σε ανάκληση και ότι χρησιμοποιούν τον εξωτερικό χώρο παράνομα και μεταδίδουν μουσική σε υψηλό τόνο. Η συνέχεια του άρθρου 38ΣΤ που παρέθεσα ανωτέρω έχει ως ακολούθως: Νοείται ότι ορισµένο τµήµα κοινόκτητης ιδιοκτησίας µπορεί να παραχωρηθεί για αποκλειστική χρήση συγκεκριµένης µονάδας. Σ' αυτή την περίπτωση το τµήµα αυτό της κοινόκτητης ιδιοκτησίας (που στο εξής θα αναφέρεται ως "περιορισµένη κοινόκτητη ιδιοκτησία") θα περιγράφεται ειδικά στην εγγραφή της µονάδας: Νοείται περαιτέρω, εκτός αν προνοείται διαφορετικά στους Κανονισµούς, ότι οι κύριοι των µονάδων µπορούν, οποιαδήποτε στιγµή µετά την εγγραφή της κοινόκτητης οικοδοµής και των µονάδων της και µε απόφαση των κυρίων του εβδοµήντα πέντε τοις εκατόν (75%) τουλάχιστο της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και, εφόσον ικανοποιείται σχετικά ο Διευθυντής, να αποφασίσουν να χαρακτηριστεί ως περιορισµένη κοινόκτητη ιδιοκτησία ορισµένο τµήµα της και να παραχωρηθεί σε ορισµένη ή ορισµένες µονάδες για αποκλειστική χρήση: Νοείται περαιτέρω ότι ο Διευθυντής δύναται να εγγράψει κοινόκτητη ιδιοκτησία ως περιορισµένη κοινόκτητη ιδιοκτησία αν η άρνηση του κυρίου της µονάδας να συγκατατεθεί στο χαρακτηρισµό τµήµατος της κοινόκτητης ιδιοκτησίας ως περιορισµένης κοινόκτητης ιδιοκτησίας υπερβαίνει προφανώς τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη ή ο κοινωνικός ή οικονοµικός σκοπός του δικαιώµατός του: Νοείται περαιτέρω ότι καµιά απόφαση δεν µπορεί να ληφθεί δυνάµει της προηγούµενης επιφύλαξης αναφορικά µε τις σκάλες, τη στέγη, τα θεµέλια, τους κυρίως τοίχους που στηρίζουν ολόκληρη την κοινόκτητη ιδιοκτησία, τους ανελκυστήρες, τους διαδρόµους και τους χώρους ή τις εγκαταστάσεις που προορίζονται να εξυπηρετούν όλους ή κάποιους από τους κυρίους. Κάθε απόφαση που παραβαίνει τη διάταξη αυτή θα είναι άκυρη και χωρίς αποτέλεσµα και καµιά εγγραφή δεν θα διενεργείται δυνάµει αυτής.
(2)Το πιστοποιητικό εγγραφής µονάδας θα αναφέρει και την τυχόν περιορισµένη κοινόκτητη ιδιοκτησία που παραχωρήθηκε στη µονάδα αυτή για αποκλειστική χρήση. Θα πρέπει επίσης, να αναφερθεί στο στάδιο αυτό, ότι ουδεμία αναφορά γίνεται από αμφότερες τις πλευρές αναφορικά με την ύπαρξη διαχειριστικής επιτροπής καθώς επίσης και κατά πόσο έχουν εγγραφεί οποιοιδήποτε κανονισμοί που διέπουν τη λειτουργία της κοινόκτητης οικοδομής ή ότι στην απουσία τους θα εφαρμόζονται οι πρότυποι κανονισμοί. Για σκοπούς του σταδίου αυτού όμως και μόνο, δεν θεωρώ ότι θα ήταν ορθό να κριθεί το νόμιμο της ενέργειας των εναγομένων, του ενάγοντα ή ακόμη και των άλλων συνιδιοκτητών να επεμβαίνουν στους κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής μπροστά από τα καταστήματα τους. Εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να έχει εγγραφεί οποιοδήποτε δικαίωμα για περιορισμένη χρήση του μέρους του κοινόχρηστου χώρου στο οποίο επεμβαίνουν και χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι. Εν όψει των πιο πάνω και χωρίς να αξιολογώ τις εκατέρωθεν θέσεις κρίνω ότι έχει καταδειχθεί ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής του ενάγοντα. Είναι αποδεκτό και από τις δύο πλευρές ότι οι εναγόμενοι επεμβαίνουν σε κοινόχρηστο χώρο μπροστά από τα καταστήματα τους. Η νομιμότητα της ενέργειας τους ή όχι και κατά πόσο το μέρος αυτός χρησιμοποιείται κατόπιν συμφωνίας της πλειοψηφίας των ιδιοκτητών ή κατά πόσο αυτό δύναται να εγγραφεί ως μέρος περιορισμένης χρήσης καθώς επίσης και ότι λειτουργούν την επιχείρηση τους καθόλα νόμιμα, είναι ζητήματα που θα επιλυθούν κατά την ακρόαση της αγωγής όταν το Δικαστήριο θα έχει πλήρη και ολοκληρωμένη εικόνα για την ακριβή κατάσταση των πραγμάτων. Δεν είναι επί του παρόντος να αξιολογηθούν οι εκατέρωθεν εκδοχές σε σχέση με το ζήτημα αυτό. Ο ενάγοντας δεν έχει υποχρέωση στο παρόν στάδιο να αποδείξει την υπόθεση του στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Αυτό θα γίνει κατά το στάδιο της δίκης στην οποία θα μπορεί να προσκομίσει και άλλη επιπρόσθετη μαρτυρία. Εκείνο που απαιτείται στο παρόν στάδιο είναι κάτι λιγότερο από απόδειξη της υπόθεσης του ενάγοντα και η μαρτυρία που παρουσιάζεται να καταδεικνύει πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Δεδομένων των ισχυρισμών του ενάγοντα, την ύπαρξη των ισχυριζόμενων αντικειμένων και κατασκευών εντός μέρους των κοινόχρηστων χώρων και την χρήση τους από τους εναγομένους κρίνω ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής του ενάγοντα και ότι πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60. Η τρίτη και τελευταία προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 είναι η δυσκολία ή η αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Στις περιπτώσεις που η απόδοση στον ενάγοντα αποζημιώσεων θα είναι επαρκής θεραπεία για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε το προσωρινό διάταγμα δεν θα πρέπει να εκδίδεται. Αναγνωρίζεται όμως ότι ο κάτοχος του οποίου το δικαίωμα δεν αμφισβητείται, νομιμοποιείται prima facie σε διάταγμα προστασίας κατοχής του, ανεξάρτητα από το αν υφίσταται οικονομική ζημιά ή όχι. Στην Κοσμά v. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169 έχει λεχθεί ότι το θέμα δεν είναι η οικονομική δυνατότητα του εναγομένου να ικανοποιήσει ενδεχόμενη επιτυχή αξίωση του ενάγοντα για αποζημιώσεις, αλλά το κατά πόσο η μη άμεση παράδοση κατοχής στον ενάγοντα θα καθιστούσε δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Επίσης, στην Κυρρίσαββα v. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 λέχθηκε ότι η εξέταση της πιο πάνω προϋπόθεσης περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. O ενάγοντας αιτητής ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι επεμβαίνουν στον κοινόχρηστο χώρο με τον τρόπο που περιγράφει στην ένορκη του δήλωση και με τον τρόπο αυτό αποκόπτουν την πρόσβαση στο εστιατόριο του, αφού τα τραπεζάκια και οι καρέκλες και οι πάσσαλοι που υποστηρίζουν τέντες και/ή άλλα αντικείμενα είναι τοποθετημένα μέσα στο διάδρομο και χώρο μπροστά από την καφετέρια - μπυραρία των εναγομένων, ο οποίος οδηγεί στο εστιατόριο του. Επίσης, αναφέρει ότι όταν ανοίξουν τις τέντες που τοποθέτησαν μπροστά από την καφετέρια τους θα αποκόψουν την ορατότητα του δικού του εστιατορίου. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι τον εμποδίζουν αυτό και τους πελάτες του από το να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους. Παρά τους πιο πάνω ισχυρισμούς του ενάγοντα, θα πρέπει να εξεταστούν και οι ισχυρισμοί των εναγομένων καθώς επίσης και οι φωτογραφίες που επισυνάπτονται από εκατέρωθεν τις πλευρές για να γίνει αντιληπτή η κατάσταση που επικρατεί στην οικοδομή. Σύμφωνα με την Τεχνική Έκθεση - τεκμήριο 5 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα αλλά και τις φωτογραφίες - τεκμήριο 6 φαίνεται ότι η επέμβαση λαμβάνει χώρα στους κοινόχρηστους χώρους μπροστά από τα καταστήματα των εναγομένων και δίπλα από το κατάστημα του ενάγοντα. Βλέποντας και τις φωτογραφίες τεκμήριο 3 που επισυνάπτονται στην ένσταση και λαμβάνοντας υπόψη και τους ισχυρισμούς αυτής, φαίνεται εκ πρώτης όψεως ότι κατά ανάλογο τρόπο και ο ενάγοντας επεμβαίνει και χρησιμοποιεί τους κοινόχρηστους χώρους μπροστά από το κατάστημα του. Επίσης, προκύπτει ότι, τόσο τα καταστήματα των εναγομένων όσο και αυτό του ενάγοντα εκτείνονται μέχρι και το πεζοδρόμιο από όπου υπάρχει είσοδος και στα δύο. Επομένως, προκύπτει εκ πρώτης όψεως ότι από την ενέργεια των εναγομένων δεν αποκόπτεται η είσοδος στο κατάστημα του ούτε η πρόσβαση σε αυτό και όπως φαίνεται από την επί τόπου κατάσταση δεν προκύπτει να επηρεάζεται η άσκηση της επιχείρησης του λόγο μη πρόσβασης σε αυτή. Πέραν τούτου, οι ισχυρισμοί του περί πρόκλησης οχληρίας στον εξωτερικό χώρο των καταστημάτων των εναγομένων και στους κοινόχρηστους χώρους λόγο του ότι μεταδίδεται μουσική παράνομα και εν γένει ότι αυτός ο χώρος λειτουργεί παράνομα, δεν στοιχειοθετείται επαρκώς ούτε το Δικαστήριο μπορεί εκ πρώτης όψεως να καταλήξει σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Εκείνο το οποίο προκύπτει εκ πρώτης όψεως είναι ότι η επιχείρηση των εναγομένων λειτουργεί νόμιμα με σχετική άδεια του Κ.Ο.Τ. και δεν φαίνεται να υπάρχουν οποιεσδήποτε καταγγελίες για παρανομίες από τη λειτουργία της επιχείρησης τους. Ως εκ τούτου δεν φαίνεται να υπάρχει μια τέτοια ζημιά η οποία ενδεχομένως να μην μπορεί να υπολογιστεί σε χρήμα στο μέλλον ή καλύτερα να μπορεί να λεχθεί ότι οι ενέργειες αυτές των εναγομένων προκαλούν στον ενάγοντα ανεπανόρθωτη ζημιά. Εκείνο το οποίο προκύπτει να επηρεάζεται από τις ενέργειες των εναγομένων, είναι κατ' ουσία η αποστέρηση από τον ενάγοντα της χρήσης του 4,14% μεριδίου που κατέχει και έχει δικαίωμα στον κοινόχρηστο χώρο που χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι. Δεν συγκεκριμενοποιείται με την αίτηση και την ένορκη δήλωση η έκταση των κοινόχρηστων χώρων που χρησιμοποιούν οι ενάγοντες και κατ' επέκταση η έκταση που αναλογεί στον ενάγοντα. Η απώλεια όμως αυτή της χρήσης του πιο πάνω μεριδίου του ενάγοντα, όποιο και αν είναι, θεωρώ ότι μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα στο μέλλον που θα είναι ίση με την ενοικιαστική του αξία και η μη άμεση παράδοση της κατοχής του μεριδίου αυτού που κατέχεται εξ' αδιαιρέτου στον εν λόγω κοινόχρηστο χώρο δεν θα καθιστούσε δύσκολο στο μέλλον την απόδοση δικαιοσύνης. Πέραν τούτου, δεν προκύπτει ότι στην περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα υπάρξει αλλοίωση του μέρους αυτού η οποία δεν θα μπορούσε στο μέλλον να αποκατασταθεί. Παρόλο που υπάρχουν ισχυρισμοί του ενάγοντα ότι οι κατασκευές των εναγομένων είναι μόνιμες, εντούτοις σε άλλο μέρος της ένορκης του δήλωσης, αναφέρει ότι κατά τους χειμερινούς μήνες, η επέμβαση στον κοινόχρηστό χώρο σταματά αφού οι εναγόμενοι μετακινούν τα αντικείμενα τα οποία τοποθετούν στο μέρος. Θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση, διαχωρίζεται από αυτή στην Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1Γ Α.Α.Δ. 1848. Σε εκείνη την υπόθεση η παρανομία της εφεσίβλητης ήταν ξεκάθαρη, χωρίς κανένα δικαίωμα από το Νόμο ή οποιαδήποτε συμφωνία και τοποθέτησε τραπέζια, καρέκλες και ανθώνες μπροστά από την είσοδο της πολυκατοικίας, ιδιοκτησίας των Εφεσειόντων αλλοιώνοντας το χώρο έμπροσθεν της ανατολικής εισόδου με όλα τα συνεπακόλουθα. Εδώ η επέμβαση των εναγομένων, δεν έχει τέτοια έκταση και προεκτάσεις. Πρόκειται για επέμβαση σε μέρος του κοινόχρηστου χώρου της οικοδομής μπροστά από το κατάστημα και επιχείρηση της. Και πέραν τούτου, υπάρχει και ο ισχυρισμός ότι αυτό έγινε κατόπιν συμφωνίας, κάτι το οποίο θα κριθεί κατά τη δίκη. Επίσης, να αναφερθεί ότι ο ενάγοντας στην παρούσα υπόθεση δεν είναι ο ιδιοκτήτης της υπόλοιπης κοινόκτητης οικοδομής ούτε φαίνεται να εκπροσωπεί και τους άλλους δικαιούχους του μέρους αυτού των κοινόχρηστων χώρων. Αντιθέτως, προκύπτει ότι η πλειονότητα αυτών συγκατατίθεται στη χρήση του μέρους αυτού από τον ενάγοντα. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, η κρίση μου είναι ότι στην παρούσα περίπτωση δεν προκύπτει με βάση όλα τα γεγονότα, να προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον ενάγοντα από την χρήση από τους εναγόμενους μέρους των κοινόχρηστων χωρών μπροστά από τα καταστήματα τους. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ακόμη και να θεωρηθεί ότι εκ πρώτης όψεως παραβιάζεται το δικαίωμα του ενάγοντα να χρησιμοποιεί το μερίδιο του στον εν λόγω κοινόχρηστο χώρο και το Δικαστήριο θα πρέπει να προστατέψει αυτό το δικαίωμα του, τότε θα πρέπει να εξεταστεί και το ισοζύγιο της ευχέρειας (balance of convenience) και κατά πόσο το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος. Στην παρούσα περίπτωση όπως προκύπτει τόσο από την αίτηση όσο και από την ένσταση, τόσο οι εναγόμενοι όσο και ο ενάγοντας αλλά και άλλοι κάτοχοι καταστημάτων στην κοινόκτητη οικοδομή χρησιμοποιούν μέρος των κοινόχρηστων χώρων της οικοδομής μπροστά από τα καταστήματα τους για σκοπούς διεξαγωγής της επιχείρησης ή των εργασιών τους. Ο ενάγοντας, ο οποίος είναι ο δικαιούχος του 4,14% επί των κοινόχρηστων χώρων και του χώρου που φαίνεται να χρησιμοποιούν οι εναγόμενοι ουσιαστικά ζητεί υπό τη μορφή προσωρινού μέτρου τη άρση της εν λόγω επέμβαση από τον εναγόμενο. Έχει αναφερθεί και ανωτέρω, ότι δεν προκύπτει από τις ενέργειες αυτές των εναγομένων να εμποδίζεται ο ενάγοντας από το να συνεχίσει να ασκεί τις εργασίες και επιχείρηση του από αυτή την ενέργεια των εναγομένων. Επίσης, προκύπτει ότι εκείνο το οποίο αποστερείται από τον ενάγοντα είναι η χρήση του μεριδίου του στο μέρος αυτό των κοινόχρηστων χώρων. Περαιτέρω, έχει προκύψει ότι και ο ίδιος ο ενάγοντας χρησιμοποιεί ανάλογα το κοινόχρηστο χώρο μπροστά από το δικό του εστιατόριο και κατάστημα. Σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είχε ως αποτέλεσμα οι εναγόμενοι να αναγκαστούν να άρουν κάθε επέμβαση στον κοινόχρηστο χώρο μπροστά από τα καταστήματα τους που ουσιαστικά θα επέφερε και το τέλος της διαφοράς χωρίς να μπορούν να υπερασπιστούν το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα τους στις πράξεις τους αυτές ενώ ο ενάγοντας να συνεχίζει να χρησιμοποιεί το χώρο μπροστά από το δικό του κατάστημα. Κάτι τέτοιο θεωρώ ότι θα προκαλούσε αδικία στους εναγομένους και θα τους έφερνε σε δυσμενέστερη θέση έναντι του ενάγοντα. Σίγουρα στην παρούσα υπόθεση δεν εξετάζεται τυχόν παρανομία ή επέμβαση του ενάγοντα σε κοινόχρηστους χώρους αλλά αυτή των εναγομένων. Πέραν τούτου όμως, τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα τα οποία θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και μόνο. Δεν θεωρώ ότι είναι ορθό υπό τη μορφή προσωρινού διατάγματος και χωρίς το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία και να έχει ολοκληρωμένη εικόνα για το τι ακριβώς επικρατεί στην κοινόκτητη οικοδομή, επί της αγωγής ενός συνιδιοκτήτη και μόνο ο οποίος κατέχει μόλις το 4,14% επί των κοινόχρηστων χώρων και τη στιγμή που και ο ίδιος κάνει χρήση των εν λόγω χώρων μπροστά από το κατάστημα του, να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την απόκτηση πλεονεκτήματος από τον ενάγοντα έναντι των εναγομένων και θα τους έθετε σε δυσμενέστερη θέση. Από την άλλη η ζημία του ενάγοντα θα είναι η αποστέρηση της χρήσης του μεριδίου του επί του συγκεκριμένου κοινόχρηστου χώρου, κάτι το οποίο θα μπορεί να αποτιμηθεί και να αποζημιωθεί με χρήμα κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Πέραν των πιο πάνω, θα πρέπει να εξεταστεί και μια άλλη παράμετρος στην παρούσα αίτηση και αυτή σχετίζεται με τα αιτούμενα διατάγματα. Τα διατάγματα τα οποία ζητούνται ως προσωρινό μέτρο με την παρούσα αίτηση, είναι ταυτόσημα με αυτά που ζητούνται ως θεραπείες στην αγωγή. Ουσιαστικά ζητείται η παύση άλλα και η άρση οποιασδήποτε παράνομης επέμβασης των εναγομένων στον κοινόχρηστο χώρο. Δεν αποκλείεται φυσικά η έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς την θεραπεία που ζητείται στην αγωγή (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas [1984] 1 C.L.R. 263). Aυτό όμως μπορεί να γίνει μόνο όταν υπάρχουν ειδικές περιστάσεις και μόνο σε καθαρές υποθέσεις και όπου το Δικαστήριο αισθάνεται υψηλού βαθμού ασφάλεια ότι στο τέλος θα φανεί ότι ορθά εδόθη ενδιάμεσο διάταγμα (βλ. Locabail International Finance Ltd v. Agroexport and others [1986] 1 ALL. E.R. 901). Επίσης, στην Michael v. Brevinos
(1969)1 C.L.R. 578 διαφαίνεται ότι δεν μπορεί να αποδοθεί η κυρίως θεραπεία της αγωγής με την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες περιπτώσεις. Δεν θεωρώ ότι είναι η περίπτωση στην παρούσα υπόθεση. Κατ' αρχή πέραν του απαγορευτικού διατάγματος ζητείται και προστακτικό διάταγμα με το οποίο να αίρεται η οποιαδήποτε επέμβαση των εναγομένων στους κοινόχρηστους χώρους. Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, θα πρέπει να εξεταστούν κατά το στάδιο της ακρόασης της αγωγής διάφορα θέματα που εγείρονται, να ξεκαθαρίσει η κατάσταση η οποία επικρατεί στην συγκεκριμένη κοινόκτητη οικοδομή, να εξεταστεί η σημασία των συγκαταθέσεων των συνιδιοκτητών για χρήση των κοινόχρηστων χώρων μπροστά από τα καταστήματα τους, κατά πόσο υπάρχει οποιαδήποτε διαχειριστική επιτροπή για την κοινόκτητη οικοδομή σύμφωνα με το Νόμο για το οποίο δεν γίνεται καμία αναφορά και κατά πόσο νόμιμα λειτουργούν οι εν λόγω επιχειρήσεις. Επίσης, προκύπτει ότι οι εν λόγω επεμβάσεις στον κοινόχρηστο χώρο από τους εναγόμενους έγιναν από το Μάϊο - Ιούνιο 2014 και ότι όλοι οι κάτοχοι τέτοιων καταστημάτων το ίδιο πράττουν. Επομένως, φαίνεται ότι όλα αυτά αποτελούν μέρος του status quo ante στην συγκεκριμένη κοινόκτητη οικοδομή. Eπιπρόσθετα, σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα ουσιαστικά αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα και τον τερματισμό της διαφοράς των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος για την ταχύτατη προώθηση της εκδίκασης της υπόθεσης σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Είναι νομολογημένο ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν πρέπει να αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο συνυφασμένο με την εξασφάλιση ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Ο διάδικος που επιδιώκει ενδιάμεση θεραπεία οφείλει ταυτόχρονα να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ. και Άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453). Στην παρούσα περίπτωση, παρατηρώ ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε με γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα στις 07/04/2015 και μέχρι σήμερα, παρόλο που έχουν παρέλθει 7 σχεδόν μήνες, δεν έχει καταχωρηθεί ακόμη Έκθεση Απαίτησης για προώθηση της παρούσας αγωγής κατ' εκτροπή από τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η συμπεριφορά αυτή του ενάγοντα τείνει να καταδείξει ότι τα προσωρινά διατάγματα τα οποία επιζητεί αποτελούν αυτοσκοπό και όχι ως μια ενδιάμεση θεραπεία μέχρι την τελική διάγνωση των δικαιωμάτων του, που αυτό γίνεται στα πλαίσια της δίκης της αγωγής (βλ. ΑΚΗΣ (ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΔΕΜΑΤΩΝ ΕΞΠΡΕΣ) ΛΤΔ ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ AKIS EXPRESS v. C. KOUKKOURIS TRADING CO. LTD ΕΜΠΟΡΕΥΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΩΝΥΜΙΑ ARIS EXPRESS
(1998)1Α Α.Α.Δ. 149). Η συμπεριφορά αυτή του ενάγοντα σε συνδυασμό με τα πιο πάνω που ανέφερα εμποδίζουν το Δικαστήριο από το να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι το γεγονός και μόνο ότι οι εναγόμενοι επεμβαίνουν σε μέρος των κοινόχρηστων χώρων της κοινόκτητης οικοδομής δεν είναι αρκετό για να εκδοθεί προσωρινό και μάλιστα προστακτικό διάταγμα για παύση και άρση της εν λόγω επέμβασης. Όσο ξεκάθαρη και αν είναι η επέμβαση δεν δικαιολογεί από μόνη της την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Διαφορετικά θα οδηγούμαστε σε καθιέρωση αρχής ότι τέτοια ενδιάμεση θεραπεία μπορεί να δοθεί χωρίς άλλο ("as a matter of course") που δεν είναι έτσι. Στο σύγγραμμα Kerr on Injuctions, Sixth Edition, p.92 αναφέρονται τα ακόλουθα: «...Ιf the right at law is clear and the breach clear, and serious damage is likely to arise to the plaintiff if the defendant is allowed to proceed with what he is doing or threatens to do, an injuction will be granted pending the trial of the right. But if the right at law is not clear or the breach is doubtful, and no irreparable injury can arise to the plaintiff pending the trial of the right, the case resolves itself into a question of comparative convenience...". (oι υπογραμμίσεις δικές μου). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και για τους λόγους που ανέφερα, κρίνω ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων και η αίτηση θα πρέπει να αποτύχει. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.)............. Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.