← Κύπρος

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Donna Marie Cooper, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Έμιλυ Λεμονιάτη κ.α., Αρ. Αγωγής :- 101 / 2015, 2

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Donna Marie Cooper, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Έμιλυ Λεμονιάτη κ.α., Αρ. Αγωγής :- 101 / 2015, 25/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A227 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 101 / 2015 Μεταξύ:- Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Ενάγουσα Και 1. Donna Marie Cooper, Αγγλικό Διαβατήριο υπ'αρ. 650730458, από 16 Carneybaun Park, Portrush, BT56 8PH, U.K., δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου της Έμιλυ Λεμονιάτη 2. David George Cooper, Αγγλικό Διαβατήριο υπ'αρ. 621053855, από 16 Carneybaun Park, Portrush, BT56 8PH, U.K.,, δια του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Έμιλυ Λεμονιάτη 3. Χαράλαμπος Όθωνος Αναπτυξιακή Λιμιτεδ Εναγόμενοι Μονομερής Αίτηση για Απόφαση Ημερομηνίας 18/6/2015 Ημερομηνία :- Τετάρτη 25η Νοεμβρίου 2015 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια :- κα. Γιώτα Μιλτιάδου για Γιώτα Μιλτιάδου & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Παναγιώτα Τσαπούτσιη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Η αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση τέθηκε για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου στις 29/6/2015 ως επίσης στη συνέχεια και στις 6/7/2015 κατά την οποία ημερομηνία εξηγήθηκε από το Δικαστήριο πως θα πρέπει να ακουστεί επιχειρηματολογία αναφορικά με το θέμα της επίδοσης σε σχέση με τους εναγομένους 1 και 2. Ως εκ τούτου ορίστηκε η αίτηση για ακρόαση αρχικά στις 15/9/2015 ως επίσης στη συνέχεια στις 7/10/2015 κατά την οποία ημερομηνία η ευπαίδευτη δικηγόρος της ενάγουσας παρουσίασε γραπτή αγόρευση προς υποστήριξη του αιτήματος της ενάγουσας. Μετά και από ορισμό της αίτησης για τυχόν διευκρινίσεις στις 14/10/2015 η απόφαση επιφυλάχθηκε. [ 2 ] Ο λόγος για τον οποίο το Δικαστήριο θεώρησε ορθό όπως ακουστεί επιχειρηματολογία αναφορικά με το θέμα της επίδοσης προέκυψε από το ίδιο το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του επιδότη σε σχέση με την επίδοση τόσο προς την εναγόμενη 1 όσο και προς τον εναγόμενο 2. Επί της οποίας αναφέρεται χαρακτηριστικά το εξής. Εξηγεί ο επιδότης πως επίσημο αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος επιδόθηκε αφήνοντας το στην παρουσία της «...Εμιλυ Λεμονιατη η οποία αρνήθηκε να παραλαβη διοτι το πληρεξουσιο που ειχε δεν προνοει την παραλαβη τετοιων εγγραφων και γιατι δεν εχει επικοινωνια μαζι τους τα τελευταια χρονια». [ 3 ] Δεν θεωρώ αναγκαίο όπως παραθέσω στο σύνολο της την επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης δικηγόρου της ενάγουσας ως προς το ότι η προαναφερόμενη επίδοση θα πρέπει να θεωρηθεί καλή επίδοση από το Δικαστήριο και πως κατ΄ επέκταση θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εις βάρος αμφότερων των εναγομένων 1 και 2 στην απουσία τους. Αξίζει να σημειωθεί πως σύμφωνα με αυτή την επιχειρηματολογία καθόλου δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο οι «ισχυρισμοί περί μη επικοινωνίας» της Έμιλυς Λεμονιάτη με τους αντιπροσωπευόμενους της. Επιπλέον, προβάλλεται και η θέση πως το επίδικο πληρεξούσιο παραμένει έγκυρο και νόμιμο καθότι ουδέποτε τερματίστηκε η σύμβαση αντιπροσωπείας ή οι αντιπροσωπευόμενοι ή η πληρεξούσιος αντιπρόσωπος ανακάλεσαν το γενικό πληρεξούσιο. Ενώ η κατ΄ ισχυρισμό έλλειψη επικοινωνίας δεν καθιστά το πληρεξούσιο άκυρο με αποτέλεσμα «αυτομάτως» η Έμιλυ Λεμονιάτη να παύει να εκτελεί τα καθήκοντα της όπως αυτά ανατέθηκαν στην ίδια από τους εναγομένους 1 και 2. Ούτε και η πάροδος μεγάλου χρονικού διαστήματος καθιστά το πληρεξούσιο άκυρο. [ 4 ] Υπενθυμίζω απλά πως η ημερομηνία υπογραφής του επίδικου πληρεξουσίου εγγράφου, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται ως τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης για την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2, είναι 9/12/2006 ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε στις 26/1/2015 και η επίδοση του προς την Έμιλυ Λεμονιάτη έγινε στις 4/5/2015. Δηλαδή, η επίδοση έγινε περίπου 8 χρόνια μετά και από την υπογραφή του πληρεξουσίου εγγράφου. [ 5 ] Εύλογα, υπό αυτές τις περιστάσεις, κρίθηκε από το Δικαστήριο πως θα έπρεπε να εξεταστεί κατά πόσο η επίδοση η οποία έγινε προς το συγκεκριμένο άτομο είναι καλή. Κατά πόσο δηλαδή αυτή μπορεί να θεωρηθεί ως καλή επίδοση σε σχέση με τους εναγομένους 1 και 2. Ιδιαίτερα δε λαμβάνοντας υπόψη και τους ισχυρισμούς της Έμιλυς Λεμονιάτη όπως αυτοί καταγράφονται επί της ένορκης δήλωσης του επιδότη. [ 6 ] Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς εντός της παραγράφου 8 της έκθεσης απαίτησης κατά «...ή περί την 18/03/2008 και μετά από γραπτό αίτημα των Εναγομένων αρ. 1 και 2, μέσω της πληρεξούσιας αντιπροσώπου τους κ. Έμυλι Λεμονιάτη, υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και της πληρεξούσιας αντιπροσώπου των Εναγομένων αρ. 1 και 2, Συμφωνία και/ή Βασική Συμφωνία και/ή Συμφωνία Δανείου και/ή τραπεζικών διευκολύνσεων...». Αντίγραφο της συμφωνίας αυτής επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ως τεκμήριο 5. [ 7 ] Σύμφωνα με τον τίτλο της αγωγής οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Ενώ σύμφωνα και με την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι Βρετανοί υπήκοοι, ενάγονται ως πρωτοφειλέτες στεγαστικού δανείου ενώ κατά πάντα προς την αγωγή ουσιώδη χρόνο «διαμένουν μόνιμα» στο Ηνωμένο Βασίλειο. [ 8 ] Επομένως, οι εναγόμενοι 1 και 2 βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας. Σε περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας τυγχάνουν εφαρμογής συγκεκριμένοι κανονισμοί από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους όμως δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στη νομική βάση της αίτησης. Ουσιαστικά με το αίτημα της η ενάγουσα δεν δίδει οποιαδήποτε ιδιαίτερη σημασία στο συγκεκριμένο δεδομένο. Καθώς η ευπαίδευτη δικηγόρος της θεωρεί ως επαρκή την επίδοση η οποία έγινε εντός δικαιοδοσίας στην πληρεξούσιο αντιπρόσωπο των εναγομένων 1 και 2. Το Δικαστήριο όμως δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός πως όντως οι εναγόμενοι 1 και 2 βρίσκονται εκτός δικαιοδοσίας. [ 9 ] Στη Δ.6 θ. 1 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας, στο βαθμό στον οποίο αυτή είναι σχετική με το θέμα υπό εξέταση, αναφέρονται τα ακόλουθα. "1. Subject to section 15 of the Courts of Justice Law, Cap. 11, service out of the jurisdiction of a writ of summons or notice of a writ of summons may be allowed by the Court or a, Judge whenever- (
  2. a)...; or (
  3. b)...; or (
  4. c)...; or (
  5. d)...; or (
  6. e)the action is one brought to enforce, rescind, dissolve, annul, or otherwise affect a contract or to recover damages or other relief for or in respect of the breach of a contract- (
  7. i)made in Cyprus, or (
  8. ii)made by or through an agent trading or residing in Cyprus on behalf of a principal trading or residing out of Cyprus, ...; or '' [ 10 ] Βεβαίως σε περίπτωση κατά την οποία εγκρίνεται γενικά επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία στην οποία όμως δεν κρίνεται απαραίτητο όπως γίνει η οποιαδήποτε ιδιαίτερη αναφορά εντός αυτής της απόφασης [ 11 ] Προνοείται όμως στη Δ.5 θ. 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας , σε περίπτωση όπου υπάρχει αντιπρόσωπος εντός δικαιοδοσίας, πως με άδεια του Δικαστηρίου η επίδοση μπορεί να γίνει προς τον συγκεκριμένο αντιπρόσωπο. Εντούτοις, ειδοποίηση του συγκεκριμένου διατάγματος με το οποίο παραχωρείται τέτοια άδεια ως επίσης επίσημο αντίγραφο του διατάγματος αλλά και το ίδιο το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει να αποστέλλεται προς τον εναγόμενο εκτός δικαιοδοσίας. [ 12 ] Αναφέρονται σχετικά στην Δ.5 θ. 8 τα ακόλουθα. "8. Where a contract has been entered into in Cyprus by or through an agent residing or carrying on business in Cyprus on behalf of a principal residing or carrying on business outside Cyprus, a writ of summons in an action relating to or arising out of such contract may, by leave of the Court or a Judge given before the determination of such agent's authority or of his business relations with the principal, be served on such agent. Notice of the Order giving such leave and an office copy thereof and of the writ of summons shall forthwith be sent by prepaid double-registered post letter to the defendant or defendants at his or their address out of the jurisdiction : provided that nothing in this Rule shall invalidate or affect any other mode of service provided by these Rules.'' [ 13 ] Εφαρμόζοντας τα όσα προνοούνται σχετικά στη Δ.5 θ. 8 και διατηρώντας υπόψη τα όσα ισχυρίζεται σχετικά η ενάγουσα διαπιστώνονται τα εξής. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εκ μέρους αντιπροσωπευόμενων οι οποίοι κατοικούν εκτός Κύπρου έχει συνομολογηθεί μία σύμβαση από αντιπρόσωπο τους η οποία διεξάγει εργασίες στην Κύπρο (δηλαδή την άσκηση του δικηγορικού επαγγέλματος). Το κλητήριο ένταλμα προκύπτει από αγωγή σε σχέση ή εξαιτίας τέτοιας σύμβασης. Επομένως παρέχεται η δυνατότητα, με άδεια του Δικαστηρίου, πριν από τη λήξη της εξουσιοδότησης του αντιπροσώπου ή της επιχειρηματικής της σχέσης με τους αντιπροσωπευόμενους της, όπως το κλητήριο ένταλμα επιδοθεί σε τέτοια αντιπρόσωπο. Βεβαίως, όπως αναφέρεται και πιο πάνω, ειδοποίηση του διατάγματος με το οποίο θα δίδεται τέτοια άδεια και επίσημο αντίγραφο του και το ίδιο το κλητήριο ένταλμα θα πρέπει αμέσως να αποστέλλεται με προπληρωμένη διπλοσυστημένη επιστολή στους εναγομένους στη διεύθυνση τους εκτός της δικαιοδοσίας. Νοουμένου ότι τίποτε στο συγκεκριμένο κανονισμό θα ακυρώνει ή επηρεάζει οποιαδήποτε άλλη μέθοδο επίδοσης η οποία προνοείται από τους κανονισμούς. [ 14 ] Η ενάγουσα στη συγκεκριμένη περίπτωση έχει επιλέξει όπως επιδώσει την αγωγή βασισμένη στο επίδικο πληρεξούσιο έγγραφο. Συνεπώς εφόσον η επίδοση βασίζεται στη σχέση αντιπροσωπείας μεταξύ των εναγομένων 1 και 2 και της δικηγόρου η οποία υπέγραψε την επίδικη συμφωνία εκ μέρους τους αναμφίβολα θα έπρεπε να είχε ακολουθηθεί η προαναφερόμενη διαδικασία. Αντιθέτως η ενάγουσα δίχως να επιδιώξει την εφαρμογή αυτής της διαδικασίας επέλεξε όπως προχωρήσει σε συνήθη και απλή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος προς την πληρεξούσιο αντιπρόσωπο των εναγομένων 1 και 2. Όπως δηλαδή συνηθίζεται σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση όπου ο εναγόμενος κατοικεί σε γνωστή διεύθυνση εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. [ 15 ] Αξίζει να σημειωθεί, σε σχέση με τη Δ.5 θ. 8, πως στο Annual Practice του 1958 (το ούτω καλούμενο White Book) αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη O. 9 r. 8A, η οποία είναι και η αντίστοιχη διαταγή με τη Δ.5 θ.8,:- "The power of serving an agent given by this Rule is one that must be exercised with very great caution. It was not at all intended by this Rule to do away with service out of the jurisdiction in ordinary cases. The power to make an order under this Rule is discretionary, and except under exceptional circumstances, it ought not to be exercised in cases where there is no difficulty in getting an order for and effecting service out of the jurisdiction in the ordinary way. An order should not be made under this Rule merely because the defendant has contracted by or through an agent in this country. The application for an order under this Rule should in each case be supported by an affidavit going fully into the circumstances relating to the making of the contract and the difficulties that exist in effecting service out of the jurisdiction in the ordinary way. The mere statement that the defendant resides out of the jurisdiction and has made a contract through an agent within the jurisdiction is not sufficient. .. The order should not be made as a matter of course, but only where special circumstances are shown, justifying the application of the Rule." [ 16 ] Βεβαίως το Δικαστήριο θα εξέταζε το κατά πόσο θα έπρεπε να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια σε περίπτωση κατά την οποία όντως η ενάγουσα είχε επιλέξει να ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδικασία. Παρά και την ύπαρξη όμως αντιπροσώπου εντός δικαιοδοσίας, επέλεξε να επιδώσει το κλητήριο ένταλμα σε εναγομένους εκτός δικαιοδοσίας, προφανώς, σύμφωνα δηλαδή και με την επιχειρηματολογία της ευπαίδευτης δικηγόρου της, με τον ίδιο τρόπο που θα επέδιδε σε περίπτωση κατά την οποία οι εναγόμενοι δεν ήταν εκτός δικαιοδοσίας. [ 17 ] Το θέμα της επίδοσης μίας αγωγής είναι ιδιαίτερα σημαντικό καθότι είναι δικαιοδοτικό υπό την έννοια πως χωρίς νόμιμη ή παραδεκτή επίδοση του κλητηρίου εντάλματος το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να προχωρήσει (βλ. σχετικά την απόφαση Lion Insurance Agency Ltd. v. Αδάμου Νικηφόρου

(2004)1 Α.Α.Δ. 1610). [ 18 ] Η ίδια η θεμελίωση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Αναφέρονται σχετικά στις σελίδες 700 εώς 701 της Philippou v. Philippou
(1986)1 C. L. R. 689 τα ακόλουθα,:- "The Court can exercise jurisdiction only when the writ or summons is served on the defendant within the jurisdiction or by the "assumed" jurisdiction which gave the Courts a discretionary circumscribed power to summon absent defendants whether Cypriots or foreign. The service of the writ or summons was something equivalent thereto. The summons is essential as the foundation of the Court's jurisdiction. When a writ cannot legally be served upon a defendant, the Court can exercise no jurisdiction over him. Jurisdiction, according to the English Law and the system of law obtaining in this country, is based on the act of personal service. It is far otherwise in other systems where service is in no sense a foundation of jurisdiction, but merely a sine qua non before effective action is allowed. Now service being the foundation of jurisdiction, it follows that that service naturally and normally would be service within the jurisdiction. But there is an exception to this normal rule, and that is service out of the jurisdiction. This, however, is not allowed as a right but is granted in the discretion of the Judge as a privilege, and the rule in question here prescribes the limits within which that discretion should be exercised—See Johnson v. Taylor Bras. and Company Ltd., [1920] A. C. 144). Service within the jurisdiction is governed by 0.5 of the Rules. Service out of the jurisdiction is provided for in 0.6 which is cast in identical terms as the old English 0.11
(1). This Order confers upon the Court a new power whereby it is enabled to exercise jurisdiction in particular cases which seem to it to fall within the spirit as well as the letter of the various classes of case provided for. This is not service of a writ as a right; it may only be "allowed"; it is discretionary. The controlling words of r. 1 are "service .... may be allowed by the Court or a Judge", and then follow categories (a) - (h).'' [ 19 ] Σχετική επί του θέματος είναι και η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Unitica Enterprises Ltd
(2004)1Β Α. Α. Δ. 730 στην οποία υπάρχει και αναφορά σε μέρος του προαναφερόμενου αποσπάσματος από την Philippou v. Philippou. [ 20 ] Διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω κρίνω πως η επίδοση η οποία έγινε στις 4/5/2015 δεν θα πρέπει να γίνει δεκτή ως καλή επίδοση όπως και δεν γίνεται βεβαίως. Έχοντας υπόψη και την κατάληξη του Δικαστηρίου σε αυτό το συμπέρασμα θεωρώ πως δεν χρειάζεται να εξεταστεί κατά πόσο υπό τις περιστάσεις οι εναγόμενοι 1 και 2 όντως θα λάμβαναν γνώση αναφορικά με την ύπαρξη της αγωγής βάσει και της επίδοσης η οποία έγινε σε άτομο το οποίο ισχυρίζεται πως πλέον δεν έχει επικοινωνία μαζί με τους συγκεκριμένους εναγομένους. Τέλος, εφόσον όπως κρίνεται η επίδοση η οποία έγινε δεν είναι καλή, κατ΄ επέκταση η ενάγουσα δεν αποκτά το δικαίωμα είτε όπως να είχε καταχωρήσει είτε όπως συνεχίσει να προωθεί την αίτηση της για την έκδοση απόφασης εναντίον των εναγομένων 1 και 2. Επομένως, η αίτηση απορρίπτεται δίχως οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα έξοδα της. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.