← Κύπρος

Γιαννάκης Πολυβίου κ.α. ν. M.C.N.V. GEORGIOU TRADING CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2702/13, 1/12/2015

Γιαννάκης Πολυβίου κ.α. ν. M.C.N.V. GEORGIOU TRADING CO. LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2702/13, 1/12/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A234 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2702/13 Μεταξύ:

  1. Γιαννάκης Πολυβίου εκ Πάφου
  2. Στέλιος Γ. Πολυβίου εκ Πάφου
  3. Ελένη Πολυβίου εκ Πάφου Εναγόντων και
  4. M.C.N.V. GEORGIOU TRADING CO. LTD εκ Πάφου
  5. Νίκος Γεωργίου εκ Πάφου
  6. Μαρία Γεωργίου εκ Πάφου
  7. Νατάσα Ν. Γεωργίου εκ Πάφου Εναγομένων ΚΑΙ ΔΙ΄ ΑΝΤΑΞΙΩΣΕΩΣ
  8. M.C.N.V. GEORGIOU TRADING CO. LTD εκ Πάφου
  9. Νίκος Γεωργίου εκ Πάφου
  10. Μαρία Γεωργίου εκ Πάφου
  11. Νατάσα Ν. Γεωργίου εκ Πάφου Εναγόντων και
  12. Γιαννάκης Πολυβίου εκ Πάφου
  13. Στέλιος Γ. Πολυβίου εκ Πάφου
  14. Ελένη Πολυβίου εκ Πάφου
  15. Βαλεντίνος Πολυβίου εκ Πάφου
  16. Νεόφυτος Πολυβίου εκ Πάφου Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση για διαγραφή Ανταπαίτησης ημερ. 26.3.2014 ---------------------------- Ημερομηνία: 1.12.2015 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κα Α. Κορακίδου (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Κ. Χριστοφόρου) Για Εναγόμενους-Καθ΄ ων η αίτηση: κα Μαραβελάκη για κ. Π. Κλεοβούλου και κ. Ν. Παπαθεοχάρους (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ε. Κνέκνα) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων ποσόν €131.400 (οι Ενάγοντες 1 και 3 ποσόν €117.300 και ο Ενάγων 2 ποσό €14.100) με έρεισμα κατ΄ ισχυρισμό δάνειο το οποίο παρεχώρησαν σε εκείνους για την αντιμετώπιση προβλημάτων ρευστότητας στη λειτουργία πρατηρίου βενζίνης που διατηρούσαν. Οι Εναγόμενοι αρνούνται την οποιαδήποτε οφειλή και αξίωση προς τους Ενάγοντες. Με το δικόγραφο της Υπεράσπισης εγείρουν ανταπαίτηση εναντίον των Εναγόντων και εναντίον ακόμη δύο προσώπων τους οποίους κατέστησαν εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενους με αρ. 4 και
  17. Εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4 κατέστη ο Βαλεντίνος Πολυβίου, υιός των Εναγόντων 1 και 3 και σύζυγος της Εναγόμενης
  18. Αποτελεί ισχυρισμό των Εναγομένων πως ο εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος 4, στο εξής ο Βαλεντίνος, στον οποίον είχαν ανατεθεί καθήκοντα ταμία της επιχείρησης πρατηρίου, ετύγχανε απόλυτης εμπιστοσύνης των Εναγομένων, την οποία εκμεταλλεύτηκε επιδιδόμενος σε καταχρήσεις και καταδολίευση των Εναγομένων. Ότι οι Εναγόμενες 3 και 4 υπέγραψαν εν λευκώ επιταγές τις οποίες ο Βαλεντίνος εξέδιδε προς όφελος διαφόρων προσώπων μεταξύ αυτών και επ΄ ονόματι των Εναγόντων. Ισχυρίζονται πως ο Βαλεντίνος εξέδωσε άνευ νομίμου αιτίας προς όφελος των Εναγόντων 1 και 3 επιταγές ύψους €73.150 και επ΄ ονόματι του Εναγόμενου 2 επιταγές ύψους €22.
  19. Διατείνονται πως οι καταχρήσεις και οι καταδολιεύσεις του Βαλεντίνου επέφεραν ζημιά στους Εναγόμενους ύψους €2.500.000, ποσό το οποίο ανταπαιτούν εναντίον όλων των εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγομένων. Στον εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 5 αποδίδουν την ιδιότητα του συνεργού και βοηθού του Βαλεντίνου, ο οποίος ως τραπεζικός υπάλληλος ήταν γνώστης της τραπεζικής πρακτικής και συμβούλευε τον Βαλεντίνο πώς να εξαπατήσει και καταδολιεύσει τους Εναγόμενους. Με την κρινόμενη αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 26.3.2014 επιζητείται: «α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τη διαγραφή της ανταξιώσεως των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1-3 στην ανταξίωση στην άνω υπόθεση. β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον παραμερισμό της επίδοσης της ανταξίωσης στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή στους εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενους 4 και
  20. γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τη διαγραφή της ανταξίωσης στην υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον των εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων 4 και 5.» Η εκδίκαση της παρούσας αίτησης καθυστέρησε καθόσον, εξ΄ όσων προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου, ταυτόχρονα εκδικάζονταν άλλες αιτήσεις όπως για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων για τα οποία εξεδόθηκαν αποφάσεις και κατεχωρήθησαν αντίστοιχες εφέσεις. Συνεπεία της εκκρεμότητας των ενδιάμεσων διαταγμάτων είχε αποφασισθεί στις 20.11.14 από το εκδικάζον Δικαστήριο η αναστολή της εκδίκασης της κρινόμενης αίτησης μέχρι την έκδοση απόφασης επί του εκδικαζόμενου τότε συντηρητικού διατάγματος. Οι Εναγόμενοι ενίστανται στο αίτημα τούτο των Εναγόντων και προβάλλουν με τους εγειρόμενους λόγους ένστασης τη μη πλήρωση των προϋποθέσεων για έγκριση του αιτήματος αλλά την ύπαρξη των προϋποθέσεων και του αναγκαίου υποβάθρου για τη συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης με την Αγωγή. Αμφότεροι οι συνήγοροι ανέπτυξαν με γραπτές αγορεύσεις τη θέση και επιχειρηματολογία τους, ιδιαίτερη μνεία των οποίων γίνεται κατωτέρω, όπου κρίνεται απαραίτητο. Αμφότεροι έκαναν μνεία της σχετικής Διάταξης 21 θ.10 καθώς και της απόφασης στην υπόθεση Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)

(1992)1 A.Α.Δ. 710, στην οποία αναλύθηκε η σχετική διάταξη. Το κρινόμενο θέμα διέπεται από τη Δ.21 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπου πραγματεύεται το δικαίωμα, μεταξύ άλλων, του Εναγόμενου για έγερση ανταπαίτησης. Προβλέπει η Διαταγή 21 θ.8 πως «όπου ένας Εναγόμενος με την υπεράσπιση του προβάλλει οποιαδήποτε ανταπαίτηση η οποία εγείρει ζητήματα μεταξύ του και του ενάγοντα μαζί με οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα, θα προσθέτει στον τίτλο της υπεράσπισης του ένα ακόμη τίτλο παρόμοιο με τον τίτλο σε έκθεση απαίτησης, και να παραθέτει τα ονόματα όλων των προσώπων που, αν μια τέτοια ανταπαίτηση θα εφαρμοζόταν σαν ανταγωγή, θα ήταν εναγόμενοι σε τέτοια ανταγωγή, και θα παραδίδει την υπεράσπιση του σε όσους από αυτούς είναι διάδικοι στην αγωγή εντός της περιόδου που απαιτείται να την παραδώσει στον ενάγοντα.» Με το θεσμό 10 της ίδιας Διαταγής παρέχεται στον Ενάγοντα ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο κατέστη εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενος, να ισχυρισθεί ότι θα έπρεπε να εγερθεί ξεχωριστή αγωγή και όχι να εξεταστεί το θέμα στα πλαίσια ανταπαιτήσεως, οπότε το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να διατάξει τον αποκλεισμό και διαγραφή αυτής. Οι δικονομικοί κανόνες δεν περιορίζουν τα επίδικα θέματα που μπορεί να αποτελέσουν το αντικείμενο ανταπαίτησης, ούτε επιβάλλουν την ύπαρξη συνάφειας με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Η Δ.21 θ.10 αποβλέπει στην εξισορρόπηση του δικαιώματος αυτού με το δικαίωμα του Ενάγοντος για απρόσκοπτη διεξαγωγή της δίκης. Αντίστοιχη των θεσμών μας διάταξη είναι η O21. r.15, όπου αναφέρεται στο Annual Practice 1958 πως με αυτή παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο να αποκλείσει σε περιπτώσεις την Ανταπαίτηση. Μεταξύ των λόγων που σημειώνονται είναι πως θα επέφερε μη αναγκαία ή μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής ή ότι η εκδίκαση της ανταπαίτησης θα επέφερε αμηχανία ή άλλως πως δυσχέρεια στον αντίδικο. Ανάλυση των αρχών που διέπουν τη διακριτική αυτή εξουσία του Δικαστηρίου έγινε στην Σιακόλας (ανωτέρω) και υιοθετήθηκαν στην μεταγενέστερη Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους
(2000)1 (B) A.A.Δ. 787, σελ. 804: «
(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
(2)Η σχετική εξουσία του δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21 θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι η συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ΄ αυτό το ενδεχόμενο.» Ισχυρίζεται η συνήγορος των Αιτητών πως οι απαιτήσεις των Εναγομένων στην ανταξίωση τους εναντίον των Εναγόντων δεν υποστηρίζονται από γεγονότα στην υπεράσπιση όπως προνοεί η Δ.21 θ.7Α. Ότι η αξίωση των Εναγομένων μέσα από τα γεγονότα που προβάλλονται στην υπεράσπιση εναντίον των Εναγόντων δεν είναι η ίδια με την αξίωση τους εναντίον των Εναγομένων 4 και 5 στην ανταξίωση τους όπως προνοεί η Δ.21 θ.8
(1)(δεν είναι along with). Προβαίνει δε με την αγόρευση της σε λεπτομερή αναφορά της διαφοράς των διαδίκων. Δεν θα γίνει ιδιαίτερη ενασχόληση και αναφορά σε αυτή, διότι εξειδικεύονται στοιχεία μαρτυρίας και απόδειξης της υπόθεσης. Αντίθετα, οι συνήγοροι των Εναγομένων προβάλλουν την άποψη πως η ανταπαίτηση των Εναγομένων έχει πρόδηλη συνάφεια και είναι αλληλένδετη με την απαίτηση των Εναγόντων. Υποστηρίζουν πως δεδομένου ότι η υπεράσπιση των Εναγομένων δεν διαφέρει από άποψη ισχυρισμών από την ανταπαίτηση τους δεν ενδέχεται να προκληθεί καθυστέρηση και ως εκ τούτου δυσχέρεια στο δικαίωμα των Εναγόντων για απρόσκοπτη διεκπεραίωση της δίκης ούτε και περιπλοκή ή σύγχυση στη διεξαγωγή της δίκης συνεπεία της συνεκδίκασης της αγωγής με την ανταπαίτηση όπως ισχυρίζονται οι Ενάγοντες. Στο Annual Practice 1960, σελ. 505 επεξηγείται ως εξής το πεδίο εφαρμογής του πιο πάνω αγγλικού θ.11 Δ.21, ο οποίος αντιστοιχεί με το θ.8
(1)της Δ.21, (όπως παρατίθεται στην Leathergoods (ανωτέρω)): "Limitations to Counterclaim under this Rule.
(1)The plaintiff must be a defendant to the counterclaim (Harris v. Gamble, 6 Ch. D. 748; Furness v. Booth, 4 Ch. D. 587), otherwise recourse must be had to O. 16A, in the case of a claim for indemnity against a co-defendant (Central African Co. v. Grove, 48 L.J. Ex. 510). But the fact that the third party could not have been a defendant to the plaintiff's claim makes no difference (Turner v. Hednesford Gas Co. 3 Ex. D. 145).
(2)This Rule does not apply where the defendant's claim against the third person is alternative only to his claim against the plaintiff, and not 'along with' it (Times Cold Storage Co. v. Lowther,
(1911)2 K.B. 100; cf. Evans v. Buck, 4 Ch. D. 432); but a claim against the plaintiff and a third person jointly or in the alternative separately is allowable (Smith v. Buskell
(1919)2 K.B. 362; see Child v. Stenning, 7 Ch. D. 413; Dear v. Sworder, 4 Ch. D. 476).
(3)A third person not a party cannot be joined as co-plaintiff with defendant .................................................. .........
(4)The counterclaim under this Rule must ask for relief relating to or connected with the subject-matter of the plaintiff's claim............................................. ........................". Σε μετάφραση: «Περιορισμοί στην ανταπαίτηση δυνάμει του θεσμού αυτού:
(1)Ο ενάγων πρέπει να είναι εναγόμενος στην ανταπαίτηση (Harris v. Gamble, 6 Ch. D. 748; Furness v. Booth, 4 Ch. D. 587), άλλως πρέπει να καταφύγουμε στη Δ.16Α στην περίπτωση αξίωσης για αποζημίωση εναντίον συνεναγομένου (Central African Co. v. Grove, 48 L.J. Ex. 510). Ωστόσο το γεγονός ότι ο τριτοδιάδικος δεν μπορούσε να ήταν εναγόμενος στην αξίωση του ενάγοντα δεν κάμνει διαφορά (Turner v. Hednesford Gas Co. 3 Ex. D. 145).
(2)Ο θεσμός αυτός δεν εφαρμόζεται εκεί που η αξίωση του εναγομένου εναντίον του τρίτου προσώπου είναι μόνο διαζευκτική της αξίωσης του εναντίον του ενάγοντα και όχι 'μαζί με αυτή' (Times Cold Storage Co. v. Lowther,
(1911)2 K.B. 100; cf. Evans v. Buck, 4 Ch. D. 432). Ωστόσο αξίωση εναντίον του ενάγοντα και ενός τρίτου προσώπου από κοινού ή διαζευκτικά κεχωρισμένα είναι επιτρεπτή (Smith v. Buskell
(1919)2 K.B. 362; βλ. Child v. Stenning, 7 Ch. D. 413; Dear v. Sworder, 4 Ch. D. 476).
(3)΄Ενα τρίτο πρόσωπο που δεν είναι διάδικος δεν μπορεί να συνενωθεί ως συνεγάγων με τον εναγόμενο ...
(4)Η ανταπαίτηση δυνάμει του θεσμού αυτού πρέπει να αξιώνει θεραπεία που σχετίζεται ή συνδέεται με το αντικείμενο της αξίωσης του ενάγοντα ...............». Έχουν ανωτέρω καταγραφεί οι θέσεις των μερών και η διαφορά τους όπως προβάλλεται μέσα από τα δικόγραφα. Κυρίαρχο σημείο της Απαίτησης είναι δάνειο που κατά καιρούς και διαστήματα παρεχόταν στους Εναγόμενους, έναντι του οποίου καταβαλλόταν ενίοτε κάποιο ποσό, με αποτέλεσμα να παραμείνει υπόλοιπο για το οποίο καταχωρήθηκε η αγωγή ύψους €131.
  1. Αναφέρεται στην αγωγή πως το αίτημα για το δανειζόμενο ποσό προερχόταν σε αρκετές περιπτώσεις από τους Εναγόμενους μέσω του Βαλεντίνου, ιδιαίτερα ενόψει της συγγενικής τους σχέσης. Σε άλλες περιπτώσεις κατατίθετο επιταγή επ΄ ονόματι της Εναγόμενης 1, στο λογαριασμό της στην τράπεζα. Οι Εναγόμενοι διατείνονται πως ο Βαλεντίνος ενεργούσε για προσωπικό όφελος, δεν τοποθετούσε χρήματα στο ταμείο της εταιρείας αλλά αντίθετα την καταδολίευσε με αποτέλεσμα τη χρεωκοπία της και την πρόκληση ζημιάς ύψους €2.500.000 το οποίο και ανταπαιτούν. Με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι πως η παράγραφος 27 του δικογράφου τους παραπέμπει στους ισχυρισμούς που διαλαμβάνονται στις παραγράφους 20 έως 26 της Έκθεσης Υπεράσπισης τους οι οποίοι αποτελούν τη βάση της ανταξίωσης τους. Σ΄ εκείνες τις παραγράφους περιγράφεται η λειτουργία της επιχείρησης τους και τα δάνεια στα οποία μετείχαν για επίτευξη της λειτουργίας της. Περιγράφονται επίσης οι δόλιες, αυθαίρετες και «ληστρικές», όπως τις χαρακτηρίζουν μέθοδοι και ενέργειες του εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου 4 σε συνεργασία με τον εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 5 για καταδολίευση των Εναγομένων στο ποσό που ανταξιώνεται ύψους €2.500.
  2. Οι Εναγόμενοι 3 και 4 ανταξιώνουν ποσό €1.025.000 το οποίο δανείστηκαν για να αγοράσουν τις μετοχές της εταιρείας η οποία διαχειριζόταν την επιχείρηση του πρατηρίου βενζίνης. Αξιώνουν επίσης ποσό €650.000 ως ποσό το οποίο ζημιώθηκαν από την τιμή στην οποία αναγκάσθηκαν να πωλήσουν την επιχείριση τους. Ο Εναγόμενος 2 αξιώνει ποσό €1.168.000 με το οποίο, όπως αναφέρει στην έκθεση υπεράσπισης του, χρηματοδότησε την αγορά της επιχείρησης του πρατηρίου. Όλες οι ανωτέρω αξιώσεις, σχέσεις και ενέργειες δεν φέρονται να αποδίδουν μέσω της έκθεσης υπεράσπισης δόλιες ενέργειες ή οποιεσδήποτε ενέργειες εκ μέρους των Εναγόντων. Η περιγραφείσα εκμετάλλευση, κλοπή και καταδολίευση, αποδίδεται στον εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενο 4 (Βαλεντίνο) με τη «συνδρομή», όπως περιγράφεται, του εξ΄ ανταπαιτήσεως Εναγόμενου
  3. Αυτή είναι που οδήγησε στην ανταξίωση εναντίον όλων, περιλαμβανομένων των Εναγόντων όπως περιγράφεται στο παρακλητικό της ανταπαίτησης. Είναι πρόδηλον από τα ανωτέρω πως παρά το γεγονός ότι το όνομα Βαλεντίνος είναι εκείνο που χρησιμοποιείται από τους διαδίκους (με διαφορετική ιδιότητα από τον καθένα) όμως δεν υπάρχει ούτε προσδίδει το έρεισμα για την αναγκαιότητα συνεκδίκασης αγωγής και ανταξίωσης. Ούτε την συνάφεια μεταξύ απαίτησης και ανταπαίτησης. Είναι επίσης πρόδηλον πως η εκδίκαση της ανταπαίτησης και η μαρτυρία που θα απαιτηθεί για απόδειξη του αξιούμενου ποσού και όλων των δόλιων κ.λ.π. ενεργειών θα επιφέρει σημαντική δυσχέρεια στους Ενάγοντες και σημαντική καθυστέρηση στην υπόθεση. Λέχθηκε στη Σιακόλας (ανωτέρω): «Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ΄ αυτό το ενδεχόμενο. Παρόλο που η συνάφεια των επίδικων θεμάτων της ανταπαίτησης μ΄ εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση ανταπαίτησης η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης, λόγω της ασυνάφειας των επίδικων θεμάτων και ιδίως το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής, συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.» Στην ανωτέρω απόφαση μνημονεύεται η Said Galip v. Umit Suleyman
(1963)2 C.L.R. 129, η οποία ασχολήθηκε με την εφαρμογή και ερμηνεία της Δ.21 θ.10. Στην εν λόγω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο διέταξε τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης σε αγωγή για την οφειλή χρέους βάσει ομολόγου παρά την συγγενικότητα του θέματος της ανταπαίτησης με την απαίτηση, που επίσης συνίστατο στη διεκδίκηση οφειλής βάσει ομολόγου για ισάξιο ποσό, ενόψει της καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής που θα επροκαλείτο από τον χρόνο που θα απαιτείτο για την επίλυση νομικών θεμάτων που εγείρονταν από την ανταπαίτηση. Ενόψει όλων των ανωτέρω η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως οι παράγραφοι α, β και γ της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΜ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: (Αίτηση για διαγραφή Ανταπαίτησης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.