← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Παράσχου Παράσχου κ.α., Αγ. Αρ. 846/2015, 23/3/2015

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Παράσχου Παράσχου κ.α., Αγ. Αρ. 846/2015, 23/3/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2015:A44 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΩΝ: Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Αγ. Αρ. 846/2015 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσας και

  1. Παράσχου Παράσχου
  2. Βασιλικής Δασκαλοπούλου Παρασκευά
  3. Χαράλαμπου Παράσχου Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση για Παραμερισμό Επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος ημερομηνίας 29/10/
  4. Ημερομηνία: 23/03/
  5. Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο αρ. 3 - Αιτητή: κα Α. Χριστοδούλου για κ. Νίκο Α. Τσιαπαλή. Για την Ενάγουσα - Καθ' ής η Αίτηση: κα Μ. Κορακίδου. E N Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο εναγόμενος αρ. 3 - αιτητής, με την υπό κρίση αίτηση, αιτείται τις ακόλουθες θεραπείες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται το Κλητήριο Ένταλμα και/ή η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγής, στο βαθμό που αφορά τους εναγομένους 1 και
  6. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απορρίπτεται και/ή να αναστέλλεται η παρούσα αγωγή και/ή η περαιτέρω διαδικασία στην παρούσα αγωγή, στο βαθμό που αφορά τους εναγομένους 1 και
  7. Γ. Οποιοδήποτε άλλο διάταγμα και/ή θεραπεία ήθελε το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 5, κανονισμοί 1 - 7, Διαταγή 16, κανονισμός 9, Διαταγή 27, κανονισμοί 1,2 και 3, Διαταγή 48, κανονισμοί 1 - 13, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις συμφυείς εξουσίες, στη γενική πρακτική, νομολογία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις αρχές του Δικαίου της Επιείκιας. Υποστηρίζεται επίσης, από την ένορκη ομολογία του κ. Χαράλαμπου Παρασκευά, εναγομένου αρ.
  8. Σε αυτή αναφέρει ότι στις 15/10/2015 του επιδόθηκε η παρούσα αγωγή τόσο σε σχέση με αυτόν όσο και σε σχέση με τους εναγομένους 1 και 2 δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου για υποκατάστατο επίδοση, το οποίο εκδόθηκε στις 18/09/2015, κατόπιν σχετικής αίτησης της ενάγουσας. Ο αδελφός του, εναγόμενος 1 και η σύζυγος του εναγομένη 2, σύμφωνα με όσα γνωρίζει βρίσκονται πάνω από ένα χρόνο στην Ελλάδα, όπου έχουν μεταβεί για μόνιμη εγκατάσταση και πριν εγκαταλείψουν την Κύπρο λόγω έντονων καυγάδων και λογαμαχιών οι σχέσεις τους τόσο με αυτόν όσο και με τους γονείς τους διαταράχτηκαν ανεπανόρθωτα. Εξηγεί στην συνέχεια τους λόγους που οδήγησαν στη διατάραξη των σχέσεων τους και αναφέρει ότι πληροφορήθηκαν μέσω μηνύματος που του έστειλε ο αδελφός του προτού φύγει ότι φεύγει οικογενειακώς για την Ελλάδα, από όπου κατάγεται η σύζυγος του για μόνιμη εγκατάσταση. Πιο κάτω στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι με την επίδοση σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος της με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή αναφορικά με τους εναγομένους 1 και 2 δεν υπάρχει περίπτωση να ενημερωθούν, αφού ούτε οποιαδήποτε επαφή ή επικοινωνία έχουνε, ούτε γνωρίζει οποιοδήποτε αριθμό τηλεφώνου ή διεύθυνση που διαμένουν. Η ενάγουσα - καθ' ης η αίτηση με την ένσταση την οποία καταχώρησε προβάλλει 5 λόγους ένστασης ως ακολούθως:
  9. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να προωθεί την υπό εξέταση αίτηση.
  10. Ο αιτητής προέβηκε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση χωρίς να είναι εξουσιοδοτημένος να πράξει τούτο.
  11. Η αίτηση είναι πραγματικά και κατ' ουσία αβάσιμη.
  12. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη.
  13. Η αίτηση είναι καταχρηστική και θα προκαλέσει αδικαιολόγητη σπατάλη δικαστικού χρόνου. Η ένσταση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 5, κανονισμός 9, Διαταγή 16, κανονισμοί 1 μέχρι 11 και Διαταγή 48, κανονισμοί 1 - 13, στη νομολογία και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται επίσης από την ένορκη ομολογία κάποιας Μαρίας Χριστοφόρου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της ενάγουσας η οποία γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αναφέρεται η εν λόγω ενόρκως δηλούσα, στο διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο εκδόθηκε στις 18/09/2015 για υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους εναγομένους 1 και 2 μέσω του εναγομένου 3 και ότι στις 15/10/2015 έγινε επίδοση με τον τρόπο αυτόν. Περαιτέρω, αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 στις 29/10/2015 καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία μέσω του δικηγόρου τους και ακολούθως ο εναγόμενος 3 καταχώρησε την παρούσα αίτηση. Τα πιο πάνω γεγονότα τα οποία αναφέρει προκύπτουν και από το φάκελο του Δικαστηρίου. Είναι η θέση της επίσης, ότι ο εναγόμενος 3 δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης και οι μόνοι που νομιμοποιούνται να το πράξουν είναι οι εναγόμενοι 1 και
  14. Αναφέρει επίσης, ότι οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν λάβει γνώση για την παρούσα αγωγή αφού έχουν προχωρήσει με την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης. Η ακρόαση της παρούσας αίτησης διεξήχθη στη βάση γραπτών αγορεύσεων τις οποίες αμφότερες οι πλευρές κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχω διεξέλθει, με πολλή προσοχή των εν λόγω αγορεύσεων, τις λαμβάνω σοβαρά υπόψη μου και δεν κρίνω αναγκαίο να αναφερθώ σε αυτές στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Σύμφωνα με τη Διαταγή 16, Θεσμός 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining an order to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside this service upon him of the writ or notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service.» Στην Γεωργιάδης v. Χάσικου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1136 στην οποία έγινε αναφορά στην πιο πάνω Διαταγή, αποφασίστηκε ότι κατ' αντίθεση με την Αγγλική αντίστοιχη διάταξη, η Κυπριακή Διάταξη 16, Θεσμός 9 δίδει τη δυνατότητα σε εναγόμενο είτε χωρίς να καταχωρήσει εμφάνιση είτε καταχωρώντας εμφάνιση υπό διαμαρτυρία να ζητήσει την ακύρωση της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Στην παρούσα περίπτωση οι εναγόμενοι 1 και 2, μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στον εναγομένο 3, σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 18/09/2015, καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία. Ακολούθως, όμως δεν προχώρησαν οι ίδιοι με αίτηση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της επίδοσης σε αυτούς ή του διατάγματος που εξουσιοδοτούσε τον τρόπο που έγινε η επίδοση. Η Διαταγή 16, Θεσμός 9 αναφέρεται σε «defendant» του οποίου επιδίδεται η αγωγή και του δίδει το δικαίωμα να αμφισβητήσει αυτήν την επίδοση και τον τρόπο που έγινε καθώς επίσης και οποιοδήποτε διάταγμα που εξουσιοδοτεί μια τέτοια επίδοση. Προκύπτει ξεκάθαρα με βάση την πιο πάνω διάταξη και κανονισμό ότι είναι ο εναγόμενος που τον αφορά και του επιδίδεται η αγωγή που μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για να παραμερίσει την επίδοση ή το διάταγμα που την επιτρέπει και όχι ο οποιοσδήποτε τρίτος στον οποίο ενδεχομένως να έγινε η επίδοση σε αυτόν για λογαριασμό του. Στην περίπτωση που η επίδοση γίνεται σε εναγόμενο με τρόπο άλλο από αυτόν που προνοούν οι Θεσμοί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, προϋπόθεση για παραμερισμό της είναι η ακύρωση του εν λόγω διατάγματος που εξουσιοδότησε τον τρόπο με τον οποίο έγινε. Τα πιο πάνω υποστηρίζονται και από την S.P.P. Projects Limited v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 A.A.Δ. 762 η οποία αφορούσε αίτηση από εναγόμενο για παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος η οποία εξουσιοδοτήθηκε να γίνει σε αυτόν στο εξωτερικό. Σε εκείνη την υπόθεση λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης, και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση.» Στην παρούσα περίπτωση ο τρόπος με τον οποίο το διάταγμα του Δικαστηρίου επέτρεψε την επίδοση στους εναγομένους 1 και 2 ήταν μέσω του αιτητή. Αυτό δεν σημαίνει όμως, με βάση τις πρόνοιες της Δ.16, Θεσμός 9 ότι αυτός (ο αιτητής) έχει και δικαίωμα να αμφισβητήσει τον τρόπο αυτό επίδοσης στους εναγομένους 1 και 2 προσωπικά αλλά είναι οι ίδιοι οι εναγόμενοι 1 και 2 που έχουν ένα τέτοιο δικαίωμα. Θα μπορούσε η επίδοση να επιτρεπόταν ή να εξουσιοδοτείτο γίνει με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, όπως για παράδειγμα με δημοσίευση στην εφημερίδα ή δια θυροκολλήσεως στην κατ' ισχυρισμό κατοικία των εναγομένων 1 και 2. Σε αυτή την περίπτωση θα είχε δικαίωμα ο οποιοσδήποτε τρίτος να αμφισβητήσει την επίδοση αυτή; Κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται στην πιο πάνω διαταγή. Πέραν τούτου, στην παρούσα περίπτωση παρατηρείται και το εξής παράδοξο: Οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία μετά την επίδοση σε αυτούς της αγωγής μέσω του εναγομένου 3 και αντί να προχωρήσουν οι ίδιοι με την παρούσα αίτηση, προχωρεί ο αιτητής υπό την προσωπική του ιδιότητα και ούτε καν για λογαριασμό τους. Επίσης, ούτε καν ζητείται με την αίτηση, η ακύρωση ή ο παραμερισμός του διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο εξουσιοδοτείτο ο τρόπος με τον οποίο έγινε η επίδοση στους εναγομένους 1 και 2, παρόλο που στην ένορκη ομολογία του αιτητή εκείνο το οποίο φαίνεται να αναφέρει είναι ότι κακώς εκδόθηκε το εν λόγω διάταγμα. Παρά τα πιο πάνω, ακόμη και να θεωρείτο ότι ο αιτητής στόχευε την ακύρωση του εν λόγω διατάγματος, οι πρόνοιες της Διαταγής 48, Θεσμός 8
(4)και η νομολογία πάλι δεν προκύπτει να του δίνουν ένα τέτοιο δικαίωμα. Η Διαταγή 48, Θεσμός 8
(4)αναφέρει ότι « Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just.» Έχοντας υπόψη τις πρόνοιες του πιο πάνω Κανονισμού αλλά και της νομολογίας εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι δεν είναι το οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για ακύρωση διατάγματος το οποίο εκδόθηκε μονομερώς αλλά πρόσωπο το οποίο επηρεάζεται από αυτό. Στην Κουή v. Χριστοδούλου
(2010)1 Α.Α.Δ. 401 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η Δ.48 Θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στην οποία βασίστηκε η εφεσείουσα για την υποβολή της προαναφερόμενης αίτησης της, δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις "any person" (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48 θ.8
(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δεν έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διαδίκους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά (Δέστε Heli-Air v. Drescher
(1988)1 A.A.Δ. 234). (Βλ. επίσης Μινέρβα Ασφαλιστική Εταιρεία (Δημόσια) Λτδ v. Μαρίας Λόντου
(2012)1 Α.Α.Δ. 738). Στην παρούσα περίπτωση το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε από το Δικαστήριο για υποκατάστατο επίδοση της αγωγής στους εναγομένους 1 και 2, σχετίζεται και αφορά αυτούς τους εναγομένους αυτούς και δεν αφορά τον εναγομένο 3 - αιτητή. Δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι υπό αυτές τις περιστάσεις ο εναγόμενος 3 έχει locus standi για να ζητά την ακύρωση του, που εν πάσει περιπτώσει δεν είναι αυτό που ζητά με την αίτηση του αλλά τον παραμερισμό της επίδοσης προς τους εναγομένους 1 και
  1. Αυτό είναι κάτι που μόνο οι ίδιοι εναγόμενοι 1 και 2 μπορούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου και όχι ο εναγόμενος 3 - αιτητής ή το οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο. Ως εκ τούτου, θεωρώ ότι οι λόγοι ένστασης ευσταθούν και ο αιτητής δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα αίτηση ούτε δικαιούται να ζητά τον παραμερισμό της επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος προς τους εναγομένους 1 και
  2. Όσον αφορά τον άλλο λόγο ένστασης που σχετίζεται με την κατάχρηση της διαδικασίας, εν όψει την πιο πάνω κατάληξης μου κρίνω ότι παρέλκει η εξέταση του. Εν πάσει όμως περιπτώσει, δεν αναφύεται από τα γεγονότα της παρούσας αίτησης οποιαδήποτε κατάχρηση ή αλλότριο κίνητρο στην προώθηση της. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται με έξοδα υπερ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου 3 - αιτητή, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)................. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.