BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ν. BRIAN STEPHEN HARDING κ.α., Αρ. Αγωγής: 994/13, 30/1/2015

(1)ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 9/8/13,

(2)ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 11/11/13 ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ,

(3)ΤΗΣ ΕΠΙΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΚΑΙ

(4)ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΑΠΟΡΡΙΨΗΣ Η ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΜΕΤΡΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΚΑΙ/Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΧΡΟΝΟ ΦΑΝΕΙ ΔΙΚΑΙΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ Ημερομηνία: 30 Ιανουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για τον Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κ. Π. Χατζήπαναγης για Σ. Παρπαρίνος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Νεοφυτίδης για Αντώνη Ανδρέου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση είναι τραπεζικός οργανισμός και ασκεί τραπεζικές εργασίες. Στα πλαίσια των εργασιών της, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης, παρείχε δάνειο στον Εναγόμενο 1 - Αιτητή, ύψους CHF454.000,00 δυνάμει σύμβασης δανείου ημερομηνίας 6/3/08, για αγορά από την Εναγόμενη 2 μιας κατοικίας με αριθμό Η16 στο "DERYNEIA LAKE VIEW" στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 10135, Τεμάχιο 506, Φ/Σχ. 2-228-380, στη Δερύνεια της επαρχίας Αμμοχώστου. Προς εξασφάλιση του δανείου ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε σύμβαση εκχώρησης, ημερομηνίας 6/3/08, των δικαιωμάτων του που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 6/3/08 μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 για την αναφερθείσα κατοικία, η οποία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο για ειδική εκτέλεση με την ΠΩΕ490/08, ενώ προς καλύτερη εξασφάλιση του δανείου η Εναγόμενη 2, εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα στη Κύπρο, υπέγραψε σύμβαση εγγύησης ημερομηνίας 6/3/08 του εν λόγω δανείου. Επειδή δεν καταβάλλονταν οι δόσεις του δανείου, η Ενάγουσα προειδοποίησε και τερμάτισε την συμφωνία δανείου με επιστολές ημερομηνίας 4/4/11 και 5/12/11 προς τους Εναγόμενους 1 και 2 και στη συνέχεια καταχώρησε την παρούσα αγωγή στις 9/8/13 αξιώνοντας το ποσό των CHF436.215,43, τόκους και έξοδα. Η αγωγή επιδόθηκε στην Εναγόμενη 2 στις 21/8/13 ως εμφαίνεται από το φάκελο του Δικαστηρίου, και κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 19/9/13 εκδόθηκε απόφαση εναντίον της στις 11/11/13 όπως καταδεικνύεται από το φάκελο του Δικαστηρίου. Μετά την επίδοση που έγινε στην Εναγόμενη 2 στις 21/8/13, καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση ημερομηνίας 19/9/13 για (α) έκδοση διατάγματος για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και/ή για επίδοση ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας, στη διεύθυνση 98 WELL HALL ROAD, LONDON SE965LCA, UNITED KINGDOM και (β) διάταγμα για καταχώρηση εμφάνισης εκ μέρους του Εναγομένου 1 εντός 30 ημερών από την επίδοση και (γ) διάταγμα σε περίπτωση μη καταχώρησης εμφάνισης εντός της ορισθείσας προθεσμίας οιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση ή διαδικασία να θεωρείται ως επιδοθείσα αν αναρτηθεί επί του πινακίου του Δικαστηρίου για περίοδο επτά

(7)ημερών. Η αίτηση υποστηρίζετο από την ένορκη δήλωση της Άννας Αντωνίου, υπαλλήλου της Ενάγουσας και δεόντως εξουσιοδοτημένης με την οποία επισυνάπτετο η σύμβαση εγγύησης. Στις 11/11/12 εκδόθηκαν από το Δικαστήριο τα ως άνω διατάγματα. Από το φάκελο του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι αποστάληκαν προς επίδοση μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, (α) η ειδοποίηση κλητηρίου εντάλματος και το κλητήριο ένταλμα, (β) το διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 11/11/13, (γ) η μονομερής αίτηση ημερομηνίας 19/9/13 μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνόδευε, και (δ) η ένορκη δήλωση του Χρίστου Τσαγγαρού ότι μετάφρασε τα πιο πάνω έγγραφα από τα ελληνικά στα αγγλικά και (ε) το τυποποιημένο έντυπο παράκλησης για επίδοση, όλα μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα. Τα (α), (β), (γ), (δ) και (ε) που ήταν τα έγγραφα τα οποία δόθηκαν προς επίδοση μέσω της αρμόδιας αρχής, ήτοι του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, σύμφωνα με την επιστολή του Υπουργείου ημερομηνίας 8/5/14, επιδόθηκαν στις 24/3/14, όπως καταδεικνύεται από την τυποποιημένη βεβαίωση επίδοσης σύμφωνα, με το παράρτημα Ι του Ε.Κ.1393/07, και τον αρ. αναφοράς SFP2014-3927. Όπως φαίνεται από την τυποποιημένη βεβαίωση επίδοσης στο 12.1, που υπάρχει η ένδειξη Χ, η επίδοση έγινε στη διεύθυνση που αναφέρεται ανωτέρω στις 24/3/13, ενώ συμπληρωμένα είναι με την ίδια ένδειξη Χ, το 12.2 the Document was, το Χ 12.2.1 served in accordance with the law of the member state addressed, namely και το 12.2.2 served by the following particular method (please state how), όπου αναγράφεται, The Documents were served by posting them through the defendant's letterbox. This method is good service under rule 6.3

(1)(c) of the Civil Procedure Rules of England and Wales. Επισυνάπτονται δε και τα έγγραφα που επιδόθηκαν και αναφέρονται πιο πάνω. Η ΑΙΤΗΣΗ Ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής με την παρούσα αίτηση επιδιώκει τον παραμερισμό (α) του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 25/6/14, (β) του διατάγματος ημερομηνίας 11/11/13 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, (γ) της επίδοσης της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και (δ) την έκδοση διατάγματος απόρριψης και ή αναστολής μέτρων εκτέλεσης και/ή της δικαστικής διαδικασίας σε χρόνο που θα φανεί δίκαιος για το Δικαστήριο. Η αίτηση εδράζεται στη Δ.2 Θ.2, Δ.4 Θ.1, Δ.6 Θ.6 και 7

(1)(γ), Δ.16 Θ.9, Δ.19 Θ.16, Δ.27 Θ.3, Δ.48 Θ.1-9, 12 και 13, Δ.64 στα άρθρα 2 και 21 του Περί Δικαστηρίων Ν. 14/60, στα άρθρα 2, 5, 6

(1), 15, 16, 17 και 26-31 του Ε.Κ. 44/01, στα άρθρα 4, 7, 8 και 10 του Ε.Κ. 1393/07, στο Annual Practice του 1952 σελίδα 130, στη Νομολογία, επί των γενικών και Συμφυών εξουσιών και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση φαίνονται από την ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την αίτηση, του Σωκράτη Παρπαρίνου, διευθύνοντα σύμβουλου της δικηγορικής εταιρείας που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1, ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί σε αυτή και εξηγεί γιατί δεν προέβη στην ένορκη δήλωση ο ίδιος ο Εναγόμενος 1, γνωρίζει τα γεγονότα ή έλαβε πληροφορίες από τους δικηγόρους του Εναγομένου 1 και τον κ. Χατζηπαναγή που χειρίζεται την υπόθεση. Με την ένορκη δήλωση επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Επιδίωξη του ενόρκως δηλούντος είναι να καταδείξει ότι, (α) το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της αγωγής και (β) η επίδοση των εγγράφων δυνάμει του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δεν έγινε με τον δέοντα τρόπο και/ή δεν επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα και δη στην αγγλική γλώσσα και δεν τηρήθηκαν οι ελάχιστες προϋποθέσεις δυνάμει του Ε.Κ. 1393/07 για να θεωρείται καλή επίδοση. Σε ότι αφορά το θέμα (α) πιο πάνω, ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία εκδίκασης της αγωγής, αφού επικαλείται και απαριθμεί διαπιστώσεις αγγλικής απόφασης για παρόμοια θέματα, προβάλλει τη θέση ότι,

(1)ο Εναγόμενος 1 είναι καταναλωτής στην έννοια των άρθρων 15 και 17 του Ε.Κ.44/01 αφού δεν έχει καμία επαγγελματική σχέση με την αγορά ακινήτων ή δανείων και το αγόρασε ως εξοχικό. Επιπλέον η Ενάγουσα διατηρεί παράρτημα στην Αγγλία ενώ επίσης υπάρχει η Bank of Cyprus U.K. και ως εκ τούτου μπορεί να εναχθεί κάτω από την έννοια των άρθρων 6

(1), 5

(5), 15

(1)(c), 15

(2), 16

(1), 16

(2)και 31 του Ε.Κ. 44/01.

(2)Τα αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία βάσει του άρθρου 27 Ε.Κ. 44/01.

(3)Τα αγγλικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία βάση του άρθρου 5

(1)του Ε.Κ. 44/01 αφού ισχυρίζονται ότι οι ψευδείς παραστάσεις προς τον Εναγόμενο 1 έγιναν στην Αγγλία.

(4)Το ζημιογόνο γεγονός (δηλαδή ψευδείς παραστάσεις) έγινε στην Αγγλία και ως εκ τούτου βάσει του άρθρου 5

(3)του Ε.Κ. 44/01 δικαιοδοσία έχουν τα αγγλικά Δικαστήρια. Όσον αφορά το θέμα (β), πιο πάνω, ισχυρίζεται ότι,

(1)δεν εξασφαλίστηκε άδεια από το Δικαστήριο για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος από την Ενάγουσα,

(2)λανθασμένα εκδόθηκε το διάταγμα επίδοσης ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος στο εξωτερικό αφού δεν υπήρχαν τέτοια γεγονότα και/ή βάση για καλή αγωγή και δη ότι η Ενάγουσα είχε αγώγιμο δικαίωμα στην Κύπρο,

(3)η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 9/8/13 και/ή των σχετικών δικαστικών εγγράφων, έγινε με τρόπο αντικανονικό αφού αυτά απλά αφέθηκαν έξω από την πόρτα της κατοικίας του αδελφού του Εναγομένου 1, όπου διέμενε παλαιότερα ο Εναγόμενος 1 και όχι στον ίδιο στη Νιγηρία όπου διέμενε κατά τον επίδικο χρόνο της αγωγής, παρόλο που η Ενάγουσα γνώριζε λόγω της προηγούμενης επικοινωνίας που είχε με τον Εναγόμενο 1 ή που όφειλε να γνωρίζει,

(4)έλαβε την προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 4/4/11 καθυστερημένα και ως εκ τούτου δεν είχε την ευκαιρία να ανταποκριθεί εντός της προθεσμίας που αναγράφετο στην επιστολή, και

(5)δεν έλαβε την επιστολή τερματισμού της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 5/12/11 και ως εκ τούτου είναι παράτυπος, αντικανονικός και παράνομος ο τερματισμός της σύμβασης δανείου. Τέλος αναφέρει ότι δεν επιδόθηκαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα στα αγγλικά που είναι η γλώσσα που καταλαβαίνει ο Εναγόμενος 1, όπως για παράδειγμα η τυποποιημένη βεβαίωση που απαιτείται δυνάμει του άρθρου 10 (Annex I) και/ή το έντυπο άρνησης λήψης τέτοιων δικαστικών εγγράφων δυνάμει του άρθρου 8 (Annex II) του Ε.Κ. 1393/

1. Ενόψει δε των εκκρεμουσών διαδικασιών στην Αγγλία αλλά και στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκής Ένωσης, που καταγράφονται στην ένορκη δήλωση του, εισηγείται ότι είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης να εκδοθεί διάταγμα αναστολής μέτρων εκτέλεσης και της δικαστικής διαδικασίας. Η ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ 1 Ανάλογη ήταν και η αγόρευση του δικηγόρου του Εναγομένου 1 ο οποίος ανάφερε ότι η αίτηση στηρίζεται σε δύο πυλώνες, (α) κακή επίδοση και (β) έλλειψη δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου βάσει του Ε.Κ. 44/
2. Πέραν των όσων καταγράφονται ανωτέρω ανάφερε ότι, η Ενάγουσα προσανατόλισε και κατεύθυνε μεθοδικά και στοχευμένα εμπορικές δραστηριότητες της στην Αγγλία, με τον τρόπο που καταγράφεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, και ως εκ τούτου εφαρμογή έχει το άρθρο 16 του Ε.Κ. 44/
3. Ακόμα σχετικά με το ίδιο θέμα της δικαιοδοσίας εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει υπόψη του την συμφωνία δανείου και όχι το παρεπόμενο από αυτή που είναι το ακίνητο που αγοράστηκε από αυτόν επί του οποίου έχει δικαιώματα με βάση τη σύμβαση εκχώρησης ή άλλως πως η Ενάγουσα, όπου όταν αντικείμενο της αγωγής είναι ακίνητο τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 22 του Ε.Κ. 44/01 και ως εκ τούτου δικαιοδοσία έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η αίτηση του Εναγομένου 1, ως ήταν φυσικό, αντιμετώπισε την ένσταση της Ενάγουσας η οποία καταχωρήθηκε στις 3/11/14 και προβάλλονται δεκαέξι

(16)λόγοι ένσταση. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Ενάγουσας, δεόντως εξουσιοδοτημένου και που γνωρίζει τα γεγονότα, με την οποία επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Περιληπτικά και εν συντομία οι λόγοι ένστασης μπορούν να συνοψιστούν στα ακόλουθα. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι παράτυπη αφού γίνεται από δικηγόρο της δικηγορικής εταιρείας που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1, και ως αφήνεται να νοηθεί, χωρίς να καταδεικνύεται επαρκής λόγος που δεν έγινε από τον Εναγόμενο 1 και εν πάση περιπτώσει είναι παντελώς ανυπόστατη. Η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και των άλλων δικαστικών εγγράφων έγινε σύμφωνα με τη νομοθεσία και νομολογία και (α) δεν χρειαζόταν σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος αφού η Εναγομένη 2 είναι εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, (β) η επίδοση έγινε σύμφωνα με το διάταγμα του Δικαστηρίου και βάσει των προνοιών του Ε.Κ. 1393/07, των θεσμών και των αγγλικών θεσμών όλων των απαραίτητων δικαστικών εγγράφων, (γ) παρέλειψε να καταχωρήσει εντός της προθεσμίας του διατάγματος ημερομηνίας 28/4/14 σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και/ή δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και (δ) επιδόθηκαν δεόντως και νομότυπα όλα τα έγγραφα που έπρεπε να επιδοθούν και δεν είχαν υποχρέωση να επιδόσουν την βεβαίωση του παραρτήματος Ι του Ε.Κ. 1393/07. Το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία να επιληφθεί της υπόθεσης με βάση την Ευρωπαϊκή και Εθνική νομοθεσία αφού (α) η βάση της αγωγής προέκυψε εντός της Επαρχίας Αμμοχώστου, (β) δυνάμει της σύμβασης δανείου αποκλειστική δικαιοδοσία έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια, (γ) τα αγγλικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία με βάση τις διατάξεις του Ε.Κ. 44/01, (δ) η αίτηση είναι ελλιπής και/ή δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, (ε) έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Ενάγουσα και, (στ) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος παραμερισμού και/ή αναστολής των διαταγμάτων που αναφέρονται ανωτέρω και των δικαστικών διαδικασιών. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Μάριου Σοφρωνίου, υπαλλήλου της Ενάγουσας, ο οποίος είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος προς τούτο και γνωρίζει τα γεγονότα, με την οποία επισυνάπτεται αριθμός τεκμηρίων. Ουσιαστικά η ένορκη δήλωση αναδιατυπώνει τους λόγους ένστασης εκτενέστερα, πληρέστερα και με σαφείς εξηγήσεις και αιτιολογήσεις γι' αυτούς. Αναφορά και σχολιασμός τούτων θα γίνει στη συνέχεια όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο. Η ένσταση βασίζεται επί των ιδίων θεσμών και κανονισμών όπως και η αίτηση αλλά και άλλων καθώς και στα άρθρα 26 και 30 του Συντάγματος. Η ΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ Ο συνήγορος της Ενάγουσας υιοθέτησε το περιεχόμενο της ένστασης και δεν αναφέρθηκε σε νομολογία. ΕΞΕΤΑΣΘΕΝΤΑ ΘΕΜΑΤΑ (Α) Η ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Πριν εξεταστούν τα κύρια θέματα που εγείρονται με την αίτηση, να λεχθεί ότι αυτή στηρίζεται στην ορθή νομική βάση, Δ.17 Θ.10, Δ.2 Θ.2, Δ.6, άρθρο 21 του Ν.14/60, άρθρα 4, 7, 8 και 10 του Ε.Κ. 1393/07 και στα άρθρα 2, 5, 6

(1), 15, 16, 17 και 26-30 του Ε.Κ. 44/01, όσον αφορά το θέμα της επίδοσης και της δικαιοδοσίας και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου της δικηγορικής εταιρείας που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1. (Β) Η ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟ ΔΙΚΗΓΟΡΟ Γι' αυτό το ζήτημα, δηλαδή ότι στην ένορκη δήλωση προβαίνει δικηγόρος και όχι ο Εναγόμενος 1, ο οποίος είναι κάτοικος Ηνωμένου Βασιλείου, μπορούν να λεχθούν τα εξής: Πράγματι στην υπόθεση Thanos Hotels Ltd v. Δημητρίου Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036 επισημάνθηκε το ανεπιθύμητο της πρακτικής την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση να γίνεται από δικηγόρο και αναμένετο, ένεκα προηγούμενης νομολογίας, το φαινόμενο αυτό να είχε εκλείψει. Μάλιστα στην προσφυγή 104/05 Dulal v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ. 27/10/05, με μονομελή σύνθεση, η μη επεξήγηση γιατί η ένορκη δήλωση έγινε από δικηγόρο αν και θεωρήθηκε επαρκής λόγος για απόρριψη της αίτησης, εντούτοις εξετάστηκε η ουσία και απορρίφθηκε για άλλους λόγους. Ίδια ήταν η προσέγγιση, αν και δεν είχε το ίδιο αποτέλεσμα και στην προσφυγή αρ. 869/05 Svetlana Shalaeva v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 24/3/06 καθώς και στην αίτηση της LI XIN

(2010)1 Α.Α.Δ. 743 από τον ίδιο Εφέτη, όπως και στην προσφυγή αρ. 925/10 Hinfu Huang v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 20/8/10 με μονομελή σύνθεση, από άλλο εφέτη. Όμως η ορθή διάσταση της αρχής επί του θέματος τούτου διατυπώνεται στην υπόθεση Dmitry Rybolovlev v. Elena Rygolovlena κ.α.

(2010)1 Α.Α.Δ. 82, υπό τριμελή σύνθεση ως Εφετείο και στην υπόθεση INVESTYLIA PUBLIC COMPANY LTD v. ΤΖΟΖΕΦΙΝ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΟΥ, Πολιτική Έφεση 236/2010, ημερομηνίας 13/6/13 όπου το Ανώτατο Δικαστήριο με τριμελή σύνθεση ως Εφετείο ανέφερε τα κατωτέρω: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση, (Dmitry Rybolovlev v. Elena Rybolovleva

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η απαγόρευση αφορά την όμνυση ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, ο οποίος είναι ή στη συνέχεια της διαδικασίας, καθίσταται μάρτυρας γεγονότων οπότε και θεωρείται ασυμβίβαστος ο περαιτέρω εκ μέρους του χειρισμός της υπόθεσης, (In re Efthymiou

(1987)1 C.L.R. 319 και Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Επί όλου του θέματος της εκ μέρους δικηγόρου όρκισης ένορκης δήλωσης, σχετική είναι και η εντελώς πρόσφατη απόφαση στη Nikitin Alexander v. Grigorey Alexander, Πολ. ΄Εφ. 66/2011, ημερ. 28.5.2013).» Με βάση την πιο πάνω νομολογία δεν θα ήταν δυνατό εκ μόνου του λόγου ότι την ένορκη δήλωση κάμνει δικηγόρος χωρίς να δίνεται κάποια εξήγηση γιατί δεν γίνεται από το διάδικο αυτή καθίσταται απορριπτέα. Στην περίπτωση μας μάλιστα δίδεται η εξήγηση ότι ο Εναγόμενος 1 είναι κάτοικος Αγγλίας. Να λεχθεί ότι δεν εμπίπτει στην απαγόρευση που αναφέρεται στην Investylia ένεκα του ότι την ένορκη δήλωση την κάνει μεν δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο 1 αλλά την υπόθεση όπως φαίνεται την χειρίζεται άλλος δικηγόρος. Επομένως ο λόγος αυτός της ένστασης απορρίπτεται. (Γ) ΜΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 28/4/14 Με τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 9/4/14 ζητείτο

(1)άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και

(2)διάταγμα και/ή οδηγίες του Δικαστηρίου όπως ο Εναγόμενος 1 καταχωρήσει εντός 30 ημερών από την καταχώρηση της εμφάνισης υπό διαμαρτυρία αίτηση για παραμερισμό της διαδικασίας της αίτησης. Από το φάκελο του Δικαστηρίου διαπιστώνεται ότι σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 26/5/14 και η αίτηση στις 25/6/14. Καταδεικνύεται τοιουτοτρόπως ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε εντός 30 ημερών από την ημέρα καταχώρησης της εμφάνισης. Ο λόγος αυτός της ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. (Δ) ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΔΙΑΒΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ

(1)Η ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ Η ΜΗ ΤΗΣ ΣΦΡΑΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ Μια από τις θέσεις του Εναγομένου 1 ήταν ότι η Ενάγουσα δεν εξασφάλισε, ως όφειλε, κατά την άποψη του, άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος. Η θέση αυτή έχει ως αφετηρία την Δ.2 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με τις πρόνοιες τις οποίες κανένα κλητήριο ένταλμα για επίδοση εκτός Κύπρου ή για το οποίο θα δοθεί ειδοποίηση εκτός Κύπρου, θα σφραγίζεται χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου. Σύμφωνα όμως με τη Δ.6 Θ.1(θ), η οποία πρέπει να συνδυάζεται με την Δ.2 Θ.2, μπορεί να επιτραπεί η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου για σφράγιση του, όταν οιονδήποτε πρόσωπο εκτός Κύπρου είναι αναγκαίο να προστεθεί διάδικος σε αγωγή που ηγέρθη εναντίον άλλου προσώπου που του έγινε επίδοση κανονικά στην Κύπρο. Στην υπόθεση Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Λάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 Α.Α.Δ. 273, υποδείχθηκε ότι η καταχώρηση αίτησης για λήψη άδειας για σφράγιση κλητηρίου εντάλματος, πριν από την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος, ένεκα Εναγομένου εκτός δικαιοδοσίας, δεν είναι αναγκαία, όταν η αγωγή εγείρεται και εναντίον Εναγομένου που ευρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας, στην Κύπρο δηλαδή. Ίδια ήταν η προσέγγιση και στην υπόθεση Larticon Co v. Detergenta Development Ltd

(2004)1 Α.Α.Δ. 1121. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η Εναγόμενη 2 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και με έδρα στην Κύπρο. Ως εκ τούτου ο ένας εκ των δύο Εναγομένων είναι εντός δικαιοδοσίας.

(2)ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΣΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΚΑΛΗ ΒΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΒΑΣΗ ΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗ ΚΥΠΡΟ. Συνεχίζοντας το σκεπτικό από εκεί που ολοκληρώθηκε η εξέταση του πρώτου

(1)ζητήματος, η αίτηση για έκδοση διατάγματος για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός Δικαιοδοσίας, στον Εναγόμενο δηλαδή που ευρίσκεται στο εξωτερικό, υποβάλλεται μετά που πραγματοποιείται η επίδοση στον Εναγόμενο εντός δικαιοδοσίας, στο εσωτερικό δηλαδή, ως εξάγεται από το λεκτικό της Δ.6 Θ.1(θ). Κατά την εξέταση δε της αίτησης για εξασφάλιση άδειας επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας η οποία δεν αποτελεί τυπική διαδικασία αλλά δια αυτής επεκτείνεται η κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, αφού υπάρχει και Εναγόμενος που διαμένει στο εξωτερικό, το Δικαστήριο εξετάζει, κρίνει και αποφασίζει αν ο Ενάγοντας έχει καλή και βάσιμη υπόθεση εναντίον του Εναγομένου που ευρίσκεται εντός δικαιοδοσίας και αν ο Εναγόμενος που ευρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας είναι αναγκαίος διάδικος στην αγωγή. Γενικά δε σε σχέση με την Δ.6 Θ.1 το Δικαστήριο θα δώσει τέτοια άδεια και θα εκδώσει ανάλογο διάταγμα για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναγράφονται από το (α) έως το (θ) αυτής. Σε σχέση με την εξέταση και την προσέγγιση τέτοιας αίτησης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Zachar & Pant Ender Ltd v. Fiat Auto S.P.A.

(2000)1 Α.Α.Δ. 447. «Δεν θα ήταν ανωφελές να παρατηρήσουμε περαιτέρω ότι αιτήσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να εξετάζονται με σχολαστική προσοχή, όπως απαιτείται στα πλαίσια του άρθρου 3 και της Δ.6, ώστε το Δικαστήριο να ικανοποιείται με βάση πλήρη και λεπτομερή ένορκη δήλωση σε στήριξη της αίτησης ότι συντρέχουν οι εν λόγω προϋποθέσεις. Όπως τονίσθηκε και στη Demstar, ανωτέρω, η ύπαρξη των προϋποθέσεων για τη χορήγηση άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας πρέπει να τεκμηριώνεται με την προσαγωγή ανάλογης μαρτυρίας, και δεν αρκεί η επίκληση γνώμης για την ύπαρξη των αναγκαίων δεδομένων, ούτε, ασφαλώς, η απλή γενική και συμπερασματική αναφορά ότι οι προϋποθέσεις συντρέχουν». Σύμφωνα με τη Δ.6 Θ.4, κάθε αίτηση για επίδοση σε Εναγόμενο κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης κλητηρίου εντάλματος εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται με ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο Ενάγων έχει εκ πρώτης όψεως (primafacie) καλό αγώγιμο δικαίωμα και να δείχνει σε ποιο μέρος ή χώρα ο Εναγόμενος είναι πιθανόν δυνατό να βρεθεί και κατά πόσο τέτοιος Εναγόμενος είναι κύπριος υπήκοος ή όχι και τους σκοπούς για τους οποίους γίνεται η αίτηση, και τέτοια άδεια δεν θα δοθεί εκτός αν φανεί ικανοποιητικό στο Δικαστήριο ότι η υπόθεση είναι κατάλληλη για επίδοση εκτός Κύπρου σύμφωνα με τη διάταξη αυτή. Σε ότι αφορά το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και τι πρέπει να περιλαμβάνει σχετικές είναι οι υποθέσεις Hans Mousa El-Sayegh v. Gredit Suisse

(1996)1 Α.Α.Δ. 836 και Willsnop κ.ά. v. Mammous κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 174. Όπως σε κάθε μονομερή αίτηση, έτσι και στη μονομερή αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, πρέπει να γίνεται πλήρη αποκάλυψη των ουσιωδών γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση του διατάγματος, Βλ. Demstar Ltd v. Zim Navigation Co Ltd

(1996)1 Α.Α.Δ. 597. Δεν αποτελεί όμως η κάθε παράλειψη παραπλάνηση, Βλ. Γρηγορίου v. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Τα γεγονότα δε που το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη κατά την εξέταση της αίτησης για παραμερισμό είναι αυτά που αναφέρονται στην αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και όχι αυτά που περιέχονται στην αίτηση για παραμερισμό, βλ. Demstar, ανωτέρω, Sait Electonic S.A. από Βρυξέλλες v. The Ship "Dominique" and 2 others

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 365, Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and others

(1993)1 Α.Α.Δ. 1030 και Her Brittanic Majesty's Secretary of State for Defence v. A.P. Lanitis Investments Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 995. Από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και τα επισυναπτόμενα με αυτή έγγραφα διαπιστώνεται ότι γίνεται αναφορά σε αγωγή που έχει αντικείμενο σύμβαση δανείου μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου 1, η οποία τερματίστηκε και δεν εξοφλήθηκε, η οποία εξασφαλίζεται με εγγύηση από την Εναγόμενη 2, η οποία έχει έδρα το Λιοπέτρι της Επαρχίας Αμμοχώστου, και φαίνεται να αποτελεί καλή βάση αγωγής τόσο για την Εναγόμενη 2, στην οποία έγινε επίδοση στις 21/8/13 ήτοι δώδεκα

(12)ημέρες μετά την καταχώρηση της αγωγής στις 9/8/13, όσο και για τον Εναγόμενο 1, που καταδεικνύεται σε αυτή, δηλαδή την αγωγή, ότι δεν είναι κύπριος και είναι αλλοδαπός, καθώς καταγράφεται η χώρα του εξωτερικού, ήτοι το Ηνωμένο Βασίλειο, και η διεύθυνση στην οποία ο Εναγόμενος 1 δυνατόν να βρεθεί, του οποίου η αγωγή εναντίον του είναι στενά συνδεδεμένη και συνυφασμένη με την αγωγή εναντίον του Εναγομένου 2 και καθίσταται αναγκαίος διάδικος στην αγωγή. Επίσης αναφέρεται στις παρ. 6 και 11 της ένορκης δήλωσης ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια και ειδικότερα το Ε. Δ. Αμμοχώστου έχει κατά τόπο και καθ' ύλη δικαιοδοσία εκδίκασης της αγωγής. Περαιτέρω στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται στη σύμβαση δανείου, στη σύμβαση εγγύησης της Εναγομένης 2, στην Ενάγουσα και στην σύμβαση εκχώρησης των δικαιωμάτων του Εναγομένου 1 προς την Ενάγουσα, που απορρέουν από τη σύμβαση πώλησης της κατοικίας από την Εναγόμενη 2 στον Εναγόμενο 1, η οποία δικογραφείται. Επομένως πληρούνταν όλα τα στοιχεία τα οποία απαιτούντα δυνάμει της πιο πάνω Διαταγής και Θεσμών αυτής και καλώς έκρινε το Δικαστήριο ότι ήταν κατάλληλη περίπτωση να εκδοθεί το Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας στον Εναγόμενο 1.

(3)Η ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΛΗΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΕΓΙΝΕ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΑ, ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΕΠΙΔΟΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ Παρόμοια θέματα με αυτά που εγείρονται στην παρούσα αίτηση, όσον αφορά τα της επίδοσης, εξετάστηκαν στις συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Εφέσεις Ε23/13, Ε24/13, Ε25/13, Ε26/13, Ε27/13, Ε28/13 και Ε29/13 μεταξύ της Alpha Bank Cyprus και ξένων δανειοληπτών ημερομηνίας 13/9/13. Αν χρειάζεται να καταγραφεί οτιδήποτε από αυτήν, αφού πρώτα αναφερθεί ότι αντικρίστηκαν στο ίδιο νομικό πλαίσιο με αυτό που γίνεται επίκληση του εδώ, είναι ότι δεν έχει σημασία ότι το κλητήριο ένταλμα και η ειδοποίηση αυτού στην ελληνική και μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα, επισυνάφθησαν με την ένορκη δήλωση της μεταφράστριας. Σημασία έχει ότι, τόσο το κλητήριο ένταλμα όσο και η ειδοποίηση που αποτελούσαν τα εναρκτήρια έγγραφα της διαδικασίας, περιήλθαν σε γνώση των εφεσιβλήτων (δηλαδή των δανειοληπτών). Αφού εξηγήθηκε η διαφορά της υπόθεσης Earlsfield Steel Ltd v. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for A.N. Kyjmin

(2009)1(B) Α.Α.Δ. 1350 με την παρούσα, που είναι οι επιπτώσεις, με νομικό υπόβαθρο την Δ.48 Θ.13, και ειπώθηκε ότι τα θέματα στην Alpha Bank πρέπει να κριθούν με βάση το φιλελεύθερο πνεύμα του Ε.Κ. 1393/07, όπου επεξηγείται στην απόφαση, με δεδομένη την παράβαση της Δ.48 Θ.13, αναζητώντας τις συνέπειες, που ενδεχομένως η παράβαση της Δ.48 Θ.13 να είχε ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση λήψης απόφασης ή σε σχέση με το χρόνο που το διάταγμα καθίστατο δεσμευτικό για το διάδικο (Δ.48 Θ.12), κατέληξε ότι η παράβαση από μόνη της δεν θα έπρεπε να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης δυνάμει του Ε.Κ. 1393/07, αφού με δεδομένο ότι επιδόθηκαν τα βασικά και πιο σημαντικά εναρκτήρια έγγραφα που προβλέπονταν στο διάταγμα, το κενό θα μπορούσε να θεραπευθεί με την εκ των υστέρων επίδοση τους. Επισημάνθηκε όμως ότι σε περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Ε.Κ. 1393/07, η Δ.48 Θ.13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του Εναγομένου. Έτσι κατέληξε ότι ήταν θεραπεύσιμη δυνάμει της Δ.64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Ε.Κ. 1393/07 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 αυτού και εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες (Alpha Bank) να αιτηθούν από το Δικαστήριο κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όσον αφορά την μη επίδοση του διατάγματος, που κατά ορθή πρακτική πρέπει το Δικαστήριο να περιλαμβάνει όρο στο διάταγμα για επίδοση του, που αυτό ισχύει ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου γίνεται πρόνοια στο διάταγμα για το χρόνο εμφάνισης, έστω και αν δεν διέταξε τούτο το Δικαστήριο, από τη στιγμή που επέδωσαν τούτο στην ελληνική, όφειλαν να συνοδεύσουν τούτο με πιστή μετάφραση στην αγγλική. Όμως ούτε αυτή η παράλειψη είναι αρκετή για να ακυρώσει την όλη επίδοση, αφού κρίθηκε ότι η μη επίδοση αναγκαίας μετάφρασης είναι θεραπεύσιμη. Βέβαια, σε περίπτωση που οι Εφεσίβλητοι (δηλαδή οι Εναγόμενοι) δεν εμφανίζονταν εγκαίρως και λόγω της παράλειψης τους εκδίδετο απόφαση εναντίον τους, τότε η παράλειψη των Εφεσειόντων να συμπεριλάβουν και μετάφραση του διατάγματος, ενδεχομένως να αποκτούσε εντελώς διαφορετική διάσταση, εφόσον το κλητήριο ένταλμα διέτασσε όπως η εμφάνιση γίνει μέσα σε 10 ημέρες από την επίδοση, ενώ το διάταγμα μέσα σε 60 μέρες από την επίδοση. Σχετικά με τον ισχυρισμό για παραπλάνηση, από την μη επίδοση επεξηγηματικής επιστολής μαζί με άλλους παράγοντες, ως προς την σημασία των εγγράφων που τους επιδόθηκαν και τους προκάλεσε σύγχυση ως προς το χρόνο εντός του οποίου είχαν δικαίωμα να καταχωρήσουν εμφάνιση, ειπώθηκε ότι πουθενά στους εθνικούς διαδικαστικούς θεσμούς δεν υπάρχει πρόνοια για επίδοση επεξηγηματικής επιστολής. Ενώ με την εφαρμογή του Ε.Κ. 1393/07, δεν φαίνεται να είναι απόλυτα αναγκαία, εφόσον τα έγγραφα με τις μεταφράσεις τους μιλούν από μόνα τους. Μετά τις πολύ σύντομες αυτές αναφορές από την αναφερθείσα υπόθεση, επανέρχομαι στην υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με την επιστολή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ημερομηνίας 8/5/14, η οποία επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση της Νατάσας Λαχανά για την επίδοση των εγγράφων στον Εναγόμενο 1 ημερ. 3/6/14, η επίδοση της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος και όλων των άλλων αναγκαίων δικαστικών εγγράφων και όχι μερικών, τα οποία είναι μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα, έγινε στις 24/3/13 ως καταδεικνύεται από την τυποποιημένη βεβαίωση επίδοσης, που επίσης επισυνάπτεται, τα οποία επιδόθηκαν ταχυδρομικώς στο γραμματοκιβώτιο του Εναγομένου 1, η οποία μέθοδος αποτελεί καλή επίδοση κάτω από τον Κανόνα 6.3

(1)(c) των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και Ουαλλίας. Ουδεμία μαρτυρία ή άλλη απόδειξη υπάρχει ότι η Ενάγουσα είχε υπόψη της άλλη διεύθυνση από αυτή που έδωσε και φαίνεται στη σύμβαση δανείου ο Εναγόμενος και στην οποία έγινε η επίδοση. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ στην παρ. 16 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση ο ομνύων αναφέρει ότι ο Εναγόμενος κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν άγγλος υπήκοος και κάτοικος Αγγλιας και λόγω της εργασίας του είχε παράλληλα κατοικία ως τόπο διαμονής του κατά μακρά χρονικά διαστήματα τη Νιγηρία, δεν αναφέρει ποια ήταν η διεύθυνση του είτε στην Αγγλία είτε στη Νιγηρία. Η αναφορά του δε ότι τα έγγραφα αφέθησαν έξω από την πόρτα της κατοικίας του αδελφού του στην Αγγλία όπου διέμενε παλαιότερα αντί να επιδοθούν στον ίδιο προσωπικά στη Νιγηρία όπου διέμενε κατά τον επίδικο χρόνο και/ή διαμένει μέχρι σήμερα, εκτός του ότι δεν επιτρέπονται διαζευκτικές θέσεις ως προς τα γεγονότα σε ένορκη δήλωση, και τούτο κλονίζει την ίδια την αξιοπιστία του ομνύοντος, σύμφωνα με τη νομολογία, και πάλι δεν καθορίζει την διεύθυνση του, θα εναποτίθετο μεγάλο βάρος στην Ενάγουσα να είχε την ευθύνη να βρει τη διεύθυνση του. Η αναφορά του δε ότι γνώριζε η Ενάγουσα τη διεύθυνση του χωρίς να συνοδεύεται από στοιχεία αποτελεί μια γενικότητα και αοριστία. Περαιτέρω πώς έλαβε την προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 4/4/11, έστω και καθυστερημένα, η οποία στάληκε στην διεύθυνση που ο ίδιος έδωσε και είναι η ίδια με αυτή που επιδόθηκαν τα έγγραφα αν δεν ήταν αυτή η διεύθυνση του. Ούτε βέβαια ευσταθεί ο ισχυρισμός του ότι δεν έλαβε την επιστολή της Ενάγουσας ημερομηνίας 5/12/11 για τερματισμό της σύμβασης δανείου για τους ίδιους λόγους που αναφέρονται και ανωτέρω. Το άρθρο 4 του Ε.Κ. 1393/07 προνοεί για τη διαβίβαση δικαστικών πράξεων μεταξύ των αρμοδίων υπηρεσιών των κρατών μελών της Ε.Ε., η οποία συνοδεύεται από τυποποιημένη αίτηση στη γλώσσα της χώρας παραλαβής. Το άρθρο 7 προβλέπει για την επίδοση ή κοινοποίηση των πράξεων. Η υπηρεσία παραλαβής επιδίδει την πράξη είτε με το δίκαιο της χώρας της είτε με την ειδική μέθοδο που ζήτησε η υπηρεσία διαβίβασης, εφόσον δεν αντιβαίνει προς το δίκαιο του κράτους παραλαβής, το συντομότερο δυνατό και οπωσδήποτε εντός μηνός από την παραλαβή. Η υπηρεσία παραλαβής εάν δεν καταστεί δυνατή η επίδοση ειδοποιεί την υπηρεσία διαβίβασης μέσω της έντυπης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα Ι η οποία συμπληρώνεται στη γλώσσα που δήλωσε η υπηρεσία διαβίβασης, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 και το στέλλει στην υπηρεσία διαβίβασης. Σύμφωνα με το άρθρο 8 εδάφιο 1 του Ε.Κ. 1393/07 η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη μέσω της τυποποιημένης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης εφόσον η πράξη που επιδίδεται δεν συντάχθηκε ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε γλώσσα που κατανόησε ο παραλήπτης ή στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής. Το λεκτικό της τυποποιημένης βεβαίωσης στην ελληνική γλώσσα έχει ως εξής: «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΡΝΗΘΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΛΑΒΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ Το συνημμένο έγγραφο σας επιδίδεται ή κοινοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αρ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις. Έχετε δικαίωμα να αρνηθείτε την παραλαβή της πράξης εφόσον δεν είναι συντονισμένη ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε γλώσσα την οποία κατανοείτε ή στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου επίδοσης ή κοινοποίησης. Εάν επιθυμείτε να ασκήσετε αυτό το δικαίωμα, πρέπει είτε να δηλώσετε την άρνηση παραλαβής κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης απευθείας στο πρόσωπο που επιδίδει ή κοινοποιεί την πράξη, είτε να την επιστρέψετε εντός μίας εβδομάδας στη διεύθυνση που αναφέρεται κατωτέρω, δηλώνοντας ότι αρνείστε την παραλαβή της. ....... ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ: Αρνούμαι να παραλάβω την πράξη διότι δεν είναι συνταγμένη ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε γλώσσα την οποία κατανοώ ή στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του τόπου επίδοσης ή κοινοποίησης. Κατανοώ την ακόλουθη/Εφεσείοντες γλώσσα/ες. .........» Το άρθρο 10

(1)προβλέπει ότι αφού ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις επίδοσης εκδίδεται σχετική βεβαίωση βάσει του εντύπου που εμφαίνεται στο παράρτημα Ι η οποία αποστέλλεται στην αρχή διαβίβασης μαζί με αντίγραφο της οικείας πράξης. Η βεβαίωση, όπως προνοεί το άρθρο 10

(2)συμπληρώνεται στη γλώσσα που δήλωσε η αρχή διαβίβασης. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία διαπιστώνεται ότι έγινε μετάφραση όλων των αναγκαίων εγγράφων στην αγγλική γλώσσα που κατανοεί ο Εναγόμενος 1 τα οποία επιδόθηκαν σε αυτόν με τον τρόπο που αναφέρεται πιο πάνω. Δεν επιδόθηκε όμως η έντυπη βεβαίωση που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ και καταγράφεται ανωτέρω. Σύμφωνα με την πρόταση του Γενικού Εισαγγελέα στην υπόθεση C-519/13 Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sench Dau Si κ.ά., ημερομηνίας 22/1/15, η επίδοση της έντυπης βεβαίωσης του παραρτήματος ΙΙ είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως της γλώσσας στην οποία συντάχθηκε η επιδοτέα ή κοινοποιητέα πράξη καθώς και αν η πράξη συνοδεύεται ή όχι από μετάφραση που κατανοεί ο παραλήπτης ή στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής. ΄Ομως η παράλειψη επίδοσης της έντυπης βεβαίωσης του παραρτήματος ΙΙ του Ε.Κ. 1393/07 κατά τον χρόνο της επίδοσης ή της κοινοποίησης, δεν συνιστά λόγο ακυρότητας της εφόσον παρασχέθηκε στον παραλήπτη της πράξης η δυνατότητα να προβάλει τα δικαιώματα του στο πλαίσιο ένδικης διαδικασίας εντός του κράτους προέλευσης. Πρέπει να θεραπευθούν οι παραλείψεις που προσβάλλουν τα δικαιώματα άμυνας του παραλήπτη της πράξης το ταχύτερο δυνατόν και σύμφωνα με τις πρακτικές λεπτομέρειες επίδοσης ή κοινοποίησης που προβλέπει ο Ε.Κ. 1393/

1. Επομένως και στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι άκυρη η επίδοση των αναφερθέντων εγγράφων εφόσον ο Εναγόμενος 1 είχε τη δυνατότητα να προβάλει την υπεράσπιση του στα πλαίσια της δίκης, αφού ενημερώθηκε στη γλώσσα του, την αγγλική, που ήταν μεταφρασμένα τα έγγραφα και εμφαίνετο και ο χρόνος που μπορούσε να καταχωρήσει εμφάνιση και ήδη το έπραξε. Εκείνο που οφείλει η Ενάγουσα να πράξει είναι να θεραπεύσει την παράλειψη της αυτή το ταχύτερο δυνατό και σύμφωνα με τις πρακτικές λεπτομέρειες επίδοσης που προβλέπει ο Ε.Κ. 1393/
2. Ως προς την τυποποιημένη βεβαίωση του παραρτήματος Ι αυτή συνεπληρώθη δεόντως ως αναφέρεται ανωτέρω. Ως εκ των πιο πάνω κρίνεται ότι η επίδοση έγινε σύμφωνα με τα σχετικά άρθρα του Ε.Κ.1393/07, τους κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και Ουαλλίας και των Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας της Κύπρου και ως εκ τούτου αυτός ο λόγος που επικαλείται ο Εναγόμενος δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. (Ε) ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΚΥΠΡΙΑΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ Ξεκαθαρίζεται εξ αρχής, αν και εκ του περισσού, ότι η εξέταση της δικαιοδοσίας γίνεται από το Δικαστήριο αυτό στα πλαίσια κατά πόσο έχει το ίδιο δικαιοδοσία και όχι κατά πόσο έχουν δικαιοδοσία τα αγγλικά δικαστήρια. Το θέμα της δικαιοδοσίας ενός Δικαστηρίου αποτελεί θέμα δημόσιας τάξης και ως τέτοιο πρέπει να εξετάζεται και αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο, και όχι μόνο κατόπιν έγερσης τούτου από τους διαδίκους, αφού το Δικαστήριο δεν έχει απλώς εξουσία αλλά καθήκον να το εξετάσει, Βλ. Sevegep Ltd v. United Transport κ.ά.

(1989)1 Α.Α.Δ. 729, στην οποία λέχθηκε ότι το θέμα της δικαιοδοσίας κρίνεται στη βάση της Έκθεσης Απαίτησης και των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για υποκατάστατη επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ως αναφέρθηκε στις υποθέσεις Amathus Navigation, Demstar, Sait Elecrocnic S.A. και Her Brittanic, ανωτέρω. Πεδίο εφαρμογής της Ε.Κ. 44/01, αναδιατύπωση του οποίου έγινε με τον Κανονισμό 1215/12 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από τις 10/1/15, όπως αναφέρεται στο άρθρο 1, με τις εξαιρέσεις του άρθρου 2, στο Κεφάλαιο Ι, είναι σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Η Διεθνής Δικαιοδοσία που αναφέρεται στο Κεφάλαιο ΙΙ διέπεται από τις γενικές διατάξεις των άρθρων 2-4 του Τμήματος 1, ενώ οι ειδικές διατάξεις για την διεθνή δικαιοδοσία στα Τμήματα 2 έως 7 με συναφή θέματα στα Τμήματα 8, 9 και

1. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Τμήματος 1 του Κεφαλαίου ΙΙ του Ε.Κ. 44/01, υπό την επιφύλαξη άλλων διατάξεων, πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους σε έδαφος κράτους μέλους, ενάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού του κράτους μέλους, ανεξαρτήτως της ιθαγένειας τους. Με βάση το άρθρο 3 του Τμήματος 1 του Κεφαλαίου ΙΙ του Ε.Κ. 44/01 τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους μπορούν να εναχθούν ενώπιον των Δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους μόνο σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα Τμήματα 2 έως 7 του Κεφαλαίου αυτού. Στο Τμήμα 2 του Κεφαλαίου ΙΙ υπό τον τίτλο Ειδικές Δικαιοδοσίες, περιλαμβάνονται τα άρθρα 5 έως
2. Στο Τμήμα 4, υπό τον τίτλο Διεθνής Δικαιοδοσία σε Συμβάσεις Καταναλωτών, περιλαμβάνονται τα άρθρα 15, 16 και
3. Στο Τμήμα 6, υπό τον τίτλο Αποκλειστική Διεθνής Δικαιοδοσία, περιλαμβάνεται το άρθρο
4. Στο Τμήμα 7, υπό τον τίτλο Παρέκταση Διεθνούς Δικαιοδοσίας, περιλαμβάνονται τα άρθρα 23 και
5. Στο Τμήμα 8, υπό τον τίτλο Έρευνα της Διεθνούς Δικαιοδοσίας και του Παραδεκτού, περιλαμβάνονται τα άρθρα 25 και
6. Στο Τμήμα 9, υπό τον τίτλο Εκκρεμοδικία και Συνάφεια, περιλαμβάνονται τα άρθρα 27 έως
7. Το θέμα της δικαιοδοσίας από τον Εναγόμενο 1 και της θέσης του ότι δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας αγωγής έχουν τα αγγλικά Δικαστήρια, τέθηκε υπό το φως των προνοιών των ακόλουθων άρθρων του Ε.Κ. 44/01 ο οποίος τυγχάνει εφαρμογής στη Κύπρο και υπερισχύει Κυπριακού Νόμου ή Κανονισμού, Βλ. Ironhold Estates Ltd v. Travelworld Ltd

(2010)1 Α.Α.Δ. 452.

(1)Άρθρο 5

(1)επειδή κατά τον ισχυρισμό του οι ψευδείς παραστάσεις έγιναν στην Αγγλία.

(2)Άρθρο 5

(3)επειδή κατά τον ισχυρισμό του το ζημιογόνο γεγονός (ψευδείς παραστάσεις) έγιναν στην Αγγλία.

(3)Άρθρα 6

(1), 5

(5), 15

(1)(γ), 15

(2), 16

(1)και

(2), 17 και 31 επειδή κατά τον ισχυρισμό του ο Εναγόμενος 1 είναι καταναλωτής (κατά την έννοια των άρθρων 15 έως 17) και καθότι η Ενάγουσα κατεύθυνε τις δραστηριότητες της στην Αγγλία που διατηρεί παράρτημα και όπου επίσης υπάρχει η τράπεζα Bank of Cyprus UK και

(4)Άρθρο 27 χωρίς να προβάλλεται κάποιος ισχυρισμός ότι ασκήθηκε πρώτα από τον Εναγόμενο 1 αγωγή εναντίον της Ενάγουσας σε Αγγλικό Δικαστήριο, αλλά απεναντίας στην παρ. 17 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται ότι συμμετέχει με άλλους άγγλους αγοραστές σε αγωγή, στην οποία δεν καταχωρήθηκε ακόμα Έκθεση Απαίτησης, η οποία υποβλήθηκε στις 29/4/14. Από τώρα το Δικαστήριο αναφέρει ότι από το άρθρο 27, το οποίο επικαλείται ο δικηγόρος των Εναγομένων 1 και 2, το οποίο έχει εφαρμογή στην περίπτωση μας, αλλά και τα άρθρα 28, 29 και 30, διαφαίνεται ότι το παρόν Δικαστήριο επιλήφθηκε πρώτο της αγωγής, ενώ το αγγλικό δικαστήριο μετά, και ως εκ τούτου το αγγλικό δικαστήριο πρέπει να αναστείλει αυτεπάγγελτα τη διαδικασία ενώπιον του. Γίνεται κατανοητό ότι δεν έγινε επίκληση των εδαφίων

(1)(α) και

(1)(β) του άρθρου 15 καθ' ότι αυτά αναφέρονται για σύμβαση πώλησης ενσωμάτων κινητών κάτι που δεν υφίσταται στην περίπτωση μας. Βασική εισήγηση του Εναγομένου 1 είναι ότι αυτός είναι καταναλωτής και τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες των άρθρων 15, 16 και 17 του Ε.Κ. 44/

1. Όμως όπως έχει λεχθεί τούτο μπορεί να αναζητηθεί μόνο μέσα από την Έκθεση Απαίτησης. Τέτοιο γεγονός όμως δεν εξάγεται από την Έκθεση Απαίτησης. Μόνο στα πλαίσια της ακρόασης της αγωγής θα διαφανεί τούτο. Η θέση αυτή στηρίζεται και από τις αποφάσεις του ΔΕΚ επί του θέματος, όπου χρειάστηκε να αξιολογηθούν τα στοιχεία των υποθέσεων που τέθηκαν ενώπιον του για να καταλήξει στην ετυμηγορία του. Για το θέμα της διεθνούς δικαιοδοσίας σε συμβάσεις καταναλωτών βοηθητικά και χρήσιμα, αφού γίνεται αναφορά στις αποφάσεις του ΔΕΚ, είναι το σύγγραμμα ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 44/01 ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ του 2011 του λέκτορα της Νομικής Αθηνών Ιωάννη Στ. Δεληκωστόπουλου, στις σελίδες 156-
2. Η επίκληση του εδαφίου 1(γ) του άρθρου 15 δεν υποστηρίχθηκε από στοιχεία που καταδεικνύουν την παρουσία της Ενάγουσας στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η απλή αναφορά ότι η Ενάγουσα έχει παράρτημα στην Αγγλία αποτελεί ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό που δεν μπορεί να κριθεί ικανοποιητικός για να καταδείξει τέτοιο γεγονός. Η αναφορά δε στην τράπεζα Bank of Cyprus UK καταδεικνύει εντελώς το αντίθετο, ότι δηλαδή υπάρχει και λειτουργεί μια άλλη εταιρεία με διαφορετική νομική οντότητα από αυτή της Ενάγουσας. Ούτε παρουσιάστηκαν στοιχεία ότι η Ενάγουσα κατεύθυνε τις δραστηριότητες της στο Ηνωμένο Βασίλειο είτε μέσω της Εναγομένης 2 είτε μέσω άλλου προσώπου. Τα όσα ισχυρίζεται, γι' αυτό το θέμα, δεν μπορούν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι αποτελούν στοιχεία ικανά να καταδείξουν ότι η Ενάγουσα κατεύθυνε τις εργασίες της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εν πάση περιπτώσει να λεχθεί ότι η εκδοχή αυτή του Εναγομένου 1 μόνο στα πλαίσια της ακρόασης της αγωγής θα μπορούσε να διαπιστωθεί εάν ευσταθεί ή όχι, όταν δηλαδή το Δικαστήριο θα άκουε την μαρτυρία και θα προέβαινε σε αξιολόγηση, ευρήματα και κατάληξη. Έτσι εάν ευσταθούσε ο ισχυρισμός του αυτός, τότε το Δικαστήριο θα απέρριπτε την αγωγή της Ενάγουσας. Όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, από το Δικαστήριο, με παραπομπή στην υπόθεση Sevegep η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποφασίζεται με βάση την Έκθεση Απαίτησης. Από αυτή λοιπόν διαφαίνεται, όπως καταδεικνύεται και από την αναφερθείσα πιο πάνω ένορκη δήλωση που επιβεβαίωσε τούτη ότι η υπό εξέταση υπόθεση δεν εμπίπτει στο άρθρο 15

(1)(γ) του Ε.Κ. 44/01. Τα ίδια βέβαια ισχύουν, ως προς τα τελευταία που καταγράφονται ανωτέρω, και για τις πρόνοιες το άρθρου 5

(3)σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Εναγομένου 1 ότι η Ενάγουσα προέβη σε ψευδείς παραστάσεις, σε αυτόν, στο Ηνωμένο Βασίλειο, που αποτελεί κατ' αυτόν το ζημιογόνο γεγονός, που ας λεχθεί, έγιναν, πάντα κατά τον ισχυρισμό του, από κάποιον αντιπρόσωπο τόσο της Ενάγουσας όσο και της Εναγομένης 2 χωρίς να παρουσιάζονται στοιχεία αποκαλυπτικά της σχέσης αντιπροσώπου αντιπροσωπευομένου. Διαφωτιστικά για τις ενοχές από αδικοπραξίες είναι όσα αναφέρονται στις σελίδες 102-118 του ίδιου πιο πάνω συγγράμματος του Δεληκωστόπουλου. Ο Εναγόμενος 1 επικαλέσθηκε το άρθρο 5

(1)του Ε.Κ. 44/01 για να καταδείξει δικαιοδοσία του Αγγλικού Δικαστηρίου. Το άρθρο 5 του Ε.Κ. 44/01 προνοεί ότι πρόσωπο που έχει την κατοικία του σε ένα κράτος μέλος μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος, εδάφιο

(1): (α) για διαφορές από σύμβαση όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή, (β) για σκοπούς εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: - εφόσον πρόκειται για πώληση εμπορευμάτων ...... - εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών, ο τόπος του μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών. γ) το στοιχείο α) εφαρμόζεται, εφόσον δεν εφαρμόζεται το στοιχείο β). Στην υπό εξέταση περίπτωση η κύρια βάση της αγωγής είναι η σύμβαση δανείου, δηλαδή σύμβαση παροχής υπηρεσιών που έγιναν στην Κύπρο στην έννοια του άρθρου 5

(1)(β), δυνάμει της οποίας ανοίχθηκε λογαριασμός στο όνομα του Εναγομένου 1, ο οποίος παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις του. Οι δόσεις έπρεπε να καταβάλλονται στην Ενάγουσα στην Κύπρο τόσο στη βάση της σύμβασης δανείου όσο και της γενικής αρχής που θέλει τον οφειλέτη να αναζητήσει τον πιστωτή για την πληρωμή του χρέους, Βλ. Θεοχάρους v. Παστελλή

(1993)1 Α.Α.Δ. 420, Πουγιούκα v. Πουγιούκα

(1998)1 Α.Α.Δ. 2014 και Χριστοφόρου κ.ά. v. Paneuropean Insurance Co

(2002)1 Α.Α.Δ.

1. Επίσης βλ. σελίδες 64-94 του συγγράμματος Δεληκωστόπουλου. Διαπιστώνεται λοιπόν ότι δικαιοδοσία παρέχεται στο παρόν Δικαστήριο και γενικότερα στα Κυπριακά Δικαστήρια. Επίσης δικαιοδοσία έχει το παρόν Δικαστήριο και στη βάση του άρθρου 22 του Ε.Κ. 44/01 αφού ο Εναγόμενος 1 για εξασφάλιση του δανείου του εκχώρησε τα δικαιώματα του, που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο, στην Ενάγουσα δυνάμει σύμβασης εκχώρησης με βάση την οποία η Ενάγουσα διεκδίκησε αναγνωριστική απόφαση ότι υπεισήλθε ως αποκλειστική δικαιούχος και δύναται να ασκεί όλα τα δικαιώματα του Εναγομένου 1 από αυτή, όπως μεταξύ άλλων, εκκένωσης, παράδοσης και κατοχής της έπαυλης και διάταγμα ειδικής εκτέλεσης του πωλητηρίου εγγράφου δυνάμει του σχετικού νόμου, το οποίο διάταγμα μόνο το παρόν Δικαστήριο μπορεί να εκδώσει και ως εκ τούτου καλώς η αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Ακόμα εφαρμογή έχει το άρθρο 23 του Ε.Κ. 44/01 στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «
2. Αν τα μέρη, από τα οποία ένα τουλάχιστον έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους, συμφώνησαν ότι ένα δικαστήριο ή τα δικαστήρια κράτους μέλους θα δικάζουν τις διαφορές που έχουν προκύψει ή που θα προκύψουν από συγκεκριμένη έννομη σχέση, το δικαστήριο αυτό ή τα δικαστήρια του κράτους αυτού έχουν διεθνή δικαιοδοσία. Αυτή η δικαιοδοσία είναι αποκλειστική εκτός αν τα μέρη συμφώνησαν άλλως. Μια τέτοια συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας πρέπει να καταρτισθεί: α) είτε γραπτά είτε προφορικά με γραπτή επιβεβαίωση· β) είτε υπό τύπο ανταποκρινόμενο στην πρακτική που έχουν καθιερώσει οι συμβαλλόμενοι στις μεταξύ τους σχέσεις· γ) είτε στο διεθνές εμπόριο, υπό τύπο ανταποκρινόμενο στις συνήθειες τις οποίες τα μέρη γνωρίζουν ή οφείλουν να γνωρίζουν και οι οποίες είναι ευρέως γνωστές σ' αυτού του είδους την εμπορική δραστηριότητα και τηρούνται τακτικά από τους συμβαλλόμενους σε συμβάσεις, του είδους για το οποίο πρόκειται, στη συγκεκριμένη εμπορική δραστηριότητα.
3. Κάθε διαβίβαση δια της ηλεκτρονικής οδού που επιτρέπει μεταγενέστερη πρόσβαση στο περιεχόμενο της συμφωνίας λογίζεται ότι έχει καταρτισθεί "γραπτά".
4. Όταν μια τέτοια συμφωνία καταρτίζεται από μέρη εκ των οποίων κανένα δεν έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους, τα δικαστήρια των άλλων κρατών μελών δεν μπορούν να δικάσουν τη διαφορά εφόσον το ή τα υποδειχθέντα δικαστήρια δεν έχουν διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας τους.
5. Το δικαστήριο ή τα δικαστήρια ενός κράτους μέλους, στα οποία απονέμει διεθνή δικαιοδοσία η συστατική πράξη ενός trust, έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία ως προς αγωγές κατά του ιδρυτή, του trustee ή του δικαιούχου ενός trust, αν πρόκειται για σχέσεις μεταξύ των προσώπων αυτών ή για δικαιώματα ή υποχρεώσεις τους από το trust
6. Οι συμφωνίες διεθνούς δικαιοδοσίας καθώς και οι ανάλογες ρήτρες της συστατικής πράξεως του trust δεν παράγουν αποτελέσματα αν είναι αντίθετες προς τις διατάξεις των άρθρων 13, 17 και 21 ή αν τα δικαστήρια, τη διεθνή δικαιοδοσία των οποίων αποκλείουν, έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία σύμφωνα με το άρθρο 22.», αφού σύμφωνα με την παρ. 16 των γενικών όρων που αποτελούν μέρος της σύμβασης στεγαστικού δανείου και επισυνάπτονται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ημερομηνίας 25/7/12, ρητά αναφέρεται ότι δικαιοδοσία θα έχουν τα Κυπριακά Δικαστήρια, χωρίς επηρεασμό του δικαιώματος της τράπεζας να προχωρήσει εναντίον του στα δικαστήρια οιασδήποτε άλλης χώρας. Επομένως παρέχεται δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια στη βάση και του άρθρου 23 του Ε.Κ. 44/
7. Επίσης δικαιοδοσία έλκει το παρόν Δικαστήριο και από το άρθρο 6

(1)του Ε.Κ. 44/01 το οποίο προνοεί: «Το ίδιο αυτό πρόσωπο μπορεί επίσης να εναχθεί:

1. αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκασή τους.» Στην υπόθεση που εξετάζεται διαφαίνεται η στενή συνάφεια μεταξύ του αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της Εναγομένης 2 που έχει έδρα τη Λάρνακα της Κύπρου και του αγώγιμου δικαιώματος εναντίον του Εναγομένου 1, αφού η σύμβαση εγγύησης που παρείχε η Εναγόμενη 2 ήταν προς εξασφάλιση του δανείου του Εναγομένου 1 από την Ενάγουσα. Ακόμα και η υποθήκη που παρείχε η Εναγόμενη 2 προς την Ενάγουσα αφορά το τεμάχιο επί του οποίου ανεγέρθηκε, μεταξύ άλλων, και η έπαυλη που αγόρασε ο Εναγόμενος 1 από την Εναγόμενη
2. Για την ομοδικία μπορεί να αποταθεί κάποιος στις σελίδες 119-139 του ανωτέρω συγγράμματος του Δεηλκωστόπουλου. Ως εκ τούτου δεν μπορεί παρά να απορριφθεί και αυτή η αιτούμενη θεραπεία. Ο Εναγόμενος 1 μαζί με την αίτηση για παραμερισμό του κλητηρίου εντάλματος και του αναφερθέντος διατάγματος ημερομηνίας 11/11/13, συμπλέκει και θέμα αναστολής οποιονδήποτε μέτρων εκτέλεσης και/ή δικαστικής διαδικασίας. Από τη νομική βάση της αίτησης μόνο η Δ.27 Θ.3 αναφέρεται, εκτός από διαγραφή, και σε αναστολή της αγωγής. Όμως η διαταγή αυτή δεν καλύπτει το αίτημα που αναφέρεται στην παρ. (Β) της αίτησης αφού αναφέρεται για την αναστολή περαιτέρω της διαδικασίας για λόγο άλλο από αυτό που μπορεί να ενταχθεί στην έννοια της Δ.27 Θ.
3. Εν πάση περιπτώσει και αν ακόμα μπορούσε να θεωρηθεί ότι εμπίπτει ο λόγος που επικαλείται ο Εναγόμενος 1 στην έννοια της Δ.27 Θ.3, ήδη έχει αναφερθεί ότι το παρόν Δικαστήριο δυνάμει των προνοιών των άρθρων 27, 28, 29 και 30 του Ε.Κ. 1393/07 έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αγωγής και δεν υπάρχει καμία βάσιμη αιτιολογία επειδή υπάρχουν άλλες διαδικασίες στην Αγγλία να αναστείλει την παρούσα αγωγή και έτσι θα απορρίπτετο και πάλι. Ως εκ τούτου απορρίπτεται και αυτή η αιτούμενη θεραπεία. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με €1200 έξοδα συν Φ.Π.Α. υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου 1 - Αιτητή, καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο