ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΤΕΜΕΝΟΥ ν. DOME INVESTMENTS PLC CO LTD, Αρ. Αγωγής: 695/09, 9/1/2015

(1)να καταβάλει άμεσα τα δικηγορικά έξοδα νοουμένου ότι θα δοθεί από τους διευθυντές της δικηγορικής εταιρείας προσωπική ανάληψη επιστροφής τους.

(2)Επίσης το υπόλοιπο ποσό που αναλογεί στην ασφαλιστική εταιρεία είτε να καταβληθεί στην Καθ' ης η Αίτηση με ταυτόχρονη παράδοση από αυτή εγγυητικής επιστολής που να εξασφαλίζει την επιστροφή του ποσού μετά τόκων είτε το υπόλοιπο να κατατεθεί σε γραμμάτιο επ' ονόματι των δικηγόρων των διαδίκων οι οποίοι θα παραδώσουν δήλωση ανάληψης ευθύνης πληρωμής στην Αιτήτρια πλέον τόκους, ως το αποτέλεσμα της έφεσης. Στη συζήτηση που έγινε η δικηγόρος της Αιτήτριας δέχθηκε ακόμα όπως για το ποσό της απόφασης, εξόδων και τόκων καταθέσει τούτο σε μετρητά ή σε τραπεζική εγγύηση εντός 60 ημερών από την έκδοση της παρούσας απόφασης. Δεν υπήρξε δήλωση αποδοχής της δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση είτε ως προς τα δικηγορικά έξοδα είτε ως προς τα υπόλοιπα. Το μόνο που λέχθηκε από την κα Αργυρού κατά τη συζήτηση ήταν ότι φυσικά αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα τα δικηγορικά έξοδα πρέπει να καταβληθούν. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η ένσταση στηρίζεται στην Δ.48 Θ.1 έως 4 και 8, Δ.35 Θ.18 και 19, Δ.40 Θ.7 και 11, Δ.59 Θ.35 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 47 του Ν.14/60, στο άρθρο 9 του Ν.174(Ι)/89, στα άρθρα 30

(1)και

(2)του Συντάγματος, στη νομολογία και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβάλλονται δεκατέσσερεις

(14)λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορεί να συνοψισθούν στα ακόλουθα: Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη, καταχρηστική, γίνεται κακόπιστα για να προκληθεί καθυστέρηση στην είσπραξη του λαβείν της η Καθ' ης η Αίτηση, θα την αποστερήσει από τους καρπούς της επιτυχίας της, η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής, η Καθ' ης η Αίτηση έχει αυτοτελές δικαίωμα εναντίον της ασφαλιστικής εταιρείας της Αιτήτριας η οποία ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να την πληρώσει, με βεβαιότητα μπορεί να προβλεφθεί η αποτυχία της έφεσης αφού προσβάλλεται η αξιολόγηση της μαρτυρίας, δεν προσβάλλονται τα ευρήματα του Δικαστηρίου, δεν αμφισβητείται το ύψος των γενικών αποζημιώσεων και ότι δεν παρατίθενται στοιχεία που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της δικηγόρου Άννας Παναγή στο γραφείο της δικηγόρου της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία προέβη σε αυτή, αφού δεόντως εξουσιοδοτήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση, από όσα καλά γνωρίζει, πληροφορείται και πιστεύει. Επισυνάπτεται με αυτή ως Τεκμήριο 1 η ειδοποίηση της Εφεσίβλητης - Καθ' ης η Αίτηση για Αντέφεση. Σ' αυτήν αναφέρονται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης με περισσότερες λεπτομέρειες και γίνεται εκτενής αναφορά στις υποχρεώσεις της ασφαλιστικής εταιρείας της Αιτήτριας, το ρόλο της και τι θα έπρεπε να πράξει και ότι η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν είναι εξουσιοδοτημένη από την ασφαλιστική εταιρεία η οποία δεν είναι διάδικος στη διαδικασία. Επίσης αναφέρει ότι η παραχώρηση εγγυητικής δεν είναι λόγος για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης. Η πραγματική αδυναμία της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλει ακόμα και κάποια ιατρικά έξοδα της δεν πρέπει να οδηγήσει στην αναστολή εκτέλεσης της απόφασης και να στερηθεί να απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας μια γυναίκα ηλικίας 67 ετών σήμερα. Επικαλείται δε και το φόρτο εργασίας που έχει το Ανώτατο Δικαστήριο που κατά την άποψη της θα επιφέρει καθυστέρηση στην εκδίκαση της έφεσης και συνακόλουθα της απόλαυσης των καρπών της επιτυχίας της. Αν και παραδέχεται τις διαταγές εξόδων εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, δεν συμφωνεί ότι θα πρέπει να γίνει συμψηφισμός ούτε έχει τούτο σημασία για την αίτηση αναστολής. Τέλος, μέμφεται την διευθύντρια της Αιτήτριας η οποία απέτρεψε την ασφαλιστική εταιρεία να πληρώσει ότι ποσό έχει αυτή υποχρέωση να καταβάλει δυνάμει της μεταξύ τους σύμβασης ασφάλισης. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Η δικηγόρος της Αιτήτριας στην αγόρευση της αφού επανέλαβε ουσιαστικά όλα όσα αναφέρονται στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, με επίκληση σχετικής νομολογίας, ζήτησε όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή της απόφασης. Η συνήγορος της Καθ' ης η Αίτηση στη δική της αγόρευση με φόντο όσα καταγράφονται στην ένσταση, με παραπομπή του Δικαστηρίου σε νομολογία, ζήτησε την απόρριψη της αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Νομικός πυλώνας της αίτησης αποτελεί η Δ.35 Θ.18 η οποία είναι πανομοιότυπη με την Αγγλική Δ.58 Θ.12. Η Δ.35 Θ.18 προνοεί: "An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been direct. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given." Σε μετάφραση: "Μια έφεση δεν θα ενεργεί σαν αναστολή εκτελέσεως ή διαδικασίας στην απόφαση που εφεσιβάλλεται εκτός κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται ή του Εφετείου ή ενός Δικαστού των ανωτέρω Δικαστηρίων και ουδεμία ενδιάμεση πράξη ή διαδικασία θα παύει να ισχύει εκτός κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου που εφεσιβάλλεται. Προτού εκδοθεί διάταγμα που να αναστέλλει την εκτέλεση το πρόσωπο που θα ζητήσει το διάταγμα θα πρέπει να παράσχει τέτοια εγγύηση (αν υπάρχει) που θα διαταχθεί. Αν η ασφάλεια θα δοθεί υπό τύπο γραμματίου, το γραμμάτιο θα γίνει προς όφελος του διαδίκου υπέρ του οποίου η υπό έφεση απόφαση εδόθη." Οι προεκτάσεις της πιο πάνω Διαταγής εξετάστηκαν σε αριθμό υποθέσεων όπου τονίστηκε ότι το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και ότι η απόφαση παραμένει ισχυρή και διατηρεί τον τελεσίδικο χαρακτήρα της μέχρι την ακύρωση ή τροποποίηση της από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 αναφέρθηκαν τα εξής: "Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από την Δ.35 Θ.18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατ΄ εξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου". Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Ανδρέα Κιταλίδη και Άλλων (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 τονίστηκε, ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι, (α) Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του, και (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητά του. Βλέπε επίσης τις υποθέσεις Νεοφύτου ν. Δημητρίου

(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 592, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1997)1 ΑΑΔ 107, Παπακόκκινου v. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.

(1998)1 (Α) ΑΑΔ 513 και Χαραλάμπους ν. Α. Panayides Contracting Ltd

(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 1978 στην οποία ειπώθηκαν τα ακόλουθα από τον πρώην Δικαστή Κραμβή: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης.» Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης απόφασης, έχει καθήκον να εξισορροπήσει δύο σημαντικούς παράγοντες ήτοι, τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης από τη μία και τη διασφάλιση της αξίας και του αποτελέσματος της έφεσης από την άλλη. Στην The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Suphire Seas, Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου αρ. 191/96, ημερ. 29.06.2001, ειπώθηκαν τα εξής: «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Σ΄ αυτό το πλαίσιο κινείται η άσκηση της διακριτικής μας εξουσίας.» Εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται επομένως στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης. Στην συγκεκριμένη περίπτωση παρατηρώ τα ακόλουθα σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση: Όσον αφορά τον πρώτο λόγο που προβάλλει η Αιτήτρια, για δικαιολόγηση του αιτήματος της αναστολής εκτέλεσης της απόφασης, ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης σε ότι αφορά την κατάληξη του Δικαστηρίου της απόδειξης ευθύνης πρόκλησης του ατυχήματος εκ μέρους της Αιτήτριας, που ως ήταν αναμενόμενο η άλλη πλευρά με την ένστασης της αμφισβητεί και αναφέρει ότι είναι βέβαιη η αποτυχία της έφεσης, μπορεί να λεχθεί ότι τα δεδομένα της υπόθεσης είναι τέτοια που δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο με βάση τους λόγους έφεσης να προβεί σε οιαδήποτε πρόγνωση για την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης. Να λεχθεί ότι ως καταδεικνύεται από την νομολογία, βλέπε Ναυτικός Όμιλος Πάφου ανωτέρω, η προοπτική επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις και ότι μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Βογαζιανού ανωτέρω, λέχθηκε ότι η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου θέματος. Επομένως αυτός ο λόγος της αίτησης δεν μπορεί να ευσταθίσει και απορρίπτεται. Σε σχέση με τον δεύτερο λόγο επί του οποίου προωθεί την αίτηση της η Αιτήτρια, ότι η Καθ' ης η Αίτηση δεν είναι φερέγγυα, η οποία στηρίζεται σε δήλωση που έκανε η Καθ' ης η Αίτηση κατά την μαρτυρία της ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στερείται της οικονομικής ικανότητας ακόμα και κάποιων ιατρικών εξόδων να πληρώσει, και ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσει την Αιτήτρια εάν η έφεση επιτύχει, παρατηρώ ότι η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση συμφωνεί με αυτό το γεγονός και ουσιαστικά δηλώνει αδυναμία να αποπληρώσει την Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης και ως εκ τούτου δεν αμφισβητεί την αφερεγγυότητα που καταλογίζει σε αυτήν η Αιτήτρια. Ο ισχυρισμός ότι η ασφαλιστική εταιρεία που ασφαλίζει την Αιτήτρια ως ένα συγκεκριμένο ποσό είναι φερέγγυος όπως φερέγγυα είναι και η Αιτήτρια δεν αμφισβητείται με κανένα τρόπο, αλλά απεναντίας επιβεβαιώνεται από την Καθ' ης η Αίτηση, αφού στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αναφέρεται ότι η ασφαλιστική εταιρεία ήταν έτοιμη να πληρώσει την Καθ' ης η Αίτηση και την απέτρεψε η διευθύντρια της Αιτήτριας. Πρέπει να σημειωθεί ότι στη συζήτηση που έγινε πριν την ακρόαση της αίτησης η δικηγόρος της Αιτήτριας δήλωσε ότι η Αιτήτρια ήταν έτοιμη να εκπληρώσει τους όρους που θα έθετε το Δικαστήριο σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Απ΄ αυτήν την σκοπιά, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι άνευ αντικειμένου η έφεση αφού η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα είναι σε θέση να αποπληρώσει το ποσό που η Αιτήτρια θα καταβάλει σε αυτή. Από την άλλη η Καθ' ης η Αίτηση δεν θα αποστερηθεί τους καρπούς της επιτυχίας της εάν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης με όρους που το Δικαστήριο θα κρίνει ότι εξασφαλίζουν το λαβείν της. Όσον αφορά το τρίτο (γ) λόγο που εδράζεται η αίτηση ότι υπάρχουν διαταγές εναντίον της Καθ' ης η Αίτησης για έξοδα και θα πρέπει να γίνει συμψηφισμός κατά την κρίση του Δικαστηρίου υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να αποτελέσει λόγο για στοιχειοθέτηση της αίτησης. Ο τέταρτος (δ) λόγος επί του οποίου βασίζεται η αίτηση συνυπολογίστηκε και συνεξετάστηκε στα πλαίσια του δεύτερου (β) λόγου της αίτησης. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης δεν μπορούν να βρουν έρεισμα ούτε στο νόμο ούτε στα γεγονότα. ΄Οσον αφορά τους πρώτους λόγους ένστασης καταδεικνύεται ότι η αίτηση στηρίζεται στην ορθή νομική βάση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση σύμφωνα με την Δ.48, Δ.35 Θ.19. Σε αυτή δε υπάρχουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα. Καμία κατάχρηση και κακοπιστία διαφαίνεται εκ μέρους της Αιτήτριας αφού μόλις έγιναν άμεσα αντιληπτές οι προθέσεις της Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης ημ. 4/9/14. Ούτε βέβαια ευσταθεί ο ισχυρισμός αυτός στη βάση ότι η αίτηση έγινε με σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης της είσπραξης του λαβείν της Καθ' ης η Αίτηση και την αποστέρηση απόλαυσης των καρπών της επιτυχίας της λαμβανομένου υπόψη ότι η έφεση θα εκδικασθεί μετά από κάποια χρόνια όπως διατείνεται η συνήγορος της στην αγόρευση της σε συνδυασμό με την σημερινή ηλικία της, ήτοι 67 ετών, αφού καταδεικνύεται ότι η αίτηση έγινε λόγω της αφερεγγυότητας της Καθ' ης η Αίτηση και των ενεργειών της για είσπραξη του ποσού της απόφασης. Ενώ όσον αφορά τον χρόνο εκδίκασης της έφεσης, για το οποίο δεν υπάρχει κάτι το απτό και την ηλικία της δεν αποτελούν στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι δεν θα απολαύσει τους καρπούς της επιτυχίας της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους όπως προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω και αφού συνεκτίμησα και στάθμισα όλους τους σχετικούς παράγοντες με γνώμονα την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων και με καθοδήγηση τις νομικές αρχές που εξέθεσα ανωτέρω και διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κρίνω ότι αυτή πρέπει να ασκηθεί, και ασκείται, υπέρ της Αιτήτριας και εγκρίνεται η έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 30/06/14 υπό τους όρους που θα καταγραφούν κατωτέρω. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 30/06/14 με τους ακόλουθους όρους: (Α) Η Αιτήρια εντός εξήντα

(60)ημερών από σήμερα, να καταθέσει το ποσό των €200.000 σε μετρητά στον Πρωτοκολλητή ως ασφάλεια για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους και τόκων μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης. Κατέληξα στο ποσό αυτό, κατά προσέγγιση, αφού προέβηκα σε μαθηματικούς υπολογισμούς των τόκων επί των ποσών που επιδικάσθηκαν με βάση την απόφαση ημερομηνίας 30/6/14 συμπεριλαμβανομένου και κάποιου χρόνου μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Στον όρο για κατάθεση σε μετρητά, κατέληξα με βάση και το γεγονός ότι η Αιτήτρια είναι έτοιμη να εκπληρώσει οιονδήποτε όρο ήθελε θέσει το Δικαστήριο. (Β) Η Αιτήτρια εντός της ίδιας περιόδου των εξήντα

(60)ημερών από σήμερα να πληρώσει στη δικηγόρο της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση τα έξοδα που έχουν επιδικασθεί υπέρ της και εναντίον της Εναγομένης - Αιτήτριας με τους τόκους μέχρι την ημέρα καταβολής των εξόδων, τα οποία κατά προσέγγιση υπολογίζονται στο ποσό των €27.000, υπό την προϋπόθεση ότι οι διευθυντές της δικηγορικής εταιρείας Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε., δηλώσουν στο Δικαστήριο ότι αναλαμβάνουν προσωπική δέσμευση ότι θα επιστρέψουν το ποσό που λαμβάνουν και ότι θα συμμορφωθούν αμέσως με οποιεσδήποτε οδηγίες ή διαταγές που το Εφετείο θα ήθελε εκδώσει στα πλαίσια της έφεσης αναφορικά με τα έξοδα. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή μη ανάληψης προσωπικής δέσμευσης επιστροφής του ποσού από τους διευθυντές της δικηγορικής εταιρείας, το ποσό των €200.000 που αναφέρεται στον όρο (Α), ανωτέρω, αυξάνεται σε €227.000. Σε περίπτωση παράλειψης της Αιτήτριας να συμμορφωθεί προς τους ανωτέρω όρους αναστολής, η απόφαση θα υπόκειται αμέσως σε εκτέλεση. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας είναι ορθό όπως αυτά ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της έφεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο