Επί τοις αφορώσι τον Δημοσθένους Βασίλη Ανδρέα, Αρ. Αίτησης: 60/2014, 26/1/2015

(1)Δημήτρη Σύζινο και

(2)Γιώργο Ματσάγκο ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και ορθό, με σκοπό την έναρξη αγωγής εναντίον της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντος και/ή την έναρξη διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων του αποβιώσαντος, για την εξόφληση δανείου/ων ή/και τραπεζικών και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων που του είχαν παραχωρηθεί από τους αιτητές. Η αίτηση βασίζεται στον Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Νόμο, ΚΕΦ. 189, άρθρα 17, 19 και 58 και στους Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Κανονισμούς 1955, Καν. 9, 28, 31 και 33 (c). Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλου των αιτητών, ο οποίος δηλώνει γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης και εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβεί στην ένορκο δήλωση. Οι Ενάγοντες καθ΄ όλον τον ουσιώδη προς την παρούσα αίτηση χρόνο διεξήγαγαν και διεξάγουν τραπεζικές εργασίες σε ολόκληρη την Κύπρο με κεντρικά γραφεία στη Λευκωσία. Από την 29/03/2013 με βάση διάταγμα εκδοθέν δυνάμει των άρθρων 5

(12)(α), 7

(1)και 9 του Περί Εξυγίανσης Πιστωτικών και άλλων Ιδρυμάτων Νόμου του 2013, το οποίο αναφέρεται ως το Περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd διάταγμα του 2013, αυτή έχει μεταβιβάσει περιουσιακά στοιχεία, τίτλους ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, φέρει πλέον νομίμως την ονομασία Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Κατά ή περί την 26.6.2012 ή/και περί τον Ιούνιο του 2012 και κατόπιν αίτησης του αποβιώσαντος, οι αιτητές εγγράφως συμφώνησαν στην παραχώρηση στον αποβιώσαντα δανείου τακτής προθεσμίας και/ή τραπεζικών διευκολύνσεων και/ή πίστωσης για το ποσό των €638.000,00-, ποσό που οι αιτητές παραχώρησαν ή/και πλήρωσαν ή/και κατέβαλαν στον αποβιώσαντα ή/και στους αντιπροσώπους του ή και σε τρίτους καθ΄ υπόδειξη του αποβιώσαντος. Προς τούτο, οι αιτητές άνοιξαν ή/και διατηρούσαν σχετικό λογαριασμό στον οποίο θα καταχωρούντο οι διάφορες χρεώσεις και πιστώσεις. Επισυνάπτει ως Τεκμ. Α, αντίγραφο της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 26.6.2012, ο οποίος στη συνέχεια κατά και ή περί την 06.06.2014 για τεχνικούς λόγους και ή λόγω της μεταφοράς των ηλεκτρονικών συστημάτων του δικτύου της πρώην Λαϊκής Τράπεζας σε αυτά της Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ως η παράγραφος 2 αναφέρει, μεταρρυθμίστηκε σε

1. Κατά ή περί την 26.6.2012 ή και κατά τον Ιούνιο του 2012, προς περαιτέρω ή/και καλύτερη εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου ή/και λογαριασμών του αποβιώσαντος ή/και των υποχρεώσεων του αποβιώσαντος προς τους αιτητές, παρόντων ή/και μελλοντικών, η σύζυγος του αποβιώσαντος, κα Κωνσταντή Δήμητρα Κωνσταντή, η οποία είναι μία εκ των νόμιμων κληρονόμων του, εγγυήθηκε γραπτώς την πληρωμή όλων των υποχρεώσεων του τέως συζύγου της μέχρι τον τελικό διακανονισμό όλων των οφειλομένων από τον πρωτοφειλέτη ποσών (Επισυνάπτει ως Τεκμ. Β αντίγραφο της συμφωνίας Εγγύησης ημερομηνίας 26.6.2012), ενώ επίσης συνομολόγησε και υπέγραψε προς όφελος των αιτητών «Έγγραφα Υποθήκης» ημερομηνίας 26.6.2012 με αρ. Υ870/2012, Υ872/2012, Υ869/2012, Υ871/2012, Υ873/2012 του Κτηματολογίου Αμμοχώστου δυνάμει των οποίων υποθήκευσε προς τους αιτητές διάφορα ακίνητα τα οποία βρίσκονται στο όνομά της. Οι εν λόγω εξασφαλίσεις αναγράφονται στην Ειδική Συμφωνία Δανείου ημερομηνίας 26.6.2012 που επισυνάφθηκε ως Τεκμ. Α. Προς περαιτέρω εγγύηση και/ή καλύτερη εξασφάλιση της πληρωμής του πιο πάνω δανείου ή/και λογαριασμού/ών του αποβιώσαντος ή/και οποιουδήποτε υπολοίπου του ως άνω λογαριασμού μετά των τόκων και εξόδων και προς εκπλήρωση των παρόντων ή και μελλοντικών υποχρεώσεων του αποβιώσαντος, ο αποβιώσας συνομολόγησε και υπέγραψε προς όφελος των αιτητών «Έγγραφο Υποθήκης» ημερομηνίας 26.6.2012 με αρ. Υ5359/2002 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου, δυνάμει του οποίου υποθήκευσε προς τους αιτητές διάφορα ακίνητα τα οποία βρίσκονται στο όνομα του. Οι εν λόγω εξασφαλίσεις αναγράφονται στην Ειδική Συμφωνία Δανείου και/ή στα συμπληρωματικά αυτής έγγραφα ημερομηνίας 26.6.2012 που επισυνάφθηκε ως Τεκμ. Α. Κατά ή περί την 4.6.2014 ή/και περί τον Ιούνιο του 2014, ο ως άνω λογαριασμός του αποβιώσαντος έδειχνε ως οφειλόμενο προς τους αιτητές το ποσό των €732.130,78 πλέον τόκοι 14% από 1.4.2014 (Επισυνάπτει ω Τεκμ. Γ την κατάσταση Λογαριασμού ημερομηνίας 4.6.2014). Οι αιτητές, με επιστολές τους ημερομηνίας 7.11.2013 προς τους χρεώστες τερμάτισαν τις πιο πάνω συμφωνίες δανείου και/ή λογαριασμού/ών ή/και τραπεζικών ή/και πιστωτικών διευκολύνσεων λόγω μη καταβολής των συμφωνηθέντων δόσεων και/ή λόγω παράβασης όρων της σύμβασης. Εντούτοις, μετά από σχετική έρευνα των αιτητών διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντος αλλά ούτε και έχει εκφράσει κάποιο πρόσωπο από τους κληρονόμους την επιθυμία να διοριστεί ως διαχειριστής παρόλο που ο αποβιώσας απεβίωσε από τις 11.
3. Από την έρευνα που έγινε διεφάνη ότι νόμιμοι κληρονόμοι της περιουσίας του αποβιώσαντος είναι η σύζυγος και τα τρία του παιδιά, ήτοι η κα Κωνσταντή Δήμητρα και οι Κωνσταντίνα, Ανδρέας και Ευαγγελία Παπανδρέου, όλοι κάτοικοι Παραλιμνίου. Για να μπορέσει να εγερθεί αγωγή εναντίον της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντος με σκοπό την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού, πρέπει να διοριστεί κάποιο πρόσωπο διαχειριστής της και καθότι δεν υπάρχει διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντος αλλά ούτε και έχει εκφράσει κάποιο πρόσωπο από τους κληρονόμους την επιθυμία να διοριστεί ως διαχειριστής. Γι΄ αυτό γίνεται η παρούσα αίτηση όπως διοριστούν ως διαχειριστές οι κ.κ. Δημήτρης Σύζινος και Γιώργος Ματσάγκος ή οιονδήποτε άλλο/α πρόσωπο/α το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και ορθό, για το σκοπό που περιγράφεται ανωτέρω. Στην παρούσα αίτηση προτείνονται για διορισμό δύο πρόσωπα καθότι η μικρότερη θυγατέρα του αποβιώσαντος, Ευαγγελία Παπανδρέου είναι ανήλικη (12 ετών), και όταν κληρονόμος περιουσίας αποβιώσαντος προσώπου είναι ανήλικος θα πρέπει να ορίζονται δύο διαχειριστές. Σχετική συγκατάθεση των προτεινόμενων διαχειριστών επισυνάπτεται ως Τεκμ. Δ. Μέχρι σήμερα κανένα πρόσωπο αλλά ούτε και οι νόμιμοι κληρονόμοι δεν επέδειξαν ενδιαφέρον για το διορισμό διαχειριστή της περιουσίας του πιο πάνω αποβιώσαντος, παρά το ότι απεβίωσε από τις 11.10.2012, τούτο δε επιβεβαιώθηκε σε έρευνες που έγιναν στα μητρώα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και Αμμοχώστου καθώς και σε τηλεφωνική επικοινωνία της συζύγου του αποβιώσαντος μαζί με τον Δημήτρη Σύζινο την 1η Ιουλίου
4. Σκοπός των Διαχειριστών που προτείνονται με την παρούσα θα είναι η εμφάνισή τους στα πλαίσια της αγωγής που θα καταχωρηθεί από τους αιτητές εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντος, η εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων του αποβιώσαντος με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων του αποβιώσαντος προς τους αιτητές και η απόδοση οποιουδήποτε υπολοίπου ποσού μετά την πληρωμή των χρεών προς τους κληρονόμους. Ο πιο πάνω αποβιώσας προ του θανάτου του είχε το συνήθη τόπο διαμονής του στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου, και συνεπώς το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου κέκτηται δικαιοδοσίας για την εκδίκαση της παρούσας αίτησης. Στην πιο πάνω αίτηση καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως στην οποία αναφέρονται ως λόγοι ότι η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, οι προτεινόμενοι διαχειριστές δεν έχουν δικαίωμα διορισμού έναντι των κληρονόμων, δεν δικαιολογείται διορισμός τους σαν διαχειριστές, δεν γίνεται επίκληση των σωστών άρθρων και κανονισμών. Η ένσταση βασίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48 Καν. 4 έως 8 και στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Περί Διαχείρισης Περιουσιών Αποβιωσάντων του 1955 Καν. 9, 24, 28, 31, 33, 38 και έντυπα (forms) 1, 2 και άρθρα 12, 17, 19, 24, 25, 42, 53 και 54 του Περί Διαχείρισης Περιουσιών Αποβιωσάντων Νόμου Κεφ.
5. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην ένορκο δήλωση της κ. Δήμητρας Κωνσταντή η οποία δηλώνει ότι είναι σύζυγος του αποβιώσαντος και εκπροσωπεί και τα συμφέροντα των θυγατέρων της Κωνσταντίνας και της ανήλικης Ευαγγελίας σε πάσα διαδικασία στην υπό άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση. Για την ανήλικη Ευαγγελία δυνάμει του Νόμου και για την Κωνσταντίνα με οδηγίες και εντολές της. Της επιδόθηκε η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση. Διάβασε το περιεχόμενο της αίτησης και συμβουλεύτηκε τον δικηγόρο της σε ότι αφορά τα νομικά θέματα που σχετίζονται με την υπόθεση. Παρατηρεί ότι στην αίτηση δεν εμφανίζονται σαν διάδικοι. Απλώς καταγράφεται η λέξη «Προς:» και τα ονόματά τους. Για τούτο πιστεύουν ότι η αίτηση είναι αντικανονική και παράτυπη. Πρόσθετα και ανεξάρτητα τούτου η σωστή διαδικασία είναι να κατατεθεί στο Πρωτοκολλητείο Αίτηση Διαχείρισης από τον πιστωτή με βάση τους κανονισμούς και στην περίπτωση που θα κατατίθετο ένσταση (CAVEAT), τότε θα ακολουθούσε δικαστική αντιπαράθεση στο ποιος πρέπει να διοριστεί διαχειριστής. Οι κανονισμοί που επικαλούνται οι αιτητές αφορούν την ανωτέρω και σωστή διαδικασία κατάθεσης Αίτησης στο Πρωτοκολλητείο και την ένσταση (CAVEAT). Διάβασε το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Μιχάλη Στυλιανού που συνοδεύει και υποστηρίζει την αίτηση και άνευ βλάβης των ανωτέρω θέσεων της για αντικανονικότητα της διαδικασίας, εκφράζει τη διαφωνία και την άγνοια της με όσα αυτός υποστηρίζει εκτός όπου ρητά αναφέρει κατωτέρω ότι τα αποδέχεται. Αγνοεί την παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως του Μιχάλη Στυλιανού. Δηλώνει ότι εκδήλωσαν ενδιαφέρον για τη διαχείριση. Προς τούτο απασχόλησαν και δικηγόρο και προσπάθησαν και προσπαθούν να εντοπίσουν τα περιουσιακά στοιχεία και τα χρέη του αποβιώσαντος για να μπορέσουν να κάμουν σωστή και έγκυρη διαχείριση δυνάμει του Νόμου. Δηλώνουν ότι δεν είναι ούτε σωστό ούτε δίκαιο να διοριστούν διαχειριστές οι δικηγόροι της Τράπεζας για να κινηθεί αγωγή από την Τράπεζα και να την υπερασπίσουν οι δικηγόροι της Τράπεζας. Αυτό εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους οι προτεινόμενοι διαχειριστές να δεχθούν απόλυτα τις θέσεις της Τράπεζας από μια πιθανή αντιδικία μεταξύ Τράπεζας και περιουσίας, με αποτέλεσμα να υποστούν οι κληρονόμοι τεράστια ζημιά γιατί θα αποφασίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους ερήμην τους και από τους δικηγόρους που ουσιαστικά θα στρέφονται εναντίον της περιουσίας. Το χρέος που αναφέρουν οι αιτητές είναι μεγάλο και θα εγερθούν θέματα εγκυρότητας του δανείου, των χρεώσεων, των τόκων, του υπολοίπου και άλλα σχετικά θέματα τα οποία οι δικηγόροι της Τράπεζας κατά πάσα πιθανότητα δεν θα εγείρουν γιατί πρόδηλα θα υποστηρίξουν τα συμφέροντα της Τράπεζας. Από ότι πληροφορείται ο Δημήτρης Σύζινος και ο Γιώργος Ματσάγκος είναι δικηγόροι στο δικηγορικό γραφείο που κάμνει την παρούσα αίτηση εκ μέρους της Τράπεζας και θέλουν να διοριστούν οι ίδιοι δικηγόροι της περιουσίας, πράγμα το οποίο είναι αντιδεοντολογικό, επικίνδυνο, παράλογο και απαράδεκτο. Δηλώνουν ότι έχουν όλη η οικογένεια ζωηρό ενδιαφέρον για την περιουσία και στον κατάλληλο χρόνο θα υποβάλει αίτηση για να διοριστεί διαχειρίστρια της περιουσίας όπως έχει από το Νόμο δικαίωμα προτεραιότητας. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προχώρησαν με γραπτές αγορεύσεις - μετά από άδεια του δικαστηρίου - στις οποίες υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή σε σχετική επί του θέματος νομολογία και αυθεντίες. Σε αυτές θα γίνει αναφορά όπου κριθεί αναγκαίο στην ανάλυση που θα ακολουθήσει. Ξεκινώντας από την ένσταση σε σχέση με το παράτυπο και αντικανονικό και άκυρο της αίτησης παρατηρώ ότι η αίτηση στηρίζεται σε ορθές νομοθετικές και δικαιοδοτικές διατάξεις οι οποίες καλύπτουν το επιζητούμενο από αυτούς, ο δε τύπος της αίτησης που χρησιμοποιήθηκε συνάδει απόλυτα με αυτόν του Παραρτήματος Α των Κανονισμών Περί Διαχειρίσεως Περιουσιών Αποβιωσάντων του
6. Σε σχέση με τη διαδικασία που επέλεξαν οι αιτητές και οι διάφοροι λόγοι ένστασης γι΄ αυτή, όπως αυτοί προβλήθηκαν από τους ενιστάμενους, κρίνεται ότι αυτή είναι η ορθή διαδικασία που θα έπρεπε να ακολουθηθεί. Οι αιτητές φρόντισαν όπως επιδοθεί η αίτηση την οποία υπέβαλαν στον Πρωτοκολλητή στους νόμιμους κληρονόμους του αποβιώσαντος και για αυτό συμπεριέλαβαν τα ονόματα τους στο τέλος, καθιστώντας την αίτηση κατ΄ουσία διά κλήσεως, ως προς αυτό δε δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε κακοπιστία εκ μέρους τους, εφόσον τους κατέστησαν κοινωνούς των προθέσεων τους και καμιά ζημιά δεν προκλήθηκε σε αυτούς. Σε σχέση δε με τις πρόνοιες του Άρθρου 12 του Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189, οι οποίες παραπέμπουν στο Άρθρο 54 του Περί Φορολογίας Κληρονομιών Νόμου, οι πρόνοιες του οποίου ρητά προνοεί ότι πρέπει να εκπληρωθούν πριν την έκδοση του παραχωρητηρίου, είναι ζητήματα τα οποία έπονται της καταχώρησης της αίτησης και ασφαλώς θα πρέπει να εκπληρωθούν πριν την έκδοση του παραχωρητηρίου από τον Πρωτοκολλητή, ζητήματα όμως τα οποία βρίσκονται υπό τον έλεγχο του αρμόδιου Πρωτοκολλητή. Ως εκ τούτου οι σχετικές αιτιάσεις απορρίπτονται και θα προχωρήσω στην εξέταση της αίτησης στην ουσία της. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στο Άρθρο 19 του Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ.
7. Σκοπός δε για τον οποίο ζητείται η έκδοση περιορισμένου παραχωρητηρίου διαχείρισης της περιουσίας του, όπως εξηγείται στην αίτηση, είναι η καθυστέρηση ουσιαστικά που επιδεικνύεται εκ μέρους των νομίμων κληρονόμων της περιουσίας του αποβιώσαντος όπως διορίσουν διαχειριστή. Το Άρθρο 19 του Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ. 189 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Grants may be limited in duration in respect of property, or for a special purpose, and, subject to the provisions of this Law and the Rules, the Court or registrars, in making such grants, shall follow the probate practice for the time being in England.» Και σε μετάφραση: «Παραχωρητήρια δυνατό να περιέχουν χρονικούς περιορισμούς σχετικά με περιουσία, ή να αφορούν ειδικό σκοπό, και τηρουμένων των διατάξεων του Νόμου αυτού και των Κανονισμών, το Δικαστήριο ή οι πρωτοκολλητές, κατά την έκδοση των εν λόγω παραχωρητηρίων, ακολουθούν την πρακτική επικύρωσης διαθηκών που επικρατεί εκάστοτε στην Αγγλία.» Το δικαίωμα των αιτητών στην περιουσία του αποβιώσαντος απορρέει από δάνειο που παραχωρήθηκε στον αποβιώσαντα και το οποίο εξακολουθεί μέχρι σήμερα να οφείλεται. Επιζητούν προς τούτο διάταγμα για να διοριστούν οι προτεινόμενοι διαχειριστές, για να μπορέσουν να εμφανιστούν στα πλαίσια αγωγής που θα καταχωρηθεί από αυτούς εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντος ή/και την έναρξη διαδικασίας για την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων που ο αποβιώσας ενέγραψε προς όφελος των αιτητών, με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων του προς τους αιτητές, οποιοδήποτε δε υπόλοιπο να καταβληθεί στους κληρονόμους του. Γι΄ αυτούς ακριβώς τους λόγους οι αιτητές υποστηρίζουν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 19 αφού οι αιτητές έχουν συμφέρον στην κληρονομική περιουσία και ως εκ τούτου το Δικαστήριο μπορεί να παραχωρήσει την περιορισμένη διαχείριση για τον σκοπό που επιζητείται. Στο σύγγραμμα Tristram and Coote's, Probate Practice, στη σελ. 373 αναφέρονται τα ακόλουθα: « .application may be made for a grant to be made to a nominee of the plaintiff, or such other person as may be considered expedient, limited to defending the specified action.» και στις σελ. 566-567 τα ακόλουθα: « .the discretion of the court is practically unlimited and each case is dealt with on its merits; the principles governing its exercise are to be found in Teague and Asdown v. Wharton.» Στην πιο πάνω απόφαση Teague and Asdown v. Wharton (1869 -72) L.R. 2 P. & D. 360 (Appendix C) αναφέρονται τα ακόλουθα: «.But the Court must bear in mind that suitors and persons entitled to grants in this court are many of them persons who have no opportunity of Knowing their own rights, and are not aware of the dangers that may beset them if they transfer these rights to other persons. It would therefore be unwise of the Court to depart from the old - established rule , that a grant of administration must be made to the person who is by law entitled to the property." The more I consider the matter, the more I am satisfied that that is the way in which I ought to act. There are no such special circumstances in this case as to take it out of the ordinary rule. I shall, therefore, make the grant to one of the next of kin, or, if they all renounce, to some other person who has a sufficient interest in the property.» Είναι η θέση των καθ΄ων η αίτηση ότι οι προτεινόμενοι διαχειριστές δεν έχουν δικαίωμα διορισμού έναντι των κληρονόμων. Περαιτέρω δε ότι δεν είναι σωστό ούτε και δίκαιο να διοριστούν διαχειριστές οι δικηγόροι της τράπεζας για να κινηθεί αγωγή από την Τράπεζα και να την υπερασπίσουν οι δικηγόροι της Τράπεζας, δηλαδή των αιτητών. Ένας τέτοιος διορισμός, κατά τους καθ΄ων η αίτηση, εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους, οι προτεινόμενοι διαχειριστές να δεχθούν απόλυτα τις θέσεις της Τράπεζας, από μια πιθανή αντιδικία μεταξύ της Τράπεζας και της περιουσίας του αποβιώσαντος, με αποτέλεσμα να υποστούν οι ίδιοι ως κληρονόμοι τεράστια ζημιά γιατί θα αποφασίζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους ερήμην τους από τους δικηγόρους οι οποίοι ουσιαστικά θα στρέφονται εναντίον της περιουσίας. Έτσι κατά τη θέση τους υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων στον διορισμό των προτεινόμενων διαχειριστών και ότι αυτοί θα ενεργήσουν με προκατάληψη ή αλλότρια κίνητρα και θα παρεκκλίνουν από τις νομικές τους υποχρεώσεις. Οι αιτητές αντιτείνουν ότι κατά τη δικαστική πρακτική καθώς και τη νομολογία, άτομα που δεν σχετίζονται με την αγωγή, είναι τα πλέον κατάλληλα για διορισμό ως διαχειριστές (βλ. De Chatelain

(1859), 1 SS Abey & Tristram 411,164 E.R.790). Όπως όμως καθορίζει η νομολογία, δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας που να αναφέρει ρητά ότι ένας διάδικος δεν μπορεί να διοριστεί διαχειριστής χωρίς τη συγκατάθεση όλων των διαδίκων. Το Δικαστήριο μπορεί να προβεί σε τέτοιο διορισμό σε περιπτώσεις όπου αυτό είναι απόλυτα επιθυμητό ενώ δεν απαγορεύεται σε άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση να διοριστούν, αν το δικαστήριο κρίνει τούτο επιθυμητό, ως διαχειριστές (βλ. In Re Griffin (Griffin v. Ackroyd) [1925], σελ. 38). Περαιτέρω οι αιτητές στην γραπτή τους αγόρευση διατείνονται ότι οι διοριζόμενοι διαχειριστές δεν μπορούν να ενεργούν αυθαίρετα, αλλά δεσμεύονται από το νόμο και έχουν θέσμιο καθήκον επιμέλειας προς όλους και υπόκεινται σε κυρώσεις στην περίπτωση που δεν διεκπεραιώσουν τα καθήκοντα τους με τον δέοντα τρόπο. Προς τούτο είναι η θέση τους - όπως εισηγούνται μεταξύ άλλων και στην αίτηση τους - ότι μπορεί να παραχωρηθούν περιορισμένα έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας τους αποβιώσαντος και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και ορθό. Προς διασκέδαση των πιο πάνω ανησυχιών ως τέτοια πρόσωπα, οι αιτητές εισηγούνται όπως εκτός των προτεινόμενων ή ενός από αυτούς, διοριστεί και άλλο πρόσωπο με την συγκατάθεση των κληρονόμων ακόμα και όπως οι προτεινόμενοι διαχειριστές διοριστούν μόνο για τον σκοπό της επίδοσης σε αυτούς όλων των απαραίτητων εγγράφων για την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης της υποθήκης και/ή των υποθηκών που ο αποβιώσας ενέγραψε προς όφελος των αιτητών, κάτι τέτοιο θα ήταν προς όφελος της κληρονομικής περιουσίας, εφόσον η καθυστέρηση εξόφλησης του δανείου και η μη καταβολή δόσεων έναντι αυτού, θα εξανεμίσει οποιοδήποτε ποσό ήθελε προκύψει ως περίσσευμα από την κληρονομική περιουσία και τη διανομή του στους κληρονόμους. Σε όλα τα πιο πάνω οι καθ΄ων η αίτηση αντιτείνουν ότι, πέραν της άρνησης τους ότι δεν ενδιαφέρονται ως οι κληρονόμοι της περιουσίας του αποβιώσαντος να καταχωρήσουν έγγραφα διαχειρίσεως της, εκδήλωσαν έντονο ενδιαφέρον, απασχόλησαν δικηγόρο και προσπαθούν να εντοπίσουν τα περιουσιακά στοιχεία και τα χρέη του αποβιώσαντος για να κάμουν σωστή και έγκυρη διαχείριση σύμφωνα με τον Νόμο. Επιπλέον, γίνεται σαφές ότι όλη η οικογένεια του αποβιώσαντος έχει ζωηρό ενδιαφέρον για την περιουσία και συγκεκριμένα η σύζυγος του αποβιώσαντος θα υποβάλει στον κατάλληλο χρόνο αίτηση για να διοριστεί διαχειρίστρια της περιουσίας, έχοντας και δικαίωμα προτεραιότητας από το Νόμο. Τίθεται επίσης ζήτημα μεροληψίας των προτεινόμενων διαχειριστών, ως εκ της ιδιότητας τους και ως δικηγόρων των αιτητών, την οποία προτάσσουν οι καθ΄ων η αίτηση ως λόγο για τον οποίον ενίστανται. Παρατηρώ ότι αυτοί οι ισχυρισμοί των καθ΄ων η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι παρότι οι αιτητές είχαν το δικαίωμα να τους αμφισβητήσουν με τα κατάλληλα δικονομικά μέτρα (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. v. Acuac Inc.,

(2002)1 ΑΑΔ σελ.1527, Σκάρος v. Χριστοδούλου

(1998)1 ΑΑΔ 291, Πραξιτέλης v. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(1997)1 ΑΑΔ 591 και Interglobal Shipping Agency and Trading Co. Ltd v. Του πλοίου Μ/V Galina

(1999)1 ΑΑΔ σελ. 103, Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 AAD 1377 και Κώστα v. Κώστα,

(2003)1 ΑΑΔ σελ. 269). Στο Άρθρο 17 παρ. (β) του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου, Κεφ. 189 προνοείται ότι για να είναι αναγκαίο και πρόσφορο να διοριστεί διαχειριστής άλλο πρόσωπο από το οποίο θα δικαιούτο κατά νόμο στη χορήγηση των εγγράφων διαχείρισης, το οποίο να είναι κατάλληλο, θα πρέπει να αποδειχθεί αφερεγγυότητα της κληρονομιάς του αποβιώσαντος ή άλλες ειδικές περιστάσεις. Στην προκείμενη περίπτωση οι αιτητές δεν επικαλούνται αφερεγγυότητα της κληρονομιάς του αποβιώσαντος. Όφειλαν επομένως να αποδείξουν «άλλες ειδικές περιστάσεις». Ως τέτοιες που επικαλούνται είναι ότι παρά το γεγονός ότι ο αποβιώσας απεβίωσε από την 11.10.2012, εντούτοις δεν έχει εκδοθεί διάταγμα διαχείρισης της περιουσίας του. Ούτε και από πληροφόρηση που έχουν από τον Πρωτοκολλητή καταχωρήθηκε οποιαδήποτε αίτηση προς τούτο ακόμα και μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης από τον Ιούλιο του 2014. Το ερώτημα είναι αν είναι αυτά αρκετός λόγος για να προχωρήσει το Δικαστήριο στην έγκριση της αίτησης όταν οι ισχυρισμοί που προβάλλουν οι καθ΄ων η αίτηση παρέμειναν αναντίλεκτοι όπως αναφέρθηκαν ειδικά πιο πάνω. Η παρούσα περίπτωση δεν αφορά αποποίηση δικαιώματος ή αμέλειας προσώπου που δικαιούται σε γενική διαχείριση να προβεί σε ανάλογα διαβήματα ούτε και ασφαλώς δίδεται σχετική συγκατάθεση από τους νόμιμους κληρονόμους και εν δυνάμει διαχειριστές. Τουναντίον, εκφράζεται ρητά εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση η βούληση τους ότι κάτι τέτοιο σκοπείται να γίνει και θα αναλάβουν τη διαχείριση της περιουσίας του αποβιώσαντος στον κατάλληλο χρόνο. Θα πρέπει να απαντηθεί και το ερώτημα κατά πόσο είναι «αναγκαίο και πρόσφορο» να διοριστεί διαχειριστής άλλο πρόσωπο από αυτό που θα εδικαιούτο την διαχείριση σύμφωνα με το νόμο. Κατά την άποψη μου η απάντηση είναι αρνητική σε όλα τα πιο πάνω ερωτήματα στη βάση των γεγονότων της υπόθεσης, τόσο ως προς το κατά πόσο είναι η κατάλληλη περίπτωση, καθώς δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έγκριση ενός τέτοιου αιτήματος, όσο και ως προς το αναγκαίο και πρόσφορο να δοθούν τα έγγραφα διαχείρισης σε πρόσωπα άλλα από τους κληρονόμους. Παρόλο ότι τα πιο πάνω έχουν πλέον προδικάσει την τύχη της αίτησης, εντούτοις θα με απασχολήσει και το άλλο ζήτημα που έχει τεθεί. Το κατά πόσο δηλαδή οι αιτητές απέδειξαν ότι οι προτεινόμενοι διαχειριστές είναι «κατάλληλα και ουδέτερα» πρόσωπα. Η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση με παρέπεμψε στις ακόλουθες δύο υποθέσεις, εισηγούμενη ότι παρόλο ότι αφορούσαν διαχείριση εν εκκρεμοδικία, εντούτοις το σκεπτικό τους θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά την εξέταση της παρούσας, αφού η διαχείριση που ζητείται με την αίτηση έχει ως σκοπό την έγερση αγωγής από τους αιτητές εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντος. Πρόκειται για την υπόθεση Terezian κ.ά v. Terezian κ.ά

(2003)1 ΑΑΔ σελ. 1252 η οποία αφορούσε χορήγηση περιορισμένου παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης εν εκκρεμοδικία, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι: « . ο διαχειριστής εν εκκρεμοδικία . ιδανικά θα πρέπει να είναι ουδέτερο πρόσωπο, χωρίς απόκλιση προς οιανδήποτε πλευρά. Όμως, αυτό δεν είναι ο απόλυτος κανόνας και δεν απαγορεύεται σε άτομα που εμπλέκονται στην υπόθεση να διοριστούν, αν το δικαστήριο κρίνει τούτο επιθυμητό, ως διαχειριστές εν εκκρεμοδικία.» Και την υπόθεση De Chatelain v. Pontigny, on Motion

(1985)1Sw & Tr. 34; 64 E.R. 616 (Παράρτημα Η) στην οποία οι διάδικοι δεν διαφωνούσαν με τον διορισμό του διαχειριστή εν εκκρεμοδικία, λέχθηκαν τα ακόλουθα: « In that case, the administration may go as prayed pendent lite; Otherwise I should have thought some person unconnected with the suit would have been a more proper person to have been appointed.». Κρίνεται ότι οι προτεινόμενοι ως διαχειριστές κ.κ. Δημήτρης Σύζινος και Γιώργος Ματσάγκος, δικηγόροι στο δικηγορικό γραφείο που έκαμε την παρούσα αίτηση εκ μέρους των αιτητών, δεν μπορεί να κριθούν για τους σκοπούς για τους οποίους επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος ότι είναι «κατάλληλα και ουδέτερα» πρόσωπα για να διαχειριστούν και να υπερασπιστούν την περιουσία του αποβιώσαντος από τους ίδιους τους αιτητές. Καθώς, όπως λέχθηκε επίσης στην υπόθεση Ghafoor v. Cliff

(2006)1 W.L.R. 3020 (Παράρτημα Θ): «Those interested in the estate are entitled to have confidence in the impartiality of the person appointed to represent the estate. The solicitor for one of the parties involved would not reasonably be viewed as independent or impartial.» Έχοντας λοιπό μελετήσει τους λόγους για τους οποίους κατέστη αναγκαία η υποβολή της αίτησης και ζυγιάζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και προθέσεις, κρίνω ότι θα ήταν πρέπον όπως αφεθεί η υπόθεση να εξελιχθεί σε κανονική και πλήρη διαχείριση της περιουσίας την οποία κατέλειπε ο αποβιώσας με τον ορισμό διαχειριστή εκ μέρους των κληρονόμων της περιουσίας του. Οι αιτητές συμπερασματικά δεν έχουν αποδείξει ούτε ειδικές περιστάσεις για την παραχώρηση εγγράφων περιορισμένης διαχείρισης, ούτε απέδειξαν ότι είναι αναγκαίο και πρόσφορο να είναι άλλο πρόσωπο ο διαχειριστής από τους κληρονόμους για τον αιτούμενο σκοπό και τέλος ούτε οι προτεινόμενοι διαχειριστές είναι τα κατάλληλα πρόσωπα, ένεκα της ιδιότητας τους, να υπερασπιστούν την περιουσία του αποβιώσαντος. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Ενόψει της φύσης της και τον σκοπό για τον οποίο αυτή υπεβλήθη κρίνω ότι η μη έκδοση απόφασης ως προς τα έξοδα θα ήταν η πλέον δίκαιη. Η κάθε πλευρά θα επιβαρυνθεί με τα έξοδα της. (Υπ.)........................................................ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο