Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου ν. Α/φοί Παναγίδης (Νησί) Λτδ, Αρ. Αγωγής:795/2013, 16/2/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:795/2013 Μεταξύ: Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου Ενάγουσας και Α/φοί Παναγίδης (Νησί) Λτδ Εναγόμενης Ημερομηνία: 16 Φεβρουαρίου, 2015 Εμφανίσεις: Για την ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση: Ο κ. Α. Ιωαννίδης για Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε. Για την εναγόμενη - αιτήτρια: Η κα Β. Παντελή για Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Σε αίτηση ημερομηνίας 27.11.2014 για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων σε αίτηση για παραμερισμό ή/ και ακύρωση απόφασης του Δικαστηρίου) Η ενάγουσα στις 9.07.2014 πέτυχε την έκδοση απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιώνει από την εναγόμενη οφειλόμενο ποσό €222.443,98σ. το οποίο διατείνεται ότι αντιστοιχεί στην ορθή και/ή ενδεδειγμένη αξία κατανάλωσης από την εναγόμενη ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο από 31.03.2004 μέχρι 01.06.2009 και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή δυνάμει παράβασης συμφωνίας και/ή δυνάμει υποχρέωσης από την κείμενη νομοθεσία και/ή των σχετικών νομοθεσιών και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού και /ή ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της έκθεσης απαιτήσεως. Αξιώνει επίσης νόμιμο τόκο για το πιο πάνω ποσό και τα έξοδα της αγωγής. Με την υπό εκδίκαση αίτηση με ημερομηνία 27.11.2014, η εναγόμενη/ αιτήτρια επιζητεί την έκδοση διατάγματος με το οποίο να της επιτραπεί να καταχωρήσει δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη της αίτησης της για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης με ημερομηνία την επόμενη της εκδοθείσας απόφασης ήτοι την 10.07.
- Στο αίτημα αυτό υπήρξε άμεση αντίδραση από πλευράς ενάγουσας η οποία καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως. Πριν προχωρήσω με την ανάλυση των ζητημάτων που αφορούν την παρούσα αίτηση, κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στην πορεία της υπόθεσης. Αυτή καταγράφεται στην παρ. 5 της ένορκης δήλωσης της κας Μαρίας Κυπριανού, με την οποία υποστηρίζει την ένσταση της καθ΄ης η αίτηση, και η οποία αντικατοπτρίζει όσα εμφαίνονται στον φάκελο της υπόθεσης και στα πρακτικά που κάθε φορά τηρήθηκαν για τις διαδικασίες που προηγήθηκαν, την καταγράφω με κάποιες ελάχιστες αναπροσαρμογές όπου χρειαζόταν: (α) Η αγωγή καταχωρήθηκε την 1.07.2013 δυνάμει της Δ.2 Θ.
- (β) Σημείωμα Εμφάνισης της Αιτήριας καταχωρήθηκε στις 18.07.
- (γ) Αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 9.04.
- (δ) Η πρώτη εμφάνιση στην πιο πάνω αίτηση για απόφαση έγινε στις 13.05.
- Η Αιτήτρια ζήτησε και έλαβε χρόνο, χωρίς καμία ένσταση από την Καθ΄ής η Αίτηση, μέχρι την 1.07.2014 για καταχώρηση της υπεράσπισης της. (ε) Την 1.07.2014 λόγω του ότι δεν είχε καταχωρηθεί μέχρι τότε η υπεράσπιση της Αιτήτριας το Δικαστήριο επαναόρισε την υπόθεση για απόδειξη στις 9.07.2014 με ρητή οδηγία (unless order), όπως η οποιαδήποτε υπεράσπιση καταχωρηθεί μέχρι την 7.07.
- (στ) Η Αιτήτρια παρέλειψε να καταχωρήσει υπεράσπιση εντός της προθεσμίας που έθεσε το Δικαστήριο η οποία ήταν καταληκτική. (ζ) Η Αιτήτρια μέχρι και σήμερα ουδέποτε προέβηκε σε οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα για να παρατείνει ή να επαναφέρει τον χρόνο καταχώρησης της υπεράσπισης της που έληξε στις 7.07.2014 με ρητή δήλωση του Δικαστηρίου ως αναφέρεται πιο πάνω. (η) Στις 9.07.2014 η Αιτήτρια παρέλειψε να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου κατά την ακρόαση της απόδειξης της αγωγής. (θ) Το Δικαστήριο στις 9.07.2014 προχώρησε στην έκδοση απόφασης ως η έκθεση απαίτησης. (ι) Στις 10.07.2014 η Αιτήτρια καταχώρησε αιτήσεις αναστολής της εκτέλεσης και παραμερισμού της επίδικης απόφασης. (κ) Οι εν λόγω αιτήσεις ορίστηκαν στις 17.07.
- (λ) Κατά την εν λόγω ημερομηνία η Καθ΄ης η Αίτηση καταχώρησε αίτηση διαγραφής προσβλητικών παραγράφων που αναφέρονταν στους δικηγόρους της Καθ΄ης η Αίτηση στην αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης της Αιτήτριας ημερομηνίας 10.07.2014, ως αναφέρεται πιο πάνω. Η εν λόγω αίτηση είχε οριστεί για ακρόαση στις 9.10.
- (μ) Το Δικαστήριο όρισε την αίτηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης για ακρόαση στις 10.09.
- (ν) Στις 10.09.2014 το Δικαστήριο δεν είχε προβεί στην ακρόαση της αίτησης για αναστολή εκτέλεσης και την επαναόρισε για ακρόαση στις 29.09.2014 με γραπτές αγορεύσεις. Την ίδια μέρα και με σκοπό να μην καθυστερήσει η ακρόαση της αίτησης παραμερισμού, η Καθ΄ης η Αίτηση απέσυρε την αίτηση ημερομηνίας 17.07.2014 για διαγραφή των προσβλητικών παραγράφων από την αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 10.07.2014 της Αιτήτριας. (ξ) Στις 29.09.2014 ενώ είχαν καταχωρηθεί γραπτές αγορεύσεις στα πλαίσια της ακρόασης της μονομερούς αίτησης για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 10.07.2014, το Δικαστήριο όρισε την ίδια αίτηση για διευκρινήσεις στις 15.10.
- (ο) Στις 15.10.2014 κατόπιν εισήγησης του Δικαστηρίου και με δηλωμένο στόχο τη σύντομη εκδίκαση της κυρίως αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, η Καθ΄ης η Αίτηση συγκατατέθηκε στην έκδοση διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης μέχρι τελικής εκδίκασης της διά κλήσεως αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 10.07.
- (π) Την ίδια μέρα και με σκοπό την σύντομη και γρήγορη εκδίκαση της αίτησης παραμερισμού το Δικαστήριο όρισε την αίτηση παραμερισμού για οδηγίες στις 5.11.2014 και ώρα 8.00 π.μ. με οδηγίες να καταχωρηθεί η ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση μέχρι τότε. (ρ) Στις 5.11.2014 σε συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου η Καθ΄ης η Αίτηση καταχώρησε την ένσταση της στην αίτηση παραμερισμού και το Δικαστήριο όρισε την αίτηση για οδηγίες στις 12.11.2014 με σκοπό όπως η Αιτήτρια εξετάσει την ένσταση και τοποθετηθεί επί αυτής μέχρι τότε. (σ) Στις 12.11.2014 η Αιτήτρια προέβηκε σε προφορικό αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στο οποίο έφερε ένσταση η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να εισηγηθεί όπως το αίτημα γίνει γραπτώς και όρισε την αίτηση για περαιτέρω οδηγίες την 1.12.2014 έτσι ώστε η Αιτήτρια να καταχωρήσει μέχρι τότε την επίδικη αίτηση και να τοποθετηθεί επί αυτής η Καθ΄ης η Αίτηση. (τ) Την 1.12.2014 η Καθ΄ης η Αίτηση δήλωσε την πρόθεση της να ενστεί στην αίτηση της Αιτήτριας για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η πιο πάνω πορεία της υπόθεσης, πλην του αρχικού χειρισμού από της καταχώρησης Σημειώματος Εμφανίσεως στις 18.07.2013 μέχρι και την 9.04.2014 οπότε καταχωρήθηκε η αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης υπεράσπισης, είναι φανερό ότι δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε καθυστέρηση παρά τις ενδιάμεσες αιτήσεις που στο μεταξύ καταχωρήθηκαν. Επομένως, οι όποιες, έστω έμμεσες αναφορές, στους λόγους ένστασης για επιδίωξη καθυστέρησης εκ μέρους της Αιτήτριας, δεν μπορούν να έχουν έρεισμα στην μέχρι σήμερα πορεία της υπόθεσης. Επιδιώκεται λοιπόν από πλευράς της Αιτήτριας με την υπό εξέταση αίτηση να της επιτραπεί να καταχωρήσει ακόμα δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις προς υποστήριξη του αιτήματος της για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης στη βάση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών Δ.48 Θ. 1,2,3,4,4
(2),8 και 9, τη νομολογία, το δίκαιο της επιείκειας και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Δείγματα αυτών των ενόρκων δηλώσεων κατατέθηκαν ως Παραρτήματα Α και Β στην ένορκο δήλωση της κ. Βασιλείας Κουρουζίδου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την αιτήτρια, με την οποία υποστηρίζεται η παρούσα αίτηση. Η κ. Κουρουζίδου, πλήρως εξουσιοδοτημένη, όπως δηλώνει, από την εναγόμενη, στην ένορκη δήλωση της αναφέρεται στην ανάγκη που κατά την άποψη της Αιτήτριας επιβάλλεται όπως εγκριθεί το αίτημα της. Κάνει αναφορά σε γεγονότα που βρίσκονται εντός της γνώσης των δικηγόρων της Αιτήτριας και της ενόρκως δηλούσας όπως και σε νομικά ζητήματα και ως εκ τούτου κρίθηκε ως το κατάλληλο πρόσωπο να ορκισθεί. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα στα οποία πράγματι κάνει αναφορά η ενόρκως δηλούσα, εκλαμβάνεται και από το Δικαστήριο ως πρόσωπο ικανό να προβεί στην ένορκο δήλωση και ως εκ τούτου οι συναφείς λόγοι ένστασης και η νομολογία με την οποία υποστηρίζονται δεν έχουν οποιοδήποτε έρεισμα στα γεγονότα της παρούσας, προς τούτο δε παραπέμπω στις αποφάσεις Ahapittas v. Roc Chic Ltd,
(1968)1 CLR 1, In re Efthymiou
(1987)1 CLR 319 και Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου,
(1991)1 ΑΑΔ 1036. Θα προσπαθήσω να δώσω μια γενική εικόνα των όσων υποστηρίζονται και τα οποία συνιστούν την ουσία των πραγμάτων. Υποστηρίζει η πλευρά της Αιτήτριας ότι αυτή η ανάγκη έγκειται αφ΄ενός μεν στις θέσεις που προβλήθηκαν στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση της Καθ΄ης η Αίτηση, για τις οποίες η Αιτήτρια επιθυμεί να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία που καταδεικνύει ότι είναι ψευδείς και αβάσιμες, και αφ΄ετέρου ότι παρίσταται πραγματική ανάγκη να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου γεγονότα που επισυνέβησαν μετά την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού ημερομηνίας 10.07.2014 και είναι απολύτως σχετικά και αποκαλύπτουν τους λόγους για τους οποίους ενήργησαν με τον τρόπο που ενήργησαν οι δικηγόροι της ενάγουσας/ Καθ΄ης η Αίτηση. Το πρώτο ζήτημα, όπως μπορώ να το διακρίνω από όσα η κ. Κουρουζίδου αναφέρει στην ένορκο δήλωση της, έγκειται στις αναφορές του κ. Θεόδουλου Δημητρίου σε ένορκη δήλωση με την οποία υποστηρίζεται η ένσταση (παράγραφοι 8,9 και 10), όπου αναφέρεται σε συνομιλία του με το γραφείο επίδοσης του στις 7.07.2014 και ότι την ίδια μέρα, το απόγευμα, είχε συνομιλία με δικηγόρο του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Αιτήτρια. Οι συνομιλίες αντίθετα είχαν γίνει στις 8.07.2014, όπως ισχυρίζεται η κ. Μύρια Λοϊζου στη δική της ένορκη δήλωση. Προς τούτο, ζητήθηκε έρευνα στο αρχείο του τηλεφωνικού συστήματος του δικηγορικού γραφείου της Αιτήτριας στις οποίες καταγράφονται όλες οι εισερχόμενες κλήσεις, από τον υπεύθυνο των ηλεκτρονικών υπολογιστών των δικηγόρων της Αιτήτριας κ. George Ευαγγέλου, για να διαπιστωθεί η ορθότητα των ισχυρισμών του κ. Θ. Δημητρίου. Το δεύτερο σκέλος του αιτήματος αφορά όσα κατ΄ ισχυρισμό συνέβησαν ή λέχθηκαν μεταξύ του κ. Μιχάλη Κυριακίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια και του κ. Θεόδουλου Δημητρίου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ΄ης η Αίτηση, στις 10.07.2014 μετά την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού και αφορούσαν κατ΄ ισχυρισμό τηλεφωνικές συνδιαλέξεις που είχαν ως αντικείμενο τις σχέσεις των δύο δικηγορικών γραφείων και οι οποίες αποκαλύπτουν, κατά την άποψη της, εκδικητική πρόθεση εκ μέρους των δικηγόρων της Καθ΄ης η Αίτηση, η οποία τους ώθησε να αιτηθούν την έκδοση δικαστικής απόφασης παρά τις μεταξύ τους συνεννοήσεις χωρίς να αναμένουν την καταχώρηση της υπεράσπισης της εναγομένης. Έχω μελετήσει όλους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς από τις δύο πλευρές όπως και τις θέσεις που εξέθεσαν στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους αλλά και όσα συμπληρωματικά εισηγήθηκαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου οι ευπαίδευτοι συνήγοροι τους. Έχοντας περαιτέρω υπόψη το σύνολο των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, καταλήγω ότι δικαιολογείται το αίτημα στη βάσει της Διαταγής 48 Θ. 4
(2)* όπως αυτός έχει ερμηνευτεί διαχρονικά από τη νομολογία μας μετά την αναμόρφωση του που επήλθε το 1999, ως προς το πρώτο του μέρος και κρίνω ότι υπάρχει καλός λόγος να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης η οποία σχετίζεται με την έρευνα και τις *«4
(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» αναφορές του ειδικού ο οποίος διεξήγαγε την έρευνα στο τηλεφωνικό σύστημα του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Αιτήτρια κ. George Ευαγγέλου, δείγμα της οποίας με τα συνημμένα της τεκμήρια, επισυνάπτονται ως Παράρτημα Α στην ένορκο δήλωση της κ. Κουρουζίδου. Σημειώνω δε, σε ό,τι αφορά αυτή τη πτυχή του ζητήματος ότι αυτή η αντίληψη περί των γεγονότων θα έχει την όποια σημασία της προσδοθεί κατά την εξέταση της κυρίως αίτησης και σίγουσρα δεν αποφαίνομαι σ΄αυτό το στάδιο περί της ψευδούς ή όχι σχετικής αναφοράς στην ένορκο δήλωση του κ. Θ. Δημητρίου. Αποσκοπεί απλώς στο να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου τα ορθά γεγονότα κατά την άποψη του Αιτητή. Είναι δε προς τούτο ενδεικτική η αναφορά υπό του Ερωτοκρίτου, Δ. στην υπόθεση Romir Monitoring v. MB Romir Holdings Ltd,
(2008)1 AAΔ 106. Βρίσκω επομένως ότι το διαδικαστικό μέτρο που επελέγη από πλευράς του Αιτητή να αντικρούσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντος κ. Θ. Δημητρίου είναι πρόσφορος με τον τρόπο που επιχειρήθηκε. Τα όσα από την άλλη ισχυρίζεται στο δείγμα της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης της η κ. Μύρια Λοϊζου (Παράρτημα Β), όπως τα κατέγραψα πιο πάνω και αφορούν γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της δικαστικής απόφασης, αφορούν τις σχέσεις των δύο δικηγορικών γραφείων η αντιπαράθεση και η αντιδικία επί των οποίων κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετήσει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τα ουσιαστικά ζητήματα τα οποία θα κληθεί το Δικαστήριο να εξετάσει και επιλύσει για να αποφανθεί επί του αρχικού αιτήματος. Επομένως διαφοροποιείται η άποψη μου σε σχέση με το δεύτερο σκέλος του αιτήματος όπως τα διαχώρισα πιο πάνω, αυτό δηλαδή που αφορά την εισαγωγή με την συμπληρωματική ένορκο δήλωση της κ. Μύριας Λοϊζου του περιεχομένου των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων μεταξύ των δικηγόρων κ. Μιχάλη Κυριακίδη και κ. Θεόδουλου Δημητρίου, τα οποία θα συμφωνήσω με την πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση ότι πρόκειται περί άσχετων γεγονότων με όσα θα πρέπει να απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια εξέτασης της αρχικής αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης «νομικοί» όπως χαρακτηρίστηκαν ή αφορόντες « τα νομικά κριτήρια» που εξετάζονται σε αίτηση για παραμερισμό μιας απόφασης, ασφαλώς δεν αφορούν την παρούσα αίτηση και δεν εξετάζονται καθώς παραμένουν χωρίς έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Καταλήγω να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα εν μέρει και δίδω άδεια σύμφωνα με την Δ.48 Θ.4
(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών κατά την ενάσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας, όπως καταχωρηθεί συμπληρωματικά αυτών που υποστηρίζουν την αίτηση παραμερισμού με ημερομηνία 10.07.2014, η ένορκος δήλωση του κ. George Ευαγγέλου όπως είναι το δείγμα που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου (Παράρτημα Α), στην ένορκο δήλωση της κ. Κουρουζίδου. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της αίτησης κρίνω ότι η πιο δίκαιη διαταγή υπό τις περιστάσεις ως προς τα έξοδα θα ήταν η επιδίκαση υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση του ½ από αυτά, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.)........................................................ Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο