ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΙΟΥ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ αποβιώσαντα ν. ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ, Αρ.αγωγής 171/2008, 27/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A38 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 171/2008 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ Ενάγοντα και ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ Εναγόμενου και όπως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 18.4.2013 Μεταξύ: ΜΑΡΙΝΑΣ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΙΟΥ υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΩΤΟΥ ΧΑΤΖΗΣΩΤΗΡΗ αποβιώσαντα Ενάγoυσας και ΑΔΑΜΟΣ ΜΑΝΩΛΗ ΣΙΑΝΤΑΝΗΣ άλλως ΑΔΑΜΟΣ ΣΙΑΜΠΤΑΝΗΣ Εναγόμενου Αίτηση ημερ. 26.3.2015 Ημερ.: 27.4.2015 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ε.Ανδρέου για Αντώνης Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο - Καθ΄ ου η Αίτηση: κ.Κ.Μουτσουρής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η φύση της αντιδικίας και το διαδικαστικό ιστορικό της παρούσας αγωγής εκτίθενται στις σελ. 2 - 4 της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερ. 17.3.
- Το παραθέτω αυτούσιο για σκοπούς διευκόλυνσης. «Η αγωγή καταχωρίστηκε με Κλητήριο Ενταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο την 10.4.
- Η αρχική Εκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 3.9.
- Η υπόθεση αφορά γραπτή συμφωνία πώλησης ημερ. 31.10.2005, με την οποία ο Εναγόμενος και κάποιος Δημήτρης Ε. Ευθυμίου πώλησαν στον Γεώργιο Φώτου Χατζησωτήρη δύο όμορα κτήματα των οποίων ήταν εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες κατά ½ μερίδιο έκαστος, ήτοι του ακινήτου με αρ.εγγραφής 5/72, Τεμ.73 και του ακινήτου με αρ.εγγραφής 5/75, Τεμ.76 αμφοτέρων του Σχεδίου 2-285-372 στην τοποθεσία Τόρνου, στην Αγία Νάπα της επαρχίας Αμμοχώστου. Το συμφωνηθέν τίμημα ήταν £325.000 εκ των οποίων £50.000 καταβλήθηκαν με την υπογραφή της συμφωνίας ενώ το υπόλοιπο των £275.000 συμφωνήθηκε να καταβληθεί ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση των μεριδίων και όχι αργότερα των 30 ημερών από την υπογραφή της συμφωνίας. Ο Ευθυμίου μεταβίβασε και ενέγραψε στο όνομα του Χατζησωτήρη τα δικά του μερίδια στα ακίνητα από το 2006 και η αγωγή δεν τον αφορά. Τα μερίδια του Εναγόμενου δεν μεταβιβάστηκαν στον Χατζησωτήρη με υπαιτιότητα, όπως αναφέρεται στην Εκθεση Απαίτησης, του Εναγόμενου και παρά το ότι ο Χατζησωτήρη με επιστολή των δικηγόρων του τον είχε καλέσει να παρουσιαστεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου στη Λάρνακα για να προβεί στη μεταβίβαση, δηλώνοντας την από μέρους του προθυμία και ετοιμότητα να καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος. Στη βάση της θέσης ότι κατά το χρόνο της εκ μέρους του Εναγόμενου διάρρηξης της συμφωνίας η αξία των επίδικων ακινήτων ήταν £900.000 (€1.537.741), αξιωνόταν αποζημίωση £287.500 (€491.222) και το ποσό των £25.000 (€42.715,04) που εισέπραξε ο Εναγόμενος ως προκαταβολή με τόκο από την ημέρα καταβολής του την 31.10.
- Την 2.12.2011 με Ενδιάμεση Απόφαση επετράπηκε η τροποποίηση της Γενικής Οπισθογράφησης και της Εκθεσης Απαίτησης και προστέθηκε ισχυρισμός ότι ο Ενάγοντας, κατ΄ ακολουθία της τροποποίησης της σχετικής νομοθεσίας, κατέθεσε τη συμφωνία της 31.10.2005 στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Προστέθηκε, συναφώς, στις εξαιτούμενες θεραπείες διάταγμα για ειδική εκτέλεση της συμφωνίας. Η Τροποποιημένη Εκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 29.2.
- Την 18.4.2013 εκδόθηκε νέο διάταγμα για τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και της Εκθεσης Απαίτησης. Και τούτο αφού ο Χατζησωτήρη είχε στο μεταξύ αποβιώσει και η νυν Ενάγουσα είχε διοριστεί διαχειρίστρια της περιουσίας του δυνάμει Διατάγματος Διαχείρισης του Ε.Δ. Αμμοχώστου. Διατάχθηκε όπως όπου αναφερόταν το όνομα του «Ενάγοντα» αυτό να αντικατασταθεί με το όνομα της διαχειρίστριας του ως τέτοιας. Το διάταγμα που είχε ζητηθεί δεν εξυπηρετούσε τις ανάγκες του δικογράφου για τροποποίηση γιατί εκεί που για παράδειγμα δικογραφείτο ότι ο Ενάγοντας συμφώνησε ή κατέβαλε ή διαδραμάτισε τον οποιοδήποτε ρόλο στα γεγονότα θα έπρεπε πλέον να αναφέρεται ότι αυτές οι ενέργειες έγιναν από τον Γεώργιο Φώτου Χατζησωτήρη αποβιώσαντα και όχι βέβαια από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του. Η Τροποποιημένη Εκθεση Απαίτησης που καταχωρίστηκε την 10.5.2013 δεν ακολούθησε το γράμμα του διατάγματος. Αλλού αντικαταστάθηκε η λέξη «Ενάγοντας» με το όνομα της διαχειρίστριας και αλλού όχι. Την 21.6.2013 καταχωρίστηκε Εκθεση Υπεράσπισης στην Τροποποιημένη Εκθεση Απαίτησης και Ανταπαίτηση και την 26.6.2013 Απάντηση. Η ακρόαση της αγωγής άρχισε την 3.11.
- Ακούστηκε η μαρτυρία των Μ.Ε.1 - Μ.Ε.
- Την 23.12.2014 ακούστηκε η μαρτυρία της Μ.Ε.6.» Με την Ενδιάμεση Απόφαση της 17.3.2015 επιτράπηκε η εκ νέου τροποποίηση της Εκθεσης Απαίτησης που καταχωρίστηκε την 19.3.
- Εκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Τροποποιημένη Εκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε την 23.3.
- Με την υπό κρίση Αίτηση η Ενάγουσα εξαιτείται διάταγμα για τη διαγραφή μεγάλου μέρους της παραγρ. 9 της καταχωρηθείσας Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Εξαιτείται, ακόμα, τη διαγραφή ολόκληρης της παραγρ. Δ του Παρακλητικού της Ανταπαίτησης. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 26.3.2015, του κ.Γιώργου Νεοφυτίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι τα συγκεκριμένα μέρη δεν συνιστούν αντίλογο του Εναγόμενου προς αντιμετώπιση των τροποποιήσεων που εισήχθησαν στην Εκθεση Απαίτησης και συνεπώς έχουν αντικανονικά δικογραφηθεί. Ο κ.Νεοφυτίδης παραθέτει στοιχεία από το φάκελο της δικογραφίας και επιχειρηματολογεί υπέρ της νομικής θέσης της Ενάγουσας επί του εγειρόμενου ζητήματος διαδικασίας. Ο Εναγόμενος καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με 12 λόγους ένστασης, που υποστηρίζεται από δική του Ενορκη Δήλωση ημερ. 17.4.
- Με αναφορά στην προγενέστερη και υφιστάμενη δικογραφία, επιχειρηματολογεί ότι μπορούσε νομότυπα να προβάλει τις θέσεις και ανταξίωση των οποίων η Ενάγουσα εξαιτείται τη διαγραφή. Το ζήτημα που εγείρεται επεξηγείται κατά τρόπο σαφή στην Williams and Glyn's Bank Plc v. του Πλοίου Maria
(1992)1(Α) Α.Α.Δ 309, 334 -
- Η απόφαση αναφέρεται και σε περιστάσεις πέραν της εδώ ενδιαφερόμενης. Καταγράφω εκτενές απόσπασμα που εμπεριέχει ό,τι ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας Αίτησης. «Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι το εναγόμενο πλοίο προέβηκε στην τροποποίηση χωρίς άδεια. Η τροποποίηση η οποία έγινε στην Υπεράσπιση έγινε σαν συνέπεια αίτησης των εναγόντων για τροποποίηση της Αναφοράς, την οποία αποδέχθηκε το εναγόμενο πλοίο στις 18/9/
- Η τροποποίηση έγινε για να αντικατασταθεί η ενάγουσα Τράπεζα Williams and Glyn's Bank plc με την Royal Bank of Scotland plc, στην οποία μεταβιβάστηκαν δια νόμου όλα τα δικαιώματα. Η θέση των εναγόντων είναι ότι ενώ αναγνωρίζουν στο εναγόμενο πλοίο το δικαίωμα να κάνει τις απαραίτητες τροποποιήσεις, στην αρχική του Υπεράσπιση, συνεπεία της δικής τους τροποποίησης, αναφέρουν ότι αυτό το δικαίωμα περιορίζεται στις τροποποιήσεις που συνεπάγονται ή είναι αναγκαίες από τις τροποποιήσεις που έγιναν. Υποστήριξη στη θέση αυτή βρίσκουν στα λόγια του Λόρδου Russel στην υπόθεση Squire v. Squire [1972] 1 All E.R., σελ. 891, στη σελίδα 897, όπου είπε: "In our judgment the arguments advanced by the plaintiff are to be preferred, and the leave to amend the defence in circumstances such as the present is limited to those amendments that are consequential in the sense of the formula above mentioned ... ... " (Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου) Συμφωνώ ότι πράγματι το εναγόμενο πλοίο στην τροποποιημένη Υπεράσπιση του ξέφυγε από τα "επιτρεπτά" πλαίσια. Εάν επιθυμούσε να έκανε περισσότερες τροποποιήσεις από ότι ήταν απαραίτητο, θα έπρεπε να είχε κάνει σχετική αίτηση. Όμως το θέμα είναι τι έπρεπε να έκαναν οι ενάγοντες βλέποντας αυτή την εκτροπή. Σίγουρα θα έπρεπε να έκαναν αίτηση για διαγραφή των παραγράφων της Υπεράσπισης που ξέφυγαν από την εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση για τροποποίηση. Σχετικά το Annual Practice
(1982)Volume, στη σελίδα 394, 20/9/1 αναφέρει: "If the party who has obtained an order to amend makes amendments which are not authorised by the order, the proper course is for his oponent to apply to have the amendments disallowed with costs. It is true that r. 4, relied on in Bourne v. Coulter, 50 L.T. 321, applies only to amendments made without leave under r. 3 of this Order. But there is, it is submitted, an inherent power in the Court to set aside, at the cost of the offending party, any alteration or amendment of any proceeding in an action which is made by either party without authority, or in excess of any authority which has been given." Οι ενάγοντες, για λόγους που δε μπορώ να γνωρίζω, δεν έκαναν τέτοια αίτηση. Όχι μόνο δεν έκαμαν κανένα βήμα για διαγραφή παραγράφων, αλλά προχώρησαν και απάντησαν σε αυτές χωρίς να θέσουν τέτοιο θέμα ούτε στη γραπτή τους Απάντηση. Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο με την Απάντηση τους, ή με τη μη έγκαιρη καταχώριση σχετικής αίτησης για διαγραφή, οι σχετικές τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν μπορούν να γίνουν αποδεχτές από το Δικαστήριο. Η εξουσία για τροποποίηση των δικογράφων στις υποθέσεις ναυτοδικείου βασίζεται στο θεσμό 90 των Κανονισμών Ναυτοδικείου. Η προϋπόθεση σχετικής διαταγής του Δικαστηρίου για κάθε τροποποίηση είναι απαραίτητη. (Σε αντίθεση με την Αγγλική Πρακτική, ίδε British Shipping Laws, Admiralty Practice, Τόμος 1, παρ. 781 - 789). Πιστεύω ότι στις περιπτώσεις όπου εκδίδεται ρητή διαταγή του Δικαστηρίου για τροποποίηση ενός δικογράφου, και η τροποποίηση που τελικά επιτελείται ξεφεύγει από τα πλαίσια της διαταγής, τότε έστω και εάν η άλλη πλευρά απαντήσει στο τροποποιημένο δικόγραφο, ή δεν εγείρει τέτοιο θέμα στη συνέχεια, το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει τις τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν καθ' υπέρβαση της διαταγής. Αυτό πιστεύω ότι θα πρέπει να είναι η σωστή νομική θέση, αλλιώς η όλη διαδικασία θα εξέφευγε από τον πραγματικό έλεγχο του Δικαστηρίου και κατά κάποιο τρόπο θα παραγνωρίζοντο οι διαδικαστικές διαταγές του. Βέβαια εάν δοθεί μαρτυρία χωρίς ένσταση πάνω σε θέματα τα οποία εγείρονται από παραγράφους που το Δικαστήριο θα έπρεπε να αγνοούσε, τότε το Δικαστήριο μπορεί, εάν το κρίνει απαραίτητο, από μόνο του να διατάξει την τροποποίηση των δικογράφων για να συνάδουν με τη δοθείσα μαρτυρία. (Ίδε Georgiou v. Kyriacou
(1986)1 C.L.R. 433 και Stylianou v. Manoli
(1982)1 C.L.R. 287.) Όμως η αρχή αυτή δε νομίζω να εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπως τη συγκεκριμένη, δηλαδή εάν η τροποποίηση είναι αποτέλεσμα διατάγματος τροποποίησης άλλου δικογράφου και σαν συνέπεια αυτού γίνονται οι άμεσα συνεπαγόμενες τροποποιήσεις (όπως νομολογήθηκε στην Squire v. Squire (ανωτέρω), τότε το γεγονός ότι η άλλη πλευρά δεν εγείρει το θέμα έγκαιρα, ή συμπεριφέρθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να συνάγεται ότι τις δέχεται (π.χ. καταχωρεί απάντηση), είναι αρκετό για να θεωρήσει το Δικαστήριο ότι εφόσον πρόκειται για απλή παρατυπία, αυτή μπορεί να παραγνωρισθεί. (Βλέπε Spyropoullos ν. Transavia Holland N.V. Amsterdam
(1979)1 C.L.R. 421). Ο λόγος που πιστεύω ότι θα πρέπει να γίνει η διαφοροποίηση στην περίπτωση αυτή είναι διότι εδώ δεν υπάρχει ρητή διαταγή, ούτε χρειάζεται ρητή διαταγή, αλλά η τροποποίηση γίνεται με βάση αρχική διαταγή που αφορά άλλο δικόγραφο, στην οποία θεωρείται ότι ενσωματώνεται και συνυπάρχει η συμφυής ή εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση στην άλλη πλευρά να τροποποιήσει και αυτή τα δικόγραφα τα οποία ήδη καταχώρισε σε απάντηση των νέων ισχυρισμών και μόνο. Αυτή η "εξουσιοδότηση" που θεωρείται ότι υπάρχει σε κάθε τέτοιο διάταγμα, έστω και εάν ουσιαστικά στην πρακτική ποτέ δεν αναφέρεται, δεν είναι προκαθορισμένη ρητά, αλλά είναι τελικά θέμα γεγονότων εάν κάποιος την υπερέβηκε ή όχι και σε ποιό βαθμό. Έτσι δεν τίθεται ξεκάθαρα θέμα υπέρβασης ρητής διαταγής του Δικαστηρίου εφόσον πλέον το θέμα ανάγεται από νομικό σε καθαρά πραγματικό. Για τους πιο πάνω λόγους καταλήγω ότι η τελευταία εισήγηση των εναγόντων στο θέμα το οποίο έθεσε το εναγόμενο πλοίο, δε μπορεί να ευσταθήσει γιατί θεωρώ ότι η τροποποιημένη Υπεράσπιση του πλοίου, παρόλο που έγινε κατόπιν εκτροπής από τους θεσμούς, εντούτοις, επειδή όπως είπα αυτή θεωρείται απλή παρατυπία (ακυρώσιμη όχι άκυρη), και λόγω του ότι οι ενάγοντες έκαναν στη συνέχεια διαβήματα στη διαδικασία, η παρατυπία αυτή θεωρείται ότι θεραπεύτηκε και έτσι παραγνωρίζεται από το Δικαστήριο.» Το απόφθεγμα, καθόσον αφορά τις επίδικες περιστάσεις, είναι ότι σε διαταγή για την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ενσωματώνεται και συνυπάρχει συμφυής ή εξυπακουόμενη δικαστική εξουσιοδότηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης στην έκταση που είναι απαραίτητο προς αντιμετώπιση των τροποποιήσεων της έκθεσης απαίτησης. Είναι ζήτημα γεγονότων κατά πόσο ο εναγόμενος την υπερέβηκε ή όχι και σε ποιο βαθμό. Με την παραγρ. 9 της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης γίνεται άρνηση των ισχυρισμών της παραγρ. 11 της Τροποποιημένης Εκθεσης Απαίτησης. Η πρώτη πρόταση της παραγρ. 9 (μέχρι την έννατη γραμμή) είναι η ίδια με την παραγρ. 9 της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που είχε καταχωριστεί την 21.6.2013. Ακολουθεί το μακροσκελές περιεχόμενο του οποίου ζητείται η διαγραφή. Δικογραφεί ο Εναγόμενος ότι είναι ο αποβιώσας που δεν ενδιαφέρθηκε μέσα στην προβλεπόμενη από το πωλητήριο έγγραφο προθεσμία να δεχτεί μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων παρά την ετοιμότητα του ιδίου. Εάν ο αποβιώσας δεν υπαναχωρούσε και του κατέβαλλε το ποσό των €234.932, όπως προνοούσε το πωλητήριο έγγραφο, τότε ο ίδιος θα ήταν σήμερα σε καλύτερη θέση σε σχέση με τις υποχρεώσεις του σε τράπεζες. Προβαίνει ο Εναγόμενος στη δικογράφηση κάποιων υπολογισμών για να καταλήξει ότι έχει υποστεί ζημιές ύψους €510.247,18, που είναι το ποσό που ανταξιώνεται στην παραγρ. Δ του Παρακλητικού της Ανταξίωσης. Οι τροποποιήσεις που είχαν επιτραπεί με την Ενδιάμεση Απόφαση της 17.3.2015 σκοπούσαν, στην ορθή αντικατάσταση του «Ενάγοντα» με το όνομα της διαχειρίστριας ή με τη λέξη «αποβιώσας» αναλόγως της περιπτώσεως, άλλες αφορούσαν μη απαραίτητες διευκρινίσεις που ενώ δεν έβλαπταν εξυπηρετούσαν για σκοπούς αποφυγής παρερμηνείας και στον περιορισμό χρηματικών αξιώσεων που εξυπηρετούσαν ώστε να γνωρίζει και ο Εναγόμενος ότι η εναντίον του αξίωση έχει περιοριστεί. Με την τροποποίηση της παραγρ.11 της Εκθεσης Απαίτησης προστέθηκε ότι η αξίωση για αποζημιώσεις εγειρόταν «Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό της αξίωσης της ειδικής εκτέλεσης» που, όπως αναφέρθηκε και στην Ενδιάμεση Απόφαση της 17.3.2015, δεν εξυπηρετούσε σε οτιδήποτε ούτε όμως και έβλαπτε. Επιτράπηκε ακόμα η διόρθωση πρόδηλου συγγραφικού σφάλματος και μειώθηκε το αξιούμενο ποσό. Επιτράπηκε, τέλος, η διαγραφή των τελευταίων επτά περίπου γραμμών της παραγρ.11 εφόσον αφορούσαν ζήτημα νομικό που δεν ήταν απαραίτητο να δικογραφείται. Καθίσταται πρόδηλο πως το μέρος της παραγρ. 9 της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του οποίου ζητείται η διαγραφή δεν συνιστά απάντηση του Εναγόμενου στους ισχυρισμούς της παραγρ. 11 όπως έχουν διαμορφωθεί με την τροποποίηση. Ούτε σε οποιουσδήποτε άλλους ισχυρισμούς της Εκθεσης Απαίτησης που έχουν διαφοροποιηθεί. Το ζήτημα καθίσταται ξεκάθαρο εφόσον προστίθεται ανταξίωση που δεν υπήρχε στην προηγούμενη Ανταπαίτηση. Αναφέρεται στο λόγο ένστασης (η) ότι η αιτούμενη θεραπεία στερεί αναιτίως από τον Εναγόμενο την ευκαιρία να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ουσιώδη γεγονότα σχετικά με τα επίδικα θέματα ή και γεγονότα τα οποία αποτελούν τη θέση και υπεράσπιση του. Δεν είναι αυτή η ορθή διάσταση του ζητήματος. Εάν ο Εναγόμενος επιθυμεί να προβάλει τις θέσεις που αναφέρονται στο επίδικο μέρος της παραγρ. 9 της Εκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης μπορεί να το επιζητήσει με αίτηση για την τροποποίηση του δικογράφου του. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα ως οι παραγρ. Α και Β αυτής. Εκθεση υπεράσπισης και ανταπαίτηση στην Τροποποιηθείσα Εκθεση Απαίτησης, συμφώνως των εκδοθέντων διαταγμάτων, να καταχωριστεί εντός δύο ημερών από την επίδοση στο δικηγόρο του Εναγόμενου του παρόντος διατάγματος και αντίγραφο της να παραδοθεί αυθημερόν στους δικηγόρους της Ενάγουσας. Απάντηση στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην Τροποποιηθείσα Εκθεση Απαίτησης να καταχωριστεί εντός περαιτέρω δύο ημερών και αντίγραφο της να παραδοθεί αυθημερόν στο δικηγόρο του Εναγόμενου. Οι δικηγόροι της Ενάγουσας να ζητήσουν τη σύνταξη του παρόντος διατάγματος εντός της ημέρας. Τα έξοδα της Αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής. (Υπ.).......................... Χ.Μαλαχτός /ΚΣ Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο