ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ν. ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 212/15, 27/4/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A39 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 212/15 Μεταξύ: ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟΥ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Εναγόντων -και-
- ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ
- ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ & ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων ------------------------------------------- Μονομερής Αίτηση ημερ. 10/03/2015 Ημερομηνία: 27 Απριλίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κος Γιωρκάτζιης (για ν' ακούσει απόφαση κα Βαρναβίδου). Για Καθ' ων η αίτηση: κος Α. Πιττάτζης (για ν' ακούσει απόφαση κος Μαρκουλλής). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Ενάγουσα-Αιτήτρια καταχώρησε μονομερή Αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται η πραγματοποίηση της συγκληθείσας, για τις 12/03/2015, Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μελών της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ («η Εταιρεία») με θέμα την τροποποίηση του Καταστατικού της Εταιρείας μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Νομική βάση για τη συγκεκριμένη αίτηση αποτέλεσαν τα άρθρα 32 και 45 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, τα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, ο περί Εταιρειών Νόμος Κεφ. 113, η Δ.48 θ.θ. 1-9, οι συμφυείς εξουσίες και η Πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίχθηκε η Αίτηση, σε σχέση με τα γεγονότα, από ένορκη δήλωση του Ιάκωβου Χατζηβαρνάβα, ο οποίος είναι Γραμματέας-Διευθυντής της Ενάγουσας/Αιτήτριας και εξουσιοδοτημένος από το Διοικητικό Συμβούλιο της Αιτήτριας να προβεί στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, η Αιτήτρια αποτελεί Εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία είχε συσταθεί το 1952 με βασική επιδίωξη την ανάπτυξη και την προώθηση του εμπορίου, της βιομηχανίας, των υπηρεσιών και του τουρισμού της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επαρχίας Αμμοχώστου. Μεταξύ των στόχων της ήταν και η προώθηση έργων οικοδομής και ανάπτυξης στην επαρχία Αμμοχώστου, καθώς και η ανάληψη πρωτοβουλιών και ενεργειών που αφορούσαν την ενίσχυση και προώθηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η Εναγόμενη 1-Καθ' ης η αίτηση 1 είχε συσταθεί το 2009 και συνιστά μη κερδοσκοπικό οργανισμό με σκοπό την ανάπτυξη του τουρισμού στην περιφέρεια Αμμοχώστου. Η Εναγόμενη 2 είναι επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, η οποία είχε συσταθεί το 2013 και έκτοτε, σύμφωνα με τον ομνύοντα, προσπαθεί να ανατρέψει την κατάσταση πραγμάτων που υπήρχε πριν την τουρκική εισβολή υποσκάπτοντας την Αιτήτρια. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, στο καταστατικό της Καθ' ης η αίτηση 1 καθορίζονται οι οργανισμοί που έχουν δικαίωμα συμμετοχής στην ίδια την Καθ' ης η αίτηση 1, μεταξύ αυτών και η Αιτήτρια με την συμμετοχή τριών
(3)μελών. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Καθ' ης η αίτηση 1 αποτελείται από δεκαεννέα
(19)μέλη, εκ των οποίων ένα μέλος εκλέγεται από την Ετήσια Γενική Συνέλευση, ενώ τα υπόλοιπα δεκαοκτώ
(18)διορίζονται από συγκεκριμένους φορείς που συμμετέχουν. Η θέση του Προέδρου και Αντιπροέδρου κατέχεται εκ περιτροπής και ανά έτος από έναν εκ τους συμβούλους που διορίζει ο Δήμος Αγίας Νάπας και ο Δήμος Παραλιμνίου. Ο γραμματέας διορίζεται από τα μέλη που διορίζει η Αιτήτρια. Η Αιτήτρια είχε καθορίσει ως εκπροσώπους της στην Καθ' ης η αίτηση 1 τον Ανδρέα Μάτση, τον Γιώργο Μιχαηλίδη και τον Λοΐζο Σιακαλλή και είχε ορίσει ως γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση 1 τον Λοΐζο Σιακαλλή. Για να μπορεί, είναι η θέση του ομνύοντα, να διεξαχθεί οποιαδήποτε εργασία της Καθ' ης η αίτηση 1, θα πρέπει να σχηματιστεί απαρτία κατά την έναρξη της συνεδρίας του Διοικητικού της Συμβουλίου. Δηλαδή 50% πλέον ένας από τους συμβούλους που παρευρίσκονται στη συνεδρία, ένας εκ των οποίων θα πρέπει να είναι σύμβουλος από τους διορισθέντες από τον Κ.Ο.Τ.. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, μέχρι και σήμερα δεν έχει εκλεγεί από τη Γενική Συνέλευση το ένα μέλος όπως προβλέπεται από το καταστατικό. Είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα ότι στις 26/11/2013 είχε πραγματοποιηθεί συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση 1, στην οποία τα τρία
(3)μέλη που είχαν οριστεί από την Αιτήτρια δεν είχαν προσκληθεί. Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση είχε εγκριθεί η αίτηση των Εναγομένων 2 για να εγγραφεί ως μέλος της Καθ' ης η αίτηση
- Σε σχέση με τη συγκεκριμένη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση 1, η Αιτήτρια προέβη σε παραστάσεις προς τον Κ.Ο.Τ., ο οποίος τη θεώρησε αντικαταστατική και προέβη σε συστάσεις προς την Καθ' ης η αίτηση
- Στη συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση 1, ημερομηνίας 03/12/2014, στην οποία δεν είχαν παραστεί τα διορισθέντα μέλη της Αιτήτριας, επιχειρήθηκε η τροποποίηση του καταστατικού της Καθ' ης η αίτηση
- Είχε αποφασιστεί όπως διεξαχθεί έκτακτη καταστατική Γενική Συνέλευση της Καθ' ης η αίτηση 1 στις 16/01/
- Αποστάλησαν ταχυδρομικώς προσκλήσεις για τη συγκεκριμένη καταστατική Συνέλευση, αλλά, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε εξήγηση, ορίστηκε νέα Γενική Συνέλευση για τις 12/03/
- Προωθεί τη θέση ο ομνύοντας ότι η απόφαση της Καθ' ης η αίτηση 1, ημερομηνίας 26/11/2013, αναφορικά με την έγκριση της αίτησης των Εναγομένων 2, για εγγραφή της ως μέλος της Καθ' ης η αίτηση 1, είναι αντικανονική και παράνομη γιατί είχε ληφθεί κατά παράβαση του Κανονισμού 11
(2)του Καταστατικού της Καθ' ης η αίτηση 1, λόγω του ότι δεν υπήρχε η απαιτούμενη απαρτία, καθώς επίσης και γιατί δεν είχε ληφθεί με την απαιτούμενη πλειοψηφία των ¾ των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Επίσης, εισηγείται ότι η ειδοποίηση για την σύγκληση της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης των μελών της Καθ' ης η αίτηση 1 είναι αντικανονική και παράνομη γιατί είχε εκδοθεί κατά παράβαση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση, ημερομηνίας 03/12/2014, για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης στις 16/01/
- Υποστηρίζει ότι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η αίτηση 1, τα οποία είχαν διοριστεί από την Αιτήτρια, δεν είχαν λάβει οποιαδήποτε ειδοποίηση για να παρευρεθούν σε συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου μετά τις 04/12/2014 και δεν υπάρχει οποιαδήποτε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου για αναβολή της Γενικής Συνέλευσης, η οποία είχε οριστεί στις 16/01/
- Ενόψει των πιο πάνω γεγονότων και για να διατηρηθεί η κατάσταση πραγμάτων και να μην επηρεαστούν δυσμενώς και ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της Αιτήτριας ζητήθηκε το συγκεκριμένο διάταγμα έτσι ώστε να αποτραπεί η τροποποίηση του Καταστατικού της Καθ' ης η αίτηση 1 με την οποία θα της επιβληθεί η αποστέρηση του δικαιώματος της εκπροσώπησής της στο Διοικητικό Συμβούλιο. Καταλήγει, ότι υπάρχει καλή υπόθεση με ορατές πιθανότητες επιτυχίας, η οποία δικαιολογεί την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος, το οποίο διάταγμα είναι προς το συμφέρον τόσο της Αιτήτριας, καθώς και της Καθ' ης η αίτηση 1, γιατί διασφαλίζει την αποτροπή απόφασης σε μια παράνομα συγκληθείσα έκτακτη Γενική Συνέλευση. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε τον συνήγορο των Εναγόντων σε σχέση με το θέμα του κατεπείγοντος, έκδωσε το αιτούμενο διάταγμα όπως ζητείτο και το όρισε επιστρεπτέο στις 17/03/
- Μετά την επίδοση της Αίτησης, καταχωρίστηκε Ένσταση εκ μέρους των Εναγομένων-Καθ' ων η αίτηση 1 και
- Ως λόγοι Ενστάσεως κατεγράφησαν οι ακόλουθοι: Ότι η Αίτηση έγινε με αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ότι δεν υποστηρίζεται από αποδεκτή μαρτυρία, ότι οι Ενάγοντες απέκρυψαν ουσιώδη και σημαντικά δεδομένα και πληροφορίες από την Ένορκη τους Δήλωση και παραπλάνησαν το Σεβαστό Δικαστήριο, ότι τα γεγονότα που εκθέτουν είναι ψευδή και απαράδεκτα και ότι η συνέχιση του διατάγματος θα έχει καταστροφικές συνέπειες για τους Εναγόμενους και την Αμμόχωστο. Η Ένσταση βασίστηκε στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.4-8, στα άρθρα 32 και 45 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.
- Σε σχέση με τα γεγονότα, αυτά παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση του Λάκη Αβρααμίδη, διευθυντή/γραμματέα των Καθ' ων η αίτηση 1, γνώστη των γεγονότων. Σύμφωνα με τον ομνύοντα, τα τελευταία χρόνια η Αμμόχωστος έχει στερηθεί πολλών έργων υποδομής και ανάπτυξης, ιδιαίτερα έργων που θα συνέβαλλαν στην αύξηση του αριθμού των παραθεριστών που θα επισκέπτονταν την περιοχή. Ευθύνη για το θέμα αυτό, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, φέρουν και οι Αιτητές καθώς και άλλοι φορείς. Οι ανησυχίες και τα παράπονα κατεγράφησαν στην ειδοποίηση για Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 05/01/
- Οι Αιτητές, είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα, δεν είχαν καμιά επαφή ή συνεργασία με τις τοπικές αυτοδιοικήσεις της επαρχίας Αμμοχώστου και δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον για ανάπτυξη της περιοχής. Υποστηρίζει ότι οι Αιτητές είχαν αποκρύψει, κατά την έκδοση του διατάγματος, από το Δικαστήριο ότι για δεκαετίες η έδρα τους βρισκόταν στη Λεμεσό και μόνο προ μερικών ετών είχαν διαμορφώσει και παράλληλο γραφείο στο Παραλίμνι, το οποίο στη συνέχεια έκλεισαν. Επίσης, απέκρυψαν από το Δικαστήριο ότι αυτοί βρίσκονται σε ρήξη και αντιπαράθεση με τους Εναγόμενους 2 από την ημερομηνία ίδρυσής τους. Όπως διαφαίνεται οι Εναγόμενοι 2 έχουν αντικαταστήσει τους Αιτητές στην επαρχία Αμμοχώστου με καθολική αποδοχή από όλους τους τοπικούς παράγοντες καθώς και τους επιχειρηματίες. Εξ ου και είχε προκύψει το προτεινόμενο ψήφισμα για την τροποποίηση του καταστατικού. Ο ομνύοντας παραδέχεται ότι τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου είναι δεκαεννέα
(19)στον αριθμό, όμως, εισηγείται ότι όσα από τα μέλη δεν έχουν καταβάλει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις, δηλαδή τη συνδρομή τους, δεν μπορούν να συμμετέχουν στο Διοικητικό Συμβούλιο. Μεταξύ των μελών που δεν είχαν τακτοποιήσει τις οφειλές τους ήταν και η Ομοσπονδία Συνδέσμων Ιδιοκτητών Κέντρων Αναψυχής. Η συγκεκριμένη Ομοσπονδία, καθώς και το ένα μέλος που δεν έχει εκλεγεί, οδηγούν στην παρουσία δεκαεπτά
(17)μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Ισχυρίζεται, ο ομνύοντας, ότι ο λόγος που δεν είχαν κληθεί στη συνεδρίαση ήταν καλόπιστο λάθος και όχι λόγω κακοπιστίας και δεν συνιστά λόγο ακύρωσης της συνεδρίας. Οι Αιτητές είχαν παραστεί σε αρκετές συνεδρίες μεταγενέστερα της συγκεκριμένης συνεδρίασης χωρίς να παραπονεθούν και, ως εκ τούτου, ακόμα και αν υπήρχε παρατυπία στη σύγκληση εκείνης της συνεδρίασης οι Αιτητές έχουν απεμπολήσει το δικαίωμά τους να παραπονούνται. Όσον αφορά τον ισχυρισμό για τον Κ.Ο.Τ., υποστήριξε ότι ο Κ.Ο.Τ. είχε επισύρει την προσοχή των Καθ' ων η αίτηση 1 στο ότι η προσθήκη των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο ήταν αντικανονική. Όμως, δεν είχε παρατηρηθεί οτιδήποτε παράτυπο στην καταγραφή των Εναγομένων 2 ως μέλος των Καθ' ων η αίτηση
- Υποστηρίζει ότι πράγματι η προσθήκη των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο είχε ανακληθεί με τη διαπίστωση ότι η συγκεκριμένη προσθήκη παραβίαζε τις πρόνοιες του Καταστατικού των Καθ' ων η αίτηση
- Γι' αυτό τον λόγο είχε επιχειρηθεί η σύγκληση Γενικής Συνέλευσης για τροποποίηση του καταστατικού, η οποία επιχειρούμενη τροποποίηση ενόχλησε τους Αιτητές. Προωθεί τη θέση ότι οι Αιτητές είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων ότι είχε ανακληθεί η απόφαση σε σχέση με τους Καθ' ων η αίτηση 2 και είχαν γίνει έντονες παραστάσεις, στους Αιτητές, έτσι ώστε να παρευρεθούν στη συγκεκριμένη συνεδρία, πλην όμως αρνήθηκαν. Καταλήγει, ότι έχει παρέλθει ενάμισι χρόνος από τη λήψη της απόφασης για τη συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο, οπόταν οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνταν στην αξίωσή τους για την έκδοση κατεπείγοντος προσωρινού διατάγματος. Εισηγείται ότι η τροποποίηση ενός καταστατικού μιας εταιρείας είναι αναφέρετο δικαίωμα της εταιρείας και δεν μπορεί να χαρακτηρίζεται ως πραξικόπημα. Ιδιαίτερα στην περίπτωση που η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της εταιρείας είναι υπέρ μιας τέτοιας τροποποίησης. Όσον αφορά την αποστολή των σχετικών ειδοποιήσεων για τη σύγκληση της Γενικής Συνελεύσεως, ο ομνύοντας ισχυρίζεται ότι είχε αποστείλει σχετικές ειδοποιήσεις με εντολές του Διοικητικού Συμβουλίου και του προεδρεύοντος. Ο ίδιος απέστελλε πάντοτε τις σχετικές ειδοποιήσεις για όλες τις συνεδρίες από την ημερομηνία ίδρυσης των Καθ' ων η αίτηση 1 χωρίς να έχει προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα. Όσον αφορά την αλλαγή της ημερομηνίας διεξαγωγής της Γενικής Συνέλευσης, είναι ο ισχυρισμός του ομνύοντα ότι λόγω της μείωσης των τουριστών στην Κύπρο, μετά από ενημέρωση, περί τα τέλη Δεκεμβρίου του 2014, ότι υπήρχε σοβαρό ενδεχόμενο μειώσεως στις αφίξεις τουριστών, από τον Ιανουάριο μέχρι και πρόσφατα οι Δήμαρχοι της επαρχίας Αμμοχώστου απουσίαζαν στο εξωτερικό για να προσπαθήσουν να προσελκύσουν τουρίστες έτσι ώστε να διατηρηθεί ζωντανή η τουριστική βιομηχανία της επαρχίας. Γι' αυτούς τους λόγους, με οδηγίες του Διοικητικού Προέδρου, είχε μεταφερθεί η συνεδρία στις 12/03/2015 και προς τούτο οι Αιτητές είχαν ενημερωθεί με δύο επιστολές, με ένα ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, καθώς και με μια συστημένη επιστολή. Η ενημέρωσή τους είχε γίνει ένα μήνα πριν τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης. Οι Αιτητές, είναι η εισήγησή του, δεν έχουν ζημιώσει και δεν έχουν επηρεαστεί με οποιονδήποτε τρόπο από την αλλαγή στη συγκεκριμένη ημερομηνία. Ήταν η εισήγηση του ομνύοντα ότι οι Αιτητές είχαν αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι εδώ και πάρα πολλούς μήνες η συγκεκριμένη απόφαση είχε ανακληθεί. Επιπρόσθετα, εισηγείται ότι δεν προκύπτει από το καταστατικό ότι για την εγγραφή νέου μέλους χρειάζεται η απόφαση των ¾ μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Παραπέμπει στον Κανονισμό 3(ζ) του καταστατικού και προωθεί τη θέση ότι οι περιφερειακές ομάδες τοπικής δράσης, όπως είναι οι Εναγόμενοι 2, αποτελούν τέτοια ομάδα. Σε μια τέτοια περίπτωση απαιτείται, σύμφωνα με το καταστατικό, πλειοψηφία των ¾ μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Οπόταν, δεν υπάρχει οποιαδήποτε παρανομία στην εγγραφή των Εναγομένων 2 ως μελών της εταιρείας. Είναι η θέση του ομνύοντα ότι οι Αιτητές με ψέματα και νομικίστικες προσεγγίσεις και ισχυρισμούς επιδιώκουν τη ματαίωση της δεδηλωμένης πρόθεσης των Καθ' ων η αίτηση 1 για την τροποποίηση του καταστατικού. Κανένα από τα υπόλοιπα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου δεν είχε παραπονεθεί για τις συγκεκριμένες ενέργειες. Οπόταν, ακόμα και αν υπήρχε οποιαδήποτε παρατυπία, που δεν υπήρξε, δεν θα άλλαζε η πορεία των πραγμάτων. Καταλήγει ότι οι Αιτητές είχαν καθυστερήσει αδικαιολόγητα στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης αφού την καταχώρισαν ενάμισι χρόνο μετά την κατ' ισχυρισμόν τους παράτυπη απόφαση. Για τη συνεδρία δε, της 03/12/2014, είχαν λάβει εκ των προτέρων ημερήσια διάταξη και γνώριζαν από τότε για την πρόθεση σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης καθώς και για τις σκοπούμενες τροποποιήσεις του καταστατικού. Συνεπακόλουθα, ενώ γνώριζαν για ενάμισι μήνα για τη συγκεκριμένη συνεδρία περίμεναν δύο μέρες πριν την προγραμματισμένη Γενική Συνέλευση για να καταχωρίσουν την υπό κρίση αίτηση και να προκαλέσουν αναστάτωση και εντυπωσιασμό. Το αποτέλεσμα του μονομερούς διατάγματος ήταν η παράλυση των Καθ' ων η αίτηση 1, οι οποίοι στοχεύουν στην προώθηση του τουρισμού στην επαρχία Αμμοχώστου και στην προστασία των συμφερόντων και δικαιωμάτων της επαρχίας Αμμοχώστου. Κανένας από τους ομνύοντες δεν αντεξετάστηκε και η ακρόαση της Αίτησης προχώρησε με αγορεύσεις από τους συνηγόρους και των δυο μερών. Ο κ. Γιωρκάτζιης υποστήριξε την νομιμότητα της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος δια ζώσης, ενώ ο κ. Πιττάτζιης παρέδωσε εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση ενώ παράλληλα αγόρευσε και προφορικά. Το Δικαστήριο έχει κατά νου το περιεχόμενο και των δυο αυτών αγορεύσεων. Με την υπό κρίση Αίτηση ουσιαστικά ζητήθηκε η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος που αφορά την διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης ημερομηνίας 12/03/2015, η οποία δεν αποτελεί επίδικο θέμα ως αξίωση, ήτοι θεραπεία όπως αυτές καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης. H έκδοση παρεμπίπτον απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί θεραπεία του δικαίου της επιείκειας. Στην υπόθεση Γιαβρή κ.ά. ν. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125, στη σελίδα 134, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διακριτική ευχέρεια η οποία παρέχεται για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος, ασκείται δικαστικά με κύριο έρεισμα το σκοπό για τον οποίο επιζητείται η θεραπεία. Εφόσον αντικείμενο του διατάγματος είναι η προστασία έναντι συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αποτελεί το φυσικό επακόλουθο. Μπορεί το δικαστήριο να αρνηθεί την έκδοση διατάγματος, εφόσον άλλης μορφής προστασία γνωστή στο δίκαιο, ως οι αποζημιώσεις, μπορεί να αποκαταστήσει τον ενάγοντα.» Ο Αιτητής έχει επιλέξει να βασίσει την αίτησή του επί των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6). Τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6 δεν έχουν εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση καθότι τα άρθρα αυτά αφορούν την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος στις περιπτώσεις που ζητείται η δέσμευση ή η προστασία περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή ακόμη και περιουσίας που δεν συνιστά το αντικείμενο της αγωγής. Με βάση το Κλητήριο Ένταλμα και την μαρτυρία που έχει παρατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, ήτοι την ένορκη δήλωση του Γραμματέα των Εναγόντων, προκύπτει ότι η αξίωση τους αφορά διαφορές μεταξύ των καταστατικών μελών των Καθ ων η Αίτηση 1 και 2- Εναγομένων με τους Αιτητές-Εναγόντες. Η αξίωση δεν αφορά την ανάκτηση κατοχής, χρήσης ή κυριότητας του οποιουδήποτε ακινήτου. Δεδομένων αυτών των γεγονότων, το άρθρο 4 του Κεφ. 6 δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση, βλ. Cyprus Plantations Ltd v. Olivier & Co (Cyprus) Ltd 16 CLR 122 και Compania Portuguessa De Transporters Maritime of Lisbon v. Sponsalia Shipping Co Ltd
(1987)1 CLR 11. Κατ' ουσία αυτό που αμφισβητείται είναι η ορθότητα της έκδοσης του συγκεκριμένου διατάγματος μονομερώς αφού πλέον έχει παρέλθει ο χρόνος σύγκλισης της συγκεκριμένης Γενικής Συνέλευσης. Ερωτηθείς ο κ. Πιττάτζιης, από το Δικαστήριο, γιατί επιμένει στις θέσεις του αφού πλέον εξέλειπε το αντικείμενο του διατάγματος, υποστήριξε ότι αποφασίζοντας το Δικαστήριο την ορθότητα ή το λανθασμένο της έκδοσης του μονομερούς διατάγματος θα βοηθήσει στο να σταματήσει σε ένα βαθμό η αντιπαράθεση και όταν γίνει ξανά προσπάθεια σύγκλισης Γενικής Συνέλευσης δεν θα τεθεί οποιοδήποτε θέμα. Ο κ. Γιωρκάτζιης, επισημαίνω, ότι ζήτησε όπως το διάταγμα γίνει απόλυτο. Η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος προϋποθέτει άσκηση διακριτικής ευχέρειας από το Δικαστήριο. Όταν τίθεται ζήτημα άσκησης διακριτικής ευχέρειας επιβάλλεται όπως το Δικαστήριο προσεγγίζει τα θέματα με ανοικτό μυαλό ώστε να εκπληρώσει την αποστολή του, που είναι κατά πόσο να εκδώσει ή να ακυρώσει το εξαιτούμενο διάταγμα, όχι μόνο γιατί ενδεχομένως πληρούνται ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32, αλλά και γιατί είναι δίκαιο και εύλογο να το πράξει. Δεν πρέπει το Δικαστήριο να θεωρεί τη δικαιοδοσία του δέσμια νομικίστικων προσεγγίσεων. Προχωρώ κατά προτεραιότητα στην εξέταση του θέματος της ισχυριζόμενης μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων και αυτό έχοντας υπόψη τη σοβαρότητα που του αποδίδει η νομολογία σε βαθμό μάλιστα που αν κριθεί τέτοια εισήγηση ευσταθεί τότε πολύ πιθανόν να μην απαιτείται η εξέταση άλλων θεμάτων από το Δικαστήριο. Επί του προκειμένου, αναφέρω τις υποθέσεις Global Cruises SA κ.α. ν. Metro Shipping & Travel Ltd
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 602, Στυλιανού ν. Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Timberland v. Evans and Sons Ltd κ. α.
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179. Όπως εύστοχα τονίστηκε από το Εφετείο στην απόφασή του στην υπόθεση The Timberland Co of U.S.A. v. Evans & Sons Ltd κ.ά.
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1179, η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων ανατρέπει τη βάση του διατάγματος το οποίο έχει εκδοθεί μετά από μονομερή αίτηση και το καθιστά ακυρωτέο. Σχετικά παραπέμπω στο πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω απόφαση:- «.Στην απόφαση του, το Πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει εκτεταμένη αναφορά στην απόφαση μας της Ολομέλειας στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISTRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά. Αίτηση για Αναθεώρηση στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 157/09, 30/5/96,στην οποία εξηγείται ότι η αποκάλυψη συναρτάται με την καλή πίστη, η οποία πρέπει να επιδεικνύεται σε κάθε εξαιρετική περίπτωση που επιζητείται θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. Η απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος επενεργεί καταλυτικά, διασαλεύει τη βάση του διατάγματος, ανεξάρτητα από την ύπαρξη πρόθεσης για εξαπάτηση του δικαστηρίου. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Συναρτάται (η μη αποκάλυψη) με τις, εξ αντικειμένου, συνέπειες στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου, όπως επισημαίνεται στην DEMSTAR LIMITED v. ZIM ISRAEL NAVIGATION CO LIMITED κ.ά (ανωτέρω) (σελ.4). «Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας γα την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής.» Στην υπόθεση M & CH Mitsigas Trading Ltd κ.α. v. The Timberland (ανωτέρω) αποφασίστηκε ότι το ουσιώδες ενός ζητήματος προσδιορίζεται στο πλαίσιο της αντιδικίας των μερών. Ότι πρέπει να αποκαλυφθεί, τονίζεται, σε κάθε περίπτωση είναι "........... γεγονότα γνωστά στον αιτητή ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογες προσπάθειες τα οποία σχετίζονται με α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του και β) τη σοβαρότητα του ζητήματος το οποίο εγείρεται καθώς και γ) τη πιθανότητα επιτυχίας." Στην 1. CTO Public Company Limited 2. Exposal Limited v. 1.BAT (Cyprus) Limited 2. Rothmans of Pall Mall Limited
(2012)1 Α.Α.Δ. 178 λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Καθοδηγητική για το ζήτημα της υποχρέωσης αποκάλυψης όλων των ουσιωδών γεγονότων, όταν υποβάλλονται μονομερείς αιτήσεις, είναι η απόφαση στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 όπου έγινε ευρεία παράθεση κυπριακής και αγγλικής νομολογίας. Στην υπόθεση εκείνη έγινε ειδική αναφορά στις κατευθυντήριες γραμμές που δόθηκαν στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση Brink´s Mat Ltd v. Elcombe
(1988)1 W.L.R. 1350. Σ΄ αυτές περιλαμβάνεται το καθήκον του αιτητή για πλήρη και δίκαιη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Τα ουσιώδη γεγονότα είναι εκείνα που είναι σημαντικό να τα γνωρίζει το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της αιτήσεως. Το ουσιώδες προς αποκάλυψη αποφασίζεται από το δικαστήριο και όχι από τους νομικούς συμβούλους του αιτητή. Ο αιτητής έχει καθήκον να προβαίνει σε έρευνα ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης. Το εύρος της έρευνας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Αν αποδειχθεί ουσιαστική απόκρυψη γεγονότος, το δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο αιτητής δεν αποκομίζει πλεονέκτημα από την απόκρυψη. Η ουσιαστικότητα και σημασία του γεγονότος που απεκρύβη κρίνεται από τον εκδικάζοντα Δικαστή, με γνώμονα τη σημασία του γεγονότος σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Τελικά, το εκδικάζον δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια ως προς το κατά πόσον θα ακυρώσει ή όχι ένα παρεμπίπτον διάταγμα που εκδόθηκε στη βάση αιτήσεως στην οποία απεκρύβη κάποιο γεγονός. Όπως τονίστηκε στη Γρηγορίου (ανωτέρω) το δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια, παρόλη την απόδειξη «ουσιαστικής» μη αποκάλυψης που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος που εκδόθηκε στη μονομερή αίτηση, να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα με όρους.» Σχετική είναι και η απόφαση Bloczek Limited v. Vianova Holdings Limited, Πολ. Εφ. 387/10, ημερ. 11/07/13, στην οποία καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένη αρχή του δικαίου της επιεικείας ότι η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή, την υποχρέωση αποκάλυψης στο δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων, εκείνων δηλαδή που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Τέτοιες αιτήσεις είναι υψίστης πίστεως και γι΄ αυτό ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει εις γνώσιν του δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή οποιαδήποτε γεγονότα θα εγνώριζε αν ασκούσε εύλογη επιμέλεια, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο (τον αντίδικο του) και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιωδών γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου, σε μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του δικαστηρίου και το δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να ακυρώσει ένα, μονομερώς εκδοθέν, παρεμπίπτον διάταγμα, για το λόγο της μη αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων, χωρίς καν να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Επομένως τέτοιο θέμα, όταν εγείρεται, εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Το τί συνιστά ουσιώδες γεγονός είναι αντικειμενικό (Δέστε: Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Η αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων συναρτάται με την ύψιστη καλή πίστη που ο αιτητής πρέπει να επιδείξει ερχόμενος στο δικαστήριο και ζητώντας θεραπεία σύμφωνα με το δίκαιο της επιεικείας (Δέστε: The Timberland of USA v. Evans & Sons Ltd κ.α.
(1998)1 Α.Α.Δ 1179 και Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co Limited
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 - Δέστε επίσης: Δήμος Πάφου ν. Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168).» Με την ένορκό του δήλωση, που συνοδεύει την Ένσταση, ο Γραμματέας των Καθ΄ ων η αίτηση 1 εξειδικεύει τα ουσιώδη γεγονότα που οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο. Δηλαδή δεν αποκάλυψαν ότι υπήρχε έντονη ρήξη των Αιτητών με τους Εναγόμενους 2, ότι η απόφαση για συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο είχε ανακληθεί πριν μήνες, ήτοι από τις 03/12/2014, καθώς επίσης και ότι τους είχε σταλεί ειδοποίηση για την Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 16/01/15, καθώς και για την Γενική Συνέλευση της 12/03/15 με επιστολή, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο καθώς και με μια συστημένη επιστολή. Από μια απλή ανάγνωση της αίτησης, προκύπτει ότι οι Αιτητές πράγματι απέκρυψαν από το Δικαστήριο τα πιο πάνω ζητήματα. Σημειώνω ότι ο ομνύοντας κ. Αβρααμίδης δεν έχει αντεξεταστεί οπόταν σύμφωνα με την νομολογία οι ισχυρισμοί του μένουν ακλόνητοι, βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ. 1013, Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Κώστα Νικολαΐδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1057, στη σελ. 1060. Το ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο θα έπρεπε οι Αιτητές να είχαν αποκαλύψει τα πιο πάνω στην ένορκή τους δήλωση που υποστήριζε την αίτηση για έκδοση μονομερούς διατάγματος. Η απάντηση στο ερώτημα είναι κατά τη γνώμη μου θετική. Τα γεγονότα αυτά είναι ουσιώδης σημασίας για την υπόθεση. Επί αυτών οι Αιτητές τηρούν πλήρη σιγή και δεν αποκαλύπτουν το γεγονός ότι η απόφαση για συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο είχε ανακληθεί μετά από τις παραστάσεις του Κ.Ο.Τ. στις 03/12/2014, ούτε και για το γεγονός ότι συνέχιζαν να παρευρίσκονται εκπρόσωποί του στις συνεδρίες που ακολούθησαν μετά τις 26/11/13 που είχε ληφθεί η κατ' ισχυρισμό τους παράνομη απόφαση για συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΤΑΠ. Επίσης, άφησαν το Δικαστήριο με την εντύπωση, παράγραφος 21 και 22 της ένορκης δήλωσης του κ. Ιάκωβου Χατζηβαρνάβα, ότι δεν είχε αποκατασταθεί η νομιμότητα και ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν τους είχαν καλέσει στην Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 16/01/15 με σκοπό να πετύχουν την τροποποίηση του Καταστατικού. Προέκυψε ότι είχαν κληθεί τόσο στην Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 12/03/2015 με επιστολή ημερομηνίας 05/01/2015, Τεκμήριο 5 στην Αίτηση, καθώς και στην Γενική Συνέλευση ημερομηνίας 16/01/15 με επιστολές καθώς και με ηλεκτρονικό μήνυμα. Η θέση αυτή των Καθ' ων η αίτηση 1 δεν αμφισβητήθηκε. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές αν αποκάλυπταν στο Δικαστήριο τα πιο πάνω ουσιώδη γεγονότα, πολύ πιθανόν να επηρέαζαν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σ' ότι αφορά την χορήγηση ή όχι του προσβαλλόμενου Διατάγματος. Στη βάση των πιο πάνω, έχω την άποψη ότι οι Αιτητές είναι ένοχοι σοβαρής απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων, τα οποία αν αποκαλύπτονταν θα μετέδιδαν στο Δικαστήριο μια πολύ διαφορετική εικόνα από αυτή που μετέδωσαν όταν προσέφυγαν μονομερώς για τη χορήγηση του επίδικου Διατάγματος, η οποία πολύ πιθανόν, επαναλαμβάνω, να επηρέαζε τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στη χορήγηση ή όχι μονομερώς του επίδικου Διατάγματος. Κατ' επέκταση, το επίδικο Διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, κρίνω σκόπιμο να προχωρήσω σε περαιτέρω εξέταση και των υπόλοιπων παραμέτρων που διέπουν το θέμα έκδοσης διαταγμάτων ως τα υπό εξέταση. Οι Αιτητές είναι αυτοί που πρέπει να πείσουν το Δικαστήριο ότι συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, ως επίσης και για το δίκαιο και εύλογο της έκδοσής του. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, κ. Γιωρκάτζιης, ισχυρίστηκε ότι ήταν παράνομη η απόφαση για τροποποίηση του καταστατικού γιατί όταν συγκλήθηκε η συνεδρία υπήρχαν παρόντα έντεκα
(11)μέλη. Αυτό το θέμα, όμως, είναι θέμα που αφορά την ουσία της αγωγής και όχι την υπό κρίση διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, η συγκεκριμένη απόφαση θα τεθεί στην Γενική Συνέλευση προς λήψη απόφασης από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Μετά την καταχώριση της Ένστασης από τον Καθ' ου η Αίτηση 1, το Δικαστήριο έχει ενώπιόν του τόσο τις θέσεις και τη μαρτυρία των Εναγόντων-Αιτητών, καθώς και τη μαρτυρία των Εναγομένων-Καθ'ων η Αίτηση 1. Είναι με βάση αυτές τις θέσεις που εξετάζει κατά πόσο συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις διατήρησης του εκδοθέντος προσωρινού διατάγματος. Αν ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν εκδίδει το διάταγμα ή το οριστικοποιεί, στην περίπτωση που το διάταγμα έχει εκδοθεί μονομερώς, αν όχι τότε απορρίπτει την Αίτηση. Έχω αποφασίσει ότι το μονομερώς εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Όμως, προχωρώ, για σκοπούς πληρότητας, και στην εξέταση αυτής τούτης της αίτησης. Με βάση τις πιο πάνω προϋποθέσεις και αρχές που θέτει η νομολογία, έρχομαι να εξετάσω την Αίτηση, χωρίς βεβαίως να καταλήγω τελικά πάνω στα δικαιώματα των διαδίκων μερών, εφόσον στο αρχικό αυτό στάδιο δεν είναι επιθυμητό να αποφασίζονται τελεσίδικα αμφισβητούμενα θέματα που θα πρέπει να κριθούν κατά το τελικό στάδιο της υπόθεσης. Με κανένα τρόπο δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι όλα όσα θα αναφερθούν στη συνέχεια αποτελούν την τελεσίδικη κρίση του Δικαστηρίου. Αναμφίβολα, κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία, όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557, σελ.569, χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο, που είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, επιβάλλει όπως ο αιτητής δείξει ότι έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 δεν φαίνεται ότι ικανοποιούνται. Οι Αιτητές γνώριζαν ότι υπήρχε αίτημα του ΤΕΒΕΑ για να γίνει μέλος του ΕΤΑΠ, γνώριζαν ότι με βάση το καταστατικό θα μπορούσαν να ενταχθούν ως μέλη του ΕΤΑΠ, όπως επίσης γνώριζαν ότι ο μόνος τρόπος για να καταστεί η οποιαδήποτε συμμετοχή τους στο διοικητικό συμβούλιο εφικτή ήταν η σύγκληση Γενικής Συνέλευσης με απώτερο στόχο την τροποποίηση του καταστατικού του ΕΤΑΠ. Επίσης γνώριζαν τους λόγους που επιδιωκόταν η συγκεκριμένη τροποποίηση αφού η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στους Καθ' ων η αίτηση 1 και στους Εναγόμενους 2, οι οποίοι φαίνεται να εκπροσωπούσαν τον τουριστικό τομέα της επαρχίας Αμμοχώστου, ένοιωθαν ότι οι Αιτητές δεν προωθούσαν τα συμφέροντα της τουριστικής βιομηχανίας και ανάπτυξης στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου. Δικαίωμα συμμετοχής επιτρέπεται από το Καταστατικό των Καθ' ων η αίτηση 1, Κανονισμός 3(ζ) και (μ), σε περιφερειακές ομάδες δράσης καθώς και πρόσωπα, συνδέσμους, οργανισμούς καθώς και οργανωμένα σύνολα και φορείς που σκοπούν στην εξυπηρέτηση των στόχων του ΕΤΑΠ. Οπόταν δικαίωμα συμμετοχής, εκ πρώτης όψεως είχαν οι Εναγόμενοι 2. Επιπρόσθετα, οι Καθ' ων η αίτηση 1 διόρθωσαν το λάθος τους, της συνεδρίας ημερομηνίας 26/11/2013 για την συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο διοικητικό συμβούλιο του ΕΤΑΠ, με την ανάκληση της απόφασης για συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο διοικητικό συμβούλιο και της σύγκλησης Γενικής Συνέλευσης, όπως μπορούσαν να το πράξουν σύμφωνα και με το άρθρο 126
(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, για να το αποφασίσει. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, ήτοι ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται υπό το πρίσμα του κατά πόσο η απόδοση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της υπόθεσης. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση ή η διατήρηση του διατάγματος σε ισχύ, αποκλείεται. Θεωρώ ότι δεν ικανοποιείται ούτε και το τρίτο κριτήριο, αφού δεν προβάλλονται οποιοιδήποτε ισχυρισμοί προς στοιχειοθέτηση της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32. Ακόμη και αν στην Γενική Συνέλευση αποφασιστεί η συμμετοχή των Εναγομένων 2 στο διοικητικό συμβούλιο των Καθ' ων η αίτηση 1, στην περίπτωση που οι Αιτητές-Ενάγοντες δικαιωθούν κατά την δίκη, τότε θα αποκατασταθούν στην θέση τους στο διοικητικό συμβούλιο χωρίς να έχουν υποστεί οποιαδήποτε υλική ή ηθική ζημιά. Δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι απώτερος στόχος όλων των εμπλεκομένων μερών στην υπό κρίση υπόθεση είναι η προώθηση και ανάπτυξη του τουρισμού και της επιχειρηματικής δραστηριότητας της επαρχίας Αμμοχώστου. Με βάση όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, θεωρώ ότι το διάταγμα που είχε εκδοθεί στις 10/03/2015 θα πρέπει να ακυρωθεί. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν φαίνεται να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος που να οδηγεί στην εκτόπιση του κανόνα ότι τα έξοδα της διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα (Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ.412, παράγραφοι 795-796 και Θρασυβούλου v Arto Estates Ltd
(1993)1A.A.Δ. 12), τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1-Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων-Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν, όμως, στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ................. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο