Κατερίνας Δημητρίου Ιακώβου ν. Χριστόφορου Χριστοδούλου, Αρ. Αγωγής: 1104/11, 19/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A59 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1104/11 Μεταξύ: Κατερίνας Δημητρίου Ιακώβου Ενάγουσας και Χριστόφορου Χριστοδούλου Εναγομένου --------- Ημερομηνία: 19 Ιουνίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Ν. Νικολάου. Για τον Εναγόμενο: κ. Χρ. Κωνσταντίνου (για ν' ακούσει απόφαση κ. Χριστοφόρου). Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγουσα αξιώνει από τον Εναγόμενο το ποσό των €6.032- δυνάμει προφορικής συμφωνίας και/ή δανείου και/ή υπόλοιπο λογαριασμού και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού και/ή άλλως πως. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, κατά ή περί τον Δεκέμβριο 2007 η Ενάγουσα διατηρούσε δεσμό με τον Εναγόμενο και είχαν συμφωνήσει προφορικά όπως του δανείζει χρηματικά ποσά με την προϋπόθεση να της τα επιστρέφει εντός ευλόγου χρόνου. Από τον Δεκέμβριο 2007 μέχρι και τον Νοέμβριο 2008 του είχε δανείσει το συνολικό ποσό των €6.032-. Η Ενάγουσα είχε ζητήσει επανειλημμένα από τον Εναγόμενο την επιστροφή του συγκεκριμένου ποσού χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση. Η Ενάγουσα του είχε αποστείλει και επιστολή με τον δικηγόρο της, στις 12/09/2011, ζητώντας την καταβολή του συγκεκριμένου ποσού. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή του παραδέχεται ότι διατηρούσε δεσμό με την Ενάγουσα από τον Νοέμβριο 2007, πλην όμως αρνείται τον ισχυρισμό ότι η Ενάγουσα του είχε δανείσει οποιοδήποτε ποσό. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο είχαν συνάψει δεσμό τον Νοέμβριο 2007 και είχαν ξεκινήσει τη συμβίωση περί τα μέσα του
- Μετά από κάποιο χρόνο, και λόγω των πιέσεων της Ενάγουσας για γάμο, είχαν ανταλλάξει αρραβώνες στην παρουσία ιερέα. Περί τα τέλη 2010 ο Εναγόμενος είχε διακόψει τη συμβίωσή του με την Ενάγουσα λόγω της ανυπόφορης συμπεριφοράς της, ήτοι ήταν υπέρμετρα κτητική, ζηλότυπη και καταπιεστική. Όμως, ακόμα και μετά τη διακοπή της συμβίωσης η Ενάγουσα συνέχιζε να έχει επαφές με τον Εναγόμενο και συχνά του τηλεφωνούσε και του ζητούσε να συναντηθούν, πράγμα το οποίο γινόταν μέχρι το καλοκαίρι
- Είναι ο ισχυρισμός του ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσής τους ο ίδιος φρόντιζε την οικογένεια της Ενάγουσας, η οποία είναι χήρα και έχει τέσσερα παιδιά και είχε αναλάβει πάρα πολλά από τα έξοδα των παιδιών της καθώς και τις καθημερινές ανάγκες και το ψώνισμα του σπιτιού. Παράλληλα, μετέφερε τα παιδιά της στα ιδιαίτερα μαθήματά τους στο Παραλίμνι και πλήρωνε για την ψυχαγωγία της ίδιας, αλλά και των παιδιών της κατά διαστήματα. Μετά τον τερματισμό της σχέσης η Ενάγουσα παρενοχλούσε τον Εναγόμενο με προσωπικές και φραστικές επιθέσεις, με απειλητικά τηλεφωνήματα και μνήματα στο κινητό. Η συγκεκριμένη συμπεριφορά είχε κορυφωθεί τον Αύγουστο 2011 όταν η Ενάγουσα είχε επισκεφτεί τον χώρο εργασίας του, το Νοσοκομείο Παραλιμνίου και δημόσια τον είχε απειλήσει ότι θα τον καταστρέψει οικονομικά και επαγγελματικά. Ανταπαιτεί γενικές αποζημιώσεις για την προσβλητική και μειωτική συμπεριφορά της Ενάγουσας. Μαρτυρία δόθηκε από την ίδια την Ενάγουσα, κα Κατερίνα Ιακώβου, προς υποστήριξη των ισχυρισμών της. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, με τον Εναγόμενο γνωρίζονταν από παλαιά και περί τα τέλη του 2007 με 2008 είχαν συνδεθεί περισσότερο. Μετά τον θάνατο του συζύγου της είχε επισκεφτεί το Νοσοκομείο Αμμοχώστου και ο Εναγόμενος την είχε προσεγγίσει και την ρωτούσε για τον θάνατο του συζύγου της. Της είχε ζητήσει να μιλήσουν και έδειχνε αγάπη, κατανόηση και ενδιαφέρον για την ίδια και την ίδια ημέρα της είχε ζητήσει το τηλέφωνό της και είχε αρχίσει να της τηλεφωνά. Σύμφωνα με τον ισχυρισμό της, το συγκεκριμένο ποσό του το είχε δώσει σταδιακά. Λεφτά της είχε ζητήσει για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο 2007 γιατί είχε να καταβάλλει δόση στο δάνειο, τη διατροφή στην πρώην σύζυγό του, καθώς και £300- για ένα φακελάκι για το γάμο της αδελφότεκνής του. Ισχυρίστηκε ότι αρχικά ήταν διστακτική γιατί γνώριζε ότι ο μισθός του ήταν καλός, λόγω του ότι ήταν κυβερνητικός υπάλληλος. Στις αρχές 2008 της είχε ζητήσει €240- για την ανανέωση της κυκλοφορίας του mercedes αυτοκινήτου του. Ένα άλλο σαββατοκύριακο είχε πάρει ένα άλλο παλαιό mercedes και της είχε ζητήσει άλλα €240- για την κυκλοφορία εκείνου του αυτοκινήτου. Η ίδια, λόγω και του επαγγέλματός της, κρατούσε σημειώσεις με ημερομηνίες, το ποσό και τον λόγο που είχε δώσει τα λεφτά στον Εναγόμενο. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 1, το έντυπο το οποίο είχε καταρτίσει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και αφορούσε τις σημειώσεις. Υποστήριξε ότι είχε δανείσει στον Εναγόμενο το συνολικό ποσό των €6.032-. Ήταν η θέση της ότι η μεταξύ τους σχέση είχε ξεκινήσει το 2007 και μέχρι τον Νοέμβριο 2008 της είχε ζητήσει αυτά τα λεφτά, σταδιακά, με την υπόσχεση ότι θα τα επέστρεφε όταν μπορούσε. Τον Νοέμβριο 2008 είχε επίσης αρχίσει η συγκατοίκηση και τον Απρίλιο 2009 είχε υποστεί εγκεφαλικό για το οποίο είχε νοσηλευτεί στο Νοσοκομείο. Η ίδια τον φρόντιζε, λόγω του ότι είχε στραβώσει το στόμα του και δεν μπορούσε ούτε να φάει, αλλά ούτε και να περπατήσει, λιώνοντας του μέχρι και το φαγητό. Είχε καταφέρει να σταθεί στα πόδια του προς το τέλος του
- Αυτό το διάστημα τον επισκεπτόταν η κόρη του, με την οποία κρυφογελούσαν και μετά, όταν ανάρρωσε, ήθελε να φύγει από το σπίτι. Η ίδια τότε του είχε ζητήσει την επιστροφή των λεφτών της, αλλά είχε αρνηθεί. Ήταν ο ισχυρισμός της ότι κατά τη διάρκεια της συμβίωσης η ίδια επωμιζόταν όλα τα λειτουργικά έξοδα του σπιτιού καθώς και τα έξοδα διατροφής και ότι ο Εναγόμενος αγόραζε λίγο κρέας μόνο τις δυο μέρες που θα τον επισκέπτονταν τα δυο του μωρά. Υποστήριξε ότι η ίδια είχε προσπαθήσει την επανασύνδεση γιατί είχε και τα μωρά στο σπίτι, αλλά όταν της ανέφερε ότι δεν θα της επέστρεφε τα λεφτά τότε είχε σταματήσει να τον ενοχλεί. Η ίδια είχε αφήσει να περάσει λίγος χρόνος και το 2011 είχε επισκεφτεί δικηγόρο. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ο σύζυγός της είχε αποβιώσει την 01/11/2007 και ότι είχε γνωριστεί με τον Εναγόμενο τον Δεκέμβριο
- Από τον Νοέμβριο 2008 συζούσαν, αλλά ο Εναγόμενος είχε καλές σχέσεις μόνο με τις κόρες της και όχι με τους υιούς της. Με τον υιό της τον μεγάλο δεν τα πήγαινε καθόλου καλά. Μετά που είχε εγκαταλείψει την οικία της, ο Εναγόμενος, τον Ιούνιο 2010 δεν είχαν άλλη επικοινωνία. Ο Εναγόμενος είχε προσπαθήσει να την προσεγγίσει, αλλά η ίδια δεν ήθελε. Όταν η ίδια είχε ξεκινήσει κάποια άλλη σχέση, τον Οκτώβριο 2010, ο ίδιος ήθελε επανασύνδεση και της έστελνε μηνύματα μέχρι που είχε αλλάξει τον αριθμό του κινητού της. Μέχρι και απειλητικά μηνύματα της είχε στείλει, τα οποία είχε καταγγείλει στην Αστυνομία, το
- Παράλληλα, έδειχνε τα δικά της μηνύματα σε κόσμο στο Νοσοκομείο. Η ίδια είχε καταγγείλει τη συγκεκριμένη συμπεριφορά στην Αστυνομία, ότι της έστελνε αισχρόλογα σε μηνύματα, αλλά η Αστυνομία της είχε αναφέρει ότι δεν μπορούσε να την βοηθήσει. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι εργάζεται ως λογίστρια από το 1995 στο γραφείο του αδελφού της. Όσον αφορά τη σχέση τους, ήταν η θέση της ότι στην αρχή ήταν τρυφερός και ευαίσθητος μαζί της και γι' αυτό του είχε ζητήσει να μετακομίσει μαζί της. Μετά που είχε μετακομίσει μαζί της είχε αλλάξει, έβγαινε με τους φίλους του και δεν συμπεριφερόταν ως άντρας της. Η ίδια νόμιζε ότι θα ήταν σαν σύζυγός της. Όμως, δεν πλήρωνε οτιδήποτε από τα έξοδα του σπιτιού, μόνο έφερνε τα δώρα που του έφερναν οι φίλοι του όταν τους έφερνε φάρμακα από το Νοσοκομείο. Ποτέ δεν είχε συνεισφέρει χρηματικά στα έξοδα του σπιτιού. Μόνο μια φορά είχε δώσει λεφτά στην κόρη της και η ίδια της είχε ζητήσει να μην πάρει ξανά λεφτά από τον Εναγόμενο. Η ίδια δεν πήγαινε σε γάμους γιατί είχε πεθάνει ο άντρας της, αλλά πλήρωνε τους γάμους που πήγαινε ο Εναγόμενος. Υποστήριξε ότι στην αρχή είχε τεθεί θέμα επισημοποίησης της σχέσης τους και είχαν επισκεφτεί κάποιο πνευματικό και είχαν ανταλλάξει βέρες. Όσον αφορά τα λεφτά, ισχυρίστηκε ότι του είχε δώσει πριν τη συγκατοίκηση, τον Δεκέμβριο 2007, €512- για το γάμο. Μετά του είχε δώσει τα λεφτά για τα mercedes. Ο ίδιος της είχε αναφέρει ότι ο υιός του είχε σπάσει τον ανεμοθώρακα του mercedes και του είχε δανείσει το ποσό των €160- για να τον φτιάξει. Ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που του δάνειζε τα συγκεκριμένα ποσά ήταν γιατί πίστευε ότι θα της τα επέστρεφε λόγω του ότι εργαζόταν στο Νοσοκομείο. Ερωτηθείσα για τη σημείωση που είχε ετοιμάσει, το Τεκμήριο 1, ισχυρίστηκε ότι την είχε ετοιμάσει μόλις είχαν χωρίσει, τον Ιούνιο, για να μην ξεχάσει. Κάθε ποσό το έγραφε, ήταν ο ισχυρισμός της, όταν πήγαινε σπίτι και είχε κάποιες χειρόγραφες σημειώσεις, τις οποίες δακτυλογράφησε το
- Όμως, δεν είχε στην κατοχή της τις πρόχειρες σημειώσεις, δεν τις είχε κρατήσει. Επέμενε στη θέση της ότι τα συγκεκριμένα ποσά τα είχε καταβάλει στον Εναγόμενο και ότι η ίδια επιθυμούσε την επιστροφή τους. Αρνήθηκε την υποβολή ότι παρενοχλούσε τον Εναγόμενο και υποστήριξε ότι απλά η ίδια επιθυμούσε την επιστροφή των λεφτών της και τίποτε περισσότερο. Επίσης, αρνήθηκε ότι είχε δημιουργήσει επεισόδιο στις 30/08/2011 ή την 01/09/
- Μαρτυρία δόθηκε από τον Εναγόμενο, ο οποίος κατέθεσε τη γραπτή του δήλωση ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του είναι διαζευγμένος και από τον προηγούμενό του γάμο έχει αποκτήσει τέσσερα τέκνα, με τα οποία έχει μέχρι και σήμερα επικοινωνία και επαφή. Με την Ενάγουσα είχαν συνάψει σχέση τον Νοέμβριο του 2007, αλλά γνωρίζονταν πολύ πιο πριν λόγω του ότι είναι συγχωριανοί. Μετά τον θάνατο του συζύγου της είχαν αρχίσει να κάνουν παρέα και με την πάροδο του χρόνου αποφάσισαν όπως συζήσουν στο σπίτι της Ενάγουσας, στο οποίο και μετακόμισε ο ίδιος τον Μάιο του
- Ο ίδιος είχε αποδεχθεί το γεγονός ότι η Ενάγουσα είχε τέσσερα τέκνα. Αρχικά η σχέση τους ήταν πολύ καλή, όμως, η σχέση του με τα παιδιά της Ενάγουσας δεν ήταν και τόσο καλή. Κατά τη διάρκεια της συμβίωσης ο ίδιος φρόντιζε τόσο την Ενάγουσα καθώς και την οικογένειά της και είχε αναλάβει πολλά από τα έξοδα των παιδιών της. Στα έξοδα που κατέβαλλε για τα παιδιά της Ενάγουσας συμπεριλαμβανόταν η αγορά των καθημερινών αναγκαίων, όπως ψωμί και γάλα, ενώ παράλληλα έκανε και το γενικό ψώνισμα για τις ανάγκες της οικογένειας, αφού λειτουργούσαν ως αντρόγυνο. Πολλές φορές ο ίδιος μετέφερε τα παιδιά της Ενάγουσας προς τα ιδιαίτερα μαθήματά τους και σε τακτά χρονικά διαστήματα πλήρωνε τόσο για την ψυχαγωγία της Ενάγουσας, των παιδιών της, καθώς και των δικών του παιδιών. Τα καλοκαίρια δε, επισκέπτονταν συστηματικά παραθαλάσσιο κέντρο όπου έκαναν το μπάνιο τους στη θάλασσα και, ακολούθως, έτρωγαν και ο ίδιος επωμιζόταν το κόστος. Λόγω των πιέσεων της Ενάγουσας είχαν ανταλλάξει βέρες με τις ευχές ενός ιερέα. Η σχέση με την Ενάγουσα μέχρι το τέλος του 2010 είχε παρουσιάσει σημάδια κόπωσης, λόγω του ότι η Ενάγουσα ήταν υπέρμετρα κτητική και ζηλότυπη, με αποτέλεσμα να διακοπεί και ο ίδιος ν' αποχωρήσει από την κατοικία της Ενάγουσας. Όμως, ακόμα και μετά τη διακοπή της συμβίωσης η Ενάγουσα εξακολουθούσε να διατηρεί επαφή μαζί του και του ζητούσε να συναντηθούν. Οι συναντήσεις συνεχίστηκαν μέχρι τον Ιούλιο του 2011, χρονικό σημείο στο οποίο ο ίδιος είχε σταματήσει να επικοινωνεί και ν' απαντά τα τηλέφωνα της Ενάγουσας. Όσον αφορά την Απαίτηση της Ενάγουσας, ήταν ο καταγραφής ισχυρισμός του ότι δεν του είχε δανείσει κανένα ποσό και δεν είχαν συμφωνήσει ούτε προφορικά, ούτε άλλως πως σε σχέση με οποιοδήποτε ποσό χρημάτων. Τα ποσά που η ίδια η Ενάγουσα είχε καταγράψει στη λίστα της ήταν φανταστικά, εικονικά και αστήρικτα. Σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της Ενάγουσας, ο ίδιος την στήριζε συνεχώς οικονομικά και τη βοηθούσε στα έξοδα του νοικοκυριού. Ο δικός του μηνιαίος μισθός επαρκεί για την κάλυψη των δικών του αναγκών καθώς και της οικογένειάς του και δεν είχε ανάγκη να λάβει οποιαδήποτε χρήματα ως δανεικά από οποιοδήποτε πρόσωπο. Ο ίδιος είναι πρόσωπο ακέραιου χαρακτήρα και ουδέποτε είχε αφήσει απλήρωτο οποιοδήποτε χρέος. Υποστήριξε ότι δεν είχε αγοράσει οποιοδήποτε αυτοκίνητο από την Αγγλία ή από την Κύπρο κατά τη διάρκεια της σχέσης του με την Ενάγουσα. Αντίθετα, είχε πωλήσει τα δύο παλιά του αυτοκίνητα και είχε λάβει δάνειο από την Σ.Π.Ε. Αυγόρου, το οποίο αποπληρώνει. Ούτε και είχε δανειστεί οποιοδήποτε ποσό για την επιδιόρθωση του ανεμοθώρακα του αυτοκινήτου του και ο ισχυρισμός της Ενάγουσας είναι ψευδής γιατί μια τέτοια ζημιά καλύπτεται από την ασφάλεια. Καταλήγει ότι η συγκεκριμένη αξίωση της Ενάγουσας είναι εκδικητική και στοχεύει στο να του δημιουργήσει προβλήματα. Αυτό διαφάνηκε από την όλη συμπεριφορά της Ενάγουσας μετά τον τερματισμό της σχέσης τους, αφού από τον Ιούλιο του 2011 είχε αρχίσει να τον ενοχλεί και να τον απειλεί κατ' εξακολούθηση είτε με φραστικές επιθέσεις, είτε με προσωπικές επιθέσεις ή και απειλητικά τηλεφωνήματα και μηνύματα. Ο τότε φίλος της Ενάγουσας στις 30/08/2011 τον είχε επισκεφθεί στο Νοσοκομείο και τον είχε απειλήσει δημόσια ότι θα τον καταστρέψει επαγγελματικά και οικονομικά. Το συγκεκριμένο γεγονός ο ίδιος το είχε καταγγείλει στην Αστυνομία. Την 01/09/2011 στο χώρο του Νοσοκομείου του είχαν επιτεθεί, η Ενάγουσα και ο φίλος της, φραστικά και πάλι είχαν προσπαθήσει να τον εκφοβίσουν και να τον απειλήσουν. Τον Μάιο του 2012 ο φίλος της Ενάγουσας του είχε επιτεθεί και τον είχε τραυματίσει και για το περιστατικό είχε καταχωριστεί ποινική υπόθεση. Η συγκεκριμένη προσβλητική, απρεπής και εξωφρενική συμπεριφορά της Ενάγουσας τον έχει προσβάλει και τον έχει μειώσει μπροστά σε άλλα πρόσωπα, γι' αυτό και αιτείται αποζημιώσεις εναντίον της. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, την ποινή που είχε επιβληθεί στον τότε φίλο της Ενάγουσας μετά από παραδοχή του για το συγκεκριμένο επεισόδιο στην Υπ. Αρ. 5244/12 του Ε.Δ. Αμμοχώστου. Αντεξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι λίγο μετά που είχαν αρχίσει να συγκατοικούν με την Ενάγουσα, στις 02/04/2010, είχε υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και είχε παραμείνει στο Νοσοκομείο για δεκατρείς
(13)ημέρες. Παραδέχθηκε ότι όταν είχε εξέλθει από το Νοσοκομείο είχε μεταφερθεί στο σπίτι της Ενάγουσας. Αρνήθηκε την υποβολή ότι είχε μείνει κλινήρης και υποστήριξε εμφαντικά ότι οδηγούσε αυτοκίνητο και ήταν αυτοσυντήρητος. Όταν του υποβλήθηκε ότι για τέσσερις
(4)με πέντε
(5)μήνες δεν μπορούσε ν' αυτοσυντηρηθεί, ισχυρίστηκε ότι στη δουλειά του είχε επιστρέψει κανονικά και στις 13/06/2010 είχε παντρέψει την κόρη του. Ένα μήνα πριν τον γάμο ήταν σε θέση να μπορεί να καλεί στο γάμο. Παραδέχθηκε ότι είχε παραλάβει την επιστολή του δικηγόρου της Ενάγουσας, η οποία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 4. Μετά την παραλαβή της συγκεκριμένης επιστολής είχε επισκεφθεί τον δικηγόρο του, στον οποίο είχε αναθέσει την υπόθεση. Επίσης, παραδέχθηκε ότι είχε χωρίσει με την πρώην σύζυγό του το 2007, όμως, όταν συνήψε σχέση με την Ενάγουσα υπήρχαν ακόμα σ' εκκρεμότητα στο Δικαστήριο κάποιες διαφορές με τη σύζυγό του. Παραδέχθηκε ότι τα δυο παλαιά mercedes ήταν δικά του και ότι τα διακινούσε. Αρνήθηκε ότι είχε εισάξει αυτοκίνητο μάρκας BMW από την Αγγλία και εξήγησε ότι το συγκεκριμένο αυτοκίνητο το είχε αγοράσει από τη μάντρα αυτοκινήτων του Κωστάκη Βαρδάκη στο Αυγόρου για €6.000- και το είχε αποπληρώσει λαμβάνοντας δάνειο από την Σ.Π.Ε. Αυγόρου. Εξήγησε ότι δεν υπήρχε κανένας λόγος να ζητήσει οποιοδήποτε ποσό από την Ενάγουσα στις αρχές του 2008 γιατί τον Δεκέμβριο είχε λάβει τον δέκατο-τρίτο μισθό του. Ήταν η θέση του ότι η Ενάγουσα είχε παράλληλη σχέση με τον ίδιο καθώς και με τον κ. Μαρτή και γι' αυτό είχαν προκληθεί τα επεισόδια και γι' αυτό τον είχε απειλήσει. Αρνήθηκε την υποβολή ότι αντιμετώπιζε οικονομικές δυσκολίες κατά την εξέλιξη των διαδικασιών της έκδοσης του διαζυγίου του. Ως λόγο του χωρισμού, στις αρχές του 2010, παρέθεσε το γεγονός της καταπιεστικής συμπεριφοράς της Ενάγουσας, η οποία ήταν κτητική και ζηλότυπη, καθώς και την παράλληλη σχέση της με τον κ. Μαρτή. Κατέληξε, ότι ουδέποτε είχε δανειστεί οποιοδήποτε ποσό από την Ενάγουσα και ότι ουδέποτε την είχε εκμεταλλευτεί είτε συναισθηματικά, είτε οικονομικά και έθεσε το ερώτημα γιατί δεν έθεσε τέρμα στη σχέση τους η Ενάγουσα και είχε ανεχτεί τρία
(3)χρόνια συμβίωσης χωρίς να υπάρχει εκ μέρους του οποιαδήποτε συνεισφορά στα καθημερινά έξοδα. Ήταν η δική του θέση ότι ψώνιζε κάθε Σάββατο. Υπέδειξε ότι οι θέσεις της Ενάγουσας είναι ανακριβής γιατί η αδελφή του είχε αποβιώσει το 2008 και ο γάμος της δικής του κόρης είχε γίνει το 2010. Ερωτηθείς ανέφερε ότι αρχικά ο ίδιος δεν γνώριζε ότι η Ενάγουσα είχε παράλληλη σχέση με τον Μαρτή όταν ήταν μαζί του. Του το είχε πει κάποιος φίλος του, αρχές του 2010 και ακολούθως τους είχε δει με τα μάτια του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι του είχε δανείσει λεφτά για ν' αγοράσει τηλέφωνα στις κόρες του, υποστήριξε ότι η μικρή του η κόρη είναι επτά
(7)χρονών, ενώ η μεγάλη εργάζεται εδώ και χρόνια στον Αντικαρκινικό Σύνδεσμο. Κατέληξε, ότι δεν θα εκμεταλλευόταν οποιοδήποτε άτομο γιατί είχε μείνει ορφανός με άλλα δεκαοκτώ
(18)αδέλφια. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Φωτεινή Φωτίου, Μ.Υ.2, υπάλληλος της Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, ήταν Τμηματάρχης Δανείων στην Σ.Π.Ε. Αυγόρου πριν την συγχώνευσή της με την Σ.Π.Ε. Κοκκινοχωρίων. Γνώριζε τον Εναγόμενο ως πελάτη της Σ.Π.Ε. Αυγόρου και επίτροπο στο Συμβούλιο της Σ.Π.Ε. Αυγόρου. Διατηρούσε διάφορους λογαριασμούς, τόσο καταθετικούς, καθώς και δάνεια. Απ' ότι μπορούσε να θυμηθεί, ο Εναγόμενος είχε λάβει δάνειο για την αγορά αυτοκινήτου τον Μάιο του 2008. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 5, την αίτηση του δανείου, την οποία είχε ετοιμάσει η ίδια. Είχε στην κατοχή της και τη συμφωνία δανείου καθώς και το εγγυητήριο. Αντεξεταζόμενη υποστήριξε ότι γνώριζε από την αίτηση ότι ο Εναγόμενος είχε ζητήσει το δάνειο για την αγορά ενός αυτοκινήτου και ακολούθως τον είχε δει να οδηγεί ένα καινούργιο αυτοκίνητο μάρκας BMW. Ερωτηθείσα ανέφερε ότι είναι χωριανοί με τον Εναγόμενο και γνωρίζει και τα παιδιά του, τα οποία οδηγούν δικά τους αυτοκίνητα. Του είχαν παραχωρηθεί €11.000- για την αγορά του αυτοκινήτου, όμως, δεν γνώριζε κατά πόσο ο Εναγόμενος είχε χρειαστεί περισσότερα λεφτά από αυτά για την αγορά του. Δεν είχε στην κατοχή της οποιαδήποτε απόδειξη ότι το συγκεκριμένο ποσό είχε χρησιμοποιηθεί για την αγορά του αυτοκινήτου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δυο πλευρές προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις, των οποίων το περιεχόμενο είναι υπόψη του Δικαστηρίου και θα κάνει αναφορά σε αυτό όπου το κρίνει απαραίτητο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η υπό κρίση υπόθεση θ' αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή και τους τρεις μάρτυρες, ενόσω αυτοί κατέθεταν κατά την ακροαματική διαδικασία και είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, το καλό ή το κακό μνημονικό τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχω επίσης θέσει ενώπιόν μου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Στην Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, έχει υποδειχθεί ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Η Ενάγουσα δεν μου άφησε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της παρουσιάζει σημαντικές και εγγενείς αδυναμίες, οι οποίες δεν μπορούν να παραγνωριστούν. Ισχυρίστηκε ότι κρατούσε σημειώσεις σε σχέση με τα ποσά και τις ημερομηνίες που δάνειζε τα συγκεκριμένα ποσά στον Εναγόμενο, όμως, δεν προσκόμισε τις πρόχειρες σημειώσεις της προς απόδειξη των ισχυρισμών της, αλλά ένα έγγραφο, το Τεκμήριο 1, το οποίο επιμελώς δεν είχε καθορίσει πότε είχε καταρτίσει, είχε γενικά αναφέρει ότι το είχε ετοιμάσει όταν χώρισαν για να μην ξεχάσει. Εγείρεται το εύλογο ερώτημα αφού είχε τις σημειώσεις γιατί να ξεχάσει; Επίσης, αφού είχε σημειώσει τις ημερομηνίες που του δάνειζε τα λεφτά γιατί δεν τις κατέγραψε; Οπόταν, δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Οι θέσει της ήταν αντιφατικές. Ενώ στην κυρίως εξέτασή της είχε αναφέρει ότι είχε προσπαθήσει για να επανασυνδεθούν μετά που ο Εναγόμενος είχε εγκαταλείψει το σπίτι, στη συνέχεια, κατά την αντεξέταση, είχε ισχυριστεί ότι ο Εναγόμενος είχε προσπαθήσει να την προσεγγίσει αλλά η ίδια είχε κρυάνει. Παράλληλα, είχε ισχυριστεί ότι από τον Ιούνιο 2010 δεν είχαν άλλη επικοινωνία. Ερωτηματικά εγείρονται και από τον ισχυρισμό της ότι η Αστυνομία δεν μπορούσε να την βοηθήσει αναφορικά με τα, κατ' ισχυρισμόν της, αισχρά μηνύματα που της έστελνε ο Εναγόμενος. Διακατεχόταν από αισθήματα έχθρας προς το πρόσωπο του Εναγόμενου για λόγους που μόνο η ίδια γνώριζε. Οι θέσεις της εκφεύγουν της λογικής αφού η ίδια είναι χήρα, έχει τέσσερα παιδιά, είναι εργαζόμενη, αλλά ανέχτηκε τον Εναγόμενο όχι μόνο να της ζητά δανεικά λεφτά, τα οποία θ' αποστερούσε από τα παιδιά της για να του τα δώσει, αλλά και να τον φιλοξενεί στο σπίτι της για τρία σχεδόν χρόνια χωρίς να συνεισφέρει οποιοδήποτε ποσό ακόμα και για τα καθημερινά έξοδα. Επίσης, η θέση της σε σχέση με την εισαγωγή του αυτοκινήτου BMW είχε καταρριφθεί από τη μαρτυρία της Μ.Υ.2, η οποία ήταν ανεξάρτητη μάρτυρας. Οι συγκεκριμένες θέσεις μόνο παράλογες και αναληθείς μπορούν να χαρακτηριστούν. Δεν με έπεισε. Από την αντίπερα όχθη οι θέσεις του Εναγόμενου ήταν επίσης υπερβολικές. Ούτε ο Εναγόμενος άφησε καλές εντυπώσεις στο Δικαστήριο. Υποστήριξε ότι με ένα μισθό μπορούσε να συντηρήσει τα τέσσερα παιδιά του, αλλά και την οικογένεια της Ενάγουσας. Δύσκολο, αν όχι αδύνατο, εγχείρημα. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του για προσβλητική συμπεριφορά της Ενάγουσας προς το άτομό του, δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για να τους υποστηρίξει. Η μαρτυρία της κας Φωτίου, Μ.Υ.2, προέκυπτε από τα καθήκοντά της και θεωρώ ότι δεν είχε οποιοδήποτε λόγο για να πει ψέματα. Το Δικαστήριο αποκόμισε την εντύπωση ότι τόσο η Ενάγουσα όσο και ο Εναγόμενος είχαν προσέλθει στο Δικαστήριο για να εκδικηθούν ο ένας τον άλλο. Η μεν Ενάγουσα για να πιέσει οικονομικά τον Εναγόμενο και ο Εναγόμενος για να την εκθέσει για την κατ' ισχυρισμό συμπεριφορά της, ήτοι την παράλληλη σχέση της. Καταλήγω, λοιπόν, ότι τα γεγονότα είχαν εξελιχθεί ως ακολούθως: Η Ενάγουσα αμέσως μόλις απεβίωσε ο σύζυγός της, ένα μήνα μετά, τέλος του 2007 με 2008, είχε συνδεθεί με τον Εναγόμενο λόγω της ανάγκης της να κρατηθεί από κάπου. Η σχέση εξελίχθηκε και το 2008 είχαν αποφασίσει να συγκατοικήσουν στο σπίτι της Ενάγουσας. Και οι δυο είχαν εξαρτώμενα παιδιά, τέσσερα ο καθένας, γι' αυτό και είχαν ξεχωριστά πορτοφόλια ακόμη και μετά που είχαν περάσει βέρες. Προφανώς, όταν ο ένας κρατούσε περισσότερα συνεισέφερε περισσότερο και όταν ο άλλος είχε οικονομική άνεση βοηθούσε εκείνος. Το 2010 μετά τον χωρισμό τους, λόγω του ότι ο Εναγόμενος είχε εγκαταλείψει την οικία της Ενάγουσας, η Ενάγουσα δεν το αποδέχτηκε με αποτέλεσμα ν' αποφασίσει να πλήξει οικονομικά τον Εναγόμενο προφασιζόμενη το συγκεκριμένο χρέος του προς την ίδια. Εξ ου και το γεγονός ότι είχε καταγράψει ακόμα και το ποσό για το δώρο της γιορτής του στη συγκεκριμένη λίστα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην πρόσφατη απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου από το Πελένδρι και Σταύρος Φραντζή από τη Λεμεσό υπό την ιδιότητά τους ως διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Μάριου Χρίστου Φραντζή ν. Ανδρέα Φραντζή από τη Λεμεσό ανήλικου δια της μητρός και πλησιέστερης συγγενούς και φίλης του Δέσπως Χρυσάνθου
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 1295, στη σελ. 1305, καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Το βάρος του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, όπως έχει διαχρονικά αποφασιστεί, το φέρει στην πολιτική δίκη κατά κανόνα ο ενάγων και αποσείεται όταν ικανοποιήσει το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του είναι πιο πιθανή παρά όχι. (δέστε Μπούλος Μαρσέλ κ.ά. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Αθανασίου ν. Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614, Baloise Insurance Co. Ltd v. Κατωμονιάτη
(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου, Έφεση αρ. 7/08, ημερ. 18.5.2010).» Ερχόμενη στην αξίωση, ο διάδικος, σύμφωνα με τη νομολογία, οφείλει να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία για να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του, βλ. Λουκαΐδης v. Εκδοτικής Εταιρείας Αλήθεια Λτδ
(2003)1 Α.Α.Δ. 22, σελ. 44. Από τη στιγμή που προσάγεται ικανή και θετική μαρτυρία με αποδεικτικά στοιχεία ικανοποιείται το νομικό πρωταρχικό βάρος που έχει ο Ενάγοντας («legal burden of proof») και εναποτίθεται πλέον στους ώμους του Εναγόμενου η αντίκρουσή τους («evidential burden of proof»), βλ. O´Hare & Browne: Civil Litigation, 12η έκδ., σελ. 451 κ.ε.. Έχοντας τα πιο πάνω κατά νου, καθώς και το γεγονός ότι σε αστικές υποθέσεις η απόδειξη της αξίωσης κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους του Ενάγοντα (βλ. Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτα Κυριάκου
(2010)1Α Α.Α.Δ. 665 και Γιαννάκης Πελεκάνος ως Διαχειριστής της περιουσίας του Χριστόφορου Πελεκάνου κ.α. ν. Ανδρέα Πελεκάνου κ.ά.
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1746), η Ενάγουσα έφερε το βάρος ν' αποδείξει ότι πράγματι ο Εναγόμενος της όφειλε το ποσό των €6.032- ως χρέος ή ως ποσό το οποίο του είχε δανείσει. Η μαρτυρία της Ενάγουσας δεν έγινε αποδεκτή, οπόταν, δεν μπορεί να της αποδοθεί οποιοδήποτε ποσό αφού δεν αποδείχθηκε οποιοδήποτε οφειλόμενο ποσό. Βαρύνεται η Ενάγουσα ν' αποδείξει τις συνθήκες υπό τις οποίες δημιουργήθηκε η αξίωση αυτή, βλ. Αντωνιάδης ν. Σταύρου
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 1171, Παντελής κ.α. ν. Savina Enterprises Ltd κ.α.
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 814, 827, καθώς και αυτό τούτο το αξιούμενο ποσό αφού αυτό αμφισβητείτο. Με βάση τα πιο πάνω συμπεράσματα και του γεγονότος ότι η μαρτυρία της έχει κριθεί αναξιόπιστη, καταλήγω ότι η Ενάγουσα δεν έχει αποδείξει οποιοδήποτε χρέος, το οποίο να της οφείλεται από τον Εναγόμενο. Συνεπακόλουθα, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ερχόμενη στην Ανταπαίτηση του Εναγόμενου και αυτή θα πρέπει ν' απορριφθεί αφού και ο Εναγόμενος έφερε το ίδιο βάρος ν' αποδείξει την αξίωσή του, κάτι που δεν έπραξε. Συνεπακόλουθα, η Ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να ληφθεί υπόψη ότι η Απαίτηση και η Ανταπαίτηση συνεκδικάσθηκαν. (Υπ.) ................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο