J. SARDALOS AND SONS LTD ν. ΧΡΥΣΟΥΛΛΑ ΣΑΡΔΑΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 58/07, 12/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A76 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ AMMOΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 58/07 J. SARDALOS AND SONS LTD Ενάγουσας ΚΑΙ ΧΡΥΣΟΥΛΛΑ ΣΑΡΔΑΛΟΥ Εναγομένης Ημερομηνία: 12.11.
- Αίτηση ημερ. 9.9.2015 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κ.Μ.Κυριακίδης για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση: Μ.Χ"Κωνσταντή (κα) για Γιώργος Φ. Πιττάτζης Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η A Π Ο Φ Α Σ Η Την 13.1.2015 εκδόθηκε κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απόφαση στην απαίτηση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €800.562,64 με νόμιμο τόκο από 9.2.2007 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα απαίτησης. Στην ανταπαίτηση εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η Ενάγουσα όπως παραδώσει το επίδικο ακίνητο στην Εναγομένη εντός δύο μηνών. Περαιτέρω εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Εναγομένης και εναντίον της Ενάγουσας για το ποσό των €188.701,40 με νόμιμο τόκο από 26.1.2011 μέχρι εξοφλήσεως και απόφαση υπέρ της Εναγομένης και εναντίον της Ενάγουσας για το ποσό των €62,80 για κάθε ημέρα από την 14.1.2015 μέχρι παράδοσης της κατοχής του ακινήτου με νόμιμο τόκο από το μέσο της περιόδου αυτής μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω επιδικάστηκαν έξοδα ανταπαίτησης υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας. Η Απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε και η προθεσμία καταχώρησης έφεσης έχει προ πολλού παρέλθει. Η απόφαση επιδόθηκε στην Ενάγουσα στις 11.2.
- Την 24.3.2015 δόθηκε άδεια για έκδοση εντάλματος ανάκτησης κατοχής (writ of possession) του επίδικου ακινήτου, και εκδόθηκε το Ενταλμα με αρ. 150/
- Το Ενταλμα επρόκειτο να εκτελεστεί την 1.6.
- Την 22.5.2015 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση με την οποία εξαιτείτο αναστολή της εκτέλεσης του μέρους της απόφασης στην ανταπαίτηση που αφορά στην παράδοση του επίδικου ακινήτου στην Εναγόμενη μέχρι η τελευταία να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος και εναντίον της επιδικασθέντα έξοδα στην απαίτηση. Εξαιτείτο ακόμα τον παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 4.2.2015 για την υποκατάστατη επίδοση της απόφασης και της ίδιας της επίδοσης. Τέλος εξαιτείτο τον παραμερισμό του εντάλματος ανάκτησης κατοχής ή και της απόφασης που έδωσε την άδεια έκδοσης του και διαζευκτικά την αναστολή της εκτέλεσης του μέχρι η Εναγόμενη να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος και εναντίον της επιδικασθέντα έξοδα στην απαίτηση. Την 28.5.2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα με το οποίο αναστάληκε η εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής μέχρι εκδικάσεως και εκδόσεως απόφασης ή απόσυρσης της αίτησης. Η αίτηση εκδικάστηκε και με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 30.6.2015 απορρίφθηκε, το δε εκ συμφώνου διάταγμα ημερ. 28.5.2015 έπαψε να ισχύει. Η Ενδιάμεση Απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε. Δύο και πλέον μήνες μετά, την 9.9.2015, καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση με την οποία η Ενάγουσα εξαιτείται ουσιαστικά τις ίδιες θεραπείες, μόνο που τη φορά αυτή ζητά την αναστολή της εκτέλεσης της Απόφασης ημερ. 13.1.2015 σε ότι αφορά τη διαταγή περί παράδοσης του επίδικου ακινήτου στην Εναγόμενη για συγκεκριμένο διάστημα εννέα μηνών από την έκδοση της σχετικής απόφασης αναστολής και δεν συσχετίζει το ζήτημα με την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους στην απαίτηση. Το ίδιο και σε σχέση με την αναστολή του εντάλματος ανάκτησης κατοχής (πρόκειται για το ίδιο ένταλμα) και της απόφασης που έδωσε άδεια για την έκδοση του. Προσωρινό διάταγμα ημερ. 9.9.2015 για την αναστολή της εκτέλεσης του Εντάλματος μέχρι εκδικάσεως της υπό κρίση Αίτησης, κατέστηκε εκ συμφώνου απόλυτο για σκοπούς διευκόλυνσης των διαδικασιών. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 9.9.2015 του Μαριγιάννου Σάρδαλου, Γενικού Διευθυντή και υπεύθυνου για τις καθημερινές εργασίες της Ενάγουσας. Η Εναγόμενη καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης που υποστηρίζεται από δική της Ενορκη Δήλωση ημερ. 29.9.
- Ο Μ.Σάρδαλος, κατόπιν αδείας, καταχώρησε Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση την 19.10.
- Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση καταχώρησε και η Εναγόμενη την 21.10.
- Καταγράφει ο Μ.Σάρδαλος στην πρώτη του Ενορκη Δήλωση ότι πριν την έκδοση της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερ. 30.6.2015 ο δικηγόρος της Εναγόμενης πρότεινε συνάντηση με σκοπό την εξεύρεση διευθέτησης όλων των ζητημάτων της υπόθεσης. Συναντήθηκαν οι δικηγόροι των διαδίκων χωρίς οποιαδήποτε κατάληξη. Μετά την έκδοση της Ενδιάμεσης Απόφασης, συνεχίζει, συμβουλεύτηκε να συμμορφωθεί με το διάταγμα και προχώρησε σε άμεσες ενέργειες για την εξεύρεση ακινήτου για μεταστέγαση της Ενάγουσας. Εδωσε προς τούτο εντολές σε κτηματομεσίτες. Παράλληλα επεδίωξε μέσω των δικηγόρων της Ενάγουσας να ξεκαθαριστεί κατά πόσο η Εναγόμενη ενδιαφέρετο να πωλήσει το επίδικο ακίνητο στην Ενάγουσα. Την 7.7.2015 έγινε συνάντηση των δικηγόρων των μερών που κατέληξαν σε προκαταρκτική συμφωνία για αγορά του επίδικου ακινήτου από την Ενάγουσα. Ο Μ.Σάρδαλος έδωσε την 13.7.2015 οδηγίες στους δικηγόρους της Ενάγουσας να ενημερώσουν το δικηγόρο της Εναγόμενης ότι η Ενάγουσα συμφωνούσε να αγοράσει το επίδικο ακίνητο. Ο εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας κ.Μ.Κυριακίδης θα απουσίαζε εκτός Κύπρου από 25.7.2015 και αν δεν ολοκληρωνόταν η πράξη πριν, θα γινόταν αμέσως με την επάνοδο του, την 16.8.
- Ως εκ τούτου η προσπάθεια του ομνύοντα εστιάστηκε στην ανεύρεση χρηματοδότησης και απέσυρε τις εντολές του προς τους κτηματομεσίτες για την εξεύρεση ακινήτου για μεταστέγαση της Ενάγουσας. Στο μεταξύ από την 25.7.2015 ο δικηγόρος της Εναγόμενης είχε αποστείλει επιστολή στους δικηγόρους της Ενάγουσας ότι δεν υπήρξε συμφωνία αλλά συζήτηση για διευθέτηση στη βάση άτυπης συμφωνίας των δικηγόρων, μόνο που ο ομνύοντας ενημερώθηκε προς τούτο μετά την επάνοδο του κ.Μ.Κυριακίδη. Αυτό φαίνεται να έγινε στις 19.8.2015, όμως, αυθημερόν, ο κ.Μ.Κυριακίδης τον ενημέρωσε ότι μετά από τηλεφωνική επικοινωνία με τους δικηγόρους της Εναγόμενης επιβεβαιώθηκε ότι η συμφωνία θα προχωρούσε και θα αποστέλλονταν άμεσα τα σχετικά συμβόλαια. Μάλιστα, την 27.8.2015 του αποστάληκε μέσω του κ.Μ.Κυριακίδη προσχέδιο συμφωνίας το οποίο η Ενάγουσα αποδέχτηκε. Μερικές μέρες μετά ενημερώθηκε από τον κ.Μ.Κυριακίδη ότι η Εναγόμενη φαίνεται να μετάνοιωσε και ότι θα έπρεπε να αναμένουν μερικές μέρες για να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Την προηγούμενη εβδομάδα της καταχώρησης της Αίτησης ο κ.Μ.Κυριακίδης τον ενημέρωσε ότι η Εναγόμενη αποφάσισε τελικά να μην αποδεχτεί τη συμφωνία. Ενημερώθηκε ακόμα ο ομνύοντας από τον κ.Μ.Κυριακίδη ότι ο αρμόδιος δικαστικός επιδότης ενώ είχε λάβει εντολή από τους δικηγόρους της Εναγόμενης να μην προχωρήσει στην εκτέλεση του Εντάλματος ανάκτησης κατοχής, από τα τέλη του Αυγούστου η Εναγόμενη τον οχλεί για να προχωρήσει άμεσα. Η ουσία των πιο πάνω είναι ότι η Ενάγουσα δεδομένων των εξελίξεων είχε εγκαταλείψει τις προσπάθειες ανεύρεσης νέου υποστατικού και, με την υπαναχώρηση της Εναγόμενης, παρέμεινε εκτεθειμένη. Από αρχές Σεπτεμβρίου δόθηκαν εκ νέου εντολές σε κτηματομεσίτες. Καταγράφονται στην Ενορκη Δήλωση του Μ.Σάρδαλου οι ιδιαιτερότητες της περίπτωσης και η δυσκολία στην ανεύρεση κατάλληλου χώρου. Κατά τον ομνύοντα απαιτείται χρόνος εννέα μηνών. Κατά την εισήγηση του, είναι ανέφικτο να πραγματοποιηθεί η μετακίνηση τους μήνες Νοέμβριο - Ιανουάριο γιατί είναι η περίοδος κατά την οποία η Ενάγουσα έχει τις μεγαλύτερες της πωλήσεις και πρέπει να έχει κατάστημα σε πλήρη λειτουργία. Στις Ενορκες της Δηλώσεις η Εναγόμενη επιβεβαιώνει το γεγονός των διαβουλεύσεων που έλαβαν χώρα το Καλοκαίρι και δίνει τη δική της εκδοχή για τους λόγους που τα μέρη δεν κατέληξαν σε συμφωνία. Επιρρίπτει την ευθύνη στην πλευρά της Ενάγουσας και υποστηρίζει ότι πρόθεση της τελευταίας δεν ήταν να εφαρμόσει την άτυπη συμφωνία στην οποία κατέληξαν οι δικηγόροι των μερών, αλλά να κερδίσει χρόνο για να αγοράσει άλλο ακίνητο. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι εφόσον το άρθρο 29
(1)(γ) των περί Δικαστηρίων Νόμων καθιστά εφαρμόσιμες τις αρχές της επιείκειας, όπου δεν υπάρχει άλλη πρόβλεψη από το Σύνταγμα ή το Νόμο, το Δικαστήριο έχει σύμφυτη δικαιοδοσία να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης ή διαταγής. Στην Πατσαλοσαββής ν. Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 45, 48, αναφέρεται ότι: «Η συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση δικαστικής απόφασης συναρτάται άμεσα με τους σκοπούς για τους οποίους επιδιώκεται η αναστολή. Κλασσική περίπτωση, όπως επεξηγείται στον πιο πάνω τόμο των HALSBURY'S LAWS OF ENGLAND [3η έκδ., Τομ.16, σελ.34], είναι η αναστολή δικαστικής απόφασης μετά την υποβολή και ενώ εκκρεμεί έφεση. Άλλη περίπτωση είναι εκείνη η οποία εξειδικεύεται στη Δ.40 και Κ.11 για την αναστολή της εκτέλεσης λόγω γεγονότων τα οποία ήλθαν σε φως πολύ αργά για να περιληφθούν στις έγγραφες προτάσεις του διαδίκου σε αστική διαδικασία.» Η Πατσαλοσαββής αφορούσε εκδοθείσα διαταγή για την πληρωμή μη εισπραχθέντων φόρων δυνάμει του άρθρου 9
(1)του περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου του 1962. Αποφασίστηκε ότι το άρθρο 9
(1)που παρείχε διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει, στο στάδιο της δικαστικής βεβαίωσης φορολογικής οφειλής, την αποπληρωμή του χρέους με δόσεις αποτελούσε αυτοτελή πρόνοια και δεν παρείχε ευχέρεια ούτε για αναθεώρηση της απόφασης ούτε για την παροχή δεύτερης ευκαιρίας στο φορολογούμενο να ζητήσει την αποπληρωμή του χρέους με δόσεις. Γίνεται επίκληση από την Ενάγουσα του άρθρου 47 των περί Δικαστηρίων Νόμων το οποίο προνοεί πως το Δικαστήριο το οποίο εκδίδει μια απόφαση μπορεί σε οποιοδήποτε χρόνο, εάν θεωρήσει τούτο πρέπον και άσχετα εάν έχει εκδοθεί ή όχι διάταγμα εκτέλεσης της, να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης της για τόσο χρονικό διάστημα και με τέτοιους όρους ως ήθελε κρίνει ορθό. Η Δ.40 Θ.11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, την οποία επίσης επικαλείται η Ενάγουσα, προνοεί (σε δική μου μετάφραση) ότι: «Οποιοδήποτε μέρος εναντίον του οποίου έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση ή διαταγή μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο ή σε Δικαστή για αναστολή της εκτέλεσης ή άλλη θεραπεία σε σχέση με τέτοια απόφαση στη βάση γεγονότων τα οποία προέκυψαν αργά για να δικογραφηθούν, και το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να χορηγήσει τέτοια θεραπεία και με τέτοιους όρους που θα θεωρούνται δίκαιοι.» Είναι η θέση της Εναγομένης ότι η Δ.40, Θ.11 δεν τυγχάνει εφαρμογής και παραπέμπει προς τούτο στην Αναφορικά με την Αίτηση της Παρασκευούς Μάρκου
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1868, όπου μνημονεύεται η Stavrou & Another v. Christopoulos
(1985)1C.L.R. 449, 451, όπου λέχθηκε ότι η Δ.40, θ.11 ειδικά σκοπούσε στο να δώσει δικαιοδοσία για αναστολή μιας απόφασης ή διαταγής εκκρεμούσης έφεσης στη διαδικασία («O.40, r.11 is specifically intended to confer jurisdiction to stay a judgment or order pending the determination of an appeal in the proceedings.»). Επικαλείται ακόμα η Εναγόμενη την Αγγλική υπόθεση Moore v. Lambeth County Court Registrar [1969] 1 WLR 141, ως αυθεντία ότι εφόσον έχει ήδη δοθεί αναστολή του διατάγματος παράδοσης κατοχής κατά την έκδοση της απόφασης και που έχει εκπνεύσει, το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να χορηγήσει περαιτέρω αναστολή. Επίκληση της Moore γίνεται στην Αίτηση του Λαυρέντη Δημητρίου
(1990)1 Α.Α.Δ. 256. Στην Αίτηση των Α.Κ.Οχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, Πολ.Αιτ. αρ. 212/2014, ημερ. 30.1.2015 εξηγείται ότι στη Δημητρίου το Δικαστήριο καθοδηγήθηκε από την Μoore στην ερμηνεία συγκεκριμένου άρθρου για να αποφασίσει ότι το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων δεν είχε εξουσία ή αρμοδιότητα να αναστείλει πάνω από ένα χρόνο την εκτέλεση της απόφασης ανάκτησης κατοχής. Όπως σημειώνεται δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι η Δημητρίου αφαιρεί ή αναιρεί τη δικαιοδοσία οποιουδήποτε πρωτόδικου Δικαστηρίου την οποία έχει δυνάμει της Δ.35 (αυτήν αφορούσε η συγκεκριμένη υπόθεση) αλλά και τη σύμφυτη εξουσία του να ελέγχει την ενώπιον του διαδικασία. Θα προχωρήσω στην εξέταση της Αίτησης θεωρώντας ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει την αναστολή της εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή διαταγής δεν περιορίζεται μόνο στις περιπτώσεις όπου εκκρεμεί έφεση (βλ. Barberi v. Papadopoullou
(1980)2 J.S.C. 308, 317-9). Ακόμα θα προσεγγίσω τα αιτήματα της Ενάγουσας στη βάση ότι το Δικαστήριο έχει απεριόριστη εξουσία να διατάξει την αναστολή οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης ή διαταγής που έχει εκδώσει ώστε να εξυπηρετηθεί η δικαιοσύνη. Ωστόσο, οι παράμετροι που εξετάζονται στις περιπτώσεις όπου εκκρεμεί έφεση κατά της δικαστικής απόφασης ή διαταγής δεν μπορούν να τυγχάνουν πλήρους εφαρμογής. Στην προκειμένη περίπτωση ότι η Ενάγουσα δεν δικαιούται στην κατοχή του επίδικου ακινήτου είναι δεδομένο που δεν μπορεί να ανατραπεί. Διαφέρει η περίπτωση από την περίπτωση που θα εκκρεμούσε έφεση και θα ήταν ενδεχόμενο το Εφετείο να αποφασίσει ότι η Ενάγουσα δικαιούται στην κατοχή του επίδικου ακινήτου ή ότι η διαταγή παράδοσης κατοχής στην Εναγομένη ήταν εσφαλμένη. Αυτή η προοπτική δεν υφίσταται στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Είναι, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, αχρείαστο να επιχειρηθεί η διαπίστωση των επακριβών λόγων για τους οποίους δεν τελεσφόρησαν οι διαπραγματεύσεις των μερών. Ενδεχομένως να ήταν και ανέφικτο ενόψει του γεγονός ότι οι ομνύοντες τις εκατέρωθεν Ενορκες Δηλώσεις και Συμπληρωματικές δεν αντεξετάστηκαν. Η Αίτηση μπορεί να κριθεί και με δεδομένο ότι τα γεγονότα ανταποκρίνονται επακριβώς όπως διαγράφονται μέσα από τις Ενορκες Δηλώσεις που υποστηρίζουν την Αίτηση. Το περιεχόμενο της Συμπληρωματικής Ενορκης Δήλωσης του Μ.Σάρδαλου επιβεβαιώνει την αντίληψη του Δικαστηρίου ότι η Ενάγουσα, οι αξιωματούχοι της ή ο Γενικός Διευθυντής και υπεύθυνος για τις καθημερινές της εργασίες δεν αντιλαμβάνονται τη σημασία της δικαστικής προσταγής που εμπεριέχεται στην Απόφαση της 13.1.
- Στη Συμπληρωματική Ενορκη Δήλωση εξηγούνται οι διεργασίες που η Ενάγουσα προωθεί και σταδιακά διεκπεραιώνει ώστε να αποκτήσει νέο χώρο εργασίας, ειδικά διαμορφωμένο και ικανό να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της. Σύμφωνα με την εκτίμηση του ομνύοντα, η μεταστέγαση της Ενάγουσας στο νέο ακίνητο που θα κατασκευάσει υπολογίζεται να ολοκληρωθεί τον Απρίλιο του
- Φαίνεται πως η αντίληψη της Ενάγουσας και των διοικούντων αυτή είναι ότι η συμμόρφωση προς το δικαστικό διάταγμα θα πρέπει να γίνει με τον πλέον ανώδυνο για την Ενάγουσα τρόπο, έτσι που, μεταξύ άλλων, να μην επηρεαστούν οι εργασίες της τους μήνες Νοέμβριο μέχρι Ιανουάριο κατά τους οποίους έχει τις μεγαλύτερες της πωλήσεις ή και να μετακινηθεί από το επίδικο ακίνητο μόνο όταν το ακίνητο στο οποίο θα εγκατασταθεί θα είναι έτοιμο. Οι παράγοντες που έχουν να κάμουν με τις εργασίες της Ενάγουσας και τη δυνατότητα της να εμπορεύεται τα προϊόντα της αδιάλειπτα, δεν είναι δυνατόν να επιτραπεί να καθορίσουν το χρόνο συμμόρφωσης της. Με την Απόφαση της 13.1.2015 το διάταγμα με το οποίο διατάχθηκε η Ενάγουσα όπως παραδώσει το επίδικο ακίνητο στην Εναγόμενη εμπεριείχε πρόνοια αναστολής. Είχε διαταχθεί όπως η παράδοση γίνει εντός δύο μηνών ώστε να παρασχεθεί πραγματική δυνατότητα εκκένωσης και παράδοσης κατοχής, έχοντας υπόψη τη χρήση του επίδικου ακινήτου ως εμπορικού υποστατικού - καταστήματος και του όγκου των εμπορευμάτων που βρίσκονταν σε αυτό. Η Ενάγουσα όφειλε τάχιστα να εξεύρει χώρο ή χώρους για να μεταφέρει τα εμπορεύματα της. Εάν δεν μπορούσε να εξεύρει χώρο για να τα εκθέσει εμπορικά όφειλε να τα αποθηκεύσει κάπου, έστω προσωρινά, και σε κάθε περίπτωση να τα απομακρύνει από το επίδικο ακίνητο ώστε να καταστήσει εφικτή τη συμμόρφωση προς τη διαταγή του Δικαστηρίου. Φαίνεται πως το ζήτημα δεν προσεγγίστηκε σε αυτή του τη διάσταση. Με την Απόφαση της 13.1.2015 και στη βάση των γεγονότων που είχαν εκτεθεί κατά την ακρόαση της αγωγής, κρίθηκε ότι ήταν ορθό και δίκαιο όπως η παράδοση του επίδικου ακινήτου γίνει εντός δύο μηνών ώστε να παρασχεθεί πραγματική δυνατότητα εκκένωσης και παράδοσης της κατοχής. Η κρίση δεν έχει προσβληθεί. Η Απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε. Σε καμιά ενέργεια για να ανατρέψει ή διαφοροποιήσει το αποτέλεσμα της διαταγής του Δικαστηρίου δεν προέβηκε η Ενάγουσα μέσα στη χρονική περίοδο που της δόθηκε για να συμμορφωθεί και δεν έχει παραδώσει την κατοχή του επίδικου ακινήτου στην Εναγόμενη παρά το γεγονός ότι συμπληρώνονται σήμερα οκτώ μήνες από την εκπνοή της σχετικής προθεσμίας. Η Ενάγουσα δεν έχει συμμορφωθεί προς τη διαταγή του Δικαστηρίου. Μετά που παρήλθε η περίοδος της δοθείσης αναστολής και αφού είχαν παρέλθει άλλοι δύο και πλέον μήνες καταχώρησε την αίτηση ημερ. 22.5.
- Μετά την έκδοση της Ενδιάμεσης Απόφασης ημερ. 30.6.2015 και την απόρριψη όλων των αιτητικών η Ενάγουσα ενεπλάκηκε σε διαπραγματεύσεις με την Εναγόμενη. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι υπήρξαν περιόδοι καθυστέρησης και αδράνειας μέσα στην περίοδο αυτή. Σε κάθε περίπτωση, όπως προκύπτει από την Ενορκη Δήλωση του Μ.Σάρδαλου, τις πρώτες μέρες του Σεπτεμβρίου ξεκαθάρισε ότι η Εναγόμενη δεν ήταν διατεθειμένη να πωλήσει το επίδικο ακίνητο στην Ενάγουσα. 'Εκτοτε έχουν παρέλθει πέραν από δύο μήνες. Μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από την αναστολή που δόθηκε με την Απόφαση της 13.1.
- Η θέση της Ενάγουσας, στο χρονικό τούτο στάδιο, ότι θα πρέπει να της δοθεί χρόνος εννέα μηνών για να μετακινηθεί σε νέα υποστατικά, εάν ικανοποιείτο, θα έτεινε να θέσει σε ανυποληψία ή ακόμα και να διακωμωδήσει τη δικαστική διαδικασία. Η συμπεριφορά της Ενάγουσας δεν θα δικαιολογούσε, σε κάθε περίπτωση, την άσκηση της όποιας διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της. Ως εκ των ανωτέρω η Αίτηση απορρίπτεται. Το διάταγμα ημερ. 9.9.2015 που κατέστηκε απόλυτο την 17.9.2015, με το οποίο αναστάληκε η εκτέλεση του εντάλματος ανάκτησης κατοχής μέχρι διεκπεραιώσεως της παρούσας Αίτησης, παύει να ισχύει. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Εναγόμενης και εναντίον της Ενάγουσας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................... Χ.Μαλαχτός /ΚΣ Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο