Παντελή Ευθυμίου ν. M. & T.H. PETROU & SONS DEVELOPERS LTD, Αρ. Αγωγής: 134/2010, 18/12/2015

(1), 2

(2)και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Haider Rabeaa, διευθυντή της εναγομένης στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι περί τον Νοέμβριο του 2015 ανέθεσε την Υπεράσπιση της εναγομένης σε νέους δικηγόρους και τους ανέφερε όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Δηλώνει δε ότι μετά από ενδελεχή μελέτη του φακέλου της υπόθεσης από τους νέους δικηγόρους του διαπιστώθηκε ότι απαιτείται η τροποποίηση της Υπεράσπισης ώστε να διορθωθούν λάθη που υπήρχαν σ΄ αυτή αλλά και να παρατεθούν όλα τα επίδικα θέματα. 3. Οι Αρχές οι οποίες διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφορικά με την τροποποίηση δικογράφων έχουν συνοψιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Γ. Πική στην υπόθεση Φοινιώτης v. Green Navigation

(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33 ως εξής:

(1)«Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη και τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case 28 Ch. D.361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη». (Βλ. και Γραμμές Στρίντζη v. Επίσημου Παραλήπτη

(1995)1 Α.Α.Δ. 607).

1. Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. (Βλ. Icos Cif Ltd ν.
2. Μartin Coward κ.α. Πολ. Εφέσεις αρ. 137/2013 και 138/2013 ημερ. 20.3.2014)
3. Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. υπόθεση Icos Cif Ltd, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες).
4. Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείτε να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία ν. Always Travel Holidays Ltd

(1995)1 A.A.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou

(1980)1 A.Α.Δ.501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. 7. Στην Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου

(1991)1ΑΑΔ 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα κι όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην ίδια απόφαση γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd v. Associated Newspapers Ltd

(1970)2 All E.R. 754 στην οποία αναφέρονται τα εξής: "I start with the principle, well settled, than an amendment ought to be allowed, even if it comes late, if it is necessary to do justice between the parties, so long as any hardship done thereby can be compensated in money. That principle applies here". Και σε μετάφραση στα ελληνικά: «Ξεκινώ με την αρχή, που είναι καλά καθιερωμένη, ότι μια τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται έστω και αν ζητείται αργά, αν είναι αναγκαία, για να αποδοθεί δικαιοσύνη μεταξύ των διαδίκων, καθόσον οποιαδήποτε δυσχέρεια θα ήθελε προκληθεί από αυτή μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Αυτή η αρχή ισχύει εδώ». 8. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω κι αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου

(1995)1ΑΑΔ 560, όπου τονίστηκε ότι το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Επίσης έχει νομολογηθεί ότι κατά την εξέταση του παράγοντα της καθυστέρησης πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η συμπεριφορά των μερών παρόλο που η ευθύνη για την διασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος βαρύνει το Δικαστήριο (Βλ. Καυκαρής v. Δημοκρατίας

(1990)2ΑΑΔ 203, Χριστοδούλου v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 84, Λυσιώτη v. Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 10515/22.3.2000 και Union Alimentaria Sanders S.A. v. Spain, Series A, 157, Publication of the European Court of Human Rights, παραγ. 35

(1989), Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Σωτηρούλας Χαρικλείδη και Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς v. Ζήνωνα Ποφαϊδη και άλλων Πολ. Εφέσεις 10719 και 10786 αντίστοιχα ημερ. 24/10/

2. Στην υπόθεση Astor Manufacturing ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση σε αίτηση που καταχωρήθηκε 11 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής καθότι υποβλήθηκε σε μια γνήσια προσπάθεια κάλυψης όσων εκλήφθηκαν ως ελλείψεις της Έκθεσης Απαίτησης γιατί υποβλήθηκε καλόπιστα ως επίσης στην υπόθεση Χριστοδούλου ανωτέρω εγκρίθηκε τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης μετά που είχαν ακουσθεί 7 μάρτυρες.
3. Ο ενάγοντας καθ΄ου η αίτηση, φέρει ένσταση στην αιτούμενη τροποποίηση καθότι αυτή διαφοροποιεί ολοκληρωτικά τη βάση της Υπεράσπισης των εναγομένων ως επίσης και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. 11.1 Κατ΄αρχήν θα εξεταστεί κατά πόσο με την αιτούμενη τροποποίηση διαφοροποιείται ολοκληρωτικά η βάση της Υπεράσπισης των εναγομένων ως εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα. 11.2 Διαφαίνεται από τα δικόγραφα και αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο ενάγοντας είναι ιδιοκτήτης του 1/6 μεριδίου του επίδικου ακινήτου. Η δε εναγόμενη είναι εταιρεία, ασχολείται μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη και την εμπορεία ακινήτων. Οι διάδικοι κατήρτισαν γραπτή συμφωνία ημερ. 6.3.2007 με την οποία συμφώνησαν όπως ο ενάγοντας διαθέσει όλο το πιο πάνω μερίδιο του ακινήτου με αντάλλαγμα η εναγόμενη να ανεγείρει προς όφελος του μια οικία τριών υπνοδωματίων εμβαδού 130,2τ.μ.. Η πιο πάνω συμφωνία διελάμβανε, μεταξύ άλλων, ότι η εναγόμενη είχε υποχρέωση αποπεράτωσης και παράδοσης της οικίας σε 24 μήνες από την έκδοση της άδειας οικοδομής. Περαιτέρω προνοούσε ότι η εναγόμενη θα είχε την ευθύνη να ετοιμάσει αρχιτεκτονικά σχέδια, να προβεί στην έκδοση πολεοδομικής άδειας, άδειας οικοδομής, ανέγερσης και αποπεράτωσης της κατοικίας ως επίσης θα αναλάμβανε την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης. Ο δε ενάγοντας είχε υποχρέωση να υπογράψει τα σχετικά έντυπα για προώθηση των διαδικασιών έκδοσης των αδειών. 11.3 Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η πιο πάνω συμφωνία συνιστούσε μορφή πώλησης του 80% του μεριδίου του ενάγοντα και κατατέθηκε από τους εναγόμενους στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η συμφωνία ενώ βρισκόταν σε ισχύ προέκυψε κρίση στην οικοδομική βιομηχανία και ακολούθως η εναγόμενη έκαμε διάφορες προτάσεις στον ενάγοντα για ακύρωση της πιο πάνω συμφωνίας χωρίς όμως να επιτευχθεί οποιοσδήποτε συμβιβασμός. 11.4 Στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται ότι ο ενάγοντας απέστειλε επιστολές στην εναγόμενη και η τελευταία με επιστολή της ημερ. 18.12.09 ανέφερε ότι λόγω προβλημάτων του τεμαχίου και της οικονομικής κρίσης δεν θα μπορούσε να αρχίσει η ανέγερση της οικοδομής και πρότεινε την πώληση του επίδικου ακινήτου. Ο ενάγοντας δεν αποδέχτηκε την πρόταση αυτή και έτσι με επιστολή του ημερ. 30.12.09, η οποία επιδόθηκε στην εναγόμενη στις 5.1.10, τερμάτισε τη συμφωνία και κάλεσε την εναγομένη να αποσύρει το επίδικο έγγραφο από το Κτηματολόγιο. 11.5 Ο ενάγοντας ισχυρίζεται ότι η αξία της κατοικίας που θα ανεγείρετο ήταν πέραν των €256.290,21 και ότι η αξία του επίδικου μεριδίου κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπερέβαινε τις €50.000.- και έτσι υπέστη ζημιά τουλάχιστον €206.290.-, το οποίο αξιώνει από την εναγομένη.
4. Η εναγόμενη στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, μεταξύ άλλων, αναφέρει ότι δεν κατέστη δυνατή η έκδοση άδειας οικοδομής για λόγους που δεν ευθύνεται. Διατείνεται ότι η συμφωνία δεν μπορούσε να προχωρήσει για λόγους που δεν αφορούν την εναγόμενη και ειδικότερα υπήρξε σοβαρό πρόβλημα με την ρυμοτομία και πιο συγκεκριμένα η Πολεοδομία έπαιρνε μεγάλο τμήμα του τεμαχίου. Περαιτέρω άλλο σοβαρό πρόβλημα που υπήρξε ήταν τα υψόμετρα και τα προτεινόμενα αντιπλημμυρικά έργα. Η εναγόμενη αγνοούσε τα πιο πάνω προβλήματα από την αρχή. Ετοίμασε αρχιτεκτονικά σχέδια για να τα υποβάλει για έκδοση άδειας οικοδομής. Η εναγομένη με επιστολή της ημερ. 18.12.2009 προς τον ενάγοντα του εξηγούσε τα προβλήματα και του πρότεινε την πώληση ολόκληρου του ακινήτου. Η εναγομένη αξιώνει ανταπαιτητικώς το ποσό των €6.834,41 για τα έξοδα που υπέστη για την διαμόρφωση του χώρου.
5. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση η εναγόμενη επιχειρεί να εισάξει ισχυρισμούς, μεταξύ άλλων, ότι προέβη σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για έκδοση της άδειας οικοδομής, πλην όμως η αρμόδια αρχή παρέλειψε να δώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ή και στοιχεία που ήταν απαραίτητα για να ετοιμάσει όλες τις μελέτες ως επίσης ότι η εναγόμενη προσπαθούσε με κάθε τρόπο να προωθήσει την υλοποίηση της συμφωνίας πλην όμως η Επαρχιακή Διοίκηση απαίτησε από την εναγομένη μετά την υποβολή της αίτησης για έκδοση άδειας οικοδομής να προσκομίσει συγκεκριμένες μελέτες χωρίς όμως να της δώσει πληροφορίες σε σχέση με τεχνικά στοιχεία και άλλα. Ο δε ενάγοντας ήταν ενήμερος για τις προσπάθειες της εναγομένης να εξασφαλίσει άδεια οικοδομής ο οποίος αντισυμβατικά τερμάτισε την μεταξύ τους συμφωνία την οποία η εναγόμενη απέσυρε στις 15.2.2011 από το Κτηματολόγιο. Η δε εναγομένη ισχυρίζεται ότι ήταν πάντοτε έτοιμη να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του έργου πλην όμως για λόγους που δεν την αφορούσαν και ή εξαιτίας της αρμόδιας αρχής ήτοι της Επαρχιακής Διοίκησης δεν κατέστη δυνατή η υλοποίηση της.
6. Όπως έχει ήδη επισημανθεί στην παρ. 12 η εναγομένη ισχυρίζεται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, μεταξύ άλλων, ότι η συμφωνία δεν μπορούσε να προχωρήσει για λόγους που δεν την αφορούν και δεν ευθύνεται για την μη έκδοση της άδειας οικοδομής. Με την επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν μεταβάλλεται ριζικά, όπως εισηγήθηκε η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα αλλά με αυτή προστίθενται κάποιοι ισχυρισμοί και παρέχονται περισσότερες λεπτομέρειες. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
7. Η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα εισηγήθηκε ότι η αίτηση υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι η εναγομένη κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2015 ανέθεσε την υπεράσπιση της σε νέους δικηγόρους και τους ανέφερε όλα τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Δηλώνει ότι μετά από μελέτη του φακέλου από τους νέους δικηγόρους της διαπίστωσαν ότι απαιτείται τροποποίηση ώστε να διορθωθούν λάθη που υπήρχαν στο κείμενο της Υπεράσπισης. Λίγα λόγια για το ιστορικό της υπόθεσης είναι χρήσιμα. Κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε στις 18.2.
8. Η εναγόμενη καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 5.3.
9. Ακολούθως στις 15.2.2011 καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση αφού προηγουμένως και ειδικότερα στις 3.12.2010 καταχωρήθηκε αίτηση από μέρους του ενάγοντα λόγω παράλειψης καταχώρησης Υπεράσπισης. Ο ενάγοντας στις 14.3.2011 καταχώρηση Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 12.5.2011 και ορίστηκε για ακρόαση για πρώτη φορά στις 23.4.
10. Ακολούθως αναβλήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις. Την 1.12.2015, ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, καταχωρήθηκε ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου από μέρους της εναγομένης. Κατά εκείνη την ημέρα (1.12.2015) επιζητήθηκε αναβολή από μέρους του συνηγόρου της εναγομένης ενόψει του γεγονότος ότι πρόσφατα ανέλαβε τον χειρισμό της υπόθεσης και δήλωσε ότι θα μελετούσε το ενδεχόμενο να καταχωρίσει αίτηση τροποποίησης. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 18.12.2015 και στο μεταξύ στις 4.12.2015 καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση. Διαφαίνεται ότι πρόκειται για παλαιά υπόθεση η οποία ορίστηκε σε αρκετές περιπτώσεις για ακρόαση χωρίς όμως να έχει αρχίσει η ακροαματική διαδικασία. Όπως έχει ήδη επισημανθεί ο χρόνος στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης δεν είναι και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονομένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης αλλά θα πρέπει να συναρτάται και με άλλους παράγοντες όπως ανυπαρξία καλής πίστης. Εάν το συμφέρον της δικαιοσύνης το απαιτεί, τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από διάδικο. Κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (βλ. Icos Cif Ltd ν.
11. Μartin Coward κ.α., ανωτέρω). Η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε 70 περίπου μήνες μετά την καταχώρηση του Κλητηρίου Εντάλματος και μετά που η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση σε αρκετές περιπτώσεις πλην όμως η καθυστέρηση στην προκείμενη περίπτωση δεν είναι τέτοια που να οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης λαμβανομένου υπόψη ότι δεν διαπιστώνεται καθοιονδήποτε τρόπο η ανυπαρξία καλής πίστης από μέρους της αιτήτριας. Περαιτέρω σε περίπτωση που το αίτημα εγκριθεί, αδυνατώ να αντιληφθώ πώς θα επηρεαστεί δυσμενώς ο ενάγοντας και δεν εντοπίζεται οτιδήποτε που να επιφέρει αδικία σ΄αυτόν λαμβάνοντας υπόψη ότι μπορεί να υπάρξει αποζημίωση με την επιδίκαση εξόδων. Δεν έχει καταδειχθεί κατάχρηση ή και κακοπιστία ή και οτιδήποτε άλλο που να οδηγεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης της αίτησης.
12. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα ως η παρ. Α, Β, Γ, Δ, Ε, Στ, Ζ της αίτησης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα και στη συνέχεια να ακολουθηθούν οι θεσμοί. Η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 26.1.2016, ώρα 10:30π.μ.. Τόσο τα έξοδα της αίτησης όσο και όλα τα σπαταληθέντα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα καθ΄ου η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης αιτήτριας όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. (Υπ.): .......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο