← Κύπρος

Λεωνίδας Κίμωνος, ως εκκαθαριστής της περιουσίας του Κυριάκου Κώσταρου ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 662/10, 3/7/2015

Λεωνίδας Κίμωνος, ως εκκαθαριστής της περιουσίας του Κυριάκου Κώσταρου ν. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 662/10, 3/7/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 662/10 Λεωνίδας Κίμωνος, ως εκκαθαριστής της περιουσίας του Κυριάκου Κώσταρου Ενάγοντας και 1. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας 2. Δήμος Αγίας Νάπας Εναγόμενοι Ημερομηνία: 3.7.2015. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Θ. Θωμά. Για τον Εναγόμενο 1: κα Κ. Λοΐζου. Για τον Εναγόμενο 2: κα Α. Βαλανίδου (για να ακούσει απόφαση η κα Λυσιώτη). Α Π Ο Φ Α Σ Η Σε μια μακρά διαδικασία ενώπιον του Δικαστήριο (12 συνολικά μάρτυρες, 49 Τεκμήρια), ο Ενάγων Λεωνίδας Κίμωνος "εκκαθαριστής" (προφανώς εκ λάθους δεν αναφέρεται ως Διαχειριστής) της περιουσίας του Κυριάκου Κώσταρου επεδίωξε προς όφελος της περιουσίας του πτωχεύσαντος Κυριάκου Κώσταρου τις ακόλουθες θεραπείες: "Α. €200.000 ως αξία για τα 90 τετραγωνικά μέτρα γης τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί από τους Ενάγοντες ως ανωτέρω. Β. €70.000 δυνάμει οικονομικής ζημιάς που υπέστη ο Ενάγοντας δυνάμει ακύρωσης συμφωνίας ενοικίασης εστιατορίου ως ανωτέρω περιγράφεται. Γ. Διαφυγόντα κέρδη από το εστιατόριο και/ή τα διαμερίσματα και/ή το μίνι μάρκετ και/ή το κατάστημα ως ανωτέρω. Δ. Κέρδη και/ή ποσά που απωλέσθησαν από την μη πώληση του ακινήτου. Ε. Ζημιές από την επέμβαση των Εναγομένων στο ακίνητο του Ενάγοντα. Στ. Νόμιμους τόκους. Ζ. Άπασα την δικαστική δαπάνη πλέον Φ.Π.Α." Οκτώ μάρτυρες κατέθεσαν για λογαριασμό του Ενάγοντα τρεις για τον Εναγόμενο 1 και ένας για τον Εναγόμενο 2. Μεταξύ αυτών που κατέθεσαν για τον Ενάγοντα ήταν ο ίδιος ο Ενάγων ως "εκκαθαριστής" της περιουσίας του πτωχεύσαντος Κυριάκου Κώσταρου κ. Λεωνίδας Κίμωνος και ο ίδιος ο πτωχεύσας Κυριάκος Κώσταρος. Διατείνονται αμφότεροι ότι σε άγνωστο χρόνο (μεταξύ 1984-1990) σε οικοδομή που ανήγειρε ο Κυριάκος Κώσταρος και χρησιμοποιούσε ως εστιατόριο σε κτήμα που του παραχώρησε το κράτος επενέβησαν παράνομα ο Εναγόμενος 1 και ο Εναγόμενος 2 διαπλατύνοντας και ασφαλτοστρώνοντας το δρόμο με αποτέλεσμα να χαλάσουν τη βεράντα του λειτουργούντος εστιατορίου να περιορίσουν με τον τρόπο αυτό το εμβαδόν του οικοπέδου κατά 90 τ.μ. και να δημιουργήσουν πρόβλημα στην εκμετάλλευση και τη λειτουργία του εστιατορίου όπως επίσης και των ύπερθεν αυτού διαμερισμάτων κάτι που οδήγησε 15 περίπου χρόνια αργότερα το 2004 στην πτώχευση του Κυριάκου Κώσταρου. Παράλληλα ο κ. Κυρικάκος Κώσταρος διατείνεται ότι το γεγονός ότι μειώθηκε το εμβαδόν του κτήματος κατά 90 τ.μ. ήταν ο λόγος που τελικά δεν πραγματοποιήθηκε η πώληση προς τον προτιθέμενο αγοραστή που επιθυμούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο να αγοράσει το ακίνητο του πτωχεύσαντα. Σαν συνέπεια της επέμβασης αυτής ο Κυριάκος Κώσταρος υπέστη ζημιές από την κάθετη πτώση της δουλειάς του εστιατορίου και την ασύμφορη εκμετάλλευση και/ή τη δυσκολία ακόμα και της ενοικίασης του όπως επίσης και τη μείωση των ενοικίων των ύπερθεν αυτού διαμερισμάτων, τις οποίες ο "Εκκαθαριστής" της περιουσίας του τις διεκδικεί με την παρούσα αγωγή. Ο Κυριάκος Κώσταρος δεν ήταν σε θέση να βοηθήσει το Δικαστήριο. Η ασθενής μνήμη του κυρίως ως προς το χρόνο που επεσυνέβησαν κάποια γεγονότα και η ασάφεια, η γενικότητα και η αοριστία χαρακτηρίζουν τη μαρτυρία του, την οποία η εντελώς τυπική και καθόλου ουσιαστική μαρτυρία του κ. Λεωνίδα Κίμωνος δεν ενίσχυσε αφού ο κ. Κίμωνος δεν είναι γνώστης των γεγονότων που διαδραματίστηκαν πριν 25-30 χρόνια. Ο μόνος τρόπος που μπόρεσε το Δικαστήριο να αντλήσει ορθές πληροφορίες για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης ήταν η μαρτυρία του τελευταίου και μοναδικού μάρτυρα των Εναγομένων 2, δημοτικού μηχανικού, Άθου Γεωργίου, προϊστάμενου τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Αγίας Νάπας. Προσελήφθη όπως ανέφερε στο τότε Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας την 1.6.1988 το οποίο μετεξελίχθη σε Δήμο την 1.5.94. Το οικόπεδο που παραχωρήθηκε στον κ. Κώσταρο προέκυψε από διαχωρισμό οικοπέδων από το κράτος για άπορες οικογένειες. Το ιστορικό όσον αφορά αναπτύξεις στο συγκεκριμένο οικόπεδο, όπως αποκάλυψε ο τελευταίος αυτός μάρτυρας, ξεκινά με το φάκελο Β226/80 όπου υπεβλήθη (από τον Πτωχεύσαντα) και απερρίφθη, λόγω μη ύπαρξης σύμβασης μίσθωσης του οικοπέδου από το κράτος, η πρώτη αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής. Παρά την απόρριψη της αίτησης, ο πτωχεύσας έκτισε παράνομα οικοδομή (προφανώς όπως άλλωστε εσυνήθιζε να πράττει και μεταγενέστερα, πριν καν την υποβολή της αίτησης) και εδιώχθηκε από το τότε Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας. Η πρώτη άδεια οικοδομής εξεδόθη στις 20.5.84 (Τεκμήριο 40 - για την ανέγερση ισόγειας κατοικίας) μετά την υπογραφή της σύμβασης μίσθωσης μεταξύ κράτους και του κ. Κώσταρου (Τεκμήριο 17- 28.7.1983) σύμφωνα με την οποία παραχωρήθηκε με σύμβαση μίσθωσης στον κ. Κώσταρο το συγκεκριμένο οικόπεδο εμβαδού 5900 τ.π. ή 549 τ.μ. Στις 28.7.1983 (Τεκμήριο 17) υπογράφηκε σύμβαση μίσθωσης μεταξύ του κράτους και του κ. Κώσταρου σύμφωνα με την οποία το παραχωρούμενο εμβαδόν του συγκεκριμένου οικοπέδου στον κ. Κώσταρο είναι 549 τ.μ. (και όχι 611 που αναγράφονται στον τίτλο ιδιοκτησίας). Ο ιδιοκτήτης κ. Κώσταρος προχώρησε σε ανέγερση οικοδομής στο συγκεκριμένο τεμάχιο πριν το 1983 (φάκελος Β226/80 πιθανότατα από το 1980). Ακολούθως και αφού λήφθηκαν δικαστικά μέτρα εναντίον του από το τότε Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας άδεια οικοδομής εκδόθηκε στις 20.5.84. Η θέση του μάρτυρα κ. Γεωργίου ήταν ότι κατά την ημερομηνία τιτλοποίησης, του παραχωρηθέντα στον Κυριάκο Κώσταρο οικοπέδου, το οδικό δίκτυο ήταν ολοκληρωμένο επί τόπου και το εμβαδόν των 611 τ.μ. που αναγράφεται στον τίτλο (που εκ λάθους εξέδωσε το Κτηματολόγιο) δεν υπήρχε. Στις 19.7.86 υπεβλήθη νέα αίτηση για άδεια οικοδόμησης διώροφης οικοδομής (4 καταστήματα στο ισόγειο και 4 διαμερίσματα στον όροφο) και στις 20.3.90 εξεδόθη άδεια οικοδομής (Τεκμήριο 41). Στις 11.4.91 υπεβλήθη νέα αίτηση από τον κ. Κώσταρο για αλλαγή της χρήσης των 4 καταστημάτων σε εστιατόριο η οποία εγκρίθηκε στις 27.4.93 (Τεκμήριο 42) (Βλέπε μαρτυρία ΜΕ8 Αργύρη Θεοφίλου). Το 1984 πριν καν την έκδοση της πρώτης άδειας οικοδομής και πριν υποβάλει αίτηση για οικοδόμηση 4 καταστημάτων ο Κυριάκος Κώσταρος είχε άδεια πώλησης ποτού και καπνικών προϊόντων (Βλέπε Τεκμήρια 43(α) και 43(β) εκδοθείσα από τον Έπαρχο επειδή προφανώς είχε εστιατόριο πριν το 1984. Είπε επίσης ο κ. Γεωργίου ότι στους διαχωρισμούς οικοπέδων για άπορες οικογένειες, η κατασκευή, η θέση, τα χαρακτηριστικά του οδικού δικτύου είναι αποκλειστική ευθύνη του κράτους (και όχι του Δήμου) και είναι η βασική παράμετρος σύμφωνα με την οποία εκδίδονται τίτλοι. Η θέση αυτή του μάρτυρα υποστηρίζεται και από το Τεκμήριο 46, απόσπασμα από τα πρακτικά της συνεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου όπου στη σελίδα 1 αναφέρεται: "..... Οι αιτήσεις αυτές αφορούν την παραχώρηση, εκχώρηση, ανταλλαγή ή εκμίσθωση κρατικής γης και την παροχή διόδου μέσω κρατικής γης...." και στη σελίδα 3 αναφέρεται: "Νοείται ότι η παραχώρηση των κρατικών αυτών οικοπέδων γίνεται με τους ακόλουθους όρους και προϋποθέσεις: (
  2. i).... (
  3. ii).... (γ) την κήρυξη του οδικού δικτύου, που δείχνεται με κίτρινο χρώμα στο σχέδιο, ως δημόσιου, και (δ) ...." Ο μάρτυρας αυτός επίσης αναφέρθηκε στις παράνομες επεκτάσεις που έκαμε ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου, τη μετατροπή των τεσσάρων αρχικά καταστημάτων σε εστιατόριο και ακολούθως τη μετατροπή τους σε κατάστημα (souvenir shop) χωρίς άδεια μέχρι σήμερα. Επίσης αναφέρθηκε στην αίτηση ΜΑ86/90 για παραχώρηση τμήματος της κρατικής γης, (σε αντικατάσταση του υπολειπόμενου αναγραφόμενου επί του τίτλου εμβαδού του οικοπέδου). Ο ίδιος ο κ. Κώσταρος στις 27.3.90 απέστειλε το Τεκμήριο 34Α (επιστολή ημερ. 27.3.90) χωρίς να αναφέρεται σε επέμβαση στο οικόπεδο του αλλά σε δυσμενή επηρεασμό αυτού λόγω προφανώς του προϋπάρχοντος οδικού δικτύου, που είναι άγνωστο όμως πότε κατασκευάστηκε και ποιο δυσμενή επηρεασμό προκάλεσε στο οικόπεδο που αναφέρεται ως "τεμάχιο" (και χωρίς να γίνεται αναφορά σε εστιατόριο). "ΑΙΤΗΣΗ Εγώ ο κάτωθι υποφαινόμενος Κυριάκος Κώσταρος εξ Αγίας Νάπας ιδιοκτήτης του τεμαχίου 179 αριθμός / φύλλου / Σχ.42/14 5 II + 22/2II κλίμαξ 1:1000 εις Αγία Νάπα. Σας παρακαλώ όπως μου δοθεί το αντίστοιχον κτήμα στην Νότια πλευρά του τεμαχίου μου διότι έχει επηρεασθή σε μεγάλο βαθμόν από τον δημόσιον δρόμον. Ελπίζω η αίτηση μου να τύχη της δέουσας προσοχής και κατανοήσεως. Μετά τιμής ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΩΣΤΑΡΟΣ." Η αίτηση εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο. Σχετικό το Τεκμήριο 36: "13. Αίτηση του Κυριάκου Σταύρου Κώσταρου από την Αγία Νάπα για την παραχώρηση κρατικής γης στο ίδιο χωριό. (Κ.Χ.Τ. 12/93/4 - ΜΑ 86/90) -------------------------- ............................ Ενέκρινε την παραχώρηση προς τον Κυριάκο Σταύρου Κώσταρου από την Αγία Νάπα, του μέρους της κρατικής γης με αρ. τεμ. 369 του Κυβ. Χωρ. Σχεδίου 42/14.5.ΙΙ, του Συμπλέγματος "Α", του χωριού Αγία Νάπα, εκτάσεως 90 τ.μ., που δείχνεται με καφέ χρώμα στο σχέδιο, με ανταλλαγή με το μέρος της ιδιοκτησίας του με αρ. τεμ. 179 του Κ.Χ. Σχεδίου 42/14.5.IV, του ιδίου Συμπλέγματος και χωριού, εκτάσεως 90 τ.μ., που δείχνεται με κόκκινο χρώμα στο σχέδιο, με πληρωμή του ποσού των £6.600= ως διαφορά στις αγοραστικές αξίες των υπό ανταλλαγή ακινήτων με τους πιο κάτω όρους: α) Ο αιτητής θα άρει τις επεμβάσεις που κάμνει πάνω στον παρακείμενο δημόσιο δρόμο και β) το παραχωρούμενο μέρος της κρατικής γης που δείχνεται με καφέ χρώμα στο σχέδιο να συγχωνευθεί με την ιδιοκτησία του αιτητή που δείχνεται με μπλε χρώμα στο σχέδιο." Τελικά ο κ. Κώσταρος αρνήθηκε να καταβάλει το ποσό που κλήθηκε να καταβάλει έστω και αν έγιναν προς αυτόν ευκολίες πληρωμής με αποτέλεσμα αυτή η παραχώρηση να μην υλοποιηθεί. Κατά την αντεξέταση του, ο μάρτυρας Γεωργίου, ερωτηθείς εάν θυμάται πότε έγινε στο μπροστινό μέρος του οικοπέδου ασφαλτόστρωση ή επέκταση του δρόμου απάντησε ότι οπωσδήποτε πριν το 1988, θέση την οποία εξέφρασε και κατά την κυρίως εξέταση του. Ανέφερε επίσης ότι το τότε Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας δεν έχει διαπλατύνει το δρόμο. Στις υποβολές του δικηγόρου του Ενάγοντα ότι έχει επέμβει ο Δήμος και έχει διαπλατύνει τον δρόμο και έχει πάρει 90 τ.μ. μετά το 1988-1989, ανέφερε ότι το οδικό δίκτυο είχε ολοκληρωθεί οπωσδήποτε πριν το 1988 και αυτό υποστηρίζεται και από το Τεκμήριο 31, πιστοποιητικό της Χωρητικής Αρχής ημερομηνίας 4.7.1987. Το παραθέτω αυτούσιο: "Εμείς οι Πρόεδρος και μέλη της Χωρητικής Αρχής του χωριού Αγία Νάπα δηλώνουμε ότι συστήνουμε την παραχώρηση προς όφελος του Κυριάκου Κώσταρου του τμήματος της κρατικής γης με αρ. τεμ. 369 και Φ. Σχεδίου 42/22.2.II Β/Α του χωριού Αγία Νάπα που φαίνεται με πράσινο χρώμα στο σχέδιο στη σελ. 9 με αντάλλαγμα το τμήμα της ιδιοκτησίας του με αρ. τεμ. 179 του Φ/ Σχεδίου 42/14.5.IV, Β/Α, Αγία Νάπα που φαίνεται με κόκκινο χρώμα στο ίδιο πιο πάνω σχέδιο, το οποίο τμήμα καταλήφθηκε κατά την κατασκευή του δρόμου στα βόρεια του κτήματος του (κίτρινο χρώμα στο σχέδιο στη σελ. 9) το έτος 1987. Αγία Νάπα 4.7.1987." Επίσης σε υποβολή για την κατεδάφιση της βεράντας του εστιατορίου ανέφερε ότι δεν έχει γνώση γι΄ αυτό. Σε υποβολή για τις τεράστιες οικονομικές ζημιές που έπαθε ο ιδιοκτήτης από την επιχείρηση του εστιατορίου του, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνωρίζει γι΄ αυτές. Το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητο στοιχειοθετείται στο άρθρο 43

(1)του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, όπου προνοούνται τα ακόλουθα: "43.
(1)Παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία συνίσταται σε παράνομη είσοδο ή σε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή σε παράνομη παρέμβαση στην ιδιοκτησία αυτή από οποιοδήποτε πρόσωπο." Στην υπόθεση Παπαχριστοφόρου ν. Καπνίση κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 244 επισημάνθηκε ότι: "... Με βάση το άρθρο 43 του δικού μας Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, η παράνομη επέμβαση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ως εξής:
(1)Με οποιαδήποτε παράνομη είσοδο στην περιουσία ή
(2)οποιαδήποτε παράνομη πρόκληση ζημιάς ή
(3)με παράνομη επέμβαση σε τέτοια περιουσία από οποιοδήποτε πρόσωπο". Στις σελ. 251 και 252 της ίδιας απόφασης επισημαίνεται η αναγκαιότητα μαρτυρίας εμπειρογνώμονα για την απόδειξη του αστικού αδικήματος της παράνομης επέμβασης. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι: "Ότι χρειαζόταν μαρτυρία εμπειρογνώμονα υποστηρίζεται και από νομολογία στην οποία αναφέρθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο. (βλ. Ελένη Τσαγγάρη Δημητρίου ν. Ανδριανής Κυριάκου Εγγλέζου κ.ά.
(1997)1 (Γ) ΑΑΔ 1285). Στη σελ. 1287 της εν λόγω υπόθεσης αναφέρθηκαν τα εξής: "Δεν δόθηκε στο πρωτόδικο δικαστήριο, όπως συνηθίζεται σε τέτοιας φύσεως υποθέσεις, μαρτυρία από το αρμόδιο κτηματολογικό τμήμα, μήτε οποιουδήποτε εμπειρογνώμονα, αρχιτέκτονα ή πολιτικού μηχανικού, για να αποδειχθεί η ουσία των ισχυρισμών της εφεσείουσας, ευθύνη και υποχρέωση βέβαια που είχε η ίδια." Ο Ενάγοντας σε αγωγή για παράνομη επέμβαση έχει το βάρος απόδειξης της ισχυριζόμενης επέμβασης. Με την απόδειξη της επέμβασης, το βάρος μετατίθεται στους ώμους των Εναγομένων να αποδείξουν ότι η επέμβαση δεν ήταν παράνομη βλ. Παπακοκκίνου ν. Αγγελική Σμυρλή κ.ά.
(2001)1 (Γ) ΑΑΔ 813 και Γεώργιος Κώστα Μάρκου ν. Γεώργιου Π. Χρυσοστόμου κ.ά.
(2004)1(Β) ΑΑΔ
  1. Όπως αναφέρεται στο βιβλίο των Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Κεφ. 148, Αστικά Αδικήματα, Δίκαιο και Αποφάσεις, σε σχέση με το συγκεκριμένο θέμα: "Το αδίκημα της επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία είναι αδίκημα εναντίον κατοχής και ο ενάγων πρέπει να είναι κάτοχος, όπου όμως η επέμβαση έχει μόνιμο χαρακτήρα τότε νομιμοποιείται ο κύριος να εγείρει αγωγή." Ο Ενάγων στην παρούσα υπόθεση, δηλαδή ο κ. Λεωνίδας Κίμωνος ως διαχειριστής της περιουσίας του κ. Κώσταρου και όχι ως λανθασμένα αναφέρεται σαν εκκαθαριστής στον τίτλο της αγωγής, έχει το βάρος απόδειξης και την υποχρέωση να προσκομίσει σαφή και θετική μαρτυρία για τις πράξεις και ενέργειες που καταλογίζει στους Εναγόμενους και οι οποίες συνιστούν επέμβαση. Να σημειωθεί ότι στην Έκθεση Απαίτησης ως Ενάγων αναφέρεται ο κ. Κώσταρος. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου προσαχθείσα μαρτυρία φαίνεται ότι ο Ενάγων κ. Κίμωνος δεν γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα τα οποία μας περιέγραψε, αλλά βασίζεται στα όσα του ανέφερε γι΄ αυτά ο κ. Κώσταρος του οποίου η μαρτυρία είναι όπως έχω ήδη αναφέρει γενική, αόριστη, αντιφατική, με διαφορετικές εκδοχές κυρίως ως προς το χρόνο που επεσυνέβησαν κάποια γεγονότα, και ως εκ τούτου δεν υπάρχει άλλη επιλογή από την απόρριψη της ως αναξιόπιστης. Χρονικά η αλληλουχία των γεγονότων τα οποία διατείνεται ότι έλαβαν χώρα το 1990 με την κατασκευή του δρόμου και τη συνεπεία αυτού του γεγονότος, κατεδάφιση της βεράντας του εστιατορίου έγιναν πολύ πιο πριν το 1988 όταν η χρήση της οικοδομής και του εστιατορίου ήταν έκνομη αφού άδεια οικοδομής για τη μετατροπή των τεσσάρων καταστημάτων σε εστιατόριο ελήφθηκε από τον κ. Κυριάκο Κώσταρο το 1993, ενώ εστιατόριο λειτουργούσε στα παράνομα υποστατικά από το
  2. Η μαρτυρία του κ. Κώσταρου που είναι ο ουσιώδης μάρτυρας για την απόδειξη της παράνομης επέμβασης είναι σε πλήρη αντίφαση με τη χρονολογική σειρά που έλαβαν χώρα κάποια γεγονότα όπως επίσης και τη μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων του (π.χ. του προτιθέμενου αγοραστή Σωτήρη Γιαννίτσαρου και του Θεόφιλου Αργυρού) και των μαρτύρων της πλευράς των Εναγομένων. Η θέση του κ. Κώσταρου ότι ο δρόμος διαπλατύνθηκε το 1990 και ολοκληρώθηκαν τα έργα το 1991, (και όχι μεταξύ 1986-1989 όπως του υπεβλήθη για να δικαιολογήσει την μη πληρωμή ενοικίων από τον ενοικιαστή προς τον οποίο είχε ενοικιάσει το εστιατόριο την πενταετία 1989-1994) ελέγχεται ως προς την ορθότητα του, και από το σύνολο της μαρτυρίας που υπάρχει ενώπιον μου αλλά και τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί (και πιο συγκεκριμένα το Τεκμήριο 31). Ο Σωτήρης Γιαννίτσαρος (προτιθέμενος αγοραστής) βασισμένος στην ίδια θέση, ότι δηλαδή η βεράντα του εστιατορίου χαλάστηκε (αν τελικά υπήρχε και αν τελικά χαλάστηκε) το 1990, όταν δηλαδή ήταν ενοικιασμένο το εστιατόριο, δεν μπορεί επίσης να γίνει δεκτή γιατί ο δρόμος κατασκευάστηκε πριν το 1988 και αν η βεράντα του εστιατορίου χαλάστηκε αυτό έγινε πολύ πριν την ενοικίαση του. Αποτελεί μια ανεπιτυχή προσπάθεια υποβοήθησης της υπόθεσης του Ενάγοντα η δήλωση του κ. Σωτήρη Γιαννίτσαρου χωρίς να καθορίζεται η ημερομηνία υπογραφής της (Τεκμήριο 12), ο λόγος του ενδιαφέροντος του η συμφωνηθείσα τιμή και τελικά η απόσυρση του ενδιαφέροντος που τοποθετείται πάλιν το 1990 ενώ ο δρόμος κατασκευάστηκε πριν το 1988 (και ουσιαστικά πρόσθεσε αξία στο ακίνητο ή/εν πάση περιπτώσει δεν την εμείωσε). Αναφορικά με το χρόνο της ισχυριζόμενης παράνομης επέμβασης ο Μ.Ε.1 κ. Κώσταρος αναφέρει στη γραπτή του δήλωση ότι έγινε το 1990 ενώ στην Έκθεση Απαίτησης του αναφέρει το 1984 και στην Απάντηση στην Υπεράσπιση το
  3. Η προσαχθείσα μαρτυρία από πλευράς Ενάγοντος Λεωνίδα Κίμωνος και Κυριάκου Κώσταρου δεν συνάδει με τις δικογραφημένες θέσεις αλλά και οι διαφορετικές εκδοχές της μαρτυρίας δημιουργούν ερωτηματικά και αμφιβολίες και δεν δίνουν άλλη επιλογή στο Δικαστήριο από την απόρριψή τους. Διαφορετικές εκδοχές επίσης υπάρχουν και ως προς το χρόνο ανέγερσης των οικοδομών στο τεμάχιο και επίσης και ως προς την ενοικίαση του εστιατορίου και τη μετατροπή του σε κατάστημα. Επίσης οι εκδοχές αυτές διαφέρουν από τις δικογραφημένες θέσεις του Ενάγοντα. Παρέλκει η εξέταση οποιωνδήποτε άλλων ισχυρισμών. Η κατάθεση της σύμβασης μίσθωσης του ακινήτου στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο (Τεκμήριο 49, ημερ. 5.10.88) συνοδεύεται από τοπογραφικό σχέδιο που φέρει τα αρχικά "Κ.Σ.Κ." επ΄ αυτού και δεικνύει το μέρος του οικοπέδου που παραχωρήθηκε στον κ. Κώσταρο και το οποίο δεν περιλαμβάνει το μέρος του οικοπέδου που ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι αφαιρέθηκε από τον τίτλο (των 90 τ.μ.). Η θέση του κ. Θωμά ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει αν τα αρχικά αυτά έθεσε επί του τοπογραφικού του Τεκμηρίου 49 ο κ. Κώσταρος αποδεχόμενος την παραχώρηση προς αυτόν 549 τ.μ. και όχι 611 τ.μ., δεν με βρίσκει σύμφωνο. Θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι σε αστική αγωγή το Δικαστήριο αποφαίνεται για την αποδοχή ή απόρριψη μιας μαρτυρίας στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) και το Τεκμήριο 49 (σε συνδυασμό με τη σύμβαση μίσθωσης Τεκμήριο 17 που παραχωρήθηκαν 549 τ.μ. και όχι 611 τ.μ.) αποτελεί διάψευση του κ. Κώσταρου και πλήρη επιβεβαίωση της μαρτυρίας του τελευταίου μάρτυρα Δημοτικού Μηχανικού κ. Άθου Γεωργίου ότι ο σχεδιασμός του οδικού δικτύου που είναι ευθύνη του κράτους, ήταν ολοκληρωμένος και πιθανότατα οι μονογραφές στο Τεκμήριο 49 εφόσον ανήκουν στον κ. Κώσταρο, ο σχεδιασμός αυτός ήταν στη γνώση του και αποδεκτός από τον ίδιο. Ό,τι ακολούθησε από τον Δήμο Αγίας Νάπας ότι δήθεν επηρεάστηκε μέρος του κτίσματος για σκοπούς του δημοσίου δρόμου και δήθεν συγκατατίθεται ο Δήμος στην παραχώρηση αντίστοιχου εμβαδού στο πίσω μέρος (Βλέπε Τεκμήριο 31 ημερ. 4.7.87) δεν έχει καμία σημασία για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Προτού ολοκληρώσω θα πρέπει να πω ότι η παράνομη χρήση ενός ακινήτου (όπως ήταν πάντοτε η χρήση του ακινήτου από τον κ. Κώσταρο στην παρούσα υπόθεση) δεν μπορούσε να αποτελεί βάθρο για την κτήση παρεπόμενων δικαιωμάτων (Βλ. Κυπριακή Δημοκρατία μέσω Υπουργικού Συμβουλίου κ.α. ν. Αμαρυλίδα Ανδρέου Σεργίδου Χριστοφόρου
(2003)
(3)ΑΑΔ 185). Ο κ. Κώσταρος ήταν πάντοτε διεκδικητής των δικαιωμάτων του τυγχάνοντας ευνοϊκής μεταχείρισης και από το κράτος και από τον Δήμο Αγίας Νάπας, και πάντοτε ασυνεπής προς τις υποχρεώσεις του. Η οικονομική κατάσταση στην οποία περιήλθε δεν οφείλετο στον επεκταθέντα και κατασκευασθέντα, προϋπάρχοντα δημόσιο δρόμο ή την κατεδάφιση της βεράντας ενός παράνομα λειτουργούντος εστιατορίου αλλά σε άλλους λόγους. Αποτελεί δε εκ των υστέρων σκέψη πολλά χρόνια αργότερα η διεκδίκηση αποζημίωσης για πράξεις ή παραλείψεις της διοίκησης που δεν αμφισβήτησε ποτέ ενώπιον αρμόδιου Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του Ενάγοντος και προς όφελος των Εναγομένων 1 και 2 όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........................... Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.