ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α. ν. ILIADA HOTELS LTD κ.α., Συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Αγωγές υπ' αρ.: 1293/2010 και 1294/2010, 8/6/2015

ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α. ν. ILIADA HOTELS LTD κ.α., Συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Αγωγές υπ' αρ.: 1293/2010 και 1294/2010, 8/6/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A52 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Συνεκδικαζόμενες Πολιτικές Αγωγές υπ' αρ.: 1293/2010 και 1294/2010 (Οδηγός η Αγωγή υπ' αρ. 1293/2010, δυνάμει δικαστικού διατάγματος ημερομηνίας 05/07/2012) ------------------- Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1293/10 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ενάγοντα - και - ILIADA HOTELS LTD Εναγομένης Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06/06/2011 Μεταξύ: ΑΝΔΡΕΑ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ενάγοντα - και - 1. ILIADA HOTELS LTD 2. A. TSOKKOS HOTELS PUBLIC LTD Εναγομένων ------------------- Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1294/10 Μεταξύ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ενάγοντα - και - ILIADA HOTELS LTD Εναγομένης Και ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 06/06/2011 Μεταξύ: ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΝΔΡΕΟΥ Ενάγοντα - και - 1. ILIADA HOTELS LTD 2. A. TSOKKOS HOTELS PUBLIC LTD Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 08/06/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: κ. Ι. Χατζηπαρασκευά για Κούσιος & Κορφιώτης Δ. Ε. Π. Ε. Για την Εναγομένη 1: κ. Α. Κεφάλας Για την Εναγομένη 2: κα. Δ. Μιχαήλ για Αντώνης Ανδρέου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΗ .............................. σελίδα 4 [Β]. ΜΑΡΤΥΡΙΑ .............................. σελίδα 5 [Γ]. ΣΥΝΟΨΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ .... σελίδα 6 [Δ]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ ........................ σελίδα 6 [Ε]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 ...................... σελίδα 10 [Ζ]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 2 .................... σελίδα 10 [Η]. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ............ σελίδα 16 α. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1 ....... σελίδα 16 β. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 2 ....... σελίδα 23 γ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας των Δρ. Χρίστου Φιλίππου, ΜΕ και Δρ. Μιχάλη Πηλαβάκη, ΜΥ3 .................... σελίδα 25 δ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Μόδεστου Οικονόμου, ΜΥ1 ................................. σελίδα 29 ε. Αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Αναστασίας Τσόκκου, ΜΥ2 ................................. σελίδα 29 ζ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Μαρίτσας Γερολέμου, ΜΥ4...........................σελίδα 30 η. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Χρίστου Σταυρινίδη, ΜΥ5 ............................... σελίδα 30 [Θ]. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ............................ σελίδα 31 [Ι]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ, ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ .......................... σελίδα 33 α. Αμέλεια .......................... σελίδα 33 β. Εκ Πρωστήσεως Ευθύνη ................. σελίδα 37 γ. Το δόγμα της εκ προστήσεως ευθύνης όταν ο εναγόμενος είναι νομικό πρόσωπο ...................... σελίδα 38 δ. Τα Γεγονότα ....................... σελίδα 40 ε. Σχέση Εργοδότη - Εργοδοτουμένου και Καθήκον Επιμέλειας ............................... σελίδα 46 ζ. Αποζημιώσεις ....................... σελίδα 51 η. Η ευθύνη της Εναγομένης 1 ................ σελίδα 57 θ. Τα έξοδα της διαδικασίας ................ σελίδα 58 [Κ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ............................ σελίδα 60 ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 1. Οι Ενάγοντες, με αυτές τις αγωγές, αξιώνουν εναντίον των Εναγομένων, τις ακόλουθες θεραπείες: Στην Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1293/10, ο Ενάγοντας (στο εξής καλούμενος «ο Ενάγοντας 1») αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά: (Α). Γενικές αποζημιώσεις (Β). €1.770, ως Ειδικές αποζημιώσεις. (Γ). Τόκο προς 5,5% ετησίως επί κάθε επιδικασθέντος ποσού, από την ημερομηνία του ατυχήματος και/ή την 27/04/2010, μέχρι εξοφλήσεως, και/ή διαζευκτικά, νόμιμο τόκο. (Δ). Έξοδα, Φ. Π. Α. και έξοδα επίδοσης. Στην Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 1294/10, ο Ενάγοντας (στο εξής καλούμενος «ο Ενάγοντας 2») αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά: (Α). Γενικές αποζημιώσεις (Β). €10.210, ως Ειδικές αποζημιώσεις. (Γ). Τόκο προς 5,5% ετησίως επί κάθε επιδικασθέντος ποσού, από την ημερομηνία του ατυχήματος και/ή την 27/04/2010, μέχρι εξοφλήσεως, και/ή διαζευκτικά, νόμιμο τόκο. (Δ). Έξοδα, Φ. Π. Α. και έξοδα επίδοσης. 2. Εισαγωγικά, σημειώνω επιπρόσθετα, ότι, οι όποιες υποσημειώσεις ή σημειώσεις τέλους στην απόφαση μου αυτή, αποτελούν μέρος του σκεπτικού της απόφασης μου. [Β]. ΜΑΡΤΥΡΙΑ 3. Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων, εκτός της μαρτυρίας που έδωσαν οι ίδιοι, κλήθηκε στο Δικαστήριο και κατέθεσε, ένας μόνο μάρτυρας, ο Δρ. Χρίστος Φιλίππου, που είναι, ως ανέφερε, ειδικός χειρούργος ορθοπεδικός (στο εξής καλούμενος «ο ΜΕ»). 4. Προς υπεράσπιση της, η Εναγομένη 1, επέλεξε να μην παρουσιάσει μαρτυρία. 5. Προς υπεράσπιση της, η Εναγομένη 2, κάλεσε στο Δικαστήριο για να δώσουν μαρτυρία, τέσσερα πρόσωπα, ως εξής: i. Τον κ. Μόδεστο Οικονόμου, που είναι, ως ανέφερε, λειτουργός του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ1»), ii. Την κα Αναστασία Τσόκκου, που είναι, ως ανέφερε, διευθύνων σύμβουλος της Εναγομένης 2 (στο εξής καλούμενη «η ΜΥ2»), iii. Τον Δρ. Μιχάλη Πηλαβάκη, που είναι, ως ανέφερε, ειδικός χειρούργος ορθοπεδικός (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ3»), iv. Την κα Μαρίτσα Γερολέμου, που είναι, ως ανέφερε, Επιθεωρητής στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (στο εξής καλούμενη «η ΜΥ3»), και v. Τον κ. Χρίστο Σταυρινίδη, που είναι, ως ανέφερε, υπάλληλος και συγκεκριμένα λογιστής, της Zebalos Enterprises Ltd (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ5»). 6. Προχωρώ να συνοψίσω, την εκατέρωθεν, των διαδίκων, εκδοχή, σε ότι αφορά τα γεγονότα της επίδικης διαφοράς και να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία. [Γ]. ΣΥΝΟΨΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ 7. Είχα την ευκαιρία να δω, να ακούσω και να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενος από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η ευλογοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισμένα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν στο Δικαστήριο, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα κ.τ.λ.[i] 8. Προτού προχωρήσω να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία, θέλω να τονίσω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντας την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό[ii]. [Δ]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ 9. Οι Ενάγοντες, με την μαρτυρία που έθεσαν υπόψη μου, υποστήριξαν την ακόλουθη εκδοχή γεγονότων: i. Ως ανεξάρτητοι εργολάβοι, ασχολούνται μεταξύ άλλων, με σιδηρουργικές εργασίες. Κατά τον ουσιώδη χρόνο του επίδικου περιστατικού, που επέφερε τον τραυματισμό τους, ο Ενάγοντας 1, ήταν ηλικίας 34 ετών και καθόλα υγιείς και ικανός για εργασία, ενώ ο Ενάγοντας 2, ήταν ηλικίας 58 ετών. ii. Η Εναγομένη 1, εταιρεία, είναι η ιδιοκτήτρια και/ή η κάτοχος και/ή ασκεί τον έλεγχο και/ή την εποπτεία και/ή διαχειρίζεται και/ή διευθύνει το ξενοδοχείο με την επωνυμία «Iliada Hotel» ή «Iliada Beach Hotel», στο Παραλίμνι (στο εξής καλούμενο «το Ξενοδοχείο)». iii. Η Εναγομένη 2, εταιρεία, είναι η κάτοχος και/ή ασκεί τον έλεγχο και/ή την εποπτεία και/ή διαχειρίζεται και/ή διευθύνει το Ξενοδοχείο. iv. Κατά ή περί τον Απρίλιο του έτους 2010, η Εναγομένη 2, και/ή οι εκπρόσωποι και/ή υπάλληλοι της, και/ή άτομα εξουσιοδοτημένα από αυτήν, έδωσαν εντολή και/ή οδηγίες και/ή ανέθεσαν στους Ενάγοντες, την αφαίρεση και/ή αποσυναρμολόγηση σιδηροκατασκευής από την πρόσοψη του εστιατορίου του Ξενοδοχείου, εργασία που θα διεξαγόταν υπό τον έλεγχο και/ή την εποπτεία της Εναγομένης 2 και/ή της Εναγομένης 1 και/ή των υπαλλήλων τους, και/ή ατόμων τα οποία ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 2 και/ή την Εναγομένη 1. v. Η Εναγόμενη 1 και/ή η Εναγομένη 2, και/ή οι υπάλληλοι τους και/ή τα εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 1 και/ή την Εναγομένη 2, άτομα, που είχαν την εποπτεία και/ή τον έλεγχο της εν λόγω εργασίας, διαβεβαίωσαν και/ή εγγυήθηκαν και/ή παρέστησαν στους Ενάγοντες, ότι, η εν λόγω εργασία, ήταν πλήρως ασφαλισμένη, και/ή ότι έλαβαν όλα τα αναγκαία και/ή απαραίτητα μέτρα για προφύλαξη των Εναγόντων. vi. Κατά ή περί την 27/04/2010 και κατόπιν των εν λόγω διαβεβαιώσεων και/ή εγγυήσεων και/ή παραστάσεων και/ή οδηγιών της Εναγομένης 2 και/ή της Εναγομένης 1, και/ή των υπαλλήλων τους, και/ή των ατόμων που είχαν την εποπτεία και/ή τον έλεγχο της εν λόγω εργασίας, προς τους Ενάγοντες, αυτοί άρχισαν την εκτέλεση της. Κατά την εκτέλεση της, τμήμα της μεταλλικής κατασκευής που ανέλαβαν να αποσυναρμολογήσουν, που ήταν στερεωμένο σε ξύλινο κιόσκι, υποχώρησε ολοκληρωτικά, αποτέλεσμα του οποίου, ήταν, οι Ενάγοντες, που την δεδομένη στιγμή, βρίσκονταν επί αυτού, να πέσουν στο έδαφος, από ύψος, περίπου τεσσάρων μέτρων και να τραυματιστούν, γεγονός που τους προκάλεσε πόνο, ταλαιπωρία και ζημιά. vii. Οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν, ότι, βάσει των περιστάσεων της υπόθεσης αυτής, εφαρμογής τυγχάνει το δόγμα του res ipsa loquitur. Διαζευκτικά, ισχυρίστηκαν, ότι, το προαναφερόμενο περιστατικό και τα συνεπακόλουθα του, οφείλονται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή στην παράβαση των νόμιμων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων της Εναγομένης 2 και/ή της Εναγομένης 1, και/ή των υπαλλήλων τους και/ή των ατόμων που είχαν την εποπτεία και/ή έλεγχο της εργασίας των Εναγόντων, και/ή τα οποία ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 2 και/ή την Εναγομένη 1. Σχετικές λεπτομέρειες δόθηκαν. Χωρίς επηρεασμό, ως προς τους εν λόγω ισχυρισμούς τους, επιπρόσθετα και/ή διαζευκτικά, οι Ενάγοντες ισχυρίστηκαν, ότι, οι Εναγόμενες ευθύνονται ως κάτοχοι του Ξενοδοχείου, αφής στιγμής, ο χώρος όπου επισυνέβη εκεί το εν λόγω περιστατικό, απεδείχθη ανασφαλής και/ή επικίνδυνος. viii. Οι Ενάγοντες, είχαν, λόγω του περιστατικού, διακομιστεί κατευθείαν σε τοπική ιδιωτική πολυκλινική, όπου διαπιστώθηκαν τα τραύματα τους και έτυχαν θεραπείας. Σχετικές λεπτομέρειες, για έκαστο Ενάγοντα, ως προς τα τραύματα, την θεραπεία, αποθεραπεία και τα επακόλουθα του τραυματισμού τους - συμπεριλαμβανομένων και πραγματικών εξόδων και απωλειών (κυρίως εισοδήματος από εργασία) -, δόθηκαν. Σε γενικές γραμμές, αξίζει να αναφερθεί - με έμφαση στον σοβαρότερο, ως εντοπίζεται εκ του συνόλου τους, τραυματισμό -, ότι: (α) Ο Ενάγοντας 1, υπέστη τραυματισμό στην σπονδυλική του στήλη και στο δεξί του χέρι και καρπό και ισχυρίζεται κατάλοιπα από αυτόν υπό μορφή πόνου. Λόγω του τραυματισμού του, ο Ενάγοντας 1, απείχε από την εργασία του, για περίοδο, τουλάχιστον, ενός μηνός· ενώ, (β) Ο Εναγόμενος 2, υπέστη τραυματισμό σπονδυλικής στήλης. Αναμένεται, ότι, λόγω αυτού, στο μέλλον, θα παρουσιάσει μετατραυματική σπονδυλαρθρίτιδα, και/ή ότι θα είναι αναγκαίο να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Θα πονά για ολόκληρο της ζωής του και για αυτό τον λόγο, θα πρέπει να λαμβάνει σχετική φαρμακευτική αγωγή, ενώ του συνίσταται και φυσιοθεραπεία. Από το εν λόγω περιστατικό και εξαιτίας αυτού, κατέστη ανίκανος για εργασία. Σε κάθε περίπτωση, ισχυρίζεται μείωση της ικανότητας του για εργασία και της εξασφάλισης των αναγκών ή απολαύσεων της ζωής. Περαιτέρω, έκτοτε, εξαρτάται, και αναμένεται τέτοια να είναι η κατάσταση και στο μέλλον, από την περίθαλψη και βοήθεια τρίτων και δη της συζύγου του. Οι επιπτώσεις που είχε το εν λόγω περιστατικό σε αυτόν, σωματικά, έχει επηρεάσει δυσμενώς και την ψυχολογία του. [Ε]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 1 10. Η Εναγομένη 1, προς υπεράσπιση της, αρνήθηκε την, από πλευράς Εναγόντων, εκδοχή γεγονότων και υποστήριξε την δική της ακόλουθη εκδοχή: i. Δεν γνωρίζει τους Ενάγοντες και/ή ισχυρίζεται, ότι, ούτε και κάποιος εκ των αξιωματούχων της συμβλήθηκε ποτέ μαζί τους, για οποιοδήποτε ζήτημα ή εργασία αφορούσε το Ξενοδοχείο. Το μοναδικό που αποδέχεται ως γεγονός, είναι, ότι, είναι η ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου. Κατά τον ουσιώδη χρόνο, η Εναγομένη 1, κανένα έλεγχο δεν ασκούσε, ούτε και διοικούσε το Ξενοδοχείο. ii. Υπό την επιφύλαξη των προαναφερομένων, η Εναγομένη 1 ισχυρίζεται ότι, ουδέποτε συμβλήθηκε με τους Ενάγοντες για την εκτέλεση εργασιών στο Ξενοδοχείο για λογαριασμό της. Αν, κάτι τέτοιο, έγινε, από άλλο πρόσωπο, το οποίο αυτή δεν ελέγχει, τότε οι σχετικές οδηγίες αυτού, δεν ακολουθήθηκαν από τους Ενάγοντες, και/ή οι τραυματισμοί των Εναγόντων, ως ισχυρίζονται, οφείλονται αποκλειστικά στους ίδιους. iii. Ο τραυματισμός των Εναγόντων, οφείλεται, στην δική τους αμέλεια, αφού οι ίδιοι, από κοινού, επέλεξαν τον τρόπο εργασίας ή/και διεκπεραίωσης της αφαίρεσης της σιδεροκατασκευής, ως ανεξάρτητοι εργολάβοι. Σχετικές λεπτομέρειες της αμέλειας τους, δόθηκαν. iv. Βάσει των περιστάσεων της υπόθεσης αυτής, δεν τυγχάνει εφαρμογής το δόγμα του res ipsa loquitur. v. Αγνοεί, σε κάθε περίπτωση, τους ισχυριζόμενους τραυματισμούς και ζημιές των Εναγόντων. [Ζ]. ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ 2 11. Η Εναγομένη 2, με την μαρτυρία που έθεσε υπόψη μου, αρνήθηκε την, από πλευράς Εναγόντων, εκδοχή γεγονότων και υποστήριξε την δική της ακόλουθη εκδοχή: i. Αγνοεί, με τι ασχολούνται οι Ενάγοντες, όπως επίσης αγνοεί και την ηλικία των Εναγόντων κατά τον ουσιώδη χρόνο του επίδικου και κατ' ισχυρισμό περιστατικού, της 27ης/04/2010. ii. Αρνείται, ότι, είναι η κάτοχος και/ή ασκεί τον έλεγχο και/ή την εποπτεία και/ή διαχειρίζεται και/ή διευθύνει το Ξενοδοχείο. iii. Αρνείται, ότι, κατά ή περί τον Απρίλιο του έτους 2010, αυτή, και/ή οι εκπρόσωποι και/ή υπάλληλοι της, και/ή άτομα εξουσιοδοτημένα από αυτήν, έδωσαν εντολή και/ή οδηγίες και/ή ανέθεσαν στους Ενάγοντες, την αφαίρεση και/ή αποσυναρμολόγηση σιδηροκατασκευής από την πρόσοψη του εστιατορίου του Ξενοδοχείου, εργασία που θα διεξαγόταν υπό τον έλεγχο και/ή την εποπτεία της Εναγομένης 2 και/ή της Εναγομένης 1 και/ή των υπαλλήλων τους, και/ή ατόμων τα οποία ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 2 και/ή την Εναγομένη 1. Ισχυρίζεται, δε, ότι, ουδέποτε, αυτή, και/ή εκπρόσωποι και/ή υπάλληλοι της, ή εξουσιοδοτημένα από αυτήν πρόσωπα, έδωσαν εντολή και/ή οδηγίες και/ή ανέθεσαν στους Ενάγοντες, την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας στο Ξενοδοχείο. Ουδέποτε, αυτή, συμφώνησε και/ή ανέθεσε και/ή ανέλαβε τον έλεγχο και/ή εποπτεία της ισχυριζόμενης εργασίας και/ή της οποιασδήποτε εργασίας που εκτελέστηκε και/ή θα εκτελείτο από τους Ενάγοντες. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται, ότι, η επίδικη εργασία, ανατέθηκε στους Ενάγοντες από τρίτο πρόσωπο και/ή άλλη εταιρεία και/ή εν πάση περιπτώσει, σε κάθε ουσιώδη, προς την εκτέλεση της επίδικης εργασίας, χρόνο, οι Ενάγοντες εκτέλεσαν αυτήν, ως ανεξάρτητοι εργολάβοι και/ή ως αυτοεργοδοτούμενοι. iv. Αρνείται, ότι, η Εναγόμενη 1 και/ή αυτή, και/ή οι υπάλληλοι τους και/ή τα εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 1 και/ή αυτήν, πρόσωπα, που είχαν την εποπτεία και/ή τον έλεγχο της εν λόγω εργασίας, διαβεβαίωσαν και/ή εγγυήθηκαν και/ή παρέστησαν στους Ενάγοντες, ότι, η εν λόγω εργασία, ήταν πλήρως ασφαλισμένη, και/ή ότι έλαβαν όλα τα αναγκαία και/ή απαραίτητα μέτρα για προφύλαξη τους. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι, η εκτέλεση της εργασίας και/ή η μέθοδος και/ή το σύστημα εργασίας, ήταν στον απόλυτο έλεγχο και/ή ευθύνη των Εναγόντων, ως ανεξάρτητοι εργολάβοι και/ή αυτοεργοδοτούμενοι που ήταν. Περαιτέρω, ουδεμία εγγύηση και/ή οποιασδήποτε φύσης διαβεβαίωση και/ή παράσταση δόθηκε από αυτήν και/ή υπάλληλο και/ή εκπρόσωπο της, σχετικά με την ασφάλεια και/ή τα μέτρα και/ή τις προφυλάξεις και/ή την εργασία που έπρεπε να εκτελεστεί, και/ή εν πάση περιπτώσει, ο τρόπος ή η μέθοδος εκτέλεσης της εργασίας, βρισκόταν και/ή τέθηκε στον απόλυτο έλεγχο και/ή ευθύνη των Εναγόντων, ως ανεξάρτητοι εργολάβοι και/ή αυτοεργοδοτούμενοι που ήταν. v. Αποδέχεται, ως γεγονός, ότι, κατά ή περί την 27/04/2010, συνέβηκε ατύχημα, ενώ οι Ενάγοντες εκτελούσαν εργασία στο Ξενοδοχείο, για την αφαίρεση σιδερένιου καταρτιού. Αρνείται, όμως, ότι, κατά ή περί την 27/04/2010 και κατόπιν των εν λόγω διαβεβαιώσεων και/ή εγγυήσεων και/ή παραστάσεων και/ή οδηγιών της και/ή της Εναγομένης 1, και/ή των υπαλλήλων τους, και/ή των ατόμων που είχαν την εποπτεία και/ή τον έλεγχο της εν λόγω εργασίας, προς τους Ενάγοντες, αυτοί άρχισαν την εκτέλεση της. Καθώς επίσης, αρνείται και το ότι, κατά την εκτέλεση της, τμήμα της μεταλλικής κατασκευής που οι Ενάγοντες ανέλαβαν να αποσυναρμολογήσουν, που ήταν στερεωμένο σε ξύλινο κιόσκι, υποχώρησε ολοκληρωτικά, αποτέλεσμα του οποίου, ήταν, οι Ενάγοντες, που την δεδομένη στιγμή, βρίσκονταν επί αυτού, να πέσουν στο έδαφος, από ύψος, περίπου τεσσάρων μέτρων και να τραυματιστούν, και το ότι, από αυτό το γεγονός, προκλήθηκε στους Ενάγοντες, πόνος, ταλαιπωρία και ζημιά. Περαιτέρω, ισχυρίζεται, ότι, η πτώση των Εναγόντων, οφείλεται στην αμέλεια και/ή παράλειψη των Εναγόντων να λάβουν όλα τα αναγκαία υπό τις περιστάσεις μέτρα και/ή προφυλάξεις για την ασφαλή εκτέλεση και/ή διεξαγωγή της εργασίας που τους ανατέθηκε, ώστε να μην εκθέσουν την ασφάλεια και την υγεία τους σε κίνδυνο, και/ή εν πάση περιπτώσει, η πτώση των Εναγόντων δεν οφείλεται σε οποιαδήποτε αμέλεια και/ή παράλειψη της ιδίας και/ή των υπαλλήλων και/ή εκπροσώπων της. Σχετικές, ως προς τα προαναφερόμενα, λεπτομέρειες, δόθηκαν. vi. Βάσει των περιστάσεων της υπόθεσης αυτής, δεν τυγχάνει εφαρμογής, ισχυρίζεται, το δόγμα του res ipsa loquitur. Παράλληλα, ισχυρίζεται, ότι, οι Ενάγοντες, έθεσαν οι ίδιοι τον εαυτό τους σε κίνδυνο, ώστε υπό τις περιστάσεις να τυγχάνει εφαρμογής, το δόγμα του volenti non fit injuria, ως υπεράσπιση. vii. Αρνείται, ότι, το ισχυριζόμενο περιστατικό και τα ισχυριζόμενα συνεπακόλουθα του, οφείλονται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή στην παράβαση των νόμιμων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων της ιδίας και/ή της Εναγομένης 1, και/ή των υπαλλήλων τους και/ή των ατόμων που είχαν την εποπτεία και/ή έλεγχο της εργασίας των Εναγόντων, και/ή τα οποία ήταν δεόντως εξουσιοδοτημένα από την Εναγομένη 2 και/ή την Εναγομένη 1. Καθώς επίσης αρνείται και τις σχετικές λεπτομέρειες που δόθηκαν από πλευράς Εναγόντων. Ισχυρίζεται ότι, το επίδικο περιστατικό και/ή η πτώση των Εναγόντων, οφείλεται στις ενέργειες και/ή παραλείψεις και/ή αμέλεια των Εναγόντων. Υπό την επιφύλαξη των προαναφερόμενων θέσεων της, ισχυρίζεται, ότι, ο χώρος στον οποίο οι Ενάγοντες εκτελούσαν την επίδικη εργασία, ήταν υπό τις περιστάσεις ασφαλής και/ή δεν εγκυμονούσε οποιοδήποτε κίνδυνο, και/ή εν πάση περιπτώσει, οι ενέργειες και/ή παραλείψεις των Εναγόντων, δεν ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογα προβλεπτές από πλευράς της. viii. Απορρίπτει τον ισχυρισμό των Εναγόντων, ότι, αυτή, ευθύνεται ως κάτοχος του Ξενοδοχείου, λόγω του ότι ο χώρος όπου επισυνέβη εκεί το ισχυριζόμενο περιστατικό, απεδείχθη ανασφαλής και/ή επικίνδυνος, εμμένοντας στον ισχυρισμό της, ότι, ουδέποτε ανατέθηκε και/ή δόθηκε στους Ενάγοντες εντολή από την ίδια και/ή υπάλληλο και/ή εκπρόσωπο της, για την εκτέλεση της υπό αναφορά εργασίας, ή άλλης εργασίας στο Ξενοδοχείο. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται, ότι, ο επίδικος χώρος και/ή κιόσκι, ήταν απόλυτα ασφαλής και/ή δεν ήταν επικίνδυνος. Στην περίπτωση όπου διαφανεί, εισηγείται, ότι, η πτώση των Εναγόντων οφείλεται σε κρυμμένο και/ή μη εμφανές ελάττωμα (latent defect) στο αναφερόμενο από τους Ενάγοντες κιόσκι, τότε αποκλειστική ευθύνη φέρει η Εναγομένη 1, ως ιδιοκτήτρια του επίδικου Ξενοδοχείου, και/ή αυτή, δεν γνώριζε και/ή δεν μπορούσε εύλογα υπό τις περιστάσεις να γνωρίζει για οποιαδήποτε αδυναμία και/ή μη εμφανές ελάττωμα στο ξύλινο αυτό κιόσκι. ix. Αρνείται, ότι, οι Ενάγοντες, είχαν, λόγω του περιστατικού, διακομιστεί κατευθείαν σε τοπική ιδιωτική πολυκλινική, όπου διαπιστώθηκαν τα τραύματα τους και έτυχαν θεραπείας. Οι Ενάγοντες, ουδεμία κάκωση υπέστηκαν, και/ή εν πάση περιπτώσει, δεν υπέστηκαν τις σωματικές βλάβες, ως οι λεπτομέρειες που παρείχαν για αυτές, οι οποίες είναι υπερβολικές, διογκωμένες και/ή εν πάση περιπτώσει, δεν οφείλονται στο επίδικο ατύχημα. x. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Ενάγοντα 1, ότι, λόγω του τραυματισμού του, απείχε από την εργασία του, για περίοδο, τουλάχιστον, ενός μηνός, ισχυρίζεται, ότι, η ισχυριζόμενη αυτή αναρρωτική άδεια, δεν ήταν υπό τις περιστάσεις αναγκαία, και/ή εύλογη, και/ή δικαιολογημένη. Σε ότι αφορά τον Ενάγοντα 2, στην περίπτωση που διαφανεί ότι αυτός υπέστη τις σωματικές βλάβες που ισχυρίζεται, θέση της είναι, ότι, αυτός, αποθεραπεύτηκε πλήρως και/ή ότι η αποθεραπεία του ήταν ικανοποιητική και/ή εν πάση περιπτώσει, ότι, ο Ενάγοντας 2, δεν υποφέρει από τα ισχυριζόμενα κατάλοιπα. Αλλά, ακόμη και εάν διαφανεί ότι ο Ενάγοντας 2, υποφέρει από οποιαδήποτε από τα ισχυριζόμενα μόνιμα κατάλοιπα, αυτά δεν οφείλονται και/ή δεν είναι αποτέλεσμα του επίδικου ατυχήματος, αλλά οφείλονται σε προϋπάρχουσα και/ή άσχετη με το ατύχημα κατάσταση και/ή στην παράλειψη και/ή αμέλεια του Ενάγοντα 2 να ακολουθήσει τις συστάσεις και/ή οδηγίες του θεράποντα ιατρού του, και/ή να ακολουθήσει τις αναγκαίες για την αποκατάσταση του θεραπείες. xi. Σε ότι αφορά την περίπτωση του Ενάγοντα 1, αρνείται ότι, αυτός, λόγω του τραυματισμού του, απείχε από την εργασία του, για περίοδο, τουλάχιστον, ενός μηνός, λόγω ανικανότητας του να εργαστεί. Η περίοδος ενός μηνός, δεν ήταν υπό τις περιστάσεις αναγκαία και/ή εύλογη και/ή δικαιολογημένη. Σε ότι δε αφορά την περίπτωση του Ενάγοντα 2, ισχυρίζεται ότι, μετά πάροδο τεσσάρων μηνών, από την ημερομηνία του επίδικου περιστατικού, αυτός ήταν και κατέστη ικανός να επιστρέψει στην εργασία του και/ή να ασκήσει το επάγγελμα του. Η ικανότητα του Ενάγοντα 2, αποκαταστάθηκε πλήρως, και/ή σε βαθμό, που, δεν επηρεάστηκε, με οποιοδήποτε τρόπο, η, προ του ατυχήματος, εισοδηματική του ικανότητα. Υπό την επιφύλαξη των προαναφερόμενων, ισχυρίζεται, ότι, ο Ενάγοντας 2, παρέλειψε και/ή αμέλησε να λάβει όλα τα αναγκαία διαβήματα και/ή ενέργειες και/ή θεραπείες για την έγκαιρη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις αποκατάσταση του, και/ή για περιορισμό της ζημιάς του. Απορρίπτει, πρόσθετα, τον ισχυρισμό του Ενάγοντα 2, ότι, από την ημερομηνία του ισχυριζόμενου περιστατικού, αυτός εξαρτάται, και αναμένεται τέτοια να είναι η κατάσταση και στο μέλλον, από την περίθαλψη και βοήθεια τρίτων και δη της συζύγου του, ισχυριζόμενη, ότι, αυτός, είναι υπό τις περιστάσεις μη αναγκαίος, αδικαιολόγητος και/ή εν πάση περιπτώσει, δεν οφείλεται σε τραυματισμό που υπέστη ο Ενάγοντας 2 συνεπεία του επίδικου ατυχήματος. Ίδια θέση λαμβάνει και σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Ενάγοντα 2, ότι, συνεπεία των τραυματισμών του από το επίδικο ατύχημα, αυτός, θα παρουσιάσει μετατραυματική σπονδυλαρθρίτιδα, και/ή ότι θα είναι αναγκαίο να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση. Η ισχυριζόμενη χειρουργική επέμβαση είναι υπό τις περιστάσεις αχρείαστη και/ή αδικαιολόγητη και/ή εν πάση περιπτώσει η οποιαδήποτε τυχόν αναγκαιότητα διαφανεί ότι υπάρχει, αυτή δεν οφείλεται σε τραυματισμό του Ενάγοντα 2 που υπέστη συνεπεία του επίδικου ατυχήματος, αλλά οφείλεται σε προϋπάρχουσα κατάσταση και/ή στην αμέλεια και/ή παράλειψη του Ενάγοντα 2 να ακολουθήσει την αναγκαία υπό τις περιστάσεις θεραπεία αποκατάστασης και/ή αποθεραπείας του. xii. Αρνείται τις ισχυριζόμενες ειδικές ζημιές των Εναγόντων, ως υπερβολικές, διογκωμένες και/ή αδικαιολόγητες. [Η]. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΧΘΕΙΣΑΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ α. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1 12. Είναι γεγονός, που προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ότι, και οι δύο, υπό κρίση, Αγωγές, είχαν αρχικά καταχωρηθεί εναντίον της Εναγομένης 1. Σχετικά, γενικά οπισθογραφημένα κλητήρια εντάλματα, είχαν εκδοθεί και σφραγιστεί με την καταχώριση τους από τους Ενάγοντες, την 18/11/2010. Ακολούθως, και αφού η Εναγομένη 1 είχε καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην διαδικασία των υπό αναφορά Αγωγών, μέσω δικηγόρου, την 22/12/2010, ακολούθησε αίτημα των Εναγόντων, για προσθήκη της Εναγομένης 2, ως διαδίκου στις Αγωγές και για ανάλογη τροποποίηση των ήδη εκδοθέντων κλητήριων ενταλμάτων. Είχαν υποβληθεί, από κάθε ένα εκ των Εναγόντων, - έκαστος στα πλαίσια της δικής του Αγωγής -, πανομοιότυπα αιτήματα, την 17/05/2011, με, σχεδόν το ίδιο, υπόβαθρο γεγονότων, στο οποίο ορκίζονται. Παραθέτω αυτούσια περικοπή από τις εν λόγω ένορκες δηλώσεις τους, γιατί, ως θα διαφανεί και στην συνέχεια της απόφασης μου, τα γεγονότα αυτά έχουν την σημασία τους, τόσο σε ότι αφορά την αξιοπιστία της μαρτυρίας τους, - που εδώ εξετάζεται -, αλλά και στο ζήτημα των εξόδων της διαδικασίας, εν όψει κατάληξης. 13. Αναφέρουν, λοιπόν, οι εν λόγω ένορκες δηλώσεις των Εναγόντων 1 και 2, αντίστοιχα, ημερομηνίας 17/05/2011, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα (- αναφορά γίνεται στην ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1, η Αγωγή του οποίου είναι και η οδηγός, τα αναφερόμενα της οποίας, ως έχω προαναφέρει, είναι, με ελάχιστες επουσιώδη διαφορές, τα ίδια με την ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 2 -): «3. Περί τον Απρίλιο 2010, ανατέθηκε σε εμένα και τον Λευτέρη Ανδρέου από το ξενοδοχείο «ILIADA HOTEL» (ή «ILIADA BEACH HOTEL») η αφαίρεση και αποσυναρμολόγηση σιδηροκατασκευής από την πρόσοψη του εστιατορίου του εν λόγω ξενοδοχείου ιδιοκτήτρια του οποίου, είναι η Εναγομένη. 4. Η εν λόγω εργασία θα διεξαγόταν από εμένα και τον Λευτέρη Ανδρέου υπό τον έλεγχο και εποπτεία των υπαλλήλων του πιο πάνω αναφερόμενου ξενοδοχείου οι οποίοι και διαβεβαίωσαν και παρέστησαν σε εμένα και στον Λευτέρη Ανδρέου, ότι η εν λόγω εργασία ήταν πλήρως ασφαλισμένη και ότι έλαβαν όλα τα αναγκαία μέτρα και απαραίτητες προφυλάξεις εμού και του Λευτέρη Ανδρέου. 5. Κατά την 27/04/2010 ενώ εγώ και ο Λευτέρης Ανδρέου εκτελούσαμε την εν λόγω εργασία για την αφαίρεση και αποσυναρμολόγηση της μεταλλικής κατασκευής, τμήμα της οποίας ήταν στερεωμένο σε ξύλινο κιόσκι, το ξύλινο κιόσκι υποχώρησε ολοκληρωτικά και πέσαμε στο έδαφος από ύψος περίπου τεσσάρων μέτρων με αποτέλεσμα να υποστώ τραύματα, ζημιές, βλάβες, ταλαιπωρία, απώλεια εισοδημάτων και έξοδα. 6. Λόγω των πιο πάνω έδωσα οδηγίες στους δικηγόρους μου να καταχωρήσουν την πιο πάνω . αγωγή εναντίον της εναγομένης η οποία όπως προανέφερα είναι ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου «ILIADA HOTEL» (ή «ILIADA BEACH HOTEL»). 7. Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, ο δικηγόρος της Εναγομένης, κ. Αντώνης Κεφάλας, καταχώρισε εμφάνιση την 22/12/2010. Σε επαφή των δικηγόρων μου με τον δικηγόρο της Εναγομένης που ακολούθησε, ο τελευταίος τους ενημέρωσε ότι τον έλεγχο και διαχείριση του πιο πάνω αναφερόμενου ξενοδοχείου έχει η εταιρεία A. TSOKKOS HOTELS PUBLIC LTD, η οποία αποφάσισε και τις εργασίες που αναφέρω στην παράγραφο 3 της παρούσας ένορκης μου δήλωσης, γεγονός το οποίο ενδεχομένως να εγερθεί στην Υπεράσπιση της Εναγομένης». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 14. Από τα προαναφερόμενα, προκύπτει, ότι, οι Ενάγοντες, γνώση για το ισχυριζόμενο γεγονός, ότι, η Εναγομένη 2, είχε κατοχή, έλεγχο και διαχείριση του Ξενοδοχείου, έλαβε από την Εναγομένη 1 και δη τον δικηγόρο της, κ. Αντώνη Κεφάλα, ο οποίος, ως προκύπτει από τα παραδεκτά γεγονότα[1], ήταν σε κάθε ουσιώδη, - με τα επίδικα γεγονότα αυτών των Αγωγών -, χρόνο, αξιωματούχος και μέτοχος της Εναγομένης 1. 15. Παρά το γεγονός αυτό, κατά την ακροαματική διαδικασία, οι Ενάγοντες, επιχείρησαν να προωθήσουν, μίαν εντελώς διαφορετική και ασύμβατη με την προαναφερόμενη δήλωση τους, εκδοχή. Συγκεκριμένα, ο Ενάγοντας 1, εξεταζόμενος, ισχυρίστηκε στο Δικαστήριο, ότι, είχε δεχθεί την ανάθεση της εργασίας από κάποιο κ. Χρίστο Χατζηαντωνίου, ο οποίος του είχε παραστήσει ότι είχε προς τούτο οδηγίες από την Εναγομένη 2[2]. Μάλιστα, είχε ισχυριστεί, ότι, οι Ενάγοντες, είχαν κατά τον ίδιο τρόπο ανάθεσης, δηλαδή, μέσω του εν λόγω προσώπου, εκτελέσει διάφορες εργασίες σε ξενοδοχεία που διαχειριζόταν η Εναγομένη 2 και σε προγενέστερο, του επίδικου ατυχήματος, χρόνο[3]. Θέση, σε ότι αφορά αυτό το ισχυριζόμενο γεγονός, που διατήρησε και κατά την αντεξέταση του. Διευκρινίζοντας, ότι, ο ίδιος, δεν γνωρίζει κατά πόσο ο εν λόγω κ. Χρίστος Χατζηαντωνίου, ήταν ή δεν ήταν υπάλληλος της Εναγομένης 2, επέμεινε ότι, τέτοια ήταν η παράσταση που του είχε γίνει από το εν λόγω πρόσωπο. Πρόσθεσε μάλιστα, ότι, οι Ενάγοντες, είχαν γνώση για κάποια ξενοδοχεία «που ενοικίαζε ο Τσόκκος» και ότι, το Ξενοδοχείο, εξωτερικά του, είχε επιγραφή με την επωνυμία «Tsokkos Hotels». Αυτή η θέση, αποτέλεσε το επίκεντρο των ισχυρισμών του μάλιστα, αφού αντεξεταζόμενος, ο Ενάγοντας 1, επέκτεινε τους ισχυρισμούς του, αναφερόμενος σε άλλα πρόσωπα «επιστάτες του Τσόκκου», που επέβλεπαν τις κατά καιρούς εργασίες τους στα ξενοδοχεία που διαχειριζόταν η Εναγομένη 2, και ότι, σε ότι αφορούσε το επίδικο συμβάν, τις σκαλωσιές, που ισχυρίστηκε ότι είχαν στηθεί για σκοπούς εκτέλεσης της εργασίας, είχαν στηθεί από «υπαλλήλους της Εναγομένης 2». 16. Οι προαναφερόμενοι ισχυρισμοί του Ενάγοντα 1, που σχετίζονται άμεσα με το επίδικο, ως προκύπτει, ζήτημα, του αγώγιμου του δικαιώματος των Εναγόντων, εναντίον της Εναγομένης 2, πλήττουν αρνητικά και ουσιαστικά την αξιοπιστία του. Εδώ, θα ήθελα να σημειώσω και το εξής για πιστεύω σχετίζεται άμεσα με τα όσα έχουν προαναφερθεί. 17. Ναι μεν, σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.9, κ. 7[iii] των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, είναι αποδεκτή η συνένωση πέραν του ενός προσώπου, ως εναγομένων σε μία αγωγή, όταν ο ενάγοντας, έχει αμφιβολία, αναφορικά με το ποιο ακριβώς πρόσωπο είναι υπεύθυνο να του παράσχει θεραπεία, ώστε κατά την ακροαματική διαδικασία, το ζήτημα της ευθύνης, να ξεκαθαριστεί. Αυτή όμως η επιλογή, ή αλλιώς, δικονομική ανάγκη, δεν είναι σε καμία περίπτωση ασύνδετη από την μαρτυρία που αυτός ο ενάγοντας θα παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατά την ακροαματική διαδικασία[4]. Και εξηγώ. 18. Κατά την άποψη μου, όπου, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων μίας υπόθεσης, ακολουθείται αυτή η δικονομική οδός από ένα ενάγοντα, αναμένεται ότι, αυτός, εν συνεχεία, κατά την ακροαματική διαδικασία, θα την υποστηρίξει και με την ανάλογη μαρτυρία. Το θέμα, τότε, θα αφεθεί να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, βάσει της μαρτυρίας ή και τις θέσεις που πιθανόν να παρουσιαστούν στο Δικαστήριο και από πλευράς εναγομένων[iv]. Εδώ, οι Ενάγοντες, ενώ αρχικά είχαν κινηθεί εναντίον της Εναγομένης 1, φαίνεται, - ενόψει των όσων είχαν πληροφορηθεί από την Εναγομένη 1 και δη, τον κ. Αντώνη Κεφάλα -, έχοντας αμφιβολία, κατά πόσο, δικαίωμα σε θεραπεία, είχαν μόνο εναντίον της Εναγομένης 1, κινήθηκαν συνενώνοντας ως διάδικο και την Εναγομένη 2. Αυτό όμως το υπόβαθρο γεγονότων, από το οποίο οι Ενάγοντες ωθήθηκαν να κινηθούν εναντίον και της Εναγομένης 2, είναι ακριβώς αντίθετο από το υπόβαθρο γεγονότων που προωθήθηκε από τον Ενάγοντα 1[5] κατά την ακροαματική διαδικασία. Αυτή η σιγουριά που διακατείχε τον Ενάγοντα 1 κατά την μαρτυρία του, σε ότι αφορά τα της εμπλοκής και ευθύνης της Εναγομένης 2 σε αυτή την υπόθεση και τις σχετικές, εν προκειμένω, παραστάσεις του εν λόγω κ. Χρίστου Χατζηαντωνίου προς αυτόν, σίγουρα, δεν δικαιολογεί το γεγονός ότι, η Εναγομένη 2, συνενώθηκε ως διάδικος σε αυτές τις Αγωγές, υπό τις περιστάσεις που συνενώθηκε, ως αυτές έχουν προαναφερθεί. Αν τέτοια ήταν η περίπτωση (ως οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα 1), το πιο πιθανό[6] και λογικό θα ήταν, αυτές οι Αγωγές, να είχαν, εξ υπαρχής, κινηθεί εναντίον της Εναγομένης 2 και όχι αυτή να εισαχθεί ως διάδικος, κατά τον τρόπο που δικονομικά συνενώθηκε και έχοντας ως βάση τα όσα γεγονότα προαναφέρθηκαν. 19. Προβληματίστηκα ιδιαίτερα, κατά πόσο το σημείο αυτό της μαρτυρίας του Ενάγοντα 1[7], είναι τέτοιας σημασίας που, από μόνο του, θα μπορούσε να κρίνει την αξιοπιστία του. Εν όψει και του ότι, οι εν λόγοι ισχυρισμοί στην προαναφερόμενη ένορκο δήλωση προς τροποποίηση της Αγωγής, είχε γίνει σε στάδιο, προγενέστερο της εισαγωγής της Έκθεσης Απαίτησης του, ενώπιον του Δικαστηρίου. Καταλήγω πως ναι, καθότι, βλέποντας την υπόθεση συνολικά και δη, τα εγειρόμενα με αυτές τις Αγωγές ζητήματα, - ένα από τα οποία είναι, κατά πόσο ο εν λόγω κ. Χρίστος Χατζηαντωνίου, ενεργούσε υπό τις περιστάσεις αυτής της υπόθεσης, ως αντιπρόσωπος της Εναγομένης 2, η οποία, ως εντολέας / κύριος του, υπείχε ευθύνης επιμέλειας έναντι των Εναγόντων -, αυτός ο ισχυρισμός των Εναγόντων, περί τα γεγονότα, βρίσκεται στην καρδιά του ζητήματος και ελέγχει, χωρίς άλλο, την αξιοπιστία των θέσεων τους. 20. Ένα έτερο ζήτημα, που επίσης αναφύεται μέσα από αυτό τον ισχυρισμό των Εναγόντων, το οποίο και έλαβα υπόψη, είναι κατά πόσο μπορεί μία μητρική εταιρεία (στην προκείμενη περίπτωση η Εναγομένη 2) να καταστεί υπεύθυνη (χωρίς πραγματικά να είναι) για τις πράξεις ή τις παραλείψεις των θυγατρικών της εταιρειών (στην προκείμενη περίπτωση της Zebalos Enterprises Ltd) και δη, ποια τα κίνητρα και εσωτερικά ελατήρια ενός ενάγοντα να κινηθεί εναντίον της μητρικής, αντί της θυγατρικής, αυτής, εταιρείας, βασιζόμενος στο δόγμα της πληρεξουσιότητας / αντιπροσώπευσης, την νομική πτυχή του οποίου αναλύω στην συνέχεια. Κίνητρα οικονομικά, συνήθως φερεγγυότητας, ή καλύτερα, αφερεγγυότητας της θυγατρικής εταιρείας έρχονται στο προσκήνιο και επενεργούν εσωτερικά, οδηγώντας ένα διάδικο να επιδιώξει την αποκατάσταση του, ή την ανάκτηση θεραπείας, εναντίον μίας, οικονομικά, πιθανότερο πιο εύρωστης μητρικής εταιρείας, παρά της θυγατρικής της. Αναφέρω αυτά, χωρίς να προβαίνω σε εύρημα ότι τέτοια ήταν τα ελατήρια των Εναγόντων σε αυτές τις Αγωγές εγείροντας τις και εναντίον της Εναγομένης 2 - τέτοια μαρτυρία δεν έχω ενώπιον μου -, αλλά για να καταδείξω, γιατί αυτή η ασυνέπεια των ισχυρισμών τους, έχει ουσιαστική σημασία και καθιστά ακροασφαλές για το Δικαστήριο να βασιστεί στην μαρτυρία τους για να εξάξει τα συμπεράσματα του. Ειδικότερα, έχοντας υπόψη και τα εξής γεγονότα: (
2. i)ότι, ως διαφαίνεται και από την μαρτυρία του ΜΥ1, λειτουργού του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού, υπήρχε ο τρόπος, οι Ενάγοντες, με εύλογη έρευνα και δη, αποτεινόμενοι προς τον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, να ελάμβαναν γνώση[8] ποιος είχε την κατοχή και διαχείριση του Ξενοδοχείου κατά τον ουσιώδη χρόνο, και (
3. ii)ότι, ήταν γνωστή στους Ενάγοντες, η θέση της Εναγομένης 2 - ως προβλήθηκε μέσα από το δικόγραφο της έκθεσης υπεράσπισης της -, ότι, η επίδικη εργασία στο Ξενοδοχείο είχε ανατεθεί στους Ενάγοντες «από τρίτο πρόσωπο και/ή άλλη εταιρεία», και αυτοί, δεν είχαν επιδιώξει[9] να εξασφαλίσουν λεπτομέρειες ή και αποκάλυψη αναφορικά με αυτό τον ισχυρισμό της, που επιβαλλόταν, κατά την άποψη μου, λόγω αυτής της δικονομικής και ουσιαστικής, ως προέκυψε, ιδιαιτερότητας της υπόθεσης τους. β. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του Ενάγοντα 2 21. Οι ίδιες αντιφάσεις, ως προαναφέρθηκαν σε σχέση με την μαρτυρία του Ενάγοντα 1, παρατηρούνται και στην μαρτυρία του Ενάγοντα 2, που καθιστούν και την δική του μαρτυρία, αναξιόπιστη. Δεν κρίνω σκόπιμο να τις επαναλάβω. Αρκούν μόνο, κατά την άποψη μου, κάποιες επιπρόσθετες επισημάνσεις. 22. Ο Ενάγοντας 2, ενώ κατά την κυρίως εξέταση του είχε προβάλει τον ισχυρισμό, ότι, η ανάθεση της επίδικης εργασίας, τους είχε γίνει από την Εναγομένη 2, μέσω του κ. Χρίστου Χατζηαντωνίου, γεγονός για το οποίο είχε πληροφορηθεί από τον υιό του, Ενάγοντα 1, που είχε την ισχυριζόμενη επικοινωνία με το εν λόγω πρόσωπο, αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι, σχετική παράσταση, είχε γίνει από το εν λόγω πρόσωπο και στον ίδιο προσωπικά. Μάλιστα, ενώ κατά την κυρίως εξέταση του, φαίνεται να υποστήριζε ότι, όλα όσα είχαν, κατ' ισχυρισμών των Εναγόντων, διαδραματιστεί και αφορούσαν την ανάθεση της εργασίας στους Ενάγοντες από την Εναγομένη 2, είχαν γίνει μέσω του Ενάγοντα 1, ο οποίος, είχε όλες τις σχετικές επικοινωνίες με τον εν λόγω κ. Χρίστο Χατζηαντωνίου μέχρι και την ημερομηνία του επίδικου περιστατικού, με τον οποίο ήταν γνωστοί από παλαιότερα, αντεξαταζόμενος, ο Ενάγοντας 2, ισχυρίστηκε γεγονότα που δεν συνάδουν με την προαναφερόμενη μαρτυρία της κυρίως εξέτασης του. Ανέφερε δηλαδή, ότι, τον εν λόγω κ. Χρίστο Χατζηαντωνίου τον γνωρίζει προσωπικά, ότι, αυτός, του είχε προβεί προσωπικά σε παράσταση ότι ήταν εργοδοτούμενος της Εναγομένης 2 και ότι η Εναγομένη 2 διαχειριζόταν το Ξενοδοχείο και μάλιστα ότι, είχε ο ίδιος επισκεφτεί το εν λόγω πρόσωπο στα γραφεία της Εναγομένης 2 πριν το ατύχημα. 23. Η αναξιοπιστία των θέσεων του Ενάγοντα 2, ελέγχεται και από το γεγονός, ότι, αυτός, σύμφωνα με την μαρτυρία της ΜΥ4, της επιθεωρητού των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, από το έτος 2003, κατόπιν αιτήματος του, λαμβάνει σύνταξη από τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, έχοντας κριθεί κατά το 75% ανίκανος για εργασία[10]. Γεγονός, που, δεν συνάδει και ανατρέπει τον ισχυρισμό του, ότι, ένεκα του επίδικου συμβάντος έχει καταστεί ανίκανος στην εξάσκηση του επαγγέλματος του και δη, την οποιαδήποτε χειρωνακτική εργασία, καθώς επίσης και τον ισχυρισμό του ότι, πριν την 27/04/2010 ήταν ένα εύρωστο και υγειές άτομο[11]. Εδώ, πρέπει να σημειώσω ότι, δεν συμφωνώ με την εισήγηση του Ενάγοντα 2, ότι, η μαρτυρία της ΜΥ4, ως έχει προαναφερθεί, πρέπει να αποκλειστεί επειδή τα αναφερόμενα από αυτήν γεγονότα είναι εκτός των δικογραφημένων θέσεων της Εναγομένης 2, που παρουσίασε αυτήν, κατόπιν κλήσης της στο Δικαστήριο, ως μάρτυρα. Αρχική παρατήρηση μου, είναι, ότι, η μαρτυρία της ΜΥ4 δεν έχει αμφισβητηθεί από πλευράς Ενάγοντα 2, αφού αυτή δεν αντεξετάστηκε από πλευράς του, καθόλου. Τα δε αναφερόμενα από την μάρτυρα αυτή γεγονότα, που, ως διαφαίνεται και στην συνέχεια της απόφασης μου, την μαρτυρία της, την αποδέχομαι ως αξιόπιστη, συνάδουν απόλυτα με την θέση της Εναγομένης 2 της Έκθεσης Υπεράσπισης της, ότι, η κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα 2 δεν οφείλεται στο επίδικο συμβάν, αλλά σε προϋπάρχουσα, αυτού, κατάσταση[12]. Ως εκ τούτου, η μαρτυρία αυτή της ΜΥ4, είναι σχετική με τα επίδικα θέματα αυτής της υπόθεσης, που είναι και το ουσιαστικότερο στοιχείο για την παραδεκτότητα της. Σε συνέχεια των προαναφερομένων, σημειώνω περαιτέρω, ότι, η συνήγορος της Εναγομένης 2, αντεξετάζοντας τον Ενάγοντα 2, είχε υποβάλει σε αυτόν την προαναφερόμενη δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 2, ώστε αυτός, να είχε την ευκαιρία να δώσει την δική του εκδοχή ως προς αυτήν. Στην οποία μάλιστα τοποθετήθηκε, αρνούμενος την. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να παραπονείται ο Ενάγοντας 2 ότι δεν είχε την ευκαιρία να αντικρούσει αυτή την θέση. Με την σχετική υποβολή της θέσης αυτής της Εναγομένης 2 στον Ενάγοντα 2 κατά την αντεξέταση του, έστω και γενικά, το δικογραφημένο αυτό ζήτημα κατέστη επίδικο και ο σχετικός ισχυρισμός της Ενάγουσας 2 περί του εν λόγω γεγονότος, κανονικά απεδείχθη εν συνεχεία, κατά την παρουσίαση της υπόθεσης της, με την μαρτυρία της ΜΥ4[v]. Άλλωστε, η μαρτυρία αυτή της ΜΥ4, είναι η πιο ανεξάρτητη μαρτυρία που θα μπορούσε υπό τις περιστάσεις να παρουσιαστεί, μέσα από την οποία, ο Ενάγοντας 2, θα μπορούσε, αντεξετάζοντας την, να αντλήσει και τα όποια τέτοια στοιχεία θα μπορούσαν να δώσουν και την όποια απάντηση ή αναγκαία διευκρίνηση στο γεγονός που η ΜΥ4 κλήθηκε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο από πλευράς Εναγομένης 2, προς όφελος του. Παρά τούτο, ο Ενάγοντας 2, επέλεξε να μην αντεξετάσει ή διερευνήσει, κατά τον οποιοδήποτε τρόπο, την μαρτυρία της. γ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας των Δρ. Χρίστου Φιλίππου, ΜΕ και Δρ. Μιχάλη Πηλαβάκη, ΜΥ3 24. Ο ΜΥ3, μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Ο μάρτυρας αυτός, απαντούσε σε όλες τις ερωτήσεις με σαφήνεια και χωρίς υπεκφυγές. Δικαιολογούσε από επιστημονικής άποψης όλες τις απαντήσεις του και ως εκ τούτου, βρίσκω πως, στο Δικαστήριο, παρουσίασε την πραγματική εικόνα γύρω από την κατάσταση της υγείας του Ενάγοντα. Σταθερό οδηγό για την εξέταση της μαρτυρίας του ΜΥ3 (όπως και της μαρτυρίας του ΜΕ), αποτέλεσαν τα αποτελέσματα εξέτασης του Ενάγοντα 1 από μαγνητικό τομογράφο και οι ακτινολογικές εξετάσεις του, Τεκμήρια ΦΧ1, ΦΧ2 και ΦΧ3, που ο ίδιος ο Ενάγοντας 2 παρουσίασε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της υπόθεσης του. Ο ΜΥ3, παραπέμποντας τόσο στα αποτελέσματα εξέτασης του Ενάγοντα 1 από μαγνητικό τομογράφο, Τεκμήριο ΦΧ1, που διενεργήθηκε την ίδια ημέρα που επισυνέβη το επίδικο συμβάν, όσο και στην ακτινογραφία, Τεκμήριο ΦΧ2, στην οποία προέβη ο Ενάγοντας 2 σε σχέση με την σπονδυλική του στήλη το έτος 2014, υποστήριξε ότι, το κάταγμα που υπέστη ο Ενάγοντας 2, είναι απλό εκ κάμψεως του πρόσθιου μέρους του σπονδυλικού σώματος (του 7ου θωρακικού), το οποίο χαρακτηρίζεται σταθερό και χωρίς νευρολογικά αντικειμενικά ευρήματα. Αυτό, προκάλεσε μικρή, έως και 20%, μείωση του ύψους της πρόσθιας επιφάνειας του εν λόγω σπονδυλικού σώματος, χωρίς όμως να προκαλέσει διαταραχή της μηχανικής σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης. Το εν λόγω τραύμα, υποστήριξε, δεν είχε αυτή την επίπτωση, - δηλαδή, την διαταραχή της μηχανικής σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης - καθότι, δεν διατάραξε τα οπίσθια στοιχεία της σπονδυλικής στήλης, όπως το οστικό κανάλι και τις αποφυσιακές αρθρώσεις. Από αυτό, δεν αναμένεται να αναπτυχθούν τοπικά μετατραυματικές σπονδυλοαρθιτικές αλλοιώσεις, γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται και από την ακτινογραφία, Τεκμήριο ΦΧ2. Προς τεκμηρίωση αυτού του ισχυρισμού, ο ΜΥ3, με παρέπεμψε στο σύγγραμμα Fracture and Joint Injuries των Watson-Jones, 5η έκδοση και δη στην σελίδα 803, όπου τα εκεί αναφερόμενα τεκμηριώνουν και ενισχύουν την μαρτυρία του. Εκεί, με παραπομπή στην εικόνα 24.8, που πρέπει να σημειωθεί ότι απεικονίζει αλλοίωση σπονδυλικού σώματος σπονδυλικής στήλης, ως αυτή του Ενάγοντα 2 που παρουσιάζει, ως βρίσκω, το Τεκμήριο ΦΧ1, κάτω από τον τίτλο «Flexion Injuries», αναφέρεται: «These occur most commonly as the result of forced flexion of the spine when the individual is least prepared for it or least able to resist it. If the posterior ligament complex remains intact then the violence is expended on the vertebral bodies so that one or more vertebral bodies are forced into their own substance, producing a wedge-like deformity of the anterior halves. The anterior vertical depth is reduced by up to a half but the posterior vertical depth remains unchanged. This type of fracture can occur in any region below C2. It is particularly common in the thoracic spine. In normal persons it is caused by a force which must be considerable. In osteoporosis it is common fracture and is produced by very little force. Since the articular processes and posterior ligaments are intact the injury is stable. Further displacement will not occur unless the spine is subjected to greater violence than that which caused the fracture». 25. Εδώ, αξίζει να σημειωθεί, ότι, και ο ΜΕ, μαρτυρώντας στο Δικαστήριο, ισχυρίστηκε ότι η πτώση του Ενάγοντα 2 προκάλεσε μείωση του ύψους της επιφάνειας του 7ου θωρακικού σπονδυλικού σώματος, δίδοντας του μία σφηνοειδή μορφή. Η δική του όμως, διαφορετική εν προκειμένω, ως εντοπίζω, θέση, ήταν ότι, η μείωση της επιφάνειας του εν λόγω θωρακικού σώματος, δεν αφορά μόνο την πρόσθια επιφάνεια του, αλλά και το οπίσθιο κάθετο βάθος αυτής, το οποίο δεν παρέμεινε αμετάβλητο, αλλά και σε αυτό προκλήθηκε σφηνοειδής παραμόρφωση. Αποτέλεσμα αυτού, ήταν ο επηρεασμός της μηχανικής των σπονδυλικών αρθρώσεων («facet joints») (άνω και κάτω του επηρεασμένου θωρακικού σπονδύλου), συνεπεία του οποίου είναι η δημιουργία τοπικά φλεγμονής και πόνου. Ο οργανισμός του Ενάγοντα 2, υποστηρίζει, δρώντας αμυντικά, μεταφέρει άλατα ασβεστίου ώστε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, γεγονός που δυσχεραίνει περισσότερο την κατάσταση, αφού αυτό έχει, ως αποτέλεσμα, την δημιουργία μετατραυματικής αρθρίτιδας από την συσσώρευση των αλάτων ασβεστίου. Η φλεγμονή που δημιουργείται, έχει ως αποτέλεσμα την σύσπαση μυών άνωθεν και κάτωθεν του κατάγματος και τον περιορισμό της κινητικότητας της σπονδυλικής στήλης. Η κατάσταση αυτή, είναι, πλέον μόνιμη και με την πάροδο του χρόνου μπορεί μόνο να χειροτερέψει. Θα αναγκάσει, δε, τον Ενάγοντα 2, να υποβάλλεται σε διάφορες θεραπείες για να ανακουφιστεί, όπως π. χ. με την λήψη ειδικών φαρμάκων. Η δημιουργία μετατραυματικής αρθρίτιδας από την συσσώρευση των αλάτων ασβεστίου στον Ενάγοντα 2 είναι ήδη γεγονός, ως υποστήριξε, και έχει δημιουργήσει παραμόρφωση της, δηλαδή σκολίωση. Παρέπεμψε προς τούτου στο Τεκμήριο ΦΧ2. 26. Δεν θα αποδεχθώ την μαρτυρία του ΜΕ, γιατί κρίνω ακροασφαλές να βασιστώ σε αυτή. Κατ' αρχήν, δεν διαπιστώνω το εύρημα του ΜΕ περί μείωσης, τόσο της πρόσθιας, όσο και της οπίσθιας επιφάνειας του 7ου θωρακικού σώματος της σπονδυλικής στήλης του Ενάγοντα, στα Τεκμήρια ΦΧ1 και ΦΧ2. Βρίσκω, βάσει του τι και ο ίδιος μπορώ να διακρίνω από τα τεκμήρια αυτά, ότι, δεν φαίνεται να παρουσιάζεται μείωση του οπίσθιου μέρους της επιφάνειας του εν λόγω σπονδυλικού σώματος, ή διαταραχή των οπίσθιων στοιχείων της σπονδυλικής στήλης, υιοθετώντας, ως εκ τούτου, την μαρτυρία του ΜΥ3, η οποία έχει τεκμηριωθεί και υποστηριχθεί και από τα αναφερόμενα του προαναφερόμενου συγγράμματος. Επίσης, δεν βρίσκω πως δικαιολογείται ή συνδέεται με τον τραυματισμό της σπονδυλικής στήλης του Ενάγοντα 2, ως τον παρουσίασε στο Δικαστήριο ο ΜΕ, με την σκολίωση της που ισχυρίστηκε ότι εντοπίζει. Όπως ο ίδιος ο ΜΕ την επεξήγησε, ως ιατρική κατάσταση, δεν βρίσκω πως μπορεί να συνδέεται με το τραυματισμό του Ενάγοντα 2. Εν προκειμένω, βρίσκω την εισήγηση του ΜΥ3 πιο λογική, ότι δεν συνδέεται με το επίδικο συμβάν. 27. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ3 στο σύνολό της, κρίνοντας την ειλικρινή και αξιόπιστη. Προβαίνω, δε, βάσει αυτής, και στα ανάλογα, σύμφωνα με τα επίδικα θέματα, ευρήματα. Ταυτόχρονα, δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ, την οποία απορρίπτω για τους λόγους που έχουν προαναφερθεί. δ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Μόδεστου Οικονόμου, ΜΥ1 28. Αξιολογώντας την μαρτυρία του ΜΥ1, καταλήγω, ότι, αυτή, ήταν σαφής και θετική. Η μαρτυρία του, περιορίστηκε σε γεγονότα τα οποία, λόγω της θέσης και των καθηκόντων του στον Κυπριακό Οργανισμό Τουρισμού, μπορούσε να γνωρίζει σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα. Βασίστηκε σε γεγονότα για τα οποία είχε ιδία γνώση και από πληροφόρηση που ο ίδιος άντλησε από το σχετικό αρχείο του οργανισμού. Ας σημειωθεί επίσης εδώ, ότι η μαρτυρία του, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Εναγόντων - ουσιαστικά, είχαν υποβληθεί σε αυτόν ερωτήσεις διευκρινιστικές, που περισσότερο αποσκοπούσαν στην παρουσίαση μαρτυρίας προς όφελος των Εναγόντων - και παρέμεινε αναντίλεκτη. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ1 στο σύνολό της, κρίνοντας την ειλικρινή και αξιόπιστη. Προβαίνω, δε, βάσει αυτής, και στα ανάλογα, σύμφωνα με τα επίδικα θέματα, ευρήματα. ε. Αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Αναστασίας Τσόκκου, ΜΥ2 29. Αξιολογώντας την μαρτυρία της ΜΥ2, καταλήγω, ότι, αυτή, ήταν σαφής και θετική. Τα όσα από πλευράς γεγονότων υποστήριξε στο Δικαστήριο, δεν ανατράπηκαν από οποιαδήποτε αντίφαση που να προέκυψε στην μαρτυρία της, κατά την αντεξέταση της. Η ΜΥ2, εξ αρχής και σταθερά, καθ' όλη την διάρκεια της μαρτυρίας της, ήταν σταθερή στον ισχυρισμό της, ότι, η Εναγομένη 2, δεν είχε εμπλοκή με την ανάθεση της επίδικης εργασίας στους Ενάγοντες, επειδή: (
4. i)ο εν λόγω κ. Χρίστος Χατζηαντωνίου, δεν ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο του επίδικου περιστατικού, υπάλληλος της Εναγομένης 2, αλλά της εταιρείας Α. Tsokkos Developers Ltd, και (
5. ii)γιατί υπεύθυνη για την λειτουργία και διαχείριση του Ξενοδοχείου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν η εταιρεία Zebalos Enterprises Ltd. Παράλληλα επεξήγησε και πως ο όμιλος εταιρειών «Τσόκκος» λειτουργεί. Αυτή της η μαρτυρία, ενώ δεν έχει, ως έχω προαναφέρει ανατραπεί κατά τον οποιονδήποτε τρόπο από την αντεξέταση της, υποστηρίζεται και από την μαρτυρία των ΜΥ1, ΜΥ4 και ΜΥ5 - την μαρτυρία των οποίων, ως καταλήγω σε αυτή την απόφαση μου, αποδέχομαι στην ολότητα της -, καθώς επίσης και από την έγγραφη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, τόσο από την ίδια την ΜΥ2, όσο και από τους προαναφερόμενους μάρτυρες ΜΥ1, ΜΥ4 και ΜΥ5. Σχετικά εν προκειμένω, είναι τα Τεκμήρια ΜΟ1, ΜΟ2, ΜΟ3, ΜΟ4, ΜΟ7, ΑΤ1, ΑΤ2, ΑΤ3,ΜΓ1, ΜΓ2, ΧΣ1 και ΧΣ2. ζ. Αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Μαρίτσας Γερολέμου, ΜΥ4 30. Αξιολογώντας την μαρτυρία της ΜΥ4, καταλήγω, ότι, αυτή, ήταν σαφής και θετική. Η μαρτυρία της, περιορίστηκε σε γεγονότα τα οποία, λόγω της θέσης και των καθηκόντων της στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, μπορούσε να γνωρίζει σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα και βάσει γεγονότων που είχε ιδία γνώση και από πληροφόρηση που η ίδια άντλησε από το σχετικό αρχείο του τμήματος της. Ας σημειωθεί επίσης εδώ, ότι η μαρτυρία της, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Εναγόντων και παρέμεινε αναντίλεκτη. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΥ4 στο σύνολό της, κρίνοντας την ειλικρινή και αξιόπιστη. Προβαίνω, δε, βάσει αυτής, και στα ανάλογα, σύμφωνα με τα επίδικα θέματα, ευρήματα. η. Αξιολόγηση της μαρτυρίας του κ. Χρίστου Σταυρινίδη, ΜΥ5 31. Αξιολογώντας την μαρτυρία του ΜΥ5, καταλήγω, ότι, αυτή, ήταν σαφής και θετική. Η μαρτυρία του, περιορίστηκε σε γεγονότα τα οποία, λόγω της θέσης και των καθηκόντων του στην Εναγόμενη 2, μπορούσε να γνωρίζει σε ότι αφορά τα επίδικα γεγονότα και βάσει γεγονότων που είχε ιδία γνώση. Ας σημειωθεί επίσης εδώ, ότι, η μαρτυρία του, δεν αμφισβητήθηκε από πλευράς Εναγόντων - ουσιαστικά, είχαν υποβληθεί σε αυτόν ερωτήσεις, που περισσότερο αποσκοπούσαν στην διερεύνηση γεγονότων προς υποστήριξη θέσεων των Εναγόντων, στα οποία ο μάρτυρας δεν αναφέρθηκε στην κυρίως εξέταση του - και παρέμεινε αναντίλεκτη. Κατ' ακολουθίαν της πιο πάνω αξιολόγησης, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ5 στο σύνολό της, κρίνοντας την ειλικρινή και αξιόπιστη. Προβαίνω, δε, βάσει αυτής, και στα ανάλογα, σύμφωνα με τα επίδικα θέματα, ευρήματα. [Θ]. ΕΥΡΗΜΑΤΑ 32. Τα ακόλουθα, αποτελούν τα βασικά ευρήματα μου ως προς τα επίδικα γεγονότα, που έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου (λαμβανομένων υπόψη και των παραδεκτών ή/και μη αμφισβητούμενων γεγονότων): i. Την 27/04/2010, οι Ενάγοντες, είχαν τραυματιστεί, κατά την διάρκεια εκτέλεσης εργασίας που είχε ανατεθεί, - κατόπιν συμφωνίας -, σε εταιρεία με την οποία σχετίζονται, από τον κάτοχο και διαχειριστή του Ξενοδοχείου. ii. Ο Ενάγοντας 1, υπέστη διάστρεμμα δεξιού καρπού και κάκωση δεξιού άκρου. Οίδημα και άλγος, προκάλεσαν στα δάκτυλα και στο χέρι του, περιορισμό κινήσεων. Έγινε επίδεση του χεριού του Ενάγοντα 1 και του χορηγήθηκαν αναλγητικά. Του χορηγήθηκε αναρρωτική άδεια από τον θεράποντα ιατρό του, για περίοδο ενός μηνός, κατά την διάρκεια της οποίας αποθεραπεύτηκε πλήρως. iii. Ο Ενάγοντας 2, υπέστη ένα απλό εκ κάμψεως κάταγμα, του πρόσθιου μέρους του σπονδυλικού σώματος του 7ου θωρακικού σπονδύλου, που αν και προκάλεσε μικρή έως και 20% μείωση του ύψους της πρόσθιας επιφάνειας του, ήταν σταθερό χωρίς νευρολογικά ευρήματα ή διαταραχή της μηχανικής σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης, χωρίς μετατραυματικές σπονδυλοαρθρώσεις και χωρίς κατάλοιπα. Είχε παραμείνει για περίοδο έξι μηνών με αναρρωτική άδεια του θεράποντος ιατρού του. Αντιμετωπίστηκε αρχικά με την παραμονή του στο κρεβάτι και προοδευτικά με κινητοποίηση, λαμβάνοντας συγχρόνως αναλγητικά. Δεν διαταράχθηκε η εμβιομηχανική της σπονδυλικής στήλης του Ενάγοντα 2 και δεν κατέστη ανίκανος για χειρονακτική εργασία συνεπεία του επίδικου συμβάντος. Βαθμό περιοδικής ενόχλησης είναι δυνατό να έχει μέχρι και σήμερα, πιθανόν και στο μέλλον, σε σχέση με βαριές χειρονακτικές εργασίες που απαιτούν σκύψιμο και ανύψωση βαρέων αντικειμένων, ενόχληση όμως που μπορεί να αντιμετωπιστεί με την λήψη αναλγητικών φαρμάκων. Ο Ενάγοντας 2, είχε συνολικά €710 πραγματικά έξοδα, σχετιζόμενα με την προαναφερόμενη θεραπεία του και την υπόθεση αυτή, τα οποία υπέστη συνεπεία αυτού του δυστυχήματος. iv. Κατά την ημερομηνία του ατυχήματος, οι Ενάγοντες, είχαν εισόδημα από εργασία, όχι σταθερό, το οποίο όμως δεν διαπιστώνεται. v. Η συμφωνία για την εκτέλεση της εργασίας με τον κάτοχο και διαχειριστή του Ξενοδοχείου, έγινε μέσω κάποιου φυσικού προσώπου. Αυτό το φυσικό πρόσωπο, δεν προέβη, ρητά, σε παράσταση, κατά την ανάθεση της εργασίας, ότι ενεργούσε για την Εναγομένη 2. vi. Κάτοχος και διαχειριστής του Ξενοδοχείου, είναι η εταιρεία Zebalos Enterprises Ltd, η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Εναγομένης 2. vii. Ο κ. Χρίστος Χατζηανατωνίου, είναι εργοδοτούμενος της A. Tsokkos Developers Ltd, επίσης θυγατρική εταιρεία της Εναγομένης 2. viii. Η Εναγομένη 2, δεν είχε καμία εμπλοκή σε αυτή την υπόθεση. ix. Η Εναγομένη 1, επίσης δεν είχε καμία εμπλοκή σε αυτή την υπόθεση. Είναι η ιδιοκτήτης του Ξενοδοχείου, η οποία όμως δεν κατέχει ή διαχειρίζεται αυτό και δη, δεν κατείχε το Ξενοδοχείο, κατά το έτος 2010 που επισυνέβη το ατύχημα. [Ι]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ, ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ α. Αμέλεια 33. Η αγωγή των Εναγόντων, έχει ως νομική βάση το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Η αμέλεια διέπεται από το Άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 (στο εξής καλούμενος «Κεφ. 148») που κωδικοποιεί, όχι όμως εξαντλητικά το αγγλικό κοινοδίκαιο το οποίο τυγχάνει εφαρμογής στην Κύπρο βάσει του Άρθρου 29