← Κύπρος

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πορων και Περιβάλλοντος (Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων) διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατία

Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πορων και Περιβάλλοντος (Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων) διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Κυριακίδης, Αρ. Αγωγής 1640/2013, 30/11/2015 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2015:A89 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον Ξ. Ξενοφώντος, προσωρ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1640/2013 Μεταξύ: Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πορων και Περιβάλλοντος (Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων) διά του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγόντων -και- Κυριακίδης XXXXX Εναγόμενου Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία 30/11/2015 Εμφανίσεις: 1.κα Καλλίσιη για Ενάγοντες (για G.KOUZALIS LLC) 2. κ. Σκορδής για Εναγομένους (για Π.Αγγελίδης & Σια Δ.Ε.Π.Ε.) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εναντίον του Αιτητή, εκδόθηκε στις 14/5/2014, απόφαση ερήμην για ποσό €277,67 με τόκο 8% από 16/12/2013 μέχρι πλήρους εξόφλησης πλέον € 160 δικηγορικά έξοδα και έξοδα επίδοσης. Με αίτηση ημερομηνίας 6/10/2015 ζητείται ο παραμερισμός και/ή ακύρωσή της. Η αίτηση στηρίζεται σε Ένορκο Δήλωση του Εναγομένου, με την οποίαν αναφέρει ότι όταν του επιδόθηκε η κλήση για την αγωγή από δικαστικό επιδότη επισκέφθηκε τη Γενική Εισαγγελία και ζήτησε να του δοθούν τα σχετικά τεκμήρια και να μην προχωρήσει η διαδικασία. Ως περαιτέρω ισχυρίζεται, του δόθηκε υπόσχεση ότι θα του δίνονταν τεκμήρια και αποδείξεις για την αγωγή η οποία δεν θα προχωρούσε μέχρι να του δίδονταν. Ήσυχος, θεώρησε ότι η διαδικασία δεν θα προχωρούσε μέχρι να του τα δώσουν, μέχρι που έλαβε από δικαστικό επιδότη την απόφαση ημερομηνίας 12/5/2014, ενώ ακόμη περίμενε απάντηση από τη Γενική Εισαγγελία που του είχε υποσχεθεί ότι η διαδικασία δεν θα προχωρούσε.Στις 15/7/2014 του επιδόθηκε αίτηση ημερομηνίας 15/7/2014 για έρευνα της οικονομικής του κατάστασης ως προς το κατά πόσον μπορεί να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος εναντίον του. Ως περαιτέρω αναφέρει, προφανώς για να δείξει ότι έχει κάποια υπεράσπιση που θέλει να προβάλει, για την περίοδο 01/01/2002 μέχρι 31/12/2008 που αφορά η αγωγή, ουδέποτε εξυπηρετήθηκε από το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων και δεν οφείλει οιοδήποτε ποσό σε αυτούς. Ως περαιτέρω αναφέρει για παροχή νερού, ως επίσης και ανακυκλωμένου νερού για τους εν λόγω σκοπούς, πρέπει να υπάρχει αίτηση που να ζητά την παροχή της, επιστολή που να εγκρίνει την αίτηση, συμφωνία για παροχή ανακυκλωμένου νερού σε ιδιόκτητο χώρο, ημερομηνία τοποθέτησης μετρητή στο όνομα του αιτητή με αριθμό του μετρητή και χρέωση για τον εν λόγω μετρητή και εγκατάσταση του η οποία πρέπει να προεξοφληθεί πριν την εγκατάστασή του. Τα στοιχεία που απαιτούνται, κατά τον ίδιο, απουσιάζουν παντελώς, καθότι ουδέποτε προέβηκε σε τέτοια αίτηση προς το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων ή στο Συμβούλιο Αποχετεύσεως Παραλιμνίου και εξου και δεν υπάρχουν τα πιο πάνω. Ουδέποτε στάληκε λογαριασμός στο όνομά του για τα πιο πάνω και αν στάληκε επιστολή, στάληκε με ψευδή στοιχεία των λειτουργών των πιο πάνω Τμημάτων. Εξ' ου και κατέθεσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων της Επαρχιακής Διεύθυνσης Λάρνακας ότι οι ενόρκως δηλούντες στα πλαίσια της αγωγής κατέθεσαν ψευδώς. Επισυνάπτει δε στην Ένορκό του Δήλωση, ως Τεκμήρια Α και Β, ενημερωτική επιστολή 8/4/2015 προς τους Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης από την Επαρχιακή Αστυνομική Διεύθυνση Λάρνακας, ότι το Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας» διερευνά υπόθεση σχετικά με αδίκημα Δόσης Ψευδούς Όρκου, το οποίο διαπράχθηκε κατά την αγωγή 1640/2013 που έχει εκδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου το οποίο συνεδρίαζε στη Λάρνακα» (Τεκμήριο Α) και βεβαίωση από τον Υπεύθυνο του Τμήματος Μικροπαραβάσεων της Επαρχιακής Αστυνομικής Διεύθυνσης Λάρνακας ότι έγινε από τον Ευδόκιο Κυριακίδη στις 12/3/15 η σχετική καταγγελία. Πρέπει εδώ να επισημάνω, ότι η αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 6/10/2015, μετά από πολλές αναβολές της αίτησης έρευνας 15/7/2014 και αφού επαναορίστηκε η εν λόγω αίτηση, όταν ήταν ορισμένη στις 28/9/2015, για Οικονομική Εξέταση στις 6/10/2015, με την επισήμανση του Δικαστηρίου ότι όριζε την υπόθεση για Οικονομική Εξέταση (απορρίπτοντας το αίτημα να οριστεί για Οδηγίες γιατί εκκρεμούσε καταγγελία στην Αστυνομία) επισημαίνοντας στους δύο δικηγόρους των διαδίκων ότι «υπάρχει εκδοθείσα απόφαση, για την οποία δεν ζητήθηκε ουδέποτε παραμερισμός.». Η εν λόγω επισήμανση βεβαίως έγινε στα πλαίσια των Οδηγιών που έδωσε το Δικαστήριο για ορισμό της αίτησης έρευνας για Οικονομική Εξέταση και όχι για Οδηγίες ως ζητήθηκε. Ως Δικαστές έχουμε καθήκον, να διεκπεραιώνουμε τάχιστα τις υποθέσεις και αιτήσεις που μας ανατίθενται, κατανοώντας βεβαίως τις θέσεις ή τις ιδιαιτερότητες κάθε υπόθεσης και αίτησης, αλλά εντός των πλαισίων του εν λόγω συνταγματικού μας καθήκοντος για εκδίκαση υποθέσεων εντός εύλογου χρόνου. Οφείλω να αναφέρω τα πιο πάνω, που προκύπτουν άλλωστε και από το φάκελο του Δικαστηρίου, γιατί κρίνω ότι έχουν σχέση και με το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης. Καθοριστικό παραμένει, ως θα αναλυθεί και κατωτέρω, ότι η αίτηση καταχωρήθηκε στις 6/10/2015, όταν και η αίτηση έρευνας είχε οριστεί εκ νέου για οικονομική εξέταση του Καθ'ου η Αίτηση. Με Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, οι Ενάγοντες ενίστανται στην εν λόγω αίτηση, προβάλλοντας 16 λόγους αίτησης, οι οποίοι περιληπτικά είναι: ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, ότι είναι κακόπιστη, αποσκοπώντας σε καθυστέρηση και κωλυσιεργία, ότι καταχωρήθηκε καθυστερημένα, είναι ελλιπής και γίνεται κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας χωρίς ορθή νομική βάση, ότι δεν καταδείχθηκε κάποιος ικανοποιητικός λόγος για να δικαιολογείται η καθυστέρηση, ότι προβάλλονται ψευδείς και ανυπόστατοι ισχυρισμοί από τον Εναγόμενο, ότι δεν δικαιολογείται ικανοποιητικά η παράλειψη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης, ότι αποκρύπτονται ουσιώδη και βασικά γεγονότα με σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου και ιδιαίτερα ότι οι δικηγόροι των Εναγόντων ενημέρωσαν τον Ενάγοντα ότι έπρεπε να διορίσει δικηγόρο εντός της προβλεπόμενης στους Θεσμούς προθεσμίας, ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως καλή ή/και συζητήσιμη υπεράσπιση και ότι τα όσα αναφέρει στην Ένορκό του Δήλωση ο Αιτητής είναι προϊόν δεύτερης σκέψης, ότι ακύρωση της απόφασης δεν θα συμβάλει στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης, ότι η αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για παραμερισμό της απόφασης και θα πρέπει να απορριφθεί, ότι αποτελεί προσπάθεια του Εναγομένου να αιτιολογήσει την έλλειψη ενδιαφέροντος για τις υποχρεώσεις του η οποία και προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου, ότι οι Ενάγοντες ενήργησαν νόμιμα και ακύρωση θα τους προκαλέσει ζημία εμποδίζοντάς τους να εισπράξουν το λαβείν τους και ότι ο Ενάγων εμποδίζεται εκ της συμπεριφοράς του να προωθεί την αίτηση, εφόσον μάλιστα είχε λάβει γνώση της διαδικασίας. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση του κ. Βάσου Μαύρου, λειτουργού του Τμήματος Αναπτύξεως Υδάτων του Υπουργείου Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, με την οποιαν ουσιαστικά απορρίπτονται οι ισχυρισμοί του Εναγομένου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όλο το περιεχόμενό της. Έχω αναγνώσει πολύ προσεκτικά την Αίτηση, την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, έχω διεξέλεθει το περιεχόμενο του ενώπίον μου φακέλου της υπόθεσης κι έχω λάβει υπόψη μου όλα τα επιχειρήματα και θέσεις που θέτουν τα μέρη. Με δεδομένο ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε το παράτυπο είτε σε σχέση με την επίδοση είτε σε σχέση με την έκδοση της απόφασης, το υπερβολικά αλλά και αδικαιολόγητα καθυστερημένο της αίτησης, προδικάζει το αποτέλεσμά της, χωρίς να καθίσταται αναγκαίο να εξαχθούν κάποια ειδικά ευρήματα γεγονότων ή να εξεταστεί οτιδήποτε περαιτέρω, είτε σε σχέση με τους Λόγους Ένστασης, είτε σε σχέση με το εάν τα γεγονότα που αναφέρονται ως πιθανή υπεράσπιση στοιχειοθετούν καλή ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Είναι καθιερωμένη η αρχή ότι όταν η αργοπορία ενός μέρους που επιζητεί τον παραμερισμό απόφασης, είναι ασυγχώρητη γιατί είναι περιφρονητική στη δικαστική διαδικασία ή στα δικαιώματα του αντίδίκου, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αρνηθεί να παραμερίσει απόφαση, ακόμη κι όταν τίθεται καλή και συζητήσιμη υπεράσπιση. Στην υπόθεση Ανδρέας Λυσιώτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας

(2000)1 Α.Α.Δ. 364, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Την έγκριση της παρούσας αίτησης θα ακολουθήσει αίτημα για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του εφεσείοντα. Θεωρούμε, επομένως, πως τυγχάνουν εφαρμογής τα νομολογηθέντα σε παρόμοιες διαδικασίες αναφορικά με την αργοπορία. Η θεμελιακή απόφαση είναι η Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204. Το θέμα τέθηκε ως εξής στη σελ. 210: "Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπιση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης: Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελει απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. .................................. .................................................. ...... Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση." Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην Mine & Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 26. ΄Εχει επισημανθεί ότι η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Το γεγονός πως ένας αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση, δεν συνιστά δικαιολογία. Ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί (Βλ. και Milouca Motor Trading Ltd ν. Κούρτης, Πολιτική ΄Εφεση 9686/8.8.97). Στη Μουγής ν. Σπανούδη, Πολιτική ΄Εφεση 8942/25.9.96 ο εφεσείων είχε αποταθεί για παραμερισμό της απόφασης 38 μήνες μετά την έκδοση της. Το σχετικό αίτημα είχε εξεταστεί και από τη σκοπιά του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Μετά την παράθεση του πιο πάνω αποσπάσματος από τη Phylactou (πιο πάνω) το Δικαστήριο συνέχισε ως εξής: "Ο παράγοντας της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης που μνημονεύεται στη Phylactou (πιο πάνω) πηγάζει από ρητή συνταγματική επιταγή. Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος το οποίο ορίζει ότι 'έκαστος, κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ... δικαιούται ανεπηρεάστου δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου ...'. ΄Εχει δε νομολογηθεί ότι το καθήκον για την εξασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 βαρύνει τις δικαστικές αρχές (Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203, 222, Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. 257, Re Μαγκάκης, Αίτηση 161/90, 6.12.90, Re Παπανικολάου
(1991)1 Α.Α.Δ. 152). Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί ότι η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας(Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 Α.Α.Δ. 984, 988). Στον τομέα αυτό η νομολογία μας είναι ταυτόσιμη με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις (Stogmuller v. Austria, Series A, Publications of the European Court of Human Rights, 1969, σελ. 40). Η διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της (H. v. France, Series A, 162-A, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 58
(1989)). Παρόλο ότι μπορεί να λεχθεί ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι αυτό δεν απαλλάσσει τα δικαστήρια από την ευθύνη να διασφαλίσουν συμμόρφωση με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Union Alimentaria Sanders SA v. Spain, Series A, 157, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989)). .................................. .................................................. ............ Περαιτέρω, ο εφεσείων δεν έχει εξηγήσει με οποιοδήποτε τρόπο την καθυστέρηση του και την αδράνεια του, παρά τα διαβήματα που είχε λάβει ο εφεσίβλητος για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Θεωρούμε ότι η διαγωγή του εφεσείοντα, λεπτομέρειες της οποίας φαίνονται πιο πάνω, αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Επανάνοιγμα της υπόθεσης λαμβανομένης υπόψη της καθυστέρησης στην καταχώρηση της αιτήσεως και της όλης διαγωγής του εφεσείοντα, θα αποτελούσε μέτρο υπονόμευσης της απονομής της δικαιοσύνης και της ανάγκης για ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Περαιτέρω, θα παραβίαζε το συνταγματικό δικαίωμα του αντιδίκου για εκδίκαση της υπόθεσης του μέσα σε εύλογο χρόνο, θα έθετε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία των θεσμών της απονομής της δικαιοσύνης και θα τους εξέθετε σε χλευασμό. Δεν έχουμε εντοπίσει οποιοδήποτε σφάλμα στον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου και η έφεση πρέπει να απορριφθεί." Τόσο μεγάλη καθυστέρηση στην καταχώρηση αίτησης παραμερισμού, δηλαδή σχεδόν 1½ χρόνο μετά την έκδοση της απόφασης (12/05/2014) αλλά και καταχώρησή της όταν το Δικαστήριο αποφάσιζε ότι θα όριζε την αίτηση έρευνας ημερομηνίας 15/07/2014 για Οικονομική Εξέταση αντί για Οδηγίες, στοιχειοθετούν τέτοια περιφρόνηση της διαδικασίας εκ μέρους του Εναγομένου και τέτοια αδικαιολόγητη παράλειψή του να ακολουθήσει τα ενδεδειγμένα δικονομικά μέτρα, που η αίτησή του είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, ακόμη και αν κρινόταν ότι έχει καλή και συζητήσιμη υπεράσπιση -κάτι το οποίο θεωρώ περιττό να αποφασίσω, με δεδομένο το λόγο για τον οποίον η Αίτηση αποτυγχάνει-. Η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Εναγομένου-Αιτητή και υπέρ των Εναγόντων, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. .......................................................... Ξενής Ξενοφώντος Προσωρινός Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.