ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤAΙΡΕΙΑ TRICOR LIMITED, Αίτηση Εταιρείας (Petition) Αρ.: 310/13, 13/1/2016

(1)(α), 209 - 210, 211(ε)(στ), 212(γ), 213 - 226, 228 - 260, 298 - 333 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμούς του 1933 -1999, στις γενικές αρχές του Νόμου και των κανόνων της επιείκιας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η εκκαθάριση της εταιρείας αναφέρονται στο σώμα της αίτησης εκκαθάρισης και στηρίζονται σε ισχυρισμούς γεγονότων που παρατίθενται στην ένορκη δήλωση, ημερ. 25.4.2015, της κας Αντριάνας Θεμιστοκλέους, Λογίστριας, η οποία δηλώνει ότι είναι εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπος της Αιτήτριας εταιρείας. Κατ' ουσίαν, επιζητείται η εκκαθάριση της Καθ' ης εταιρείας επί τω ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της (βλ. παρα. 10 της αίτησης και, αντίστοιχα την παρα. 9 της Ε/Δ της κας Θεμιστοκλέους). Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι꞉ · (βλ. παρα. 1 της αίτησης) - Η Καθ' ης εταιρεία συστάθηκε στις 29.7.1977 ως ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με αρ. εγγραφής ΗΕ

1. · (βλ. παρα. 2 της αίτησης) - Το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας βρίσκεται στην οδό Μετοχίου 49, ORPHIL COURT, 3ος όροφος, Γραφείο 301, 1101 Λευκωσία. · (βλ. παρα. 3 της αίτησης) - Οι σκοποί της εταιρείας περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την εισαγωγή, εξαγωγή και πώληση ιατρικών και φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς επίσης την ενοικίαση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας. · (βλ. παρα. 4 της αίτησης) - Η Διευθυντής της εταιρείας είναι η κ. Παντελίτσα Πετρίδου και η Γραμματέας της εταιρείας είναι η Αιτήτρια εταιρεία UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED. · (βλ. παρα. 5 της αίτησης) - Το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι €5.130 διαιρεμένο σε 3000 μετοχές αξίας €1,71 έκαστη και κατέχεται ως εξής꞉ · (βλ. παρα. 6 της αίτησης) - Το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας είναι ένα διαμέρισμα με στοιχεία αρ, εγγ. J597 Φ/Σχ LA/1W1 και W2, τμήμα J, τεμάχιο επί 252, SANDY BEACH APARTMENTS, Block A, διαμέρισμα αρ. 8, πόρτα 14, οδός Πιαλέ Πασιά 45 στη Λάρνακα, το οποίο εκτιμάται γύρω στις 200.000 ευρώ. · (βλ. την παρα. 7 της αίτησης) - Η Αιτήτρια εταιρεία προέβηκε στην παροχή υπηρεσιών προς την Καθ' ης εταιρεία, περιλαμβανομένης της ετοιμασίας και πραγματοποίησης ετήσιας γενικής συνέλευσης της εταιρείας ημερ. 19.8.2011, συνεδρίας του ΔΣ της εταιρείας ημερ. 3.9.2011 και έκτακτης γενικής συνέλευσης ημερ. 29.9.2011, της αποστολής επιστολών στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, της ετοιμασίας σφραγίδας της εταιρείας και της έκδοσης πιστοποιητικών της εταιρείας. · (βλ. παρα. 8 της αίτησης) - Ως εκ των άνω παρασχεθεισών υπηρεσιών, η Καθ' ης εταιρεία χρωστεί στην Αιτήτρια εταιρεία το ποσό των €5.900, συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ, το οποίο δεν μπορεί να εξοφλήσει, αφού δεν έχει οποιαδήποτε εισοδήματα και το μόνο περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας δεν είναι στην κατοχή της για να μπορεί να το αξιοποιήσει. · (βλ. την παρα. 9 της αίτησης) - Επίσης, εκκρεμούν εναντίον της Καθ' ης Εταιρείας η αγωγή 2792/11 για κοινόχρηστα που αφορούν το αναφερόμενο στην παρα. 6 πιο πάνω διαμέρισμα της Καθ' ης εταιρείας, η ιδιωτική ποινική αγωγή 13507/11 (Ε.Δ. Λ/κας), τέλη στον Έφορο Εταιρειών και στο Δήμο Λάρνακας, τα οποία αφορούν ή/και πρόκειται να αφορούν σε μελλοντικές υποχρεώσεις. Οι ίδιοι ισχυρισμοί γεγονότων υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση, ημερ. 25.4.2015, της κας Αντριάνας Θεμιστοκλέους, Λογίστριας, η οποία δηλώνει επίσης ότι η Καθ' ης εταιρεία δεν έχει οποιοδήποτε κύκλο εργασιών ούτε άλλα εισοδήματα γι' αυτό και αδυνατεί να εξοφλήσει το χρέος προς την Αιτήτρια. Ι.
2. Η αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή Την αμέσως επόμενη ημέρα της καταχώρησης της υπό κρίση αίτησης εκκαθάρισης, ήτοι στις 26.4.2013, η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση μονομερούς αιτήσεως, με την οποία επεδίωξε μεταξύ άλλων την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διορίζεται ο κ. Μιχάλης Μαστρής ως προσωρινός εκκαθαριστής της καθ' ης εταιρείας, Tricor Ltd, μέχρι την τελική εκδίκαση της αίτησης εκκαθάρισης. Ι.
3. Η πορεία εκδίκασης των δύο αιτήσεων Το Δικαστήριο αφού επιλήφθηκε της αίτησης ημερ. 26.4.2013 και έκρινε ότι δεν συνέτρεχαν λόγοι κατεπείγοντος που να αιτιολογούν την μονομερή έκδοση του εξαιτούμενου διατάγματος για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή, έδωσε σχετικές οδηγίες για επίδοση της αίτησης στα μέρη που θα εμφανιστούν στην διαδικασία. Η ακρόαση τόσο της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης όσο και της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή ορίστηκε στις 5.7.2013 και σχετική ανακοίνωση δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Κυβερνήσεως στις 28.6.2013, με την οποία καλούνταν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συνεισφορείς και πιστωτές, να εμφανιστούν σ' αυτή εάν το επιθυμούν, προκειμένου να υποστηρίξουν ή να αντικρούσουν την έκδοση των σχετικών διαταγμάτων. Η Καθ' ης εταιρεία εμφανίστηκε σε αμφότερες τις αιτήσεις και δήλωσε μέσω συνηγόρου, ότι δεν έχει ένσταση σε αυτές. Ομοίως, η Διαχειριστική Επιτροπή Πολυκατοικίας Sandy Beach, η οποία είναι παραδεκτό από όλους τους διάδικους ότι έχει το καθεστώς «εξ αποφάσεως πιστωτή», εμφανίσθηκε και δήλωσε ότι δεν είχε ένσταση στην εκκαθάριση της εταιρείας και στο διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. Στις 5.7.2013 εμφανίστηκαν οι κ.κ. Χρίστος Πετρίδης, Χριστόφορος Πετρίδης, Χρίστος Ιακωβίδης και η εταιρεία Eurobank Cyprus Ltd, ως συνεισφορείς ή ως πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας Tricor Ltd και ζήτησαν χρόνο για την ετοιμασία και καταχώριση ενστάσεων στις πιο πάνω αιτήσεις. Ο συνήγορος της Αιτήτριας, κ. Χρ. Νεοφύτου ήγειρε κατά την ίδια δικάσιμο, ημερ. 5.7.2013, ζήτημα ως προς το ότι οι πιο πάνω αναφερόμενοι παρεμβαίνοντες στη διαδικασία δεν είναι «πιστωτές». Ωστόσο, ως φαίνεται από το πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 5.7.2013, το Δικαστήριο έκρινε ότι το εγερθέν προφορικά ζήτημα δεν ήταν ζήτημα που να μπορούσε να κριθεί σε εκείνο το στάδιο. Ενόψει τούτου, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως καταχωρηθεί η ένσταση των πιο πάνω παρεμβαίνοντων στη διαδικασία εντός 30 ημερών και όρισε εκ νέου την αίτηση εκκαθάρισης για Ακρόαση στις 11.9.
4. Στις 15.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης από τον κ. Χρίστο Πετρίδη. Στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του πιστωτή της εταιρείας Tricor Ltd (βλ. την παρα. 2 της Ε/Δ) για το ποσό των €41.300, το οποίο και κατ' ισχυρισμόν αντιπροσωπεύει την αμοιβή του για τα έτη 2007, 2008, 2009 έως και 10/6/2010, ημερομηνία παραίτησής του από τη θέση του Διευθυντή της εν λόγω εταιρείας. Παρουσίασε, περαιτέρω, ως Τεκμήριο 2 υπό την Ε/Δ του, την επιστολή ημερ. 22/9/2011 με την οποία αυτός απαιτούσε από την εταιρεία Tricor Ltd την καταβολή της οφειλόμενης σε αυτόν αμοιβής €41.300 και αντιπρότεινε την πληρωμή του εν λόγω ποσού δια μηνιαίων δόσεων. Συνοπτικά αναφέρω ότι ο. Χρίστος Πετρίδης αφενός ισχυρίζεται ότι η χρηματική απαίτηση της Αιτήτριας εταιρείας έναντι της Καθ' ης εταιρείας δεν είναι εκκαθαρισμένη ή/και είναι πλασματική (βλ. τις παρα. 14 και 15 της Ε/Δ του) και αφετέρου δίδει λεπτομέρειες για τα πραγματικά, κατά την εκδοχή του, περιουσιακά στοιχεία της καθ' ής εταιρείας και εισηγείται ότι αυτή «κέκτηται κινητή και ακίνητη περιουσία ικανή να ικανοποιήσει την όποια απαίτηση εναντίον της» (βλ. παρα. 19 της Ε/Δ), ενώ σε περίπτωση διάλυσης της εταιρείας αυτή θα πάψει να έχει εισοδήματα και δεν θα είναι τούτο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των λοιπών πιστωτών της εταιρείας (βλ. την παρα. 20 της Ε/Δ). Στις 24.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης από τον κ. Χριστόφορο Πετρίδη. Τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του συνεισφορέα της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας Tricor Ltd, κατά την έννοια του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ως κάτοχος 1000 μετοχών εκ συνόλου 3000 μετοχών αυτής. Προς απόδειξη της μετοχικής του συμμετοχής στο κεφάλαιο της εταιρείας επισυνάπτει ως Τεκμήριο αρ. 1 στην Ε/Δ του αντίγραφο του πιστοποιητικού μετόχων της Καθ' ης εταιρείας. Κατά τα λοιπά, ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης προωθεί ταυτόσημους ισχυρισμούς με εκείνους που ήγειρε ο Χρίστος Πετρίδης στη δική του ένσταση (βλ. ενδεικτικά τις παρα. 14, 15, 19 και 20 στις οποίες αναφέρθηκα, ανωτέρω). Στις 31.7.2013 καταχωρήθηκε Ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης από τον κ. Χριστάκη Ιακωβίδη. Τόσο στο σώμα της αίτησης όσο και στην ένορκη δήλωσή του (στο εξής «η Ε/Δ») που επισυνάπτεται στο δικόγραφο της ένστασης, αυτός παρουσιάζεται να έχει την ιδιότητα του πιστωτή της εταιρείας Tricor Ltd (βλ. τις παρα. 5 και 6 της Ε/Δ) για το ποσό της αμοιβής του για την εργασία που επιτέλεσε ως Προσωρινός εκκαθαριστής της εταιρείας Tricor Ltd στο πλαίσιο της αίτησης εκκαθάρισης αρ. 798/11 και επικαλείται το περιεχόμενο του Τεκμηρίου αρ. 4 της Ε/Δ του προς απόδειξη του ισχυρισμού του ότι η προαναφερθείσα εταιρεία αποδέχθηκε την οφειλή της αμοιβής, μέσω σχετικής δήλωσης του συνηγόρου της, κ. Δ. Κούτρα ενώπιον Δικαστηρίου. Ο κ. Ιακωβίδης αρνείται στην πλειονότητά τους τους ισχυρισμούς γεγονότων που δικογραφούνται στην Ε/Δ που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης. Στις 17.9.2013 καταχωρήθηκε από μέρους της Eurobank Cyprus Ltd (στο εξής «η Eurobank») Ειδοποίηση περί πρόθεσης Ένστασης τόσο επί της αίτησης εκκαθάρισης όσο και επί της αίτησης για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή.[1] Η ιδιότητα της Eurobank ως πιστωτή της Tricor Ltd επεξηγείται στις παρα. 4 έως 8 της Ε/Δ της κας Μαρίνας Ευρυπίδου που συνοδεύει την ένσταση. Συνοπτικά αναφέρω ότι η Tricor Ltd παρουσιάζεται να είναι ενυπόθηκος οφειλέτης της Eurobank δυνάμει εγγράφου υποθήκης ως το Τεκμήριο Γ στην Ε/Δ της κας Ευρυπίδου και κατ' επέκταση η Eurobank παρουσιάζεται ως πιστωτής της εν λόγω εταιρείας. Επιπρόσθετα, η κα Ευρυπίδου επικαλείται ότι στα πλαίσια της αγωγής 798/11 του Ε.Δ. Λ/σιας επιδικάστηκε υπέρ της Eurobank ποσό €1.547 πλέον €262,29 ΦΠΑ πλέον €29 έξοδα σύνταξης διατάγματος, τα οποία η Tricor δεν της εξόφλησε. Επισημαίνω ότι η Eurobank επικαλείται όπως και οι προαναφερθέντες πιστωτές/συνεισφορείς ότι το ισχυριζόμενο χρέος της Tricor Ltd προς την Αιτήτρια είναι πλασματικό και κακόπιστο, διαφωνεί με την ισχυριζόμενη ανικανότητα της Καθ' ης εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και περαιτέρω διαφωνεί με το διορισμό οποιουδήποτε προσώπου, άλλου από τον Επίσημο Παραλήπτη, ως προσωρινού εκκαθαριστή. Στο μεταξύ, στις 11.9.2013 η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση νέας αίτησης με την οποία ζητούσε τον παραμερισμό των ενστάσεων των κ. Χρίστου Πετρίδη, Χριστόφορου Πετρίδη και Χριστάκη Ιακωβίδη όσον αφορά την αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή, ως μη έχουσες τη μόνη και ορθή νομική βάση ήτοι το Άρθρο 227 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, καθώς και τον παραμερισμό της ένστασης της Eurobank, ημερ. 9.9.2013 ως εκπρόθεσμης. Επισημαίνω ότι στο πλαίσιο της εν λόγω αίτησης παραμερισμού των ενστάσεων δεν ζητήθηκε από το συνήγορο της Αιτήτριας να κριθεί το ζήτημα της νομιμοποίησης των ενιστάμενων να ενίστανται υπό την ιδιότητα πιστωτή ή συνεισφορέα. Έπειτα από Ακρόαση της αίτησης παραμερισμού των ενστάσεων μέσω γραπτών αγορεύσεων, το Δικαστήριο προχώρησε στην έκδοση σχετικής απόφασης στις 14.1.2014 απορρίπτοντας εν μέρει την αίτηση παραμερισμού των ενστάσεων.[2] Κατά την ίδια δικάσιμο, ημερ. 14.1.2014, το Δικαστήριο προχώρησε και όρισε τόσο την αίτηση εκκαθάρισης όσο και την αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή για Ακρόαση στις 10.3.
5. Στις 4.3.2014 η Αιτήτρια προχώρησε στην καταχώριση αίτησης με την οποία αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος που να της επιτρέπει να προβεί στην καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης τόσο στην αίτηση εκκαθάρισης όσο και στην αίτηση διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή, για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς που περιέχονταν στις ενστάσεις των ισχυριζόμενων πιστωτών. Η αίτηση αυτή εγκρίθηκε με αιτιολογημένη απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.2.2015 και η Αιτήτρια καταχώρισε τη Συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε αμφότερες τις αιτήσεις στις 20.2.
6. Αίτηση ημερ. 11.3.2015 με την οποία η Αιτήτρια ζητούσε να αντεξετάσει τους ενόρκως δηλούντες που υποστήριζαν την ένσταση στην αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή, εν τέλει αποσύρθηκε. Από την άλλη οι ενιστάμενοι πιστωτές ουδέποτε ζήτησαν να αντεξετάσουν την ενόρκως δηλούσα, κα Αντριάνα Θεμιστοκλέους, που υποστήριξε τις αιτήσεις της Αιτήτριας. Κατέληξαν έτσι αμφότερες οι αιτήσεις να εκδικάζονται στην όψη των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς οποιαδήποτε άλλη προφορική μαρτυρία. Ι.
7. Ο διορισμός και οι εξουσίες του προσωρινού εκκαθαριστή Η αίτηση για το διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή εκδικάσθηκε κατά προτεραιότητα. Το Δικαστήριο, αφού άκουσε τις ενστάσεις που καταχώρησαν οι ισχυριζόμενοι πιστωτές, αφενός, για το διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή γενικά και, αφετέρου, για το πρόσωπο του κ. Μαστρή ειδικά, κατέληξε στην έκδοση Διατάγματος διορισμού του Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή, με αιτιολογημένη απόφαση ημερ. 9.7.
8. Εκδίδοντας τη συγκεκριμένη υπόθεση, έλαβα υπόψη μου ότι, εκτός στην περίπτωση που υπάρχει συγκεκριμένος λόγος για να επιλεγεί κάποιο άλλο άτομο, σε κάθε άλλη περίπτωση το κατά νόμο κατάλληλο άτομο για να διοριστεί ως προσωρινός εκκαθαριστής μίας εταιρείας είναι ο Επίσημος Παραλήπτης (βλ. In Re Mercantile Bank of Australia [1892] 2 Ch. 204). Με δεδομένο ότι στην παρούσα υπόθεση ικανοποιήθηκα ότι ήταν ορθό και δίκαιο να διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής και εφόσον αμφισβητήθηκε έντονα η αμεροληψία του ιδιώτη που πρότεινε η Αιτήτρια να διοριστεί ως προσωρινός εκκαθαριστής, κατέληξα να υιοθετώ τη λύση που προκρίνει ο Νόμος, ήτον τον ίδιο τον Επίσημο Παραλήπτη. Όσον αφορά την αναγκαιότητα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή άντλησα καθοδήγηση από την απόφαση, ημερ. 13.10.2011, που εκδόθηκε από το Court of Appeal (Civil Division) σε έφεση από απόφαση του High Court of Justice (Chancery Division) στην υπόθεση The Commissioners for Her Majesty's Revenue and Customs (HMRC) v Rochdale Drinks Distributors Ltd [2011] EWCA Civ 1116, η οποία αναφέρεται στις διατάξεις του άρθρου 135 του Insolvency Act 1986 και ακολούθως στα κριτήρια εφαρμογής του. Μεταξύ άλλων, έλαβα υπόψη μου ότι είναι κατάλληλο να διορίζεται προσωρινός εκκαθαριστής όπου υπάρχει κίνδυνος στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας (the risk of dissipation of assets in the meantime - βλ. παρα. 97 της εν λόγω Αγγλικής απόφασης), όπου ο κίνδυνος αυτός δεν συσχετίζεται μόνο με τον κίνδυνο ηθελημένης αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων, αλλά με οποιοδήποτε σοβαρό κίνδυνο ότι τα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία δεν θα είναι στη διάθεση της εταιρείας, με συνέπεια ότι η συλλογή και διανομή τους σε περίπτωση εκκαθάρισης θα επηρεασθεί ή ματαιωθεί (βλ. την παρα. 99 της ίδιας Αγγλικής απόφασης).[3] Έλαβα, επίσης, υπόψη μου ότι ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή δικαιολογείται σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν πραγματικά ζητήματα σε σχέση με την αξιοπιστία της διοίκησης της εταιρείας και την ποιότητα της τήρησης των λογιστικών της βιβλίων, έτσι ώστε ο διορισμός προσωρινού εκκαθαριστή να αποβλέπει στο να αναλάβει αυτός τον έλεγχο των λογιστικών της βιβλίων και τη διερεύνηση των δοσοληψιών της (βλ. παρα. 100 της ίδιας Αγγλικής απόφασης).[4] Όσα προκύπτουν από την προμνησθείσα αγγλική νομολογία αντανακλούνται και σε απόσπασμα από Το Σύγγραμμα του Δρ. Ανδρέα Ποιητή, «Η εκκαθάριση Εταιρειών», Δεύτερη έκδοση, Λάρνακα 2015, σελ. 89) όπου αναφέρεται ότι σκοπός του διορισμού ενός προσωρινού εκκαθαριστή δεν είναι η διατήρηση του ενεργητικού της εταιρείας, αλλά η προστασία του ενεργητικού και του καθεστώτος της εταιρείας, περιλαμβανομένου του δικαιώματος της να εισπράττει ή/και της υποχρέωσης της να πληρώνει και γενικώς οτιδήποτε επηρεάζει την οικονομική κατάσταση της εταιρείας. Τα πιο πάνω κριτήρια συσχετίζονταν άμεσα με τα αιτητικά Δ και Ε της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή.[5] Έτσι, με την απόφαση ημερ. 9.7.2015, έδωσα στο προσωρινό εκκαθαριστή εξουσίες που αποσκοπούσαν στην ανάληψη της κατοχής του επίμαχου διαμερίσματος ως του μόνο δηλωθέντος στοιχείου ενεργητικού της Καθ' ης η αίτηση από το οποίο αυτή θα μπορούσε να λαμβάνει εισόδημα υπό τη μορφή ενοικίων εάν βρισκόταν στην κατοχή της. Περαιτέρω, έδωσα εξουσίες στον προσωρινό εκκαθαριστή να λάβει αντίγραφα όλων των λογαριασμών της εν λόγω εταιρείας. Σημειωτέον ότι από το ενώπιον μου διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό (στη βάση των καταχωρηθεισών ενόρκων δηλώσεων των κ.κ. Χρίστου και Χριστόφορου Πετρίδη και Χρ. Ιακωβίδη) προέκυπτε ότι αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που η Καθ' ης η αίτηση ζητήθηκε να εκκαθαριστεί. Υπήρξε στο παρελθόν αίτηση από την πλειοψηφούσα μέτοχο, κα Παντελίτσα Πετρίδου, η αίτηση αρ. 798/2011 για την εκκαθάρισή της. Μάλιστα, στο πλαίσιο της εν λόγω Αίτησης αρ. 798/2011, είχε, στις 14.11.2011, διοριστεί άλλος ιδιώτης ως προσωρινός εκκαθαριστής, ήτοι ο κ. Χρίστος Ιακωβίδης. Περαιτέρω, προέκυπτε ότι, στις 14.6.2012, στο πλαίσιο της Αίτησης αρ. 686/2010 (Ε.Δ. Λ/σιας) που καταχώρησε η πλειοψηφούσα μέτοχος της Καθ' ης εταιρείας, κα Παντελίτσα Πετρίδου, εκδόθηκε εκ συμφώνου Δικαστικό διάταγμα όπως ο πρώην Διευθυντής της Καθ' ης, κ. Χρίστος Πετρίδη, παρέδιδε ελεύθερη και κενή κατοχή του διαμερίσματος στην Καθ' ης εταιρεία το αργότερο μέχρι την 1.10.
9. Εν τέλει η αίτηση εκκαθάρισης αρ. 798/2011 αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Ο κ. Ιακωβίδης ετοίμασε ενημερωτική και εμπιστευτική έκθεση προς το Δικαστήριο για την περίοδο που άσκησε τα καθήκοντά του, ήτοι από 14.11.2011 μέχρι 13.7.
10. Σε αυτήν κατέγραψε τη διαφωνία χειρισμού που αυτός είχε με την πλειοψηφούσα μέτοχο και με τον κ. Χρίστο Νεοφύτου, που ήταν τότε δικηγόρος τόσο της εν λόγω μετόχου όσο και του ιδίου του προσωρινού εκκαθαριστή, και ο οποίος τυγχάνει να είναι ο ίδιος δικηγόρος δια του οποίου εμφανίζεται η Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης. Πάντως, παρά τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω Έκθεση του κ. Ιακωβίδη περί του ότι αυτός εξασφάλισε την ελεύθερη κατοχή του επίμαχου διαμερίσματος, εντούτοις από το σύνολο των ενόρκων δηλώσεων φαίνεται να είναι παραδεκτό ότι κατά το χρόνο καταχώρισης της υπό κρίση, νέας, αίτησης εκκαθάρισης αρ. 310/2013 και της συναφούς αίτησης για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή, το επίμαχο διαμέρισμα εξακολουθούσε να μην βρίσκεται στη φυσική κατοχή και έλεγχο της Καθ' ης εταιρείας, αλλά στην κατοχή του κ. Χρίστου Πετρίδη. Η απόφαση, ημερ. 9.7.2015, στο πλαίσιο της αίτησης αρ. 310/13 για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή δεν εφεσιβλήθηκε από οποιονδήποτε από όσους ενίσταντο στην εν λόγω αίτηση. Το Διάταγμα διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή επιδόθηκε από την Καθ' ης εταιρεία στον Επίσημο Παραλήπτη στις 26.8.2015 (το σχετικό επιδοτήριο τέθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο ημερ. 15.9.2015 και φαίνεται συνημμένο στα πρακτικά της εν λόγω δικασίμου). Για πρώτη φορά εκπρόσωπος του Επίσημου Παραλήπτη εμφανίστηκε στο Δικαστήριο στις 27.10.2015 και δήλωσε ότι θα προέβαινε σε ό,τι απαιτείτο δυνάμει του Διατάγματος διορισμού του ως προσωρινού εκκαθαριστή. Σε μετέπειτα δικάσιμο, ημερ. 19.11.2015, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο άλλη εκπρόσωπος του Επίσημου Παραλήπτη και εξέφρασε την πρόθεση να καταχωρούσε αίτηση παραμερισμού του Διατάγματος διορισμού του ως προσωρινού εκκαθαριστή με το σκεπτικό ότι αυτός διορίσθηκε χωρίς να ακουστεί και ότι η μη εμφάνιση του στην εν λόγω αίτηση διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή οφειλόταν στο ότι θεωρούσε πως θα διοριζόταν ιδιώτης, ήτοι ο κ. Μαστρής. Το Δικαστήριο προχώρησε και όρισε την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης για ακρόαση στις 18.12.2015, αναφέροντας πως τυχόν ενδιάμεση αίτηση του επίσημου παραλήπτη θα μπορούσε να καταχωρηθεί μέχρι τότε. Κατά την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης (ήτοι στις 18.12.2015), η λειτουργός που εκπροσωπούσε τον Επίσημο Παραλήπτη δεν ήγειρε ένσταση στο να προχωρήσει η ακρόαση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, παρά μόνο πληροφόρησε το Δικαστήριο ότι ο Επίσημος Παραλήπτης είχε σχεδόν έτοιμη την αίτηση για παραμερισμό του Διατάγματος διορισμού του ως προσωρινού εκκαθαριστή. Ενόψει του πιο πάνω ιστορικού και της ανυπαρξίας οποιασδήποτε αίτησης παραμερισμού ενώπιον του Δικαστηρίου στις 18.12.2015, εφόσον όλοι οι άλλοι ενδιαφερόμενοι ήσαν έτοιμοι με γραπτές αγορεύσεις επί της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, το Δικαστήριο άκουσε την εν λόγω αίτηση (παραλαμβάνοντας τις γραπτές αγορεύσεις) και επιφύλαξε την απόφαση του επ' αυτής. Το ότι ο Επίσημος Παραλήπτης, ως ο διορισθείς από το Δικαστήριο προσωρινός εκκαθαριστής, δεν τοποθετήθηκε επί της ουσίας της αίτησης εκκαθάρισης δεν αποτελεί σφάλμα ή κενό. Όπως άλλωστε το θέτει ο Δρ. Α. Ποιητής στο προμνησθέν Σύγγραμμά του«Η εκκαθάριση Εταιρειών», Δεύτερη έκδοση, Λάρνακα 2015, σελ. 90 - 91, «Παρά το γεγονός ότι αυτό φαίνεται παράξενο, ο προσωρινός εκκαθαριστής δεν δικαιούται να παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης για εκκαθάριση. Προφανώς ο λόγος είναι ότι ο διορισμός του είναι μόνο για την παραλαβή και προστασία των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας κατά το ενδιάμεσο διάστημα που αρχίζει με το διορισμό του και λήγει με το διάταγμα εκκαθάρισης.». Ι.
11. Η σημερινή κατάσταση της εταιρείας. Εκείνο που ήταν αναγκαίο να βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου άπαξ και διορίστηκε προσωρινός εκκαθαριστής, ήταν η λεγόμενη «προκαταρκτική έκθεση για την κατάσταση υποθέσεων της εταιρείας» ως προβλέπεται από το Άρθρο 224 του Κεφ.
12. Σημειώνω συναφώς ότι, μετά την επίδοση του Διατάγματος διορισμού του Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή, η Διευθύντρια της Καθ' ης εταιρείας (κα Παντελίτσα Πετρίδου) υπέβαλε σε αυτόν, καταχωρώντας και αντίγραφο στο φάκελο του Δικαστηρίου, Ένορκη Δήλωση, ημερ. 26.10.2015, δυνάμει του Άρθρου 224 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, με την οποία προέβηκε σε γνωστοποίηση της σημερινής κατάστασης της Καθ' ης εταιρείας. Αναφορά στην καταχώρηση της κατάστασης αυτής έγινε κατά τη δικάσιμο ημερ. 27.10.2015 ενώπιον όλων των ενιστάμενων πιστωτών στη διαδικασία της κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Δυνάμει του ιδίου άρθρου του Νόμου, οποιοδήποτε κάθε τέτοιο ενδιαφερόμενο πρόσωπο θα μπορούσε έναντι καταβολής νενομισμένου τέλους να ζητήσει να λάβει αντίγραφο της εν λόγω κατάστασης της εταιρείας. Επισημαίνω, λοιπόν, ότι, στην εν λόγω ένορκη δήλωση ημερ. 26.10.2015, η κα Παντελίτσα Πετρίδου δηλώνει ότι꞉ · Όταν άρχισε τις εργασίες της η Καθ' ης εταιρεία το 1977 ασχολείτο με πωλήσεις ειδικών συσκευών για άτομα με Μεσογειακή Αναιμία. Ακολούθως, την περίοδο 1989 έως 2009 ασχολείτο με την ενοικίαση του ιδιόκτητου διαμερίσματος. Η εταιρεία σταμάτησε τις εργασίες της το
13. · Η ίδια η κα Πετρίδου ανέλαβε ως Διευθύντρια της εταιρείας στις 19.8.
14. Τότε αυτή διαπίστωσε ότι ο πρώην Διευθυντής της εταιρείας που ήταν ο πρώην σύζυγος της (κ. Χρίστος Πετρίδης) είχε υποθηκεύσει παράνομα - ως ο ισχυρισμός της κας Πετρίδου - το μόνο περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας, ήτοι το διαμέρισμα, το οποίο και εξακολουθεί επίσης παράνομα - ως ο ισχυρισμός της κας Πετρίδου - να κατακρατείται από τον ίδιο, ενώ δεν τηρούσε λογαριασμούς της εταιρείας από το 2006 και δεν ετοιμάστηκαν ετήσιες εκθέσεις της εταιρείας από το
15. · Δεδομένου ότι το διαμέρισμα που κατακρατεί ο κ. Χρίστος Πετρίδης ήταν το μόνο περιουσιακό στοιχείο που θα μπορούσε να αποφέρει κάποιο εισόδημα στην εταιρεία, αλλά δεν καταβάλλεται σε αυτήν, άρχισαν να πολλαπλασιάζονται οι οφειλές της εταιρείας και οι αγωγές εναντίον της. · Λόγω της μη καταχώρησης ετήσιων εκθέσεων από το 2002 και μη καταβολής των ετήσιων τελών στον Έφορο Εταιρειών, η Καθ' ης εταιρεία υπόκειται σε διαγραφή από το Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών, η οποία διαγραφή ανεστάλη μετά το διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. · Εκκρεμεί εναντίον της Καθ' ης εταιρείας, αλλά ουσιαστικά προς όφελός της, η παράγωγή αγωγή 489/11 (Ε.Δ.Λ/κας), με την οποία η κα Πετρίδου ενάγει τη Eurobank EFG Cyprus Ltd, τον κ. Χρ. Πετρίδη, τον κ. Γιώργο Μιχαηλίδη, την Καθ' ης εταιρεία και την εταιρεία CHR. PETRIDES TRADELINKS LTD και αξιώνει ακύρωση της υποθήκης που ενεγράφη επί του διαμερίσματος, επικαλούμενη δόλο και πλαστογραφία. · Επιπλέον, εκκρεμεί εναντίον της Καθ' ης εταιρείας και των κ.κ. Χρ. Πετρίδη, Χριστόφορο Πετρίδη και της εταιρείας CHR. PETRIDES TRADELINKS LTD, η αγωγή 3498/12 (Ε.Δ.Λ/κας) για αποζημιώσεις και εκποίηση του υποθηκευμένου διαμερίσματος λόγω μη πληρωμής οφειλών από την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία CHR. PETRIDES TRADELINKS LTD. Στην ίδια ένορκη δήλωση η κα Πετρίδου περιγράφει ως «Μη Ασφαλισμένους πιστωτές» (βλ. το συνημμένο Κατάλογο Α) της καθ' ης εταιρείας μόνο τους ακόλουθους δύο꞉ · την Αιτήτρια εταιρεία για το ποσό οφειλής ως φαίνεται στην υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης. Παραδέχεται δηλαδή την ύπαρξη του χρέους προς αυτήν για το ποσό των €5.900 πλέον 9% τόκο από 24.4.2013, · Τη Διαχειριστική Επιτροπή της πολυκατοικίας Sandy Beach, για το ποσό των €2.900 ως χρέος για κοινόχρηστα που δημιουργήθηκε κατά τα έτη 2012 -
16. Περαιτέρω, η κα Πετρίδου δίδει κατάλογο «Προνομιούχων Πιστωτών για δασμούς, φόρους, ημερομίσθια κλπ.», ως εξής꞉
17. Έφορος Εταιρειών - ετήσια τέλη εταιρειών για τα έτη 2011 - 2015꞉ σύνολο €
19. Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων - φόρος ακίνητης ιδιοκτησίας για τα έτη 2013 - 2015꞉ (143.52 χ 3 έτη) = 430.56 πλέον 10% τόκο.
20. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λάρνακος - αποχετευτικό τέλος και τέλος όμβριων υδάτων για τα έτη 2011 - 2015꞉ €
22. Δήμος Λάρνακος - σκύβαλα για τα έτη 2011 - 2015꞉ €
24. Δήμος Λάρνακος - τέλος ακίνητης ιδιοκτησίας για τα έτη 2011 - 2015꞉ €193,
26. Διαχειριστική Επιτροπή πολυκατοικίας Sandy Beach - κοινόχρηστα για τα έτη 2010 - 2011, με απόφαση Δικαστηρίου ημερ. 13.1.2014꞉ €2.085 (1233 +770 +82).
27. Unibrand Secretarial Services Limited - τέλος στον Επίσημο Παραλήπτη για Διάταγμα Προσωρινού Εκκαθαριστή - Οκτώβρης 2015꞉ €
28. Δίδοντας την πιο πάνω περιγραφή των πιστωτών, η κα Πετρίδου βρίσκεται σε σύμπνοια με τις θέσεις που εξέφρασε η Αιτήτρια μέσω της ενόρκως δηλούσας, κας Θεμιστοκλέους στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Συγκεκριμένα, η κα Πετρίδου αφήνει εκτός του πεδίου των δηλωθέντων από αυτήν πιστωτών και συνεισφορέων τους κ.κ. Χρίστο και Χριστόφορο Πετρίδη, τον κ. Χρ. Ιακωβίδη και τη Eurobank. Το κατά πόσον αυτοί είναι ή όχι πιστωτές ή συνεισφορείς, ως διατείνονται, αποτελεί επίδικο θέμα στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης εκκαθάρισης, το οποίο καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει στη βάση της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του. Ο φάκελος της υπό κρίση αίτησης εκκαθάρισης είναι ογκώδης. Θα ήταν αδύνατο να παραθέσω ολόκληρο το περιεχόμενο των καταχωρηθεισών Ειδοποιήσεων περί πρόθεσης ένστασης των ως άνω ενιστάμενων μερών. Θα επιχειρήσω να συνοψίσω το περιεχόμενό τους στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αιτιολόγησης της δικαστικής μου κρίσης και κατάληξης. Σημειώνω πως, όπου κρίνεται κατάλληλο, παραπέμπω στις επισημάνσεις ή διαπιστώσεις στις οποίες είχα προβεί στο πλαίσιο της απόφασης μου ημερ. 9.7.2015 για το διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. Εφόσον δεν έχει δοθεί νέο ή διαφορετικό μαρτυρικό υλικό με τις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν τις ενστάσεις των ισχυριζόμενων πιστωτών από ό,τι υπήρχε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης ημερ. 9.7.2015, τα όποια ευρήματα γεγονότων ή νομικά συμπεράσματα διατυπώθηκαν από το Δικαστήριο σε εκείνη την απόφαση, το δεσμεύουν και για σκοπούς της παρούσας, εφόσον αφορούν στους ίδιους διάδικους, υπό τις ίδιες ιδιότητες και για τα ίδια επίδικα θέματα (αρχή του δεδικασμένου). ΙΙ. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ Το Άρθρο 211(ε)(στ) του περί Εταιρειών Νόµου, Κεφ. 113, προβλέπει ότι- «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν꞉ «(ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, (στ) το Δικαστήριο έχει τη γνώµη ότι είναι δίκαιο και σύµφωνο µε το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία.». Το Άρθρο 212 (γ) του περί Εταιρειών Νόμου προβλέπει ότι꞉ «Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της, το Δικαστήριο λαµβάνει υπόψη τις ενδεχόµενες και µελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας.». Το Άρθρο 214 του περί Εταιρειών Νόμου προβλέπει ότι꞉ «214.-

(1)Κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση, το Δικαστήριο δύναται να την απορρίψει, ή να αναβάλει την ακρόαση µε όρους ή χωρίς όρους, ή να εκδώσει ενδιάµεσο διάταγµα, ή οποιοδήποτε άλλο διάταγµα θεωρήσει πρέπον, αλλά το Δικαστήριο δεν δύναται να αρνηθεί να εκδώσει διάταγµα εκκαθάρισης µόνο επειδή τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας έχουν επιβαρυνθεί ή υποθηκευθεί για ποσό ίσο µε ή που υπερβαίνει τα περιουσιακά εκείνα στοιχεία ή ότι η εταιρεία δεν έχει περιουσιακά στοιχεία.». Τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται να καταχωρήσουν αίτηση εκκαθάρισης προσδιορίζονται ρητά στον κανονισμό 32 των περί Εταιρειών (Εκκαθάρισης) Κανονισμών του 1949 (S.I. 1949 No.330 (L.4)) ως εξής꞉ "After the presentation of a petition for the winding up of a company by the court, upon the application of a creditor, or of a contributory, or of the company, and upon proof by affidavit of sufficient ground for the appointment of a provisional liquidator, the court, if it thinks fit and upon such terms as in the opinion of the court shall be just and necessary, may make the appointment.". Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα της Τατιανής - Ελένης Συνοδινού «Κυπριακό Ιδιωτικό Δίκαιο. Κατ' άρθρο ερμηνεία - Νομολογία» Εκδόσεις Σάκκουλα Αθήνα - Θεσσαλονίκη, 2014, στη σελ. 942, με παραπομπή στη Re West Hartlrpool Co.

(1875)LR 10 Ch 618, «Όταν η αίτηση [εκκαθάρισης] υποβάλλεται από πιστωτή, το Δικαστήριο θα εξετάσει τη βούληση της πλειοψηφίας σε αξία των πιστωτών και, εάν η πλειοψηφία διαφωνεί, θα απορρίψει την αίτηση.». Στο ίδιο Σύγγραμμα, αναφέρεται, επίσης, με παραπομπή στην Bryanston Finance Ltd v De Vries (no 2)

(1976)1 All ER 25, CA, ότι «εάν ο σκοπός της αίτησης [εκκαθάρισης] είναι νόμιμος, είναι αδιάφορο εάν τα κίνητρα του αιτούντος είναι κακόβουλα». Η αρχή αυτή είναι κατά την κρίση μου λογικό να εφαρμόζεται κατ' αναλογία, και σε ό,τι αφορά την ένσταση σε αίτηση꞉ ήτοι, εάν η βάση στην οποία εδράζεται η ένσταση του οποιουδήποτε πιστωτή ή συνεισφορέα αυτής είναι νόμιμη, τότε δεν θα πρέπει να ενδιαφέρει με ποια κίνητρα καταχωρείται η ένσταση. Από τα πιο πάνω εξάγεται κατά την κρίση μου το συμπέρασμα ότι- αφενός, είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να ακούσει τους ενιστάμενους πιστωτές ή συνεισφορείς και, εν προκειμένω, να ελέγξει πρώτα εάν αυτοί νόμιμα, ήτοι εν τη εννοία του Νόμου, επικαλούνται την ιδιότητα αυτή (βλ. επ' αυτού την απόφαση GIP Constructions Limited

(1999)1 ΑΑΔ 315 όπου το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση ισχυριζόμενου πιστωτή για αναστολή της διαδικασίας εκκαθάρισης δυνάμει του άρθρου 243 του Κεφ. 113, επειδή έκρινε ότι ο εν λόγω αιτητής δεν ήταν πράγματι πιστωτής κατά την έννοια του άρθρου 213, λέγοντας μάλιστα ότι είναι ταυτόσημος ο όρος πιστωτής για σκοπούς των εν λόγω δύο άρθρων του Νόμου), αλλά αφετέρου, δεν είναι αναγκαίο για το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε έλεγχο σκοπιμότητας, ήτοι σε έλεγχο τυχόν αλλότριων κινήτρων που πιθανόν να επιδιώκουν ή εξυπηρετούν οι ενιστάμενοι. ΙΙΙ. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΑΙΤΗΣΗ ΙΙΙ.1. Αναφορικά με τη νομιμοποίηση της Αιτήτριας να αιτείται την εκκαθάριση Όπως είχα ήδη την ευκαιρία να σημειώσω και στην απόφασή μου ημερ. 9.7.2015, πρώτος και κύριος λόγος ένστασης όλων των ενιστάμενων είναι η θέση τους ότι η Αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση της αίτησης εκκαθάρισης. Με δεδομένο ότι αποτελεί δικαιοδοτικό όρο η αίτηση να έγινε από πρόσωπο στο οποίο ο Νόμος αναγνωρίζει δικαίωμα καταχώρισης αίτησης εκκαθάρισης, όντως αυτός ο λόγος ένστασης χρήζει της προσοχής του Δικαστηρίου κατά προτεραιότητα. Θα πρέπει επομένως η Αιτήτρια να μπορεί να καταταγεί στην έννοια του όρου creditor (πιστωτής) ή contributory (συνεισφορέας), εφόσον δεν αποτελεί η ίδια την Καθ'ης εταιρεία. Η ιδιότητα που η ίδια η Αιτήτρια επικαλέστηκε στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης είναι εκείνη του «πιστωτή». Γι' αυτό και ο έλεγχος του Δικαστηρίου περιορίζεται στο κατά πόσον πράγματι πληρούται αυτή η ιδιότητα. Δεν έχω διαπιστώσει να έχει τεθεί ενώπιον μου στο πλαίσιο της υπό κρίση αίτησης εκκαθάρισης οποιοδήποτε διαφορετικό μαρτυρικό υλικό από εκείνο που είχα ενώπιον μου κατά την έκδοση της απόφασης ημερ. 9.7.2015 επί της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή όπου εξέτασα το συγκεκριμένο επίδικο θέμα. Γι' αυτό και υιοθετώ το ακόλουθο απόσπασμα από εκείνην την απόφασή μου꞉ «Κατ' αρχάς, επειδή οι ενιστάμενοι στην Αίτηση έχουν εγείρει ερωτηματικό σχετικά με το ποια ακριβώς είναι η Αιτήτρια, ήτοι αν είναι η κα Αντριάνα Θεμιστοκλέους ή αν είναι η εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd, σπεύδω να τοποθετηθώ επί του ερωτήματος αυτού λέγοντας ότι δεν χωρεί κατά την κρίση μου αμφιβολία ότι Αιτήτρια είναι η εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd. Τούτο προκύπτει αβίαστα από τα εξής στοιχεία꞉ o Από το ότι στον τίτλο της αίτησης υπάρχει η αναφορά «Επί τοις αφορώσι την Αίτηση της Εταιρείας Unibrand Secretarial Services Ltd από τη Λευκωσία για εκκαθάριση της εταιρείας Tricor Limited». o Από το ότι στο σώμα της αίτησης, το αιτητικό αρχίζει με την εισαγωγική πρόταση «Η εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd εξαιτείται꞉». o Από το ότι η ενόρκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι «Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη Αντριάνα Θεμιστοκλέους ...είμαι Λογίστρια και εξουσιοδοτημένη Αντιπρόσωπος της Εταιρείας Unibrand Secretarial Services Ltd, ορκίζομαι δε την παρούσα ένορκη δήλωση υπό την πιο πάνω ιδιότητά μου...». Σημειωτέον ότι η εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd αποτελεί, σύμφωνα με το Αντίγραφο Αξιωματούχων της Καθ'ης εταιρείας, ως το Τεκμήριο 3 υπό την Ε/Δ της κας Θεμιστοκλέους, τον Γραμματέα της Καθ'ης εταιρείας. Τα γεγονότα ως εκτίθενται στην Ε/Δ της κας Θεμιστοκλέους, ημερ. 26.4.2013, προσδιορίζουν το πραγματικό υπόβαθρο για τη διαπίστωση κατά πόσον πληρούται η ιδιότητα του «πιστωτή» από μέρους της Unibrand Secretarial Services Ltd. Σχετική η παρα. 7 της Ε/Δ της, η οποία αναφέρει τα εξής꞉ «Η Εταιρεία UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED προέβηκε μεταξύ άλλων υπηρεσιών προς όφελος της Εταιρείας TRICOR LTD στην ετοιμασία και πραγματοποίηση της Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας ημερ. 19/8/2011, Συνεδρίας του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας ημερ. 3/9/2011 και της Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης της Εταιρείας ημερ. 29/9/2011, στην αποστολή επιστολών προς το Υπουργείο Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού, στην αποστολή επιστολών προς τον Έφορο Εταιρειών και επίσημου παραλήπτη, στην ετοιμασία σφραγίδας της Εταιρείας και στην έκδοση Πιστοποιητικών της Εταιρείας. Ως εκ των άνω η Εταιρεία TRICOR LTD χρεωστεί στην Εταιρεία UNIBRAND SECRETARIAL SERVICES LIMITED το ποσό των €5,900.- (Πέντε Χιλιάδων Εννιακοσίων Ευρώ) συμπεριλαμβανομένου του Φ.Π.Α. Επισυνάπτεται η σχετική χρεωστική σημείωση ως ΤΕΚ. 6.». Αυτοί οι οποίοι ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια δεν αποτελεί «πιστωτή», παραπέμπουν στο ότι η έκδοση χρεωστικής σημείωσης προς την Καθ' ης εταιρεία δεν συνιστά εκκαθαρισμένη απαίτηση ή ληξιπρόθεσμο χρέος. Λένε τούτο έχοντας κατά νου ότι δεν αναφέρει η κα Θεμιστοκλέους ότι επιδόθηκε γραπτή απαίτηση στην εταιρεία για να αποπληρώσει το ποσό της χρεωστικής σημείωσης ούτε ότι παρήλθαν 21 ημέρες από την επίδοσή της. Στο παρόν στάδιο της δίκης (ήτοι της ενδιάμεσης αίτησης για προσωρινή θεραπεία), αρκεί να αναφέρω ότι εκ πρώτης όψεως αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί, για τους εξής λόγους꞉ o Η έννοια του όρου πιστωτής είναι ευρεία. Καλύπτει οποιοδήποτε «ενδεχόμενο ή μελλοντικό» πιστωτή. Στην απόφαση GIP Constructions Limited

(1999)1 ΑΑΔ 315, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφέρθηκε στις διατάξεις των άρθρων 213 και 243 του Κεφ. 113 και σημείωσε σχετικά προς την ερμηνεία του ότου πιστωτής τα εξής: «Το επίσημο ελληνικό κείμενο των ίδιων άρθρων, που είναι μετάφραση από το αγγλικό, έχει ως εξής:- "213.-

(1)Αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου αυτού, είτε από την εταιρεία είτε από οποιοδήποτε πιστωτή ή πιστωτές (περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε ενδεχόμενων ή μελλοντικών πιστωτή ή πιστωτών), συνεισφορέα ή συνεισφορέων, ή από όλους ή οποιουσδήποτε από τα μέρη εκείνα, μαζί ή ξεχωριστά:..." "243.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται σε οποιοδήποτε χρόνο μετά την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης, μετά από αίτηση είτε του εκκαθαριστή είτε του επίσημου παραλήπτη ή οποιουδήποτε πιστωτή, ή συνεισφορέα, και αφού αποδειχθεί προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι κάθε διαδικασία σχετικά με την εκκαθάριση έπρεπε να ανασταλεί, να εκδώσει διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας, είτε εξολοκλήρου ή για περιορισμένο χρονικό διάστημα με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει πρέπον." Έχουμε την άποψη ότι η ερμηνεία που δόθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο στον όρο "πιστωτής", μέσα στα πλαίσια του άρθρου 243

(1)του Νόμου, ότι δηλαδή είναι ταυτόσημος με τον ίδια όρο όπως απαντάται στο άρθρο 213

(1), είναι ορθή. Όπως εύστοχα παρατήρησε το πρωτόδικο Δικαστήριο, θα ήταν παράλογο κάποιος που δεν μπορεί να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης εταιρείας ως πιστωτής βάσει του άρθρου 213

(1), να μπορεί να ζητήσει διάταγμα αναστολής της διαδικασίας της εκκαθάρισης ως πιστωτής βάσει του άρθρου 243

(1). Δοθέντος ότι η έννοια του "πιστωτή" στα άρθρα 213

(1)και 243

(1)είναι, σύμφωνα με τα πιο πάνω, ταυτόσημη, εγείρεται το ερώτημα κατά πόσο, στην περίπτωση που εξετάζουμε, η εφεσείουσα είναι πιστωτής που μπορούσε να ζητήσει διάταγμα εκκαθάρισης της εφεσίβλητης. Κρίνουμε ότι ορθή είναι η αρνητική απάντηση. Βάσει του άρθρου 213

(1)στην έννοια του "πιστωτή" περιλαμβάνεται και ο "ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής" (contingent or perspective creditor). Σύμφωνα με την αγγλική νομολογία ως ενδεχόμενος πιστωτής, βάσει του άρθρου 224

(1)του αγγλικού Νόμου, θεωρείται "a person towards whom, under an existing obligation, the company may or will become subject to a present liability on the happening of some future event or at some future debt" - πρόσωπο έναντι του οποίου, βάσει υφιστάμενης υποχρέωσης, η εταιρεία ενδέχεται ή πρόκειται να ευρεθεί υπόλογη παρούσης ευθύνης με την επέλευση κάποιου μελλοντικού γεγονότος ή σε κάποια μελλοντική ημερομηνία (βλ. Re William Hockley [1962] 1 W.LR. 555, Re Community Development Pty [1969] Qd. R.I και Palmer's Company Law, 23rd Ed., 1127, para. 85-15). Με άλλα λόγια, "ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής" σημαίνει πιστωτή υπό αναβλητική αίρεση ή πιστωτή υπό αναβλητική προθεσμία όπως είναι ο πιστωτής μη ληξιπρόθεσμου χρέους, π.χ. μη πληρωτέας συναλλαγματικής, ή ο εγγυητής που δεν ξόφλησε χρέος της εταιρείας ή ο εκμισθωτής αναφορικά με μελλοντικά ενοίκια.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) o Η έννοια του όρου πιστωτής δεν εξαρτάται από το μέγεθος του χρέους. Σύμφωνα με το Σύγγραμμα του Δρ. Ποιητή, «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», Λάρνακα 2013, σελ. 38. «Πιστωτής της εταιρείας είναι, εν πρώτοις, εκείνος ο οποίος, κατόπιν άμεσης σχέσης μαζί της, που προκύπτει από δικαιοπραξία, δικαιούται να εισπράξει από αυτήν οποιονδήποτε ποσό.» Σύμφωνα με την υπόθεση Αναφορικά με τη Loukos Manufacturers Ltd..

(1998)1 Α.Α.Δ.

1. Ο όρος "πιστωτής" είναι αρκετά μεγάλος, έτσι που να συμπεριλαμβάνει ένα πρόσωπο που έχει να λαμβάνει έστω και ένα μικρό ποσό που δεν υπερβαίνει τις £35 (Re World Industrial Bank [1909] W.N.
2. o Για να είναι βάσιμη η αμφισβήτηση του καθεστώτος του πιστωτή, θα πρέπει να υφίσταται εύλογη βάση αμφισβήτησης της ίδιας της ύπαρξης του χρέους και όχι απλώς του ύψους του ποσού του. Στην απόφαση GIP Constructions Limited

(1999)1 ΑΑΔ 315, λέχθηκε ότι - «ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the company is in fact insolvent" - πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer' s πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th Ed., Vol. 7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, δηλαδή, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477).». Στην παρούσα υπόθεση, μόνον ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης επιχείρησε να αμφισβητήσει το χρέος, λέγοντας στην Ε/Δ του ότι θεωρούσε πως η κα Θεμιστοκλέους θα προσέφερε αφιλοκερδώς τις εργασίες της προς την Καθ' ης εταιρεία. Ωστόσο, υπενθυμίζω ότι ενώπιον μου εμφανίστηκε η ίδια η Καθ' ης η αίτηση εταιρεία, η οποία ουδόλως αμφισβήτησε την ύπαρξη του χρέους της προς την εταιρεία Unibrand Secretarial Services Ltd, όσο μικρό και αν είναι το μέγεθος του. Συνεπώς, εκ πρώτης όψεως υπάρχει επαρκής μαρτυρία ενώπιον μου η οποία να θεμελιώνει την ιδιότητα του πιστωτή όσον αφορά την Αιτήτρια εταιρεία.». Σε συνέχεια των ανωτέρω, σημειώνω ότι στο πλαίσιο της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης εκείνος ο οποίος αμφισβήτησε τη χρεωστική σημείωση για τις υπηρεσίες της Αιτήτριας εταιρείας ως γραμματέως της Καθ' ης εταιρείας και ο οποίος χαρακτήρισε ως πλασματική την οφειλή, με απώτερο στόχο την απόρριψη της Αιτήτριας ως μη πραγματικής πιστωτού, ήταν και πάλιν ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης, ο οποίος είναι γιος της Διευθύντριας της Καθ' ης εταιρείας και μέτοχος στην Καθ' ης εταιρεία. Με βάση τα λεγόμενα στις παρα. 15 και 16 της ένορκης δήλωσής του, ημερ. 24.7.2013, η οποία συνόδευε την Ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης του στην αίτηση εκκαθάρισης, ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης ισχυριζόταν ότι αυτός είχε αποδεχθεί το διορισμό της Αιτήτριας ως γραμματέως της Καθ' ης εταιρείας υπό τις παραστάσεις του τότε δικηγόρου της Καθ' ης εταιρείας, κ. Χρίστου Νεοφύτου, ότι η Αιτήτρια θα παρείχε αμισθί τις υπηρεσίες της προς την Καθ' ης λόγω φιλικών σχέσεων με τη μητέρα του Παντελίτσα Πετρίδου. Τους ισχυρισμούς αυτούς του κ. Χριστόφορου Πετρίδη υποστήριξε και ο πατέρας του, κ. Χρίστος Πετρίδης, στη δική του χωριστή ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη δική του ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης (βλ. παρα. 15). Ουδείς όμως εξ αυτών ζήτησε να αντεξετάσει την κα Αντριάνα Θεμιστοκλέους αναφορικά με τις συνθήκες έκδοσης της χρεωστικής σημείωσης. Πέραν τούτου, όπως εξηγώ πιο κάτω, η προώθηση της ένστασης των κ.κ. Χρίστου και Χριστόφορου Πετρίδη τελεί υπό τον όρο ότι αυτοί θα αποδείξουν ότι νομιμοποιούνται στην καταχώρησή της ως πιστωτές ή ως συνεισφορείς, θέμα για το οποίο αποφαίνομαι παρακάτω. Πάντως, υπάρχει πλέον ενώπιον μου και η ίδια η ένορκη δήλωση, δυνάμει του Άρθρου 224 του Κεφ. 113, της Διευθύντριας της Καθ' ης εταιρείας προς τον Επίσημο Παραλήπτη, η οποία ρητά συγκαταλέγει την Αιτήτρια εταιρεία στον κατάλογο των μη εξασφαλισμένων πιστωτών.[6] Υπό το φως όλων των προλεχθέντων, απορρίπτω τον πρώτο λόγο ένστασης και αποδέχομαι ότι η Αιτήτρια εταιρεία εμπίπτει στην έννοια του «πιστωτή» που νομιμοποιείται να εγείρει την υπό κρίση αίτηση. Αναφορικά με τη νομιμοποίηση των ενιστάμενων να εμφανίζονται και να εγείρουν ένσταση στην αίτηση ως πιστωτές. Η πλευρά της Αιτήτριας εταιρείας έχει εγείρει αντιστοίχως αμφιβολίες για το κατά πόσον οι ενιστάμενοι στην υπό κρίση αίτηση νομιμοποιούνται πράγματι να εγείρουν την ένσταση και να ακουσθούν από το Δικαστήριο. Αμφισβητείται από την Αιτήτρια το καθεστώς τους ως «πιστωτών» ή «συνεισφορέων». Συνεπώς, προτού ασχοληθώ με οποιοδήποτε άλλο από τους λόγους ένστασης που εκείνοι έχουν εγείρει, θα ελέγξω τη δική τους νομιμοποίηση. Κατ' αρχάς, υιοθετώ και επαναλαμβάνω το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφασή μου ημερ. 9.7.2015꞉ «Το ζήτημα είναι σοβαρό, αφού σύμφωνα με το Άρθρο 224

(7), ΚΕΦ.113 «οποιοδήποτε πρόσωπο που δηλώνει ψεύτικα ότι είναι πιστωτής ή συνεισφορέας είναι ένοχος περιφρόνησης του Δικαστηρίου και με αίτηση του Εκκαθαριστή ή του Επίσημου Παραλήπτη, τιμωρείται ανάλογα». Η διακρίβωση της ιδιότητάς τους συνδέεται με το δικαίωμά τους να ακουστούν και να επηρεάσουν την κρίση του Δικαστηρίου σε αίτηση εκκαθάρισης ή σε αίτηση διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή ή σε αίτηση αναστολής οποιασδήποτε διαδικασίας μετά την εκκαθάριση. Στην ενδιάμεση απόφασή μου, ημερ. 12.2.2015, είχα ήδη την ευκαιρία να σημειώσω, παραπέμποντας στο Σύγγραμμα του Γιώργου Π. Κακογιάννη «Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο», Λεμεσός, 2001, σελ. 169, ότι κατά την ακρόαση αίτησης για εκκαθάριση, «το Δικαστήριο μπορεί να την απορρίψει ή να την αναβάλει με ή χωρίς όρους ή να εκδώσει οποιοδήποτε ενδιάμεσο διάταγμα ή άλλο διάταγμα που θεωρεί εύλογο (Α.214

(1)). Το Δικαστήριο θα λάβει υπόψη του τις επιθυμίες των πιστωτών και των συνεισφορέων (Άρθρο 324).». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι δική μου.)». Αναφορικά με τη Eurobank Ο συνήγορος της Αιτήτριας έχει αναδείξει μέσα από τη γραπτή του αγόρευση ότι αυτός δεν συμφωνεί με τη θέση του Δικαστηρίου ως είχε καταγραφεί στην απόφαση ημερ. 9.7.2015, η οποία συμπυκνώθηκε στην εξής αναφορά꞉ «Το ότι η Eurobank είναι ενυπόθηκος δανειστής, με την Καθ'ης εταιρεία να είναι εγγυητής και ενυπόθηκος οφειλέτης έναντί της, είναι αναντίλεκτο ενώπιον μου.». Προχωρώ, λοιπόν, να υπενθυμίσω πιο λεπτομερώς ποιες είναι οι εκατέρωθεν τοποθετήσεις των μερών꞉ Οι θέσεις του συνηγόρου της Αιτήτριας. o Παραπέμπει στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµου, 1965 (Ν 9/65), Άρθρο 2, στους όρους «Ενυπόθηκος Δανειστής» που σηµαίνει το πρόσωπο υπέρ του συνίσταται η υποθήκη και «Ενυπόθηκος σΦειλέτης» που σηµαίνει τον κύριον ακινήτου συνιστώντα υποθήκη επί του τοιούτου ακινήτου. o Παραπέμπει επίσης στην Πολιτική Έφεση Αρ. 177/2006, Επί τοις Αφορώσι τον Σπύρο Αντωνίου ν Alpha Bank Ltd

(2007)1Α Α.Α.Δ 558 στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Η ουσία της έφεσης αυτής είναι ότι ο πιστωτής δεν µπορεί να θεωρείται ασφαλισµένος ή εξασφαλισµένος πιστωτής εντός της εννοίας του Άρθρου 2 του περί Πτωχεύσεως Νόµου, Κεφ. 5, εάν η υποθήκη ή οποιαδήποτε εξασφάλιση αυτός κατέχει δεν είναι επί της περιουσίας του χρεώστη άλλα επί της περιουσίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου (συνοφειλέτα ή άλλου).» Λέγει ο συνήγορος της Αιτήτριας ότι στην προκειµένη περίπτωση η υποθήκη δεν είναι επί της περιουσίας του χρεώστη δηλ. της CHR. PETRIDES TRADELlNKS (πρωτοφειλέτησ}, αλλά άλλου προσώπου, ήτοι της TRICOR LΤD η οποία δεν έλαβε οιονδήποτε ποσό. Δεν μπορεί κατ' επέκταση η TRICOR LΤD να θεωρηθεί ενυπόθηκος οφειλέτης υπό την πιο πάνω έννοια. Οι θέσεις των συνηγόρων της Eurobank. Η Tricor είναι ενυπόθηκος οφειλέτης της Eurobank και η Eurobank πιστωτής της Tricor δυνάµει εγγράφου υποθήκης, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτεται στην Ένσταση. Συγκεκριµένα, στο εν λόγω έγγραφο υποθήκης, η Eurobank υπογράφει ως «ενυπόθηκος δανειστής» και η εταιρεία Tricor ως «ενυπόθηκος οφειλέτης». Η υποθήκη αυτή παρασχέθηκε από την Tricor σε ακίνητο ιδιοκτησίας της, ως εξασφάλιση απαίτησης της Eurobank προς την εταιρεία Chr. Petrides Tradelinks Ltd. Στην παράγραφο 3 του εγγράφου υποθήκης, αναφέρεται ότι: «Η υποθήκη αυτή αποτελεί πρόσθετη και παραπέρα εξασφάλιση και εγγύηση κάθε υποχρέωσης του Πρωτοφειλέτη και/ή εµένα του Ενυπόθηκου Οφειλέτη προς την Τράπεζα είτε αυτή είναι τωρινή ή µελλοντική, άµεση ή έµµεση είτε έγινε ή ενδέχεται να γίνει απαιτητή και είτε είναι προσωπική ή κοινή µαζί µε ένα άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα για οποιοδήποτε λογαριασµό, δάνεια, γραµµάτια ή οµόλογα, χωρίς δε περιορισµό των όρων και προϋποθέσεων είναι παράλληλη εξασφάλιση κάθε είδους υποχρεώσεως του Πρωτοφειλέτη και/ή εµένα του Ενυπόθηκου Οφειλέτη είτε ως πρωτοφειλέτη είτε ως εγγυητή είτε ως προσωπική ή κοινή υποχρέωση.» Περαιτέρω, στην παράγραφο 4 του εγγράφου υποθήκης, αναφέρεται: «Η υποθήκη αυτή είναι εξασφάλιση, επιπρόσθετη από οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις ή εγγυήσεις της οποίες η Τράπεζα έχει σήµερα ή δυνατό να έχει στο µέλλον από µένα ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα σχετικά προς τις υποχρεώσεις τις οποίες αυτή εξασφαλίζει.(... )>> Τέλος στην παράγραφο 5 του εγγράφου υποθήκη; αναφέρονται τα εξής: «Σε πρώτη ζήτηση ή/και από τη στιγµή που κάθε ποσό εξασφαλίζεται µε την υποθήκη αυτή, καταστεί πληρωτέο, υποχρεώνοµαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα Ενυπόθηκα Κτήµατα (...) Η Τράπεζα µπορεί να χρησιµοποιεί το προϊόν της πώλησης αυτής για να εξοφληθούν µερικά ή συνολικά οι υποχρεώσεις τις οποίες εξασφαλίζει η υποθήκη αυτή ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις υποχρεώσεις αυτές είτε αποτελούν άµεση υποχρέωση είτε προέρχονται από εγγύηση.» Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, η Eurobank δυνάµει των όρων που περιλαµβάνονται στο έγγραφο υποθήκης, είναι πιστωτής και η Tricor είναι οφειλέτης της Eurobank. Ειδικά, όπως είναι φανερό από την παράγραφο 5 του εγγράφου υποθήκης, σε περίπτωση που ο πρωτοφειλέτης αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του απέναντι στην Eurobank όταν το ποσό καταστεί ληξιπρόθεσµο και απαιτητό, η Tricor υπεισέρχεται στη θέση του και υποχρεούται να πληρώσει η ίδια το οφειλόµενο ποσό µε την προσωπική της περιουσία, και σε περίπτωση που και αυτή αδυνατεί να εκπληρώσει αυτή την υποχρέωση, τότε και µόνο δικαιούται η Eurobank να εκποιήσει το υποθηκευµένο ακίνητο προς εξόφληση των οφειλοµένων. Λέγει η συνήγορος της Eurobank ότι, εν προκειµένω, και βάσει πάντοτε του εγγράφου υποθήκης, κατά το χρόνο σύναψης της εν λόγω σύµβασης υποθήκης µε την Tricor, η ευθύνη της Tricor για εξόφληση του χρέους, τελούσε υπό την αναβλητική αίρεση µελλοντικού γεγονότος και δη, της µη εξόφλησης του χρέους από τον πρωτοφειλέτη και ως εκ τούτου, κατά το χρόνο σύναψης της σύµβασης, ήταν οφειλέτης υπό αναβλητική αίρεση. Με βάση αυτό το σκεπτικό, και η εταιρεία Eurobank, κατά τον κρίσιµο χρόνο, ήταν πιστωτής υπό αναβλητική αίρεση, δηλαδή ενδεχόµενος ή µελλοντικός πιστωτής της αιτούσας εταιρείας. Απορρίπτει η Eurobank την παράγραφο 95 της Απαντητικής Ένορκης Δήλωσης που καταχώρησε η ενόρκως δηλούσα για την Αιτήτρια, ότι δεν υπάρχει συγκεκριµένη και αδιαµφισβήτητη οφειλή υπέρ της Eurobank. Λέγει ότι βάσει του εγγράφου υποθήκης το οποίο έχει υπογράψει η Tricor, η τελευταία έχει αναλάβει και προσωπικά την εξόφληση του ποσού των €216,000 το οποίο παρασχέθηκε ως δάνειο στην εταιρεία Chr. Petrides Tradelinks Ltd, κάτι που καθιστά ξεκάθαρο ότι υπάρχει συγκεκριµένη οφειλή από την Tricor προς την Eurobank. Παραπέμπει συναφώς στην παράγραφο 5 του εν λόγω εγγράφου υποθήκης: «Σε πρώτη ζήτηση ή/και από τη στιγµή που κάθε ποσό εξασφαλίζεται µε την υποθήκη αυτή, καταστεί πληρωτέο, υποχρεώνoµαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό. η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα Ενυπόθηκα Κτήµατα (...) Η Τράπεζα µπορεί να χρησιµοποιεί το προϊόν της πώλησης αυτής για να εξοφληθούν µερικά ή συνολικά οι υποχρεώσεις τις οποίες εξασφαλίζει η υποθήκη αυτή ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις υποχρεώσεις αυτές είτε αποτελούν άµεση υποχρέωση είτε προέρχονται από εγγύηση» Είναι η θέση της Eurobank ότι από το πιο πάνω απόσπασµα είναι ξεκάθαρο ότι η Tricor είναι προσωπικά υπεύθυνη για την εξόφληση του ποσού του δανείου σε περίπτωση που το ποσό καταστεί πληρωτέο και µόνο στην περίπτωση που η τελευταία παραλείψει να καταβάλει το ποσό θα δύναται η Τράπεζα να εκποιήσει την υποθήκη και να πωλήσει το ενυπόθηκο διαµέρισµα. Περαιτέρω η Eurobank εισηγείται προς το Δικαστήριο ότι το γεγονός ότι εκ των υστέρων η Διευθύντρια της Tricor Ltd, κα Πετρίδου αποφάσισε να αµφισβητήσει τη νοµιµότητα της υποθήκης του διαµερίσµατος µε την αγωγή 489/2011 Ε.Δ. Λάρνακας, κανένα αντίκτυπο δεν µπορεί να έχει στο γεγονός της ορθής σύστασης του εγγράφου υποθήκης, καθώς µέχρι και σήµερα, το εν λόγω έγγραφο θεωρείται έγκυρο και εν πάση περιπτώσει, το εν λόγω έγγραφο υπεγράφη από την Tricor µέσω του τότε διευθυντή της, οπότε δεν χωρεί καµία αµφισβήτηση επί της νοµιµότητάς του. Κρίνω πως δεν θα μπορούσα με οποιοδήποτε τρόπο να προκαταλάβω την απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην αγωγή 489 αναφορικά με την εγγυρότητα ή μη του εγγράφου της υποθήκης. Είναι ορθή η θέση της Eurobank ότι το Δικαστήριο εκδικάζει την παρούσα αίτηση εκκαθάρισης με βάση τα ενώπιον του στοιχεία κατά την ημερομηνία ακρόασης. Μέχρι στιγμής η εν λόγω υποθήκη φέρει το τεκμήριο της κανονικότητας και βάσει αυτού μπορώ να δεχθώ ότι κατά τον παρόντα χρόνο η Tricor Ltd φέρει προσωπική ευθύνη έναντι της εν λόγω τράπεζας ως εγγυήτρια των οφειλών της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας και ως ενυπόθηκος οφειλέτης της για το ποσό των €216,000. Δεν μου διαφεύγει ότι η Eurobank υποστήριξε, περαιτέρω και /ή διαζευκτικά, ότι είναι πιστωτής της Tricor Ltd δυνάµει απόφασης ηµεροµηνίας 11.12.12, η οποία εξεδόθη στα πλαίσια της αίτησης υπ' αριθµό 798/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας, όπου το Δικαστήριο επιδίκασε το ποσό των €1.547 πλέον €262,29 Φ.Π.Α. πλέον €29 έξοδα σύνταξης του διατάγµατος υπέρ της Eurobank, ποσά τα οποία δεν έχουν καταβληθεί ή/και εξοφληθεί µέχρι σήµερα. Είναι γεγονός πως έχει εκδοθεί τέτοια απόφαση για έξοδα υπέρ της. Εφόσον όμως έχω αποδεχθεί την ιδιότητα της ως ενυπόθηκου οφειλέτη, πιστωτή, για πιο μεγάλης αξίας ποσό, σε εκείνη τη βάση θα λάβω υπόψη τις επιθυμίες της. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι προκειμένου περί αίτησης για εκκαθάριση, δεν ισχύει η αρχή που ισχύει περί πτωχεύσεων ότι ο εξασφαλισμένος πιστωτής, για να μπορέσει ο ίδιος να προωθήσει αίτηση εκκαθάρισης, θα πρέπει πρώτα να αποποιηθεί την εξασφάλιση του επί της περιουσίας της Καθ' ης εταιρείας (βλ. το Σύγγραμμα του Δρ. Ποιητή, ανωτέρω, στη σελ. 47). Κατά τον ίδιο τρόπο, δεν χρειάζεται να αποποιηθεί την εξασφάλισή του για να επικαλεστεί την ιδιότητα του πιστωτή προκειμένου να προωθήσει ένσταση σε τέτοια αίτηση. Αναφορικά με τον κ. Χριστάκη Ιακωβίδη Στις σελ. 3-4 της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 11.12.2012 (Τεκμήριο 4 της ένστασης του κ. Ιακωβίδη), αναφορικά µε τα έξοδα του προσωρινού εκκαθαριστή στην αίτηση εκκαθάρισης αρ. 798/11, αναφέρεται ότι ο δικηγόρος κ. Κούτρας προέβη σε δήλωση εκ µέρους της εταιρείας TRΙCOR ότι αποδέχεται οποιαδήποτε αµοιβή του κ. Χριστάκη Ιακωβίδη όσον αφορά την εργασία την οποία εκτέλεσε στα πλαίσια του εκδοθέντος στις 14/11/2011 διατάγµατος (Τεκμήριο 2 της ένστασης του κ. Ιακωβίδη), όπως αυτά θα καθοριστούν από το Γραφείο του Επίσηµου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών στη παρουσία εκπροσώπου της εταιρείας. Λέγει ο συνήγορος της Αιτήτριας ότι ο κ. Χριστάκης Ιακωβίδης εξακολουθεί να μην έχει καθορισμένο ποσό αμοιβής υπέρ του, αφού καμία διαδικασία στον Έφορο Εταιρειών δεν έλαβε χώρα. Είναι όμως δεκτό από τον εν λόγω συνήγορο ότι το πρόσωπο που υποβάλλει στον Επίσημο Παραλήπτη την κατάσταση των υποθέσεων της εταιρείας δυνάμει του Α. 224 του Κεφ. 113 δικαιούται να ζητήσει από τον Επίσημο Παραλήπτη τα έξοδα του. Εφόσον, λοιπόν η βάση της οφειλής της Καθ' ης εταιρείας προς τον κ. Χρ. Ιακωβίδη είναι αποδεκτή, η όποια αμφισβήτηση του ύψους του ποσού αυτής κρίνω ότι δεν μπορεί να του αποστερήσει την ιδιότητα του πιστωτή. Εκείνο στο οποίο όμως επιδρά είναι ότι δεν παρέχει ακριβή εικόνα στο παρόν Δικαστήριο για το ύψος του ποσού στη βάση του οποίου να ληφθούν υπόψη οι επιθυμίες του ως πιστωτή. Αναφορικά με τον κ. Χρίστο Πετρίδη Αυτός διατείνεται ότι έχει την ιδιότητα του πιστωτή της εταιρείας Tricor Ltd (βλ. την παρα. 2 της Ε/Δ) για το ποσό των €41.300, το οποίο και κατ' ισχυρισμόν αντιπροσωπεύει την αμοιβή του για τα έτη 2007, 2008, 2009 έως και 10/6/2010, ημερομηνία παραίτησής του από τη θέση του Διευθυντή της εν λόγω εταιρείας. Παρουσίασε την επιστολή ημερ. 22/9/2011 με την οποία αυτός απαιτούσε από την εταιρεία Tricor Ltd την καταβολή της οφειλόμενης σε αυτόν αμοιβής €41.300 και αντιπρότεινε την πληρωμή του εν λόγω ποσού δια μηνιαίων δόσεων. Με την Απαντητική ένορκη δήλωση ηµεροµηνίας 20/2/2015 που καταχώρησε η ενόρκως δηλούσα για την Αιτήτρια σημειώθηκε ότι (βλ. τις παρα. 6 και 7) ουδεµία επιστολή του κ. Χρίστου Πετρίδη παραλήφθηκε στο εγγεγραµµένο γραφείο της εταιρείας µε τις ισχυριζόµενες απαιτήσεις του. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα επεσήμανε με παραπομπή στο Τεκμήριο 4 της Συμπληρωματικής (Απαντητικής) Ε/Δ (στο εξής «η Απ. Ε/Δ») ότι στην επιστολή παραίτησης του κ. Χρίστου Πετρίδη ηµερ. 10/6/2010 αυτός δεν προέβη σε καµία απαίτηση για τη δήθεν αµοιβή του. Σε καµία Συνεδρία του Διοικητικού Συµβουλίου ή Γενική Συνέλευση δεν έθεσε τέτοιο θέµα, ως ισχυρίζεται τώρα, αφού καµία σχετική απόφαση δεν επισύναψε προς τη κατεύθυνση αυτή. Πρόσθετα, επισημαίνει η ενόρκως δηλούσα ότι για τα έτη που ο κ. Πετρίδης αξιώνει αμοιβή, αυτός δεν μερίμνησε να τηρούνται λογαριασµοί της εταιρείας. Τούτο φαίνεται από τα έντυπα του Φόρου Εισοδήµατος ότι από το 2006 δεν έχουν καταχωρηθεί οικονοµικές καταστάσεις (βλ. Τεκμήριο 7 της Απ. Ε/Δ) αλλά και από το κατάλογο εγγράφων της εταιρείας που παρέδωσε (βλ. Τεκμήριο 8 της Απ. Ε/Δ και παρα. 6 της Απ. Ε/Δ). Στην παρα. 14 της Ε/Δ της ένστασης του ισχυρίζεται ότι παρέδωσε όλα τα έγγραφα σχετικά µε την εταιρεία που βρίσκονταν στην κατοχή του, χωρίς να κάνει καµία αναφορά στην εν λόγω επιστολή - Τεκμήριο 2 της ένστασης του, για δήθεν απαιτήσεις του. Λέγει η ενόρκως δηλούσα ότι ο λόγος που ο κ. Πετρίδης δεν επισύναψε στην ένσταση του τον κατάλογο - Τεκμήριο 8 της Απ. Ε/Δ µε τα έγγραφα που παρέδωσε είναι γιατί δεν περιέχεται στο κατάλογο αυτό η δήθεν επιστολή του µε τις απαιτήσεις του, κάτι που φανερώνει, ως η θέση της κας Θεμιστοκλέους, ότι η επιστολή ως το Τεκμήριο 2 της ενστάσεως του κ. Χρίστου Πετρίδη, κατασκευάστηκε εκ των υστέρων για σκοπούς κατάχρησης της παρούσας διαδικασίας και για να προσπαθήσει να ξεγελάσει το παρόν Δικαστήριο. Δεν υπήρξε αίτημα αντεξέτασης της ενόρκως δηλούσας επί των ως άνω λεγόμενών της. Τούτο δεν αναγκάζει το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία της (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.

(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491, Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη

(2007)1Α Α.Α.Δ. 624), αλλά παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως στοιχείο που δείχνει ότι, κατά πρώτον, η εκδοχή της άλλης πλευράς (εν προκειμένω του κ. Χρίστου Πετρίδη) δεν είναι αναντίλεκτη και, κατά δεύτερον, ως αποδοχή των ουσιωδών ισχυρισμών της ενόρκως δηλούσας επί των οποίων δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη

(2006)1Β Α.Α.Δ. 1057). Λαμβάνω συναφώς υπόψη ότι είναι ο κ. Χρίστος Πετρίδης που είχε στους ώμους του το βάρος να αποδείξει την ιδιότητά του ως πιστωτή. Δεν ισχύει το αντίστροφο, ότι δηλαδή η Αιτήτρια όφειλε να αποδείξει ότι ο παρεμβαίνων ως ισχυριζόμενος πιστωτής δεν είναι πιστωτής. Το βάρος που έχει η Αιτήτρια στους ώμους της είναι μόνο να αποδείξει την αφερεγγυότητα της Καθ' ης εταιρείας ή/και τους λοιπούς λόγους για τους οποίους αξιώνει την εκκαθάρισή της. Λαμβάνω υπόψη μου ότι η Αιτήτρια Εταιρεία είναι γραμματέας της Καθ' ης εταιρείας και υπό αυτή την ιδιότητα είναι σε θέση να γνωρίζει τα γεγονότα για τα οποία έδωσε μαρτυρία η εξουσιοδοτημένη αντιπρόσωπός της, κα Αντριάνα Θεμιστοκλέους. Δεν έχω ενώπιον μου, πλην της επιστολής ημερ. 22.9.2011 οποιοδήποτε άλλο έγγραφο ή μαρτυρία που να τεκμηριώνει την οφειλή. Ο κ. Χρ. Ιακωβίδης, όταν συνέταξε την έκθεση του ως προσωρινός εκκαθαριστής για την περίοδο 14.11.2011 - 13.7.2012 που είναι Τεκμήριο 3 στην Ε/Δ του κ. Χρίστου Πετρίδη, δεν συμπεριέλαβε οποιοδήποτε κατάλογο πιστωτών, ώστε να φαίνεται εκεί τυχόν οφειλή της Καθ' ης εταιρείας προς τον κ.Πετρίδη και ποια η βάση αυτής. Υπό το φως του ενώπιον μου μαρτυρικού υλικού, κρίνω πως δεν υπάρχει ενώπιον μου επαρκής και ικανή μαρτυρία η οποία να μπορεί να τεκμηριώσει την εκδοχή του κ. Χρίστου Πετρίδη ως προς το γνήσιο της ισχυριζόμενης απαίτησής του για αμοιβή από την Καθ' ης εταιρεία και ειδικότερα για το συγκεκριμένο μέγεθος αυτής. Δεν έχω ικανοποιηθεί ότι είναι πιο πιθανή παρά να είναι η εκδοχή του ότι είναι πιστωτής της Καθ' ης για το ποσό των €41.300, πλέον τόκους. Αναφορικά με τον κ. Χριστόφορο Πετρίδη Σύµφωνα µε το περιεχόµενο της παραγράφου 43 της Απ. Εν. Δηλ. ηµεροµηνίας 20/2/2015, η οποία έµεινε αναντίλεκτη, ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης έλαβε εκ δωρεάς τις µετοχές από τη µητέρα του και διευθύντρια της εταιρείας TRICOR LΤD, κα Παντελίτσα Πετρίδου, το 1999, όταν ήταν µόλις 7 χρονών και εκ των πραγµάτων δεν ήταν σε θέση να πληρώσει οτιδήποτε ως αντάλλαγµα. Είναι αναντίλεκτο ενώπιον μου ότι ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης έλαβε τις μετοχές κατ' αυτόν τον τρόπο. Προχωρώ να εξετάσω αν υπ' αυτή την ιδιότητά του, ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης εμπίπτει στην έννοια του όρου «συνεισφορέας». Ο ορισμός του όρου αυτού δίδεται στο Άρθρο 205 του Κεφ. 113 κατά τρόπο που περιορίζεται σε μετόχους της εταιρείας που δεν κατέβαλαν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου. Σχετική εν προκειμένω είναι και η απόφαση στην Πολιτική Έφεση 9818 Αναφορικά με την εταιρεία LINDOS CONSTRUCTIONS LTD

(1999)1 Α.Α.Δ 1033,

1. Συνάγεται ότι μέτοχος εταιρείας ο οποίος είναι κάτοχος πλήρως πληρωθεισών μετοχών δεν λογίζεται συνεισφορέας και συνεπώς δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση αίτησης για εκκαθάριση. Κατ' επέκταση ούτε και στην καταχώρηση ένστασης σε αίτηση εκκαθάρισης ή προσωρινού εκκαθαριστή. Με βάση την Ε/Δ της ίδιας της κας θεμιστοκλέους, «Το μετοχικό κεφάλαιο της Εταιρείας ως αναφέρω πιο πάνω στο σημείο 3 είναι €5.130 διαιρεμένο σε 3000 μετοχές αξίας €1,71 κατέχεται ως εξής : α. Παντελίτσα Πετρίδου - 1999 μετοχές συνολικής αξίας €3.418,29 β. Χριστόφορος Πετρίδης - 1000 μετοχές συνολικής αξίας €1.710 και γ. Στέλλα Περατίτη Ξηροτύρη -1 μετοχή με αξία €1,71 Σύνολο μετοχών
2. Σύνολο αξίας μετοχικού κεφαλαίου €5.
3. Επισυνάπτεται αντίγραφο του Πιστοποιητικού Μετόχων της Εταιρείας TRICOR LIMITED ως ΤΕΚ. 4.». Δεν αναφέρεται αν οι μετοχές είναι πλήρως πληρωμένες αλλά τούτο συνάγεται από την επιχειρηματολογία της Απ. Ε/Δ που παρέθεσα ανωτέρω. Στην απόφασή μου ημερ. 9.7.2015 είχα σημειώσει ότι, νομολογιακά έχει γίνει αποδεκτό ότι, στην ιδιαίτερη περίπτωση που ο μέτοχος της εταιρείας δεν λογίζεται συνεισφορέας, λόγω του ότι πλήρωσε πλήρως τις εγγεγραμμένες σε αυτόν μετοχές, εάν ήθελε αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας υποχρεούται να αποκαλύψει με την αίτηση του τέτοια στοιχεία που συνιστούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι με την εκκαθάριση της εταιρείας θα υφίσταται ενεργητικό και περιουσία για διανομή μεταξύ των μετόχων. Σχετικό το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Re Othery Construction Ltd

(1966)1 All E.R.145, όπου αναφέρθηκε ότι - '[.] where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show, on the face of his petition, a prima facie probability that there will be assets available for distribution among shareholders'. Επίσης, στο Σύγγραμμα Palmer's Company Law, 24th ed. Vol. 1 para. 88-16, p. 1378 αναφέρεται ότι "As a general rule the Court will not make a winding up order on the petition of a contributory whose shares are fully paid, unless he shows, on the face of his petition, a prima facie probability that the company is solvent and that there will be a substantial surplus of assets available for distribution among the shareholders; otherwise he has no tangible interest in the winding up." Ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης στήριζε την παρέμβαση του και την τοποθέτηση του περί φερέγγυας εταιρείας, η οποία έχει στοιχεία ενεργητικού ικανά προς διανομή στους μετόχους σε περίπτωση εκκαθάρισής της στα εξής στοιχεία꞉ Ότι αναντίλεκτα η καθ' ης εταιρεία έχει στην ιδιοκτησία της το διαμέρισμα με στοιχεία αρ. εγγ. J597 Φ/Σχ LA/1W1 και W2, τμήμα J, τεμάχιο επί 252, SANDY BEACH APARTMENTS, Block Α, διαμέρισμα αρ.8, πόρτα 14, οδός Πιαλέ Πασά 45, στη Λάρνακα. Ότι, με βάση εκτίμηση που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης, ως επισυνημμένο Τεκμήριο 6 στην Ε/Δ του, το εν λόγω διαμέρισμα εκτιμήθηκε στις 14.6.2012 ότι είχε αγοραία αξία €255.000 και αξία καταναγκαστικής πώλησης €192.000. Το εύλογο ενοίκιο από αυτό καθορίστηκε στο 4% της εκτιμημένης αξίας του, δηλαδή σε €10.200 το χρόνο ή σε €850 το μήνα. Επειδή κατά το έτος 2012 τα ενοίκια υπέστησαν πίεση μείωσης μέχρι και 20%, οι εκτιμητές θεωρούσαν ως εύλογο ενοίκιο το ποσώ των €700 - €750 μηνιαίως. Από την άλλη, στη γραπτή του αγόρευση στην υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης, ο συνήγορος της Αιτήτριας έχει καταγράψει τις εξής παρατηρήσεις꞉ «Στο σύγγραµµα του Γιώργου Κακογιάννη Κυπριακό Εταιρικό Δίκαιο,2001 σελ.165, παρ.2 διευκρινίζεται ότι σε περίπτωση που η εταιρεία είναι αναξιόχρεη λαµβάνονται οι απόψεις µόvο των πιστωτών/ αφού είναι τα µόνα πρόσωπα που έχουν συµφέρον και όχι των συνεισφορέων. Η θέση αυτή υποστηρίζεται και από τον Palmer, 1968, page 748,In matters relating to the winding υρ and winding υρ includes the petition-the court may have regard to the wishes ο/ creditors and constributories/ and may/ ίf expedient direct meetings to be summoned to ascertain such wishes (s. 346). Ι/ the company is solvent/ the wishes ο/ contributories, as the persons chiefly interested in the assets/ carry most weight; ίΙ the compαny is insolvent the wishes οι creditors. Ως εκ τούτου θέση µας είναι ότι το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα va εξετάσει τηv αφερεγγυότητα της εταιρείας και εάν ισχύει τότε δεν θα πρέπει καν να εξετάσει την ένσταση του Κ. Χριστόφορου Πετρίδη, αφού επικαλείται την ιδιότητα του συνεισφορέα που δεν έχει οιονδήποτε συµφέρον σε αφερέγγυα εταιρεία.». Εν πάση περιπτώσει, απορρίπτουµε την ιδιότητα του Συνεισφορέα που επικαλείται. Ασφαλώς δεν πρόκειται για αίτηση εκκαθάρισης λόγω καταπίεσης στηριζόµενη στο Άρθρο 202 του Κεφ. 113 ώστε ο κ. Χριστόφορος Πετρίδης, ως µέτοχος, ο οποίος έλαβε τις µετοχές του εκ δωρεάς να έχει λόγο έναντι των µετόχων της πλειοψηφίας (που δεν συµµετέχουν εν πάση περιπτώσει στην διαδικασία, ούτε έχουν κληθεί βάση της δηµοσίευσης αφού η αναφορά γίνεται σε πιστωτές και συνεισφορείς), ούτε και εργάζεται στην εταιρεία. In Re Harmer [1959]1 WLR 62 λέχθηκε ότι «shareholders who receive their shares as α gίft but afterworks work in the business may become entitled to enforce equitable restraints upon the conduct of the majority shareholder" O'Neill and another v Phillips and others [19991 ΑΙΙ ER (D) 513, 1103 Β (Αίτηση εκκαθάρισης λόγω καταπίεσης της µειοψηφίας).». Υιοθετώ και τις δύο ανωτέρω επισημάνσεις του συνηγόρου της Αιτήτριας. Στο στάδιο έκδοσης της απόφασης ημερ. 9.7.2015 δεν μπορούσα να αποφανθώ για το φερέγγυο ή μη της Καθ' ης εταιρείας. Στο παρόν στάδιο αυτό είναι το μείζον ζήτημα προς εξέταση. Προέχει να κριθεί αν η Καθ΄ης εταιρεία είναι φερέγγυα ή όχι, προτού αναγνωρισθεί στον κ. Χριστόφορου Πετρίδη η ιδιότητα του ως συνεισφορέα δυνάμενου να καταχωρήσει αίτηση εκκαθάρισης και κατ' αναλογία να ενστεί σε τέτοια ένσταση. Θα επανέλθω συνεπώς πιο κάτω στο ζήτημα της νομιμοποίησης του κ. Χριστόφορου Πετρίδη να εγείρει και προωθεί την ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης, αφότου καταλήξω για την αφερεγγυότητα ή μη της Καθ' ης εταιρείας. Αναφορικά το μέτρο στο οποίο το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπόψη τις επιθυμίες των πιστωτών Στην Α & Α Φωκάς Λίμιτεδ ν Α. Κ. C. Development Limited

(2003)1Β Α.Α.Δ 651 λέχθηκαν τα εξής꞉ «Η άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου που σχετίζονται με τις επιθυμίες των πιστωτών της εταιρείας διέπεται από το άρθρο 324 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113. Το παραθέτουμε: «324.-

(1)Το Δικαστήριο δύναται, για τα θέματα που σχετίζονται με την εκκαθάριση εταιρείας, να λαμβάνει υπόψη τις επιθυμίες των πιστωτών ή συνεισφορέων της εταιρείας, όπως αποδεικνύονται ενώπιον του με οποιαδήποτε επαρκή μαρτυρία, και δύναται, αν το θεωρεί πρέπον, με σκοπό την εξακρίβωση των επιθυμιών εκείνων, να διατάξει σύγκληση συνελεύσεων των πιστωτών ή συνεισφορέων, που να συγκαλούνται, συγκροτούνται και διεξάγονται με τέτοιο τρόπο που το Δικαστήριο διατάσσει, και δύναται να διορίζει πρόσωπο που να ενεργεί ως πρόεδρος οποιασδήποτε τέτοιας συνέλευσης και να αναφέρει το αποτέλεσμα στο Δικαστήριο.

(2)Στην περίπτωση πιστωτών, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξία του χρέους κάθε πιστωτή.

(3)Στην περίπτωση συνεισφορέων, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των ψήφων που παρέχονται σε κάθε συνεισφορέα από το Νόμο αυτό ή το καταστατικό.» Οι αρχές που προκύπτουν από τις πιο πάνω αυθεντίες μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:

1. Το άρθρο 324 του Νόμου - άρθρο 346 του Αγγλικού - παρέχει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο.
2. Οι ενιστάμενοι πιστωτές υπέχουν υποχρέωση παροχής επαρκών λόγων για δικαιολόγηση των επιθυμιών που εκφράζουν.
3. Οσάκις η πλειοψηφία των πιστωτών ενίσταται στη διάλυση της εταιρείας για καλό λόγο τότε εκ πρώτης όψεως εύλογα δικαιούνται να αναμένουν ότι οι επιθυμίες τους θα επικρατήσουν στην απουσία απόδειξης ειδικών περιστάσεων από τον αιτητή οι οποίες καθιστούν επιθυμητό το διάταγμα διάλυσης.
4. Μια δίκαιη, δυνατή και εύλογη ευκαιρία εξασφάλισης πληρωμής χωρίς τη διάλυση της εταιρείας συνιστά καλό λόγο.
5. Πρέπει να εξετάζεται η θέση της εταιρείας ήτοι τα περιουσιακά στοιχεία της και οι προοπτικές επιτυχούς διεξαγωγής των εργασιών της.». Δεν έχω πεισθεί ότι οι πιστωτές που ενίστανται στην παρούσα υπόθεση το πράττουν για καλό λόγο. Πολλή έμφαση δόθηκε από αυτούς στο λόγο ένστασης που αφορά στο γεγονός ότι η Αιτήτρια δεν στηρίζει την αίτηση εκκαθάρισής της σε εκκαθαρισμένη απαίτηση. Ότι δεν επέδωσε γραπτώς σε Διευθυντή της Καθ'ης εταιρείας την απαίτηση και να αφήσει να περάσουν 21 ημέρες άπρακτες προτού καταχωρήσει την αίτηση εκκαθάρισης, ώστε να υπάρχει τεκμήριο για την ανικανότητα της καθ' ης να πληρώσει τα χρέη της. Ισχυρίζονται ότι η Αιτήτρια απέτυχε να αποδείξει την ανικανότητα της Αιτήτριας να πληρώσει τα χρέη της. Υπενθυμίζω ότι στη νομική βάση της αίτησης εκκαθάρισης είναι το άρθρο 211(ε) και το άρθρο 212(γ), τα οποία ορίζουν ότι- «
6. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν— (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της·». «212 Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της — (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας·». Δεν έχει ως νομική βάση το άρθρο 212(α) το οποίο ορίζει ότι꞉ «
7. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της — (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή·». Επομένως, δεν οφείλω να αναζητήσω μαρτυρία που να ταιριάζει στην περίπτωση της παρα. (α) του άρθρου
8. Όπως λέχθηκε στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολιτική Έφεση αρ. 368/2009, ημερ. 20.11.2014, Δημήτρης Αυξεντίου & Υιος (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν Hellenic Bank Public Company꞉ «Τα άρθρα 211 και 212 έτυχαν ανάλυσης στην υπόθεση G.I.P. Construction Ltd. v. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 15, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212 (α) και 212(β) είναι η εξής. Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία.» Στην Μ. Mouletaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1649 επιβεβαιώθηκε η G.I.P. Constructions Ltd (πιο πάνω) ότι ορθά αναλύει τον Νόμο και ορθά αναλύει τη νομολογία. Πρόσθετα λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 1651 από τον Αρτεμίδη, Δ., όπως ήταν τότε: «Δέχθηκε βεβαίως, και πολύ ορθά πως, στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια, και διατάσσει τη διάλυση της εταιρείας, ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια.» Έχει τεθεί ενώπιον μου, με την Απ. Ε/Δ της Αιτήτριας ως επίσης και με την Κατάσταση των υποθέσεων της εταιρείας βάσει του Α. 224 Κεφ. 113, μαρτυρικό υλικό που δείχνει ότι από την ημερομηνία καταχώρισης της αίτησης εκκαθάρισης μέχρι σήμερα έχει αυξηθεί ο αριθμός των ανεξόφλητων οφειλών και απαιτήσεων εναντίον της Καθ' ης εταιρείας, ως επίσης και ο αριθμός των αγωγών εναντίον της, στοιχείο που δύναται να αποτελέσει ένδειξη της ανικανότητας της να πληρώσει τα χρέη της. Στη γραπτή του αγόρευση για την υπό κρίση αίτηση εκκαθάρισης, ο συνήγορος της Αιτήτριας εισηγείται ότι- «Η ιδιότητα της αιτήτριας εταιρείας ως Γραµµατέως έχει βαρύνουσα σηµασία αφού η δήλωση και παραδοχή της αποτελεί επαρκή µαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυα και αναξιόχρεη (Applications to Winding υρ companies, second edition, Derek French, σελ. 447, An adrnission on behalf of a company that it is unable to pay its debts is suffίcient evidence of that fact. For example: in Re Fortune Copper Μίπίπα Co the company secretary had told the petitioners' solίcitor that the company was 'deeply involved ίn debt and had nο money and nο means). Applications to Winding υρ companies, second edition, Derek French σελ. 448 Faίlure to pay a debt which became due for payment after the petition was presented may be evidence that the company is unable to ραy its debts as they fαll due. It is common for a creditor petitioner to rely οn the fact that the company has not paid α debt owed to the petitioner as proof οf the company's inabilίty to ραy its debts. This means οf establίshing that a circumstance exists in which the court has jurisdiction to make α winding-up order is comparatively straightforward.)». Πράγματι, ενόψει της συνεχιζόμενης μη αποπληρωμής του αναγνωρισθέντος από την Καθ' ης εταιρεία χρέους της προς την Αιτήτρια και δεδομένου ότι υφίσταται κατάλογος και άλλων εκκρεμουσών οφειλών από την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης μέχρι και την ημερομηνία ακρόασής της, η Αιτήτρια δύναται να επικαλείται και να ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Ό,τι απομένει να εξετάσω είναι αν οι ενιστάμενοι πιστωτές έχουν φέρει ενώπιον μου μαρτυρία η οποία να συγκρούεται με τη μαρτυρία της Αιτήτριας. Όπως λέχθηκε στην Α & Α Φωκάς Λίμιτεδ ν Α. Κ. C. Development Limited

(2003)1Β Α.Α.Δ 651- «Η επίδικη κατάληξη του Πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη και για ένα άλλο λόγο ο οποίος σχετίζεται με την εταιρεία. Όπως έχουμε ήδη υποδείξει οι προοπτικές επιτυχούς διεξαγωγής των εργασιών της εταιρείας και τα περιουσιακά της στοιχεία είναι ένας παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας δυνάμει του άρθρου 324 του Νόμου. Στην παρούσα υπόθεση οι εφεσίβλητοι-ενιστάμενοι πιστωτές ισχυρίσθηκαν ότι η εταιρεία είναι σε θέση να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της αν της επιτραπεί η συνέχιση των εργασιών της. Ωστόσο, ο ισχυρισμός αυτός δεν έχει τεκμηριωθεί. Εναπόκειτο στους ενιστάμενους πιστωτές να τεκμηριώσουν αυτό τον ισχυρισμό με επαρκή μαρτυρία (βλ. και In re Macrae Ltd, πιο πάνω). Η μη αμφισβήτηση του σχετικού ισχυρισμού από την εφεσείουσα δεν απολήγει στην απόδειξη του. Σημειώνουμε ότι η εταιρεία δεν έφερε ένσταση. Παρόλο ότι στη διαδικασία άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 324 του Νόμου δεν είναι απαραίτητη η υποβολή ένστασης από την εταιρεία στην παρούσα υπόθεση θεωρούμε ότι η απουσία ένστασης από την εταιρεία αφήνει εντελώς ατεκμηρίωτο και μετέωρο τον πιο πάνω ισχυρισμό των ενιστάμενων πιστωτών. Απουσιάζει η έκφραση της βούλησης της εταιρείας να συνεχίσει τις εργασίες της για να καταστεί ικανή να πληρώσει τα χρέη της. Απουσιάζει, επίσης, οποιαδήποτε μαρτυρία που σχετίζεται με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας, τα περιουσιακά της στοιχεία και τις προοπτικές επιτυχούς διεξαγωγής των εργασιών της. Έπεται πως το Πρωτόδικο Δικαστήριο έχει καθοδηγηθεί εσφαλμένα με το να λάβει υπόψη ζητήματα τα οποία δεν μπορούσε να λάβει υπόψη (βλ. In re Macrae, πιο πάνω, στη σελ. 286: misdirected himself by taking into consideration matters which he should not) ήτοι τον πιο πάνω ισχυρισμό των ενιστάμενων πιστωτών τον οποίο δεν μπορούσε να τον λάβει υπόψη λόγω έλλειψης τεκμηρίωσης.». (Η έμφαση με έντονα γράμματα είναι του παρόντος Δικαστηρίου.) Στην παρούσα υπόθεση, από την έκδοση της απόφασής μου ημερ. 9.7.2015 και μέχρι σήμερα εξακολουθώ να μην έχω ικανοποιηθεί ότι οι ενιστάμενοι έχουν φέρει οποιαδήποτε ή επαρκή μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι σε θέση να εξοφλήσει τις υποχρεώσεις της αν της επιτραπεί η συνέχιση των εργασιών της. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η Καθ' ης έπαυσε να ασκεί οποιεσδήποτε εργασίες από το

1. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου μαρτυρία, η οποία να αποσωβεί τον κίνδυνο αύξησης των υποχρεώσεών της Καθ' ης εταιρείας εάν δεν εκκαθαριστεί. Επομένως, ακόμη και αν οι ενιστάμενοι έχουν την πλειοψηφία σε αξία χρέους έναντι της Καθ' ης εταιρείας (στοιχείο που δεν μπορεί να προσδιορισθεί επακριβώς για τον κ. Χριστάκη Ιακωβίδη ο οποίος δεν ισχυρίστηκε συγκεκριμένο ύψος οφειλής της Καθ'ης εταιρείας προς αυτόν, αλλά σίγουρα μπορεί να προσδιορισθεί όσον αφορά τη Eurobank, ήτοι στο ύψος του ποσού που με βάση την υπάρχουσα μαρτυρία η Καθ' ης συμβλήθηκε να εγγυηθεί €213.000), εντούτοις η ενώπιον μου τεθείσα από αυτούς μαρτυρία δεν είναι ικανή ή επαρκής ώστε να αναιρέσει την εικόνα της αφερέγγυας εταιρείας, η οποία δεν είναι ικανή να αποπληρώσει τα χρέη της. Όλη η ικανότητα της εταιρείας στηρίχθηκε από τους ενιστάμενους στο διαμέρισμα και στην ενοικιαστική του αξία που με βάση την ενώπιον μου εκτίμηση είναι κατά μέγιστο €850 ευρώ µηνιαίως. Επισημαίνει ο συνήγορος της Αιτήτριας στη γραπτή του αγόρευση ότι αυτό το ποσό ενοικίου δεν καλύπτει ούτε το μηνιαίο ποσό της αμοιβής που ο κ. Χρίστος Πετρίδης αξιώνει. Εάν, δηλαδή, ήθελε κριθεί ότι το πιο πάνω καταγραφέν συμπέρασμα μου περί αναξιόπιστου της απαίτησής του είναι λανθασμένο, τότε θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η συνολική απαίτηση του για την περίοδο 2007 - 10/6/2010, η οποία ανέρχεται στις €41.300, εάν διαιρεθεί διά 42 µήνες ήτοι 3.5 χρόνια (2007, 2008, 2009 µέχρι 10/6/2010), θα ανερχόταν σε €983 ευρώ τον µήνα, ποσό που υπερβαίνει το θεωρητικό εισόδηµα της εταιρείας, χωρίς να αφαιρεθούν οι υπόλοιπες υποχρεώσεις της εταιρείας (κοινόχρηστα, φόροι, ετοιµασία λογαριασµών κλπ). Από την άλλη θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί ότι από την ημερομηνία που ο κ. Πετρίδης διατάχθηκε με διάταγμα Δικαστηρίου να παρέδιδε το εν λόγω διαμέρισμα στην Καθ' ης εταιρεία (1.10.2012) μέχρι σήμερα που εξακολουθεί να μην το έχει παραδώσει στην Καθ' ης, έχουν ήδη παρέλθει τρία και πλέον χρόνια, άρα πιθανότατα δια της κατοχής του διαμερίσματος από πολύ πιο πριν, η όποια δική του απαίτηση να πρέπει να θεωρείται εξοφληθείσα. Το ζήτημα είναι κατά πόσον η ανάκτηση της κατοχής του διαμερίσματος με οποιοδήποτε άλλο δικαστικό διάβημα της Καθ' ης θα την καθιστούσε φερέγγυα και ικανή προς εξόφληση των υποχρεώσεών της. Το συγκεκριμένο διαμέρισμα εμφανίζεται να είναι υποθηκευμένο για ποσό μεγαλύτερο της αξίας καταναγκαστικής πώλησής του βάσει της εκτίμησης του 2012 (θυμίζω ότι η αξία εκείνη ανέρχεται σε €192.000 έναντι υποθήκης για €213.000). Ουδείς εκ των παρεμβαίνοντων ως ισχυριζόμενων πιστωτών έδωσε μαρτυρία για οποιαδήποτε άλλα διαθέσιμα στοιχεία ενεργητικού. Ενόψει της ανωτέρω εικόνας, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η σημερινή κατάσταση της Καθ' ης εταιρείας είναι εκείνη μιας φερέγγυας εταιρείας ικανής να πληρώσει τα χρέη της. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι είναι ορθό και δίκαιο να διατάξω την εκκαθάριση της Καθ' ης εταιρείας, δυνάμει του άρθρου 211(ε) και 212(γ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
2. Εκδίδω Διάταγμα, ως η παράγραφος Α της αίτησης. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης, ήτοι επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των ενιστάμενων (κ.κ. Χρίστο και Χριστόφορο Πετρίδη, κ. Χρ. Ιακωβίδη και Eurobank). Καμία διαταγή για έξοδα όσον αφορά την Καθ' ης εταιρεία και την Διαχειριστική Επιτροπή της Πολυκατοικίας Sandy Beach. (υπ.)............................................. Α. Πανταζή - Λάμπρου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Προηγήθηκε στις 5.9.2013 η αίτηση της εν λόγω εταιρείας για παράταση του χρόνου καταχώρισης ένστασης από μέρους της τόσο στη διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης όσο και στη διαδικασία της αίτησης διορισμού προσωρινού εκκαθαριστή. Η εν λόγω αίτηση παράτασης χρόνου ήταν ορισμένη για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου στις 11.9.2013, ημερομηνία κατά την οποία και εγκρίθηκε το αιτητικό αυτής. Έτσι, οι Ειδοποιήσεις περί πρόθεσης Ένστασης που είχαν καταχωρηθεί στις 9.9.2013, ήτοι προτού δοθεί άδεια επί τη βάση της αίτησης ημερ. 5.9.2013 αγνοήθηκαν από το Δικαστήριο. [2] Η αίτηση απορρίφθηκε έναντι της Eurobank εφόσον αυτή εξασφάλισε με Δικαστικό διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρισης των ενστάσεων και συμμορφώθηκε με αυτό. Η αίτηση πέτυχε μόνο έναντι των λοιπών ενιστάμενων, όσον αφορά τη νομική βάση της ένστασής τους στην αίτηση για διορισμό προσωρινού εκκαθαριστή. Διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο ότι υπήρχε θεραπεύσιμη παρατυπία σε σχέση με την οποία εκδόθηκε Διάταγμα απαλλαγής της παρατυπίας δυνάμει της Δ.64 και με το οποίο αντικαταστάθηκε η αναφορά στο άρθρο 228, Κεφ. 113 με αναφορά στο άρθρο
3. [3]
4. [...]The usual basis on which such an appointment is sought is because of a risk of jeopardy to the company's assets, namely the risk of their dissipation before the winding up order is made, with the consequence that their collection and rateable distribution between the company's creditors will be frustrated. Such risk does not refer to (or only to) 'dissipation' in the sense in which that word is ordinarily used in the context of freezing orders, that is a deliberate making away with the assets so as to frustrate the enforcement of a future judgment; it includes any serious risk that the assets may not continue to be available to the company (see Re a company (No 003102 of 1991), ex parte Nyckeln Finance Co Ltd [1991] 1 BCLC 539, at 542, per Harman J). [4] The circumstances justifying the appointment of a provisional liquidator are not, however, confined to jeopardy of this particular nature. In cases in which there are real questions as to the integrity of the company's management and as to the quality of its accounting and record-keeping function, it will be an important part of a liquidator's function to ensure that he obtains control of its books and records so that he can engage in all necessary investigations of its transactions. These will or may include investigations of those who have been managing the company with a view to considering the bringing of claims against them; and the consideration of whether any of the company's directors ought to be the subject of a report to the Secretary of State to the effect that it appears to the liquidator that they were unfit to be-concerned in the management of a company. [...]». [5] «Δ. Διάταγμα προς τον κ. Μιχάλη Μαστρή (Α.Δ.Τ. 831206) με το οποίο του παρέχεται η εξουσία και να προβεί σε όλες τις ενέργειες ώστε να λάβει την κατοχή ή/και στον έλεγχο ή/και στη φύλαξη του το διαμέρισμα που ανήκει στην Εταιρεία TRICOR LIMITED με στοιχεία αρ. εγγ. J597 Φ/Σχ LA/1W1 και W2, τμήμα J, τεμάχιο επί 252, SANDY BEACH APARTMENTS, Block Α, διαμέρισμα αρ.8, πόρτα 14, οδός Πιαλέ Πασιά 45, στη Λάρνακα. Ε. Διάταγμα προς τον κ. Μιχάλη Μαστρή (Α.Δ.Τ. 831206) με το οποίο του παρέχεται η εξουσία να προβεί σε όλες τις ενέργειες εκ μέρους της Εταιρείας TRICOR LIMITED για αποκάλυψη ή/και να λάβει αντίγραφα οιονδήποτε λογαριασμών, συμβολαίων ή οιονδήποτε εγγράφων αφορούν την Εταιρεία TRICOR LIMITED σε Τραπεζικά Ιδρύματα, Οργανισμούς ή Κυβερνητικά Τμήματα.». [6] Δεν μου διαφεύγει το γεγονός ότι κατά το χρόνο ακρόασης της αίτησης εκκαθάρισης, ο συνήγορος της Αιτήτριας άδραξε της ευκαιρίας στη γραπτή του αγόρευση να επισύρει την προσοχή του Δικαστηρίου και στο γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση της κας Πετρίδου δυνάμει του Α. 224 του Κεφ. 113, προστίθεται η Αιτήτρια και στον κατάλογο των προνομιούχων πιστωτών επί τω ότι κατέβαλε στον Επίσημο Παραλήπτη το ποσό των €500 σύµφωνα µε τους περί πτωχεύσεων κανονισµούς 55 στους οποίους την παρέπεµψε ο Επίσηµος Παραλήπτης για την καταβολή του εν λόγου ποσού και οι οποίοι προβλέπουν ότι. το καταβληθέν από τον επιτυχόντα αιτητή ποσό είναι ανακτήσιµο απ' αυτόν από την εκποιούµενη περιουσία του πτωχεύσαντα κατά την σειρά προτεραιότητας πληρωµής των χρεών του κατά τη διανοµή της περιουσίας αυτού όπως προβλέπεται από το Νόµο.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο