Robert Bosch Ανώνυμη Εμπορική Εταιρεία Ηλεκτρονικών και Ηλεκτρολογικών Προϊόντων ν. Minico House Ltd, Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος Αρ.:27/14, 11/1/201

(1)/

1. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του Κωστάκη Πλατρίτη, Αξιωματούχου των Εναγομένων - Αιτητών. Σύμφωνα με τον ομνύοντα οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Ελλάδα και οι Εναγόμενοι - Αιτητές είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Στις 19.9.2013 το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών εξέδωσε απόφαση υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών η οποία εγγράφηκε στην Κύπρο σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 805/2004, στην ως άνω υπ' Αριθμό και τίτλο Αίτηση. Ενόψει της εγγραφής της Απόφασης αυτής στην Κύπρο οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση προχώρησαν στην καταχώρηση εντάλματος κινητής περιουσίας με αρ. 174/2015 εναντίον των Εναγομένων -Αιτητών. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές στις 5.3.2015 καταχώρησαν Μονομερή Αίτηση για αναστολή της εκτέλεσης του σχετικού εντάλματος, καθώς και αίτηση δια κλήσεως για ακύρωση αυτού. Η μονομερής αίτηση εκδικάσθηκε και στις 7.5.2015 εκδόθηκε Απόφαση υπέρ των Εναγομένων - Αιτητών με την οποία αναστάληκε η εκτέλεση του σχετικού εντάλματος. Ο Ενόρκως δηλών αναφέρει ότι ο λόγος για τον οποίο η εκτέλεση του σχετικού εντάλματος αναστάληκε είναι, γιατί οι Εναγόμενοι - Αιτητές στις 16.12.2014 άσκησαν ένδικο μέσο κατά της Απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ημερομηνίας 19.9.2013, σύμφωνα με το Παράρτημα IV του Ευρωπαϊκού Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 και στις 22.1.2015 εξεδόθη απόφαση σύμφωνα με την οποία η εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 19.9.2013 αναστάληκε προσωρινά. Ως Τεκμήριο 2 επισυνάπτεται αντίγραφο εγγράφου το οποίο φέρει τίτλο «Πιστοποιητικό περί Έλλειψης ή Περιορισμού του Εκτελεστού» και στο οποίο αναφέρεται ότι η απόφαση πιστοποιήθηκε ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος αλλά η εκτέλεση έχει προσωρινά ανασταλεί. Οι Αιτητές επιθυμούν να εγγράψουν την απόφαση που αναστέλλει την απόφαση με αριθμό 4924/2013 ημερομηνίας 19.9.
2. Είναι η θέση τους ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, θα υπάρχει κίνδυνος οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν και σε άλλα μέτρα εκτέλεσης. Στις 6.10.2015 οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση περί προθέσεως Ένστασης. Η Ένσταση βασίζεται στα άρθρα 21 μέχρι 25 του ν.55/84, στον Περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση δυνάμει Συμβάσεως) Νόμο του 2000 (Ν.121

(1)/2000, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ. 1,2 και Δ.4, Δ.39 θ.2, στο άρθρο 30 του Συντάγματος στο κοινοδίκαιο και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της Ελίνας Δημητρίου η οποία επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους Ένστασης που αναφέρονται στο σώμα της Ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: Α) Δεν υπάρχει απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με ημερομηνία 21.1.2015 και ούτε συνοδεύεται η αίτηση με τεκμήριο απόφασης τέτοιας ημερομηνίας. Β) Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία έχουν συνομολογήσει ή συνδέονται ακόμα με συνθήκη για αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών και διαιτητικών αποφάσεων, και ως εκ τούτου η αίτηση τους δεν μπορεί να στηρίζεται πάνω στο ν.121 (Ι)/2000. Γ) Οι αιτητές θα έπρεπε να καταχωρήσουν εναρκτήρια αίτηση δια κλήσεως με βάση το άρθρο 5

(1)του ν.121 (Ι)/2000 και όχι στα πλαίσια της αίτησης 27/14. Δ) Οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του ν. 55/84 δεν έχουν ικανοποιηθεί, ενόψει του ότι οι αιτητές δεν απόδειξαν ότι η ισχυριζόμενη απόφαση την οποία θέλουν να εγγράψουν είναι τελεσίδικη και εκτελεστή και ούτε απόδειξαν ότι οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση κλήθηκαν να παραστούν στα πλαίσια της διαδικασίας που ισχυρίζονται ότι έγινε. Ε) Η αίτηση δεν μπορεί να βασιστεί στο ν.55/84, διότι δεν τηρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 24 του εν λόγω Νόμου και πιο συγκεκριμένα δεν συνοδεύεται από επικυρωμένο αντίγραφο της απόφασης η εγγραφή της οποίας επιθυμείται, και ούτε από έγγραφο αρμόδιου δικαστικού οργάνου που να πιστοποιεί ότι η απόφαση έχει γίνει τελεσίδικη ή αμετάκλητη. Ζ) Οι Αιτητές δεν έχουν αποδείξει ότι η ισχυριζόμενη απόφαση της οποίας την αναγνώριση, εγγραφή και εκτέλεση επιθυμούν να πετύχουν στην Κυπριακή Δημοκρατία είναι εκτελεστή στην χώρα στην οποία εκδόθηκε ήτοι στην Ελλάδα ως προϋποθέτει το άρθρο 3

(1)του νόμου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Παραθέτω πιο κάτω κάποιες από τις πρόνοιες των άρθρων 3 και 5 του περί Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων (Αναγνώριση, Εγγραφή και Εκτέλεση Δυνάμει Συμβάσεως) Νόμου (N. 121(I)/2000) που θεωρώ ότι σχετίζονται με την παρούσα Αίτηση: «3.—

(1)Απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου σημαίνει απόφαση δικαστηρίου ή διαιτητικού σώματος ή οργάνου ξένης χώρας με την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συνομολογήσει ή συνδέεται με συνθήκη για αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών και διαιτητικών αποφάσεων και η οποία είναι εκτελεστή στη χώρα στην οποία εκδίδεται.

(2)Για σκοπούς του άρθρου αυτού, η λέξη «απόφαση» περιλαμβάνει και οποιαδήποτε εκτελεστή ενδιάμεση ή προσωρινή απόφαση ή διάταγμα.» «5.—

(1)Η διαδικασία η οποία ακολουθείται δυνάμει του παρόντος Νόμου για την εγγραφή, αναγνώριση ή εκτέλεση απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου είναι η ακόλουθη: (α) Η διαδικασία αρχίζει με καταχώριση στο δικαστήριο αίτησης διά κλήσεως που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τις διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, με τις ανάλογες προσαρμογές, στην οποία εμφαίνεται ως αιτητής η αρμόδια αρχή ή το πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξεδόθη η απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου, αναλόγως της περιπτώσεως, και ως καθ' ου η αίτηση το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται η αναγνώριση, εγγραφή ή εκτέλεση της απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου: . . . (β) Κατά την καταχώριση της αίτησης ορίζεται ημερομηνία ακρόασης σε χρόνο που να μην υπερβαίνει τις τέσσερις εβδομάδες από την ημερομηνίας καταχώρησής της. (γ) Μετά την καταχώρηση της αίτησης επιδίδεται, χωρίς καθυστέρηση, στον καθ' ου η αίτηση αντίγραφο της. (δ) Ο καθ' ου η αίτηση υποβάλλει, εάν επιθυμεί, γραπτή ένσταση που συνοδεύεται από ένορκη δήλωση για τα γεγονότα στα οποία στηρίζει την ένστασή του, τουλάχιστο δύο μέρες πριν από την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης (ε) Οι λόγοι επί των οποίων ο καθ' ου η αίτηση δύναται να στηρίξει την ένσταση του περιορίζονται στο θέμα της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου ή στην αποδεδειγμένη ικανοποίηση της απόφασης και στην ύπαρξη των προϋποθέσεων που αναφέρονται στη συνθήκη σχετικά με την εφαρμογή της. (στ) Το δικαστήριο δε δίνει παράταση της προθεσμίας για την υποβολή ένστασης, εκτός αν πεισθεί ότι υπάρχουν ειδικοί λόγοι για παραχώρηση εύλογου χρόνου παράτασης. (ζ) Η απόδειξη των γεγονότων δύναται να γίνει είτε με ένορκη δήλωση είτε με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. (η) Μετά το πέρας της ακρόασης, το δικαστήριο εκδίδει την απόφαση του το ταχύτερο δυνατό.

(2)Η αναφερόμενη στο εδάφιο

(1)αίτηση δύναται να γίνει μόνο για την αναγνώριση και εγγραφή απόφασης αλλοδαπού δικαστηρίου, χωρίς να είναι απαραίτητο να ζητείται ταυτόχρονα και η εκτέλεσή της.» Από τις πιο πάνω πρόνοιες συνάγεται ότι η υποβολή Αίτησης για αναγνώριση και εγγραφή απόφασης δυνάμει του πιο πάνω νόμου ακολουθεί μια ιδιαίτερη διαδικασία η οποία είναι αυτόνομη και ανεξάρτητη από την διαδικασία ενδιάμεσων Αιτήσεων δυνάμει της Δ.48 των θεσμών πολιτικής Δικονομίας. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Gratio Holdings Ltd, Πολιτική Αίτηση Αρ. 32/2014, ημερ. 9.5.2014. σε σχέση με τη διαδικασία του άρθρου 5: «Είναι σαφής η πρόθεση του νομοθέτη να ρυθμίσει αυστηρά τη διαδικασία η οποία δεν μπορεί να παρακαμφθεί ούτε και να αφεθεί στην επιλογή του αιτούντος.» Η χρήση στο άρθρο 5

(1)(α) της φράσης «η διαδικασία αρχίζει» παραπέμπει ακριβώς σε εναρκτήριο δικονομικό μέσο. Πρόκειται για διαδικασία η οποία είναι αυτόνομη και ανεξάρτητη. Το αν χρησιμοποιείται για την καταχώρηση της τύπος ανάλογος με αυτόν που καθορίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας είναι άσχετο με το θέμα που εξετάζεται. Στην παρούσα περίπτωση πρέπει να εξεταστεί κατά πόσον ορθά ο Εναγόμενος - Αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση Αίτηση ως ενδιάμεση Αίτηση στα πλαίσια άλλης διαδικασίας. Θεωρώ ότι η απάντηση είναι αρνητική. Στην HjiChambis v. Attorney General of the Republic and others

(1986)1 C.L.R. 386, 390-391 ο Λοΐζου Δ., αφού αντιπαρέβαλε τον ορισμό του όρου «action» (αγωγή) που περιέχεται στη Δ.1, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με αυτόν που απαντάται στο Άρθρο 2 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/60, προχώρησε να αναφέρει ότι αίτηση με βάση τη Δ.48 πρέπει να είναι παρεμπίπτουσα («incidental») του σκοπού για τον οποίο ενυπάρχει ήδη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου. Η αίτηση με την οποία ζητείται η αναγνώριση και εγγραφή μιας δικαστικής απόφασης δεν μπορεί να είναι παρεμπίπτουσα άλλης διαδικασίας και δη διαδικασίας Ευρωπαϊκού Εκτελεστού Τίτλου. Η Αίτηση για εγγραφή μιας δικαστικής απόφασης είναι αυτοτελής διαδικασία η οποία έπρεπε κατά την κρίση μου να είχε καταχωρηθεί ως εναρκτήρια κλήση και όχι ως παρεμπίπτουσα. Χαρακτηριστικό είναι ότι δυνάμει του άρθρου 5 του ν. 121(Ι)/2000 η απόδειξη των γεγονότων μπορεί να γίνει με προφορική μαρτυρία σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας κάτι το οποίο δεν ισχύει για τις ενδιάμεσες αιτήσεις οι οποίες εκδικάζονται στην βάση ενόρκων δηλώσεων. Εν πάση περιπτώσει, έστω κι αν θεωρηθεί ότι το δικονομικό μέσο που χρησιμοποιήθηκε είναι ορθό και πάλιν θεωρώ η Αίτηση δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας. Και εξηγώ. Σύμφωνα με το άρθρο 5 του (ΕΚ) 805/2004 απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος στο κράτος μέλος προέλευσης, αναγνωρίζεται και εκτελείται σε άλλο κράτος μέλος χωρίς να απαιτείται να κηρυχθεί εκτελεστή και χωρίς να είναι δυνατή η προσβολή της αναγνώρισής της. Το άρθρο 6 καθορίζει τις απαιτήσεις για την πιστοποίηση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου. Στο εδάφιο 2 αυτού ορίζεται ότι «Όταν απόφαση η οποία έχει πιστοποιηθεί ως ευρωπαϊκός εκτελεστός τίτλος δεν είναι πλέον εκτελεστή ή το εκτελεστό της έχει ανασταλεί ή περιορισθεί, εκδίδεται πιστοποιητικό, κατόπιν αιτήσεως που υποβάλλεται ανά πάσα στιγμή στο δικαστήριο προέλευσης, στο οποίο αναφέρεται η έλλειψη ή ο περιορισμός του εκτελεστού, με τη χρησιμοποίηση του έντυπου υποδείγματος του Παραρτήματος IV.» Ακριβώς το Τεκμήριο 2, που φέρει τον τίτλο «Πιστοποιητικό περί Ελλείψεως ή Περιορισμού του Εκτελεστού (Άρθρο 6 παράγραφος 2)» του Πρωτοδικείου Αθηνών ημερομηνίας 22.1.2015, συντάχθηκε στη βάση του εντύπου του υποδείγματος του Παραρτήματος IV του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004. Από αυτό προκύπτει ότι η αίτηση ανακλήσεως που υποβλήθηκε από τους Αιτητές στο δικαστήριο προέλευσης έγινε δεκτή και η εκτέλεση έχει προσωρινά ανασταλεί. Ειδικότερα αναφέρονται τα ακόλουθα: «5.1 Η εκτέλεση έχει προσωρινά 5.1.1. ανασταλεί 5.1.2. Κατόπιν της από 16-12-2014 με αρ.γεν.πρωτ. 14267/ 17-12-2014 αιτήσεως ανακλήσεως, που υπεβλήθη κατ' αρ. 10 παρ.3 του Κανονισμού, η οποία έγινε δεκτή στις 24-12-2014, καθόσον κρίνεται ότι η αξίωση δεν θεωρείται "μη αμφισβητούμενη" υπό την έννοια του αρ.3 παρ. 1 περ.γ του Κανονισμού.». Το πιστοποιητικό αυτό θεωρώ ότι δεν μπορεί να έχει την θέση απόφασης ούτε και εγγράφου που να πιστοποιεί ότι η απόφαση έχει γίνει τελεσίδικη και αμετάκλητη κάτι το οποίο απαιτείται να κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 24

(3)του Κυρωτικού της Σύμβασης Νομικής Συνεργασίας μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελληνικής Δημοκρατίας σε θέματα Αστικού, Οικογενειακού, Εμπορικού και Ποινικού Δικαίου ν. 55/1984επί του οποίου βασίζεται τόσο η Αίτηση όσο και η Ένσταση. Ειδικότερα το εν λόγω άρθρο προνοεί ότι «Η αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από επικυρωμένο αντίγραφο της απόφασης, καθώς και από έγγραφο αρμόδιου δικαστικού οργάνου που να πιστοποιεί ότι η απόφαση έχει γίνει τελεσίδικη ή αμετάκλητη, εκτός αν αυτό προκύπτει από την ίδια την απόφαση». Το πιστοποιητικό του οποίου η εγγραφή και αναγνώριση επιζητείται με την παρούσα Αίτηση εκδίδεται μόνο για του σκοπούς του Κανονισμού (ΕΚ) 805/2004 και δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να εγγραφεί ως αυτοτελής δικαστική απόφαση δυνάμει του ν. 121

(1)/2000. Με άλλα λόγια το εν λόγω πιστοποιητικό δεν εντάσσεται στην έννοια του όρου «απόφαση» όπως δίδεται στο άρθρο 3 του ν. 121

(1)/

1. Σημειώνω ότι δεν έχω ενώπιον μου την απόφαση του Δικαστηρίου που οδήγησε στην έκδοση του εν λόγω πιστοποιητικού. Εξάλλου θεωρώ ότι όταν και εφόσον το πιστοποιητικό έλλειψης εκτελεστότητας εκδοθεί από το Κράτος Προέλευσης, αυτό έχει αυτοδύναμη αξία και δεν απαιτείται οποιαδήποτε εγγραφή του κατά τον τρόπο που εγγράφονται οι δικαστικές αποφάσεις. Εάν ο συντάκτης του Ευρωπαϊκού Κανονισμού επιθυμούσε όπως το εν λόγω πιστοποιητικό εγγραφεί ώστε να αποκτά ισχύ δικαστικής απόφασης θα είχε προνοήσει σχετικά για αυτό στους ίδιους τους κανονισμούς όπως προνόησε για την καταχώριση του ίδιου του εκτελεστού τίτλου στο άρθρο 20 του ΕΚ 804/
2. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στον ίδιο τον Κανονισμό. Θεωρώ ότι δεν είναι δυνατόν χρησιμοποιώντας τις πρόνοιες άλλου νομοθετήματος, να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής του Κανονισμού ΕΚ 804/2005 σε χώρο που ο συντάκτης του δεν προέβλεψε. Συνεπεία των πιο πάνω κρίνω ότι η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Δεν βρίσκω λόγο να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνπεώς τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών. Να υπολογιστούν από τον πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο