ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥ ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ κ.α., Αρ. Οχληρίας: 7/12, 15/1/2016

(1)(β) του Νόμου 111/85, μπορούν, μεταξύ άλλων, να λάβουν δικαστικά μέτρα για την εξασφάλιση διατάγματος προς άρση της οχληρίας. Διακονομικά η παρούσα διαδικασία ρυθμίζεται από Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap.252. Οι κανονισμοί αυτοί, δεν έχουν ακυρωθεί ή αντικατασταθεί με νέους κανονισμούς και εξακολουθούν να βρίσκονται σε ισχύ δυνάμει συνδυασμού των Άρθρων 11 και 2 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ. 1 εφόσον δεν αντιβαίνουν ούτε είναι ultra vires των διατάξεων του Nόμου 111/85, ως έχει τροποποιηθεί (Municipality of Nicosia v. Charalambos Cleovoulou

(1988)2 Α.Α.Δ. 100 Δήμος Λευκωσίας ν. Ανδρέα Νικολάου,

(2008)2 Α.Α.Δ. 361 ). Επομένως, πριν προχωρήσω στα γεγονότα της υπό εξέταση υπόθεσης, επισημαίνεται ότι, προς ενεργοποίηση της παρούσας διαδικασίας, προαπαιτείται: · η αποστολή ειδοποίησης, από το Δημοτικό Συμβούλιο ή από το Δήμαρχο · δια της οποίας να εντέλλεται αυτός που προκαλεί ή ανέχεται την οχληρία, να άρει την οχληρία εντός καθορισμένης από την ειδοποίηση προθεσμίας · ο παραλήπτης της ειδοποίησης να παραλείπει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα προς απάλειψη της οχληρίας, εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Ο Αιτητής/Δήμος, στήριξε την αίτησή του στη μαρτυρία του Χριστόδουλου Χριστοδούλου, Ανώτερου Υγειονομικού Επιθεωρητή Α΄. Σύμφωνα με τη Γραπτή του Δήλωση, Έγγραφο Α, στα πλαίσια ελέγχου ο οποίος έγινε τον Οκτώβριο του 2012 από την Υγειονομική Υπηρεσία, διαπιστώθηκε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση, λειτουργούσαν χειράμαξα στην οδό Λήδρας στη Λευκωσία, στην οποία κατασκεύαζαν και πωλούσαν τρόφιμα κάτω από ανθυγιεινές και επικίνδυνες συνθήκες και με τέτοιο τρόπο που επηρέαζαν την ασφάλεια, υγεία και ανέσεις των περιοίκων. Ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του μάρτυρα, ξεκίνησε η διαδικασία που προβλέπεται από το Νόμο, με την οποία ο Δήμος/Αιτητής ζητεί τη έκδοση διαταγμάτων ως αίτησή του. Ο Μάρτυρας, τελειώνοντας την κυρίως εξέτασή του, κατέληξε ότι μέχρι εκείνη την ημέρα, δηλαδή την 19/5/2015, η οχληρία εξακολουθούσε να υφίσταται. Ακολούθως, εγκρίθηκε αίτημα αναβολής από το δικηγόρο των Καθ΄ ων η Αίτηση και η υπόθεση ορίστηκε για αντεξέταση του μάρτυρα σε σύντομη ημερομηνία. Δυστυχώς, λόγω παρατεταμένου προβλήματος υγείας του μάρτυρα, δόθηκαν αναβολές στην υπόθεση με αποτέλεσμα η αντεξέτασή του να ολοκληρωθεί τελικώς στις 21/10/

1. Κατά την αντεξέτασή του, του έγιναν ερωτήσεις και υποβολές, αναφορικά με το γεγονός ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση, διατηρούσαν τα τελευταία 30 χρόνια τη συγκεκριμένη χειράμαξα στην οδό Λήδρας και ότι αυτή είναι η ζήση τους και ότι ο Δήμος δίδει άδεια σε άλλους πλανοδιοπώλες, αλλά όχι στους Καθ΄ ων η Αίτηση. Η θέση του μάρτυρα ήταν ότι η πλανοδιοπώληση απαγορεύεται ούτως ή άλλως στη Λευκωσία. Δήλωσε όμως ότι, την τελευταία φορά που επιθεώρησε, 15 ημέρες πριν (ενν. πριν τις 21/10/2015, όταν ήταν και η μέρα της αντεξέτασής του) δεν υπήρχε κανείς άλλος πλανοδιοπώλης στην οδό Λήδρας, συμπεριλαμβανομένων και των Καθ΄ ων η Αίτηση. Θεωρώ σκόπιμο και για σκοπό καλύτερης κατανόησης του σκεπτικού του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει να γίνει καταγραφή και σύντομη περιγραφή των ακόλουθων Τεκμηρίων τα οποία κατατέθηκαν στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του μάρτυρα: Τεκμήριο 1: Δύο επιστολές από το Χριστόδουλο Χριστοδούλου, Ανώτερο Υγειονομικό Λειτουργό, με πανομοιότυπο περιεχόμενο, οι οποίες φέρουν ημερομηνία 26/9/2012, κάθε μία από αυτές απευθύνεται εις έκαστο Καθ΄ ου η Αίτηση, με τις οποίες ο εν λόγω υγειονομικός επιθεωρητής καλεί τους Καθ΄ ων η Αίτηση εντός τριών ημερών να «Να παύσει η οποιαδήποτε χρήση της χειράμαξας για σκοπούς πλανοδιοπώλησης ή άλλη χρήση και να απομακρυνθεί από του πεζόδρομους του Δήμου Λευκωσίας». Τεκμήριο 2: Επιστολή ημερομηνίας 31/10/2012, η οποία απευθύνεται προς τον Καθ΄ ου η Αίτηση 1 και ετοιμάστηκε από το Δημοτικό Γραμματέα με εντολή της Δημάρχου, με την οποία αφού γίνεται αναφορά στη χειράμαξα του Καθ΄ ου η Αίτηση και στις πρακτικές που ακολουθεί, καλείται, ως αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή: «να τερματίσετε άμεσα τη χρήση και τοποθέτηση οποιασδήποτε χειράμαξας σε οποιοδήποτε σημείο των πεζοδρόμων Λήδρας-Ονασαγόρου-Φανερωμένης και να τις απομακρύνεται από τους πεζοδρόμους. Να τερματίσετε επίσης άμεσα τις πρακτικές που αναφέρονται πιο πάνω». Τεκμήριο 3: Υπόμνημα ημερομηνίας 15/10/2012, από την Υγειονομική Υπηρεσία, με την οποία γίνονται εισηγήσεις αναφορικά με τους τρόπους με τους οποίους δύναται να αρθεί η οχληρία που παρατηρείται από τους Καθ΄ων η Αίτηση. Τεκμήριο 4: Επιστολή ημερομηνίας 31/10/2012 από το Δήμαρχο Λευκωσίας προς όλα τα Μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, αναφορικά με το ζήτημα της πρόκλησης Δημόσιας Οχληρίας επειγούσης φύσεως που προκαλείται από την τοποθέτηση χειραμαξών επί της οδού Λήδρας στη Λευκωσία και τους ενημερώνει για το γεγονός ότι έχει σταλεί η απαιτούμενη ειδοποίηση από το Νόμο για άρση της οχληρίας. Μετά το πέρας της μαρτυρίας του πιο πάνω μάρτυρα η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Με την αγόρευσή της η πλευρά των Αιτητών ισχυρίζεται ότι έχει αποδείξει την υπόθεσή της και ζητεί διατάγματα ως η αίτησή της. Από την πλευρά της η Υπεράσπιση, ισχυρίζεται αφενός μεν ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί είναι ανεπαρκής, αφετέρου δε ότι η διαδικασία θα πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγερση ή προώθηση της. Σε σχέση με τη μαρτυρία του μόνου μάρτυρα, σημειώνω ότι σε γενικές γραμμές, μου έκανε καλή εντύπωση. Απαντούσε με ειλικρίνεια τις ερωτήσεις που του γίνονταν χωρίς να διστάζει να δηλώνει άγνοια για γεγονότα τα οποία δε γνώριζε, όπως επίσης με ειλικρίνεια δήλωσε ότι κατά την τελευταία επιθεώρηση που διενήργησε, διαπίστωσε ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν επιδίδονταν στις κατ΄ ισχυρισμό αποδιδόμενες σε αυτούς οχληρές ενέργειες. Επίσης, σημειώνεται ότι κατόπιν της δήλωσής του, ότι κατά την τελευταία επιθεώρηση που διενήργησε οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ευρίσκοντο στην περιοχή, ο μάρτυρας, καμία μαρτυρία έδωσε σε σχέση με κίνδυνο επανάληψης της οχληρίας στο μέλλον. Βεβαίως, παρά την καλή εντύπωση που προκάλεσε ο μάρτυρας και το γεγονός ότι η μαρτυρία του κρίνεται αξιόπιστη, η βαρύτατα που θα δοθεί σε αυτή θα είναι σε συσχετισμό και συνάφεια με τα επίδικα ζητήματα και όλους τους άλλους παράγοντες οι οποίοι θα αναλυθούν πιο κάτω. Από τη μαρτυρία του, το Δικαστήριο, μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει σε εύρημα, ότι οι Καθ' ων η Αίτηση μέχρι και τις 19/5/2015, κατείχαν χειράμαξα στην οδό Λήδρας στη Λευκωσία, μέσω της οποίας πλανοδιοπωλούσαν εμπορεύματα ή παρασκεύαζαν φαγητά. Κατά την τελευταία επιθεώρηση του μάρτυρα, η οποία έγινε ως ο ίδιος ενόρκως κατέθεσε 15 ημέρες πριν από τις 21/10/2015, στην οδό Λήδρας δεν υπήρχε κανείς πλανοδιοπώλης, συμπεριλαμβανομένων των Καθ' ων η Αίτηση. Επομένως, κατά την τελευταία ημερομηνία επιθεώρησης η κατ΄ ισχυρισμό οχληρία των Καθ' ων η Αίτηση δεν υφίστατο και ούτε ο Μάρτυρας αναφέρθηκε σε πιθανότητα ή έστω ενδεχόμενο αυτή να επαναληφθεί. Κατ΄ αρχήν θα εξεταστεί η εισήγηση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ότι η αίτηση αυτή θα πρέπει να απορριφθεί για το λόγο ότι δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες του Νόμου και ειδικότερα, οι πρόνοιες των άρθρων 92 και 93 του Περί Δήμων Νόμου του 1985 (Ν.111/85), λόγω του ότι κατά παράβαση των εν λόγω άρθρων, οι Αιτητές δεν έδωσαν προθεσμία στους Καθ΄ ων η Αίτηση για άρση της οχληρίας, αλλά με την επιστολή τους ημερομηνίας 31/10/12, ζήτησαν την άμεση άρση της οχληρίας. Με αναφορά στη μαρτυρία η οποία έχει δοθεί σε συνδυασμό με τα Τεκμήρια 1 έως και 4 σημειώνονται τα ακόλουθα. Σε σχέση με το Τεκμήριο 1, το Δικαστήριο παρατηρεί ότι αυτή η επιστολή δεν αναφέρεται στην αίτηση. Η ίδια η αίτηση 7/12 αναφέρεται στη επιστολή -ειδοποίηση Τεκμήριο
2. Βεβαίως, θα σημείωνα ότι, ορθώς το Τεκμήριο 1 δεν αναφέρεται, καθότι δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως η προαπαιτούμενη από το Νόμο ειδοποίηση, γιατί αυτή δεν αποστέλλεται από το Δημοτικό Συμβούλιο ή από το Δήμαρχο, ως οι πρόνοιες του άρθρου 92 του Ν.111/
3. Η επιστολή επομένως, η οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά το εφαλτήριο για έναρξη της διαδικασίας αυτής είναι η επιστολή Τεκμήριο 2 (στην οποία θα επανέλθω πιο κάτω). Το Τεκμήριο 4, ουσιαστικά συνιστά την απαιτούμενη από την επιφύλαξη του άρθρου 92, ενημέρωση του Δημάρχου προς το Συμβούλιο για την ενέργειά του να αποστείλει ο ίδιος την προβλεπόμενη ειδοποίηση για άρση της ολχηρίας (δηλ. το Τεκμήριο 2). Η ίδια η αίτηση οχληρίας 7/12, αναφέρει αυτολεξεί τα ακόλουθα: «Με την Παρούσα ο Δήμος Λευκωσίας, αιτείται την έκδοση κλήσης εναντίον των Εναγομένων, οι οποίοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την ειδοποίηση ημερ.31/10/2012, που τους επιδόθηκε στις 4/11/2012 από το Δήμο Λευκωσίας, στην οποία ζητούσαμε να άρουν άμεσα την οχληρία ....» (σημ. η έμφαση έχει δοθεί από το Δικαστήριο) Στο σημείο αυτό, παρεμβάλλεται και η καλά εμπεδωμένη και κλασική αρχή, ότι ράγες πάνω στις οποίες κινείται και περιορίζεται η κάθε διαδικασία (Παπαγεωργίου ν. Κλάππα,

(1991)1 Α.Α.Δ. 24), καθορίζονται από τα ίδια τα δικόγραφα. Σε αυτή την υπόθεση καθορίζονται, από την ίδια την αίτηση και εφόσον η ίδια η αίτηση καθορίζει ως σημείο αφετηρίας της, τη μη συμμόρφωση των Καθ΄ ων η Αίτηση με το Τεκμήριο 2, αυτό είναι και το ζήτημα το οποίο οφείλει να εξετάσει το Δικαστήριο. Το Τεκμήριο 2, το οποίο είναι η επιστολή ημερομηνίας 31/10/12, από το Δήμο Λευκωσίας και απευθύνεται στον Καθ΄ ου η Αίτηση 2, καταλήγει ως ακολούθως: «Ασκώντας εις (sic) εξουσίες που του παρέχονται σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 91 και 92 του Περί Δήμων Νόμου η κα Δήμαρχος σας καλεί να άρετε την προκαλούμενη οχληρία, όπως πιο πάνω αναφέρετε (sic), άμεσα από τη λήψη της παρούσας επιστολής. Σε αντίθετη περίπτωση θα ληφθούν εναντίον σας τα μέτρα που προνοεί ο Νόμος για άρση της οχληρίας (περιλαμβανομένων και δικαστικών) χωρίς άλλη ειδοποίηση». (σημ. η έμφαση στο κείμενο, υπάρχει στην ίδια την αρχική επιστολή) Στην μόνη επιστολή στην οποία δίδεται προθεσμία δια άρση της οχληρίας είναι η επιστολή-Τεκμήριο

1. Αυτή όμως η επιστολή δεν αναγράφεται ούτε αναφέρεται στην υπό εκδίκαση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε λόγω της κατ΄ ισχυρισμό παράλειψης των Καθ΄ ων η Αίτηση να συμμορφωθούν με την επιστολή - Τεκμήριο
2. Το Τεκμήριο 2, το οποίο σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στην ίδια την αίτηση, συνιστά την προαπαιτούμενη ειδοποίηση για έναρξη της διαδικασίας, απευθύνεται μόνο στο Χαράλαμπο Ηρακλέους (Καθ΄ ου η Αίτηση 1). Επομένως, σε σχέση με τη Καθ΄ ης η Αίτηση 2, δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί υπόθεση καθότι απουσιάζει βασικό στοιχείο, δηλαδή αποστολή ειδοποίησης σε αυτή προς άρση οχληρίας εντός καθορισμένης προθεσμίας, στην οποία όφειλε να συμμορφωθεί. Σε σχέση με τον Καθ΄ ου η Αίτηση 1, θα συμφωνήσω με το δικηγόρο του, ότι το Τεκμήριο 2, δε δύναται να θεωρηθεί ότι συνιστά την προβλεπόμενη από το άρθρο 92 του Ν.111/85 ειδοποίηση, καθότι αυτή δεν περιβάλλεται τον απαραίτητο τύπο ως αυτός καθορίζεται από το άρθρο 92 του Νόμου 111/85, εφόσον δεν έχει ταχθεί προθεσμία εντός της οποίας ο Καθ΄ ου η Αίτηση όφειλε να άρει την αποδιδομένη σε αυτόν οχληρία. Είναι η παράληψή του να συμμορφωθεί εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος που θα ενεργοποιούσε την έγκυρη έναρξη της παρούσας διαδικασίας. Ο καθορισμός προθεσμίας προβλέπεται τόσο από το άρθρο 92 του Ν.111/85, όσο και από τον ίδιο τον τύπο της αίτησης όπως καθορίζεται με το Παράτημα, Τύπο (Φόρμα 1) των Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap.252, στο λεκτικό του οποίου απαιτείται να γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση και στην τεθειμένη προθεσμία εντός της οποίας απέτυχε ο Καθ΄ ου η Αίτηση να συμμορφωθεί. Επομένως, εφόσον έχει κριθεί ότι δεν έχει αποσταλεί η προαπαιτούμενη ειδοποίηση προκειμένου να ενεργοποιηθεί η διαδικασία, η αίτηση αυτή είναι καταδικασμένη σε απόρριψη για αυτό το λόγο. Περαιτέρω τις πιο πάνω κατάληξης, το Δικαστήριο σημειώνει ότι δεν διαφεύγουν την προσοχή του, τα ακόλουθα. Στην ίδια την αίτηση πρέπει να καθορίζονται οι ενέργειες και/ή παραλείψεις που συνιστούν οχληρία, τις οποίες οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν άρει εντός της καθορισμένης προθεσμίας στην απαιτούμενη από το άρθρο 92 επιστολή. Το ποια πράξη ή παράλειψη θεωρείται ως οχληρία η οποία δύναται να εκδικαστεί συμφώνως της παρούσας διαδικασίας, καθορίζεται στο άρθρο 91 του Περί Δήμων Νόμου 111/
3. Με την Αίτηση 7/12, οι Αιτητές ζητούν τις ακόλουθες θεραπείες (ακολουθούν οι θεραπείες όπως αυτές καταγράφονται στην ειδοποίηση για άρση της οχληρίας): «(α) Να σταματήσετε να παρασκευάζεται (sic), να πωλείτε τρόφιμα κάτω από ανθυγιεινές συνθήκες πάνω σε χειράμαξα. (β) Να σταματήσετε να χρησιμοποιείτε ηλεκτρογεννήτρια η οποία προκαλεί με την λειτουργία της θόρυβο, αιθάλη και οσμές. (γ) Την κατάσχεση και/ή απομάκρυνση της χειράμαξας από το Δήμο η οποία είναι επικίνδυνη και υπάρχει κίνδυνος έκρηξης και πρόκλησης πυρκαγιάς και θέτει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία. (δ) Να ληφθούν οποιαδήποτε άλλα μέτρα είναι δυνατόν να χρειαστούν για άρση της προκαλούμενης οχληρίας και μη επανάληψής της.» Οι πιο πάνω πράξεις οι οποίες κατά τη θέση των αιτητών συνιστούν οχληρία της οποίας ζητούν την άρση, δεν συμπεριλαμβάνονται, σε κάποια από τις περιπτώσεις, που αναφέρονται στο άρθρο 91 του Περί Δήμων Νόμου του 1985 (Ν.111/1985), εκτός ίσως από το εδάφιο (ιβ), σύμφωνα με το οποίο: «oιovδήπoτε έτερov πράγμα, αvτικείμεvov, υπoστατικόv, πράξις ή παράλειψις τo oπoίov ή η oπoία δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ ή oιoυδήπoτε Δημoτικoύ καvovισμoύ εκδιδoμέvoυ δυvάμει αυτoύ συvιστά oχληρίαv» Στην ίδια την αίτηση 7/12, στο μόνο σημείο όπου αναφέρεται η νομική βάση, είναι στον τίτλο και αυτή περιορίζεται στα άρθρα 91, 92 και 93 του Νόμου 111/85, χωρίς να γίνεται περαιτέρω αναφορά σε οποιοδήποτε δημοτικό κανονισμό, παράβαση του οποίου από του Κάθε΄ ων η Αίτηση να στοιχειοθετεί οχληρία. Η παράλειψη αυτή, προκαθορίζει και την τύχη της αίτησης, κατ΄ αναλογία των αποφασισθέντων στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.α.,

(1990)1 Α.Α.Δ. 965 "Σε αντίθεση με ενδιάμεση αίτηση η εγκυρότητα εναρκτήριας διαδικασίας ενώπιον του δικαστηρίου κρίνεται με βάση τη διάκριση μεταξύ άκυρης και αντικανονικής διαδικασίας, διάκριση την οποία πραγματεύονται οι αποφάσεις Lysandrou v. Schiza and Another*, Evagorou v. Christodoulou and Another** N.P. Lanitis v. Panayides*** To σφάλμα στην εναρκτήρια κλήση επιφέρει την ακυρότητά της μόνο όταν θίγει το θεμέλιο της διαδικασίας σε βαθμό που να μην επιτρέπει τη γένεση θέματος προς εκδίκαση." Στην υπό εξέταση περίπτωση η αρχή αυτή βρίσκει εφαρμογή καθότι η μη αναφορά στους Δημοτικούς Κανονισμούς και δη, συγκεκριμένη αναφορά στον κανονισμό τον οποίο παραβαίνουν οι Καθ΄ ων η Αίτηση, δεν καθορίζει τον πυρήνα του επίδικου ζητήματος, που είναι η ύπαρξη οχληρίας κατά παράβαση σχετικού δημοτικού κανονισμού, έτσι με τη επίκληση πράβασης συγκεκριμένου κανονισμού να δύναται να ενεργοποιηθεί η παρούσα επιλεχθείσα διαδικασία. Στο σημείο αυτό, παρεμβάλλεται ότι επίσης κατά παράβαση του απαιτούμενου τύπου συμφώνως του Παραρτήματος, Τύπος (Φόρμα) 1, των Municipal Corporations (Nuisances) Rules, Cap.252, στον τίτλο της αίτησης δεν αναγράφονται ούτε οι εν λόγω κανονισμοί (εν. το Cap. 252). Επομένως, από τη μαρτυρία, η οποία έχει δοθεί προκύπτει ότι η θέση του Δήμου, μεταξύ άλλων, είναι ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση με την χειράμαξά τους προβαίνουν σε πλανοδιοπώληση των εμπορευμάτων που ευρίσκονται στη χειράμαξα. Επισημαίνεται, ότι το θέμα της πλανοδιοπώλησης, διέπεται από το άρθρο 111 του Περί Δήμων Νόμου του 1985 (Ν.111/85), στο οποίο επίσης αναφέρεται και το αδίκημα που στοιχειοθετεί τυχόν παράβαση της συγκεκριμένης διάταξης. Όπως και η διαδικασία που αφορά παράβαση του εν λόγω άρθρου, είναι δια μέσου ποινικού εντύπου που άρχεται και προωθείται και όχι δια μέσου αυτής της διαδικασίας. Πέραν των όσων αναφέρω πιο πάνω, ακόμη και εάν θεωρηθεί ότι το Τεκμήριο 2 συνιστά νόμιμη ειδοποίηση και ότι είναι επουσιώδης, η παράλειψη των αιτητών να αναφέρουν στη νομική βάση της αίτησής τους κανονισμούς τους οποίους οι Καθ΄ ων η Αίτηση παραβαίνουν έτσι ώστε οι πράξεις τους να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν εντός των οχληριών του άρθρου 91 του Ν. 111/85, οι οποίες εκδικάζονται συμφώνως της παρούσας διαδικασίας, και πάλι η αίτηση δεν θα μπορούσε να επιτύχει για το λόγο ότι η μαρτυρία που έχει προσφερθεί δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για το Δικαστήριο προκειμένου να προχωρήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Αυτό γιατί, ο ίδιος ο μάρτυρας δήλωσε αυτολεξεί «Τελευταία φορά που πήγα πριν 15 μέρες, ούτε ο κατηγορούμενος ήταν ούτε κάποιος άλλος ήταν. Ήταν Σάββατο νύχτα δεν ήταν ο Κατηγορούμενος ούτε άλλος στην περιοχή»΄. Επομένως, σύμφωνα με τη δήλωση του ιδίου, κατά την επιτόπια επίσκεψή του και επιθεώρηση που έκανε 15 ημέρες πριν την αντεξέτασή του, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ευρίσκονταν στην περιοχή. Παρά την πιο πάνω διαπίστωσή του και ενώ με την αίτησή τους οι Αιτητές αιτούνται και την έκδοση διαταγμάτων μη επενάληψης της οχληρίας στο μέλλον, ο μάρτυρας δεν έκανε καμία αναφορά σε τέτοιο ενδεχόμενο (επανάληψη στο μέλλον) ή τέτοιο κίνδυνο. Το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση μπορεί να πιθανολογήσει ενδεχόμενο επανάληψης και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, το οποίο δεν θα έχει καμία αντιστοιχία με την ενώπιον του μαρτυρία. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, σύμφωνα με το σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό. (Υπ) .................................... Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο