IACOVOS V. IACOVIDES (HOLDINGS) LTD ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2722/13, 29/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2016:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2722/13 Μεταξύ: IACOVOS V. IACOVIDES (HOLDINGS) LTD Εναγόντων - και - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 29 Ιανουαρίου,
- Αίτηση Ημερομηνίας 7.11.14 Για Έκδοση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Ο κ. Μ. Μιχαήλ, για Ε. Νεοφύτου & Συνεταίροι ΔΕΠΕ (Δ.Θ.175). Για τους Εναγόμενους/Καθ' ων η αίτηση: Η κ. Ν. Παπανδρέου, για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ (Δ.Θ.16). Για Παραλήπτη/Διαχειριστή των Εναγόντων: Ο κ. Γ. Κυριάκου, για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ (Δ.Θ.236). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες/αιτητές ζητούν: «(Α) Έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να παραμερίζεται ο διορισμός εκ μέρους των εναγομένων του κου Μάριου Κοσμά, Καυκάσου αρ.9, Αγλαντζιά 2112 Λευκωσία ως Παραλήπτη και Διαχειριστή ολόκληρου του ενεργητικού των εναγόντων μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσης Αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Β) Έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσονται οι εναγόμενοι και/ή οι υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι αυτών και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί με βάση της οδηγίες τους και/ή εξουσιοδοτήσεις των και/ή το διορισμό των και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί με βάση τον εκ μέρους των διορισμό ημερομηνίας 1 Αυγούστου 2014 του κου Μάριου Κοσμά, Καυκάσου αρ.9, Αγλαντζιά 2112 Λευκωσία ως Διαχειριστή-Παραλήπτη των εναγόντων, όπως μη κοινοποιήσουν και/ή δημοσιεύσουν και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο καταστήσουν γνωστό στον Έφορο Εταιρειών και/ή σε οποιαδήποτε άλλη Αρχή και/ή άλλο πρόσωπο και/ή στον ημερήσιο και/ή άλλο Τύπο, τον διορισμό ημερομηνίας 1 Αυγούστου 2014 του κου Μάριου Κοσμά ως Διαχειριστή -Παραλήπτη των εναγόντων μέχρι τελικής εκδικάσεως της παρούσης Αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. (Γ) Έκδοση διατάγματος με το οποίο να απαγορεύεται στους εναγόμενους και/ή οι υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους αυτών και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί με βάση τις οδηγίες τους και/ή εξουσιοδοτήσεις των και/ή το διορισμό των και/ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί με βάση τον εκ μέρους των διορισμό ημερομηνίας 1 Αυγούστου 2014 του κου Μάριου Κοσμά, Καυκάσου αρ.9, Αγλαντζιά 2112 Λευκωσία ως Διαχειριστή-Παραλήπτη των εναγόντων, όπως εισέλθουν εντός των υποστατικών των εναγόντων στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή 81-83, 1080 Αγ. Ομολογητές στη Λευκωσία και/ή σε οιονδήποτε χώρο διεξαγωγής δραστηριοτήτων και εργασιών των εναγόντων και/ή απαιτήσουν και/ή επέμβουν και/ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο προκαλέσουν αναστάτωση στην ομαλή λειτουργία και διεξαγωγή των δραστηριοτήτων των εναγόντων, μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου». Η αίτηση - που είχε αρχικώς καταχωρισθεί μονομερώς (με το Δικαστήριο να διατάζει επίδοση της στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση στις 11.11.14, μετά και από συναίνεση των εναγόντων/αιτητών) - εδράζεται νομικώς, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και πραγματικώς, στην ένορκη δήλωση (και συμπληρωματική ένορκη δήλωση), του Ιάκωβου Ιακωβίδη, διευθυντή των εναγόντων/αιτητών. Εκεί, παρατίθεται πως βάσει της αγωγής οι ενάγοντες/αιτητές αξιώνουν επιδίκαση αποζημιώσεων για απάτη, ψευδείς παραστάσεις και παράβαση συμφωνίας δανειοδότησης που συνομολογήθηκε με τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση στις 30.6.06 («η συμφωνία δανειοδότησης») - ως το επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση Τεκμήριο 4 - επιδιώκοντας συνάμα και διατάγματα εξ υπαρχής ακύρωσης της συμφωνίας και κήρυξης ως παράνομων, αντικανονικών και αντισυμβατικών, των ενεργειών των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση να προβούν σε συμψηφισμούς και υπερχρεώσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς των ενάγοντων/αιτητών (ή άλλων, σχετιζομένων με αυτούς, προσώπων). Παραπονούνται προσέτι οι ενάγοντες/αιτητές ότι μετά την καταχώριση της αγωγής (και δη στις 26.8.14), επιδόθηκε σε αυτούς επιστολή/ειδοποίηση ημερομηνίας 1.8.14 με την οποία οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση τούς πληροφορούσαν για το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή ολόκληρου του ενεργητικού τους (βλ. Τεκμήριο 1) και αυτό, επειδή η επιλογή προσφερόταν στους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση (κατά την εκδοχή των τελευταίων), με βάση τη συμφωνία δανειοδότησης και το συναφές Ομόλογο Επιβάρυνσης ημερομηνίας 16.6.06 (ως το Τεκμήριο 10(α) στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση), που υπογράφθηκε προς όφελος και για εξασφάλιση των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση σε σχέση με όλες τις απορρέουσες από τη συμφωνία δανειοδότησης υποχρεώσεις των εναγόντων/αιτητών («το Ομόλογο Επιβάρυνσης»). Οι ενάγοντες/αιτητές έκριναν το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή κατακριτέο και διαμαρτυρήθηκαν προσηκόντως προς τους εναγόμενους/καθ' ων η αίτηση διά σχετικής επιστολής ως το Τεκμήριο
- Ακολούθησαν φρούδες διαβουλεύσεις και επαφές μεταξύ των διαδίκων για εξώδικη διευθέτηση της διαφοράς. Οι ενάγοντες/αιτητές θεωρούν το διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή ως εκδικητικό, ιδιαίτερα λόγω του χρονικού σημείου που επισυνέβη τούτος και υποβάλλουν ότι εάν δεν εκδοθούν τα διατάγματα, θα είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, γιατί, ανάμεσα σε άλλα, ο Παραλήπτης/Διαχειριστής θα αναλάβει το χειρισμό των υποθέσεων τους (άρα και της παρούσας), με παρεπόμενο τον ανεπανόρθωτο επηρεασμό των συμφερόντων τους και με σοβαρή πιθανότητα εκποίησης των ακινήτων τους και ρευστοποιήσεις της περιουσίας τους. Αυτά λοιπόν - και όσα άλλα εμπεριέχονται στην ένορκη δήλωση και συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Ιάκωβου Ιακωβίδη - δικαιολογούν (κατά την άποψη των εναγόντων/αιτητών), έγκριση του αιτήματος με βάση την εφαρμοζόμενη νομοθεσία και νομολογία που την ερμήνευσε. Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση φέρουν ένσταση στην έκδοση των διαταγμάτων, ισχυριζόμενοι μέσω της ένορκης δήλωσης τής υπαλλήλου τους Άννας Ιεροδιακόνου, ότι δεν ικανοποιούνται οι νομοθετικές προς τούτο προϋποθέσεις και πως η υπέρμετρα καθυστερημένη καταχώρηση της αίτησης, σε συνδυασμό με τη γενικότερη συμπεριφορά των εναγόντων/αιτητών σε ό,τι αφορά σε ουσιώδεις χειρισμούς τους στην υπόθεση, καθιστά το αίτημα απορριπτέο. Παρομοίως, ο Παραλήπτης/Διαχειριστής προτάσσει πως κανένα απολύτως προαπαιτούμενο υφίσταται ώστε να δικαιολογείται και αιτιολογείται η αποδοχή του αιτήματος, πέραν του ότι το αιτητικό (Β) της αίτησης, έχει καταστεί έτσι κι αλλιώς άνευ αντικειμένου αφού οι επίδικες δημοσιεύσεις, κοινοποιήσεις και γνωστοποιήσεις έχουν πλέον συμπληρωθεί. Δεν προσφέρθηκε προφορική μαρτυρία. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων δικηγόρων ήσαν εμπεριστατωμένες, με αυτή της συνηγόρου των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση να είναι ιδιαίτερα αναλυτική και επιμελής. Έλαβα υπόψη και αποτίμησα στον απαιτούμενο βαθμό τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου υπό μορφή μαρτυρίας και στάθμισα (με την ίδια προσοχή), την επιχειρηματολογία των συνηγόρων. Το πλαίσιο εντός του οποίου εξετάζονται αιτήσεις όπως η παρούσα, επεξηγούνται περιεκτικώς στη Hellenic Bank Public Company Limited ν Alpha Panareti Public Limited
(2013)1(B) AAΔ.1235,1240-1243, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο υπενθύμισε, ότι: «. Όσον αφορά τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, αυτές ορθά επισημάνθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο και είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται η Ενάγουσα σε θεραπεία και (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303 Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453). Επιπρόσθετα των πιο πάνω, θα πρέπει εντέλει το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο, υπό τις συνθήκες, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί το διάταγμα. (Βλ. Bacardi v. Vinco
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζωντίλης v. Αντρέου
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπρές Λτδ v. C.Kokkouris Trading
(1998)1 A.A.Δ. 149). Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο επισημαίνει ότι αυτή «. έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Περαιτέρω, το Δικαστήριο, αναφερόμενο στις ζητούμενες θεραπείες, διαπιστώνει ότι «. όπως διατυπώνονται στο γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αποκαλύπτουν, κατά την κρίση μου, σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων εισηγήθηκε ότι η πιο πάνω κατάληξη, που βασίζεται μόνο στα δικόγραφα, είναι εσφαλμένη, καθόσον, σύμφωνα με τη νομολογία, θα έπρεπε κατά την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής να λαμβάνονται υπόψη και τα στοιχεία που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με τις ένορκες δηλώσεις. Προς υποστήριξη της πιο πάνω θέσης, παρέπεμψε στην υπόθεση Σοφοκλέους v Ταβελούδη κ.ά.
(2002)1 ΑΑΔ 92, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 99: «Ανεξάρτητα όμως από την κατάληξη μας υπήρχε το υλικό να θεμελιώσει και τις δύο προϋποθέσεις. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Cayne v. Global Natural Resources Plc [1984] 1 All Ε.R.225, σοβαρό θέμα προς εκδίκαση (serious question to be tried) θεωρείται «one for which there is some supporting material». Ο όρος είναι ο ίδιος και στο άρθρο 32». Επί του θέματος αυτού παρατηρούμε τα ακόλουθα. Στην Α/φοί Μυλωνά κ.ά. v. Michalakis Avraamides & Co. Ltd,
(1998)1 ΑΑΔ 1513, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 1516: «Ερμηνευτική των προϋποθέσεων, που θέτει το Άρθρο 32 του Ν. 14/60, για τη χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας, είναι η Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 C.L.R. 557, στην οποία παραπέμπει το πρωτόδικο Δικαστήριο. Ενώ, όπως εξηγεί στην απόφασή του, η αποκάλυψη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κρίνεται αντικειμενικά, με αναφορά στη διατυπωθείσα από τον εφεσείοντα θέση στην αγωγή του, η πιθανότητα επιτυχίας, μικρή έστω στο βαθμό που να είναι ορατή, πρέπει να αποδειχθεί με τη μαρτυρία που προσάγεται προς υποστήριξη της αίτησης». Επίσης, στην υπόθεση Eurocypria v. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.ά., ΠΕ 170/2011, ημερ. 20.10.2011, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Οι προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Νόμου 14/1960 έχουν περαιτέρω επεξηγηθεί σε αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & Others (ανωτέρω) και Πουργουρίδη v. Θέμιδος Μέζου κ.ά. [1994] 1 ΑΑΔ 201. Η προϋπόθεση για ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη επεξηγήθηκε ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα». Υποστήριξη της πιο πάνω θέσης μπορεί να αντληθεί και από την απόφαση Τσιολάκκη κ.ά. v. Στυλιανίδη,
(1992)1 ΑΑΔ 782, όπου κρίθηκε ότι ο όρος «καλή αιτία αγωγής» (good cause of action) που προσδιορίζει βάσει του άρθρου 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το βάσιμο της αγωγής για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος αναφορικά με μη επίδικο θέμα της αγωγής, έχει την ίδια έννοια με τον όρο «υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» που τίθεται στην επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)των περί Δικαστηρίων Νόμων. Τη θέση αυτή αποδεχόμεθα ως ορθή και δεχόμαστε ότι, εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής, τότε τούτο είναι αρκετό για ικανοποίηση της πρώτης προϋπόθεσης. Ακολούθως, το Δικαστήριο θα πρέπει να προχωρεί στην εξέταση της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας του Ενάγοντα, με βάση τη μαρτυρία και τα στοιχεία που έχει ενώπιον του. Περαιτέρω, όσον αφορά αυτή τη δεύτερη προϋπόθεση, με βάση τη νομολογία την οποία παραθέτει το πρωτόδικο Δικαστήριο, ο Ενάγοντας είναι αρκετό για να επιτύχει έκδοση διατάγματος αν πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το Δικαστήριο δεν απαιτείται, αλλά ούτε και πρέπει, να εξετάζει την ενώπιον του μαρτυρία και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με συγκρουόμενα γεγονότα, κάτι που θα έχει το καθήκον να πράξει στο τελικό στάδιο της υπόθεσης. Στο αρχικό αυτό στάδιο πρέπει να περιοριστεί στη διαπίστωση ύπαρξης ή μη κάποιας προοπτικής επιτυχίας». Πλην μιας πτυχής στην οποία θα αναφερθώ αμέσως, συγκλίνω με τις θέσεις των δικηγόρων των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και του Παραλήπτη/Διαχειριστή και αποκλίνω με σεβασμό από εκείνες του συνηγόρου των εναγόντων/αιτητών. Εξηγώ. Από το περιεχόμενο της δικογραφίας, προκύπτει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη, με συνακόλουθη τη διαπίστωση πως ικανοποιείται η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Αυτή, είναι και η μοναδική έκφανση των πραγμάτων που με βρίσκει σύμφωνο με τις απόψεις του δικηγόρου των εναγόντων/αιτητών. Κατά τα άλλα, δεν έχει καταδειχθεί, αποφαίνομαι, στον αναγκαίο βαθμό, η πιθανότητα οι ενάγοντες/αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στο πλαίσιο της αγωγής όπως ούτε και το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Διευκρινίζω. Οι ενάγοντες/αιτητές δεν φαίνεται να αμφισβητούν την εγκυρότητα του διορισμού του Παραλήπτη/Διαχειριστή, αλλά τα κίνητρα πίσω από το διορισμό. Η θέση αυτή - και παρά την μεγάλη μομφή που αποδίδει στο εν λόγω πρόσωπο (Μάριο Κοσμά) - πόρρω απέχει από το να υποστηρίζεται από σαφείς και ικανοποιητικές λεπτομέρειες για το ενδιάμεσο αυτό στάδιο. Παρέμειναν ατεκμηρίωτες και έωλες μαρτυρικής επικουρίας, έστω και ισχνής. Διατείνονται επίσης οι ενάγοντες/αιτητές ότι ένδειξη των αθέμιτων ελατηρίων των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση για διορισμό του Παραλήπτη/Διαχειριστή, συνιστά και το γεγονός πως ο διορισμός συντελέστηκε περισσότερο από ένα έτος μετά την καταχώριση της αγωγής. Υφίσταται ωστόσο αναπάντητο το (εύλογο) ερώτημα, για ποιο λόγο οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση να ασχοληθούν καν με τα περί εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης, όπως έπραξαν, χωρίς να επιδιώξουν άμεση ενεργοποίηση των συμβατικών τους δικαιωμάτων, ως προβλέπονται από τη παραδεκτώς εκούσια συμφωνία δανειοδότησης και Ομόλογο Επιβάρυνσης. Οι εναγόμενοι/καθ' ων η αίτηση είχαν δικαίωμα σύμφωνα με το Ομόλογο Επιβάρυνσης να διορίσουν Παραλήπτη/Διαχειριστή με σκοπό τη νόμιμη διασφάλιση των συμφερόντων τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Re Potters Oils Ltd (Νo 2)
(1986)1 All ER 890). Περιπλέον, οι ενάγοντες/αιτητές κατατάσσουν το διορισμό τού Παραλήπτη/ Διαχειριστή ως εμπόδιο στη δυνατότητα τους να πραγματεύονται τα όσα τους αφορούν στην παρούσα αγωγή. Αυτό δεν είναι απολύτως ορθό. Οι ενάγοντες/αιτητές εξακολουθούν να διατηρούν δικαίωμα κάποιου χειρισμού, παρέχοντας προς τούτο συναφείς οδηγίες προς τους δικηγόρους τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση Νίνου Α Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης της Εταιρείας Y Liasides Developers Ltd)
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1703). Εξίσου άτοπα, οι ενάγοντες/αιτητές προτρέχουν και αποδίδουν (προληπτικώς και ως εκ του διορισμού του και μόνο), διάθεση προκατάληψης και κινήτρων από μέρους του Παραλήπτη/Διαχειριστή, παραβλέποντας - στην απουσία άλλων συνιστωσών, εδραιωμένων έστω και κατ' ελάχιστον σε συναφή μαρτυρία - πως αυτός δεν δύναται να ενεργεί αυθαίρετα ένεκα της ιδιότητας του αλλά και του καθήκοντος επιμέλειας που διέπει τη θεσμική του λειτουργία (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση Νίνου Α Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης της Εταιρείας Y Liasides Developers Ltd)
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1703, Capital Cameras Ltd v Harold Lines Ltd and Others
(1991)3 All ER 389). Τούτα όλα δεν μπορούν να αποτμηθούν από τα όσα κατ' ισχυρισμόν συνθέτουν την υπόθεση των εναγόντων/αιτητών εναντίον των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση. Όπως ούτε και το ότι η μαρτυρία που δόθηκε από τους ενάγοντες/αιτητές αναφορικώς με την πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής δεν αναφέρεται, με οποιαδήποτε ακρίβεια και λεπτομέρεια σε γεγονότα από τα οποία θα μπορούσε να αναδειχθεί το ενδεχόμενο. Η διατύπωση ισχυρισμών που απλώς εκφράζουν θέση ή συμπέρασμα αποσυνδεδεμένα αναφοράς σε αντίστοιχα γεγονότα ή περιστάσεις που να τους επιρρώνουν, δεν προσφέρεται ως υπόβαθρο εύλογης κρίσης για ό,τι το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προβλέπει και απαιτεί (βλ. κατ' αναλογίαν, Hellenic Bank Public Company Limited ν Alpha Panareti Public Limited
(2013)1(B) AAΔ.1235,1244). Δεν έχει καταδειχθεί με επάρκεια η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Σε ό,τι αφορά στην τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, οι ενάγοντες/αιτητές δεν αναφέρουν στις ένορκες τους δηλώσεις, ποια είναι η ζημιά που έχουν υποστεί (ή που πιθανόν να υποστούν) - τοσούτο δε μάλλον τέτοια, που δεν θα μπορεί εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα - ένεκα του διορισμού του Παραλήπτη/Διαχειριστή και της συνέχισης εκτέλεσης των καθηκόντων του. Οι υποδείξεις των εναγόντων/αιτητών στην ένορκη τους δήλωση πως σε «. περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων πιστεύουμε ότι θα προκληθεί τεράστια αδικία για την πλευρά των εναγόντων, υπό το φως όλων των δεδομένων της υπόθεσης», σταχυολογούνται και τούτες ως άκρως γενικές και ανυποστήρικτες από απόψεως μαρτυρίας. Κατ' ακολουθίαν, δεν έχει καταδειχθεί ικανοποιητικώς ούτε και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ακόμη και με υπόψη τη γενικότερη νομολογιακή αρχή, πως η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης είναι ευρεία και περιλαμβάνει (εκτός της υλικής ζημιάς), και την προστασία των δικαιωμάτων του εκάστοτε αιτητή, κάτι που και πάλι απέτυχαν να δείξουν εν προκειμένω οι ενάγοντες/αιτητές (βλ. κατ' αναλογίαν, Highgate Primary School v Φυλακτίδη και Άλλης
(2009)1(Α) ΑΑΔ 317, 324). Ούτε ένας από τους έτερους ισχυρισμούς και επιχειρήματα των εναγόντων/αιτητών θα μπορούσε να περισώσει το αίτημα, και τούτο εξαιτίας των συνολικών αδυναμιών που το περιστοιχίζουν, ως ήδη αναλύθηκε. Στη βάση των ανωτέρω και κατ' ενάσκησιν δικαστικής διακριτικής ευχέρειας, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων/καθ' ων η αίτηση και του Παραλήπτη/Διαχειριστή και εναντίον των εναγόντων/αιτητών, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. Η αγωγή εκκρεμεί από την 26.4.13, χωρίς να έχει προωθηθεί με την αναμενόμενη αποφασιστικότητα από τους ενάγοντες/αιτητές. Η εκδίκαση της υπόθεσης πρέπει να προχωρήσει τάχιστα, εξού και θα δοθούν αυθωρεί οι κατάλληλες οδηγίες ούτως ώστε η αγωγή να οριστεί για ακρόαση εντός των επόμενων λίγων ημερών. (Υπ.) ................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο